Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2026
Ἡ ἐξάλειψη τῆς ταραχῆς διά τῆς καταπολέμησης τῶν αἰτιῶν τῶν λογισμῶν, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτη
Ἡ
Ἡ ἐξάλειψη τῆς ταραχής τῆς ψυχῆς διά τῆς καταπολέμησης τῶν αἰτιῶν τῶν λογισμῶν, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 22-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com,
«Ὅταν ἔλθῃ ἀσεβής εἰς βάθος κακῶν, καταφρονεῖ», Σοφία Σολομῶντος κεφ.18, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ὅταν ἔλθῃ ἀσεβὴς εἰς βάθος κακῶν, καταφρονεῖ, ἐπέρχεται δὲ αὐτῷ ἀτιμία καὶ ὄνειδος (Παρ. 18,3). Ὅταν ὁ ἀσεβής καί χωρίς φόβον Θεοῦ ἄνθρωπος πάρη τόν κατήφορον καί ὀλισθήση εἰς βάθος κακῶν, ἀναίσχυντος πλέον καί πωρωμένος καταφρονεῖ τούς πάντας. Διά τοῦτο ἐπέρχεται ἐναντίον του ὁ ἐξευτελισμός καί ἡ καταισχύνη. Παροιμίες Σολομῶντος, Κεφ.18, 21-1-2026,
Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://hristospanagia3.blogspot.com
Ἔξοδος Κέφ. Α΄ καί Β΄-Ἡ καταδυνάστευση τοῦ Ἰσραήλ καί ἡ φυγή τοῦ Μωϋσή στή γῆ Μαδιάμ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἔξοδος Κέφ. Α΄ καί Β΄-Ἡ καταδυνάστευση τοῦ Ἰσραήλ καί ἡ φυγή τοῦ Μωϋσή στή γῆ Μαδιάμ, 21-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά). Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com
Γιατί οἱ ἄνθρωποι ἐπιθυμοῦν τά χρήματα, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Γιατί οἱ ἄνθρωποι ἐπιθυμοῦν τά χρήματα, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 21-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com
Ὅταν μὲ ρωτοῦν οἱ αἱρετικοὶ γιὰ τὴν πίστη καὶ δὲν μπορῶ νὰ τοὺς τὴ διδάξω, τί νὰ κάνω;
ΑΓΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΥΝΑΪΤΗΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣΟΤΑΝ ΜΕ ΡΩΤΟΥΝ ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΗ ΔΙΔΑΞΩ, ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ;ΕΡΩΤΗΣΗ 116ηΠηγή: Ι.Ν.ΑΓΙΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΙΣΤΙΑΙΑΣ www.entaksis.grὍταν μὲ ρωτοῦν οἱ αἱρετικοὶ γιὰ τὴν πίστη καὶ δὲν μπορῶ νὰ τοὺς τὴ διδάξω, τί νὰ κάνω;ΑΠΑΝΤΗΣΗ Ὄχι μόνο γιὰ σένα ποὺ δὲν γνωρίζεις ὑπάρχει κίνδυνος, ἀλλὰ καὶ γι’ αὐτοὺς ποὺ ξέρουν, τὸ νὰ μιλοῦν γιὰ τὴν πίστη. Πὲς λοιπὸν σ’ αὐτὸν ποὺ σὲ ρωτᾶ· Ἐγὼ εἶμαι ἄνθρωπος ἁπλοϊκός. Ὅμως, ἐὰν πραγματικὰ ζητᾶς νὰ μάθεις τὴν ἀλήθεια, ἔλα στὴν Ἐκκλησία, καὶ ἐκεῖ θὰ διδαχθεῖς τὴν πίστη.ΕΡΩΤΗΣΗ 117ηΔηλαδὴ δὲν ὑπάρχει καμιὰ μέθοδος, μὲ τὴν ὁποία νὰ μπορεῖ ὁ ἁπλοϊκὸς νὰ ἀντικρούσει τὸν αἱρετικό;
Ἀθανάσιον καὶ θανόντα ζῆν λέγω. Οἱ γὰρ δίκαιοι ζῶσι καὶ τεθνηκότες.
Ἀθανάσιον καὶ θανόντα ζῆν λέγω.Οἱ γὰρ δίκαιοι ζῶσι καὶ τεθνηκότες.Μυργιώτης Παναγιώτης, ΜαθηματικόςΟ Μέγας Αθανάσιος ή Άγιος Αθανάσιος ή Αθανάσιος Αλεξάνδρειας ήτο Ορθόδοξος Πατριάρχης Αλεξάνδρειας και η προσωπικότητά του σφράγισε τα δρώμενα της εποχής του. Μαχητής αταλάντευτος και αγωνιστής της Ορθοδοξίας. Ανυποχώρητος ήλθε σε σύγκρουση με τους ισχυρούς της εποχής, εξορίστηκε και ταλαιπωρήθηκε.Ας δούμε τα πράγματα με τη σειρά. Υιός ευσεβούς οικογενείας έδειξε από μικρός την ιερατική του κλίση, αφού παρίστανε τον ιερέα και βάπτιζε πιστούς. Από τις περιγραφές του Γρηγορίου Θεολόγου αλλά και από τα συγγράμματά του βγαίνει το συμπέρασμα ότι είχε αποκτήσει στην Κατηχητική Σχολή Αλεξάνδρειας θεολογικότατη μόρφωση αλλά και εγκύκλιες γνώσεις. Η γνωριμία του με τον Μέγα Αντώνιο τον επηρέασε στην πορεία της ζωής του και εις την διαμόρφωση του ήθους του.Κατά την δεύτερη εικοσαετία του τετάρτου αιώνος ξεσπά η αίρεση του Αρείου,. ο Ο Αθανάσιος τότε ήταν λαϊκός, αλλά δεν έμεινε αδρανής. Μάχεται την αίρεση γράφοντας κείμενα όπως το «Κατά Ειδώλων» και το «Περί Ενανθρωπήσεως του Λόγου».
Θεσμοὶ δὲν ἀλλάζουν ἐν μέσῳ κρίσης. Γιατί ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου ὀφείλει νὰ διαφυλάξει τὸ Καταστατικό της καὶ τὴ συμμετοχὴ τοῦ λαοῦ
Πανόρθοδοξο Κίνημα Στήριξης Μητροπολίτη Πάφου ΤυχικούΘεσμοί δεν αλλάζουν εν μέσω κρίσηςΓιατί η Εκκλησία της Κύπρου οφείλει να διαφυλάξει το Καταστατικό της και τη συμμετοχή του λαούΗ Εκκλησία της Κύπρου αποτελεί έναν από τους αρχαιότερους και ιστορικότερους θεσμούς του τόπου. Η διαχρονική της παρουσία δεν στηρίχθηκε μόνο στην πνευματική της αποστολή, αλλά και στη θεσμική της σταθερότητα, στη συνέχεια των παραδόσεών της και στη σχέση εμπιστοσύνης που καλλιέργησε με το ποίμνιό της. Για τον λόγο αυτό, κάθε συζήτηση περί αλλαγής του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας οφείλει να γίνεται με εξαιρετική περίσκεψη, θεσμική ωριμότητα και, κυρίως, σε συνθήκες ηρεμίας.Η παρούσα πρόθεση τροποποίησης των άρθρων που αφορούν τη συμμετοχή του λαού στην εκλογή των Μητροπολιτών εγείρει σοβαρά ερωτήματα, όχι κατ’ ανάγκην για τη θεολογική της βάση, αλλά για τη χρονική της συγκυρία, τη θεσμική της σκοπιμότητα και τις επιπτώσεις της στην εκκλησιαστική συνοχή.………………………………Η συμμετοχή του λαού ως θεσμική παράδοση της Εκκλησίας της ΚύπρουΗ συμμετοχή του λαού στην εκλογική διαδικασία δεν αποτελεί νεωτερική επινόηση ούτε διοικητική απόκλιση. Αντιθέτως, υπήρξε επί δεκαετίες – και σε βάθος ιστορικού χρόνου – κατοχυρωμένο στοιχείο της εκκλησιαστικής ζωής της Κύπρου. Λειτούργησε ως γέφυρα μεταξύ ιεραρχίας και ποιμνίου και συνέβαλε στην αποδοχή, τη νομιμοποίηση και τη σταθερότητα των ποιμαντικών επιλογών.
Ἡ αὐτομεμψία εἰς τὴν ἐν Χριστῷ ζωήν μας
Ἡ αὐτομεμψία εἰς τὴν ἐν Χριστῷ ζωήν μας – 1ονΤοῦ μοναχοῦ Ἀρσενίου, Ἱ. Σκήτη Κουτλουμουσίου, Ἅγιον ὌροςΟἱ Ἅγιοι πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας λένε πὼς τὸ νὰ πέσει ὁ ἄνθρωπος στὴν ἁμαρτία εἶναι ἀνθρώπινο, ἀλλὰ τὸ νὰ παραμένει συνεχῶς στὴν ἁμαρτία ἑκουσίως εἶναι δαιμονικὸ καὶ κολάσιμο. Ἡ λέξις ἁμαρτία σημαίνει ὁ ἑκούσιος ἐκτροχιασμὸς ἀπὸ τὸ στόχο, σημαίνει ἑκούσια ἀποτυχία, ἐπίσης ἁμαρτία σημαίνει τὸ νὰ πράττει ὁ ἄνθρωπος πᾶν ὅτι μισεῖ ὁ Τριαδικὸς Θεός μας.Γιὰ ὁποιαδήποτε ἁμαρτία ποὺ πράττει ὁ ἄνθρωπος ἔχει ὁ ἴδιος τὴν εὐθύνη ἐξ ὁλοκλήρου. Ὁ ἐχθρὸς διάβολος δὲν ἔχει καμία ἐξουσία νὰ σπρώξει στὴν ἁμαρτία τὸν ἄνθρωπο καὶ εἰδικὰ τὸν ὀρθόδοξο χριστιανό, ἀλλὰ τὸ μόνο ποὺ μπορεῖ νὰ κάνει κι ἔχει τὸ ἐλεύθερο εἶναι νὰ προσβάλει τὸ νοῦ μας μὲ πονηρὲς σκέψεις καὶ φαντασίες. Ὅμως ἐὰν στὴν πρώτη προσβολὴ ποὺ μᾶς κάνει ὁ διάβολος ἐμεῖς δὲν ὑπακούσουμε, τότε δὲν κινδυνεύουμε νὰ πράξουμε τὴν ἁμαρτία ποὺ εἶναι ὁ στόχος τοῦ πονηροῦ. Ἂν ὅμως δεχθοῦμε τὴν προσβολὴ ποὺ εἶναι μία πονηρὴ σκέψη γιὰ ἕνα πρᾶγμα, τότε σιγὰ-σιγὰ ὁδηγούμαστε στὴν διάπραξη τῆς ἁμαρτίας. Ἄρα λοιπόν, ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος ἔχει πλήρη τὴν εὐθύνη τῆς ἁμαρτίας ποὺ διέπραξε, κανεὶς δὲν τὸν ἀνάγκασε.
Ἕνα ἀκόμη μιαρό συλλείτουργο, ἀλλά μέ κάποια καινούργια δεδομένα…
Νεκτάριος ΔαπέργολαςἝνα ἀκόμη μιαρό συλλείτουργο πραγματοποιήθηκε στήν Κωνσταντινούπολη, ἀνήμερα τῶν Θεοφανείων, μέ πρωταγωνιστή τον πατριάρχη Βαρθολομαίο καί τόν ψευτομητροπολίτη Κιέβου Ἐπιφάνιο Ντουμένκο, ὅπου πάλι στήν ὁμιλία πού ἔβγαλε ὁ πρῶτος αὐτοεγκωμιάστηκε γιά τήν παρέμβασή του στήν Οὐκρανία, προβαίνοντας ταυτόχρονα σέ νέα διαστροφή τῆς ἀλήθειας σχετικά μέ τό πόσο ἀνώμαλη καί στρεβλωμένη ἦταν ἐκκλησιαστικά ἐκεῖ ἡ κατάσταση ἐπί αἰῶνες καί πόσο ἱεροκανονικά θεμιτή καί σωτήρια ἡ δική του ἐπέμβαση. Στήν πραγματικότητα βέβαια μόνο τραγικά ἀνίδεοι μποροῦν νά πιστεύουν ὅτι ὑπῆρχε ὄντως ἐκκλησιαστική στρέβλωση ὡς τό 2018 στήν Οὐκρανία καί ὅτι ἐπίσης τό Φανάρι εἶχε δικαιοδοσία καί συνεπῶς δικαίωμα παρέμβασης ἐκεῖ καί δέν πραγματοποίησε εἰσπήδηση σέ χῶρο ξένης ἐκκλησιαστικῆς δικαιοδοσίας (καί ἐπί του προκειμένου τῆς ρωσικῆς). Δέν ξεχνᾶμε ἄλλωστε ὅτι ὅλα αὐτά τά γνώριζε καί τά ἀναγνώριζε τό Φανάρι ἕως τό 2018 (ὅσο καί ἄν κάποιοι κάνουν τώρα πώς δέν τά θυμοῦνται), καθώς καί τήν κανονική Οὐκρανική Ἐκκλησία ὑπό τόν Ὀνούφριο τήν θεωροῦσε ἀπολύτως νόμιμη καί κανονική, ἀλλά καί τήν καθηρημένη ἀπό τό 1992 ὁμάδα του Φιλαρέτου (από την οποία προέκυψε καί ο Επιφάνιος Ντουμένκο) τήν θεωροῦσε ἐπί 26 ὁλόκληρα χρόνια ὡς σχισματική καί παράνομη, ὥσπου ἐν μιᾷ νυκτί τήν ἀναγνώρισε ὡς Ἐκκλησία.Ἄν διαβάσουμε ὅμως προσεκτικά τήν ἐν λόγῳ ὁμιλία, θά διαπιστώσουμε ὅτι τό ἐντυπωσιακό σέ αὐτήν δέν ἦταν τό παραπάνω. Τέτοιες στρεβλώσεις τῆς ἀλήθειας καί προσπάθειες αὐτοδικαίωσης τίς ἔχουμε ξαναδεῖ πολλές φορές. Ἐκεῖνο ὅμως πού μόλις τώρα ἀκούσαμε ἀπό τά χείλη τοῦ πατριάρχη, γιά πρώτη φορά ἀφ’ ὃτου ξεκίνησε αὐτό τό τρισάθλιο ἐκκλησιαστικό Οὐκρανία Γκέιτ (ἐδῶ καί 8 περίπου χρόνια) ἦταν λόγια ἔντονης ἀνησυχίας, ἐπειδή εἶναι ξεκάθαρο ὅτι τό ἔργο στό Κίεβο δέν πάει ἔτσι ὅπως τό εἶχαν σχεδιάσει. Ἡ ὁμιλία τοῦ Βαρθολομαίου λοιπόν ἐμπεριεῖχε γιά πρώτη, ἐπαναλαμβάνω, φορά:α) ξεκάθαρα ἴχνη ἀπολογητικοῦ ὓφους σέ μία ἀπόπειρα ἀπάντησης στίς βάσιμες κατηγορίες περί μή ἐπαναχειροτονίας τῶν ἕως τό 2018 καθηρημένων σχισματικῶν (ἀπόπειρα βεβαίως ἀπολύτως ἀτυχῆ, μέ τό ἀδιανόητο σόφισμα ὅτι «τὸ πρόβλημα τῆς ἀποκαταστάσεως καὶ ἀναπληρώσεως τῶν ἐλλειπόντων ἄνευ οὐδεμιᾶς λειτουργικῆς διατυπώσεως τῶν ἐκ σχισμάτων προερχομένων κληρικῶν ὑπάρχει διαχρονικῶς λελυμένον, ἀρκούσης μόνον τῆς ἐν τῇ ἱερᾷ συλλειτουργίᾳ ἐνεργούσης μυστηριακῶς Χάριτος δίκην «μυστικωτέρας εὐχῆς»), ἀλλά τό ἀπολογητικό ὕφος εἶναι ἕνα νέο δεδομένο.