Σελίδες

Τετάρτη 22 Μαΐου 2013

Ὁρισμός τῆς Ἐκκλησίας

  Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ 

ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΟΡΦΥΡΙΟ

 ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

3)ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΑ1

ρισμός τς κκλησίας.

-Τί εναι ἡἘκκλησία;
- κκλησία, σύμφωνα μέ τόν μοναδικό ὁρισμό, πού ὑπάρχει (τοῦ Ἀποστόλου Παύλου), εναι τό μυστηριακό Σμα το Θεανθρώπου Χριστο. Εναι μία πραγματικότητα, πού δέν ρίζεται, λλά βιώνεται. Βιώνεται πό ατόν, πού ντάσσεται λλά καί παραμένει ργανικά νταγμένος σ’ Ατήν.
Πρέπει, εθύς ξ ρχς, νά τονίσουμε τι, ταν χρησιμοποιομε τόν ρο κκλησία, ννοομε τήν ρθόδοξη κκλησία καί μόνον Ατήν.
Καμμιά λλη, πό τίς λεγόμενες «κκλησίες», δέν ποτελε ληθινή κκλησία, φο Μία κκλησία θεμελίωσε Χριστός Μας στήν γ: Τήν ρθόδοξο κκλησία. Ατή, μόνη, διαφύλαξε παράτρωτα τά δόγματα τν πτά Οκουμενικν Συνόδων, καθώς καί τήν ερά Παράδοση (γία Γραφή, εροί Κανόνες, συγγράμματα γίων Πατέρων, Λατρεία, Εκονογραφία, γενικότερα ρθόδοξο δόγμα καί θος).
ταν βιωθε τό Μυστήριο τς κκλησίας, διά τς ζωντανς πίστεως, τς «δι’ γάπης νεργουμένης», τότε πιστός γνωρίζει ληθινά, τό τί εναι κκλησία.
ταν λέμε κκλησία ο περισσότεροι σκεπτόμεθα τό ναό τήν εραρχία καί τό ερατεο. σφαλς, καί ατά νήκουν στήν κκλησία, λλά δέν εναι κκλησία.

Ἡ Ἐκκλησία ἔχει Κεφαλή Της τόν Χριστό μας καί μέλη Της λους μς, τούς βαπτισμένους ρθόδοξους Χριστιανούς, Κληρικούς καί Λαϊκούς, ο ποοι ζομε ρθόδοξα ντός Της (δηλ. ζομε τήν σκητική-συχαστική ζωή Της, καθώς καί τήν συχνή μετοχή μας στή Θεία Χάρη διά τν γίων Της μυστηρίων: τς ερς ξομολογήσεως καί τς Θείας Κοινωνίας).
πρώτη, ναρχη, κτιστη καί προαιώνια κκλησία, εναι τά Τρία Μακάρια Πρόσωπα τς γίας Τριάδος. Μέλη τς κκλησίας εναι λοι ο γιοι τς Παλαις καί τς Καινς Διαθήκης, λοι ο ζήσαντες καί κοιμηθέντες ρθοδόξως πιστοί, λες ο γγελικές Δυνάμεις- ο μή κπεσοσες, καθώς καί λοι ο «ν ταύτῃ τῇ ζωῇ» γωνιζόμενοι καί πιστεύοντες ρθοδόξως.
κκλησία δήγησε τούς ἤδη κεκοιμημένους γίους καί συνεχίζει νά δηγε τά ζντα μέλη Της, ες τό νά Τήν βιώσουν ς μίαν θεανθρώπινη πραγματικότητα, καί κοινωνία θεώσεως. γκεντριζόμενοι ο πιστοί στό Σμα το Θεανθρώπου Κυρίου καθαριζόμαστε, φωτιζόμαστε καί θεωνόμαστε. Ατό κατόρθωσε καί «σύγχρονος Στάρετς τν θηνν», σιος Πορφύριος.

Ἀπόσπασμα ἀπό τό Βιβλίο:Ἡ θεραπεία τῆς ψυχῆς κατά τόν Γέροντα Πορφύριο.Β΄ ΕΚΔΟΣΗ ΕΠΗΥΞΗΜΕΝΗ (Ἱερομονάχου Σάββα Ἁγιορείτου). Σχῆμα 14Χ20.5 ,Σελίδες: 170, Τιμή: 7€, Παραγγελίες στό τηλέφωνο 6944577885 ἤ στό e- mail: hristospanagia@yahoo.gr

1 Ἡ ὀρθή Ἐκκλησιολογία, δηλ. ἡ ὀρθή πίστη γιά τό τί εἶναι ἡ Ἐκκλησία καί πῶς λειτουργεῖ, συνδέεται στενά μέ τήν θεραπεία τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου.
Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ ἀδιάσπαστα ἑνωμένο μέ τόν Ἴδιο, πού εἶναι ἡ κεφαλή Της. Ἀλήθεια (δόγμα) καί ζωή (ἦθος) εἶναι ὁ Χριστός κατά τόν ἀψευδή Του λόγο: «Ἐγώ εἰμί ἡ ὁδός καί ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή» (Ἰω. 14,6).
«Κατά τήν Ὀρθόδοξη Παράδοση ἡ θεολογία καί ἡ πνευματική ζωή ἤ ἐμπειρία, εἶναι ἀδιάσπαστα ἑνωμένες. Γιά τήν Ἐκκλησία (δογματική) ἀλήθεια καί πνευματική ζωή εἶναι ἕνα καί τό αὐτό πρόσωπο, δηλαδή τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Καί ὅπως εἶναι ἀδιανόητο νά διασπᾶται τό ἕνα πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου, ἄλλο τόσο ἀδιανόητο εἶναι νά διασπᾶται καί τό περιεχόμενο τῆς πίστεως, ἀπό τό περιεχόμενο τῆς ζωῆς, μέσα στό ἕνα καί ἀδιαίρετο μυστηριακό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τήν Ἐκκλησία.
Τό ἀντίκρυσμα τῆς θεολογίας ἀποτελεῖ ἡ πνευματική ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας. Τή διασφάλιση τῆς πνευματικῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας ἐγγυᾶται ἡ διατύπωση τοῦ περιεχομένου τῆς πίστεως ἀπό τίς Οἰκουμενικές συνόδους.
Ἔτσι κάθε ἀλλοίωση ἤ καί παραθεώρηση ἀκόμη τῆς πνευματικῆς ἐμπειρίας τῆς Ἐκκλησίας, διαψεύδει τό περιεχόμενο τῆς πίστεως, ἐνῶ κάθε ἀλλοίωση ἤ καί παραθεώρηση τῆς δογματικῆς διδασκαλίας τῆς Ἐκκλησίας σημαίνει ἀλλοίωση ἤ παραθεώρηση τῆς πνευματικότητας τῆς Ἐκκλησίας, πού σέ τελευταία ἀνάλυση συνοψίζεται στή σωτηρία καί στή θέωση τοῦ ἀνθρώπου… Τά δόγματα (τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας)… ὡς ἐκθέσεις τῆς πίστεως ἀποτελοῦν αὐθεντικά καί ἀμετακίνητα μνημεῖα καί κανόνες τῆς πίστεως, πού συμπυκνώνουν παράλληλα καί τό περιεχόμενο τῆς ζωῆς της. Κι’ αὐτό γιατί τό ὑποκείμενο τῆς πίστεως τῆς Ἐκκλησίας εἶναι καί τό ὑποκείμενο τῆς ζωῆς της. Ἡ Ἐκκλησία δηλαδή ὄχι μόνο πιστεύει στόν Τριαδικό Θεό, ἀλλά ἀποτελεῖ καί τό μυστηριακό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, πού ζεῖ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι καί φανερώνει τή δόξα τοῦ Θεοῦ Πατέρα στά δοξασμένα μέλη της. Μέ ἄλλα λόγια ἡ δογματική ἀλήθεια νοεῖται ὡς πλήρωμα ζωῆς». (Δ. Τσελεγγίδη, Δυτική Θεολογία καί πνευματικότητα. Σημειώσεις ἀπό τίς Πανεπιστημιακές Παραδόσεις, σελ. 2-4).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου