"Δέν ὑπάρχει τίποτε περισσότερο βδελυρό καί πονηρό ἀπό μία ψυχή πού βασκαίνει"

❈ "Δέν ὑπάρχει τίποτε περισσότερο βδελυρό καί πονηρό ἀπό μία ψυχή πού βασκαίνει", παρατηρεῖ καί ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, "διότι ἀπό αὐτό ἀνατράπηκαν Ἐκκλησίες, γεννήθηκαν αἱρέσεις, καί αὐτό ὅπλισε τό χέρι τοῦ ἀδελφοῦ". Ἄς μήν ξεχνᾶμε ὅτι ὁ πρῶτος φόνος τοῦ Ἄβελ ἀπό τόν Κάιν ἔγινε διά φθόνου, ὅπως καί ὁ φόνος τοῦ Κυρίου ἀπό τούς Γραμματεῖς καί Φαρισαίους.

Λέγει ἡ Ἁγία Γραφή: "διά φθόνον παρέδωκαν αὐτόν" (Ματθ. 27,18). "Ὁ βάσκανος", λέει ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, "ἔχει πονηρό μάτι πού ματιάζει τά ἀγαθά. Ἡ πονηρή ἐνέργεια βγαίνει ἀπό τήν φθονερή ψυχή του. Ὁ ἄνθρωπος ἐάν εἶναι φθονερός, δέν νοιάζεται γιά τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς του∙ ἕνα μόνο τόν νοιάζει ἡ καταστροφή τοῦ ἄλλου. Τόν βάσκανο, ἀκόμα καί ἄν τόν καλέσεις δαίμονα καί θηρίο, δέν ἁμαρτάνεις".

"Οἱ βάσκανοι εἶναι χειρότεροι ἀπό τά θηρία, γιατί ἐκεῖνα μᾶς ἐπιτίθενται εἴτε γιά νά βροῦν τροφή, εἴτε γιατί τά ἀγριέψαμε καί φοβήθηκαν. Αὐτοί δέ, ἀκόμα καί ὅταν πολλές φορές εὐεργετήθηκαν - οἱ βάσκανοι δηλαδή - ἀδίκησαν τούς εὐεργέτες τους καί τούς κυνήγησαν".

"Ὁ βάσκανος ἕνα μόνο κοιτάει, νά ἐκπληρώσει τήν ὅποια ἐπιθυμία του, εἴτε αὐτή μένει νά τόν κολάσει εἴτε πρόκειται νά τόν καταστρέψει. Τό μάτι τοῦ βάσκανου λιώνει ἀπό λύπη στό διηνεκές, συγκατοικεῖ μέ τόν θάνατο. Πιστεύει ὅτι ὅλοι εἶναι ἐχθροί του, ἀκόμα καί αὐτοί πού σέ τίποτα δέν τόν ἀδίκησαν".

"Τό νά βασκαίνεις εἶναι χειρότερο ἀπό τό νά πολεμᾶς, γιατί αὐτός πού πολεμάει, ὅταν λυθεῖ ἡ αἰτία πού πολεμάει, διαλύεται καί ἡ ἔχθρα, ἐνῶ ὁ βάσκανος δέν ἔχει καμία ἄλλη αἰτία πέρα ἀπό τήν δική του μανία καί τήν σατανική του θέληση. Πάντοτε βασκαίνει".

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 18 - 4 - 2019)