2 Ὀκτωβρίου. Κυπριανοῦ ἱερομάρτυρος καὶ Ἰουστίνης μάρτυρος (†304). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ ἁγίου, Ὀκτωβρίου 2 (Α΄ Τιμ. α΄ 12-17).

Α Τιμ. 1,12         Καὶ χάριν ἔχω τῷ ἐνδυναμώσαντί με Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ὅτι πιστόν με ἡγήσατο, θέμενος εἰς διακονίαν,

Α Τιμ. 1,12                Και ευχαριστώ τον Ιησούν Χριστόν, τον Κυριον μας, που με ενίσχυσε και εδυνάμωσεν στο έργον του Ευαγγελίου, διότι με ενέκρινεν άξιον της εμπιστοσύνης του και με έθεσεν εις την ιεράν αυτήν υπηρεσίαν του κηρύγματος

Α Τιμ. 1,13         τὸν πρότερον ὄντα βλάσφημον καὶ διώκτην καί ὑβριστήν· ἀλλ᾿ ἠλεήθην, ὅτι ἀγνοῶν ἐποίησα ἐν ἀπιστίᾳ,

Α Τιμ. 1,13                 εμέ, που ήμουν προηγουμένως βλάσφημος του αγίου ονόματός του, διώκτης και υβριστής του έργου του και της Εκκλησίας του. Αλλ' ελεήθην από τον Θεόν, διότι όσα τότε έκαμνα, τα έκαμνα εξ αγνοίας, ευρισκόμενος εις την κατάστασιν της απιστίας.

Τὸ ἀνηλεὲς μαρτύριο τοῦ Ἁγίου Ἐφραὶμ τῆς Νέας Μάκρης καὶ ὁ μῦθος τῆς "εἰρηνικῆς συνύπαρξης" μὲ τοὺς Ὀθωμανούς

~Το ανηλεές μαρτύριο του Αγίου Εφραίμ της Νέας Μάκρης και ο μύθος της "ειρηνικής συνύπαρξης" με τους Οθωμανούς~

«Μαρτυρική ζωή, μαρτυρικό τέλος, αλλά και αιώνια ζωή…»

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Σαν σήμερα 14 Σεπτεμβρίου, ανήμερα των γενεθλίων του και της μεγάλης δεσποτικής εορτής της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού, συνελήφθη από τους αιμοσταγείς Οθωμανούς ο Άγιος Εφραίμ της Νέας Μάκρης, κατά κόσμον Κωνσταντίνος Μόρφης από τα Τρίκαλα. Η σύλληψή του σηματοδότησε την αρχή ενός ανηλεούς μαρτυρίου , ενός από τα χιλιάδες που υπέστησαν Έλληνες για την πίστη τους και την αγάπη τους για το έθνος τους κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας.

Μόλις στα 14 του, για να γλιτώσει από το παιδομάζωμα το φρικτό μέτρο των Τούρκων για τη δημιουργία των Γενίτσαρων εγκατέλειψε το πατρικό του σπίτι. Η μητέρα του τον οδήγησε σε περιοχές που δεν είχαν ακόμη υποδουλωθεί, προτρέποντάς τον να εισαχθεί σε μοναστήρι και να ακολουθήσει τη μοναχική ζωή που επιθυμούσε.

Η σύλληψή του το 1425 σήμανε την έναρξη του μαρτυρίου του. Οκτώμιση μήνες υπέστη φρικτά βασανιστήρια ξυλοκοπήθηκε ανελέητα, τα χέρια και τα πόδια του δέθηκαν με βαριά δεσμά, και τελικά κρεμάστηκε ανάποδα πάνω σε μια μουριά , καρφωμένος στον κορμό, μέχρι που παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο στις 5 Μαΐου 1426, σε ηλικία μόλις 42 ετών.

«Ἕνας ἄνθρωπος ταπεινὸς καὶ πρᾶος περπατοῦσε μὲ τὴ σύζυγο καὶ τὰ τρία παιδιά του.

«Ένας άνθρωπος ταπεινός και πράος περπατούσε με τη σύζυγο και τα τρία παιδιά του. Συνάντησε έναν ιεράρχη που ταξίδευε με άμαξα και, καθώς ο χωρικός υποκλίθηκε με ευλάβεια, είδε τον ιεράρχη —που τον ευλογούσε— να είναι περιβεβλημένος με τη φωτιά της χάρης.

Προσωπικός ἀριθμός: Νά ἀποφύγουμε τήν χρήση ἀσχέτως τῆς αὐτόματης ἀπόδοσης του , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Προσωπικός ἀριθμός: Νά ἀποφύγουμε τήν χρήση ἀσχέτως τῆς αὐτόματης ἀπόδοσης του , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ ὑποκρισία στήν ἀρετή καί ἡ ἕνωση μέ τόν Θεό, Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ὑποκρισία στήν ἀρετή καί ἡ ἕνωση μέ τόν Θεό, Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 1-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Πῶς μποροῦμε νά γνωρίζουμε ἄν αὐτό πού σκεφτόμαστε εἶναι σύμφωνο μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Πῶς μποροῦμε νά γνωρίζουμε ἄν αὐτό πού σκεφτόμαστε εἶναι σύμφωνο μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ συνέπεια στόν ἀγῶνα προϋπόθεση γιά νά ἔχουμε τήν εἰρήνη τοῦ Ἁγ. Πνεύματος, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Οἱ διδασκαλίες τῆς Ὁσίας Ἐλισάβετ

ΟΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΟΣΙΑΣ ΕΛΙΣΑΒΕΤ

Την άνοιξη του 2003, η Οσία Ελισάβετ φιλοξενήθηκε για έναν μήνα στο διαμέρισμά μας στο Κλουζ-Ναπόκα, προκειμένου να αναρρώσει μετά από χειρουργική επέμβαση στο νοσοκομείο Stanca. Η Μητέρα Ελισάβετ δεν έμεινε άπραγη· οργάνωσε για εμάς μια γωνιά προσευχής με εικόνες, έναν σταυρό και κομποσκοίνια, καθώς και ένα τραπεζάκι όπου τοποθέτησε αγιασμό, καντήλι, κηροπήγιο, θυμιατό, αντίδωρο, θυμίαμα, μύρο και καρβουνάκια. Το κομποσκοίνι στα δεξιά είναι αυτό που χρησιμοποιούσε κατά τη διάρκεια της παραμονής της κοντά μας· μας το άφησε ως δώρο. Δημιούργησε για εμάς μια μικρή γωνιά του παραδείσου για να προσευχόμαστε — έναν χώρο όπου, κάθε βράδυ, διαβάζαμε τους Χαιρετισμούς και τους Παρακλητικούς Κανόνες προς τη Θεοτόκο.

Ποιες διδασκαλίες, άραγε, μας άφησε η Οσία Ελισάβετ;

Πρώτα απ' όλα, το μάθημα ότι ο Παράδεισος ξεκινά από μια γωνιά του σπιτιού μας. Η Μητέρα δεν μας δίδαξε υψηλή θεολογία· μας έφερε την τάξη. Πριν μας μιλήσει για τον Θεό, μας έμαθε πώς να Του κάνουμε χώρο. Ένα μικρό τραπέζι, ένα καντήλι που δεν σβήνει ποτέ, μια εικόνα προσεκτικά καθαρισμένη. Μας έδειξε ότι δεν προσευχόμαστε μόνο στην εκκλησία, αλλά μπορούμε να δημιουργήσουμε μια εκκλησία μέσα στο σπίτι. Το διαμέρισμά μας —με τον θόρυβο της κίνησης και τις μυρωδιές από το φαγητό των γειτόνων— μεταμορφώθηκε σε μοναστηριακό κελλί.

Και τότε καταλάβαμε τα λόγια των Αγίων Πατέρων: «Δώσε στον Θεό μια γωνιά του σπιτιού σου, κι Εκείνος θα σου δώσει ολόκληρο τον Παράδεισο».

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.Στό μοναστήρι

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ. ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ.

Μαρτυρία Ανώνυμης μοναχής.

Στό Μοναστήρι.

Κοντά του, ἡ πίστη καί ἡ ἀγάπη µου γιὰ τὸν θεό πῆραν ἄλλες διαστάσεις καί ἐνθουσιασμένὴ ἀποφάσισα νά ἀφιερώσω τή ζωή µου στόν Θεό. Μέ τήν ὀλόψυχη εὐλογία τοῦ Ἁγίου, ἔγινα µοναχή σέ κάποιο Μοναστήρι τῆς Ἀθήνας,. Ἐκεῖ ὅμως ἀντιμετώπισα διάφορα προβλήµατα καί ὁ Ἅγιος στάθηκε πάλι βοηθός µου.

Ὑπῆρχαν δύο ἀντίπαλα στρατόπεδα καί µία διαμάχη πού μοῦ προκαλοῦσε µεγάλη στεναχώρια. Πῆγα στὀν Ἅγιο γιά νά τοῦ μιλήσω καί ἐκεῖνος ἔβαλε τό δάχτυλο στό στόµα του καί μὲ διέκοψε: «Σσσς... µή μιλᾶς, µή μιλᾶς καθόλου Ὁ Χριστός θά δώσει τή λύση. Ἄστο στόν Χριστό καί τήν Παναγία. Ἐσύ µήν παίρνεις τὸ µέρος Κανενός.. Ἔχει πέσει µεγάλη ζήλια».

Ἄλλοτε μοῦ ἔλεγε: «Περισσότερο οἱ μοναχές θέλουν νά φεύγουνε ἀπό τό Μοναστήρι τους γιά νά ζήσουνε ἐλεύθερες µέ τό θέληµά τους, γιατί µέσα στό Μοναστήρι πρέπει νάἁ κάνουν ὑπακοή καί νά ταπεινώνονται. Τό Μοναστήρι ἀπαιτεῖ ὑποταγή, ἔχει στρίµωγµα, ἔχει πίεση... Ἐσύ νά τίς ἀγαπᾶς ὅλες καί νἁ προσεύχεσαι θερµά στὀν Κύριο γιά ὅλη τή συνοδεία, Οὔτε θά τίς ἀποφεύγεις, ἀλλά οὔτε καί θά κάνεις φιλίες,

«Καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα» (Ἀπ. Παῦλος – Πράξ. 20, 30) ΜΕΡΟΣ B΄

«Και εξ υμών αυτών αναστήσονται άνδρες λαλούντες διεστραμμένα»

(Απ. Παύλος – Πράξ. 20, 30)

ΜΕΡΟΣ B΄

Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός

Αναμφίβολα, κάθε πράγμα ή λόγος μας συνδέει (παραπέμπει) στο νόημά του.

Το πνευματικά νοηματισμένο βάθος της προφητείας του Απ. Παύλου (Πράξ. 20,30) «εξ υμών αυτών αναστήσονται άνδρες λαλούντες διεστραμμένα», μας παραπέμπει στις πτώσεις των αιρέσεων. Ιδιαίτερα απειλητικές οι αιρέσεις (σήμερα) μέσα στη δίνη του οικουμενισμού.

Φοβερή διάσταση της αιρέσεως είναι (όπως είδαμε στο μέρος Α') και ο παπισμός, ο Πάπας.

Η «επηρμένη οφρύς» Λατίνων Παπών, με την προσθήκη (βλασφημία) του «Φιλιόκβε» στο Σύμβολο της Πίστεως, δημιούργησαν και σχίσμα και αίρεση, γι' αυτό και η «παπική εκκλησία» δεν είναι του Χριστού!

Πώς μπορεί να είναι του Χριστού, όταν (εδώ και αιώνες) χρησιμοποιεί και την «Ουνία», έναν δόλιο και ύπουλο τρόπο παραπλανήσεως των πιστών της Ορθοδοξίας;

Οι «σύγχρονοι» Πατριάρχες και επίσκοποι έχουν εκπέσει του αληθινού πνεύματος της Ορθοδοξίας και με τις θέσεις τους - υπογραφές τους (Κρήτη 2016) έχουν συνομολογήσει, συμφωνήσει και συναποδεχθεί, ότι ο παπισμός είναι εκκλησία εξίσου με την Ορθόδοξη Εκκλησία και ότι (αμφοτέρων) τα μυστήρια είναι έγκυρα!

1ο σχόλιο: Η οικουμενιστική βούληση (των πατριαρχών Κων/λεως) έχει πραγματοποιήσει μυστικά την ένωση παπισμού και ορθοδοξίας. Περίτρανη αναγωγή στην «ένωση» είναι η κοινή λειτουργία της Ραβέννης (θέρος 2002), όπου ορθόδοξοι κληρικοί εκοινώνησαν και παπικούς. (Τέλος σχολίου).

Ἀνάγκη νὰ μαθητεύσουμε στὸ Εὐαγγέλιο (Κυριακὴ Α’ Λουκᾶ).

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου- συγγραφέως

Εν Θεσσαλονίκη τη 27η Σεπτεμβρίου 2026

Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η πρώτη Κυριακή του Λουκά και το μεν αποστολικό ανάγνωσμα είναι μια περικοπή από την Β΄ προς Κορινθίους επιστολή του αποστόλου Παύλου, το δε ευαγγελικό, μια περικοπή από το 5ο κεφάλαιο του κατά Λουκάν Ευαγγελίου. Η περικοπή αυτή αναφέρεται στην εκλογή και κλήση των πρώτων μαθητών, του Ανδρέου και Πέτρου, Ιακώβου και Ιωάννου, που έγινε εκεί στην παραλία της λίμνης της Γενισαρέτ, κατά την αρχή της δημοσίας δράσεως του Κυρίου.

Στο γεγονός αυτό αναφέρονται και οι άλλοι δύο συνοπτικοί ευαγγελιστές, Ματθαίος και Μάρκος, κάπως πιο σύντομα αυτοί, ενώ ο Λουκάς το περιγράφει με περισσότερες λεπτομέρειες, διότι μας διασαφίζει ότι η κλήση αυτή συνδέεται με κάποιο θαύμα που προηγήθηκε, δηλαδή το θαύμα της αλιείας μεγάλου αριθμού ψαριών, πράγμα το οποίο έγινε και η αφορμή, ώστε οι τέσσερις αυτοί πρώτοι μαθητές να εγκαταλείψουν τα πάντα και να ακολουθήσουν τον Κύριο. Με αφορμή τη σημερινή ευαγγελική περικοπή θα στρέψουμε την προσοχή μας για μια ακόμη φορά στο περιεχόμενό της για να υπενθυμίσουμε κάποιες αλήθειες, που έχουν σημασία στην πνευματική μας πορεία και ζωή.

Όπως διηγείται ο ευαγγελιστής, ο Κύριος βρίσκεται στην παραλία της λίμνης, ενώ όχλος πολύς τον ακολουθεί, για να ακούσουν το λόγο και την διδασκαλία του.

Εδώ θα ήθελα και πάλι να επισημάνω ότι δύο είναι τα κυριότερα γνωρίσματα της τριετούς δημοσίας δράσεως του Κυρίου. Αφ’ ενός μεν τα θαύματά του και αφ’ ετέρου η διδασκαλία του. Με τα θαύματα, μοναδικά στο είδος τους, απεδείκνυε ότι δεν είναι μόνον άνθρωπος, άλλα και Θεός, ενώ με την διδασκαλία του μας απεκάλυπτε τις μεγάλες αλήθειες για τον Θεό, τον κόσμο και τον άνθρωπο, για τα παρόντα και τα μέλλοντα και για όλα, όσα οφείλει να γνωρίζει, ώστε να επιτύχει τον αιώνιο προορισμό του.

1 Ὀκτωβρίου. Ἀνανίου ἀποστόλου, Ῥωμανοῦ τοῦ μελῳδοῦ (ϛ΄ αἰ.). Ἰωάννου ὁσίου τοῦ Κουκουζέλους. Τῆς τιμίας σκέπης τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἀποστόλου, Ὀκτωβρίου 1 (Πρξ. θ΄ 10-18).

Πραξ. 9,10         Ἦν δέ τις μαθητὴς ἐν Δαμασκῷ ὀνόματι Ἀνανίας, καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος ἐν ὁράματι· Ἀνανία. ὁ δὲ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ, Κύριε·

Πραξ. 9,10               Υπήρχε δε εις την Δαμασκόν ένας μαθητής, ονόματι Ανανίας, και με όραμα είπε προς αυτόν ο Κυριος· “Ανανία”. Εκείνος δε είπε· “ιδού, εδώ είμαι, Κυριε”.

Ἔρχεται ψηφιακὴ ὑπερταυτότητα (καὶ) στὴν Κύπρο - Ὅλα σὲ ἕνα... νοικοκυρεμένα!

Έρχεται ψηφιακή υπερταυτότητα (και) στην Κύπρο - Όλα σε ένα… νοικοκυρεμένα!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Το σλόγκαν… «όλα σε ένα – νοικοκυρεμένα», θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί αιχμή του marketing της ψηφιακής μετάβασης, όσο οι νεοταξικές εξουσίες προσπαθούν να παγιδέψουν τους πολίτες με αστραφτερές υποσχέσεις «ευκολίας».

Φυσικά το σλόγκαν που θα αποκάλυπτε την πραγματική αλήθεια, θα ήταν το: «όλα σε ένα – πλήρως εκτεθειμένα». Η υπερσυγκέντρωση ζωτικών εγγράφων και ευαίσθητων δεδομένων στο «ψηφιακό πορτοφόλι» του κάθε πολίτη, είναι το πρώτο (και βασικότερο) βήμα για να τελειοποιηθεί το τερατώδες δίκτυο επιτήρησης που ετοιμάζεται.

Στην Ελλάδα έχουμε τη «διάκριση» να πρωτοστατούμε σε μέτρα επιβολής των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων και του προσωπικού αριθμού, αφού είναι γνωστό απ’ τα χρόνια της πανδημίας ότι συμπεριφερόμαστε ως ο καλύτερος μαθητής της (νέας) τάξης. Όμως σε αυτό το πρόδηλο μάζεμα των ψηφιακών «χρυσαφικών», δυστυχώς και η Κύπρος δεν έχει να ζηλέψει τίποτα.

Πέρα από το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία εκδίδει βιομετρικές ταυτότητες εδώ και χρόνια, αναβαθμίζει πλέον και την ηλεκτρονική εφαρμογή του «Ψηφιακού Πολίτη» σε μια πολιτική υπερ-ταυτότητα. Το μόνο που θα χωρίζει τον πολίτη από το κράτος και (σταδιακά όλες) τις λειτουργίες του, θα είναι το πάτημα ενός κουμπιού στο κινητό. Όπως και στην Ελλάδα, η έννοια της ταυτοποίησης συγχωνεύεται με την έννοια της άσκησης δικαιωμάτων.

Γιατί εἰσήχθησαν οἱ λέξεις «Ἐν ταῖς ἡμέραις του Ποντίου Πιλάτου» στὸ Σύμβολο;

Γιατί εισήχθησαν οι λέξεις «Εν ταις ημέραις του Ποντίου Πιλάτου» στο Σύμβολο;

Ο Πόντιος Πιλάτος δεν ήταν ιδιώτης, αλλά κάτοχος κρατικής εξουσίας. Αναφέροντάς τον στο Σύμβολο, οι Άγιοι Πατέρες ήθελαν να δείξουν ότι η σταύρωση του Χριστού είναι ένα συγκεκριμένο γεγονός της ιστορίας, που συνέβη σε μια καθορισμένη ημερομηνία.

Επομένως, δεν είναι αποκύημα φαντασίας, γιατί η φαντασία δεν καθορίζει τις εφευρέσεις της σε καθορισμένες ημερομηνίες.

Στη συνέχεια, οι Πατέρες ήθελαν να δείξουν ότι η ευθύνη για τη σταύρωση του Χριστού βαρύνει όλη την ανθρωπότητα, επειδή η κρατική εξουσία εργάζεται για λογαριασμό όλων.

Σᾶς μεταδίδω τη χάρη τοῦ Ἁγίου Εὐαγγελίου.

Έχοντας θέσει ως κανόνα του να διαβάζει το Ευαγγέλιο καθημερινά και να το διαβάζει όλο συχνά, ο γέροντας μετέδωσε αυτόν τον κανόνα και στους μαθητές του, τα πνευματικά του παιδιά. Τους έδωσε επίσης Ευαγγέλια με δικές του επιγραφές, όπως: