Σελίδες

Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 2013

Tό ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα της Παρασκευής 15-11-13

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιαν. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2013. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Κολασσαείς κεφ. β΄ 1 - 7

β΄ 1 - 7

Ευαγγέλιον: Κατά Λουκάν κεφ. Ιβ΄ 2 - 12    

Ιβ΄ 2 - 12
 

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Ἡ ἡσυχία εἶναι νομοθετημένη ἀπό τόν Κύριο

ΤΑ ΑΣΚΗΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ


Γ΄. ΕΚΚΛΗΣΙΑ – ΕΝΟΡΙΑ : ΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΟΣ


Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Ἡ ἡσυχία εἶναι νομοθετημένη ἀπό τόν Κύριο.


«Ὁ Ἡλίας» διδάσκει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, «μέ εὐχαρίστηση φιλοσοφοῦσε στό Καρμήλιο καί ὁ Ἰωάννης στήν ἔρημο, καί αὐτός ὁ Ἰησοῦς τίς μέν πράξεις στούς ὄχλους, τίς εὐχές δέ στήν ἡσυχία (σχόλη) καί στίς ἐρήμους, κυρίως, πραγματοποιοῦσε. Τί νομοθετώντας; Ὅπως νομίζω, τό ὅτι πρέπει νά ἡσυχάζει ὁ ἄνθρωπος, ὥστε ἀθόλωτα νά προσομιλεῖ στόν Θεό καί νά ἐπαναφέρει τόν νοῦ του ἀπό τούς πλανώμενους (τούς ἀνθρώπους πού περιπλανιῶνται). Διότι ὁ Ἴδιος δέν εἶχε ἀνάγκη ἀπό ἀναχώρηση (διότι δέν ἔπρεπε κάπου νά συσταλεῖ, να περιοριστεῖ, ἀφοῦ εἶναι Θεός καί πληρεῖ τά πάντα), ἀλλά γιά νά μάθουμε ἐμεῖς καί τόν καιρό τῆς πράξεως καί τόν καιρό τῆς ὑψηλότερης ἀσχολίας (πού εἶναι ἡ ἡσυχία)»55.

Τονίζοντας τήν μεγάλη ἀξία τῆς ἡσυχίας, ὁ Ὅσιος Θαλάσσιος λέγει: «Ἡ ἡσυχία καί ἡ προσευχή εἶναι μέγιστα ὅπλα γιά τήν ἀρετή. Αὐτές ἐπειδή καθαρίζουν τό νοῦ τόν καθιστοῦν διορατικό»56.

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου:Περί πολυλογίας καί σιωπῆς

"Κλίμαξ"
ΛΟΓΟΣ ΕΝΔΕΚΑΤΟΣ
Περί πολυλογίας και σιωπής

1. Έχομε αναφέρει με συντομία στα προηγούμενα ότι είναι πολύ επικίνδυνο, και γι΄ αυτούς ακόμη πού θεωρούνται πνευματικοί, να κρίνουν τους άλλους, πράγμα πού υπεισέρχεται ανεπαίσθητα. Και είναι το να κρίνη κανείς τους άλλους σαν να κρίνη τον εαυτόν του και να τιμωρήται από την γλώσσα του. Τώρα λοιπόν η σειρά των λόγων απαιτεί να ομιλήσωμε για την αιτία και την θύρα από όπου εισέρχεται και εξέρχεται το πάθος της πολυλογίας.
2. Η πολυλογία είναι η καθέδρα της κενοδοξίας. Καθισμένη επάνω της η κενοδοξία προβάλλει και διαφημίζει τον εαυτόν της. Η πολυλογία είναι σημάδι αγνωσίας, θύρα της καταλαλιάς, οδηγός στα ευτράπελα, πρόξενος της ψευδολογίας, σκορπισμός της κατανύξεως. Είναι αυτή που δημιουργεί και πού προκαλεί την ακηδία. Είναι πρόδρομος του ύπνου, διασκορπισμός της «συννοίας», αφανισμός της φυλακής του νοός, απόψυξις της πνευματικής θερμότητος, αμαύρωσις της προσευχής.

Τό μεγαλεῖο τῆς ταπεινοφροσύνης. Ὅσιος Νήφων Ἐπίσκοπος Κωνσταντιανῆς

Τό μεγαλεῖο τῆς ταπεινοφροσύνης
Ὁ βίος τοῦ Ὁσίου Νήφωνος Ἐπισκόπου Κωνσταντιανῆς τῆς κατ’ Ἀλεξάνδρειαν

Ο Ὅσιος διατηροῦσε πάντα ταπεινό φρόνημα καί μ’ αὐτό ἐξουδετέρωνε τήν ἔπαρση καί τήν κενοδοξία. Συνχά μάλιστα παρακαλοῦσε τό Θεό.
-Κύριε καί Θεέ μου.
Ἐσύ πού τήν ἁγία Σου Μητέρα
ἀνέδειξες πιό σεβαστή
ἀπ’ τίς οὐράνιες Δυνάμεις
συγχώρεσε τίς ἁμαρτίες μου μέ τίς εὐχές
αὐτῆς τῆς πολυέραστης Παρθένου,
καί διῶξε μακριά μου κάθε ρύπο-
πορνεία καί μοιχεία καί καταλαλιά,
φθόνο καί ζήλεια καί ὀργή,
πικρία καί ἀκηδία,
περηφάνεια καί κενοδοξία
φιλαργυρία καί ἀσπλαχνία,
φιλονικία, διαμάχη κι ἔχθρα,
πύρωση σάρκας, πώρωση ψυχῆς,
γαστριμαργία, μέθη, πονηρή ἐπιθυμία
καί, τέλος, τήν ἐπιορκία
καί τῶν ἀνθρώπων τήν πικρότατη κι ἄδοξη δόξα.

Μιά χαριτωμένη πνευματική ἐμπειρία τοῦ Γέροντος Ἰωσήφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ


Ἕνας ἀπό τούς ἁγιασμένους θεοφώτιστους Γέροντες τοῦ 20ου αἰῶνος, ὁ μέγας μύστης τῆς νοερᾶς προσευχῆς, Γέρων Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής τοῦ Ἁγίου Ὄρους, στήν 38η ἐπιστολή του, δίνει πολύτιμες συμβουλές καί μᾶς χαρίζει μία χαριτωμένη πνευματική ἐμπειρία του ἀπό τόν Οὐράνιο κόσμο.
Γράφει:
"...Ὅθεν, ἀδελφοί μου καλοί καί ἠγαπημένοι, ὅστις ἀδικεῖται ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ καί θελήσει νά ζητήσῃ τό δίκαιον, ἄς γνωρίζῃ ὅτι εἶναι αὐτό· νά βαστάζῃ τό βάρος τοῦ ἀδελφοῦ, τοῦ πλησίον του, μέχρις ἐσχάτης πνοῆς· καί νά κάμνῃ ὑπομονήν εἰς ὅλα τά λυπηρά τῆς παρούσης ζωῆς.

« Ἱερουσαλὴμ Ἱερουσαλήμ, ἡ ἀποκτείνουσα τοὺς προφήτας καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν· ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου…καὶ οὐκ ἠθελήσατε» (Ματθ. κγ΄, 37)


ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ
πόστολος Παλος στν Β΄πρς Τιμόθεον πιστολ προφητεύει μ κπληκτικ κρίβεια τι θ ρθει καιρς πο ο νθρωποι δν θ νέχονται τν γι διδασκαλία το Πνεύματος, λλ θ κτρέπονται κα θπορεύονται πίσω πλάνης κα δαιμονιωδν καταστάσεων· «σται γρ καιρς τε τς γιαινούσης διδασκαλίας οκ νέξονται, λλ κατά τς πιθυμίας τς δίας αυτος πισωρεύσουσι διδασκάλους κνηθόμενοι τν κοήν, κα π μν τς ληθείας τν κον ποστρέψουσιν, π δ τος μύθους κτραπήσονται.» (Β΄Τιμ. δ΄, 3-4) πίσης, λέει τι στος σχάτους καιρος ο νθρωποι θ καταστον φίλαυτοι, φιλάργυροι, λαζόνες, περήφανοι, βλάσφημοι, γονεσιν πειθες, χάριστοι, νόσιοι, στοργοι, σπονδοι, διάβολοι, κρατες, νήμεροι, φιλάγαθοι, προδόται, προπετες, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μλλον φιλόθεοι, χοντες μόρφωσιν εσεβείας, τν δ δύναμιν ατς ρνημένοι (Β΄Τιμ. γ΄, 1-5). Ο κατ σάρκα ζντες θ θερίσουν σάρκα – θάνατο κα ο κατ Πνεμα θ θερίσουν Πνεμα – ζων αώνιον, « γρ ἐὰν σπείρ νθρωπος, τοτο κα θερίσει· τι σπείρων ες τν σάρκα αυτο κ τς σαρκς θερίσει φθοράν, δ σπείρων ες τ πνεμα κ το πνεύματος θερίσει ζων αώνιον» (Γαλ. στ΄, 7-9).

Στόν ἔμπορο Σ.Τ. , τόν ὁποῖο «ὁ Θεός δέν ἀκούει».


Παραπονιέσαι, ότι ο Θεός δεν ακούει τις προσευχές σου. Σε πολλές δυσκολίες προσευχόσουν στον Θεό, και ποτέ δεν σε έσωσε από καμία! Πώς όχι, αναρωτιέμαι, αφού ιδού εσύ επέζησες από τις δυσκολίες;
Όμως επίτρεψέ μου μία ερώτηση: εσύ, ακούς τον Θεό; Μέσα και από την Παλαιά και από την Καινή Διαθήκη, ο Ύψιστος υποσχέθηκε να ακούει τους ανθρώπους υπό τον όρο οι άνθρωποι να ακούν Εκείνον. Εσύ ακούς τον Θεό, αφού ζητάς ο Θεός να ακούει εσένα; Εκπληρώνεις τους θεϊκούς νόμους και κρατάς τις τάξεις Του; Εάν δεν το κάνεις, τότε είναι παράξενη η απαίτησή σου, ο Θεός να ακούσει εσένα και να υπακούσει. Ο Θεός κατέβηκε στη γη και έπλυνε τα πόδια εκείνων που Τον αγαπούν. Στον Δημιουργό μας είναι μεγάλη η χαρά να ακούει τα υπάκουα παιδιά Του.

Ἡ χώρα τῶν ζώντων

Και καλά είπε: «Στην χώρα των ζώντων». Διότι εκείνη είναι η πραγματική ζωή , που είναι απαλλαγμένη από τον θάνατο και έχει καθαρά τα αγαθά. Διότι λέει∙ «Όταν θα καταργήση κάθε αρχή και κάθε εξουσία και δύναμι, σαν τελευταίος εχθρός θα καταργηθή ο θάνατος» ( Α΄ Κορ. 15,26 ) . Όταν όμως αυτά καταργηθούν ,δεν μένει κανένα από τα λυπηρά , ούτε φροντίδα, ούτε πόνος∙ ώστε όλα εκείνα είναι γεμάτα από χαρά όλα γεμάτα από  ειρήνη, όλα γεμάτα από ευθυμία,  όλα γεμάτα από ευφροσύνη, όλα αληθινά και ειλικρινά και σταθερά∙ διότι εκεί δεν υπάρχει κανένα από τα αμαρτήματα , ούτε θυμός, ούτε λύπη, ούτε έρωτας χρημάτων, ούτε πόθος σωμάτων, ούτε φτώχεια , ούτε πλούτος , ούτε ατιμία , ούτε κανένα άλλο παρόμοιο με αυτά.

Καταλαλιά

Καταλαλιά
-Τι εἶναι;
  • «Καταλαλιά εναι τό νά διαδίδεις μέ λόγια τίς μαρτίες καί τά σφάλματα το πλησίον π.χ. τάδε επε ψέματα, ργίστηκε πόρνευσε κάτι τέτοιο καμε. Λέγοντας λα ατά, δη κανείς «καταλαλε», δηλαδή, μιλάει μέ μπάθεια ναντίον κάποιου, συζητάει μέ μπάθεια γιά τό μάρτημά του».
ββς Δωρόθεος
  • «Καταλαλιά σημαίνει τό νά μήν σέβεται κάποιος τόν Θεόν τήν δόξα Του καί φθόνος γιά τόν πλησίον».