Ἡ παγκοσμιοποίηση καὶ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς.

Στοκχόλμη, 11/3/2026

Τιμούδας Χρήστος

Η δεύτερη Κυριακή των νηστειών είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά. Σε όποια Ορθόδοξη Εκκλησία κι΄ αν βρεθεί κανείς αυτήν την ημέρα, οποιασδήποτε εθνικότητας, όσο και να μην καταλαβαίνει την γλώσσα, το αυτί του θα πιάσει τις λέξεις Γρηγόριος, Παλαμάς, Θεσσαλονίκη. Στην διασπορά σου δίνεται η δυνατότητα να ζήσεις πραγματικά και όχι φανταστικά ή θεωρητικά την οικουμενικότητα της Ορθοδοξίας. Στην Στοκχόλμη για παράδειγμα, όπου ζεί ο υποφαινόμενος από το 80, εκτός από τον ελληνορθόδοξο ναό, μπορεί κάποιος να εκκλησιαστεί σε ρώσικο, φιλανδικό, σέρβικο, ρουμάνικο, βουλγάρικο, ουκρανικό που ανήκει στον πατριάρχη Ονούφριο, ακόμα και σε αμιγώς σουηδόφωνο ορθόδοξο ναό. Ο υποφαινόμενος εκκλησιάζεται στην σέρβικη Εκκλησία της Στοκχόλμης και ο ιερέας αυτή την ημέρα αφιέρωσε όλο το κήρυγμα του, πάνω από δέκα λεπτά, στον άγιο Γρηγόριο, Αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης.

Παραθέτουμε ένα πολύ χαρακτηριστικό απόσπασμα από άρθρο του Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως της Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων για τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά.

Η ασκητική ζωή και οι αντιαιρετικοί αγώνες του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά (Β’ Κυριακή των Νηστειών).

«Το κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα της ζωής του αγίου ήταν ο συνδυασμός της ασκητικής του ζωής και των αντιαιρετικών του αγώνων. Ο άγιος Γρηγόριος ήταν ο μεγάλος ασκητής, που έφθασε σε μεγάλα μέτρα αγιότητος, ο άνθρωπος που ανέβηκε όλη τη σκάλα των αρετών. Εκείνος ο οποίος διά συνεχούς νηστείας, αγρυπνίας και προσευχής πέρασε από τη κάθαρση στον φωτισμό και από τον φωτισμό στην θέωση και αξιώθηκε μεγάλων πνευματικών χαρισμάτων, κατ’ εξοχήν δε του χαρίσματος της Θεολογίας. Ταυτόχρονα όμως υπήρξε και ο μεγάλος υπέρμαχος της Ορθοδόξου πίστεως και ο σφοδρός πολέμιος της παναιρέσεως του Παπισμού. Ήταν ο άνθρωπος ο οποίος εξ’ αιτίας των αντιαιρετικών του αγώνων υπέμεινε με ακατάβλητο ηρωϊσμό και ομολογιακό φρόνημα πολλές θλίψεις, διωγμούς και φυλακίσεις, προκειμένου να διαφυλαχθεί η Εκκλησία από τις καινοτομίες, τις διαστρεβλώσεις και παραχαράξεις, που προσπαθούσε την εποχή εκείνη να εισαγάγει ο Παπισμός μέσα στο χώρο της Ορθοδοξίας.»

Σημειώσεις ἀδελφῆς Συγκλητικῆς. Ἱερὸ ἡσυχαστήριο Παναγίας Γλυκοφιλούσης Ραψάνης.Μοναχική κουρά.

Επιστολές καί σημειώσεις πνευματικῶν ἐμπειριῶν

Μοναχική κουρά

Ἐπίκληση στήν ἁγία Συγκλητική να πάρει τό ὄνομά της

Τόν πρῶτο χρόνο (στό μοναστήρι) διάβαζα μέ μία ἀδελφή τόν Εὐεργετινό. Συνέπεσε ἕνα κομμάτι ἀπό τῆς ἁγίας Συγκλητικής. Τόσον αἰσθάνθηκα τήν ἁγιότητά της, πού τήν ἐπικαλέστηκα να μου δώσει τό ὄνομά της. Ἔμεινε μέσα μου ὁ πόθος τῆς Ἁγίας να γίνει προστάτης μου καί συνώνυμος. Συνέπεσε να γράψω στον Γέροντα ὅτι πῶς θα γίνω μοναχή, πού εἶμαι ὅλο ἄρρωστη, καί δέν ἔχω ἀγῶνα πολύ καί πῶς θά μπορῶ νά κάνω τά μοναχικά μου καθήκοντα, κ.λ.π.

Σπάνια φωτογραφία

ΣΠΆΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ.

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/02/blog-post_135.html

25 Μαρτίου. † Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ. (Ἐθνικὴ ἑορτὴ ἐπὶ τῇ ἐπετείῳ τῆς ἑλληνικῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1821). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τῆς ἑορτῆς (Ἑβρ. β΄ 11-18).

Εβρ. 2,11           ὅ τε γὰρ ἁγιάζων καὶ οἱ ἁγιαζόμενοι ἐξ ἑνὸς πάντες· δι᾿ ἣν αἰτίαν οὐκ ἐπαισχύνεται ἀδελφοὺς αὐτοὺς καλεῖν,

Εβρ. 2,11                   Διότι ο Χριστός που μας αγιάζει, και ημείς που αγιαζόμεθα, καταγόμεθα από ένα Πατέρα. Δι' αυτήν ακριβώς την αιτίαν και ο Χριστός δεν εντρέπεται να ονομάζη αυτούς, που καλεί εις σωτηρίαν, αδελφούς του,

Εβρ. 2,12           λέγων· ἀπαγγελῶ τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου, ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ὑμνήσω σε·

Εβρ. 2,12                  λέγων· “θα διαλαλήσω και θα ομολογήσω το όνομά σου, ω Θεέ και Πατέρα, στους αδελφούς μου· εν μέσω συγκεντρώσεως των αδελφών μου θα σε ανυμνήσω και θα σε δοξάσω”.