Ἡ ἀποστασία τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων.

Προδοσία κατὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Χριστοῦ.

Στυλιανός Μπούρης

Testimonianza Ortodossa

Ἡ Ἱερουσαλήμ, ἡ Ἁγία Πόλις, ὅπου τὸ Αἷμα τοῦ Χριστοῦ ἐλύτρωσε τὸν κόσμο καὶ ὅπου ὁ Πανάγιος Τάφος φυλάσσει τὸ Μυστήριον τῆς Ἀναστάσεως καὶ τὸν Γολγοθᾶ. Καὶ ὅμως, εἰς τὸν ἅγιον τοῦτον τόπον ἐπραγματοποιήθη μία πράξις ποὺ προδίδει τὸν ἴδιον τὸν Χριστόν: ἡ ἀναγνώρισις ἑνὸς ἀνυποστάτου ἱερωσύνης, ἐκείνης μιᾶς γυναικὸς καὶ μάλιστα αἱρετικῆς, ἡ ὁποία ἐγένετο δεκτὴ ὡς «ἀρχιεπίσκοπος».

Τοῦτο ἀποτελεῖ τραῦμα διὰ τὴν Ἐκκλησίαν, παραβίασιν τῶν Ἀποστολικῶν Κανόνων, οἵτινες ἀπὸ τοὺς πρώτους αἰῶνας διεφύλαξαν τὴν καθαρότητα τῆς Πίστεως. Ἐὰν ἕνας Ποιμήν –κληθεὶς νὰ εἶναι «στῦλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας» (Α΄ Τιμ. 3,15)– ἀναγνωρίζῃ ὡς ἔγκυρον μίαν ἱερωσύνην τὴν ὁποίαν ἡ Ἐκκλησία οὐδέποτε ἐχορήγησε, τότε δὲν περιπίπτει μόνον εἰς αἵρεσιν, ἀλλὰ προδίδει καὶ τὸν ἴδιον τὸν Χριστόν, ὁ Ὁποῖος εἶναι ἡ Ἐνσάρκωτος Ἀλήθεια (Ἰω. 14,6).

Ἡ Ἱερωσύνη εἶναι θεῖον δῶρον, καὶ ἡ Ἐκκλησία οὔτε ἀναγνωρίζει ἱερωσύνην εἰς τοὺς αἱρετικούς, οὔτε δέχεται γυναικείαν ἱερωσύνην.

Εἴμαστε Ὀρθόδοξοι – Εἴμαστε στὸ πλευρὸ τοῦ κανονικοῦ Μητροπολίτου Πάφου κ.κ.Τυχικού.

Ο νέος αντικανονικος μητροπολίτης Πάφου μοιχεπιβατης Γρηγοριος ήταν στην ληστρική ψευτοσυνοδο το 2016 στο Κολυμπάρι Κρήτης Αυτοί που πήγαν στην αντικανονική ενθρόνιση του στη Κύπρο ασπάζονται προφανώς και το φρόνημα του;

Ο Γέροντας Ζαχαρίας, ηγούμενος της ιεράς Μονής Ζωοδόχου Πηγής Βύρωνα Αττικής, ταξίδεψε μέχρι την Κύπρο για να παρευρεθεί στην αντικανονική ενθρόνιση του Γρηγορίου.

Δέν εἶναι οὔτε ὁ Δεσπότης, οὔτε ὁ παπάς Ἐκκλησία.

Ἀκούγοντας μερικοί τήν λέξη "Ἐκκλησία", λένε "ὁ Δεσπότης, ὁ παπάς". Δέν εἶναι οὔτε ὁ Δεσπότης, οὔτε ὁ παπάς Ἐκκλησία. Ἐκκλησία εἶναι τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Αὐτός εἶναι ὁ ὁρισμός τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως μᾶς τόν λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Ἐφ. 1,23 - Α΄ Κορ. 12,27).

15 Ἰουλίου. Κηρύκου μάρτυρος καὶ Ἰουλίττης τῆς μητρὸς αὐτοῦ (†305). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ μάρτυρος, Ἰουλίου 15 (Α´ Κορ. ιγ´ 11 - ιδ´ 5).

Α Κορ. 13,11      ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου.

Α Κορ. 13,11              Οταν ήμουν νήπιον, σαν νήπιον ωμιλούσα· είχα φρονήματα και σκέψεις νηπίου και σαν νήπιον εσυλλογιζόμουν και έκρινα. Οταν όμως έγινα άνδρας, κατήργησα και αφήκα πλέον τας νηπιώδεις γνώσεις και τον νηπιώδη τρόπον του σκέπτεσθαι. (Εις την παρούσαν ζωήν έχομεν την ατελή και ανανάπτυκτον διάνοιαν και γνώσιν του νηπίου).