Σελίδες

Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2026

Ἡ ψυχή πρέπει νά εἰρηνεύει καί νά προοδεύει χωρίς νά χάνει καιρό , Ἀόρατος πόλεμος, κέφ. κζ΄, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ ψυχή πρέπει νά εἰρηνεύει καί νά προοδεύει χωρίς νά χάνει καιρό , Ἀόρατος πόλεμος, κέφ. κζ΄, 25-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 
http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ποιά ἰατρεῖα νά μεταχειριζόμαστε γιά νά μήν ἐνοχλούμαστε στά σφάλματα καί τίς ἀδυναμίες μας, Ἀόρατος πόλεμος, κέφ. κς΄, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ποιά ἰατρεῖα νά μεταχειριζόμαστε γιά νά μήν ἐνοχλούμαστε στά σφάλματα καί τίς ἀδυναμίες μας, Ἀόρατος πόλεμος, κέφ. κς΄, 25-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Δίκαιος ἑαυτοῦ κατήγορος ἐν πρωτολογίᾳ, ὡς δ᾿ ἂν ἐπιβάλῃ ὁ ἀντίδικος ἐλέγχεται (Παρ. 18,17) Ὁ δίκαιος, ὅταν παρασυρθῇ εἰς κάποιαν ἀδικίαν, πρῶτος θά κατηγορήση τόν ἑαυτόν του ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου, διότι ἐάν τόν προλάβη ὁ κατήγορός του καί τόν ἐλέγξη, ἡ θέσις του θά ἐπιβαρυνθῇ. Παροιμίες Σολομῶντος, Κεφ.18, , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Δίκαιος ἑαυτοῦ κατήγορος ἐν πρωτολογίᾳ, ὡς δ᾿ ἂν ἐπιβάλῃ ὁ ἀντίδικος ἐλέγχεται (Παρ. 18,17) Ὁ δίκαιος, ὅταν παρασυρθῇ εἰς κάποιαν ἀδικίαν, πρῶτος θά κατηγορήση τόν ἑαυτόν του ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου, διότι ἐάν τόν προλάβη ὁ κατήγορός του καί τόν ἐλέγξη, ἡ θέσις του θά ἐπιβαρυνθῇ. Παροιμίες Σολομῶντος, Κεφ.18, 24-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Περὶ τοῦ ποιὸς εἶναι ὁ ἡσυχαστὴς μοναχός, ποιὰ εἶναι ἡ μελέτη καὶ ἡ ἐνασχόλησίς του, καὶ ποιὲς εἶναι οἱ ἐργασίες καὶ οἱ ἀρετές του, Ἀββᾶ Ἰσαάκ- Ἀσκητικά, Ε-3, , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περὶ τοῦ ποιὸς εἶναι ὁ ἡσυχαστὴς μοναχός, ποιὰ εἶναι ἡ μελέτη καὶ ἡ ἐνασχόλησίς του, καὶ ποιὲς εἶναι οἱ ἐργασίες καὶ οἱ ἀρετές του, Ἀββᾶ Ἰσαάκ- Ἀσκητικά,  Ε-3, Αναδιατεταγμένο κείμενο καί μετάφραση ὑπο Μον. Δαμασκηνοῦ Ἁγιορείτου, 24-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Προσοχή εἰς τήν ὑποκρισίαν τῶν ἀσεβῶν

Προσοχή εἰς τήν ὑποκρισίαν τῶν ἀσεβῶν

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Συχνὴ εἶναι ἡ ἀπογοήτευση ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ μέχρι χθὲς τοὺς γνωρίζαμε καὶ εἴχαμε καλὴ γνώμη γι’ αὐτοὺς καὶ τελικὰ ἀποδεικνύεται ὅτι εἴχαμε πέσει ἔξω στὶς ἐκτιμήσεις μας. Δὲν εἴχαμε γνωρίσει τοὺς ἀληθινοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ τοὺς ὑποκριτές. «Πέφτουμε ἀπὸ τὰ σύννεφα», ὅπως λέει ὁ λαός. Κι ἂν εἴχαμε ἐμπιστοσύνη σ’ αὐτοὺς καὶ τηρούσαμε τὶς συμβουλές τους γιὰ τὴ λύση διαφόρων προβλημάτων μας, τότε ἡ πικρία μας εἶναι μεγάλη κι ἔχει τραγικὰ ἀποτελέσματα. Οἱ πληγὲς ποὺ μᾶς γεμίζει ἡ διαπίστωση τῆς θλιβερῆς πραγματικότητας, δύσκολα θεραπεύονται.
Τὸ φαινόμενο αὐτὸ εἶναι σύνηθες στὸ χῶρο τῆς Ἐκκλησίας, γιατί εἶναι προσφιλὴς ἡ τακτικὴ τῶν χριστιανῶν νὰ ἐπαινοῦν πρόσωπα ποὺ δὲν τοὺς εἶναι γνωστά, ἀλλὰ ἁπλῶς εἶχαν ἀκούσει θετικὲς κρίσεις καὶ διηγήσεις ἀπὸ τρίτους ἀνθρώπους, ποὺ εἶχαν ἐντυπωσιαστεῖ ἀπὸ κάποια ἔργα τους, ποὺ εἶχαν κάνει πρὸς τὸ θεαθῆναι. Οἱ πληροφορίες ὅμως αὐτὲς εἶναι ἐπισφαλεῖς καὶ παραπλανητικές. Ἐὰν δὲν ὑπάρχει προσωπικὴ ἐπικοινωνία μὲ κάποιο πρόσωπο καὶ στηριζόμαστε μόνο στὶς κρίσεις ἄλλων, ἡ γνώση μας εἶναι ἐλλιπής.

Τί ἰδιαίτερο ἔκαναν κάποιοι Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας καί ὀνομάστηκαν Μεγάλοι;


Τί εἶναι αἵρεση;

Ἡ αἵρεση σημαίνει ὅτι δέν ἀκολουθῶ τήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά αἱροῦμαι. Αἱροῦμαι στά ἀρχαῖα ἑλληνικά σημαίνει ἐκλέγω. Αἴρεση σημαίνει ἐκλογή. Διαλέγω μιά δική μου διδασκαλία, μιά δική μου γνώμη, καί αὐτή τήν γνώμη ἀκολουθῶ ἐγώ, καί δέν μέ ἐνδιαφέρει τί λέει ἡ Ἐκκλησία, τί λέει ἡ Ἁγία Γραφή καί τί λένε οἱ Ἅγιοι Πατέρες. Ἑπομένως ἡ αἵρεση εἶναι μιά προσωπική διδασκαλία κάποιου πατριάρχη, ἐπισκόπου, ἱερέως, μοναχοῦ, λαϊκοῦ.

Σήμερα ἔχουμε αἱρέσεις;

Ναί, σήμερα ἔχουμε πάρα πολλές αἱρέσεις, γύρω στίς 350-400. Οἱ περισσὀτερες εἶναι ἀπό τόν χῶρο τοῦ προτεσταντισμοῦ· καί πολλές βέβαια ἀπό τίς αἱρέσεις εἶναι καί αἱρέσεις τοῦ παπισμοῦ. Δηλαδή, ὁ παπισμός καί ὁ προτεσταντισμός εἶναι αἱρέσεις.

Τί εἶναι ὁ οἰκουμενισμός;

Ἡ ἐκκλησιαστικὴ προσωπικότητα, τὸ ποιμαντικὸ ἔργο καὶ ἡ δοκιμασία τοῦ Μητροπολίτη Πάφου Τυχικοῦ

Η εκκλησιαστική προσωπικότητα, το ποιμαντικό έργο και η δοκιμασία του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

Νικόλαος Γεωργίου

Εισαγωγή

Η Εκκλησία δεν είναι απλώς κοινωνικός θεσμός, αλλά Σώμα Χριστού που βιώνει την ιστορική πραγματικότητα με πνευματική διάκριση και εσχατολογική προοπτική. Η ζωή των ποιμένων, ιδίως των επισκόπων, χαρακτηρίζεται συχνά από την ένταση μεταξύ αλήθειας και ανθρώπινης αδυναμίας, μεταξύ παρρησίας και συμβιβασμού. Οι ιστορικές μαρτυρίες και η πατερική παράδοση δείχνουν ότι η πίστη στην αλήθεια δεν απονέμει πάντοτε άμεση θεσμική δικαίωση, αλλά εισάγει τον ποιμένα σε δοκιμασία, συχνά επώδυνη, η οποία όμως αποτελεί στοιχείο πνευματικής ωριμότητας και μαρτυρίας.
 περίπτωση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού εξετάζεται υπό το πρίσμα αυτό, ως σύγχρονη εκκλησιαστική εμπειρία που εντάσσεται σε ένα διαχρονικό πατερικό και αγιολογικό μοτίβο. Σκοπός είναι η θεολογική ερμηνεία της δοκιμασίας, χωρίς δικανικές ή ιστορικές κρίσεις, μέσα από τη σύγκριση με παραδείγματα Αγίων Πατέρων και νεότερων Αγίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

………………………………..

