Σελίδες

Αποκρίσεις πρός Ἀββᾶ Ἰωάννην τον ἀπό Μηρωσάβης, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Αποκρίσεις πρός Ἀββᾶ Ἰωάννην τον ἀπό Μηρωσάβης, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις), τόμος Α' , 16-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 
http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὅταν ἐπιθυμία τοῦ κεκοιμημένου ἦταν νά ἀποτεφρωθεῖ, ὀφείλουν τά οἰκεῖα πρόσωπα νά ἀντιδράσουν; Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὅταν ἐπιθυμία τοῦ κεκοιμημένου ἦταν νά ἀποτεφρωθεῖ, ὀφείλουν τά οἰκεῖα πρόσωπα νά ἀντιδράσουν;  , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
 http://hristospanagia3.blogspot.com, 

 

Πῶς πολεμοῦν οἱ δαίμονες τούς τέλειους, τούς γνωστικούς & τούς πρακτικούς, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτη

 Α)Οἱ ἀπαθῶς καί οἱ ἐμπαθῶς κατέχοντες ξεχωρίζουν ἀπό τήν χαρά ἤ τήν λύπη κατά τήν ἀπώλεια, Β)Πῶς πολεμοῦν οἱ δαίμονες τούς τέλειους, τούς γνωστικούς καί τούς πρακτικούς, Γ)Οἱ πειρασμοί μέσῳ τῆς ἀφθονίας, τῆς στέρησης καί τοῦ πόνου- ἀσθένειας καί ἡ ἀντιμετώπιση τούς μέ τήν ἀπάρνηση- ἀπροσπάθεια καί τήν ὑπομονή, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Β' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης κεφ. 88-91, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 16-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

Ἀγάπη καί ἐγκράτεια ὁδηγοῦν στήν ἀπάθεια, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Β' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης κεφ. 85-87, Φιλοκαλία Β ' τόμος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀγάπη καί ἐγκράτεια ὁδηγοῦν στήν ἀπάθεια, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Β' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης κεφ. 85-87, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 16-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Κυριακή ΙΒ Λουκᾶ. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς γιά τή θεραπεία τὼν δέκα λεπρῶν

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκ.17,11-19]

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΔΕΚΑ ΛΕΠΡΩΝ

Όλα όσα όριζε ο παλαιός νόμος(ο μωσαϊκός) ήταν συμβολικά και τυπικά και σκιώδη· γι’ αυτό ο μωσαϊκός νόμος θεωρούσε και τη λέπρα εφάμαρτη και μιαρή και αποτρόπαια και ονόμαζε ακάθαρτους τους λεπρούς και όσους έπασχαν από βλεννόρροια και γενικά εκείνους που τους άγγιζαν[βλ. Λευίτ. 13,15: «Καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺς τὸν χρῶτα τὸν ὑγιῆ, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ χρὼς ὁ ὑγιής, ὅτι ἀκάθαρτός ἐστι· λέπρα ἐστί (: Ο ιερέας θα δει τα υγιή μέρη του δέρματος σε αντιπαραβολή προς τα ασθενή και θα κηρύξει αυτόν ακάθαρτο, διότι πρόκειται περί λέπρας)», καθώς και εκείνους που άγγιζαν κάθε νεκρό σώμα [Αριθ.19,11: «Ὁ ἁπτόμενος τοῦ τεθνηκότος πάσης ψυχῆς ἀνθρώπου ἀκάθαρτος ἔσται ἑπτὰ ἡμέρας(:Εκείνος που θα αγγίξει το σώμα νεκρού ανθρώπου, θα είναι ακάθαρτος για επτά ημέρες)»], υποδεικνύοντας με γριφώδη και ασαφή τρόπο την ακαθαρσία εκείνων που αμάρταναν απέναντι στον Θεό και αυτών που συνέπρατταν με αυτούς και συναναστρέφονταν αυτούς.

Και μέσω της αποστροφής που όριζε προς τους λεπρούς, ο μωσαϊκός νόμος βέβαια υπαινισσόταν την αποστροφή προς τους ύπουλους και πανούργους, τους θυμώδεις και μνησίκακους· γιατί όπως η λέπρα καθιστά τραχύ και ποικιλόχρωμο το δέρμα του σώματος, έτσι η δολιότητα και η πονηριά και ο θυμός και η οργή καθιστούν ασταθές και τραχύ το λογιστικό μέρος της ψυχής. Μέσω των λεπρών λοιπόν υποδήλωνε τα αντίστοιχα πάθη της ψυχής που ήταν πολύ βαρύτερα από τη λέπρα· μέσω αυτού δηλαδή που έπασχε από βλεννόρροια υποδήλωνε τον ασελγή, ενώ μέσω εκείνων που άγγιζαν κάποιο νεκρό σώμα ο νόμος εκείνος ονόμα­ζε «ακάθαρτους» εκείνους που με οποιονδήποτε τρόπο επικοινωνούσαν ή και συναναστρέφονταν με τους αμαρτωλούς.

Αφού λοιπόν ο Κύριος φάνηκε επάνω στη γη ως άνθρωπος χάρη στο απερίγραπτο πέλαγος της ευσπλαχνίας Του, για να θεραπεύσει τις ψυχικές μας νόσους και να εξαλείψει την αμαρτία του κόσμου, θεράπευσε και αυτές τις ασθένειες, τις οποίες ο νόμος ονόμαζε «ακαθαρσίες», ώστε, αν κάποιος νομίσει ότι εκείνα τα ψυχικά νοσήματα και πάθη είναι πραγμα­τικά ακαθαρσία και αμαρτία, να ομολογήσει τον Θεό που λυ­τρώνει τους ανθρώπους από αυτά, αν πάλι καλώς νομίσει ότι εκείνα είναι σύμβολα της πραγματικής ακαθαρσίας και αμαρτίας, να καταλάβει από όσα τελούνται εκ μέρους του Χριστού γύρω από αυτά τα σύμβολα, ότι αυτός ο Ίδιος είναι που και την αμαρτία του κόσμου συγχώρησε και έχει επίσης και τη δύναμη να την καθαρίσει.

Είναι δυνατό όμως να πούμε και κάτι άλλο, καλά και αληθινά, όπως εγώ νομίζω· ότι, όπως ο Κύριος παραγγέλλει σε εμάς να επιζητούμε τα πνευματικά -γιατί λέγει:« Ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ(:Να ζητάτε πρώτα απ’ όλα και πάνω απ’ όλα τα πνευματικά αγαθά της βασιλείας του Θεού και την απόκτηση των αρετών που ο Θεός σας ζητά ως όρο για να σας χαρίσει τα αγαθά αυτά)», και όταν εμείς ζητούμε αυτά τα ψυχωφελή και σωτήρια, Εκείνος υπόσχεται να δώσει και τα σωματικά και επίγεια, λέγοντας: «καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν (:και τότε όλα αυτά τα επίγεια θα σας δοθούν μαζί με εκείνα)»[Ματθ.6,33], έτσι και Αυτός, αφού έκλινε τους ουρανούς και κατέβηκε από τον ουρανό, όπως ευδόκησε, στη δική μας μηδαμινότητα, για να καθαρίσει τις αμαρτίες μας, χαρίζει επιπρόσθετα και την ανόρθωση των παράλυτων και την ανάβλεψη των τυφλών και την κάθαρ­ση των λεπρών, και γενικά θεραπεύει κάθε νόσο του σώματός μας και κάθε αδυναμία, γιατί είναι πλούσιος σε ευσπλαχνία.

Μνήμη Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου, Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας:«Ὁ Μέγας Ἀθανάσιος καί οἱ αἰρέσεις» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΜΝΗΜΗ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ, ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ

[εκφωνήθηκε στις 18-1-2002]

[έκδοσις β΄]

Η Εκκλησία μας σήμερα, αγαπητοί μου, τιμά ένα μεγάλο της τέκνον, τιμά την μνήμη του εν αγίοις Πατρός ημών, Αθανασίου του Μεγάλου. Ο Μέγας Αθανάσιος εστάθη ένας πολύαθλος άγιος· γι'αυτό εξάλλου έτυχε της μεγάλης τιμής να ονομαστεί μέγας.

Βρέθηκε, κατά θείαν οικονομίαν, στην πιο κρίσιμη στιγμή της εκκλησιαστικής μας ιστορίας. Βέβαια, ο δράκων, ο όφις ο αρχαίος, ο διάβολος, ο σατανάς, ήταν έτοιμος να καταβροχθίσει, κατά το όραμα της Αποκαλύψεως, τον αναμενόμενον να σαρκωθεί Μεσσίαν. Το ενθυμείσθε, από την Αποκάλυψη. Γι'αυτό, όταν δεν το πέτυχε, εστράφη κατά της γυναικός, που είναι η Θεοτόκος, είναι η Εκκλησία, και την κατεδίωξε με σκοπό να την καταστήσει «ποταμοφόρητον», δηλαδή να την πνίξει μέσα στο νερό. Κι αυτό είναι το νοητό «νερό» που επιχείρησε και συνεχίζει να επιχειρεί ο διάβολος για να πνίξει την Εκκλησία. Τι; Η αίρεσις. Η νοθεία, η αίρεσις. Είναι το νοητό νερό που θέλει να πνίξει ο διάβολος, ξαναλέγω, αγαπητοί μου, την Εκκλησίαν. Και τότε, στην εποχή του Μεγάλου Αθανασίου, είχε εμφανιστεί η αίρεσις του Αρείου, που εστάθη κεντρική αίρεσις, και η φοβεροτέρα μέσα εις την εκκλησιαστική μας ιστορία.

Βασίλειος Τουλουμτσής, Ἡ κρίση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησιολογίας στὴν ἀντιμετώπιση τοῦ Οὐκρανικοῦ Ζητήματος (ΒΙΝΤΕΟ μὲ ἀγγλικοὺς ὑπότιτλους)

Εισήγηση στο Διεθνές Συνέδριο με θέμα: The Crucifixion of Orthodoxy in the 21st Century: Spiritual Wars, the Ecumenist Offensive, and Global Politics

Περίληψη βίντεο (μετάφραση)
Ο Ορθόδοξος θεολόγος Βασίλειος Τουλούμτσης υποστηρίζει ότι η Ουκρανική εκκλησιαστική κρίση δεν επιλύθηκε ποτέ πραγματικά και ότι ο Τόμος της Αυτοκεφαλίας, αντί να θεραπεύσει το σχίσμα, τελικά το βάθυνε και το επέκτεινε εντός της Ουκρανίας και σε ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο.
Εξετάζει κριτικά τους αισιόδοξους ισχυρισμούς που διατυπώθηκαν το 2019 από εκκλησιαστικούς και ακαδημαϊκούς κύκλους, σύμφωνα με τους οποίους το ουκρανικό σχίσμα είχε οριστικά θεραπευθεί και η αυτοκεφαλία αποτελούσε ένα μη αναστρέψιμο ιστορικό γεγονός. Έξι χρόνια αργότερα, υποστηρίζει ο Τουλούμτσης, αυτοί οι ισχυρισμοί έχουν διαψευσθεί από την πραγματικότητα, καθώς το πρόβλημα όχι μόνο παρέμεινε άλυτο, αλλά έχει επεκταθεί εντός της Ουκρανίας και σε ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο.
Η προσέγγισή του είναι σαφώς θεολογική και εκκλησιολογική, όχι πολιτική, και δεν περιορίζεται στην πολικότητα Φαναρίου-Μόσχας. Εστιάζει αντ’ αυτού στο κεντρικό ζήτημα της ιεροσύνης και της μυστηριακής εγκυρότητας, αποδεικνύοντας ότι το πρώτιστο πρόβλημα είναι η απουσία κανονικής χειροτονίας μεταξύ εκείνων που τον έλαβαν. Η αυτοκεφαλία, επιμένει, δεν μπορεί να δημιουργήσει ιεροσύνη, μυστηριακή χάρη ή εκκλησιαστική πραγματικότητα όπου αυτά δεν υπήρχαν ποτέ.

Μνήμη Ἁγίων Ἀθανασίου καί Κυρίλλου. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο


ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΚΑΙ ΚΥΡΙΛΛΟΥ[:Εβρ.13,7-16]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν(:Να θυμάστε πάντοτε το άγιο παράδειγμα των πνευματικών αρχηγών και προεστών σας)». Αυτό από την αρχή προσπαθούσε να πει· γι'αυτό έλεγε: «Εἰρήνην διώκετε μετὰ πάντων(:Επιδιώκετε να έχετε ειρήνη με όλους)»[Εβρ.12,14]. Αυτό συμβούλευε και τους Θεσσαλονικείς, να τους τιμούν όσο το δυνατό περισσότερο[ βλ. Α΄Θεσ. 5,12-13: «Ἐρωτῶμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, εἰδέναι τοὺς κοπιῶντας ἐν ὑμῖν καὶ προϊσταμένους ὑμῶν ἐν Κυρίῳ καὶ νουθετοῦντας ὑμᾶς, καὶ ἡγεῖσθαι αὐτοὺς ὑπερεκπερισσοῦ ἐν ἀγάπῃ διὰ τὸ ἔργον αὐτῶν. Εἰρηνεύετε ἐν ἑαυτοῖς(:Σας παρακαλούμε ακόμη, αδελφοί, να αναγνωρίζετε και να σέβεστε εκείνους που κοπιάζουν ανάμεσά σας και είναι προϊστάμενοί σας εν Χριστώ και σας συμβουλεύουν. Και να τους περιβάλλετε με περισσή τιμή και αγάπη για το υψηλό τους έργο. Να ειρηνεύετε μεταξύ σας)»].

«Μνημονεύετε(:Να θυμάστε πάντοτε)», λέγει, «τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν (:το άγιο παράδειγμα των πνευματικών αρχηγών και προεστών σας, οι οποίοι σας δίδαξαν τον λόγο του Θεού. Να αναλογίζεστε και να μελετάτε το άγιο και θεάρεστο τέλος της ζωής και της συμπεριφοράς τους και να μιμείσθε την πίστη τους)»[Εβρ. 13,7]. Ποια σχέση έχει αυτό; Άριστη φυσικά· διότι λέγει: «μελετώντας την όλη συμπεριφορά τους, δηλαδή την ζωή τους, να μιμείστε την πίστη τους»· διότι η πίστη εξαρτάται από την αγνότητα της ζωής. Ή με την λέξη «πίστις» εννοεί τη βεβαιότητα. Πώς; Διότι δείχνει ότι επειδή πίστεψαν σταθερά στην ύπαρξη των μελλοντικών αγαθών, έζησαν εδώ άριστη ζωή. Δεν θα παρουσίαζαν ζωή καθαρή, εάν φυσικά αμφισβητούσαν την ύπαρξη των μελλοντικών αγαθών, εάν αμφέβαλλαν γι’ αυτά. Ώστε και εδώ την ίδια ερμηνεία υπηρετεί.

«Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. Διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε· καλὸν γὰρ χάριτι βεβαιοῦσθαι τὴν καρδίαν, οὐ βρώμασιν, ἐν οἷς οὐκ ὠφελήθησαν οἱ περιπατήσαντες(:Ο Ιησούς Χριστός ήταν χθες, είναι και σήμερα ο Ίδιος, και θα είναι ο Ίδιος και στους αιώνες. Όπως, λοιπόν, ενίσχυε τους προεστούς σας, έτσι θα ενισχύσει κι εσάς στην πίστη. Κρατήστε την, λοιπόν, καλά κι εσείς. Μην παρασύρεστε εδώ κι εκεί από διδασκαλίες διαφορετικές και ξένες προς την αληθινή διδασκαλία· διότι είναι καλό και σωτήριο να στηρίζετε και να στερεώνετε τις καρδιές σας στη χάρη του Χριστού και όχι στην ιουδαϊκή διάκριση των φαγητών, από την οποία δεν ωφελήθηκαν όσοι ιουδαΐζοντες Χριστιανοί έβαλαν τα φαγητά ως κανόνα της συμπεριφοράς τους)»[Εβρ.13, 8-9].

Εδώ το «χθές» σημαίνει όλο το παρελθόν· το «σήμερον», τον παρόντα χρόνο· ο «αἰών» φανερώνει το άπειρο, αυτό που δεν έχει τέλος. Αυτό που λέγει σημαίνει το εξής· «Ακούσατε αρχιερέα, αλλά αρχιερέα που δεν έχει τέλος· διότι πάντοτε είναι ο Ίδιος». Και ίσως επειδή υπήρχαν μερικοί που έλεγαν ότι δεν είναι Αυτός που σταυρώθηκε ο αναμενόμενος Χριστός, αλλά ότι θα έλθει άλλος, γι'αυτό είπε το «χθες και σήμερα» και ότι «ο Ίδιος είναι στους αιώνες», για να δηλώσει με αυτό ότι Αυτός που ήλθε πάλι θα έλθει, και ότι Αυτός ο Ίδιος και προϋπήρχε και υπάρχει και θα υπάρχει στους αιώνες. Αφού και τώρα υπάρχουν Ιουδαίοι που λένε ότι άλλος θα έρθει· αυτοί, αφού στέρησαν τους εαυτούς τους από τον Θεό που ήρθε, θα περιπέσουν στον Αντίχριστο.

«Μὴ παραφέρεσθε (:Μην παρασύρεσθε)», λέγει, «διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις (:από διδασκαλίες διαφορετικές και ξένες προς την αληθινή διδασκαλία)»· όχι μόνο από ξένες, αλλά ούτε από διαφορετικές διδασκαλίες δεν θέλει να παρασύρονται· διότι γνωρίζει ότι και από τις δύο οδηγούνται στην καταστροφή, όσοι παρασύρονται από αυτές.

Mercosur: Πέρασε ἡ συμφωνία – ταφόπλακα γιὰ τὴν ἀγροτιά – Ἡ ΕΕ ψήφισε τὴν ἐρήμωση τῆς ὑπαίθρου καὶ τὸ δηλητήριο στὸ πιάτο μας

Mercosur: Πέρασε η συμφωνία – ταφόπλακα για την αγροτιά – Η ΕΕ ψήφισε την ερήμωση της υπαίθρου και το δηλητήριο στο πιάτο μας

Την ώρα που οι ΗΠΑ στρέφονται προς την παραδοσιακή διατροφή, η ΕΕ εισάγει «θάνατο» από τη Λατινική Αμερική και τελειώνει τους αγρότες

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Η συμφωνία που έρχεται για να τσακίσει τους μικρομεσαίους κτηνοτρόφους της Ευρώπης και να υποβαθμίσει τραγικά τα προϊόντα που έρχονται στο πιάτο μας, όπως αναμενόταν, έλαβε πράσινο φως από το Ευρωκοινοβούλιο. Ο λόγος για την εμπορική σύμπραξη με τη Mercosur (η οποία ενοποιεί την ΕΕ με την αγορά της Βραζιλίας, της Αργεντινής, της Παραγουάης και της Ουρουγουάης), που παρά την αντίθεση της Γαλλίας, της Πολωνίας, της Αυστρίας, της Ιρλανδίας και της Ουγγαρίας, ψηφίστηκε κατά την απαιτούμενη πλειοψηφία.

Ο τεχνοκρατικός οδοστρωτήρας της ΕΕ απέδειξε για άλλη μια φορά ότι επιθυμεί διακαώς να ισοπεδώσει την παραγωγή της ευρωπαϊκής υπαίθρου, προκειμένου να εδραιώσει στην αγορά μια τριτοκοσμική αλυσίδα τροφής που θα εκτινάξει τα κέρδη της βιομηχανίας, θα κάνει τους πλούσιους παραγωγούς – πλουσιότερους, και τους φτωχούς – άνεργους.

Καταργοῦν τὴν ἀργία τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν στὰ σχολεῖα καὶ εἰσάγουν ἀργία γιὰ τὰ καρναβάλια !

 Αντιπεριφερειάρχης Καστοριάς, Δημήτρης Σαββόπουλος

Κλειστά όλα τα Σχολεία της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς, την Πέμπτη 08 Ιανουαρίου 2026.

Στην Ελλάδα οι άθεοι πιέζουν να παύσει ο ενδοσχολιακός εορτασμός των Τριών Ιεραρχών και να αποχρωματιστεί σε έναν κοσμικό εορτασμό γραμμάτων. Ελάχιστα σχολεία στέλνουν πια τα παιδιά στην Εκκλησία, ενώ με υπογραφή της Ζέττας Μακρή η εορτή των Τριών Ιεραρχών για φροντιστήρια και κέντρα ξένων γλωσσών καταργήθηκε.

Την ίδια ώρα άρχισαν να εμφανίζονται άρρωστα, παρακμιακά φαινόμενα, όπου αέναες αξίες και υψηλές υποχρεώσεις της Πολιτείας άρχισαν να υποχωρούν μπροστά στα υποβαθμισμένα άξεστα ζωώδη καρναβάλια. Το ότι βλέπουμε μία νέα φάση αποδόμησης της Παιδείας των Ελληνοπαίδων είναι προφανές. Μήπως όμως άρχισε να ξηλώνεται και το Κράτος και δεν το ξέρουμε;

Διαβάσαμε ότι εχθές 8 Ιανουαρίου διεκόπησαν τα μαθήματα όλων των σχολείων της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς λόγω της παρέλασης του Καστοριανού καρναβαλιού! Αν είναι δυνατόν!

Ὄταν ὁ γέροντας Ἐφραίμ τῆς Φιλοθέου συνάντησε τόν γέροντα Σίμων Ἀρβανίτη στή Πεντέλη

«Ὁ Ἄγγελος, ἕνας πνευματικός ἀδελφός, μοῦ εἶπε ὅτι, ὅταν πῆγε στό Ἅγιο Ὄρος, συνάντησε στη Μονή Φιλοθέου τόν ἡγούμενο τῆς Μονῆς π. Ἐφραίμ καί τόν ρώτησε ἂν γνωρίζη τό γέροντα Σίμωνα Ἀρβανίτη. Ὁ πατήρ Ἐφραίμ τότε του μίλησε γιά τήν ἁγιότητά του καί τοῦ ἀνέφερε καί τό ἑξῆς περιστατικό:

17 Ἰανουαρίου. † Ἀντωνίου ὁσίου τοῦ μεγάλου (†356). Ἀντωνίου ὁσίου τοῦ ἐν τῇ σκήτῃ τῆς Βεροίας, Γεωργίου νεομάρτυρος τοῦ ἐν Ἰωαννίνοις († 1838). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ ὁσίου. Δεκεμβρίου 6 (Ἑβρ. ιγ΄ 17-21).

Εβρ. 13,17         Πείθεσθε τοῖς ἡγουμένοις ὑμῶν καὶ ὑπείκετε· αὐτοὶ γὰρ ἀγρυπνοῦσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ὡς λόγον ἀποδώσοντες· ἵνα μετὰ χαρᾶς τοῦτο ποιῶσι καὶ μὴ στενάζοντες· ἀλυσιτελὲς γὰρ ὑμῖν τοῦτο.

Εβρ. 13,17                 Να πείθεσθε και να υποτάσσεσθε με προθυμίαν, χωρίς δισταγμούς και δυσφορίας, στους πνευματικούς προϊσταμένους σας. Διότι αυτοί αγρυπνούν δια την σωτηρίαν των ψυχών σας, επειδή θα δώσουν λόγον δια σας στον Χριστόν. Υπακούετε, λοιπόν, εις αυτούς με προθυμίαν, ώστε να εκτελούν το έργον αυτό της πνευματικής καθοδηγήσεώς σας με χαράν και όχι με στεναγμούς· διότι το να στενάζουν από την ιδικήν σας απείθειαν, είναι επιζήμιον εις σας τους ιδίους. Θα φέρη επάνω σας την οργήν του Θεού.