β) ἔμμεση ἀλλά σαφῆ ἐκδήλωση δυσαρέσκειας πρός τό πολιτικό καί ἐκκλησιαστικό οὐκρανικό καθεστώς γιά τό πογκρόμ πού ἔχει ἐξαπολυθεῖ καί συνεχῶς κλιμακώνεται («Καταδικάζομεν ἀπεριφράστως τὰς ἀκρότητας ὁποθενδήποτε καὶ ἐὰν προέρχωνται. Συνιστῶμεν εἰς τὰ κρατικὰ ὄργανα τὴν ἀποχήν των ἐκ τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐσωτερικῶν ὑποθέσεων»),γ) παράλληλη ὑπόδειξη πρός τόν Ἐπιφάνιο νά ἐργαστεῖ μέχρι ἐξαντλήσεως γιά συνδιαλλαγή μέ τήν ἄλλη πλευρά, τήν ὁποία μάλιστα ἔμμεσα ἀναγνωρίζει ὡς νόμιμη («τὴν ἀναζήτησιν τρόπων πρὸς προσέγγισιν τῶν ἐν Οὐκρανίᾳ συνεπισκόπων Σας διὰ διάλογον καὶ ἀναζήτησιν κοινῶν σημείων πρὸς ἐνότητα»),δ) ὀνομαστική ἀναφορά στόν νόμιμο μητροπολίτη Ὀνούφριο, γιά τόν ὁποῖο ἐξέφρασε τήν εὐχή νά συμφιλιωθεῖ μέ τήν ὑβριδική ψευτοεκκλησία («Καλοῦμεν τὴν ἀπολειπομένην ἐν Οὐκρανίᾳ σεβασμίαν ἱεραρχίαν ὑπὸ τὸν Μητροπολίτην κ. Ὀνούφριον, νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν στάσιν της»), ἀλλά καίε) αἴτηση συγγνώμης ἐάν παρερμηνεύθηκαν οἱ προθέσεις του καί θεωρήθηκε ὅτι ἡ στάση του ὑποκινήθηκε καί ἀπό πολιτικούς λόγους («Ζητῶμεν ἐν τέλει μετὰ θάρρους συγγνώμην, ἐὰν ἐκ τῆς ἐν ταπεινώσει σιωπῆς ἡμῶν ἐδώκαμεν τὴν ἐντύπωσιν εἴς τινας ὅτι ὑπῆρχεν ἐκ μέρους ἡμῶν ἑτέρα ἀνθρωπογενὴς καὶ οὐχὶ ἐκκλησιαστικὴ προοπτικὴ εἰς τὸ ὅλον πρόβλημα»).Πραγματικά, εἶναι πολύ εὔγλωττα ὅλα αὐτά. Καί ὄχι ἀσφαλῶς ἐπειδή φανερώνουν…ἀγάπη, ἐνσυναίσθηση ἤ εἰλικρινῆ πρόθεση συνδιαλλαγῆς (ὅπως εἴμαστε βέβαιοι ὅτι θά σπεύσουν νά συμπεράνουν οἱ γνωστοί χειροκροτητές), γιατί πολύ ἁπλά ἐδῶ καί τόσα χρόνια δέν εἴδαμε τίποτε ἐξ αὐτῶν γιά τά ἐκεῖ συμβαίνοντα αἴσχη, πέραν μίας βαθιᾶς καί ἐνοχικῆς σιωπῆς. Τό ὅτι αὐτή ἡ σιωπή σπάζει αἴφνης γιά πρώτη φορά τώρα, ἄλλα πράγματα ἀποδεικνύει: τό πόσο πολύ τά πράγματα ἔχουν ξεφύγει πέρα ἀπό κάθε προϋπολογισμένο ὅριο, ἀλλά καί τό ἀδιέξοδο σέ μία ὑπόθεση πού ἀλλιῶς τήν σχεδίαζε ὁ Βαρθολομαῖος καί οἱ σύν αὐτῷ (ὡς ὄνειρο εὔκολης ἐκκλησιαστικῆς ἑνοποίησης ὅλης τῆς Οὐκρανίας ὑπό τήν ἐποπτεία του) καί ἐντελῶς ἀλλιῶς δείχνει νά καταλήγει (ὡς μόνιμη πληγή, ἀτελεύτητος ἐμφύλιος καί πεδίο κλιμακούμενης καθεστωτικῆς – καί δυσφημιστικῆς γιά τόν ἴδιο – κτηνωδίας). Καί ἐπειδή ὑπάρχουν καί οἱ πολεμικές ἐπιχειρήσεις, πού ἐπίσης δέν ἐξελίσσονται ὅπως περίμενε καί ἤλπιζε τό Φανάρι, ἡ κατάσταση δείχνει ἀνεξέλεγκτη πιά.Τό πόσο πολύ ἔχουν ξεφύγει τά πράγματα (καί δέν μαζεύονται πλέον) τό μαρτυρᾶ ἄλλωστε σύν τοῖς ἄλλοις καί ἡ γνωστή πλέον – καί πρωτοφανής στά χρονικά (γιά τό εἶδος της καί γιά τό ὓφος της) – ἀνακοίνωση, πού ἔφτασε στό σημεῖο νά ἐκδώσει προχτές ἡ Ρωσική ὑπηρεσία πληροφοριῶν, ὅπου καταγγέλλεται ἕνας ἀνώτερος θρησκευτικός ἀξιωματοῦχος ὡς συνεργάτης κατασκόπων, κατονομάζεται ρητά ὡς «ἀντίχριστος μέ ράσο» καί «ἐνσαρκωμένος διάβολος» καί συνάμα παρατίθεται μία πληθώρα ἐνεργειῶν μέ τίς ὁποῖες προσπαθεῖ νά διαλύσει τήν Ρωσική Ὀρθοδοξία, συνεργαζόμενος ὄχι μόνο στήν Οὐκρανία ἀλλά καί στήν Βαλτική μέ ἐθνικιστές καί νεοναζί καί δημιουργώντας τεχνητά θρησκευτικές δομές-μαριονέτες.Βαρύτατοι μέν οἱ χαρακτηρισμοί, εἰδικά ὅμως γιά τίς κατονομαζόμενες ἐνέργειες ὁφείλουμε νά ξεκαθαρίσουμε ὅτι οὔτε περιμέναμε οὔτε καί χρειαζόμασταν τήν ὃποια ρωσική ἀνακοίνωση γιά νά τίς μάθουμε. Δυστυχῶς, ὁ ὀλέθριος ρόλος τῆς φαναριώτικης ἡγεσίας εἶναι γνωστός καί πολλαπλῶς τεκμηριωμένος. Καί βέβαια ὄχι μόνο γιά τήν Ρωσική, ἀλλά γενικότερα γιά τήν συνολική Ὀρθοδοξία. Φτάνει ὅμως μιά στιγμή πού μετά ἀπό τόσους ἀνέμους πού ἔχεις σπείρει, φαίνεται ὅτι πλησιάζει ἡ ὥρα καί γιά τίς θύελλες. Καί ὅταν οἱ θύελλες βγαίνουν ἐκτός ἐλέγχου, ἀρχίζει ὁ προβληματισμός, μετά ἀκολουθεῖ ἡ ἀγωνία καί στή συνέχεια ὁ πανικός.Τώρα ὅμως εἶναι ἴσως πιά πολύ ἀργά γιά δάκρυα. Ἀκόμη καί γιά κροκοδείλια…https://tasthyras.wordpress.com/2026/01/14/ἕνα-ἀκόμη-μιαρό-συλλείτουργο-ἀλλά-μ/#more-127968
Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων: Εἶναι ὁ Πάπας Ἁγιότατος;
Είναι ο Πάπας Αγιότατος;Η αγιότητα του ανθρώπου δεν μία απλή κατάσταση της ανθρωπίνης φύσεως, ούτε χορηγείται με την προσφώνηση, αλλά είναι καρπός της παρουσίας του Τριαδικού Θεού μέσα σ’ όλη την ύπαρξη του αναγεννημένου εν Χριστώ ανθρώπου.Ο άνθρωπος αγιάζεται όταν μένει ενωμένος με την Πηγή της αγιότητος, που είναι ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός. Ο ίδιος ο Κύριος μας διαβεβαίωσε, ότι για να φέρουμε “καρπόν πολύν”, οφείλομε να μένουμε ενωμένοι μαζί Του. Διότι, “άνευ Εμού, ου δύνασθε ποιείν ουδέν”, καθώς ο Ίδιος αλλού μας επιβεβαιώνει.Η παραμονή του ανθρώπου, “εν πνεύματι Αληθείας”, στο κανονικό Σώμα του Χριστού, είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για τον αγιασμό του.Η Αίρεση ή το Σχίσμα αποκλείουν τον αγιασμό, διότι είναι αιτία του χωρισμού του ανθρώπου από τον Θεό. Είναι καρποί του μισοκάλους εχθρού του ανθρώπου, του Διαβόλου.
Ἔτσι ἔρχεται ἡ ἀληθινή προσευχή, ἡ σωστή προσευχή...
❈ Πῶς ἔρχεται ἡ προσευχή; Διά τῆς ὑπακοῆς. Σοῦ λέει κάτι ὁ Πνευματικός καί ἐσύ θέλεις νά κάνεις τό δικό σου. Δέν θά ἀποκτήσεις προσευχή. Προσευχή θά ἀποκτήσεις, ὅταν κάνεις ὑπακοή. Δέν ἔρχεται ἡ ὑπακοή διά τῆς προσευχῆς, ἀλλά διά τῆς ὑπακοῆς ἡ προσευχή.
23 Ἰανουαρίου. Κλήμεντος ἱερομάρτυρος ἐπισκόπου Ἀγκύρας († 312), Ἀγαθαγγέλου μάρτυρος (†312)· Διονυσίου ὁσίου τοῦ ἐν ᾿Ολύμπῳ (†1540). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρασκευῆς λβ΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Α΄ Πέτρ. α΄ 1 - β΄ 10).
Α Πε. 1,1 Πέτρος, ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐκλεκτοῖς παρεπιδήμοις διασπορᾶς Πόντου, Γαλατίας, Καππαδοκίας, Ἀσίας καὶ Βιθυνίας,
Α Πε. 1,1 Ο Πετρος, απόστολος του Ιησού Χριστού, εις σας τους εκλεκτούς του Θεού, οι οποίοι είσθε τώρα προσωρινοί κάτοικοι, διασκορπισμένοι εις τας χώρας του Ποντου, της Γαλατίας, της Καππαδοκίας, της Ασίας και της Βιθυνίας,
Α Πε. 1,2 κατά πρόγνωσιν Θεοῦ πατρός, ἐν ἁγιασμῷ Πνεύματος, εἰς ὑπακοὴν καὶ ῥαντισμὸν αἵματος Ἰησοῦ Χριστοῦ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη πληθυνθείη.
Α Πε. 1,2 και έχετε γίνει εκλεκτοί, σύμφωνα με την αγαθήν προγνώσιν του Θεού και Πατρός, με τον αγιασμόν, που χαρίζει το Πνεύμα το Αγιον, δια να υπακούσετε στο θέλημα του Κυρίου και λάβετε την απολύτρωσιν, που επήγασεν από το χυθέν αίμα του Ιησού Χριστού, εύχομαι η χάρις και η ειρήνη να αυξάνη και να πληθύνεται εις σας.