Περί Κατακρίσεως

❈ Κάποτε σέ ἕνα μοναστήρι ἕνα μοναχός εἶχε πάει στόν ἡγούμενο, στόν γέροντα καί ἄρχισε νά κατηγορεῖ ἕναν ἀπό τούς ἄλλους ἀδελφούς, ἀπό τούς συμμοναστές του. Ὁ ἡγούμενος τόν ἔδιωξε ἀπό τό μοναστήρι καί τοῦ εἶπε:

- Δέν θέλω νά ἔχω δύο διαβόλους μέσα στό μοναστήρι. Μοῦ ἀρκεῖ ὁ ἕνας...

Τό ἴδιο πρέπει νά κάνετε καί ἐσεῖς ὅταν κάποιος σᾶς λέει κάτι ἐναντίον τρίτου. Νά μήν δέχεστε καμμία κατηγορία, καμμία κατάκριση, καμμία καταλαλιά, κανένα κουτσομπολιό καί νά τόν σταματᾶτε ἤ νά τόν καταγγέλετε καί ὁ ἁρμόδιος (π.χ. ὁ γέροντάς του) νά τοῦ κάνει τήν δέουσα παρατήρηση γιά νά σταματήσει νά ἁμαρτάνει.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου