Σελίδες

Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2017

Κεφ. 23. Γεροντικό. Περί ξενιτείας. Β΄ Μέρος.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης


Κεφ. 23. Γεροντικό. Περί ξενιτείας. Β΄ Μέρος.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 4-2-2017 (Σύναξη στό Ἀρχονταρίκι)
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

http://hristospanagia3.blogspot.gr/ 

“Προετοιμασία γιά τήν ἐξομολόγηση”. Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κροστάνδης

Στοχασμοί για εκείνους που ετοιμάζονται να σταθούν ενώπιον του
Δημιουργού και της κοινότητας της Εκκλησίας στο φοβερό μυστήριο της
ιερής εξομολόγησης, έτσι ώστε να λάβουν την ανακαίνιση ενός δεύτερου
βαπτίσματος. Εγώ, μια αμαρτωλή ψυχή, εξομολογούμαι στον Κύριο, Θεό και
Σωτήρα μας Ιησού Χριστό, όλες τις μοχθηρές πράξεις που έχω διαπράξει
διά έργου, λόγου ή σκέψεων από την στιγμή της βάπτισής μου μέχρι και
την παρούσα ημέρα.Δεν έχω τηρήσει τις υποσχέσεις του βαπτίσματός μου,
αλλά έχω καταντήσει τον εαυτό μου ανεπιθύμητο ενώπιον του προσώπου του
Θεού μου.
Έχω αμαρτήσει ενώπιον του Κυρίου με την έλλειψη πίστης που με
διακρίνει και με τις αμφιβολίες μου σχετικά με την Ορθόδοξη Πίστη και
την Αγία Εκκλησία μας· με την αχαριστία μου απέναντι σε όλες τις
μεγάλες και ακατάπαυστες δωρεές του Θεού και απέναντι στην μακροθυμία
Του και την πρόνοιά Του για εμένα, έναν αμαρτωλό· με την έλλειψη
αγάπης προς τον Θεό, αλλά και φόβου του Θεού, κάτι που διαφαίνεται από
την μη τήρηση των αγίων εντολών Του και των κανόνων της Εκκλησίας.

Πῶς νά φτιάξω κόλλυβα γιά τό Ψυχοσάββατο

Κόλλυβα ετοιμάζουμε τα Ψυχοσάββατα καθώς και κάθε φορά που θέλουμε να τελέσουμε στο Ναό επιμνημόσυνη δέηση για την ανάπαυση των αγαπημένων κεκοιμημένων μας προσώπων. Τα κόλλυβα συμβολίζουν την κοινή ανάσταση των ανθρώπων. 
Δηλ, όπως ο σπόρος του σιταριού πέφτει στη γη, θάβεται και χωνεύεται και σαπίζει χωρίς όμως να φθαρεί και στη συνέχεια φυτρώνει καλύτερος και ωραιότερος, έτσι και το νεκρό σώμα του ανθρώπου θάβεται στη γη και σαπίζει, για να αναστηθεί και πάλι άφθαρτο και ένδοξο και αιώνιο.
Την ωραία αυτή εικόνα μας δίδει ο απόστολος Παύλος στην Α΄ προς Κορινθίους Επιστολή (κεφ. 12, στίχοι 35-44). Την ίδια εικόνα για την Ανάστασή Του χρησιμοποίησε και ο Χριστός (ευαγγέλιο Ιωάννη, κεφ. 12, στίχ. 24).

Κόλλυβο είναι βρασμένο σιτάρι, το όποιο σιτάρι είναι σύμβολο του ανθρώπινου σώματος, επειδή το ανθρώπινο σώμα τρέφεται και αυξάνει με το σιτάρι. Γι’ αυτό άλλωστε και ο Κύριος παρομοίασε το θεο-ϋπόστατο Σώμα Του με το σπυρί του σιταριού, έτσι λέγοντας στο 12ο κεφάλαιο του κατά Ιωάννη αγίου Ευαγγελίου:

Ἀνάμεσα στά ὄντα τῆς ἀπέραντης κτίσεως βλέπω καί τόν ἑαυτό μου —τόν ἄνθρωπο. Ποιός εἶμαι ἐγώ; ’Ἀπό πού καί γιατί ἐμφανίστηκα στή γῆ; Ποιός εἶναι ὁ σκοπός τῆς ὑπάρξεώς μου; Ποιά εἶναι ἡ αἰτία καί ποιός ὁ προορισμός τῆς ἐπίγειας ζωῆς μου, αὐτοῦ τοῦ ταξιδιοῦ, πού εἶναι τόσο σύντομο σέ σύγκριση μέ τήν αἰωνιότητα ἀλλά τόσο μακρύ καί κουραστικό γιά μένα;

Ανάμεσα στα όντα της απέραντης κτίσεως βλέπω καί τόν εαυτό μου —τόν άνθρωπο. Ποιος είμαι εγώ; ’Από πού καί γιατί εμφανίστηκα στη γή; Ποιος είναι ο σκοπός της υπάρξεώς μου; Ποιά είναι η αιτία καί ποιος ο προορισμός της επίγειας ζωής μου, αυτού τού ταξιδιού, πού είναι τόσο σύντομο σε σύγκριση μέ την αιωνιότητα αλλά τόσο μακρύ καί κουραστικό γιά μένα; Έρχομαι σ’ αυτή τή ζωή ασυναίσθητα, χωρίς δική μου γνώση η συμφωνία καί φεύγω χωρίς τή θέλησή μου, σε ώρα ακαθόριστη καί απρόβλεπτη. Έρχομαι καί φεύγω σάν δούλος. Ακόμα χειρότερα —έρχομαι καί φεύγω σάν κτίσμα! Ζω στη γή χωρίς να γνωρίζω τό μέλλον. Δεν ξέρω τί θα μού συμβεί αύριο ή καί υστερ’ από λίγα λεπτά. Διαρκώς αντιμετωπίζω τό απροσδόκητο. Διαρκώς βρίσκομαι μέσα σε συνθήκες καί περιστάσεις πού μέ καθιστούν δέσμιο τους. Είναι η συνήθεια, είναι η ζωή πού περνά απερίσκεπτα... Συμφιλιώνομαι μέ μια τέτοια αφύσικη κατάσταση, πού, ωστόσο, δεν μπορεί να μείνει απαρατήρητη.

Ποιό πρέπει νά εἶναι τό κριτήριο τῶν σχέσεων μας μέ τόν Ἑβραϊσμό;

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
 
Εν Πειραιεί τη 14η Φεβρουαρίου 2017
ΠΟΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΧΕΣΩΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΒΡΑΪΣΜΟ; 
 
  Ο ρατσισμός και οι φυλετικές διακρίσεις σε όλες τους τις εκφάνσεις, αποτελεί σήμερα ένα από τα σοβαρότερα κοινωνικά προβλήματα.
Οι όντως δύσκολες οικονομικές και άλλες συνθήκες, σε παγκόσμιο επίπεδο, ευνοούν την ανάδυση τέτοιων φαινομένων. Μια έκφανση του ρατσισμού είναι και ο αντισημιτισμός. Το εκπεφρασμένο με φράσεις και πράξεις μίσος κατά του εβραϊκού λαού, το οποίο εμφανίζεται, σύμφωνα με τα ιστορικά δεδομένα, ήδη στην προ Χριστού εποχή και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Όπως είναι γνωστό, το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος στην προσπάθειά του να επιτύχει την προσέγγιση των θρησκειών και την καταπολέμηση του ρατσισμού και αντισημιτισμού, διοργανώνει συχνά μέσα στα πλαίσια των Διαθρησκειακών Συναντήσεων, Διασκέψεις Ακαδημαϊκού Διαλόγου και άλλες εκδηλώσεις, στις οποίες προβάλλει και τιμά πρόσωπα που πρωτοστατούν προς την κατεύθυνση αυτή και συμβάλλουν στην ειρηνική συνύπαρξη των θρησκειών και των λαών.   

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: «Ἐγώ βλέπω ἑπτά αἰτίες πού κάνουν τήν πίστη μας νά ἐξασθενεῖ καί νά πεθαίνει»

Δεύτερη αιτία αποδυνάμωσης και νέκρωσης της πίστης μέσα μας είναι ο υπερκορεσμός του πνεύματος μας από πολλές μικρές κι ανούσιες γνώσεις, ενώ απουσιάζει η μοναδική γνώση, πού υπερβαίνει όλες τις άλλες.
Γνώση μοναδική, «υπερέχουσα γνώση», είναι η γνώση του Θεού. Όλες οι άλλες μικρές και ασήμαντες γνώσεις αναφέρονται στα έργα του Θεού, στο σπίτι της φύσης, στην επίπλωση του.

Στην εποχή μας το πλήθος των γνώσεων ξεπερνάει κάθε άλλη εποχή. 

Αγωνίζονται σήμερα οι άνθρωποι για το πλήθος των γνώσεων, για να μάθουν πολλά. Την ποιότητα τους πολύ λίγο την προσέχουν, ελάχιστα. Έχουμε μετατρέψει το κεφάλι μας σε τεράστια αποθήκη όπου στοιβάζονται γνωστά γεγονότα από τη χημεία, τη φυσική, την αστρονομία, την τεχνολογία, την κοινωνιολογία, από την τεχνική των παιχνιδιών, της μαγειρικής και της ερωτοτροπίας. Πολλά κεφάλια είναι ταυτόχρονα ολόκληρα εργαστήρια χημείας, οικοδομές, μουσικά δρώμενα. Πολλοί εγκέφαλοι είναι πραγματικές εγκυκλοπαίδειες. Έτσι, στα μεγάλα και γεμάτα αυτά κεφάλια δεν υπάρχει χώρος για το Θεό. Δε χωράει εκεί η μοναδική, η «υπερέχουσα, γνώση».

Πρωτ. Θεμιστοκλῆς Χριστοδούλου - Φοβίες καί ἄγχος: οἱ ἀρρώστιες τῆς ψυχῆς μας


Αγαπητά πνευματικά μου παιδιά, 
«Η αγάπη του Θεού έξω βάλλει τον φόβον» θα μας πει πάλιν και πολλάκις ο μαθητής της αγάπης Ιωάννης ο Θεολόγος.
Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε όλοι μας, είτε λίγο είτε πολύ, είμαστε φοβισμένοι και αγχωμένοι από την πολιτικοκοινωνική κατάσταση. Φοβούμεθα περισσότερο μη χάσουμε την ύλη, μήπως στερηθούμε τα πάμπολλα υλικά αγαθά, τα χρήματα και τις τροφές, που άδικα πολλές φορές κατακτούμε και καταναλώνουμε εις βάρος των άλλων συνανθρώπων μας. Αγχωνόμεθα χωρίς να σκεπτόμαστε σοβαρά ότι το άγχος είναι καθαρά πειρασμική κατάσταση. 
Είναι κύημα της σκληροκαρδίας και του ατομοκεντρισμού μας. Κρύβει το άγχος μεγάλη δόση αυταρέσκειας, εγωισμού, και αδιαφορίας για το συνάνθρωπο. Τίποτα δεν μπορεί να κατακτήσει από μόνος του ο άνθρωπος. Τίποτα δεν μπορεί να επιτύχει και να κατορθώσει. Εάν μη Κύριος οικοδομήσει, εις μάτην εκοπίασαν οι οικοδομούντες.

Σύγχρονο παιδομάζωμα

Καινούρια εισβολή έπληξε τη χώρα,
αλλά δεν είναι τουρκική αυτή που ζούμε τώρα.

Έχει σφραγίδα ελληνική και από Υπουργείο,
Παιδείας το ονόμασαν, δεν είναι λίγο αστείο;

Σύγχρονοι εκτελεστές που δεν φοράνε φέσι,
αλλά τον ίδιο ρόλο παίζουνε από μεγάλη θέση.

16 Φεβρουαρίου Συναξαριστής. Παμφίλου καὶ τῶν σὺν αὐτῶ Μαρτύρων, Μαρουθᾶ σὺν τῶν Ἁγίων Μαρτύρων ἐν Μαρτυροπόλει, Φλαβιανοὺ Ὁσίου, Φλαβιανοῦ Πατριάρχου, Ἠλία Ἱερομάρτυρος, Τάνκο Ἐπισκόπου, Σύναξη Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν Κύπρῳ.

Οἱ Ἅγιοι Πάμφιλος, Δανιήλ, Ἠσαΐας, Θεόδουλος, Ἱερεμίας, Ἰουλιανός, Οὐάλης, Παῦλος, Πορφύριος, Σαμουὴλ καὶ Σέλευκος οἱ Μάρτυρες


Οἱ Ἅγιοι αὐτοὶ Μάρτυρες, μαρτύρησαν ἐπὶ αὐτοκράτορα Διοκλητιανοὺ (284-305 μ.Χ.). Κατάγονταν ἀπὸ διάφορους τόπους, τοὺς ἕνωνε ὅμως ἡ ἀγάπη καὶ ἡ πίστη τοῦ Χριστοῦ.
Ἐργαζόμενοι στὴν Καισάρεια τῆς Παλαιστίνης ὁμολόγησαν τὸν Χριστὸ ἐνώπιον τοῦ ἔπαρχου Φιρμιλιανοῦ. Ὁ ἄρχοντας κατέβαλε κάθε προσπάθεια νὰ πείσει τοὺς Ἁγίους νὰ ἀρνηθοῦν τὴν πίστη τους στὸν Χριστό. Ἐκεῖνοι ὅμως παρέμειναν σταθερὰ προσηλωμένοι στὴν πατρῴα εὐσέβεια. Τότε ὁ Φιρμιλιανὸς ἔδωσε ἐντολὴ νὰ τοὺς θανατώσουν, ἀφοῦ πρῶτα τοὺς βασανίσουν.
Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Ἠλίας, Πάμφιλος, Οὐάλης, Παῦλος, Σέλευκος, Ἱερεμίας, Ἠσαΐας, Σαμουὴλ καὶ Δανιὴλ ἀποκεφαλίσθηκαν διὰ ξίφους. Ὁ Πορφύριος, ὑπηρέτης τοῦ Παμφίλου, συνελήφθη τὴν ὥρα ποὺ ἀναζητοῦσε τὸ λείψανο τοῦ κυρίου του καὶ κάηκε ζωντανὸς μαζὶ μέ τὸν Μάρτυρα Ἰουλιανό. Τὸν Ἅγιο Θεόδουλο τὸν σταύρωσαν ἐπὶ ξύλου. Ἔτσι μαρτύρησαν οἱ Ἅγιοι καὶ προσετέθησαν στὴ χορεία τῶν ἀθλητῶν τοῦ Χριστοῦ.
Ἡ Σύναξη τῶν Ἁγίων Μαρτύρων ἐτελεῖτο στὴ Μεγάλη Ἐκκλησία.

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Πέμπτης 16-02-2017

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανo. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2016. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Καθολικαί Επιστολαί Ιωάννην Α΄ κεφ. δ΄ 20 - 21 & ε΄ 1 - 21

δ΄ 20 - 21 & ε΄ 1 - 21





Ευαγγέλιον: Κατά Μάρκον κεφ. Ιε΄ 1 - 15

Ιε΄ 1 - 15



Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.