Σελίδες

Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 2013

« Ἱερουσαλὴμ Ἱερουσαλήμ, ἡ ἀποκτείνουσα τοὺς προφήτας καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν· ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου…καὶ οὐκ ἠθελήσατε» (Ματθ. κγ΄, 37)


ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
πόστολος Παλος στν Β΄πρς Τιμόθεον πιστολ προφητεύει μ κπληκτικ κρίβεια τι θ ρθει καιρς πο ο νθρωποι δν θ νέχονται τν γι διδασκαλία το Πνεύματος, λλ θ κτρέπονται κα θπορεύονται πίσω πλάνης κα δαιμονιωδν καταστάσεων· «σται γρ καιρς τε τς γιαινούσης διδασκαλίας οκ νέξονται, λλ κατά τς πιθυμίας τς δίας αυτος πισωρεύσουσι διδασκάλους κνηθόμενοι τν κοήν, κα π μν τς ληθείας τν κον ποστρέψουσιν, π δ τος μύθους κτραπήσονται.» (Β΄Τιμ. δ΄, 3-4) πίσης, λέει τι στος σχάτους καιρος ο νθρωποι θ καταστον φίλαυτοι, φιλάργυροι, λαζόνες, περήφανοι, βλάσφημοι, γονεσιν πειθες, χάριστοι, νόσιοι, στοργοι, σπονδοι, διάβολοι, κρατες, νήμεροι, φιλάγαθοι, προδόται, προπετες, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μλλον φιλόθεοι, χοντες μόρφωσιν εσεβείας, τν δ δύναμιν ατς ρνημένοι (Β΄Τιμ. γ΄, 1-5). Ο κατ σάρκα ζντες θ θερίσουν σάρκα – θάνατο κα ο κατ Πνεμα θ θερίσουν Πνεμα – ζων αώνιον, « γρ ἐὰν σπείρ νθρωπος, τοτο κα θερίσει· τι σπείρων ες τν σάρκα αυτο κ τς σαρκς θερίσει φθοράν, δ σπείρων ες τ πνεμα κ το πνεύματος θερίσει ζων αώνιον» (Γαλ. στ΄, 7-9).
  Κα θ εναι εκολο  ν ξεχωρίσουν ο νθρωποι τ σαρκικ φρόνημα π τν πνευματικ ζωή, ἐὰν ναγινώσκουν τν γία Γραφ κα γνωρίσουν τν ρθόδοξον παράδοσιν, ρκε ν θελήσουν. Στν γία Γραφ κα στν ρθόδοξον Παράδοσιν, ποκαλύπτονται κα διδάσκονται ν γί Πνεύματι τ πάντα, κα ατ πο καταστρέφουν κα κενα πο ζωοποιον τν ψυχή. Γι’ ατ κα Κύριος πάλι λέγει: γ δν κρίνω κανέναν. λόγος ν λάλησα κενος κρινε μς.Κα λόγος το Χριστο εναι τι Ατς λθε ς πεσταλμένος το Πατέρα κα κόσμος δν Τν δέχθηκε. ταν λθει λλος ντ Ατο -ντίχριστος- ν τ δί νόματι, ατν θ τν δεχτον ο νθρωποι1. Χριστς εναι τ Φς πο ρθε στν κόσμο κα ο νθρωποι γάπησαν τ σκότος παρ τ Φς γιατί εναι πονηρ ατν τ ργα2. «  θετν μ κα μ λαμβνων τ ῥήματ μου, χει τν κρνοντα ατν· λγος ν λλησα, κενος κρινε ατν ν τ σχτ μρᾳ·ὅτι γ ξ μαυτο οκ λλησα, λλ' πμψας με πατρ ατς μοι ντολν δωκε τ επω κα τ λαλσω· κα οδα τι ντολ ατο ζω αἰώνις στιν. ον λαλ γ, καθς ερηκ μοι πατρ, οτω λαλ. » (ωάν. ιβ΄, 48-50). π λα τ νωτέρω εχερς ξάγεται τ συμπέρασμα τι συζήτηση πο γίνεται στν πατρίδα μας γι δθεν ρατσισμ ντιρατσισμό, φοβία ξενοφοβία, εναι προσχηματικ κα ψευδεπίγραφη. Κα τοτο πειδ ποιαδήποτε συζήτηση θ πρέπει ν κινεται στος πόλους λήθεια ψεδος, φς σκοτάδι.Κηρύττει κκλησία: «λοι εμαστε δελφοί, νς Θεο δημιουργήματα κα δν πάρχει διάκρισις μεταξ νδρς κα γυναικός, δούλου λευθέρου. τσι, μπορομε ν γαπήσουμε τν δελφό μας ς τν αυτό μας, ν συγχωρήσουμε τν χθρό μας κα ε δυνατν ν ερηνεύουμε μ τος πάντες». ταν λοιπν Κύριος ντέλλεται «ἐὰν σ ραπίσει δελφός σου στ μία σιαγόνα στρέψε σ’ ατν κα τν λλη, ἐὰν σ γγαρέψει να μίλι πήγαινε δυ μίλια μαζί του, ἐὰν σο ζητήσει τ σακάκι δσε του κα τ πουκάμισο κα ἐὰν σο ζητήσει ν το δανείσεις τ πρς χρείαν κάνε το χωρς νταπόδοση» (Ματθ.ε΄, 39-42), τ λέει ατ μ τν λπίδα ν κερδίσουμε τν δελφό μας προβάλλοντας θυσία κα  φιλότιμο, στε ν ντραπε, ν μετανοήσει κα ν διορθώσει τ ζωή του, χτυπώντας τ πάθη πο τυχν τν βασανίζουν, κα στν συνέχεια ν στηρίξει κι αὐτὸς τος δελφούς του. Καμμία σχέση βεβαίως, μ τν μαζοχισμ τν εσπραξη καρπαζις, πως ντιλέγουν ο φελες κα ο μύητοι στν ρθοδοξία. Σ’ ατν τν θεϊκ διδασκαλία, πο δίνει πραγματικ νόημα στ ζωή μας κα νυψώνει τ νθρώπινο πρόσωπο ως τν θρόνο το Θεο, πς εναι δυνατν ν πεισέλθει κάτι ξένο παρείσακτο, π.χ. σν ατ πο διδάσκουν λλες θρησκεες κα αρέσεις, ο ποες ναφέρονται μ κομπασμ στν ντιπαλότητα τν νθρώπων κα τν θνν, στν νταγωνισμ τν κρατν κα φτάνουν μάλιστα στ τραγικ σημεο ν διδάσκουν τι φόνος συνανθρώπων δηγε σ παραδείσια κατάσταση; (φθάσαμε στ χαρακτήριστο, ξιωματικός τς στυνομίας ν συστήνει π τηλεοράσεως στος λληνες πολίτες, ταν τος ληστεύουν ο λαθραοι ν μν ντιστέκονται, μήπως τουλάχιστον σώσουν τ ζωή τους. ποον κατάντημα!!!). πίσης, εναι  δυνατν ν γίνεται νεκτ στω κα σκέψη γι πορνεία, μοιχεία, μοφυλοφιλία, παιδεραστία, κτηνοβασία    ( βλέπε τ κτήνη μ τ ποα χουν γεμίσει ο περισσότεροι Νεοεποχίτες τ σπίτια τους), μπόριο ναρκωτικν, γκληματικς πράξεις, κτρώσεις, ρπαχτ κα δικία, πως τ προωθε Νέα ποχή; ΟΧΙ κα πάλιν ΟΧΙ. Διότι πάντηση το γίου Πνεύματος εναι κόλουθη: «διότι γνόντες τν Θεὸν οχ ς Θεν δόξασαν εχαρίστησαν…σκοτίσθη σύνετος ατν καρδία…μετήλλαξαν τν λήθειαν το Θεο ν τ ψεύδει…λάτρευσαν τ κτίσει παρ τν κτίσαντα…α τε γρ θήλειαι ατν μετήλλαξαν τν φυσικν χρσιν ες τν παρ φύσιν, …ρσενες ν ρσεσι τν σχημοσύνην κατεργαζόμενοι…παρέδωκεν ατος Θες ες δόκιμον νον…συνευδοκοσι τος πράσσουσι.» (Ρωμ. α΄, 21-32) δ θ πρέπει ν ναφέρομε τν μεγάλο ριθμ μεταναστν πο εσέρευσαν κα ξακολουθον ν εσρέουν στν ερισκόμενη στ ριά της πατρίδα μας. Μετανάστες χωρς χαρτιά , πο πλήρωσαν μως μι λόκληρη περιουσία σ διακινητές. Μετανάστες π χρες τς Μέσης νατολς, τς σίας , τς Βορείου Αφρικς. ν συνυπολογίσομε κα τν μεγάλο ριθμ τν βαλκάνιων γειτόνων μας πο ερίσκονται νομίμως μ στν λλάδα μας μπορομε βασίμως ν συμπεράνουμε πς πρόκειται γι μι βόμβα στ θεμέλια τς μπερίστατης πατρίδος μας. Βεβαίως κκλησία μας κα ρθόδοξος λαός μας τομικ στν καθένα φρόντισαν στ μέτρο το φικτο ν τν βοηθήσουν , λλ τ πρόβλημα εναι βαθύτερο κα φίσταται. Χριστός μας, Μεσσίας, μς λέει: « Εδες τν δελφό σου, εδες τν Θεό σου. Κα σο βρίσκεσαι μαζί του στ διάβα τς ζως φρόντισε ν συνδιαλέγεσαι μ συγχωρητικότητα κα γάπη γι ν μν βρεθες κτεθειμένος τν μέρα κα τν ρα τς Κρίσεως.» Ἐὰν ατ εναι πόλυτη κα μόνη λήθεια π τν λιον – κα εναι – τότε δν πιτρέπεται π’ οδεν ν νέχεσαι  στ ζωή σου ποιαδήποτε πλάνη κα βλασφημία πο προσβάλλει τν Θε κα τν νθρωπο κα καθιστ τν κάθε ποστάτη χθρ τς Θείας ποκαλύψεως. χεις, λοιπόν, προσωπικ εθύνη, ταν δν ντιστέκεσαι στ ψεδος, τν πλάνη κα τ σκοτάδι. Ατ τ δηλητηριώδη φίδια, δηλαδ τ ψεδος, τν πλάνη κα τ σκοτάδι, δν εναι δυνατν ν τ  βάλεις στ σπίτι σου κα στν κόρφο σου, γιατ θ σ δηλητηριάσουν κα θ φανες νίκανος κα δόκιμος. Στν περίπτωση ατ σχύει τερος νόμος πο λέει ν θυσιάζεσαι πρ τς ληθείας κι ατ θυσία ν φθάνει ως τέλους, προκειμένου ν περασπιστες τν τιμή σου, τν οκογένειά σου, τν ξιοπρέπειά σου, τν πίστη σου κα τν πατρίδα σου. Βέβαια, τ φίδι τς πλάνης δν τ σκοτώνεις, γιατ ταυτίζεται μ νθρώπινο πρόσωπο, στω κι μαυρωμένο. Δν τ κλείνεις μως στ στθος σου κα στν καρδιά σου. Θέλω ν π τι πάρχουν  θρησκεύματα κα αρέσεις πο διαμορφώνουν νθρώπους μ ντικοινωνικ συμπεριφορ κα νελεήμονη καρδιά, κα πο φθάνουν μέχρι το σημείου,  ν σ τος περιθάλπεις, τος βοηθς κα  τος γαπς, κενοι ρρωστημένα,  σύμφωνα μ τν τρόπο ζως πο τος χουν δη διδάξει στν τόπο τους κα ἐφόσον τος χουν δη κμεταλλευθε κα πετάξει μακρι π τν δια τους τν πατρίδα, δοθείσης εκαιρίας, καραδοκον ν ληστεύσουν, ν βιάσουν κα ν σκοτώσουν. 
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: 
πομένως, δν εμαστε  ρατσιστές, οτε χουμε ξενοφοβία, λλ μ διάκριση κα κακία, προνοομε τ το οκου μας. Ο ρθόδοξοι Χριστιανο γωνιζόμαστε ν φυλάσσουμε τν ρθόδοξη πίστη κα παράδοσή μας ς κόρην φθαλμο, μεταδίδοντάς την στ παιδιά μας, στ γγόνια μας κα στς πόμενες γενεές. Τ φείλουμε χάριν εγνωμοσύνης στος πατέρες πο μς παρέδωσαν ατ τ
για σεβάσματα τς Θρησκείας μας κα τν ρθόδοξο νθρωπολογία μας. διος Χριστός κλαψε γι τν ερουσαλήμ, ταν κείνη πηρεάσθηκε, σώτεψε κα λλαξοπίστησε εσάγοντας ξένους τρόπους λατρείας, ξένα εδωλολατρικά θη κα θιμα. Δν θ μποροσε ν πε, κα ς Θες μάλιστα πο εἶναι, ὁ Ὢν, ὁ Ὑπάρχων3:   "φστέ τα λα λεύθερα, σπστε τ δεσμ τς πίστεώς σας, καταργστε τς παραδόσεις σας, σεβασθτε τος ξένους"; Μήπως κα Χριστς ταν ρατσιστής; το παραλόγου κα ν τ σκεφθε κανείς! κενα, λοιπόν, πο λέγονται στ media κα γράφονται στ ντυπα περ δθεν ρατσισμο κα ξενοφοβίας εναι κ το πονηρο σοφιστεες, πο ποπροσανατολίζουν  κα δν πτονται το ληθινο προβλήματος πο πασχολε σήμερα λους μας. Τ σερβίρουν μ δόλο ο χθρο τς ρθοδοξίας κα τς λλάδος, ο ποοι μ τν πολυπολιτισμικότητα προσπαθον ν γκετοποιήσουν κάθε γωνι τς πατρίδος μας, στε ο πολίτες, μαζ μ τν νεργία, τ φτώχεια κα τν βάσταχτη φορολογία, ν νοιώθουν νασφάλεια κα πελπισία, μ τελικ προοπτικ  ν ποταχθον στ Νέα ποχ μ τ ργανά της. Εναι ατο ο χθροί, πο ξεδιάντροπα  τονίζουν συχν-πυκν τι θ τ δεχτομε θ πεθάνουμε, θ τος κολουθήσουμε στν καταστροφική τους πορεία λλέως θ χάσουμε τ τρένο τς ζως. Μήπως κι ατ κόμη δν εναι ρατσισμς π᾿ τν πλευρά τους; Εναι δυστυχς λοι κενοι ο ξενοψευδοσωτρες, πο χωρς καμμία αδ, προβάλλουν τν κυνεδισμό, τν παιδεραστία, τν ρπαγ κα τν τοκογλυφία, ς πολιτισμ κα νέο τρόπο ζως. Ταλαίπωροι νθρωποι!!! Πο καταντήσατε!!! τσι, ν τέλει, τίθενται τ ρωτήματα πο περιμένουν ελικριν πάντηση:
Φς σκοτάδι; λήθεια ψεδος; ντιμότητα τιμία; ρθ κριτικ σκέψη νοησία κα λιθιότητα; Φιλότιμο δόλος; Φιλία λυκοφιλία; ργασία δουλεία; 
             δισχιλιετς ρθόδοξη Παράδοσή μας δίνει μ κρίβεια κα σαφήνεια τν πάντηση. Εχόμαστε ν τν μελετήσουν ατο πο σχυρίζονται τι γαπον ατν τν τόπο. ψυχ κα Χριστός, οτε πωλονται, οτε συλλήζονται κα  μες ο ρθόδοξοι λληνες, τν Πολύτιμον Μαργαρίτην, πο εναι πίστις κα παράδοσή μας, δν Τν πετομε  στος κύνες κα στος χοίρους. Τελεία κα παλα. 
1 (Ἰωάν.,ε΄,43): « ἐγὼ ἐλήλυθα ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, καὶ οὐ λαμβάνετέ με· ἐὰν ἄλλος ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ, ἐκεῖνον λήψεσθε.» 

2(Ἰωάν., γ', 19): «Αὕτη δὲ ἐστὶν ἡ κρίσις, ὅτι τὸ φῶς ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσμον, καὶ ἀγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τὸ σκότος ἤ τὸ φῶς• ἦν γὰρ πονηρὰ αὐτῶν τὰ ἔργα»

3 (Ἰωάν.,η΄,58): "… Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, πρὶν Ἀβραὰμ γενέσθαι ἐγὼ εἰμί."
(Ἔξοδ., γ΄,14): "…Ἐγώ εἰμι ὁ Ὢν…"
(Ἀποκ. Ἰωάν.,α΄,8): "Ἐγὼ εἰμι τὸ Α καὶ τὸ Ω, λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, ὁ παντοκράτωρ."

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου