Σελίδες

Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2016

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Πέμπτης 18-02-2016

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανo. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2016. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Καθολικαί Επιστολαί Πέτρου Α΄ κεφ. δ΄ 12 - ε΄ 5

δ΄ 12 - ε΄ 5







Ευαγγέλιον: Κατά Μάρκον κεφ. Ιβ΄ 38 - 44

Ιβ΄ 38 - 44





Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Ἡ πολυτέλεια τῶν ἐνδυμάτων εἶναι αἰτία πολλῶν κακῶν. Ἁγίου Νικοδήμου, Συμβουλευτικό Ἐγχειρίδιο. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.

Ἡ πολυτέλεια τῶν ἐνδυμάτων εἶναι αἰτία πολλῶν κακῶν. Ἁγίου Νικοδήμου, Συμβουλευτικό Ἐγχειρίδιο. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης. Ὁμιλία στίς 24-10-2008 (Σύναξη γυναικῶν)

 http://hristospanagia.gr

Ὅσιος Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος: Ἡ λύτρωση ἀπό τούς πειρασμούς καί τά δωρήματα τῶν χαρισμάτων ἔρχονται μέ τήν Προσευχή.

  Λόγος που ωφελεί την ψυχή και σώζει

Μικρή Φιλοκαλία

Κεφάλαια  56, 57, 58, 59, 60, 61, 62

Οσίου Ησυχίου  Πρεσβυτέρου

Προς τον Θεόδουλο, λόγος περί νήψεως και αρετής χωρισμένος σε 203 κεφάλαια (τα λεγόμενα Αντιρρητικά και Ευκτικά)

Ένα θεόπνευστο κείμενο, που αποπνέει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος

--------------------------------------------------------------------------------------------------

56. Αν δε θέλης την κακοπάθεια, ούτε και τις κακές πράξεις να μη  θέλης να κάνης, γιατί η κακοπάθεια, το να υφίσταται κανένας κακά, ακολουθεί την κακοπραξία. Ό,τι θα σπείρη κανένας και θα θερίση (Γαλ. ζ’ 7). Σπέρνοντας λοιπόν θεληματικά τα κακά και θερίζοντας αθέλητα τα κακά, οφείλουμε να θαυμάσουμε τη δικαιοσύνη του Θεού.

Πρός τή χήρα πού θλίβεται καί ἀνησυχεῖ.


 Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Στενοχωριέσαι για τον νεκρό σύζυγο. Ανησυχείς για τα παιδιά. Κλαις μέρα-νύχτα. Στην ψυχή σου υπάρχει σύγχυση και σκοτάδι. Μπροστά στα μάτια ομίχλη και αβεβαιότητα.

Κουράγιο. Μην φοβάσαι. Πες στον εαυτό σου: «ο άνδρας μου ανήκε πρώτα στον Θεό και έπειτα σ’ εμένα και τα παιδιά μου, πρώτα είναι του Θεού και έπειτα δικός μου. Εάν ο έμπειρος κηπουρός τραβήξει μία δέσμη από τα άνθη, να ξέρεις, ότι χρειαζόταν να πράξει έτσι. Εκείνος ξέρει τους λόγους για τους οποίους το έκανε. Και ένας από τους λό­γους είναι και αυτός: για να εξελίσσονται τα γύρω άνθη. Κι εσύ με τα παιδιά σου από τώρα θα εξελίσσεσαι πνευματικά καλύτερα. Οι σκέψεις σου θα ανυψώνονται από τα γήινα προς τα ουράνια. Η ψυχή σου πιο δυνατά θα προσκολληθεί στον Θεό. Το πνεύμα σου θα θριαμβεύει επάνω από το σώμα. Ο θάνατος δεν θα είναι για σένα πια φοβερός.

Ἡ λαμπάδα τῆς πνευματικῆς ἀγάπης



Από τα ποιήματα του Οσίου και θαυματουργού Ιωάννη του Χοζεβίτη

«Ενας μοναχός του παλαιού καιρού, μεταξύ των μεγάλων αγωνιστών, δέν ήθελε νά μνημονεύσει πατέρας, αδελφούς καί άδελφάς.
Καί ήταν στο μοναστήρι τάξις γιά τούς λειτουργούς νά μνημονεύουν καθημερινά μέ τό γένος των τους μοναχούς.
«Απέθανα γιά τούς συγγενείς», απαντούσε συχνότατα, όταν του ζητούσαν νά μνημονεύη οι άγιοι Λειτουργοί.
«Ας μπορέσω νά φροντίσω γιά μένα καί γιά τούς άλλους δέ προσεύχομαι δέν έβαλα εγώ γιά τούς άλλους μαλλιά στό κεφάλι μου γιά ενέχυρο!
Κατά τήν τάξη της Λαύρας ήλθε καί ο καιρός γιά νά πάη μέ υπακοή ένα καλοκαίρι στό Μετόχι.
Λοιπόν, όταν εβράδιασε σταμάτησε στόν δρόμο στό σπίτι ενός δάσκαλου, πού αγαπούσε τόν Θεό.

Ἡ θεωρία τοῦ παπικοῦ ἀλαθήτου καί ἡ ἀνασκευή της


Ενσωματωμένη εικόνα 1Η διδασκαλία για το πρωτείο του αποστόλου Πέτρου και τα κλειδιά του παραδείσου συμπληρώθηκε στην Α’ Βατικανή σύνοδο, τον 19ο αιώνα (1870), με τη διδασκαλία για το αλάθητο του Πάπα. Με το δόγμα του αλαθήτου προσπάθησαν να στηρίξουν το πρωτείο του Πάπα. Το αλάθητο με το πρωτείο καθιστά τον Πάπα υπερεπίσκοπο και ανώτερο τοπικών και οικουμενικών συνόδων.
Υποστηρίζουν πως, όταν ο Πάπας μιλά για δογματικά και ηθικά ζητήματα από το θρόνο του, την καθέδρα (ex cathedra), είναι αλάθητος. Ξεχνούν ότι υπήρξαν στο παρελθόν και αιρετικοί Πάπες που υπέπεσαν σε μεγάλα λάθη.
Ρωτάμε τους παπικούς: Αφού ο Πάπας είναι αλάθητος, γιατί χρειάσθηκε να το πει αυτό και κάποια σύνοδος, που ενδέχεται να σφάλλει;

Γνώριζε ὅτι ὅποιου πράγματος ὁ πόθος ὑπερτερεῖ μέσα σου, ἐκεῖνο τό πράγμα καί ζεῖ μέσα σου!...«ΜΕΛΕΤΗΜΑ 14ον»


Ἀπό τίς ἁγιοπνευματικές ἐμπειρίες
τοῦ ἀββᾶ Ἰσαάκ τοῦ Σύρου
Ἁγιορείτου μοναχοῦ

126. Τό νά ἡσυχάζει κανείς πίσω ἀπό τή θύρα τοῦ κελλιοῦ του, εἶναι Θεῖο χάρισμα!...
127. Καί χωρίς νά φθάσει κανείς στήν τελειότητα, ἔχει ἐλπίδα σωτηρίας καί ἀξιώνεται Θείας Χάριτος, ἐάν ἀποφεύγει τά ἄτοπα ἔργα τῆς ἁμαρτίας καί πιάσει τά καλά ἔργα τῆς ἀρετῆς. Ὅποιος ὅμως ἐπλησίασε τό τέλειο, συνέλαβε στήν ψυχή του τό μυστήριο τῆς αἰωνίου μακαριότητος!...
128. Ἐάν δέν ἀποθάνει ὁ ἐξω ἄνθρωπος ἀπ᾿ ὅλα τά πράγματα τοῦ κόσμου καί ἀπό τήν ἁμαρτία καί ἀπό τίς κακές ἐνθυμήσεις καί τούς πονηρούς λογισμούς, δέν θά κινηθεῖ στόν ἄνθρωπο ἡ γλυκύτητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος!...

Ὅσιος Παΐσιος: «Nά μιλᾶς νοερῶς μέ τόν Χριστό διά τῆς νοερᾶς Προσευχῆς»

Αποτέλεσμα εικόνας για άγιος παίσιος 
-Γέροντα, πώς είναι καλύτερα να λέω την ευχή; Φωναχτά, ψιθυριστά ή με τον νου;


- Αν την λες φωναχτά, θα κουράζεσαι και γρήγορα θα αποκάμης. Γι’ αυτό να την λες πότε ψιθυριστά και πότε με τον νου. Η ευχή με τον νου είναι το καλύτερο∙ επειδή όμως δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι να την λένε συνέχεια με τον νου, βοηθάει να την λέη κανείς και ψιθυριστά, σαν μια προπαίδεια.

Ἡ σιωπή τοῦ Θεοῦ

Γέροντος Σωφρονίου του Essex



Συχνά ο Θεός δεν απαντά στις προσευχές μας. Σιωπά. 
Πολλοί εκλαμβάνουν τη σιωπή Του ως ένδειξη τού ότι ο Θεός "δεν υπάρχει", "πέθανε". Αν όμως σκεφτόμαστε σε ποιά θέση φέρνουμε το Θεό με τα πάθη μας, τότε θα βλέπαμε ότι Αυτός δεν έχει άλλη επιλογή, παρά μόνο να σιωπήσει. 
Ζητάμε από Αυτόν να μας υποστηρίξει στις αδικίες μας. Δεν μας ενοχοποιεί φανερά. Μας αφήνει να πορευτούμε στους πονηρούς δρόμους μας και να θερίσουμε τους καρπούς των προσωπικών μας αμαρτιών. Αν όμως στραφούμε προς Αυτόν με μετάνοια, τότε έρχεται γρήγορα, γρηγορότερα από όσο περιμέναμε.

«Μὴ ἀνάμενε ἐπιστρέψαι πρὸς Κύριον καὶ μὴ ὑπερβάλλου ἡμέραν ἐξ ἡμέρας· ἐξάπινα γὰρ ἐξελεύσεται ὀργὴ Κυρίου, καὶ ἐν καιρῷ ἐκδικήσεως ἐξολῇ».

 
  Μη βραδύνης αναμένων κατάλληλον τάχα καιρόν, δια να επιστρέψης προς τον Κυριον, και μη αναβάλλης την μετάνοιαν και διόρθωσίν σου από την μίαν ημέραν εις την άλλην.