Σελίδες

Κυριακή 13 Ιουλίου 2014

Following the Right Path by Saint Theophan the Recluse

Theophan (1)
There are many forces at work which will try to lead us astray from living a God-pleasing life. It is important to continually pay more attention to the inner nudging of our conscience than to external things. This is not to say we should ignore or separate from external events, as this is also a reality of our life. But first and with the highest priority is giving our attention to our inner life directed toward our relationship with God. Saint Theophan reminds us that this takes courage.
Provide yourself with only one thing, strong encourage: no matter what happens, stay with what you have begun… no matter how life goes, whatever successes and failures there are, you should give all of this over to God’s will.When we examine the lives of saints we see that they have been led, often through great difficulties, with God’s love. We see that when they devote themselves to perfecting their way of life through God, God leads them to perfection in differing ways.

Στάσου ἐδῶ νὰ γνωρίσῃς τὰ τεράστια τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου.

  
Τὰ διδακτικὰ καὶ θαυμαστὰ ἱστορικὰ αὐτὰ γεγονότα τοῦ τεύχους αὐτοῦ προέρχονται ἀπὸ τὸ ψυχωφελεστατο βιβλίο ΟΠΤΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΖΩΗ τῶν ἐκδόσεων Ὀρθοδόξου Κυψέλης.
 Σὲ κάποια χώρα πλησίον τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὀνομαζομένην Ἄβυδο, κατοικοῦσε ἕνας ὀρθόδοξος καὶ εὐλαβὴς χριστιανὸς μὲ τὴν ἐπίσης ἐνάρετη καὶ θεοφιλῆ σύζυγό του Σοφιανὴ κατὰ τὸ ἔτος 1607.
 Κάποια φορὰ ἀσθένησε ἡ Σοφιανὴ καὶ παρέμεινε στὸ κρεββάτι ἐπὶ εἴκοσι ἡμέρες χωρὶς νὰ μπορεῖ νὰ σήκωση οὔτε τὸ κεφάλι της. Κατὰ τὴν δύσι τοῦ ἡλίου τῆς 3ης Αὐγούστου ἅπλωσε τὰ χέρια της στὸν οὐρανὸ καὶ φάνηκε σὰν νὰ ἐξέπνευσε. Ὅλοι οἱ συγγενεῖς της τότε ἑτοίμαζαν τὰ ἁρμόδια γιὰ τὴν ταφὴ χωρὶς νὰ μποροῦν ἀπὸ κανέναν νὰ παρηγορηθοῦν. Διεπίστωσαν ὅμως ὅτι κάτω ἀπὸ τὸν ἀριστερὸ μαστό της τὸ μέρος ἐκεῖνο ἦταν θερμό, ὁπότε καὶ τὴν ἄφησαν ἀσαβάνωτη μέχρις ὅτου τελείως νεκρωθῆ.
 Ἐν τῷ μεταξὺ ἦλθε καὶ ἡ κατὰ σάρκα ἀδελφή της καὶ μέσα στὴν ἀπελπισία καὶ τὸν πόνο της ἐπῆρε κρύο νερὸ καὶ ἐράντισε τὴν Σοφιανὴ ἡ ὁποῖα συνῆλθε καὶ εἶπε τὰ ἑξῆς στὴν ἀδελφή της Ἄννα: «Καλλίτερα νὰ μὴν εἶχες ἔλθει, ἀδελφή μου, ἐδῶ διότι περισσότερη ζημία καὶ θάνατο μοῦ προξένησες, παρὰ ζωὴ πρόσκαιρη, διότι οἱ φωνές σου μὲ ἐξέβαλαν ἀπὸ τὸν φωτεινὸ ἐκεῖνο Παράδεισο καὶ τὴν ἀνέκφραστη δόξα τοῦ Θεοῦ ποὺ ἀπελάμβανα. Ἔπρεπε, ἄθλια, ὅταν μὲ εἶδες νεκρή, νὰ χαιρόσουν περισσότερο καὶ νὰ εὐχαριστοῦσες τὸν Θεό, παρὰ τώρα ὅπου μὲ βλέπεις καὶ ἀνέζησα».
 Ἀφοῦ εἶπε καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ ἔγινε καλλίτερα τῆς ἐζήτουν οἱ παρευρισκόμενοι νὰ διηγηθῆ τὰ μυστήρια τοῦ Θεοῦ ποὺ εἶδε στὴν ἄλλη ζωή. Ἐκείνη ἐζήτησε Πνευματικὸ νὰ τὰ ἐξομολογηθῆ καί, ἐὰν ἐκεῖνος κρίνη ὅτι εἶναι εὔλογο, νὰ τὰ μάθουν καὶ ἄλλοι. Ἦλθε λοιπὸν ὁ Πνευματικὸς Ἰερόθεος Κουκοζέλης, Προηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου Κύπρου, ὁ ὁποῖος μὲ πατριαρχικὴ προσταγὴ ἦλθε γιὰ νὰ ἐξομολόγηση τὴν Σοφιανή, ἡ ὁποία καὶ διηγήθηκε τὰ ἑξῆς:

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Δευτέρας 14-07-2014

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιαν. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2014. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Ρωμαίους κεφ. ιστ΄ 1 - 16 

ιστ΄ 1 - 16


Ευαγγέλιον: Κατά Ματθαίον κεφ. Ιγ΄ 10 - 23  

Ιγ΄ 10 - 23



Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου - Περί ἡμερομηνιῶν καί χρόνων και περί σχισμάτων


(αποσπάσματα από τον Γ’ Λόγο Κατά Ιουδαίων)
. Και όπως τώρα προτιμάται να τα υπομένετε όλα, παρά να αλλάξετε τη συνήθεια, έτσι έπρεπε αυτή να την περιφρονείτε και να προτιμάτε να υποφέρετε τα πάντα και να κάμνετε το κάθε τι, ώστε να προσέρχεσθε χωρίς αμαρτήματα στη θεία ευχαριστία. Το ότι ο Θεός αδιαφορεί για τη διαφύλαξη ορισμένων ημερών, άκουσέ τον τι λέγει όταν κρίνει˙ πεινῶντα με εἴδετε καί ἐθρέψατε, διψῶντα καί ἐποτίσατε, γυμνόν καί περιεβάλετε˙ ενώ τους ευρισκομένους στα αριστερά του τούς κατηγορεί με τα αντίθετα από αυτά. Και πάλι προσάγοντας άλλον για την μνησικακία, τον κολάζει λέγοντας˙ πονηρέ δοῦλε, πᾶσαν τήν ὀφειλήν ἐκείνην ἀφῆκά σοι˙ ἔδει καί σε ἐλεῆσαι τόν συνδοῦλον σου, ὡς καί ἐγώ σε ἠλέησα. Πάλι τις παρθένες, επειδή δεν είχαν λάδι στις λαμπάδες τους, τις απέκλεισε από τον νυμφώνα. Άλλον πάλι τον απέκλεισε επειδή εισήλθε μη έχοντας ένδυμα γάμου, αλλά με ρυπαρά ενδύματα, δηλαδή την πορνεία και την ακαθαρσία. Αλλά κανείς δεν αποκλείσθηκε επειδή τέλεσε το Πάσχα αυτόν ή τον άλλο μήνα….
Και γιατί να ομιλώ για μας, που έχουμε απαλλαγή από κάθε νομική υποχρέωση και βρίσκεται το πολίτευμά μας επάνω στους ουρανούς, όπου δεν υπάρχουν μήνες και ήλιος και σελήνη και κύκλοι ετών;…

Περί μονοφυσιτῶν _Β΄ μέρος_mp3

 

Π. Σάββας 2012-07-15_Περί μονοφυσιτῶν _Β΄ μέρος_mp3


Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 15-07-2012 (Σύναξη Κυριακῆς στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

Οἱ προφῆτες καί ἡ ἐπιστημονική ἁξιολόγηση τῶν ἔργων τους. Τί εἶπαν, τί ἀπό αὐτά ἔγινε.α' μέρος

  ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9

Όταν διαβάσει κάποιος τους προφήτες, μένει έκπληκτος! Τα έργα τους γράφτηκαν αιώνες ολόκληρους πριν το Χριστό, και αποτελούν κορυφαία έργα της Εβραϊκής φιλολογίας. Πιστεύω ότι λίγοι άνθρωποι έχουν διαβάσει προσεκτικά τα βιβλία αυτά.
Είναι πολύ ενδιαφέρον να αναζητήσουμε το Χριστό ανάμεσα στις γραμμές τους.

Ας ξεκινήσουμε τη σύντομη προσπάθειά μας από τον Δαβίδ. Προφητεύει με καταπληκτικό τρόπο για το Χριστό. Τι λέει;
Ο Χριστός θα είναι απόγονος του Δαβίδ. Θα είναι βασιλεύς και θα βασιλεύσει με δικαιοσύνη και αλήθεια. Θα υπερασπίσει τους φτωχούς. Θα είναι θεός, που γεννήθηκε πρόκειται πάντων των αιώνων. Θα κατέβει από τον ουρανό και θα είναι Θεός, Κύριος, δυνατός, θα λατρεύεται αιωνίως. Πριν από τη δόξα του όμως θα υποστεί φρικτά πάθη, θα τον χλευάσουν. Θα του τρυπήσουν τα χέρια και τα πόδια, θα βάλουν σε κλήρο τα ρούχα του. Θα υποφέρει από βασανιστική δίψα. Θα βγει ένδοξος από τον τάφο του και θα βασιλεύσει αιώνια με ειρήνη και δικαιοσύνη, σε όλους τους λαούς.

Ἀπό τήν κατάθλιψη στή χαρά! Πῶς;

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΕΩΣ, ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ 
ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ  ΤΟΥ ΘΕΟΥ
ΓΙΑ ΤΑ ΨΥΧΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ

          "Σήμερα συμβαίνει πολλές φορές ο άνθρωπος να αισθάνεται θλίψη, απελπισία, νωθρότητα, τεμπελιά, ακηδία κι όλα τα σατανικά. Να είναι θλιμμένος, να κλαίει, να μελαγχολεί, να μη δίνει σημασία στην οικογένεια του, να ξοδεύει ένα σωρό χρήματα στους ψυχαναλυτές για να πάρει φάρμακα. Αυτά οι άνθρωποι τα λένε «ανασφάλεια». Η θρησκεία μας πιστεύει ότι αυτά είναι πειρασμικά πράγματα.
          Ο πόνος είναι μία ψυχική δύναμη που ο Θεός την έβαλε μέσα μας, με προορισμό να κάνει το καλό, την αγάπη, τη χαρά, την προσευχή. Αντ’ αυτού ο διάβολος καταφέρνει και παίρνει την ψυχική αυτή δύναμη από την μπαταρία της ψυχής μας και τη μεταχειρίζεται για κακό, την κάνει κατάθλιψη και φέρνει την ψυχή στην νωθρότητα και στην ακηδία. Βασανίζει τον άνθρωπο, τον κάνει αιχμάλωτο του, τον αρρωσταίνει ψυχικά.

Μαρτυρίες γιά τόν Γέροντα Ἀμφιλόχιο Μακρῆ




Η κ.Μαρία Πετρούτσου (τ.Διευθύντρια της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Ρόδου), αφήνει την δική της μαρτυρία για τον Γέροντα Αμφιλόχιο Μακρή (1889–1970). Μας λέει τα εξής:
«Γνώρισα τον Γέροντα Αμφιλόχιο όταν ήμουν μαθήτρια Γυμνασίου στην Κάλυμνο, καθώς και την Γερόντισσα Ευστοχία (την Ηγουμένη της Μονής του Ευαγγελισμού) όταν ήταν δασκάλα ακόμη.
Στην Πάτμο όταν έγινα δασκάλα κι εγώ, είχα την ευτυχία να τους πλησιάσω περισσότερο και να ζήσω μαζί τους εκείνες τις ευλογημένες αλλά και πολύ δύσκολες μέρες της αδελφότητας και τις δικές μου. Συνδεθήκαμε ιδιαίτερα καθώς συνεργαστήκαμε στο “Κρυφό Σχολειό” όταν το 1937 η Ιταλική Κυβέρνηση κατάργησε την Ελληνική Παιδεία και στα σχολεία τα Ελληνόπουλα της Δωδεκανήσου διδάσκονταν μόνο την Ιταλική γλώσσα.
Ο Γέροντας υπήρξε τότε για μένα το στήριγμα, ο απεσταλμένος του Θεού, ο παρηγορητής, ο ενισχυτής, ο σοφός συμπαραστάτης. Όταν η δική μου συνείδηση επαναστατούσε για τα όσα ήμουν υποχρεωμένη να λέω ή να κάνω στο δημόσιο τότε Σχολείο, όταν άγρια τρικυμία αναστάτωνε το είναι μου, έτρεχα στον Γέροντα να βρω ανακούφιση.

Περί μονοφυσιτῶν _Α΄ μέρος_mp3

Π. Σάββας 2012-07-15_Περί μονοφυσιτῶν _Α΄ μέρος_mp3


Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 15-07-2012 (Σύναξη στό Ἀρχονταρίκι).
Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, ‘Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία)

ΠΑΤΗΡ ΑΡΣΕΝΙΟΣ ΠΑΠΑΤΣΙΩΚ " Πῶς ἐξηγοῦμε τήν ἔλλειψη πρωτοβουλίας καί τήν ἀδράνεια τῶν ἀνθρώπων σήμερα στήν Ἐκκλησία;"


 Πώς εξηγούμε την έλλειψη πρωτοβουλίας και την αδράνεια τών ανθρώπων σήμερα στην Εκκλησία;
Η αφεντιά σας μην επηρεάζεσθε από μερικά λάθη για να δημιουργήσετε απ’ αυτά ένα πρόβλημα και μία ερώτηση. Διότι εγώ, όταν ήλθε ο καιρός να πάω στο μοναστήρι πριν 50 χρόνια, ήθελαν να μ` εμποδίσουν πολλά άτομα- μάλιστα ένας απ’ αυτούς με μεγάλο όνομα, υπουργός των Θρησκειών τότε, λέγοντάς μου ότι στο μοναστήρι υπάρχουν πτώσεις και καταπτώσεις διάφορες. Όμως εγώ του απήντησα ότι πηγαίνω στο μοναστήρι για τον Χριστό. Δεν μ’ ενδιαφέρει τί είναι εκεί, αλλά η διδασκαλία της Γραφής που λέγει: «Πας ος σφήκεν...πατέρα ή μητέρα, ή γυναίκα ή τέκνα... εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιον κληρονομήσει». (Ματ. 19,29). Συναντήθηκα μ’ αυτούς μετά από δέκα χρόνια. Μ’ ρώτησαν: «Τί είδες εκεί; Ότι  είπατε εσείς εκεί βρήκα, αλλά δεν περίμενα να βρω και άγιους».

Ἀπόστολος Κυριακῆς Δ' Ματθαίου:Ὁμιλία περί τοῦ, ὅτι καί ὁ ἁγιασμός τῶν δικαίων, καί ἡ αἰσχύνη τῶν ἁμαρτωλῶν ὁρατά εἰσι καί αἰσθητά (Ἀρχιεπίσκοπος Ἀστραχάν καί Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)


 
(Ρωμ. στ' 18-23)
- Από πού προέρχεται η ειρήνη και η αγαλλίαση που αισθάνονται οι ενάρετοι;
- Είναι τα θαύματα αποδεικτικά της αγιοσύνης αυτού που τα επιτελεί;
- Πώς η αμαρτία εισάγει την αισχύνη σ' αυτόν που την πραγματοποιεί; Ο Αδάμ και η Εύα παρότι δεν τους έβλεπε κανείς και δεν γνώριζε άλλος (αφού δεν υπήρχαν άλλοι άνθρωποι στον κόσμο) την αμαρτία τους, γιατί ντράπηκαν μετά από αυτή;
Διαβάστε ολόκληρο τον λόγο από το "Κυριακοδρόμιο εις τας Πράξεις των Αποστόλων", του Νικηφόρου Θεοτόκη (τόμ. 1ος, σελ. 145 - Έκδοσις 1840), πατώντας εδώ

http://www.alopsis.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=3215



Ὅταν ἀδικεῖσαι καί σκληραίνει ἡ καρδιά σου...

Ὅταν ἀδικεῖσαι καί σκληραίνει ἡ καρδιά σου καί τά σπλάχνα σου, μή λυπᾶσαι, ἐπειδή αὐτό ἔγινε κατ᾿ οἰκονομίαν, ἀλλά μέ χαρά νά ἀνατρέπεις τούς λογισμούς πού ξεσηκώνονται, γνωρίζοντας ὅτι μέ τόν ἀφανισμό τῶν λογισμῶν, μόλις αὐτοί ἐμφανιστοῦν, ἀφανίζεται καί τό κακό. Ἄν ὅμως οἱ λογισμοί ἐξακολουθοῦν ἀδιάκοπα, τότε καί τό κακό μεγαλώνει.
Ἀπό τό βιβλίο: «ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ τῶν ἱερῶν Νηπτικῶν»
Ἐκδόσεις «Τό Περιβόλι Τῆς Παναγίας»
Τά 226 κεφάλαια: τομ. α΄

13 Ιουλίου Συναξαριστής. Σύναξις Αρχαγγέλου Γαβριήλ, Στεφάνου Σαβαΐτου, Σάρρας Οσίας, Γολινδούχ Περσίδας, Των Οσίων Ηλιοφώτων, Ονισηφόρου.

Σύναξις Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ

Νά, σὺν τοὶς ἄλλοις, πὼς ἡ Ἐκκλησία ὑμνεῖ τὸν ἀρχάγγελο Γαβριὴλ σ’ αὐτὴ τὴ γιορτή του: «Θρόνω παριστάμενος τῆς τρισηλίου Θεότητας καὶ πλουσίως λαμπόμενος, ταὶς θείαις λαμπρότησι, ταὶς ἐκπεμπομέναις, ἀπαύστως ἐκεῖθεν, τοὺς ἐπὶ γῆς χαρμονικῶς, χοροστατοῦντας καὶ εὐφημούντας σε, παθῶν ἀχλύος λύτρωσαι, καὶ φωτισμῷ καταλάμπρυνον, Γαβριὴλ Ἀρχιστράτηγε, πρεσβευτὰ τῶν ψυχῶν ἠμῶν.
Τῶν ἀσωμάτων λειτουργῶν ὡς πρωτεύων, τὸ πρὸ αἰώνων ὁρισθὲν ὄντως μέγα, σὺ Γαβριὴλ πεπίστευσαι μυστήριον, τόκον τὸν ἀπόρρητον, τῆς ἁγίας Παρθένου, Χαῖρε, προσφωνῶν αὕτη, ἡ κεχαριτωμένη. Χρεωστικῶς σε ὅθεν οἱ πιστοί, ἐν εὐφροσύνῃ ἀεὶ μακαρίζαμεν».

Ἀπολυτίκιο. Ἦχος δ'. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὡς θεῖος Ἀρχάγγελος, τῶν νοερῶν στρατιῶν, Τριάδος τὴν ἔλλαμψιν, καθυποδέχῃ λαμπρῶς, Γαβριὴλ Ἀρχιστράτηγε· ὅθεν ἐκ πάσης βλάβης, καὶ παντοίας ἀνάγκης, σῶζε ἀπαρατρώτους, τοὺς πιστῶς σε τιμῶντας, καὶ πόθῳ ἀνευφημοῦντας, τὰ σὰ θαυμάσια.