Η αδικία στον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό και η ανάγκη αποκατάστασης: Η Εκκλησία πρέπει να διορθώσει το λάθοςΥπότιτλος:Η πρόθεση αλλαγής του Καταστατικού Χάρτη αποκαλύπτει έμμεση παραδοχή αδικίας. Η Εκκλησία δεν κερδίζει εμπιστοσύνη με σιωπή, αλλά με την αναγνώριση και διόρθωση των λαθών της.……………………..Η πρόταση αλλαγής του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου δεν είναι μια απλή διαδικαστική βελτίωση. Αντιθέτως, φέρνει στο προσκήνιο ένα ζήτημα που δεν μπορεί να παρακαμφθεί: την αδικία που έγινε στον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό. Όταν η ίδια η Σύνοδος επιδιώκει αλλαγές για να αποτρέψει επανάληψη προβλημάτων, αυτό αποτελεί έμμεση παραδοχή ότι η προηγούμενη διαδικασία απέτυχε να αποδώσει δικαιοσύνη.Η Εκκλησία δεν χάνει αξιοπιστία επειδή οι ιεράρχες κάνουν λάθη· την χάνει όταν δεν τα αναγνωρίζει ή δεν τα διορθώνει. Η εμπιστοσύνη του λαού δεν κερδίζεται με σιωπή ή συγκάλυψη, αλλά με την ικανότητα αναγνώρισης και αποκατάστασης των σφαλμάτων. Αυτό αποτελεί θεμελιώδη αρχή τόσο των Ιερών Κανόνων όσο και της εκκλησιαστικής ηθικής.……………………………..Η αλλαγή του Καταστατικού ως έμμεση παραδοχή αδικίαςΗ πρόθεση τροποποίησης του Καταστατικού Χάρτη δεν αφορά μόνο την αποφυγή μελλοντικών προβλημάτων. Είναι μια έμμεση παραδοχή ότι η προηγούμενη διαδικασία που αφορούσε τον Τυχικό ήταν ατελής και αδικαιολόγητη. Αν η Εκκλησία επιθυμούσε πραγματική δικαιοσύνη και αποκατάσταση της εμπιστοσύνης, θα ξεκινούσε από την πλήρη αποκατάσταση του Μητροπολίτη στον θρόνο του, αποδεικνύοντας ότι η κανονική δικαιοσύνη υπερισχύει οποιασδήποτε αριθμητικής πλειοψηφίας.Σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες, η καθαίρεση επισκόπου πρέπει να βασίζεται σε σοβαρές και επαληθεύσιμες παραβάσεις. Ο 74ος Αποστολικός Κανόνας ορίζει ότι κανένας επίσκοπος δεν μπορεί να καθαιρεθεί χωρίς την εξέταση μαρτύρων και πλήρη αιτιολόγηση. Ο 6ος Κανόνας της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου απαιτεί εμπεριστατωμένη εξέταση καταγγελιών, ώστε να αποφεύγεται η συκοφαντία και η αυθαιρεσία. Η διαδικασία που οδήγησε στην καθαίρεση του Τυχικού παραβίασε αυτές τις θεμελιώδεις κανονικές αρχές, αφήνοντας σοβαρά ερωτήματα για την ορθότητα της απόφασης.Η αλλαγή του Καταστατικού Χάρτη, επομένως, δείχνει ότι η Ιερά Σύνοδος αναγνωρίζει, έστω και έμμεσα, ότι υπήρξε αδικία. Το ζήτημα όμως δεν μπορεί να κλείσει με μελλοντικές διαδικαστικές βελτιώσεις· η δικαιοσύνη απαιτεί αποκατάσταση του προσώπου που αδικήθηκε.………………………………Η εμπιστοσύνη χτίζεται με αναγνώριση και διόρθωση των λαθώνΗ Εκκλησία δεν πρέπει να φοβάται να διορθώσει λάθη. Σύμφωνα με την παράδοση και τους Ιερούς Κανόνες, η πραγματική δικαιοσύνη δεν περιορίζεται στην απονομή ποινών· απαιτεί αποκατάσταση του αδικούμενου. Η μη αποκατάσταση του Τυχικού στέλνει μήνυμα ότι ακόμη και όταν αναγνωρίζεται λάθος, η Εκκλησία επιλέγει τη σιωπή και την αδιαφορία, κάτι που διαβρώνει την εμπιστοσύνη του λαού και υπονομεύει τη συνοδικότητα.Η διατήρηση της αξιοπιστίας της Εκκλησίας εξαρτάται από την ικανότητα των ιεραρχών να αναγνωρίζουν τα σφάλματα τους και να τα διορθώνουν. Η κανονική τάξη δεν είναι μηχανισμός επιβολής, αλλά συλλογικής ευθύνης. Όταν ένας επίσκοπος αδικείται, η δικαιοσύνη και η κανονική τάξη απαιτούν την επαναφορά του.Στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας (Άρθρο 110) αναγνωρίζεται η αυτοτέλεια της Εκκλησίας, αλλά αυτή η αυτοδιοίκηση πρέπει να ασκείται σε πλήρη σεβασμό των Ιερών Κανόνων και των κανονικών διαδικασιών. Επιπλέον, ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ (άρθρα 10, 11, 47) διασφαλίζει την ελευθερία έκφρασης και τη δίκαιη διαδικασία, αρχές που ισχύουν και στο εκκλησιαστικό πλαίσιο.…………………………….Τι σημαίνει αποκατάσταση του ΜητροπολίτηΗ αποκατάσταση του Τυχικού δεν είναι προσωπική ή διοικητική χειρονομία· είναι θεσμική και πνευματική πράξη που στέλνει πολλαπλά μηνύματα: Σεβασμός στην κανονική δικαιοσύνη: Δείχνει ότι η Εκκλησία τηρεί τους Ιερούς Κανόνες και προστατεύει τους επισκόπους από αυθαιρεσίες. Ενίσχυση της συνοδικότητας: Οι επίσκοποι κατανοούν ότι η άσκηση παρρησίας δεν τιμωρείται αυθαίρετα και ότι οι αποφάσεις της Συνόδου είναι δίκαιες. Αποκατάσταση εμπιστοσύνης του λαού: Οι πιστοί βλέπουν ότι οι ιεράρχες ενεργούν με συνείδηση, πνευματική υπευθυνότητα και σεβασμό στους κανόνες, κάτι που ενισχύει τη σχέση λαού και Εκκλησίας.Η αποκατάσταση θα ήταν χειρονομία πνευματικής δικαιοσύνης και κανονικής συνέπειας, και όχι απλή διαδικαστική διόρθωση. Δείχνει ότι η Εκκλησία αντιμετωπίζει τα λάθη με θάρρος και διαφάνεια, και όχι με συγκάλυψη.…………………………………..Οι συνέπειες της μη αποκατάστασηςΗ αποτυχία αποκατάστασης αφήνει το μήνυμα ότι οι συνοπτικές διαδικασίες και οι αριθμητικές πλειοψηφίες μπορούν να υπερισχύουν των Ιερών Κανόνων. Αυτό:• Υπονομεύει τη συνοδικότητα: Οι επίσκοποι χάνουν το κίνητρο να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους.• Διαβρώνει την εμπιστοσύνη του λαού: Οι πιστοί βλέπουν ότι η δικαιοσύνη παρακάμπτεται και ότι τα λάθη δεν διορθώνονται.• Δημιουργεί προηγούμενο κακοδικίας: Μελλοντικές αποφάσεις θα μπορούν να βασίζονται σε συνοπτικές διαδικασίες χωρίς ουσιαστική κανονική βάση.Η Εκκλησία δεν μπορεί να οικοδομήσει αξιοπιστία με διαδικαστικές βελτιώσεις που αγνοούν τα λάθη του παρελθόντος.………………………………..ΚατάληξηΗ αλλαγή του Καταστατικού Χάρτη μπορεί να είναι χρήσιμη για μελλοντικές διαδικασίες, αλλά δεν επαρκεί για να διορθώσει την αδικία στον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό. Η αποκατάσταση αποτελεί αναγκαία πράξη:• Αναγνωρίζει το λάθος.• Ενισχύει τη συνοδικότητα.• Επαναφέρει την εμπιστοσύνη του λαού και των ιεραρχών στην κανονική τάξη.Η εμπιστοσύνη στους ιεράρχες δεν χτίζεται με το να μην κάνουν λάθη· χτίζεται όταν αναγνωρίζουν τα λάθη, τα διορθώνουν και σέβονται την κανονική δικαιοσύνη. Η αποκατάσταση του Τυχικού δεν είναι απλώς ηθική ή νομική υποχρέωση· είναι θεμέλιο για την αξιοπιστία, τη συνοδικότητα και τη νομιμότητα της Εκκλησίας.Η Εκκλησία έχει την ευκαιρία να δείξει ότι η δικαιοσύνη και η πνευματική ευθύνη υπερισχύουν κάθε αυθαιρεσίας ή αριθμητικής πλειοψηφίας. Αυτή είναι η πραγματική δοκιμασία για την πίστη, τους ιεράρχες και τον λαό.Νικόλαος ΓεωργίουΙατρός σε χώρα του εξωτερικούhttps://aktines.blogspot.com/2026/01/blog-post_835.html#more
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ
Σελίδες
▼
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου