Σελίδες

Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2022

Ὅσιοι Σπυρίδων καί Νικόδημος οἱ Προσφοράρηδες, «οἱ ἐν τῷ σπηλαίῳ».

Όσιοι Σπυρίδων και Νικόδημος οι Προσφοράρηδες, «οι εν τω σπηλαίω».

28 Σεπτεμβρίου και 31 Οκτωβρίου.

Ό μακάριος Σπυρίδων καταγόταν από φτωχή καί άσημη οικο­γένεια. Ήταν εντελώς αγράμματος καί τραχύς στους τρόπους, άλλ' αυθόρμητος καί ανεπιτήδευτος. Ένας «χωριάτης» για τους αριστο­κράτες, ένας «άγροΐκος» για τους μεγαλωμένους στα σαλόνια, ένας «μωρός» για τους σοφούς του κόσμου τούτου.
Κι όμως ό όσιος ξεπέρασε σε αξία καί τους σοφούς καί τους ίσχυρούς καί τους ευγενείς, με την ανώτερη πνευματική του ζωή, με τα θεάρεστα έργα της αρετής του, με την ασκητική βία, με το φόβο του Θεού, πού είναι ή αρχή καί ή πηγή της πραγματικής σοφίας.
Ό όσιος Σπυρίδων ήρθε στη μονή των Σπηλαίων καί άρχισε την τραχεία ασκητική του ζωή στα 1139. Ήταν ήδη σε ώριμη ηλι­κία, αλλά δεν ήξερε γράμματα, Γι αυτό καί δεν μπορούσε να μελε­τά τα ίερά Βιβλία. Αυτό τον γέμιζε θλίψη. Προσευχήθηκε ολόκαρ­δα στον Κύριο να του δώση φωτισμό καί δύναμη για να μάθη ανά­γνωση. Πράγματι, με σκληρή προσπάθεια, σε πολύ λίγο χρόνο έ­μαθε να διαβάζη. Ήταν απερίγραπτη ή χαρά του πού μπορούσε πια να μελετά τα θεία λόγια του Κυρίου καί τα θεόπνευστα έργατων αγίων. Έμαθε άπ' έξω ολόκληρο το Ψαλτήρι καί το έλεγε μ' ευλάβεια καί ψυχική μέθεξη κάθε μέρα, την ώρα πού εργαζόταν με υπομονή καί επιμέλεια στα διακονήματα του μοναστηρίου.
Ηγούμενος τα χρόνια εκείνα ήταν ένας μεγάλος νηστευτής καί αγωνιστής ιερομόναχος, ό μακάριος Ποιμήν. Βλέποντας την καθα­ρότητα, την ακακία, την ευσέβεια καί τη φιλοπονία του υποτακτικού του Σπυρίδωνος, του ανέθεσε το ευλογημένο διακόνημα του προσφοράρη. Ό όσιος θα έφτιαχνε τα πρόσφορα για το μεγάλο μυστή­ριο της Θείας Ευχαριστίας, καί γι' αυτό ήταν όλόχαρος καί συγκινη­μένος βαθιά.
Με ψαλμούς, με ύμνους, με ωδές πνευματικές και με την αδιά­λειπτη ευχή του Ίησοΰ εκτελούσε τη θεοφιλή διακονία του ό δί­καιος Σπυρίδων: Έκοβε ξύλα, έκαιγε το φούρνο, κοσκίνιζε το α­λεύρι, έπλαθε το ζυμάρι.
Κάποια μέρα, εκτελώντας τη συνήθη εργασία του, ό όσιος άνα­ψε φωτιά στο φούρνο, για να ψήση τα πρόσφορα πού είχε ετοιμά­σει.

Ὁ ἅγιος πατήρ ἡμῶν Ἰωάννης Καλαΐδης - Νέο μεγάλο θαῦμα τοῦ ἁγίου Γέροντος!

Λάβαμε από την κυρία Α. Σ. κάτοικο Ελευσίνας την παρακάτω επιστολή, την οποία και δημοσιεύουμε. (Τα πλήρη στοιχεία της μας είναι γνωστά και έχουμε επικοινωνήσει τηλεφωνικά μαζί της).

"Στα τέλη του περασμένου Μαΐου ( Μάιος 2022) νόσησα από κορονοϊό (σημειώνω πως ήμουν ανεμβολίαστη).
Ενώ δεν είχα ιδιαίτερα (εννοώ βαριά και άσχημα) συμπτώματα τις δύο πρώτες ημέρες, την τρίτη ημέρα ένιωσα δυσφορία και ο μετρητής οξυγόνου που έχουμε στο σπίτι έδειξε χαμηλό ποσοστό οξυγόνου (89-90).
Ο γιατρός μας μου συνέστησε αντιβίωση και συστηματική ενημέρωση ώστε να μας συμβουλεύει κατάλληλα.
Την πήρα (την αντιβίωση) άμεσα.
Την τέταρτη ημέρα σηκώθηκα, πήρα πρωινό, μέτρησα το οξυγόνο μου και πήρα την αντιβίωση. Όλα καλά μέχρι τις 11 το πρωί.
Λίγο μετά τις 11 ένιωσα σαν να μην μπορώ να πάρω ανάσα. Ζαλιζόμουν πολύ, ένιωθα πολύ μεγάλη αδυναμία και δεν είχα καλή επαφή με το περιβάλλον.
Πήραμε για ενημέρωση τον γιατρό μας και μας συμβούλεψε να καλέσουμε ασθενοφόρο για να μεταβώ άμεσα σε μονάδα κορονοϊού.
Το ασθενοφόρο όμως καθυστέρησε πολύ (4 ώρες).
Σε αυτό το διάστημα παρακάλεσα τον σύζυγό μου να επικοινωνήσει με τον πνευματικό μου.
Δόξα τω Θεό τον βρήκε (μας απάντησε στις πολλές κλήσεις) .
Μας είπε ότι θα κάνει προσευχή και να μην φοβηθούμε.

Ἡ ΤΡΑΓΙΚΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΟ ΙΣΛΑΜ (Σχόλιο σέ πρόσφατη ἐκδήλωση γιά τήν βία κατά τῶν γυναικῶν)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 31η Οκτωβρίου 2022

Η ΤΡΑΓΙΚΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΟ ΙΣΛΑΜ

(Σχόλιο σε πρόσφατη εκδήλωση για την βία κατά των γυναικών)

Με θλίψη και ανησυχία παρατηρούμε τα εκφυλιστικά φαινόμενα που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στην ελληνική κοινωνία. Ύστερα από τα τραγικά επακόλουθα του πολέμου στην Ουκρανία, τρέφαμε την ψευδαίσθηση ότι η κοινωνία μας θα είχε συνειδητοποιήσει την βαθύτατη πνευματική κατάπτωση, στην οποία οδεύει ολοταχώς και θα έδειχνε σημάδια μετανοίας, ανανήψεως και επιστροφής στο Θεό, την πηγή της αληθινής ζωής και ευτυχίας.

Το κακό έχει γιγαντωθεί επικίνδυνα και ο σύγχρονος άνθρωπος κατρακυλά ασταμάτητα στην άβυσσο της ηθικής σαπίλας. Η σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα είναι εξόχως τραγική, όπως αυτή φανερώνεται στην καθημερινή ειδησεογραφία. Φόνοι, ειδεχθή εγκλήματα, παιδοκτονίες, γυναικοκτονίες, βιασμοί παιδιών και γυναικών, αρπαγές ανηλίκων, εκβιασμοί, έξαρση της πορνείας και της μοιχείας, έξαρση των σεξουαλικών εγκλημάτων και διαστροφών και πολλά άλλα συνθέτουν το φρικώδες σκηνικό!

Μια από τις φοβερότερες μάστιγες της σημερινής κοινωνίας είναι και οι συνεχείς, σχεδόν καθημερινές περιπτώσεις κακοποιήσεως γυναικών και συχνά η δολοφονία τους. Τόσο η πολιτεία, όσον επίσης και η Εκκλησία καταδικάζουν αυτή την σύγχρονη τραγικότητα, μελετούν το φαινόμενο και αναζητούν λύσεις. Η Ιερά Μητρόπολις Αλεξανδρουπόλεως σε συνεργασία με την Ειδική Συνοδική Επιτροπή επί Ειδικών Ποιμαντικών Θεμάτων και την Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων συνδιοργάνωσαν Διαθρησκειακό Συνέδριο τον Σεπτέμβριο του 2018 στην Αλεξανδρούπολη, με θέμα: «Γυναίκες στη σκιά της βίας. Η ποιμαντική ευθύνη και η οπτική των Θρησκειών» με την συμμετοχή και εκπροσώπων της μουσουλμανικής μειονότητος της Θράκης. Εξέδωσαν μάλιστα και σχετικό Τόμο με τις εισηγήσεις, ο οποίος παρουσιάστηκε πρόσφατα σε ειδική εκδήλωση στο Συνοδικό Μέγαρο της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Ὅλα τακτοποιοῦνται μέ τήν προσευχή, Βίος καί Λόγοι Ἁγίου Πορφυρίου. Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου



Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός μᾶς προανήγγειλε τά τῶν ἐσχάτων καί ὅσα θά συμβοῦν ὀλίγο πρίν ἀπό τήν Δευτέρα Παρουσία Του. Τά ἔσχατα βέβαια εἶναι ὅλη ἡ χρονική περίοδος ἀπό τήν πρώτη μέχρι τήν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου καί πάντοτε ἐμφανίζονται οἱ Ἀντίχριστοι, οἱ ἄνομοι, αὐτοί οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νά πλανήσουν τούς ἀνθρώπους καί μάλιστα τούς Χριστιανούς, γιατί εἶναι ὄργανα τοῦ πονηροῦ. Ὁ ἄνθρωπος ὅμως τοῦ Θεοῦ τά ἀντιμετωπίζει ὅλα νικηφόρα, μέ τήν δύναμη τοῦ Χριστοῦ, μέ τήν προσευχή.

«Ὅλα τά προβλήματά μας», ἔλεγε ὁ Ἅγιος Πορφύριος, «τά ὑλικά, τά σωματικά, τά πάντα νά τά ἀναθέτουμε στόν Θεό. Ὅπως λέμε στήν Θεία Λειτουργία «καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα». Ὅλη τήν ζωή μας, Κύριε, σέ Σένα ἀφήνουμε. Καί τήν ζωή τῶν δικῶν μας πάλι σέ Σένα, Κύριε, τήν ἀφήνουμε. Ὅ,τι θέλεις Ἐσύ. «Γενηθήτω τό θέλημά Σου, ὡς ἐν οὐρανῷ καί ἐπί τῆς γῆς».

Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Χριστοῦ», λέει ὁ Ἅγιος Πορφύριος, «ὅλα τά κάνει προσευχή. Καί τήν δυσκολία καί τήν θλίψη, τίς κάνει προσευχή. Ὅ,τι καί νά τοῦ τύχει, ἀμέσως ἀρχίζει «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ». Ἡ προσευχή ὠφελεῖ σέ ὅλα καί στά πιό ἁπλά. Γιά παράδειγμα, πάσχεις ἀπό ἀϋπνίες. Νά μήν σκέφτεσαι τόν ὕπνο. Νά σηκώνεσαι, νά βγαίνεις ἔξω καί νά ἔρχεσαι πάλι μές στό δωμάτιο. Νά πέφτεις στό κρεβάτι σάν γιά πρώτη φορά, χωρίς νά σκέπτεσαι ἄν θά κοιμηθεῖς ἤ ὄχι. Νά συγκεντρώνεσαι νά λέεις τήν δοξολογία, καί μετά τρεῖς φορές τό Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ καί ἔτσι θά ἔρχεται ὁ ὕπνος»[1]. Ὅλα μέ τήν προσευχή τακτοποιοῦνται, ὅπως λέει ὁ Ἅγιος, ἀκόμα καί τά πιό ἁπλά πράγματα.

«Ἀλλά πρέπει νά ἔχεις», λέει ὁ Ἅγιος, «ἀγάπη, φλόγα στήν προσευχή. Νά μήν ἔχεις ἄγχος, ἀλλά ἐμπιστοσύνη στήν ἀγάπη καί στήν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Ὅλα εἶναι μέσα στήν πνευματική ζωή, ὅλα ἁγιάζονται καί τά καλά καί τά δύσκολα καί τά ὑλικά καί τά πνευματικά καί ὅσα ἄν ποιεῖτε πρός δόξα Θεοῦ ποιεῖτε. Πῶς τό λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος; «Εἴτε οὖν ἐσθίετε εἴτε πίνετε εἴτε τι ποιεῖτε, πάντα εἰς δόξαν Θεοῦ ποιεῖτε»[2]»[3]. Δέν χρειάζεται τίποτε ἄλλο γιά νά γεμίσει ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου καί νά βρεῖ ὁ ἄνθρωπος τήν ψυχοσωματική του πληρότητα παρά μόνο ὁ Θεός, μόνο ἡ ἕνωση μέ τόν Θεό, ἡ ἀδιάλειπτη προσευχή, ἡ παραμονή στήν ἐκτέλεση τῶν θείων ἐντολῶν, στήν τήρηση τῶν θείων ἐντολῶν. «Εἴτε οὖν ἐσθίετε εἴτε πίνετε εἴτε τί ποιεῖτε, πάντα εἰς δόξαν Θεοῦ ποιεῖτε», λέει στήν Α΄ πρός Κορινθίους, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος.

Ἡ ὀρθὴ ἀντιμετώπισις τῶν συναισθημάτων


Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι βιώνουν τὸ συναίσθημα τῆς λύπης κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ζωῆς τους. Δὲν θὰ ἦταν ὑπερβολὴ ἂν λέγαμε ὅτι πολλοὶ καθημερινὰ λυποῦνται γιὰ διάφορα γεγονότα, μικρὰ καὶ μεγάλα, ἀλλὰ καὶ φανταστικὰ συχνά! Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ τὸ ἀντίθετο συναίσθημα τῆς χαρᾶς. Ἀδιάκοπες εἶναι οἱ ἐναλλαγές. Ἡ κοινὴ ἐμπειρία ὅμως δείχνει ὅτι ἡ λύπη ὑπερτερεῖ καὶ προβληματίζει. Δυστυχῶς, ὑπάρχει μεγάλη σύγχυση, γιατί πολλοὶ ἀντιμετωπίζουν τὴ λύπη μὲ κοσμικὲς διασκεδάσεις, ἐνῷ τὴ χαρὰ τὴν ἐπιδιώκουν μὲ δραστηριότητες, ποὺ τοὺς γεμίζουν ἀγωνία καὶ ὄχι μὲ χαρά. Λείπει ἡ ὀρθὴ ἀντιμετώπιση τῶν συναισθημάτων, ποὺ στηρίζεται στὴν ὀρθόδοξη πραγματικότητα. Πρέπει ἡ λύπη νὰ.... καταλήγει σὲ χαρά. Δυσεξήγητη ἡ πρόταση, ἀλλὰ εἶναι ὀρθή.

Ὑπάρχει μεγάλος κίνδυνος ἡ λύπη νὰ καταπονήσει τὸν ἄνθρωπο σὲ μεγάλο βαθμὸ καὶ μακρὸ διάστημα, γεγονὸς ποὺ μπορεῖ νὰ ὁδηγήσει στὴν ἀπομόνωση, ὅταν δὲν ὑπάρχει ἐλπίδα στὸ Θεό. Ὁ ἅγιος Σεραεὶμ τοῦ Σάρωφ σχολιάζει σχετικά: «Ὁ Κύριος μεριμνᾶ γιὰ τὴ σωτηρία μας. Ὁ ἀνθρωποκτόνος ὅμως διάβολος ἀγωνίζεται νὰ φέρει τὸν ἄνθρωπο στὴν ἀπόγνωση. Ἡ δυνατὴ καὶ σταθερὴ ψυχὴ δὲν ἀπελπίζεται στὶς δυσ­κολίες, ὅποιες κι ἂν εἶναι. Ὁ προδότης Ἰούδας ἦταν ὀλιγόψυχος καὶ ἀδόκιμος στὸν πόλεμο. Βλέποντας ὁ ἐχθρὸς τὴν ἀπόγνωσή του τὸν πολέμησε καὶ τὸν ὁδήγησε νὰ κρεμαστεῖ. Ὁ Πέτρος ὅμως, ἡ σταθερὴ πέτρα, ἦταν δόκιμος στὸν πόλεμο. Ὅταν ἔπεσε στὴν ἁμαρτία, δὲν ἀπογοητεύτηκε, ἀλλὰ ἔχυσε πικρὰ δάκρυα ἀπὸ τὴν πληγωμένη καρδιά του. Βλέποντάς τα ὁ ἐχθρὸς ἔφυγε μακριά του μὲ κραυγὲς πόνου, σὰν νὰ τὸν ἔκαψε φωτιὰ στὰ μάτια».

''Κατοικῆσαι τὸν Χριστὸν διὰ τῆς πίστεως ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν'' (Εφ. 3,17)


''Κατοικῆσαι τὸν Χριστὸν διὰ τῆς πίστεως ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν'' (Εφ. 3,17)
Τον Χριστό δεν τον έχει όποιος τον έχει μόνο στη γλώσσα. Ούτε εκείνος που τον έχει μόνο επάνω στο χαρτί· ούτε εκείνος που τον έχει επάνω στον τοίχο· ούτε εκείνος που τον έχει στο μουσείο ιστορίας. Αληθινά έχει τον Χριστό εκείνος που τον έχει στην καρδιά του. Διότι ο Χριστός είναι αγάπη και η καθέδρα της αγάπης είναι η καρδιά.

Κέλτικο Λειμωνάριο:Ὁδοιπόροι...



Ὁδοιπόροι

Εἶπε ὁ ἀββᾶς Κολουμπᾶνος: ἂς κατοικεῖ τοῦτο ἀνάμεσά μας, τὸ νὰ ζοῦμε στὴν ὁδὸ ὡς ὁδοιπόροι, προσκυνητὲς καὶ ξένοι, γεμίζοντας τὴν ψυχή μας μὲ οὐράνιους καὶ πνευματικοὺς χαρακτῆρες.

11 Νοεμβρίου. Μηνᾶ (†304), Βίκτωρος (β ́ αἰ.) καὶ Βικεντίου διακόνου (†304), μαρτύρων· Θεοδώρου ὁσ. τοῦ Στουδίτου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρ. κβ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Κλσ. δ΄ 10-18).

Κολ. 4,10           Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτός μου, καὶ Μᾶρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρνάβα. -περὶ οὗ ἐλάβετε ἐντολάς· ἐὰν ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς, δέξασθε αὐτόν,-

Κολ. 4,10                   Σας χαιρετά ο Αρίσταρχος, που συμπαρίσταται εις την φυλακήν μου και έγινε έτσι συναιχμάλωτός μου, και Μάρκος ο ανεψιός του Βαρνάβα δια τον οποίον έχετε λάβει οδηγίας, εάν έλθη προς σας να τον δεχθήτε και να τον φιλοξενήσετε-.