Στήν Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου, Ἁγ. Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ (Λόγος Α'-ε' μέρος), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Στήν Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου, Ἁγ. Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ (Λόγος Α'-ε' μέρος), 8-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἅγιος Καλλίνικος Ἐδέσσης- Οἱ ἀρετές του, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἅγιος Καλλίνικος Ἐδέσσης- Οἱ ἀρετές του, 8-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀββᾶς Ὤρ - Βίος καί ἀποφθέγματα, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀββᾶς Ὤρ - Βίος καί ἀποφθέγματα, 7-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Κύριος Ἰησοῦς Χριστός 

 

Κάθαρση καί παρρησία πρός τόν Θεό- Πῶς ἀποκτᾶται ἡ καθαρότης τῆς ψυχῆς, Ἀββᾶ Ἰσαάκ Σύρου-Ἀσκητικά, κεφ. στ΄- 10, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Κάθαρση καί παρρησία πρός τόν Θεό- Πῶς ἀποκτᾶται ἡ καθαρότης τῆς ψυχῆς, Ἀββᾶ Ἰσαάκ Σύρου-Ἀσκητικά, κεφ. στ΄- 10, 6-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Κυριακή Ι Ματθαίου. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τή θεραπεία τοῦ σεληνιαζόμενου νέου

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ.17, 14-23]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΙΑΖΟΜΕΝΟΥ ΝΕΟΥ

«Καὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων· Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ. καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι(:Και όταν κατέβηκαν από το όρος της Μεταμορφώσεως και ήλθαν προς το πλήθος, πλησίασε Αυτόν ένας άνθρωπος, που γονάτισε εμπρός Του και είπε: “Κύριε, σπλαχνίσου το παιδί μου, διότι σεληνιάζεται, ταλαιπωρείται και υποφέρει άσχημα, αλλά και κινδυνεύει τον έσχατο κίνδυνο· διότι πολλές φορές πέφτει στη φωτιά και πολλές φορές στο νερό, και κινδυνεύει έτσι να καεί ή να πνιγεί. Και έφερα αυτόν προς τους μαθητές Σου με την παράκληση να τον θεραπεύσουν και αυτοί δεν μπόρεσαν να του χαρίσουν την θεραπεία”)»[Ματθ.17,14-16].

Αυτόν τον άνθρωπο η Γραφή μάς τον παρουσιάζει πάρα πολύ ασθενή ως προς την πίστη· και τούτο είναι φανερό από πολλά σημεία, και από αυτό το οποίο είπε ο Χριστός: «Εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι (:Εάν εσύ μπορείς να πιστέψεις, θα γίνει ό,τι καλό επιθυμείς, επειδή σε εκείνον που πιστεύει όλα είναι δυνατά)»[Μάρκ.9,23] και από αυτό το οποίο είπε ο πατέρας αυτός που προσήλθε στον Κύριο: «Βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ (:Πιστεύω, Κύριε, ότι έχεις τη δύναμη να με βοηθήσεις. Βοήθησέ με να απαλλαγώ απ’ την ολιγοπιστία μου και αναπλήρωσε εσύ την έλλειψη της πίστεώς μου)»[Μάρκ.9,24]· και από το να διατάξει ο Χριστός τον δαίμονα να μην εισέλθει πλέον σε αυτόν· και από το να πει πάλι ο άνθρωπος στον Χριστό: «Εἴ τι δύνασαι(:Εάν μπορείς να κάνεις κάτι)»[Μάρκ.9,22].

Θαυμαστό γεγονός.

«Ἡ κ. Ἑλένη εἶχε ἔλθει μέ group προσκυνητῶν ἀπ' τήν Ἑλλάδα. Ἐπισκέφθηκαν καί τή Μονή τοῦ Χοζεβᾶ, ἀλλά ἀντικρίζοντας τό σκήνωμα φοβήθηκε, σέ βαθμό νά πῆ: “Καλύτερα νά μή σέ ἔβλεπα!!".

Το βράδυ, ὅμως, εἶδε σέ ὄνειρο τόν Ἅγιο Ἰωάννη [τό νέο Χοζεβίτη] μέ τήν κανονική του μορφή, ὄμορφο πολύ, μέ γλυκειά ὄψι. Τῆς ἀπευθύνθηκε μέ τά λόγια: "Ελένη, γιατί φοβήθηκες; Εγώ εἶμαι ὁ Ἰωάννης.

Κυριακή Ι Ματθαίου:«Ἡ πνευματική πατρότης» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Α΄Κορ. 4, 9-16]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΤΡΟΤΗΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 24-8-1997]

(Β360)

Οι Κορίνθιοι, αγαπητοί μου, στάθηκαν αγαπημένα παιδιά του Παύλου, που, όμως, παρά ταύτα, πολύ τον ελύπησαν. Στάθηκαν οι Χριστιανοί που πόνεσε στον πνευματικό του τοκετό. Αναφέρεται στις προσωπικές του περιπέτειες η σημερινή αποστολική περικοπή, αγαπητοί μου, όπως είδαμε, από την Α΄ προς Κορινθίους επιστολή του, σε ό,τι τους γράφει, για να τους δείξει ότι χάριν αυτών υπέστη και υφίσταται ό,τι υφίσταται.

Τους γράφει: «Οὐκ ἐντρέπων ὑμᾶς γράφω ταῦτα, ἀλλ᾿ ὡς τέκνα μου ἀγαπητὰ νουθετῶ». Δηλαδή: «Δεν θέλω με αυτά που γράφω να σας ντροπιάσω, αλλά σαν παιδιά μου αγαπητά σας συμβουλεύω». Και αναφέρεται βέβαια εις τις περιπέτειές του και εις τα παθήματά του. Γι'αυτό λέγει; «Δεν θέλω να σας ντροπιάσω». Και ευθύς θα προσθέσει: «Ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγοὺς ἔχητε ἐν Χριστῷ, ἀλλ᾿ οὐ πολλοὺς πατέρας· ἐν γὰρ Χριστῷ ᾿Ιησοῦ διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἐγὼ ὑμᾶς ἐγέννησα». Δηλαδή: «Μυρίους παιδαγωγούς και αν έχετε, όμως δεν έχετε πολλούς πατέρες. Ένας είναι ο πατέρας σας. Εγώ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ σας έχω γεννήσει, δια του Ευαγγελίου».

Θαυμάσιοι λόγοι αυτοί· που δείχνουν τη σχέση του Παύλου με την Εκκλησία της Κορίνθου. Και αν θέλετε, και με κάθε Εκκλησία. Μια σχέση, βεβαίως, όχι υπαλληλική ή υπηρετική ή μία σχέση απεσταλμένου από τον Χριστόν για κάποιο καθήκον. Δηλαδή μια καθηκοντολογική περίπτωση, αλλά σχέση πατρική. Με όλες τις διαστάσεις μιας πνευματικής πατρότητος. Γι'αυτό λέγει: «Μπορεί να έχετε μυρίους παιδαγωγούς· αλλά έναν πατέρα έχετε».

Τι είναι αυτή η πνευματική πατρότης; Είναι κάτι ανάλογο με τη σαρκική πατρότητα. Ανάλογο. Και ακόμα κάτι περισσότερο. Στη σαρκική πατρότητα δίδεις κάτι από το είναι σου. Και φυσικά ενδιαφέρεσαι γι'αυτό που γεννάς. Στην πνευματική πατρότητα δίδεις το πνευματικό σου είναι και πονάς με κοιλοπονήματα διαρκώς, διαρκώς, γι'αυτό που γεννάς, χωρίς να σταματούν αυτά τα «κοιλοπονήματα», έως ότου σχηματισθεί ο Χριστός σε αυτό που γεννάς. Οδυνηρότατον!

Κυριακή Ι Ματθαίου Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Α΄ Κορ. 4,9-16]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

Είδες πώς φανερώνει συγχρόνως και τη σοβαρότητα και την πατρική φροντίδα του και τον φιλόσοφο νου του; Είδες πώς αφαιρεί την αλαζονεία; «Δοκῶ γάρ ὅτι ὁ Θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν, ὡς ἐπιθανατίους, ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ, καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις (:Κάθε άλλο όμως παρά βασιλεία απολαμβάνουμε εμείς οι απόστολοι· διότι νομίζω ότι ο Θεός εμάς τους απόστολους μας παρουσίασε δημόσια και στα μάτια όλων ως τελευταίους, ως καταδίκους που πρόκειται να θανατωθούν· διότι γίναμε θέαμα σε όλο τον κόσμο, και στους αγγέλους και στους ανθρώπους. Και από τη μια μας θαυμάζουν οι ενάρετοι άνθρωποι ενώ, από την άλλη, μας περιφρονούν και μας χλευάζουν οι άλλοι)» [Α΄Κορ.4,9], δείχνει πάλι πολλή έμφαση και βαρύτητα με το να πει «ἡμᾶς». Και δεν αρκέστηκε μόνο σε αυτό, αλλά προσθέτει και το αξίωμα, ελέγχοντας έντονα τους Κορίνθιους προς τους οποίους απευθυνόταν η επιστολή: «ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους(:εμάς τους αποστόλους)», δηλαδή εμάς οι οποίοι υπομένουμε μύρια κακά, που σπείρουμε το κήρυγμα της ευσεβείας, που σας οδηγούμε σε αυτήν την φιλοσοφία[:ως φιλοσοφία για τους εκκλησιαστικούς συγγραφείς νοείται γενικά η χριστιανική θεολογία και η κατά Χριστό άσκηση και ζωή], σε αυτήν τη φιλοσοφημένη χριστιανική ζωή που θα σας χαρίσει τα αιώνια ουράνια αγαθά· αυτούς, τους Αποστόλους δηλαδή, τους παρουσίασε δημοσίως ως τελευταίους στη σειρά ανθρώπους, ως μελλοθάνατους, δηλαδή ως καταδίκους.

Κυριακή

 Η ❝ Κυριακή ❞ και οι ονομασίες των ημερών ~

1️⃣ Η Ελληνική και η Πορτογαλική διαφέρουν σημαντικά από τις άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες στη ονομασία των ημερών.

📆 Οι άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες στηρίχθηκαν κυρίως στο ελληνορωμαϊκό σύστημα, που βασιζόταν σε πλανήτες-θεότητες, ενώ στην Ελληνική ακολουθήθηκε το ιουδαϊκό ημερολόγιο — λόγω της μεγάλης επίδρασης της εβραϊκής παράδοσης στη χριστιανική παράδοση και τον Βυζαντινό πολιτισμό. Το σύστημα ακολούθησε και η Πορτογαλική.

🔹 Στο ιουδαϊκό ημερολόγιο, η βασική ημέρα ήταν το Σάββατο [< εβρ. šabbāt «ανάπαυση»] (γι' αυτό και η λέξη Σάββατο χρησιμοποιήθηκε συχνά σε ελληνιστικά κείμενα με την περιληπτική σημασία «εβδομάδα»). Έτσι:

✦ μία σαββάτων (πρώτη μέρα μετά το Σάββατο)

✦ δεύτερα σαββάτων (δεύτερη μέρα μετά το Σάββατο)

✦ τρίτη σαββάτων...

✦ Η έκτη ημέρα: Παρασκευή ( = «προετοιμασία για το Σάββατο»).

Ἱερομόναχος Παγκράτιος Μπόμπολης

«𝚻𝛈𝛎 𝛈𝛍έ𝛒𝛂 𝛂𝛖𝛕ή 𝛆ό𝛒𝛕𝛂𝛇𝛆 𝛕𝛂 𝛐𝛎𝛐𝛍𝛂𝛔𝛕ή𝛒𝛊ά 𝛕𝛐𝛖 𝛐 𝛍𝛂𝛋𝛂𝛒𝛊𝛔𝛕ός 𝛋𝛕ί𝛕𝛚𝛒 𝛕𝛈ς 𝚳𝛐𝛎ής 𝛂𝛒𝛘𝛊𝛍. 𝚷𝛂𝛄𝛋𝛒ά𝛕𝛊𝛐ς 𝚳𝛑𝛐𝛍𝛑ό𝛌𝛈ς, 𝛐 𝛐𝛑𝛐ί𝛐ς 𝛋𝛂𝛕έ𝛌𝛆𝛊𝛑𝛆 𝛍𝛎ή𝛍𝛈 𝛐𝛔ί𝛐𝛖 𝛋𝛂𝛊 𝛆𝛎𝛂𝛒έ𝛕𝛐𝛖 𝛂𝛎𝛅𝛒ός, 𝛂𝛎έ𝛅𝛆𝛊𝛏𝛆 𝛕𝛈𝛎 𝚰𝛆𝛒ά 𝚳𝛐𝛎ή 𝛋𝛂𝛊 𝛂𝛑𝛆𝛕έ𝛌𝛆𝛔𝛆 𝛑𝛎𝛆𝛖𝛍𝛂𝛕𝛊𝛋ό 𝛗ά𝛒𝛐 𝛄𝛊𝛂 𝛕𝛈𝛎 𝛆𝛖𝛒ύ𝛕𝛆𝛒𝛈 𝛑𝛆𝛒𝛊𝛐𝛘ή.𝚶𝛊 𝚳ά𝛒𝛕𝛖𝛒𝛆ς 𝛕𝛚𝛎 𝛑𝛒ώ𝛕𝛚𝛎 𝛘𝛒𝛊𝛔𝛕𝛊𝛂𝛎𝛊𝛋ώ𝛎 𝛘𝛒ό𝛎𝛚𝛎, έ𝛄𝛊𝛎𝛂𝛎 ❞𝛑𝛊𝛔𝛕𝛐ί ά𝛘𝛒𝛊 𝛉𝛂𝛎ά𝛕𝛐𝛖❞, 𝛅𝛊ό𝛕𝛊 𝛑𝛒ώ𝛕𝛂 𝛆ί𝛘𝛂𝛎 𝛑𝛒ό𝛔𝛗𝛂𝛕𝛈 𝛕𝛈𝛎 𝛑𝛂𝛒𝛐𝛖𝛔ί𝛂 𝛕𝛐𝛖 𝚾𝛒𝛊𝛔𝛕𝛐ύ 𝛋𝛂𝛊 𝛕𝛈ς 𝚨𝛎𝛂𝛔𝛕ά𝛔𝛆ώς 𝚻𝛐𝛖… έ𝛑𝛆𝛊𝛕𝛂 𝛋𝛂𝛌𝛌𝛊𝛆𝛒𝛄ή𝛉𝛈𝛋𝛂𝛎 𝛑𝛐𝛌ύ 𝛍𝛆 𝛕𝛈𝛎 𝛔𝛖𝛔𝛕𝛈𝛍𝛂𝛕𝛊𝛋ή 𝛋𝛂𝛕ή𝛘𝛈𝛔𝛈 𝛕𝛈ς 𝚬𝛋𝛋𝛌𝛈𝛔ί𝛂ς 𝛋𝛂𝛊 𝛕𝛈𝛎 𝛍𝛆𝛌έ𝛕𝛈 𝛕𝛚𝛎 𝚨𝛄ί𝛚𝛎 𝚪𝛒𝛂𝛗ώ𝛎…, 𝛆𝛎ώ 𝛆ί𝛘𝛂𝛎 𝛂𝛄ά𝛑𝛈 𝛍𝛆𝛕𝛂𝛏ύ 𝛕𝛐𝛖ς 𝛋𝛂𝛊 𝛆𝛎ί𝛔𝛘𝛖𝛂𝛎 𝛐 έ𝛎𝛂ς 𝛕𝛐𝛎 ά𝛌𝛌𝛐 𝛔𝛆 𝛅ύ𝛔𝛋𝛐𝛌𝛆ς 𝛔𝛕𝛊𝛄𝛍ές

Ἕνας Ἁγιορείτης γέροντας.

«Ἕνας Ἁγιορείτης Γέροντας, ὅταν τόν ρώτησαν γιατί συμβαίνουν οἱ πυρκαϊές ἀπάντησε, ἁπλά, ταπεινά καί σκεπτικά: "Διότι πολλοί ἔρχονται στό Ἅγιον Ὄρος γιά τό πράσινο κι ὄχι γιά τό μαῦρο!".

8 Αὐγούστου. Σάββατον μετὰ τὴν ἑορτήν. Αἰμιλιανοῦ Κυζίκου (†813-20). Μύρωνος Κρήτης (†350), Τριανταφύλλου νεομ. ἐκ Ζαγορᾶς (†1680), Ἀναστασίου νεομ. τοῦ ἐν Θεσσαλονίκῃ (†1794). Καλλινίκου ᾿Εδέσσης (†1984). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Σαββάτου ι´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ῥωμ. ιε´ 30-33).

Ρωμ. 15,30         Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ διὰ τῆς ἀγάπης τοῦ Πνεύματος, συναγωνίσασθαί μοι ἐν ταῖς προσευχαῖς ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν Θεόν,

Ρωμ. 15,30                Σας παρακαλώ δε θερμώς, αδελφοί, εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και εν ονόματι της αγάπης, που χαρίζει εις τας καρδίας μας το Αγιον Πνεύμα, να αγωνισθήτε μαζή μου εις τας προσευχάς και να παρακαλήτε τον Κυριον δι' εμέ.