Σελίδες

Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012

Γιά τήν θεραπεία τῆς ψυχῆς μας


  
δελφοί μου Χριστιανοί,

1. Στόν κόσμο αὐτό πού ρθαμε πρέπει νά βροῦμε τόν Θεό καί λλοίμονό μας ν δέν τόν βροῦμε. Γιατί τό νά βροῦμε τόν Θεό καί νά ζοῦμε σωστά τήν ζωή μας κατά τόν Νόμο Του, αὐτός εἶναι σκοπός τῆς ζωῆς μας. ς τό μάθουμε καί ς τό καταλάβουμε: σκοπός τῆς ζωῆς μας δέν εἶναι νά γίνουμε πλούσιοι οὔτε νά γίνουμε ρχοντες καί πίσημοι, οὔτε τέλος πάντων νά ψευτοζήσουμε βολεύοντας τά προβλήματά μας πό ᾿δ καί πό ᾿κε, λλά σκοπός γιά τόν ποο ρθαμε στόν κόσμο εἶναι να βροῦμε τόν Θεό καί νά νωθομε μαζί Του. πως τό ψάρι γινε γιά νά κολυμπάει και πως τό πουλάκι γινε γιά νά πετάει, τσι, γαπητοί μου, καί μες οἱ νθρωποι γενήκαμε γιά τόν Θεό.

2. Εἶναι νά λυπᾶσαι γιά μερικούς νθρώπους, νά λυπᾶσαι καί νά κλαῖς, γιατί χουν ποκοπε πό τόν Θεό. Μπορεῖ νά εἶναι πλούσιοι καί μορφωμένοι αὐτοί οἱ νθρωποι, μπορεῖ νά εἶναι ρχοντες καί πίσημοι, λλά φο ζοῦν χωρίς Θεό, δέν χουν βρεῖ το πραγματικό νόημα τῆς ζωῆς. Τό νά ζοῦμε μέ τόν Θεό σημαίνει νά τόν γαπήσουμε καί νά τόν ρωτευθομε· σημαίνει νοῦς μας νά στρέφεται γύρω π᾿ Αὐτόν σ᾿ Αὐτόν, σάν στρόφιγγας.

3. νοῦς μας, γαπητοί μου, πού στά βιβλία τῆς κκλησίας μας λέγεται και καρδιά καί ψυχή, γιατί διακρίνεται πό τήν λογική, πού εἶναι γιά τήν πιστήμη, νοῦς μας λέγω, εἶναι να ργανο, πού πλάστηκε γιά νά πικοινωνομε μέ τόν Θεό, πως τά αὐτιά μας γιναν γιά νά συλλαμβάνουν τούς χους πό τόν γύρω κόσμο και πως τά μάτια μας γιναν γιά νά βλέπουν τίς γύρω εἰκόνες. λλά δυστυχῶς νοῦς μας ντί γιά τόν Θεό στράφηκε στά σαρκικά καί «μπάφιασε» καί θόλωσε. γινε σκοτεινός. Καί ν καβαλάρης νοῦς σκοτείνιασε, τότε λη παρξή μας πάει κατά κρημνοῦ.

4. Τό ργο τῆς κκλησίας δέν εἶναι νά κάνει κοινωνικά καί πολιτιστικά ργα, πως λανθασμένα νομίζουν πολλοί, λλά τό ργο τῆς κκλησίας εἶναι νά βοηθάει τά παιδιά της νά καθαριστεῖ νοῦς τους, γιά νά μπορέσουν νά γεύονται τόν Θεό. Γιατί ησος Χριστός μας εἶπε «οἱ καθαροί στήν καρδιά θά δοῦνε τόν Θεό» (Ματθ. 5,8). κκλησία εἶναι σάν τό Νοσοκομεῖο, πού δίνει φάρμακα γιά τήν θεραπεία τῆς ψυχῆς πό τά μαρτωλά πάθη, γιά τόν φωτισμό τοῦ νοῦ.

5. Λοιπόν, χριστιανοί μου!

(α) Σάν πρώτη ρχή γιά τήν θεραπεία τῆς ψυχῆς μας εἶναι νά καταλάβουμε τι αὐτή εἶναι σκοτεινή, γιατί δέν χει μέσα της τόν ησο Χριστό, πού εἶναι Φῶς, πως τόν εἴδαμε νά λάμπει στήν Μεταμόρφωσή Του. Και φο ννοήσουμε τό ψυχικό μας σκοτάδι, νά λέγουμε αὐτήν τήν μικρή προσευχή, πού μᾶς τήν παρέδωσαν οἱ γιοι Πατέρες: «ησο Χριστέ, φώτισόν μου τό σκότος»!

(β) Σάν δεύτερο καλό καί σωστό βῆμα γιά τήν θεραπεία τῆς ψυχῆς μας εἶναι το νά διαβάζουμε τήν ζωή τῶν θεραπευμένων. Καί οἱ θεραπευμένοι αὐτοί καί γιες στην ψυχή εἶναι οἱ γιοι. Εἶχαν καί αὐτοί ψυχικές ρρώστιες, εἶχαν καί αὐτοί πάθη και μαρτήματα, λλά μέσα στήν κκλησία πού ζοῦσαν, στό θεῖο αὐτό Νοσοκομεῖο, παιρναν τά πνευματικά τους φάρμακα καί γιναν ντελς καλά. Εἶναι γιέστατοι!
Καί τήν γεία τους τήν βλέπουμε στίς εἰκόνες τους. Στά ερά εἰκονίσματα οἱ μορφές τῶν γίων λάμπουν. χουν φωτοστέφανα. τσι εἶναι! ᾿Αφο νώθηκαν μέ τόν Χριστό, πού εἶναι Φῶς, γιναν καί αὐτοί φῶς. Χριστιανοί μου, νά διαβάζουμε τούς βίους γίων, γιά νά κεντρίζεται καί τό δικό μας νδιαφέρον νά τούς μιμούμαστε. Μόνο πό τούς βίους τῶν γίων θά μάθουμε τήν μέθοδο πῶς καθαρίζεται ψυχή πό τά μαρτήματα καί πό αὐτούς πάλι θά μάθουμε ποιός εἶναι σωστός δρόμος γιά τόν Θεό.
Γιατί, προσέχετε! Εἶναι μερικοί, μερικοί καί πολλοί, πού κηρύττουν λανθασμένο δρόμο γιά τόν Θεό. σφάλειά μας γιά τήν πορεία μας στόν Θεό εἶναι μόνο οἱ γιοι. δρόμος γιά τόν Θεό πάει πό κε πού πέρασαν οἱ γιοι. Στά χνη τους, λοιπόν!

(γ) Σάν τρίτο φάρμακο θεραπείας τῆς ψυχῆς μας πό τήν φαρμακαποθήκη τῆς κκλησίας μας σᾶς συνιστῶ, χριστιανοί μου, τόν συχασμό. συχασμός σημαίνει τό νά βρίσκουμε λίγη ρα κάθε μέρα, στω καί 5 λεπτά, καί κλεισμένοι μόνοι στο δωμάτιό μας καί περπατώντας στόν δρόμο, νά σκεπτόμαστε τόν Θεό. Νά σκεπτόμαστε τό μεγαλεῖο Του, τήν δόξα Του καί τήν γάπη Του καί μετά νά ρχόμαστε στον αυτό μας καί νά βλέπουμε τήν σχήμια μας. Πρέπει νά εἴμαστε αὐστηροί κριτές τοῦ αυτο μας, ν θέλουμε τήν σωτηρία μας. Στόν συχασμό μας αὐτό νά λέγουμε και τήν λλη ραία προσευχή, τό «Κύριε ησο Χριστέ λέησόν με», καί τήν λλη πάλι ραία προσευχή στήν Παναγία μας, τό «Θεοτόκε Παρθένε Χαῖρε Κεχαριτωμένη Μαρία Κύριος μετά Σοῦ· εὐλογημένη Σύ ν γυναιξί καί εὐλογημένος καρπός τῆς Κοιλίας Σου, τι Σωτῆρα τεκες τῶν ψυχῶν μν», πως καί νά διαβάζουμε κόμη μέ σειρά να κομμάτι πό τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, τήν γία Γραφή. Τόν συχασμό πού σᾶς συνιστῶ τόν φήρμοσαν οἱ γιοι τῆς κκλησίας μας, πως τό βλέπουμε στούς βίους τους, λλά τόν ξεχάσαμε μες οἱ νεώτεροι, γιατί πηρεαστήκαμε πό τό αἱρετικό παπικό πνεῦμα τῆς δράσεως καί τῆς προβολῆς.

6. Αὐτά, γαπητοί μου, θελα νά σᾶς γράψω σάν να καλό ξεκίνημα γιά τόν Θεό καί καλή πιτυχία νά χουμε καί σεῖς καί γώ στό ξεκίνημά μας αὐτό. Εἶναι κρῖμα, λλά καί ντροπή μας, χρόνια μέσα στήν κκλησία καί νά μήν χουμε κόμη θεραπευθεῖ πνευματικά, λλά οὔτε καί νά γνωρίζουμε κἄν τήν μέθοδο θεραπείας. ς δώσει Κύριος μετάνοια σέ λους μας. περαγία Θεοτόκε, σῶσον μς, ΑΜΗΝ.



Μέ πολλές εὐχές,

Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως ερεμίας

 http://www.alopsis.gr/alopsis/psyxh.htm
(Πηγή: aktines.blogspot.gr)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου