32. Ερώτηση ενός αρχάριου: Ποιος πρέπει να φοβάται περισσότερο την Τελική Κρίση;Απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου: Όσοι δεν βιώνουν τιμωρία για τις αμαρτίες τους εδώ θα πρέπει να φοβούνται την Τελική Κρίση περισσότερο από τους άλλους. Αυτή η ατιμωρησία και η ανεκτικότητα του Θεού θα αυξήσουν την τιμωρία τους στη μελλοντική κρίση.33. Ερώτηση ενός δόκιμου: Πρέπει να συγχωρήσω μια προσβολή που μου προκάλεσε ένας αδελφός με λόγια ή έργα;Απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου: Πρέπει να συγχωρεί κανείς. Ακούστε τι λέει η Αγία Γραφή σχετικά με αυτό : «Προσέχετε μήπως κάποιος ανταποδώσει κακό αντί κακού, αλλά πάντα να επιδιώκετε το καλό» ( Α΄ Θεσσαλονικείς 5:15 ). «Εάν βλάπτετε και κατατρώτε ο ένας τον άλλον, προσέχετε μήπως καταναλωθείτε ο ένας από τον άλλον» ( Γαλάτες 5:15 ). «Συγχωρείτε την αμαρτία στον πλησίον σας, και μετά προσεύχεστε, και θα συγχωρεθούν οι αμαρτίες σας» ( Σειράχ 28:2 ). Γι' αυτό, συγχωρήστε τις αμαρτίες του αδελφού σας, για να λάβετε και εσείς άφεση των αμαρτιών σας από τον Κύριο.34. Ερώτηση ενός αρχάριου: Αν έχω την ευκαιρία να εκδικηθώ κάποιον που με έχει προσβάλει, πρέπει να το κάνω;Απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου: Όταν ένας εχθρός πέσει στα χέρια σας, θεωρήστε αυτόν τον χρόνο όχι χρόνο τιμωρίας, αλλά σωτηρίας. Ιδιαίτερα πρέπει να φυλάμε τους εχθρούς μας όταν μας υποτάσσονται. Αν κάποιος σας προσβάλει, μην του ανταποδώσετε με προσβολή, για να μην γίνετε σαν αυτόν που σας προσέβαλε, γιατί το κακό δεν θεραπεύεται με το κακό, αλλά με το καλό (Χρυσόστομος).35. Ερώτηση ενός μοναχού: Σε τι συνίσταται η νηστεία και η εγκράτεια;
ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΙΟΥΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣΓιατί ο Ιωάννης συνέχιζε να βαπτίζει ενώ βάπτιζαν και οι μαθητές του Ιησού;Επειδή μέχρι τη σφαγή του διατηρούσε αμετάβλητη την ίδια γνώμη, χάρη στην οποία είχε αναδειχθεί από την αρχή υπηρέτης του βαπτίσματος. Και τότε βέβαια βάπτιζε, για να κηρύττει στα πλήθη που πήγαιναν σ’ αυτόν τον κοινό Σωτήρα του ανθρώπινου γένους, ενώ έπειτα, για να μη φανεί ότι εγκατέλειπε αυτή τη θεοφιλή μαρτυρία και την αγιοπρεπή διάθεση.Βάπτιζαν λοιπόν οι μαθητές του Σωτήρα κηρύττοντας τον λυτρωτή του γένους μας, βάπτιζε και ο Ιωάννης έχοντας γίνει αρχή και παράδειγμα για το ιερό έργο εκείνων, δίνοντας χέρι βοήθειας σ’ αυτούς που συναγωνίζονταν μαζί του και όντας συνεργός τους σ’ αυτό το σωτήριο και προκαθαρτικό έργο. Γιατί βαπτίζοντας φώναζε, δίνοντας μαρτυρία της θεότητας του Ιησού.
Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΧΟΜΑΝΙΑ ΚΑΠΟΙΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ ΤΟΥ ΥΨΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΣΧΙΣΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΚΑΝΔΑΛΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΠΙΣΤΗ[Υπομνηματισμός στα εδάφια Εφ.,15-16: «Ἀληθεύοντες δὲ ἐν ἀγάπῃ αὐξήσωμεν εἰς αὐτὸν τὰ πάντα, ὅς ἐστιν ἡ κεφαλή, ὁ Χριστός, ἐξ οὗ πᾶν τὸ σῶμα συναρμολογούμενον καὶ συμβιβαζόμενον διὰ πάσης ἁφῆς τῆς ἐπιχορηγίας κατ᾿ ἐνέργειαν ἐν μέτρῳ ἑνὸς ἑκάστου μέρους τὴν αὔξησιν τοῦ σώματος ποιεῖται εἰς οἰκοδομὴν ἑαυτοῦ ἐν ἀγάπῃ»].[…] Εάν, λοιπόν, θέλουμε να απολαμβάνουμε το Πνεύμα το οποίο έρχεται από την κεφαλή, ας είμαστε στενά συνδεδεμένοι μεταξύ μας· διότι δύο τρόποι αποκοπής από το σώμα της Εκκλησίας υπάρχουν· ο ένας, όταν ψυχράνουμε την αγάπη, και ο δεύτερος, όταν τολμήσουμε πράγματα που είναι ανάξια να γίνονται σε εκείνο το σώμα· διότι και με τους δύο αυτούς τρόπους χωρίζουμε τους εαυτούς μας από το σώμα της Εκκλησίας. Εάν λοιπόν εμείς, που έχουμε ταχθεί να οικοδομούμε και άλλους σε αυτό, πρώτοι γινόμαστε εμείς αίτιοι για να αποσχίζονται από αυτήν, τι δεν πρόκειται να πάθουμε; Τίποτε δεν θα μπορέσει να διαιρέσει τόσο εύκολα την Εκκλησία όσο η φιλαρχία· τίποτε δεν παροξύνει τόσο τον Θεό, όσο το να διαιρεθεί η Εκκλησία. Και αν ακόμη έχουμε πράξει άπειρα καλά, δεν θα καταδικαστούμε λιγότερο από αυτούς οι οποίοι διαμέλισαν το σώμα Του, εμείς οι οποίοι διαιρούμε το εκκλησιαστικό πλήρωμα· διότι εκείνο μεν έγινε προς όφελος της οικουμένης, αν και δεν το έκαναν από αυτόν τον σκοπό· αυτό όμως σε τίποτε πουθενά δεν χρησιμεύει, αλλά είναι μεγάλη η βλάβη.
Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑΚατά Ματθαίον, κεφάλαιο Δ΄, εδάφια 12-1712᾿Ακούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, 13 καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρὲτ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καπερναοὺμ τὴν παραθαλασσίαν ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ, 14 ἵνα πληρωθῇ τὸ ρηθὲν διὰ ῾Ησαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· 15 γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλείμ, ὁδὸν θαλάσσης, πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, 16 ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς.17᾿Απὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς κηρύσσειν καὶ λέγειν· μετανοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα12 Όταν άκουσε ο Ιησούς ότι ο Ιωάννης παραδόθηκε στη φυλακή απ’ τον βασιλιά Αντίπα, αναχώρησε και πήγε στη Γαλιλαία. 13 Και αφού άφησε τη Ναζαρέτ, πήγε και κατοίκησε στην Καπερναούμ, η οποία ήταν κτισμένη κοντά στη λίμνη της Γαλιλαίας, στα σύνορα των φυλών Ζαβουλών και Νεφθαλείμ.
Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΙΑΡΧΟΥΒ΄προς Κορινθίους, κεφάλαιο Δ΄, εδάφια 6-156 Ὃτι ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ. 7 ῎Εχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν, ἵνα ἡ ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως ᾖ τοῦ Θεοῦ καὶ μὴ ἐξ ἡμῶν, 8 ἐν παντὶ θλιβόμενοι ἀλλ᾿ οὐ στενοχωρούμενοι, ἀπορούμενοι ἀλλ᾿ οὐκ ἐξαπορούμενοι, 9 διωκόμενοι ἀλλ᾿ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι, καταβαλλόμενοι ἀλλ᾿ οὐκ ἀπολλύμενοι, 10 πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου ᾿Ιησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ ᾿Ιησοῦ ἐν τῷ σώματι ἡμῶν φανερωθῇ. 11 Ἀεὶ γὰρ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εἰς θάνατον παραδιδόμεθα διὰ ᾿Ιησοῦν, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ ᾿Ιησοῦ φανερωθῇ ἐν τῇ θνητῇ σαρκὶ ἡμῶν. 12 ᾫστε ὁ μὲν θάνατος ἐν ἡμῖν ἐνεργεῖται, ἡ δὲ ζωὴ ἐν ὑμῖν. 13 Ἒχοντες δὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῆς πίστεως κατὰ τὸ γεγραμμένον, ἐπίστευσα, διὸ ἐλάλησα, καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν, διὸ καὶ λαλοῦμεν, 14 εἰδότες ὅτι ὁ ἐγείρας τὸν Κύριον ᾿Ιησοῦν καὶ ἡμᾶς διὰ ᾿Ιησοῦ ἐγερεῖ καὶ παραστήσει σὺν ὑμῖν. 15 Τὰ γὰρ πάντα δι᾿ ὑμᾶς, ἵνα ἡ χάρις πλεονάσασα διὰ τῶν πλειόνων τὴν εὐχαριστίαν περισσεύσῃ εἰς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ.Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν.Τρεμπέλα6 Και κηρύττουμε αποκλειστικά και μόνο για τη δόξα του Χριστού, διότι ο Θεός, ο Οποίος στη δημιουργία του κόσμου διέταξε από το σκοτάδι να λάμψει το φως, Αυτός και τώρα έλαμψε στις καρδιές μας, όχι μόνο για να φωτισθούμε εμείς, αλλά και για να μεταδοθεί μέσα από μας ο φωτισμός που προέρχεται από τη γνώση της δόξας του Θεού, η οποία φανερώθηκε μέσα από το πρόσωπο του ενανθρωπήσαντος Ιησού Χριστού.
❈ Λένε οἱ Πατέρες ἡ δειλία εἶναι ἀπό δύο λόγους. Ὁ ἕνας λόγος εἶναι ἡ ὀλιγοπιστία. Ὀλιγοπιστεῖ ὁ ἄνθρωπος, δέν ἔχει πολλή πίστη στόν Θεό καί γι' αὐτό δειλιάζει, ἐμφανίζεται ὡς δειλός.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ ὁσίου, τό ἐν τῷ Μηναίῳ ὁριζόμενο, Κυριακῆς ιε´ ἐπιστολῶν (Β´ Κορ. δ´ 6-15).
Β Κορ. 4,6 ὅτι ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Β Κορ. 4,6 Και τούτο, διότι ο Θεός, ο οποίος κατά τους χρόνους της δημιουργίας διέταξε να λάμψη φως αντί του σκότους που υπήρχε τότε, αυτός έλαμψεν εις τας καρδίας μας και τας εφώτισεν, όχι μόνον δια να γνωρίσωμεν ημείς, αλλά δια να μεταδώσωμεν και στους άλλους φωτεινήν και καθαράν την γνώσιν της δόξης του Θεού, η οποία δόξα εφανερώθη δια του Ιησού Χριστού.
