Μέ ποιό τρόπο ἐμφύτευσε ὁ Θεός τόν νόμο του στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων; , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Εἰσαγωγὴ στὴν Ἀποκάλυψη, Ἑρμηνεία καὶ σκοπὸς τοῦ βιβλίου, π. Σεραφεὶμ Ρόουζ καὶ π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Εισαγωγή στήν Αποκάλυψη, Ερμηνεία καί σκοπός του βιβλίου, π. Σεραφείμ Ρόουζ καί π. Αθανασίου Μυτιληναίου, 30-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Σημειώσεις ἀδελφῆς Συγκλητικῆς. Ἱερὸ ἡσυχαστήριο Παναγίας Γλυκοφιλούσης Ραψάνης.Συγκλονιστική ἐμπειρία περὶ Κρίσεως.

Σημειώσεις ἀδελφῆς Συγκλητικῆς γιά πνευματικές εμπειρίες

Συγκλονιστική ἐμπειρία περί Κρίσεως 

Κάτι μοῦ εἶπε ἡ σεβαστή Γερόντισσα καί ἔκανα πολλή προσευχή (να μοῦ φανερωθεῖ), ἐάν ἦτο ἁμαρτία καί πόσο μεγάλη, μήπως ἐλύπησα τή Γερόντισσα. Θεωροῦσα ὅτι εἶχα λυπήσει τόν Θεόν. Ἔκανα πολλή προσευχή μετά δακρύων πολλῶν. Μόλις ξάπλωσα μέ τήν ἐπίκληση τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ, προσπαθοῦσα νά βρῶ τήν συγχώρηση ἀπό τόν Θεό. Καί μόλις ἐκλίθην δι᾽ ὕπνον, εἶδα σάν νά βγαίνω ἀπό τό σῶμα μου.

Πρῶτα ἔβλεπα ὅτι ἄρχισα να ξεκολλῶ ἀπό τά πόδια μου τά ὁποῖα αἰσθανόμουν ὅτι εἶχαν παγώσει, ἔπειτα ἕως τήν μέση πάγωσα, ἔπειτα πάγωσαν τα χέρια μου καί εἶχα φθάσει ὅλη νά εἶμαι στην καρδιά. Ελεγα μέ τόν λογισμό: «Τώρα θα φύγω». Καί πράγματι, ἀνοίγω το στόμα μου καί βγαίνω. Βλέπω κάτω τό σῶμα μου νεκρό καί ἔλεγα: «πῶς ζοῦσα ἐκεῖ μέσα;» Πολύ άσχημο τό ἔβλεπα, δέν ἤθελα νά μοῦ ἔλεγαν να ξαναμπῶ πάλι μέσα στόν ἑαυτό μου. Ἀφοῦ ἐφύγαμε ἀπό ἐκεῖ πού της ἄγγελο, ν' ἀνεβεῖ ἔβλεπα τόν ἑαυτό μου, πᾶμε με τον φύλακά μου ψηλά ψηλά. Σχίζουμε νέφη, συναντοῦμε ἄλλου είδους πράγματα, ξένα ἀπό τά ἐπίγεια, βαδίζουμε, βαδίζουμε σαν πετώντας. Τελικά έφθασα, ἀφοῦ πολλά εἶδα στην Κρίση τοῦ Θεοῦ. Ὡραῖοι θάλαμοι, δεν γράφονται, οὔτε ἐκφράζονται.

Τρεῖς θρόνοι μέ τρία πρόσωπα ὁ κάθε θρόνος, με ὡραῖα τραπέζια καί ἔκριναν τόν κόσμο ὅλο, ὁ καθείς μέ τίς πράξεις του καί ἔργα του.

Ἡ ἀπὸ μακροῦ ὁλομέτωπος ἐπίθεσις τοῦ Σκοτεινοῦ Κόσμου.

«Νὰ κάμωμεν ὥστε νὰ περιπέσουν εἰς ἀνυποληψίαν αἱ θρησκεῖαι»[1]

(- Ἡ σκυταλορομία τοῦ Σατανᾶ…)

Ἡ δόλια αὐτὴ μεθόδευση ἐναντίον ὅλων τῶν θρησκειῶν τοῦ κόσμου ΚΑΙ τῆς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας ὁμοῦ, χρονολογεῖται ἀπὸ μακροῦ, ἀπὸ τὸ ἔτος 1776 καὶ δῶθε, ἔτος ποὺ ἱδρύθηκε ἡ Μυστικὴ Ὀργάνωση τῶν ILLUMINATI, τῶν «πεφωτισμένων» στὴ Γερμανία[2]. Ἱδρύθηκε ἀπὸ δύο μασόνους καὶ θεωρεῖται παρὰ τῶν «πατέρων» πάσης Μασονίας ὡς ἕνας ἐκ τῶν 38 τύπων αὐτῆς [3] παγκοσμίως.

Αἱ δόλιαι μεθοδεύσεις

Μὲ ποιοὺς ὅμως τρόπους καὶ μεθοδεύσεις θὰ περιπέσουν σὲ ἀνυποληψία οἱ θρησκεῖες ὅλου τοῦ κόσμου;

1. Μὲ τὴ σήψη καὶ διαφθορὰ, στὴν ὁποία καταπίπτουν μερικοὶ ἐκ τῶν κατὰ καιροὺς ἡγετῶν τῶν θρησκειῶν, μηδὲ καὶ τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου ἐξαιρουμένου, δίδοντες ἀφορμὲς γενικῶν κακολογιῶν ἐναντίον δικαίων καὶ ἀδίκων… Βοοῦν δὲ σχετικῶς οἱ ἐφημερίδες, ὅπως καὶ ὁ Ὀρθόδοξος Τύπος στὴ δεύτερη σελίδα του, ἐπαρκῶς τεκμηριωμένα ἐκεῖ, διὰ παραπομπῶν εἰς τὰ κατὰ καιροὺς ἔντυπα, ξένα καὶ ἑλληνικά.

