Σελίδες

Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου 2018

88. Ἡ ταπεινοφροσύνη εἶναι τελείως ἀκατανίκητη, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης, 25-8-2018

88. Ἡ ταπεινοφροσύνη εἶναι τελείως ἀκατανίκητη, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης, Εὐεργετινὸς , Τόμος Α΄, Ὑπόθεση ΜΔ΄, 25-8-2018, ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://www.HristosPanagia.gr, http://hristospanagia3.blogspot.gr, καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/20...

Πατρικαί Νουθεσίαι Γέροντος Ἐφραίμ Φιλοθεΐτου - «Περί Σαρκικοῦ καί Ἀοράτου Πολέμου τῶν Δαιμόνων» [Ἐπιστολή 1η - 33η]

 1η Επιστολή

 
Γνωρίζοντες ήδη και καλώς ότι παντού έχει στήσει και καταστρώσει παγίδας ο θηρευτής των ψυχών μας, ας μη νυστάζωμεν. Και εις την αγοράν και εις την πλατείαν και εις την θαλπωρήν της οικογενείας και
εις αυτήν ακόμη την εκκλησίαν του Θεού και εκεί θα μετρήσωμεν τας τυχούσας παγίδας με το πρόσχημα της ευλαβείας στημένας. Τις λοιπόν δύναται να λυτρωθή εκ τούτων των καμουφλαρισμένων παγίδων και να περιγελάση τον δεινόν τεχνίτην τούτων;
Ιδού η πολυεμπειρία των οσίων πατέρων μας ας αναλάβη τον κόπον της καταστροφής τούτων. Και απαντούν ότι βασικώς μόνον η ταπεινοφροσύνη η υψοποιός είναι πανίσχυρος αρετή, η μάχαιρα του Πνεύματος, η οποία καταστρέφει ριζικώς το κακόν και εξουδετερώνει εις τελείαν αδράνειαν την ενέργειαν των πειρασμικών παγίδων. Ας αναλάβωμεν λοιπόν τον μικρόν κόπον της αποκτήσεως της σωτηριωδεστάτης ταύτης αρετής, τον ολοθρευτήν του διαβόλου, την ταπείνωσιν!
 
2η Επιστολή
Παιδί μου, και όταν έχης χαράν και εν καιρώ λύπης, πάντοτε να προσέχης, ούτε εις την χαράν να βγαίνης έξω του ορίου, που να φαίνεται με ζωηράδες και γέλια, ούτε εις την λύπην να σκυθρωπάζης τόσον που να φαίνεσαι, διότι ο σατανάς σαϊτεύει τους λογισμούς, μα δεν ημπορεί να καταλάβη, εάν τους εδέχθημεν εις την καρδίαν μας. Αυτός ως τεχνίτης που είναι, αφού δια της προσβολής ρίψη το βέλος του κακού λογισμού, παρατηρεί εις το πρόσωπόν μας, και εις όλας τας κινήσεις του σώματός μας και εξ αυτών ζυγίζει πόσον το βέλος εκαρφώθη εις την καρδίαν μας.

Στάρετς Σάββας ὁ Παρηγορητής -κεφάλαια περί προσευχῆς


Αποτέλεσμα εικόνας για σταρετσ σαββασ ο παρηγορητησ

κδ΄ Αν προσεύχεσαι για τους εχθρούς, τότε θα έρθει σε σένα ειρήνη.

κε΄ Γιατί η ειλικρινής προσευχή του ενός για τον άλλον έχει μεγάλη δύναμη για τους άλλους; Επειδή εγώ κατά την ώρα της προσευχής, προσκολλώμαι στον Θεό, γίνομαι εν πνεύμα με Αυτόν και εκείνους για τους οποίους προσεύχομαι, τους ενώνω με τον εαυτό μου δια της πίστεως και της αγάπης, διότι το Πνεύμα του Θεού, το οποίο ενεργεί σε μένα, ενεργεί ταυτόχρονα και σ’ αυτούς, καθώς Αυτό πληροί τα πάντα.

κστ΄ Αν σε κάποια φιλονικία που προηγήθηκε με κάποιον θεωρείς ότι έχεις δίκιο, τότε πρώτος ζήτησε να συμφιλιωθείς.
κζ΄ Πολλοί στις ανάγκες και στις θλίψεις τους αναζητούν βοήθεια από όλους, εκτός από τον Θεό και όταν δεν τη βρίσκουν πουθενά, στρέφονται στον Θεό , αλλά για τη λειψή τους πίστη δεν λαμβάνουν το αιτούμενο.

κη΄ Εάν θέλεις με την προσευχή να ζητήσεις κάποιο καλό από τον Θεό, τότε πριν από την προσευχή προετοιμάσου με αταλάντευτη, δυνατή πίστη και λάβε εγκαίρως το φάρμακο κατά της αμφιβολίας και της απιστίας. Είναι άσχημο, αν κατά τη διάρκεια της προσευχής η καρδιά σου έχει αδύναμη πίστη και δεν στηρίζεται σ’ αυτή. Τότε μη νομίσεις ότι θα λάβεις αυτό που ζητάς από τον Θεό με δισταγμό.

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης - «Εὐλογημένε, μὴ φοβᾶσαι, ἔρχομαι!»

Ο άγιος Î Î¿Ï Ï†Ï Ï Î¹Î¿Ï‚ ήταν λουσμένος στο φώς

 «Ἕνα χειμωνιάτικο ἀπόγευμα, μιὰ παρέα ἐπισκεπτῶν κουβέντιαζε μὲ τὸ Γέροντα στὰ Καλίσσια. Ἡ ὥρα κύλησε γρήγορα κι᾿ ἄρχισε νὰ σκοτεινιάζει. Ἐκείνη τὴ στιγμή, ἕνας τῆς παρέας θυμήθηκε, ὅτι ἔπρεπε νὰ βρίσκεται στὴν Ἀθήνα ὁρισμένη ὥρα. 

Σηκώθηκε καὶ ἔφυγε βιαστικός. «Ὅταν ἔφθασε στὸ μικρὸ δάσος καὶ μπῆκε στὸ μονοπάτι, ὅπου τὰ δένδρα σχεδὸν σμίγουν τὶς κορφές τους, κάνοντας, ἔτσι, τὸ σκοτάδι ἀδιαπέραστο, κατάλαβε ὅτι τοῦ ἔλειπε φακός. Δὲν εἶχε χρόνο νὰ ἐπιστρέψει γιὰ νὰ πάρει, καὶ ἀπεφάσισε νὰ συνεχίσει τὴν πορεία του στὰ τυφλά. 
Στὸ Μοναστήρι, ἐνῶ ἡ συζήτηση κυλοῦσε ἤρεμα, ξαφνικὰ ὁ Γέροντας σηκώθηκε καὶ βγῆκε πρὸς τὸ δάσος, λέγοντας: «Ἔ, εὐλογημένε, μὴ φοβᾶσαι, ἔρχομαι».

Ἀρχιμ. Σαράντης Σαράντος: «Καιρός τοῦ ποιῆσαι τῷ Κυρίῳ» ἤ ἔσχατη δήλωση μετανοίας.


Αποτέλεσμα εικόνας για Αρχιμ. Σαράντης Σαράντος


Μαρούσι 3-9-2018
Ἀνακομιδή λειψάνων τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Νεκταρίου ἐπισκόπου Πενταπόλεως τοῦθαυματουργοῦ

Τοῦ ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου, ἐφημερίου Ἱ.Ν.Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου.

