Σελίδες

Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2021

Γιατί ο Άγιος Απόστολος Παύλος προβάλλει ως πρότυπο για μίμηση τον εαυτό του, Επ. Σταυρουπόλεως Νικηφόρου Θεοτόκη, Ερμηνεία αποστολικης περικοπής Ι' Κυριακής, 13-11-2021, Αρχιμ. Σάββα Αγιορειτου

https://youtu.be/6H2w-QTmF2Y
Συν Θεω Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα: ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ κήρυγμα με τίτλο: Γιατί ο Άγιος Απόστολος Παύλος προβάλλει ως πρότυπο για μίμηση τον εαυτό του, Επ. Σταυρουπόλεως Νικηφόρου Θεοτόκη, Ερμηνεία αποστολικης περικοπής Ι' Κυριακής, 13-11-2021, Αρχιμ. Σάββα Αγιορειτου

Ἐλπίδα στόν Θεό Β' μέρος, Εὐεργετινός, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτη

 Ελπίδα στον Θεό ακόμη και όταν λείπουν τα αναγκαία Β' μέρος, Εὐεργετινός Γ΄ τόμος- Ὑπόθεσις Κα΄, 13-11-2021, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com Κάνετε ἐγγραφή στό κανάλι μας "Κύριος Ἰησοῦς Χριστός Kyrios Ihsous Hristos" τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://www.youtube.com/channel/UCEtO...

Κυριακή Η Λουκᾶ. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο


ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ΛΟΥΚΑ [: Eφ. 2, 14-22]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Νυνὶ δὲ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὑμεῖς οἱ ποτὲ ὄντες μακρὰν ἐγγὺς ἐγενήθητε ἐν τῷ αἵματι τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἓν καὶ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας, τὴν ἔχθραν, ἐν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι καταργήσας(:Αλλά κι εσείς που ήσασταν κάποτε ειδωλολάτρες, με την ένωση και κοινωνία σας με τον Χριστό, αφού ακούσατε τον λόγο του κηρύγματος που είναι η ίδια η αλήθεια, δηλαδή το χαρμόσυνο κήρυγμα της σωτηρίας σας, κι αφού πιστέψατε σε αυτό, σφραγισθήκατε με τη σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος, σύμφωνα με τις υποσχέσεις του Θεού. Πλησιάσατε και τον Θεό και τις διαθήκες Του με το αίμα του Χριστού, διότι Αυτός είναι η ειρήνη μας. Αυτός έκανε και τους δύο αντιμαχόμενους κόσμους, τον Ιουδαϊσμό και τον Εθνισμό, ένα. Αυτός γκρέμισε και κατέλυσε τον τοίχο που δημιουργούσε ο φραγμός του νόμου που ορθωνόταν ανάμεσα στους δύο λαούς και τους χώριζε. Κατέλυσε δηλαδή την έχθρα των δύο λαών, αφού κατάργησε με το αίμα Του τον νόμο των εντολών, ο οποίος, ενώ περιείχε επιβλητικές προσταγές, δεν έδινε όμως και τη χάρη για την εφαρμογή και την τήρηση των προσταγμάτων αυτών)» [Εφ.2,13-15].

«Αυτό είναι λοιπόν το μεγάλο», λέγει, «το ότι ήλθαμε δηλαδή στην πολιτεία των Εβραίων;». Τι λες; Ανακεφαλαίωσε τα πάντα, όσα είναι στον ουρανό και στη γη, και μιλάς για τους Ισραηλίτες τώρα; «Ναι», λέγει· «διότι εκείνα μεν πρέπει να παραλαμβάνουμε με την πίστη, ενώ αυτά και με τα ίδια μας τα έργα». «Νυνὶ δὲ (:Τώρα όμως)», λέγει, «ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὑμεῖς οἱ ποτὲ ὄντες μακρὰν ἐγγὺς ἐγενήθητε ἐν τῷ αἵματι τοῦ Χριστοῦ(: δια του Ιησού Χριστού εσείς που κάποτε ήσασταν μακριά, ήλθατε πλησίον)», προς την πολιτεία· διότι το μακριά και το πλησίον εξαρτάται μόνο από την προαίρεση.

«Αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἓν(:διότι Αυτός είναι η ειρήνη μας. Αυτός έκανε και τους δύο αντιμαχόμενους κόσμους, τον Ιουδαϊσμό και τον Εθνισμό, ένα)». Τι σημαίνει «συνένωσε τα δύο μέρη»; Δεν λέει αυτό, ότι μας οδήγησε σε εκείνη την ευγένεια, αλλά ότι και εμάς και εκείνους μας οδήγησε σε μεγαλύτερη ευγένεια· αλλά η ευεργεσία σε εμάς είναι μεγαλύτερη· διότι στους μεν Ιουδαίους και υποσχέθηκε και πλησιέστερα ήσαν· ενώ σε εμάς ούτε υποσχέθηκε, ούτε ήμασταν πλησίον, αλλά μακρύτερα. Για τον λόγο αυτόν λέγει: «Τὰ δὲ ἔθνη ὑπὲρ ἐλέους δοξάσαι τὸν Θεόν(:και οι συγχρόνως και οι εθνικοί, που συμμετέχουν στη σωτηρία αυτή, να δοξάσουν τον Θεό για το έλεος που έδειξε σε αυτούς)»[Ρωμ.15,9]. Υποσχέθηκε μεν στους Ισραηλίτες, αλλά ήσαν ανάξιοι· ενώ σε εμάς ούτε υποσχέθηκε, αλλά ήμασταν ξένοι, τίποτε κοινό δεν είχαμε προς αυτούς· και μας έκανε ένα, όχι με το να συνάψει εμάς με εκείνους, αλλά αφού συνένωσε και εκείνους και εμάς σε ένα.

Εἶδα ἀπόψε ἕναν ἀστραφτερό ἄνδρα νά κάθεται σέ θρόνο φοβερό!


“Είδα απόψε έναν αστραφτερό άνδρα να κάθεται σε θρόνο φοβερό! Κρατούσε ένα τοπάκι σαν μπίλια. Πάνω στην μπίλια άρχισαν να μεγαλώνουν κάτι σαν αόρατα μικρόβια.
Όταν συνήλθα παρακαλούσα τον Θεό να μου εξηγήσει τι ήταν αυτό που είδα. Έλαβα πληροφορία στην καρδιά μου, ότι ο Καθήμενος επί του θρόνου είναι ο Παλαιός των Ημερών!
Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός! Η μικρή μπίλια που κρατούσε είναι το σύμπαν. Δεν είναι ούτε κόκκος άμμου στα άχραντα χέρια Του. Αυτοί που ψηλώσανε πάνω στο σύμπαν είμαστε εμείς οι άνθρωποι.
Μας φουσκώνει ο εγωισμός και νομίζουμε ότι είμαστε σπουδαίοι και πανύψηλοι. Είμαστε, βέβαια, σπουδαίοι γιατί είμαστε παιδιά του Θεού και όλο το σύμπαν δημιουργήθηκε για μας.
Αλλά για να το νιώσουμε αυτό πρέπει να αισθανόμαστε ένα τίποτα μπροστά στον Κύριο μας και μεταξύ μας. Όχι να σηκώνουμε μπόι και να τον βλασφημούμε και να νομίζουμε πως είμαστε Θεοί χωρίς Αυτόν.
Ζήτησα μετά να δω την γη. Την είδα να την κρατεί σαν σφαιρίδιο και πάλι. Είδα όμως ότι είχε γύρω – γύρω κάτι που βρωμούσε . Ήταν κάτι σαν διάφανη μεμβράνη. Τσίπα, όπως λέμε, γλίδα καλύτερα. Ήταν παχύρευστη και σιχαμερή και είπε ο Θεός:

Κυριακή Η Λουκᾶ. Ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας γιά τήν παραβολή τοῦ καλοῦ Σαμαρείτη


ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 10,25-37]

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗ

«Καὶ ἰδοὺ νομικός τις ἀνέστη ἐκπειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;(:Εκεί που κάθονταν, ιδού σηκώθηκε κάποιος νομοδιδάσκαλος για να δοκιμάσει τον Χριστό και να αποδείξει ότι δεν γνώριζε ο Ιησούς τον νόμο και Του είπε: ‘’Διδάσκαλε, ποιο έργο αρετής ή ποια θυσία πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω τη μακάρια και αιώνια ζωή;’’). Ὁ δὲ εἶπεν πρὸς αὐτόν, ᾽Εν τῷ νόμῳ τί γέγραπται; πῶς ἀναγινώσκεις; ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν, Ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης [τῆς] καρδίας σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ἰσχύϊ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου, καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν(: Και ο Κύριος τού είπε: ‘’Στον νόμο τι έχει γραφεί; Εσύ που σπουδάζεις και ερευνάς τον νόμο, τι διαβάζεις εκεί για το ζήτημα αυτό; Και πώς το αντιλαμβάνεσαι;’’. Ο νομικός τότε του αποκρίθηκε: ‘’Στον νόμο είναι γραμμένο το εξής: ‘’Να αγαπάς τον Κύριο και Θεό σου με όλη σου την καρδιά, ώστε σε Αυτόν να είσαι ολοκληρωτικά παραδομένος, με όλα τα βάθη της εσωτερικής και πνευματικής υπάρξεώς σου· και με όλη σου την ψυχή, ώστε Αυτόν να ποθείς, με όλο το συναίσθημά σου· και με όλη τη θέληση και τη δύναμή σου, ώστε καθετί που θα κάνεις να είναι σύμφωνο με το θέλημά Του. Και με όλη σου τη δύναμη και με δραστηριότητα ακούραστη να εργάζεσαι για την εφαρμογή του θελήματός Του. Να Τον αγαπάς και με τον νου σου ολόκληρο, ώστε Αυτόν πάντοτε να σκέφτεσαι. Να αγαπάς επίσης και τον πλησίον σου, τον συνάνθρωπό σου, όσο και όπως αγαπάς τον εαυτό σου)»[Λουκά, 10,25-27].

Λέγοντας «καιρόν» εννοεί εκείνον κατά τον οποίο διέμενε ο Σωτήρας στη γη, Αυτός που είναι παντού παρών, και δεν απομακρύνεται από τα πατρικά Του. Νομικό βέβαια εδώ ο ευαγγελιστής, ονομάζει τον γνώστη των νόμων, σύμφωνα με τη συνήθεια των Ιουδαίων, δηλαδή εκείνον που νομίζει ότι γνωρίζει τον νόμο, αλλά στην πραγματικότητα δεν τον γνωρίζει ακόμα. Αυτός νόμισε ότι θα συναρπάσει τον Χριστό. Και σε ποιους, θα σας πω. Κάποιοι λογοποιοί που ήταν συνηθισμένοι στις αθυροστομίες, περιφέρονταν σε όλη τη χώρα των Ιουδαίων, ακόμα και σε αυτήν την Ιερουσαλήμ, κατηγορώντας τον Χριστό και λέγοντας, ότι η εντολή βέβαια που δόθηκε μέσω του Μωυσή είναι ανώφελη, Αυτός όμως φέρνει καινούργιες διδασκαλίες. Υπήρχαν όμως και κάποιοι από εκείνους που είχαν ήδη πιστέψει, οι οποίοι αντιδρούσαν στα λεγόμενα εκείνων, αποδεχόμενοι παντού το ευαγγελικό και σωτήριο κήρυγμα.

Θέλοντας λοιπόν ο νομικός, δηλαδή νομίζοντας ότι θα παγιδεύσει τον Χριστό να πει κάτι εναντίον του Μωυσή, δηλαδή εναντίον των εντολών που είχε παραδώσει ο Μωυσής, λέγοντας ότι η δική Του διδασκαλία είναι ανώτερη, πλησίασε Αυτόν, πειράζοντάς Τον και λέγοντας: «Τι να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;». Τον πλησιάζει με υποκρισία και ύφος προσποιητό, και υποκρινόμενος ότι τον τιμά, τον ονομάζει διδάσκαλο, ώστε με τα καλόλογά του να μη γίνει αντιληπτό το δόλιο πείραγμά του. Αλλά θα μπορούσε κάποιος από αυτούς που γνωρίζουν το μυστήριο της Ενσάρκου οικονομίας να του πει: «Εάν γνώριζες καλά τον νόμο και το βαθύτερο νόημα της διδασκαλίας που είναι κρυμμένη σε αυτόν, δεν θα αγνοούσες ότι Αυτός τον οποίο επιχειρείς να πειράξεις, γνωρίζει τα απόκρυφα και μπορεί να δει καθαρά τις καρδιές αυτών που Τον πλησιάζουν. Τον αποκαλείς διδάσκαλο, ενώ δεν ανέχεσαι να μάθεις. Υποκρίνεσαι ότι Τον τιμάς, περιμένοντας να Τον παγιδεύσεις».

Πρόσεχε, σε παρακαλώ, πάλι την κακοήθεια στα λόγια του νομικού. Γιατί ενώ μπορούσε να πει: «Τι να κάνω για να σωθώ;», δηλαδή «να αρέσω στον Θεό και να λάβω την αμοιβή από Αυτόν;». Όμως εκείνα τα αφήνει και χρησιμοποιεί μάλλον τα λόγια του Σωτήρα, ρίχνοντας στο δικό του κεφάλι τα γέλια. Επειδή δηλαδή ο Σωτήρας των όλων Χριστός συνήθιζε να μιλά συχνά για την αιώνια ζωή σε εκείνους που Τον πλησίαζαν, μιλώντας, όπως είπα, ο περιαυτολόγος νομικός, χρησιμοποιεί τα δικά Του λόγια.

«Ὁ σκοπὸς ΔΕΝ ἁγιάζει τὰ μέσα» Ἀρχιμανδρίτου Σάββα Ἁγιορείτου



Ἀπόσπασμα 31/10/21


Σήμερα μεταξὺ τῶν ἄλλων Ἁγίων, τιμοῦμε καὶ τὴν μνήμη τῶνἉγίων Μαρτύρων τῆς Τυφλίδος. Χιλιάδες Μάρτυρες ἐκείνη τὴν ἡμέρα ἐσφαγιάσθησαν ἀπὸ τοὺς ἀσεβεῖς, γιατὶ δὲν δέχτηκαννὰ χτίσουν καὶ νὰ καταπατήσουν τὶς Ἅγιες Εἰκόνες ποὺ ὁ ἀσεβὴς τύραννος, εἶχε ἀφαιρέσει ἀπὸ τὸ τέμπλο τοῦ ναοῦ τῆς πόλης. Τὶς εἶχε στήσει σὲ μία γέφυρα καὶ μάζεψε ὅλον τὸν λαό, ὅσους εἴχανε ἀπομείνει ἀπὸ τὴν σφαγὴ ποὺ εἶχε κάνει προηγουμένως, καὶ τοὺς ἔδωσε αὐτὴν τὴν ἐντολή, νὰ καταπατήσουν τὶς Ἅγιες Εἰκόνες καὶ νὰ τὶς φτύσουν ἤ ἀλλοιῶς,θὰ ἀποκεφαλίζονταν ἐπὶ τόπου.

Καὶ πράγματι, περνοῦσαν πάνω ἀπὸ τὴ γέφυρα καὶ ἀποκεφαλίζονταν, γιατὶ δὲν ἀτίμαζαν τὶς Ἅγιες Εἰκόνες.Κάποιος νεαρὸς ποὺ ἔτσι, ἔγινε ἀντικείμενο λύπης, τὸν λυπήθηκαν οἱ βάρβαροι, τοῦ εἶπαν νὰ κάνει ἕνα τέχνασμα: νὰ κάνει πὼς φτύνει τὶς Εἰκόνες, ἀλλὰ νὰ φτύσει παραδίπλα, καὶ ἔτσι θὰ τοῦ χάριζαν τὴ ζωή. Αὐτὸς τὸ δέχτηκε καὶ τὸ ἔκανε, καὶ 
μόλις τὸ ἔκανε, ἄρχισαν νὰ ἀλαλάζουν εὐχαριστημένοι οἱ βάρβαροι, ὅτι κατάφεραν ἔστω ἕνα, νὰ ἀρνηθεῖ τὶς Ἅγιες Εἰκόνες καὶ νὰ τὶς ἀτιμάσει. Βεβαίως, στὴν πραγματικότητα δὲν
τὸ εἶχε κάνει, ὅπως εἴπαμε, ἀλλὰ ἔτσι φάνηκε. Καὶ μόλις ἄκουσε τοὺς ἀλαλαγμοὺς τῶν βαρβάρων, τῶν ἀντιχρίστων, συνῆλθε αὐτὸ τὸ παιδί, αὐτὸς ὁ νέος καὶ ἔσκυψε κάτω καὶ 
προσκύνησε τὶς Ἅγιες Εἰκόνες· καὶ ἀμέσως, καὶ αὐτὸν τὸν ἀποκεφάλισαν.

Τί θέλει νὰ μᾶς πεῖ αὐτὸ τὸ περιστατικό; Ὅτι δὲν ἀρκεῖ μόνο νὰ εἴμαστε σωστοί, ἀλλὰ πρέπει καὶ καὶ νὰ δίνουμε αὐτὸ τὸ σωστὸ μήνυμα καὶ πρὸς τὰ ἔξω. Ὅ,τι κάνουμε δὲν ἔχει 
σημασία μόνο γιὰ ἐμᾶς καὶ γιὰ τὸν Θεό, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅλη τὴν Ἐκκλησία. Δὲν μπορεῖ, γιὰ παράδειγμα, νὰ συζοῦν δύο, ἔστω καὶ μὲ ἁγνότητα, χωρὶς νὰ κάνουν δηλαδὴ σαρκικὲς σχέσεις, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἀστεφάνωτοι. Γιατὶ αὐτὸ ἀκριβῶς, δίνει ἕνα λάθος μήνυμα πρὸς τὰ ἔξω. Δίνει ἕνα λάθος μήνυμα πρὸς τὴν Ἐκκλησία, ὅτι ἐπιτρέπεται αὐτὴ ἡ κατάσταση. Ὅμως, δὲν ἐπιτρέπεται. Καὶ πολλὰ ἄλλα παραδείγματα μποροῦμε νὰ σκεφτοῦμε. Αὐτὸ εἶναι ἕνα μεγάλο θέμα καὶ γιὰ τὴν ἐποχή μας, γιατὶ λένε κάποιοι: «μπορῶ νὰ πάρω ἕνα ψεύτικο
πιστοποιητικὸ ὅτι ἔκανα τὸ διαβόλιο αὐτό, καὶ νὰ κάνω ὅλες τὶς δουλειές μου ἄνετα». Ὄχι, δὲν εἶναι σωστὸ αὐτό! Γιατὶ ξέρουμε πολὺ καλὰ τὶ περιέχει αὐτὸ τὸ διαβόλιο, ὅτι ἔχει μέσα
ἀνθρώπινες σάρκες. Καὶ ὁ ΠΟΥ μάλιστα, ἔχει δώσει ἕνα ἀνώτατο ὅριο περιεκτικότητας σὲ ἀνθρώπινα κυτταρικὰ στοιχεῖα γιὰ τὰ ἐμβόλια, ποὺ σημαίνει τὰ παραδέχονται ὅλοι.

213. Ελπίδα στον Θεό ακόμη και όταν λείπουν τα αναγκαία Β' μέρος, Εὐεργετινός Γ΄ τόμος- Ὑπόθεσις Κα΄, 13-11-2021, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

https://youtu.be/XfNNkIvKhC0
Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα διαδικτυακής ομιλίας με τίτλο: 
213. Ελπίδα στον Θεό ακόμη και όταν λείπουν τα αναγκαία Β' μέρος, Εὐεργετινός Γ΄ τόμος- Ὑπόθεσις Κα΄, 13-11-2021, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἄνθρωπος: Ὑλική ἤ πνευματική ὀντότητα;

Άνθρωπος: Yλική ή πνευματική οντότητα;

Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πατρών- Δρος Θεολογίας

Ο άνθρωπος είναι σωματικό η ψυχοσωματικό ον;

Αυτό το ερώτημα απασχόλησε και εξακολουθεί μέχρι σήμερα να απασχολεί την φιλοσοφία και την θεολογία. Ο άνθρωπος δεν αποτελεί ένα ακόμη από τα κτίσματα που συγκροτούν τον κόσμο, αλλά πρόκειται για ένα πλάσμα του Τριαδικού Θεού ιδιαίτερο.

Στην Παλαιά Διαθήκη διαβάζουμε για την δημιουργία του ανθρώπου: «Έπλασεν ο θεός τον άνθρωπον χούν από της γης και ενεφύσησεν εις το πρόσωπον αυτού πνοήν ζωής, και εγένετο ο άνθρωπος εις ψυχήν ζώσαν» (Γεν. 2, 7).

Κανένα άλλο κτίσμα δεν «πλάθεται» από τον Ίδιο τον Θεό. Το «nephesh» στο Εβραικό και η «ψυχή» στο Ελληνικό κείμενο δηλώνουν τον τρόπο με τον οποίο εκδηλώνεται η ζωή στο ανθρώπινο ον. Και οι δύο όροι δεν αναφέρονται σε ένα τμήμα του ανθρωπίνου «είναι», αλλά σε ολόκληρο τον άνθρωπο.

Ἅγιος Ἀρσένιος ὁ ἐκ Φαρασῶν Καππαδοκίας


ΑΓΙΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ Ο ΕΚ ΦΑΡΑΣΩΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ (1840 – 10/11/1924)

ΑΓΙΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ
Ο ΕΚ ΦΑΡΑΣΩΝ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ
(1840 – 10/11/1924)


«Ήταν υψηλός· 1,80 ύψος. Γεροδεμένος και σκελετωμένος από την πολλή του άσκηση. Ήταν πολύ δασύς και έκλινε προς το ξανθός, όταν ήταν πολύ νέος. Είχε γενειάδα μεγάλη και μακριά, φρύδια δασιά και εξογκωμένα και μέτωπο γυαλιστερό. Τα μάτια του ήταν γαλάζια και μεγάλα, και το πρόσωπό του ήταν μακρύ. Τα μάγουλά του ήταν βαθουλωμένα και τα κάλυπταν τα πυκνά του γένια. Δύο κόκκαλα γυαλιστερά έβλεπε κανείς να φαίνονται κάτω από τα μάτια του· “χρώμα κυδωνιού φτιασμένου”, όπως μου έλεγαν. Από μικρός που ήταν, μεγαλόφερνε πάντα και στη συνέχεια όλοι “γέρο” τον θεωρούσαν.«
»Πίστευε πολύ και θεράπευε πολλούς, πιστούς και απίστους. Λίγα λόγια, πολλά θαύματα. Ζούσε πολλά και έκρυβε πολλά. Μέσα στον σκληρό του φλοιό, έκρυβε τον πνευματικό του γλυκό καρπό. Πολύ αυστηρός Πατέρας με τον εαυτό του, αλλά και πολύ στοργικός Πατέρας στα παιδιά του. Δεν τα χτυπούσε με τον νόμο, αλλά με το φιλότιμο, με το νόημα του νόμου.«

Ἅγιος Νεκτάριος.



http://apantaortodoxias.blogspot.com/2021/11/blog-post_953.html

13 Νοεμβρίου. ♰ Ἰωάννου ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Χρυσοστόμου (+407). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ ἱεράρχου, 13 Νοεμ. (Ἑβρ. ζ´ 26 - η´ 2).

Εβρ. 7,26           Τοιοῦτος γὰρ ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος,

Εβρ. 7,26                  Διότι τέτοιος τέλειος και αιώνιος Αρχιερεύς μας εχρειάζετο, όσιος, χωρίς κανένα ίχνος κακίας και πονηρίας, αμόλυντος από κάθε σπίλον αμαρτίας, χωρισμένος και εντελώς διάφορος με την αγιότητά του από τους αμαρτωλούς και ο οποίος έχει ανυψωθή πάρα πάνω από τους ουρανούς, εις τα δεξιά του Πατρός και Θεού,