Ὁ Ἐπίσκοπος Καρπασίας Χριστόφορος καταγγέλλει τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Κύπρου γιὰ τὶς σχέσεις του μὲ τοὺς Λάϊονς.

Ο Επίσκοπος Καρπασίας Χριστόφορος καταγγέλλει τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου για τις σχέσεις του με τους Λάιονς.

Έγραψε κάποτε ο τότε αρχιμανδρίτης Χριστόφορος Τσιάκκας στο λεξικό του:“Κριτική Χριστιανική θεώρηση τῶν Λάϊονς:

Ἡ ὀργάνωση αὐτή ἀποτελεῖ ἕνα καθαρά διεθνιστικό ανθρωποκεντρικό σύστημα, που θέτει ὡς ύψιστο σκοπό τη δόξα τῶν Λάϊονς. Αυτό τονίζεται σαφέστατα ἀπό τήν ἴδια τήν ὀργάνωση βλ.The Lion, 130, Μάρτιος, Απρίλιος 97.

Από αυτή την άποψη κινεῖται σε ἐντελῶς ἀντίθετη γραμμή ἀπό τήν Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη που κέντρο της δέν εἶναι ὁ ἄνθρωπος καί ἡ ἱκανοποίηση τῶν ἐνδοκοσμικῶν του ἀναγκῶν, ἀλλά ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς καί ἡ ἕνωση τοῦ ἀνθρώπου με Αυτόν, δηλαδή ή θέωση τοῦ ἀνθρώπου διά τοῦ Θεανθρώπου […] Σέ έκδοση ἐντύπου με προσευχές για τούς Λάϊονς, στον πρόλογό του σημειώνεται ὅτι αὐτές γράφηκαν «μέ κάποιο φιλοσοφικό ὑπόβαθρο» ἀντικαθιστώντας το Βιβλικό κείμενο με «ἕνα ἄλλο προσαρμοσμένο και φιλοσοφημένο κείμενο, πάνω σέ ἔννοιες Χριστιανικές και ανάλογα πάλι μέ τήν περίπτωση καί τήν περίσταση» γιά νά χρησιμοποιοῦνται ἀπό τούς «ἀδελφούς Λάϊονς στις δικές τους συνεστιάσεις». Από αὐτό καί μόνο οἱ Λάϊονς διαφοροποιοῦνται ἀπό τήν Ἐκκλησία, αλλάζουν το περιεχόμενο τῆς πίστεως, ἀπό Χριστοκεντρικό, Πατερικό και ἐκκλησιαστικό, καί τό μετατρέπουν σε φιλοσοφικό μέ τήν χρήση Χριστιανικῶν ὅρων, που όμως δεν έχουν να κάνουν τίποτα μέ τήν Ὀρθόδοξη Χριστιανική Πίστη.

Ὅταν ἀνοίχτηκε ὁ τάφος τοῦ Ἁγίου Ἀμφιλοχίου της Πάτμου, ὅλη ἡ περιοχὴ γύρω εὐωδίασε...

Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος

Καθώς η Εκκλησία μας στις 19 Σεπτεμβρίου εορτάζει την ανακομιδή των λειψάνων του αγίου Αμφιλοχίου (Μακρή), η περιγραφή του γεγονότος από τον ιερομόναχο π. Ηλία Καλατζή είναι αποδεικτική ότι ο γέροντας της Πάτμου ήταν ειλικρινής και άδολος και ανυστερόβουλος καλός στρατιώτης του Ιησού Χριστού

Αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο π. Ηλίας: «Το 1981, στις 19 Σεπτεμβρίου, κατόπιν πιέσεων πολλών πιστών και των υπευθύνων της Μεγάλης Μονής του αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, πραγματοποιήθηκε η εκταφή των λειψάνων του γέροντος.

Όταν ανοίχτηκε ο τάφος, ο οποίος βρίσκεται μέσα στα πεύκα, όλη η γύρω περιοχή ευωδίασε, με αποτέλεσμα οι παρευρισκόμενοι να αρχίσουν να αναρωτιούνται τι συμβαίνει. ῾Η ευωδία διαρκούσε και μετά την πλύση των αγίων λειψάνων.

Ο ηγούμενος της Μονής του Θεολόγου Ισίδωρος -ο μετέπειτα μακαριστός επίσκοπος Τράλλεων – ο οποίος παρευρισκόταν στην εκταφή, χρειάστηκε να φύγει για λίγο από το νησί για ανάγκες της Μονής μας. Όταν επέστρεψε μου είπε: -Μύρισε τα χέρια μου, ακόμη ευωδιάζουν μετά το άγγιγμα της κάρας του Γέροντα».

Τὸ ἰδανικὸ προφὶλ τοῦ «ἐκλεκτοῦ» μοιχεπιβάτη — τὴν ὥρα ποὺ ἀδικεῖται ὁ Τυχικός.

Το ιδανικό προφίλ του “εκλεκτού” μοιχεπιβάτη — την ώρα που αδικείται ο Τυχικός

Ενώ ο άξιος Τυχικός μένει στο περιθώριο, αναζητείται ο βολικός υποψήφιος με όλα τα… απαραίτητα προσόντα

Σε μια εποχή που η Εκκλησία χρειάζεται ποιμένες με πίστη, ταπείνωση και αγάπη για τον λαό, φαίνεται πως αναζητείται κάτι πολύ πιο… σύγχρονο. Το ιδανικό προφίλ του «εκλεκτού» μοιχεπιβάτη του θρόνου. Ένα προφίλ με σαφείς προδιαγραφές, για να μην υπάρξουν και παρεξηγήσεις.

Πρώτη βασική προϋπόθεση: να είναι οικουμενιστής. Να προσαρμόζεται εύκολα σε κάθε νέα τάση και να μη δεσμεύεται από παραδόσεις, Ιερούς Κανόνες και Αγίους Πατέρες. Αυτά είναι παλιά πράγματα. Σήμερα χρειάζεται ευελιξία. Και κυρίως, προθυμία.

Δεύτερη προϋπόθεση: να είναι πειθήνιο όργανο. Να μην έχει δική του άποψη. Να μη φέρνει αντιρρήσεις. Να μη σηκώνει κεφάλι. Να ακούει, να υπακούει και να εκτελεί. Άλλωστε, οι ανεξάρτητες προσωπικότητες δημιουργούν προβλήματα. Οι βολικές προσωπικότητες λύνουν… καταστάσεις.

Τρίτη προϋπόθεση: να είναι αυταρχικός προς τον λαό, αλλά ευγενικός προς την εξουσία. Να μη δίνει σημασία στις φωνές των πιστών, αλλά να δίνει ιδιαίτερη προσοχή στους κύκλους επιρροής. Να μην είναι φιλακόλουθος, αλλά να είναι πάντα παρών σε δημόσιες σχέσεις, εκδηλώσεις και χειραψίες.

Ἀδελφοί! Ἤμουν σὲ ἕναν τάφο ποὺ μόλις εἶχε σκαφτεῖ γιὰ ἕναν νεκρό......

Αδελφοί! Ήμουν σε έναν τάφο που μόλις είχε σκαφτεί για έναν νεκρό, και στην επιφάνεια της άμμου του τάφου είδα πολλά ανθρώπινα κεφάλια, εντελώς γυμνωμένα από σάρκα - εκτός από τα οστά και τα ανοίγματα των προηγούμενων αισθήσεων (το στόμα - το οποίο, ίσως, δεν είχε καπνίσει ακόμα ένα μεθυστικό φίλτρο στην εποχή του και δεν γνώριζε εκείνα τα γαστρονομικά πιάτα και τα μεθυστικά ποτά με τα οποία οι σημερινοί προοδευτικοί ευχαριστούν τους φθαρτούς ουρανίσκους τους - τη μύτη, τα αυτιά, τα μάτια). Εδώ προεξείχαν σαγόνια με δόντια. τα σκοτεινά βάθη των οφθαλμικών κόγχων ήταν ορατά.

Ὅσιος Σιλουανὸς ὁ Ἀθωνίτης.

«Ευλογημένη η ψυχή που αγάπησε τον αδελφό της, γιατί ο αδελφός μας είναι η ζωή μας. Ευλογημένη η ψυχή που αγαπά τον αδελφό της: μέσα σε αυτήν, αισθητή, ζει το Πνεύμα του Κυρίου και του δίνει ειρήνη και χαρά, και κλαίει για όλο τον

κόσμο».

Όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_341.html

22 Ἀπριλίου. Θεοδώρου ὁσίου τοῦ Συκεώτου (†613). Ναθαναὴλ ἀποστόλου (α΄ αἰ.), Θεοχάρους καὶ Ἀποστόλου ὁσίων τῶν ἐν Ἄρτῃ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης β´ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. δ΄ 13-22).

Πραξ. 4,13         Θεωροῦντες δὲ τὴν τοῦ Πέτρου παῤῥησίαν καὶ Ἰωάννου, καὶ καταλαβόμενοι ὅτι ἄνθρωποι ἀγράμματοί εἰσι καὶ ἰδιῶται, ἐθαύμαζον, ἐπεγίνωσκόν τε αὐτοὺς ὅτι σὺν τῷ Ἰησοῦ ἦσαν,

Πραξ. 4,13                Εκείνοι βλέποντες το θάρρος του Πετρου και του Ιωάννου και έχοντες υπ' όψιν των, ότι ήσαν αγράμματοι άνθρωποι του λαού, κατελαμβάνοντο από θαυμασμόν δια την σοφίαν και την δύναμιν του λόγου των και συγχρόνως ανεγνώριζαν και παρεδέχοντο ότι αυτοί ήσαν μαζή με τον Ιησούν.