Κεφάλαιο Α: Η θεολογία της επισκοπής στην πατερική παράδοση

Ο επίσκοπος στην Ορθόδοξη Εκκλησία δεν ταυτίζεται με έναν απλό διοικητικό ρόλο. Είναι «τύπος Χριστού» και εγγυητής της ενότητας της Εκκλησίας. Ο Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος γράφει:

Ἡ ἀποτέφρωση τῶν σωμάτων. «Γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ» (Γεν. 3, 19)

Γράφει ο Ἀρχιμ. Παῦλος Ντανᾶς,
Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας

14 Ιανουαρίου 2026

Με θλίψη παρατηροῦμε τὴ «δαιμονικὴ ἐπιδημία», ὅπου πολλοὶ ἄνθρωποι, εἴτε «δημοφιλεῖς» εἴτε ἀπλοί, καταφεύγουν στὴν ἀποτέφρωση τῶν σωμάτων, χωρὶς νὰ γνωρίζουν τὰ ψυχοφθόρα ἀποτελέσματα ποὺ αὐτὴ ἔχει. Ἡ ἀντιχριστιανικὴ Πολιτεία φέρει μεγάλη εὐθύνη, διότι μὲ Νόμο (4277/2014, ἄρθρ. 48 καὶ 49) δίδει τὸ δικαίωμα σ’ ὅσους θέλουν νὰ προχωρήσουν στὴν πράξη αὐτή.

Ἡ Ἐκκλησία, ἀπέναντι σ’ αὐτὸ τὸ θέμα, ἐξέδωσε τὴν ἐγκύκλιο 2959/29 Ὀκτωβρίου 2014, ὡς ἀντίδραση «περὶ τῶν κανονικῶν συνεπειῶν τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν», ἀντιτάσσοντας τὴ δική της θέση.

Ἀξίζει, λοιπόν, μὲ προσοχὴ καὶ σοβαρότητα νὰ τὴν προσεγγίσουμε.

Πανανθρώπινο φαινόμενο

· Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες, μὲ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις, ἔθαβαν τοὺς νεκρούς, διότι πίστευαν ὅτι ἡ ψυχὴ τοῦ ἄταφου νεκροῦ δὲν μπορεῖ νὰ εἰσέλθει στὰ «Ἠλύσια Πεδία», ἀλλὰ θὰ περιπλανᾶται μέχρι νὰ ἐνταφιασθεῖ. Ἂς σκεφθοῦμε, ἐπίσης, τὰ πάμπολλα ἀρχαιοελληνικὰ νεκροταφεῖα ὅλων τῶν ἐποχῶν καὶ τοὺς πολυαρίθμους τάφους σὲ ὅλες τὶς περιοχὲς τῆς χώρας, ποὺ μᾶς ἀποδεικνύουν ἀπερίφραστα τὴ διαδεδομένη πρακτικὴ τῆς ταφῆς τῶν νεκρῶν ἀπὸ τοὺς προγόνους μας.

· Οἱ Ἑβραῖοι ἔθαβαν τοὺς νεκρούς τους. Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι ὁ μὴ ἐνταφιασμὸς στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἀντιμετωπίζεται ὡς τιμωρία.

· Στοὺς Αἰγυπτίους ἐφαρμοζόταν ἀποκλειστικῶς ἡ ταφή, καὶ μάλιστα ἡ ἐπιμελημένη, μὲ τὴν ταρίχευση τῶν σωμάτων.

· Ἡ ταφὴ τῶν νεκρῶν, καὶ ὄχι ἡ καύση, εἶναι φαινόμενο πανανθρώπινο. Εἶναι ὁ κανόνας γιὰ τὴ σημερινὴ πλειοψηφία τῶν λαῶν καὶ τῶν θρησκειῶν, σὲ τόση ἔκταση, ὥστε οἱ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις, ποὺ ἔχουν ἐπισημανθεῖ ἀπὸ ἄλλους, δὲν ἀνατρέπουν αὐτὸν τὸν κανόνα, ἀλλὰ ἀντιθέτως τὸν ἐπιβεβαιώνουν. Χετταῖοι, Πέρσες καὶ λοιποὶ ἀρχαῖοι λαοί, ἀλλὰ καὶ ἀπολίτιστες καὶ πρωτόγονες φυλές, στὴ συντριπτικὴ τους πλειοψηφία, συνήθιζαν νὰ θάβουν τοὺς νεκρούς τους.

· Ἀνάλογη πρακτικὴ γινόταν καὶ στοὺς Ρωμαίους, στοὺς ὁποίους κυριαρχοῦσε τὸ «ἔθιμον τῆς ταφῆς».

Ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ στὴν Ἱσπανία – Συγκρητιστικὲς τελετὲς καὶ ἀντικανονικὲς συμπροσευχές

O Μητροπολίτης Ισπανίας εκφωνεί το Σύμβολο της Πίστεως σε συγκρητιστική τελετή στον ναό των Λατίνων στη Μαδρίτη (Βίντεο)

Ο Μητροπολίτης Ισπανίας και Πορτογαλίας Βησσαρίων (Κοτζιάς), κατά παράβαση πλήθους Ιερών Κανόνων, παρέστη συμπροσευχόμενος μετά πλήθους αιρετικών σε δύο συγκρητιστικές «τελετές» σε ναούς των Λατίνων στην Ισπανία.

Επιπλέον, τέλεσε Θεία Λειτουργία στον καθεδρικό Ναό της Μητροπόλεως «υπό την προσευχητική παρουσία» του Λατίνου αρχιεπισκόπου Μαδρίτης.

Συγκρητιστική «ακολουθία» στον ναό των Λατίνων στη Μαδρίτη. Ο Μητροπολίτης Ισπανίας εκφωνεί το Σύμβολο της Πίστεως (20/11/25)

Την 20η Νοεμβρίου 2025, ο ιεράρχης της Μητροπόλεως Ισπανίας και Πορτογαλίας, με συνεργάτες της Μητροπόλεως, συμμετείχε σε συγκρητιστική προσευχή/ακολουθία μετά αιρετικών (Λατίνων, Μονοφυσιτών, Προτεσταντών), στον ναό των Λατίνων Santa María la Real de Almudena Μαδρίτης [1].

Η οικουμενιστική «ακολουθία» διοργανώθηκε από τη παπική επισκοπική Συνέλευση της Ισπανίας, στα πλαίσια του εορτασμού της επετείου των 1700 ετών από την σύγκλιση της Α’ Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας.

Μεταδίδεται ἡ γάγγραινα τῶν Χριστομάχων.

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Με πόνο ψυχής πληροφορήθηκα ότι η αίρεση των Χριστομάχων, αυτών δηλαδή που αφαιρούν από την θέση Του τον Εσταυρωμένο Χριστό, έφτασε και στην Κρήτη και στην Μητρόπολη Ιεραπύτνης και Σητείας.

Ενόχλησε η εικόνα του Εσταυρωμένου και τον εκεί Μητροπολίτη. Φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ότι ο Εσταυρωμενος Χριστός ενοχλεί μόνο τους νεοταξιτες, ιερείς και Αρχιερείς.

Χριστιανοί της Κρήτης δώστε την μάχη για τον Χριστό με όλες σας τις δυνάμεις, και με όλο σας το είναι. Στην μάχη αυτή θα έχετε μαζί σας και τον Χριστό και θα το διαπιστώσετε αυτό πολλές φορές. Φαίνεται ήρθε η ώρα για αντίσταση και στο νησί σας.

Μην εγκαταλείψετε Χριστό τον Εσταυρωμένο με αντάλλαγμα έναν θρόνο, μια καρέκλα. Ούτε να δεχτείτε σκέτο σταυρό χωρίς Χριστό που μπορεί να βάλουν στην θέση Του. Γιατί ο σταυρός προϋπήρχε της σταύρωσης του Χριστού. Αγιάστηκε όμως και έγινε ιερό σύμβολο μόνο όταν πάνω του σταυρώθηκε ο Θεός.
Κρατήστε ψηλά την σημαία της Ορθοδοξίας έτσι όπως την παραλάβαμε από τους παππούδες και τους γονείς μας.

Λέει ὁ Ἀββάς Ἰσαάκ ὁ Σύρος:

❈ Λέει ὁ Ἀββάς Ἰσαάκ ὁ Σύρος, ὅτι περισσότερο ἀπό ὅλα καί ἀπό τό νά κάνουμε καί θαύματα καί ἀπό τό νά ἀναστήσουμε καί νεκρούς ἀκόμα, ὁ Θεός θέλει νά κόψουμε ἕνα πάθος μας, μιά ἀδυναμία μας.

26 Ἰανουαρίου. Ξενοφῶντος ὁσίου καὶ τῆς συνοδείας αὐτοῦ (ϛ΄ αἰ.)· Κλήμεντος ὁσίου τοῦ Ἀθηναίου (†1111). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Δευτέρας λγ´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Α´ Πέτρ. β´ 21 - γ´ 9).

Α Πε. 2,21          εἰς τοῦτο γὰρ ἐκλήθητε, ὅτι καὶ Χριστὸς ἔπαθεν ὑπὲρ ὑμῶν, ὑμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμὸν ἵνα ἐπακολουθήσητε τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ·

Α Πε. 2,21                 Διότι εις αυτό ακριβώς έχετε κληθή, δια να εκτελήτε το καθήκον σας, και δια να πράττετε το αγαθόν και όταν ακόμη αδικήσθε και ταλαιπωρήσθε αδίκως. Διότι και ο Χριστός έπαθε προς χάριν ημών και υπέμεινε σταυρόν, δια να σώση ακόμη και αυτούς τους σταυρωτάς του, αφήσας εις σας τέλειον παράδειγμα προς μίμησιν, δια να ακολουθήσετε και βαδίσετε ακριβώς επάνω εις τα ίχνη του.