2. Ἡ μὲ μύριους τρόπους, ἔξωθεν καὶ ἔσωθεν, ἀποδυνάμωση τοῦ ἄλλοτε κραταιοῦ παπισμοῦ.

3. Διά τοῦ συνεχοῦς κατακερματισμοῦ τῶν προτεσταντικῶν Ὁμάδων καὶ τῶν ἔξω ἀπὸ κάθε χριστιανικὴ Παράδοση καὶ λογικὴ ἐκκλησιαστικῶν κατὰ καιροὺς καινοτομιῶν καὶ ἀνοχῶν παρ’ αὐτῶν.

4. Ἡ μύηση ἡγετικῶν στελεχῶν στὴ Μασονία, ἰδίως στὸν προτεσταντικὸ κόσμο Εὐρώπης καὶ ΗΠΑ.

5. Ἡ προσέλκυση μερικῶν θρησκευτικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν – κατὰ καιροὺς – στὴν ὑπηρεσία τῆς ἐξυπηρετήσεως γεωπολιτικῶν ἐπιδιώξεων τῶν μεγάλων Δυνάμεων.

6. Οἱ «ἀπροσεξίες» καὶ οἱ σκοπιμότητες κατὰ τὴν ἐκλογὴ θρησκευτικῶν τινων ἡγετῶν, καθὼς καὶ ἐκκλησιαστικῶν ὁμοίων, μηδὲ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐξαιρουμένης.

Ἔκθεσις τῆς ἐξ Ἁγιορειτῶν Ἐπιτροπῆς (Παναγιώτης Τρεμπέλας)

σ.σ. Αναρτάται χωρίς διάθεση υποτιμήσεως του συνολικού έργου του μακαριστού Παναγιώτη Τρεμπέλα.

Ἀθωνικοὶ διάλογοι, τ. 33-34, Νοέμβριος-Δεκέμβριος 1975, σσ. 20-27, 32.

[Περί τῶν βιβλίων τοῦ Τρεμπέλα: «Μυστικισμός – Ἀποφατισμός – Καταφατική Θεολογία»]

Θλίψιν πολλὴν ἐπροξένησεν εἰς ἡμᾶς ἡ ἀνάγνωσις μιᾶς διτεύχου θεολογικῆς πραγματείας ὑπὸ τὸν τίτλον: «Μυστικισμός – Ἀποφατισμός – Καταφατικὴ Θεολογία» τοῦ καθηγητοῦ κ. Παναγιώτου Τρεμπέλα.

Καὶ ἐνῶ δὲν εἶναι ἀποστολὴ τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος τοῦ Ἁγίου Ὄρους νὰ κρίνῃ ἐπιστημονικάς πραγματείας, ὅμως, ἐπειδὴ αἰσθανόμεθα ὡς συνεχισταὶ τῆς μακρᾶς ἡσυχαστικῆς Παραδόσεως καὶ μυστικῆς Θεολογίας, ἡ ὁποία κρίνεται εἰς τὰ ἐν λόγῳ τεύχη, μετὰ συνοχῆς καρδίας καὶ πολλῆς ἀγάπης πρὸς τὴν ἀλήθειαν καὶ τοὺς ἀδελφούς μας, εἴμεθα ὑποχρεωμένοι νὰ εἴπωμεν τὰ ἑξῆς:

1. Ἡ ἑνοειδὴς Παράδοσις τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ἡ ἁρμονική συμφυΐα θεολογίας καὶ ζωῆς – ἀπόδειξις τῆς ζώσης πιστότητος εἰς τὸ δόγμα τῆς Χαλκηδόνος – ἐφυλάχθη ἐντὸς τῆς ᾿Εκκλησίας μας ἀλώβητος καὶ διέθρεψεν ἀνέκαθεν τὸ ἐκκλησιαστικὸν πλήρωμα μέχρι καὶ κατ᾿ αὐτὴν τὴν περίοδον τῆς Τουρκοκρατίας μὲ τὰ ζωηφόρα δόγματα τῆς ἀληθείας καὶ τὴν χάριν τῆς ἀψευδοῦς ἁγιότητος.

Κατὰ τοὺς τελευταίους ὅμως αἰῶνας καὶ κυρίως μετὰ τὴν ἀνακήρυξιν τοῦ αὐτοκεφάλου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀρχίζει νὰ εἰσέρχεται ἐκ τῆς Δύσεως, ὑπὸ μορφὴν δῆθεν προόδου, τὸ μικρόβιον τοῦ πνευματικοῦ διχασμοῦ. Ἡ ἀσθένεια τοῦ χωρισμοῦ θεολογίας καὶ πνευματικότητος, θεολόγων καὶ «ἁγίων», ἡ ὁποία ἐμάστιζε τὸν «πεφωτισμένον» δυτικὸν πολιτισμὸν – συνέπεια τῆς δογματικῆς παρεκτροπῆς τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς ᾿Εκκλησίας – μεταφέρεται εἰς τὸν ἰδικόν μας χῶρον.

Ἡ θεολογία ἡ ὁποία ἐδιδάσκετο βασικῶς εἰς τὸν Μοναχικὸν χῶρον, διδάσκεται τώρα, μετὰ τὴν δημιουργίαν τοῦ ἑλληνικοῦ βασιλείου, εἰς τὰς νεοσυσταθείσας σχολὰς τῶν κρατικῶν Πανεπιστημίων. Ἡ πνευματικὴ ἀγωγὴ ἡ ὁποία ἠντλεῖτο φυσιολογικῶς ἀπὸ τὴν μετοχὴν εἰς τὴν ὅλην ζωὴν τῆς ἐνορίας, τώρα κυρίως προσφέρεται ἀπὸ τὰ κηρύγματα καὶ τὰ κατηχητικὰ τῶν λαϊκῶν.

Καὶ δύναται νὰ τεθῆ τὸ ἐρώτημα: Εἶναι καταδικαστέα αὐτὰ καθ᾿ ἑαυτὰ τὰ νέα σχήματα; Δὲν δύναται ἆραγε ἡ ὀρθόδοξος θεολογία νὰ διδάσκεται εἰς τὰ Πανεπιστήμια καὶ τὸ εὐσεβὲς ἦθος νὰ δίδεται εἰς τὰς χριστιανικάς κινήσεις; Ἐν προκειμένῳ δυνάμεθα νὰ δώσωμεν τὴν ἑξῆς διπλὴν ἀπάντησιν :

Πρῶτον, οὐδεὶς λόγος ὑπῆρχε ὑποτιμήσεως ἢ καταργήσεως τῶν παλαιῶν σχημάτων τὰ ὁποῖα προσφέρουν ὀρθοδόξως κάτι τὸ ἀναντικατάστατον.

Ἡ πνευματική πατρότητα καί ἡ πνευματική ὀρφάνια.

Πορφυρίτης

Τί μεγάλη εὐλογία εἶναι ὁ πνευματικός Πατέρας! Ὁ καλός, ὁ παραδοσιακός, ὁ ἅγιος πνευματικός Πατέρας εἶναι εὐλογία Θεοῦ! Ὁ λόγος του «ὕδωρ ζῶν»[1], «πηγὴ ὕδατος ζωῆς ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον»[2]· πηγαῖος, γάργαρος, καθαρός, ἀληθινός καί ἁγιασμένος, ὅπως εἶναι ὁ διαχρονικός λόγος τοῦ Θεοῦ. Ἀσυμβίβαστος μέ τούς ἐπιβαλλόμενους νεωτερισμούς καί κακοδοξίες, ἀνυποχώρητος στίς ἐκβιαστικές πιέσεις, «κουφός» πρός τίς κοσμικές σειρῆνες. Ἕνας ὀρθόδοξος πνευματικός Πατέρας μπορεῖ νά ἀλλάξει, μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ, ἕνα χωριό, μιά πόλη μία ὁλόκληρη χώρα! Μπορεῖ νά ἀλλάξει ριζικά καί νά ἁγιάσει τίς καρδιές τῶν λογικῶν προβάτων πού τοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Θεός.

Ὁ πνευματικός πατήρ εἶναι ἡ παρουσία τοῦ Θεοῦ δίπλα στό ποίμνιό του. Τό ποίμνιο, τό πιστό ποίμνιο, δοξάζει τόν Θεό γι’ αὐτήν τήν εὐλογία πού τούς ἔχει στείλει ὁ Ζωοδότης Κύριος. Ἕνας τέτοιος Πατέρας, ἀτρόμητος στίς ὁρατές καί ἀόρατες ἐπιθέσεις τοῦ πονηροῦ καί τῶν ὀργάνων του, παρηγορητικός, ὑποστηρικτικός, ὁμολογητής, διώκτης τῶν αἱρέσεων, ἔχων θυσιαστική ἀγάπη, τήν ἀληθινή ἀγάπη, τήν συνοδευομένη μέ δικαιοσύνη καί ἀλήθεια, καί ὄχι τήν σατανική ψευτοαγάπη τῶν μεταπατερικῶν ἀγαπολόγων, ταπεινός, μή ζητῶν ἀξιώματα, εἶναι πόλος ἕλξης τοῦ θείου Μαγνήτη!

Εὐλογημένοι ὅσοι γνώρισαν καί γνωρίζουν τέτοιους Πνευματικούς. Εὐτυχῶς, ὁ πανάγαθος Θεός δέν μᾶς ἔχει ἀφήσει χωρίς αὐτούς τούς, κυρίως ἀφανεῖς, Πατέρες. Τούς ἁγίους πνευματικούς ὁδηγούς οἱ ὁποῖοι σκοπό ἔχουν νά ὁδηγήσουν τίς ψυχές, πού κρέμονται ἀπό τό πετραχήλι τους, στή σωτηρία καί ὄχι στόν ἑαυτό τους. Ἄλλωστε ἡ ἐπιθυμία τοῦ πνευματικοῦ ἀνθρώπου, σύμφωνα μέ τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο, «εἶναι ἕνα μόνο νά σκοπεύει τή σωτηρία καί ὅ,τι ὁδηγεῖ σ’ αὐτό νά τό θεωρεῖ σημαντικό, ὅ,τι ὅμως ὄχι, νά τό περιφρονεῖ ἀφοῦ δέν ἀξίζει τίποτα…»[3].

Ἀνοιχτὴ ἐπιστολὴ ὑπερπολύτεκνου Ὀρθόδοξου πρὸς τὸν Ἐπίσκοπο Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεο μὲ θέμα «Λατρευτικὴ Ἑβδομάδα».

Τσακιρίδης Μιχαήλ -Θεσσαλονίκη 27/3/2026

Επίσκοπε Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεε

Ως ορθόδοξος χριστιανός και με συναίσθηση της ευθύνης για την ορθόδοξη ενημέρωση και διαπαιδαγώγηση των 10 παιδιών που μου έδωσε ο θεός και παίρνοντας αφορμή από τον Άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς που έλεγε ότι στα έσχατα χρόνια κάθε χριστιανός θα είναι υπεύθυνος για το σύνολο της χριστιανοσύνης και με αφορμή τις εκδηλώσεις της λατρευτικής εβδομάδας που γίνεται για τρίτη χρονιά στη θεσσαλονίκη θα ήθελα να μου απαντήσετε σε κάποια ερωτήματα.

1) Μήπως κάνει λάθος ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος που λέει ότι "ουκ έστι θέατρον η Εκκλησία ίνα προς τέρψιν ακούομεν.";

Σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες οι ιεροί ναοί είναι χώροι με αποκλειστική χρήση από τους ορθοδόξους για την θεία λειτουργία τα ιερά μυστήρια της εκκλησίας μας και την προσευχή.

2) Μήπως έκαναν λάθος οι Άγιοι Πατέρες που θέσπισαν αυτούς τους κανόνες;

3) Μήπως αλλάζοντας κάποιος την αποκλειστική χρήση των ιερών ναών ομοιάζει με τα αντίχριστα καθεστώτα κρατών που βεβήλωσαν και βεβηλώνουν τους ιερούς ναούς μας και κίνησαν διωγμούς στους ορθόδοξους χριστιανούς;

31 Μαρτίου. Τρίτη πρὸ τῶν Βαΐων. Ὑπατίου ἐπισκόπου Γαγγρῶν ἱερομ. (†326), Ἀκακίου ὁμολογητοῦ ἐπισκόπου Μελιτινῆς. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας ΜΘ´ 6-10).

Ησ. 49,6            καὶ εἶπέ μοι· μέγα σοί ἐστι τοῦ κληθῆναί σε παῖδά μου τοῦ στῆσαι τὰς φυλὰς Ἰακὼβ καὶ τὴν διασπορὰν τοῦ Ἰσραὴλ ἐπιστρέψαι· ἰδοὺ δέδωκά σε εἰς διαθήκην γένους, εἰς φῶς ἐθνῶν τοῦ εἶναί σε εἰς σωτηρίαν ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς. -

Ησ. 49,6                   Ο Κυριος μου είπεν ακόμη· Είναι μεγάλη δια σε τιμή, να ονομασθής δούλος και υπηρέτης μου. Να αποκαταστήσης ελευθέρας τας φυλάς του Ιακώβ και να επαναφέρης τους ανά τα διάφορα έθνη διεσκορπισμένους Ισραηλίτας. Ιδού, εγώ σε έχω δώσει εις εκπλήρωσιν της διαθήκης μου προς το γένος το Ισραηλιτικόν. Ως φως δι' όλα τα έθνη. Να είσαι συ ο σωτήρ εις όλους τους λαούς, μέχρι και των περάτων της γης.

Πὼς ὁ μακαριστὸς Πατριάρχης Γεωργίας λύνει τὸ δημογραφικὸ πρόβλημα στὴν Γεωργία.

Στά τέλη τής δεκαετίας τού 2000, ή Γεωργία αντιμετώπιζε σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα, μέ τά ποσοστά γεννήσεων νά μειώνονται δραματικά. Τό 2007, ό Πατριάρχης Ηλίας Β’, μία προσωπικότητα μέ τεράστια επιρροή στή χώρα, αποφάσισε νά δράσει πρακτικά.

Υποσχέθηκε δημόσια ότι θά βάπτιζε ό ίδιος προσωπικά κάθε τρίτο παιδί (καί τά επόμενα) κάθε ορθόδοξης οικογένειας, μέ τήν προϋπόθεση ότι οί γονείς είναι παντρεμένοι μέ θρησκευτικό γάμο.

Οί βαπτίσεις αυτές δέν γίνονται μεμονωμένα, αλλά διοργανώνονται ώς μεγάλες ομαδικές τελετές στόν Καθεδρικό Ναό τής Αγίας Τριάδας (Sameba) στήν Τιφλίδα, συνήθως αρκετές φορές τόν χρόνο.

Περί Ἐκδικήσεως

❈ Οἱ ἄνθρωποι λένε, "θά πάρω ἐκδίκηση, θά τοῦ κάνω κακό", χωρίς νά σκέφτονται τό μεγαλύτερο κακό πού τό κάνουν στόν ἑαυτόν τους, γιατί ἄν ἐκδικεῖσαι καί δέν συγχωρεῖς, δέν θά συγχωρεθεῖς ἀπό τόν Θεό γιά τά δικά σου πού εἶναι πολύ μεγαλύτερα σφάλματα.

Τά πάθη καί ἡ κατάθλιψη (βιβλίο)- Πρόλογος- Εἰσαγωγή (σελ. 5-23), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Εἰσαγωγή στήν Ἀποκάλυψη, Βοηθήματα, Κυριολεξία καί συμβολισμοί, Βιβλίο γιά τούς καιρούς μας/ Θεολογία καί σπουδαιότητα τοῦ βιβλίου, π. Σεραφείμ Ρόουζ καί Ν. Βασιλειάδου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Εἰσαγωγή στήν Ἀποκάλυψη, Βοηθήματα, Κυριολεξία καί συμβολισμοί, Βιβλίο γιά τούς καιρούς μας/ Θεολογία καί σπουδαιότητα τοῦ βιβλίου, π. Σεραφείμ Ρόουζ καί Ν. Βασιλειάδου, 29-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com, 

 

Εισαγωγή στήν Αποκάλυψη, Οράσεις, Οπτασίες, θέμα- σκοπός καί οικονομία του βιβλίου/Ενότητα καί ερμηνεία του βιβλίου, Ν. Βασιλειάδου καί π. Σεραφείμ Ρόουζ, Ιερ. Σάββα Αγιορείτου

 Εισαγωγή στήν Αποκάλυψη, Οράσεις, Οπτασίες, θέμα- σκοπός καί οικονομία του βιβλίου/Ενότητα καί ερμηνεία του βιβλίου,  Ν. Βασιλειάδου καί π. Σεραφείμ Ρόουζ, 29-3-2026, Ιερ. Σάββα Αγιορείτου 

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Τό μέγα ἀγαθό τῆς νηστείας & ἡ ἐλεημοσύνη, Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τό μέγα ἀγαθό τῆς νηστείας & ἡ ἐλεημοσύνη, Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ, 29-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ ἄπειρη μεγαλειότητα, ἡ πανσοφία, ἡ παναγαθότητα τοῦ Κυρίου, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης/ Φιλοκαλία τόμος Β', Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἄπειρη μεγαλειότητα, ἡ πανσοφία, ἡ παναγαθότητα τοῦ Κυρίου, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης/ Φιλοκαλία τόμος Β', 28-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Έστιν αἰσχύνη ἐπάγουσα ἁμαρτίαν, & ἐστιν αἰσχύνη δόξα, Παροιμίες Σολομώντος, Κεφ. 26, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτη

 

Εἰσαγωγή στήν Ἀποκάλυψη, Βοηθήματα, Κυριολεξία καί συμβολισμοί, Βιβλίο γιά τούς καιρούς μας, π. Σεραφείμ Ρόουζ καί Ν. Βασιλειάδου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Εἰσαγωγή στήν Ἀποκάλυψη, Βοηθήματα, Κυριολεξία καί συμβολισμοί, Βιβλίο γιά τούς καιρούς μας, π. Σεραφείμ Ρόουζ καί Ν. Βασιλειάδου, 28-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

Προσευχή γιά τούς πολιτικούς ἄρχοντες νά τούς φωτίζει ὁ Θεός- Ὁ Ἁγ. Ἐφραίμ Κατουνακιώτης συμβουλεύει πῶς νά προσευχόμαστε, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Προσευχή γιά τούς πολιτικούς ἄρχοντες νά τούς φωτίζει ὁ Θεός- Ὁ Ἁγ. Ἐφραίμ Κατουνακιώτης συμβουλεύει πῶς νά προσευχόμαστε, 29-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

«Ὁ διάβολος περιφέρεται ἀνάμεσα σὲ συγγενεῖς ἢ γνωστούς»

«Ο διάβολος περιφέρεται ανάμεσα σε συγγενείς ή γνωστούς»

Ένας νεαρός αδελφός ρώτησε κάποτε τον γέροντα:

— Πάτερ, γιατί μαλώνω σκληρότερα όχι με ξένους, αλλά με τους κοντινούς μου ανθρώπους; Με συγγενείς, με γνωστούς, με τους δικούς μου ανθρώπους;

Ο άγιος αναστέναξε ελαφρά και χαμογέλασε με εκείνη την ευγένεια που δεν κρίνει.

— Γιατί εκεί μπαίνει πιο εύκολα ο διάβολος, είπε. Ανάμεσα στους κοντινούς μου ανθρώπους.

— Αλλά δεν είναι κακοί άνθρωποι...

— Ούτε πρέπει να είναι, γιε μου. Ο διάβολος δεν έρχεται με κέρατα. Έρχεται με λόγια. Με συμβουλές. Με «φροντίδα». Με «δικαιοσύνη».

Και άρχισε να του διηγείται ένα περιστατικό.

Ήταν ένας πιστός άνθρωπος που προσπαθούσε να ζήσει όμορφα: προσευχόταν, πήγαινε στην εκκλησία, προσπαθούσε να είναι δίκαιος. Όχι πολύ. Όσο μπορούσε.

Και πήγε καλά.

Μια μέρα, ένας στενός συγγενής του είπε:

Σημειώσεις ἀδελφῆς Συγκλητικῆς. Ἱερὸ ἡσυχαστήριο Παναγίας Γλυκοφιλούσης Ραψάνης. Ἐκτός τοῦ σώματος ἐμπειρία, θεία δράματα καί ἄρρητα ρήματα.

Ἐπιστολές καί σημειώσεις πνευματικῶν ἐμπειριῶν

Ἐκτός τοῦ σώματος ἐμπειρία, θεία δράματα καί ἄρρητα ρήματα

Πόσον ὡραία ἦταν ἡ Παναγία μας καί ὁ ἀρχιστράτηγος Γαβριήλ, ὅταν βγῆκα ἀπό τό σῶμα! Δέν κατάλαβα, ἤμουν ἀφοσιωμένη στην κυκλοειδή προσευχή καί εὐφροσύνη, μετά δέν διεύθυνα στόν ἑαυτό μου τίποτε, πῶς ἔγινε δέν ξέρω, ἔφυγα. Πρῶτα πρῶτα εἶδα τήν Παναγία, ὄχι εἰκόνα, ζωντανή νά μιλάει οὐράνια ρήματα καί αὐτά ὅπου ἄκουγα,τά εὐφρόσυνα λόγια, ἔφευγα, ἔφευγα, μέ ὁδηγοῦσε τό ἄρρητον κάλλος, ή δόξα ή θεία καί ἡ εὐφροσύνη. Πολλά εἶναι (καί) διάφορα, θεία μέθη ἀπό τό βράδυ ἕως τήν ἐπαύριον. Ὁ ἥλιος μου φαινόταν κάτω, περίπου ἐννέα ἡ ὥρα. Προσπαθοῦσα νά συνέλθω, ἐνδόμυχα ἔλεγα, ἄλλος τώρα μέ ὁδηγεῖ, ἐνῶ ἔχω σῶμα καί κάπως πρέπει να συνέλθω, καί πάλιν τό οὐράνιο κάλλος μέ τραβοῦσε στά θεῖα καί ἀνέσπερα. Πῶς να ξεχάσω ὅλα αὐτά; Το κάλλος τῆς Παναγίας μετά τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ;

Χτυποῦσε ὁ ἥλιος στο πρόσωπο μου καί μέ ζέσταινε πολύ, ἔβαζα τά χέρια μου, τί εἶναι αὐτό πού μέ ζεσταίνει;

«Συνταγματικὴ» ἡ υἱοθεσία παιδιῶν ἀπὸ ὁμοφυλόφιλους, ἀποφάσισε τὸ ΣτΕ.

 ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣτΕ ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΣ

σ.σ. Επισήμως χώρα καλλιέργειας ανώμαλων γενιών η Ελλάδα, με την ανοχή της σιωπούσας διοικούσας εκκλησίας, ακόμη και με την δημόσια στήριξη ορισμένων ιεραρχών.

H Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε κατά πλειοψηφία ότι είναι συνταγματική η αναγνώριση του δικαιώματος υιοθεσίας ανηλίκου από ομόφυλα έγγαμα ζευγάρια, καθώς αυτό «δεν προσβάλλει τη συνταγματική προστασία της παιδικής ηλικίας και του υπέρτατου/βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού», ενώ παράλληλα έκρινε ότι ο γάμος μεταξύ προσώπων του ιδίου φύλου είναι σύμφωνος με το Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ.

Ειδικότερα, η Ολομέλεια του ΣτΕ με την υπ΄ αριθμ. 392/2026 απόφασή της (πρόεδρος Μιχάλης Πικραμένος και εισηγήτρια η σύμβουλος Επικρατείας Αναστασία-Μαρία Παπαδημητρίου), έκρινε κατά πλειοψηφία (μειοψήφησαν 6 σύμβουλοι Επικρατείας) ότι οι ρυθμίσεις του ν. 5089/2024 είναι συνταγματικές και μάλιστα είναι «σε συμφωνία προς τις συνταγματικές αρχές του σεβασμού και της προστασίας της αξίας του ανθρώπου, της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας και της ισότητας ενώπιον του νόμου, καθώς επίσης προς τις αρχές της Ε.Σ.Δ.Α., άλλων διεθνών συμβάσεων και του ενωσιακού δικαίου και απηχούν την εξέλιξη, κατά τις τελευταίες δεκαετίες, τόσο των κοινωνικοηθικών αντιλήψεων σχετικά με τις ομοερωτικές σχέσεις, όσο και της αντιμετώπισης, από την έννομη τάξη, των σχέσεων συμβίωσης και γονεϊκότητας ομοφύλων στην πλειοψηφία των προηγμένων δημοκρατικών χωρών της Ευρώπης και, γενικότερα, του δυτικού κόσμου, προς την κατεύθυνση της άρσης του κοινωνικού αποκλεισμού και της προστασίας της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής χωρίς διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού».

Πρὸς τὸν Παναγιώτατο Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεο.

Με βαθιά λύπη και έντονο προβληματισμό πληροφορούμαστε ότι και φέτος, στο πλαίσιο της λεγόμενης «λατρευτικής βδομάδας» της ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, προγραμματίζονται εκδηλώσεις εντός ιερών ναών που δεν έχουν χαρακτήρα λατρευτικό, αλλά καθαρά καλλιτεχνικό και θεατρικό. Συγκεκριμένα προβλέπονται αναγνώσεις κειμένων από έργα του Νίκου Καζαντζάκη και του Κωνσταντίνου Καβάφη, συναυλίες με μουσικά όργανα εντός των ναών, καθώς και καλλιτεχνικές εμφανίσεις με τραγουδιστές.

Τα γεγονότα αυτά προκαλούν εύλογη αγανάκτηση σε πολλούς πιστούς, διότι βλέπουν να μετατρέπεται ο Ιερός χώρος των Ναών σε σκηνή πολιτιστικών εκδηλώσεων και θεάματος. Μετατρέπετε Παναγιότατε κάθε μεγάλη σαρακοστή, την πιο ιερά και κατανυκτική περίοδο του εκκλησιαστικού έτους, τους ναούς σε χώρους εκδηλώσεων. Μουσικά όργανα, ποιήματα, ακόμη και κομμάτια από έργα του βλάσφημου Καζαντζάκη κάθε χρόνο πλέον απαγγέλλονται.

30 Μαρτίου. Δευτέρα πρὸ τῶν Βαΐων. Ἰωάννου ὁσίου, συγγραφέως τῆς «Κλίμακος» (†615). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας ΜΗ´ 17-22 καί ΜΘ´ 1-4).

Ησ. 48,17          οὕτως λέγει Κύριος ὁ ῥυσάμενός σε, ὁ ἅγιος Ἰσραήλ· ἐγώ εἰμι ὁ Θεός σου, δέδειχά σοι τοῦ εὑρεῖν σε τὴν ὁδόν, ἐν ᾗ πορεύσῃ ἐν αὐτῆ.

Ησ. 48,17                  Αυτά λέγει ο Κυριος, ο οποίος σε ηλευθέρωσε, ο άγιος Θεός του ισραηλιτικού λαού· Εγώ είμαι ο Θεός σου, εγώ έδειξα εις σε να εύρης την αληθινήν οδόν, εις την οποίαν και πρέπει να πορευθής, εάν θέλης την σωτηρίαν σου.

Ὑπερμεγέθεις κατασκευές….στήν ἐρημικὴ- ἀσκητική Καψάλα Ἁγίου Ὄρους.

σ.σ. Απολαμβάνουν τα αργύρια του Ιούδα. Δεν τους προβληματίζει το τέλος του Ιούδα.

Ἁγιορείτικη Κελλιώτικη Φωνή.

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 2//15.3.2026.

Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως.

Ὅταν προσκυνοῦν οἱ Παντοκρατορινοί τούς σχισματο-αἱρετικοὺς Οὐκρανούς… (βλέπε ἐπίσκεψη στὸ Ἅγιον Ὅρος τοῦ αὐτοχειροτονημένου καὶ ἀφορισμένου Ἐπιφανίου Ντουμένκο στις 10-13 Ὀκτωβρίου 2025 ν.ἡμ.),

Τότε τὸ χρῆμα ρέει ἄφθονο γιὰ ὑπερμεγέθεις κατασκευὲς ξενοδοχειακῶν ἐγκαταστάσεων… ἐάν συγκριθοῦν μὲ τὰ ἀσκητικὰ ἀπέριττα παραδοσιακά κελλάκια γύρω ἀπὸ τὴν ἐρημική – ἀσκητικὴ Καψάλα…

Παντοκρατορινοί συνέλθετε…!!! Καταστρέφετε συνείδητά τὸ Ἅγιον Ὄρος… Οὐαὶ καὶ ἀλίμονο σας …

«Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί ( σ.σ. Παντοκρατορινοί), ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν» (Ματθ. κεφ.ΚΓ΄, στιχ.14).

Τὸ Φάρμακο τῆς Ἐκκλησίας

Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία διαφυλάσσει τὰ ὀρθὰ δόγματα, τὰ ὁποῖα με τη σειρά τους καθορίζουν τὸν ὀρθὸ τρόπο ζωῆς, δηλαδή τὸ Ὀρθόδοξο ἦθος. Ὁ ἄνθρωπος, πιστεύοντας ὀρθά καὶ ζῶντας ὀρθόδοξα, ἐνσωματώνεται καὶ παραμένει μέσα στὴν Ἐκκλησία, ὅπου ἀποκαθίσταται ψυχοσωματικά, γινόμενος πραγματικά ὑγιής.

*Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης*

Ὁ συνεχόμενος ἀγῶνας τῆς Συντονιστικῆς Ἐπιτροπῆς πιστῶν Περιστερίου μπροστὰ στὴν ἀπείθεια τοῦ οἰκείου μητροπολίτου νὰ σεβαστεῖ τὴν Συνοδικὴ ἀπόφαση γιὰ τὸν Ἐσταυρωμένο.

‘Υπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν’ 04.03.2026, συνέντευξη κ. Ιωάννη Λίτινα

σ.σ. Ιδού οι διώξεις που υφίστανται οι πιστοί της Μητροπόλεως Περιστερίου επειδή αντιστέκονται στην εκδίωξη του Εσταυρωμένου από την θέση Του στην Αγία Τράπεζα.

*Παύθηκαν άξια στελέχη από την κατήχηση

*Διώχθηκαν από το φιλόπτωχο και από την διοίκηση των ναών άξια στελέχη

*Εκλήθη η αστυνομία να προσάγει κάποιους στο Τμήμα και σε κάποιους άλλους να επιδοθεί κλητήριο γράμμα ώστε να απολογηθούν και να τους δοθούν συστάσεις.

*Υπέστησαν ύβρεις και λοιδωρίες, προφορικώς και εγγράφως. Στις εγκυκλίους του μητροπολίτου αποκαλούνται «φονταμενταλιστές», «οργανωσιακοί» «ζηλωτές ού κατ’ επίγνωση»,«εσταυρωμενομανίτες», «εσταυρωμενολάτρες», «χαμηλού επιπέδου», «υποκινητές φανατισμού», «χαμηλού επιπέδου άνθρωποι με συσσωρευμένη ψυχολογική στέρηση», «ασκούντες ιδιωτική θεολογία», «φανατικοί», «θεολογούντες αθεολόγητοι και αμυσταγώγητοι», «αρεσκόμενοι στον θρησκευτισμό», κ.α.