«Καιρός τοῦ ποιῆσαι τῷ Κυρίῳ» ἤ ἔσχατη δήλωση μετανοίας
Μετά ἀπό τά ἔκτακτα καταστρεπτικά φυσικά φαινόμενα καί τό δαπανηρότατο φόρο αἰφνιδίου ἁρπαγῆς πολλῶν ἀδελφῶν μας πρός τό φρικτό θάνατο, πολύ καθυστεριμένα, ὡς ἐξ ὕπνου ἐγειρόμενοι, δηλώνουμε τήν ἀρχή μετανοίας μας πρός τόν ἐν Τριάδι Κύριο γιά τήν ἠθελημένη ἀποστασία μας ἀπό τό ἅγιο θέλημά Του.
Μετανοοῦμε γιατί, χωρίς ὑπευθυνότητα, ὡς ἔνδοξος λαός ἐνδόξων φιλοθέων καί φιλανθρώπωνἡρώων καί ἁγίων, μέ τήν ψῆφο μας φέραμε στήν ἐξουσία τῆς πατρίδος μας ἀθέους, οἱ ὁποῖοιμεταλλάχθηκαν σέ μισοθέους καί μισανθρώπους.  Ἀπίστευτα μνημόνια, βαρύτατοι φόροι, ἀνήλεο σφυροκόπημα τοῦ λαοῦ πιστο­ποιοῦν τή μισανθρωπία τῶν κυβερνώντων.
Μετανοοῦμε γιατί δέν μετανοήσαμε ἔγκαιρα καί ἀφήσαμε στήν ἀπόγνωση ἀδελφούς μας νά γίνουν αὐτόχειρες.  Ἔστω καί ἐκ τῶν ὑστέρων, ἄς ποῦμε στήν προσωπική μας καθ’ ἡμέραν προσευχή τό «Κύριε ἐλέησον».  Ἄς κάνουμε τό ἴδιο καί γιά τούς καέντας, πλημμυροπαθεῖς καί πυροπαθεῖς ἀδελφούς μας.
Μετανοοῦμε, γιατί δέν ὑπομένουμε τίς ἀλλεπάλληλες μικρές ἤ μέγιστες σώζουσες δοκιμασίες πού ὡς ὁ πρῶτος καλός Σαμαρείτης καί προπονητής, ὁ Κύριός μας, παραχωρεῖ στή ζωή μας.  Δυσανασχετοῦμε ἤ ἀποδίδουμε βλάσφημα σ’ Αὐτόν τίς «θεομηνίες» πού μᾶς βρίσκουν, ἐνῷ δέν κατανοοῦμε λόγῳ τῆς ἀποστασίας μας ὅτι ὁ Θεός εἶναι ὁ Δημιουργός ὅλων τῶν καλῶν.  Κανένα κακό δέν ἐδημιούργησε καί δέν θέλει ὁ Θεός.  Ἐμεῖς μόνοι μας διαλέγουμε τό μή ὄν, τό κακό, ἐνῷ ὁ ἐν Τριάδι Θεός ἐποίησε τά πάντα καλῶς λίαν.

Μετανοοῦμε, γιατί γονεῖς καί παποῦδες, δέν προσφέρουμε στά νεαρά βλαστάρια μας, ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων τή χριστιανική παιδεία, τόν τακτικό ἐκκλησια­σμό, τήν ἐξοικείωση μέ τήν θεόπνευστη λατρεία μας καί τήν ἀνα-τροφή τους μέ τό ἄχραντο Σῶμα καί τό τίμιο Αἷμα τοῦ Κυρίου.

Μετανοοῦμε ἐκ βαθέων, γιατί ἐγωιστές ἐμεῖς ὄντες καί ξετσίπωτοι, μεταφέρουμε στή νέα γενιά ὅλα τά ζιζάνια, τά σπέρματα τῆς ἀλαζονείας, τοῦ εὐδαιμονισμοῦ καί τῆς σαρκολατρείας μας.  Σέ κάθε δωμάτιο τοῦ σπιτιοῦ μας δέν ἀναδύεται ἡ εὐωδία τοῦ θεοδέκτου θυμιάματος, ἀλλά ἀκατάπαυστα ἡ ἀποπνικτική δυσωδία τῶν ψυχοκτόνων τηλεοπτικῶν προγραμμάτων.
Μετανοοῦμε γιατί ἀφήνουμε ἀκαθοδήγητη τή νεολαία μας στή δίνη τῶν προγαμιαίων σχέσεων μέ ὅλες τίς ὀλέθριες συνέπειές τους.Μετάνοια χρειάζεται καί ἀπό ἐμᾶς τούς πρεσβυτέρους καί ἀπό τή νεολαία μας, γιά νά μετατρέψει ὁ Παντοδύναμος τήν ἀπείθεια σέ σεβασμό τοῦ σώματος πού μᾶς δώρισε ὁ Δημιοργός.

«Σοί Κύριε».


 Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
 
 Στο τέλος κάποιων σύντομων προσευχών ο ιερέας καλεί τον λαό, για να παραδοθεί εντελώς στον Κύριο Χριστό λέγοντας: «εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα». Σ’ αυτό ο λαός απαντά «Σοί Κύριε».
Τούτα τα λόγια είναι πολύ σημαντικά, και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε πολλές καταστάσεις στην ανθρώπινη ζωή.
 Όταν έχεις υγεία και προκοπή στη δουλειά, ύψωσε την καρδιά σου και πες: «ευγνωμονώ Σοι Κύριε»!
 Όταν οι άνθρωποι σου αποδίδουν τιμές και σε επαινούν, πες μέσα σου: «τούτο εγώ δεν το αξίζω, τούτο δεν ανήκει σε μένα αλλά Σοι Κύριε»!
Όταν συνοδεύεις τα παιδιά σου σε μαγαζί ή στο σχολείο ή στον στρατό, ευλόγησε τα από το κατώφλι του σπιτιού σου και πες: «τα παραδίδω για μέριμνα Σοι Κύριε»!
 Όταν σου επιτίθεται ο ανθρώπινος φθόνος και η απιστία των φίλων, μην χάνεις το θάρρος με το πνεύμα σου και μην κρατάς την πικρία στην καρδιά σου, αλλά πες: «όλα αυτά τα παραδίνω στην κρίση και τη δικαιοσύνη Σοι Κύριε»!

Μέγας Βασίλειος: Ἄμα συνηθίσει κανεὶς στὰ ἁμαρτωλὰ λόγια, περνᾶ καὶ στὰ ἁμαρτωλὰ ἔργα

 Άμα συνηθίσει κανεὶς στὰ ἁμαρτωλὰ λόγια, περνᾶ καὶ στὰ ἁμαρτωλὰ ἔργα. Γι᾿ αὐτό, λοιπόν, πρέπει μὲ κάθε τρόπο νὰ προφυλάσσουμε τὴν ψυχή μας. Διότι ὑπάρχει κίνδυνος, μαζὶ μὲ τὴ γλύκα τῶν λόγων νὰ πάρουμε μέσα μας καὶ κάτι θανάσιμο, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβουμε. Εἶναι μέλι, ποὺ ἔχει καὶ δηλητήριο. Δὲν θὰ ἐπαινέσουμε, ἔτσι, τοὺς ποιητές, ὅταν παριστάνουν ἀνθρώπους ποὺ ἀσεβοῦν, ποὺ ἐμπαίζουν, ποὺ παραδίνονται στὴν ἀκολασία, ποὺ παρασύρονται ἀπὸ τὸ πιοτό, οὔτε ὅταν περιορίζουν τὴν εὐτυχία σὲ πλούσια τραπέζια καὶ σὲ ἄσεμνα τραγούδια. Καὶ δὲν θὰ δώσουμε καμιὰ σημασία, ὅταν κάνουν λόγο γιὰ θεοὺς καὶ μᾶς λένε ὅτι οἱ θεοὶ αὐτοὶ εἶναι πολλοὶ κι ἀλληλομισοῦνται.

Ὁ πονηρός ψιθυρίζει τήν ἀπιστία...

Ο πονηρός ψιθυρίζει την απιστία. Ούτε ένα γιώτα δεν θα παραλειφθεί από όσα είπε ο Κύριος. Υπάρχει κόλαση και Παράδεισος. Και μάλιστα εμείς οι πιστοί, θα κριθούμε αυστηρότερα. Γέροντας Ευσέβιος Γιαννακάκης.


http://apantaortodoxias.blogspot.com/2018/08/blog-post_538.html?m=1
 

12 Σεπτεμβρίου Συναξαριστής. Αυτονόμου Ιερομάρτυρα, Κουρνούτου Ιερομάρτυρα, Θεοδώρου Επισκόπου, Ιουλιανού Πρεσβυτέρου, των Αγίων Μακεδονίου, Θεοδούλου και Τατιανού, Δανιήλ Θάσιου, Ωκεανού, Ανδρονίκου, των Αγίων Εθνοϊερομαρτύρων, Albeus.

Ὁ Ἅγιος Αὐτόνομος ὁ Ἱερομάρτυρας

Ὁ Ἅγιος Αὐτόνομος ἦταν ἐπίσκοπος στὴν Ἰταλία καὶ εἶχε στὴν ἐπισκοπὴ του πλούσια χριστιανικὴ δράση.
Ὅταν ἄρχισε ὁ διωγμὸς τοῦ Διοκλητιανοῦ ἐγκατέλειψε τὴν θέση του, καὶ πῆγε στοὺς Σώρεους τῆς Μ. Ἀσίας. Ἐκεῖ ἐγκαταστάθηκε στὸ σπίτι ἐνὸς χριστιανοῦ, τοῦ Κορνηλίου καὶ συνέχιζε νὰ διδάσκει τὸ Εὐαγγέλιο.
Στὴν συνέχεια μετέβη στὴν Λυκαονία καὶ στὴν Ἰσαυρία γιὰ νὰ συνεχίσει τὸ ἔργο του. Πρὶν ξεκινήσει τὸ ταξίδι του χειροτόνησε διάκονο τὸν Κορνήλιο.
Ὕστερα ἀπὸ καιρὸ ὅταν ἐπέστρεψε στοὺς Σωρεούς καὶ εἶδε τὸ πολὺ καλὸ ἔργο ποὺ εἶχε κάνει νὰ ἀσπαστοῦν τὸν χριστιανισμὸ πολλοὶ ἄνθρωποι, τὸν χειροτόνησε ἱερέα. Ἀφοῦ ἐπισκέπτεται πολλὲς περιοχὲς στὸν Εὔξεινο Πόντο ἐπιστρέφει πάλι κοντὰ στὸν Κορνήλιο καὶ τὸν χειροτονεῖ ἐπίσκοπο. Τὸ θεάρεστο ἔργο ποὺ ἔχει κάνει ὁ Ἅγιος Αὐτόνομος ἐνοχλεῖ τοὺς εἰδωλολάτρες καὶ τὸν σκοτώνουν μὲ λιθοβολισμὸ τὴν ὥρα ποὺ λειτουργοῦσε μέσα στὸ ναό.

THE DISOBEDIENCE OF THE FIRST-CREATED AND THE INCARNATION OF OUR LORD JESUS CHRIST



ΤΗΕ ROLE OF THE ORTHODOX CHURCH

The first Church is the Holy Trinity; it is God Himself, Who is One, but, at the same time, also three separate Persons, discernible from one another.
Exactly there, right into this very first Church had God put Adam and Eve. This is how much He loved us! However, from the very moment we disobeyed against God, the Holy Spirit went away; we lost It. From that moment on we lost our communion with God, our communion with the Holy Trinity, and we got out of this First Church.
Nevertheless, God did not abandon us in our solitude. He did send His Son, in order to connect us with Himself again. This is the reason why God became man:

12 Σεπτεμβρίου. Ἀπόδοσις τοῦ γενεσίου τῆς Θεοτόκου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ - Ἡμέρας. Τετ. ις΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Γαλ. ς΄ 2-10). 
Γαλ. 6,2             ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε, καὶ οὕτως ἀναπληρώσατε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ.
Γαλ. 6,2                     Ας υπομένετε με πραότητα ο ένας του άλλου τα ελαττώματα, τα οποία, καθό αλαττώματα, είναι φορτικά και ενοχλητικά και έτσι τηρήσατε πλήρως τον νόμον του Χριστού, που διδάσκει την αγάπην. (Ανθρωπος, που δεν δείχνει τέτοιαν υπομονήν, αλλ' οργίζεται και περιφρονεί τον παρασυρθέντα, δεν έχει την αγάπην του Χριστού).