ABBA DANIEL, EPIPHANIUS BISHOP OF CYPRUS, EFREM, EUCHARISTUS THE SECULAR, The Wisdom of the Holy Fathers of the Desert, Fr. Savvas Agioreitis

ABBA DANIEL, EPIPHANIUS BISHOP OF CYPRUS, EFREM, EUCHARISTUS THE SECULAR, The Wisdom of the Holy Fathers of the Desert, Fr. Savvas Agioreitis, 27-3-2026 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Χαῖρε ὅτι λιμένα τῶν ψυχῶν ἑτοιμάζεις (Ἀκάθιστος ὕμνος)-Η προσευχή ὡς τό ὑψηλότερον ἔργο τοῦ ἀνθρώπινου νοῦ, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Χαῖρε ὅτι λιμένα τῶν ψυχῶν ἑτοιμάζεις (Ἀκάθιστος ὕμνος)-Η προσευχή ὡς τό ὑψηλότερον ἔργο τοῦ ἀνθρώπινου νοῦ, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, 27-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ Παναγία τῶν Χαιρετισμῶν

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Ἡ Παναγία τῶν Χαιρετισμῶν

Διαβάζουμε στοὺς χαιρετισμοὺς «Χαῖρε, κλῖμαξ ἐπουράνιε, δι’ ἧς κατέβη ὁ Θεός», χαῖρε, γέφυρα μετάγουσα τοὺς ἐκ γῆς πρὸς οὐρανόν.

Ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου ἤ τῶν Χαιρετισμῶν, εἶναι ἕνας γλαφυρὸς ὑπέροχος ὕμνος στὴν Παναγία.

Στὴν Ἱ. Μ. Διονυσίου, Ἁγ. Ὄρους ὑπάρχει ἡ εἰκόνα τῆς Παν­αγίας τῶν Χαιρετισμῶν, γιὰ τὴν ὁποία ὑπάρχει τὸ ἀκόλουθο συγκλονιστικὸ ἱστορικό.

«Τὸ 1592, ὁ Ἀλγερινὸς πειρατὴς Ἲφ Ἀρταβάν – Ἀλφά, ξεκινώντας ἀπὸ τὴν Νῆσον Σκύρο ἔφθασε εἰς τὴν Ἱ. Μ. Διονυσίου, διὰ νὰ ἁρπάξη τοὺς θησαυρούς της. Εἶχε μάθει ὅτι ὑπῆρχε ἐκεῖ μία περίφημη καὶ πολύτιμη εἰκόνα τῆς Θεοτόκου, «Τῶν Χαιρετισμῶν» λεγομένη.

Ἀπεβίβασε διακόσιους ἄνδρες ὡπλισμένους καὶ μὲ πρόσ­θετο ὁπλισμὸ τρία πυροβόλα. Ὁ Ἡγούμενος τότε σκέφθηκε νὰ ἔλθη σὲ διαπραγματεύσεις μὲ τὸν πειρατή, γιὰ νὰ μπορέση νὰ σώση τοὺς μοναχοὺς καὶ τὴ Μονή. Ὁ Ἴφ – Ἀρταβὰν ἔφθασε στὴν κλεισμένη πόρτα τῶν τειχῶν τῆς Μονῆς. Ἕνας μοναχός, τοῦ εἶπε τότε ἀπὸ ἕνα ἄνοιγμα τοῦ ἄνω τμήματος τῆς θύρας:

– Μποροῦμε ν’ ἀντισταθοῦμε, ἀλλὰ ἄς τὰ κανονίσωμε φιλικά, ὥστε οὔτε σεῖς, οὔτε ἐμεῖς νὰ σκοτωθοῦμε. Ἀποφασίσαμε νὰ σᾶς δώσωμε 50.000 φλωριά, ἑκατὸ βαρέλια λάδι καὶ ἑκατὸ κρασί, καὶ νὰ μᾶς ἀφήσετε ἥσυχους

Ὅσιος Φιλόθεος τῆς Πάρου Ὁμολογία δαιμονίου!

Ὅσιος Φιλόθεος τῆς Πάρου

Ομολογία δαιμονίου!

Πρό ἐτῶν, ὅταν ἐδιάβαζα εἰς μίαν κόρην, εἰς τήν ὁποίαν εἶχε κάμει κατοικητήριον, τούς ἐξορκισμούς τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, ὅταν εἰς τούς ἐξορκισμούς ἀνέφερα τό ὄνομα Βεελζεβούλ, ἐφώναζε δυνατά ἐγώ, ἐγώ εἶμαι ὁ Βεελζεβούλ, ὁ ἄρχων τῶν δαιμονίων.

Ὅταν δέ ἐτελείωσα τούς ἐξορκισμούς, έκαυχᾶτο καί ἔλεγεν· ἐγώ εἶμαι ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου, ἐγώ ἐξουσιάζω πάντας, ὅλοι εἶναι ἰδικοί μου, ὅλοι μοῦ ὑποτάσσονται, βασιλεῖς, πατριάρχαι μητροπολῖται, παπάδες, καλόγηροι, ἄνδρες, γυναίκες, μικροί, μεγάλοι.

Ψεύδεσαι, τῷ εἶπον, δέν λέγεις τήν ἀλήθειαν·

Καί μοῦ λέγει· ἀλλ' αὐτοί εἶναι πολλά ὀλίγοι, ἐγώ τούς πολλούς ἔχω· μένουν ἐχθροί μου μερικοί κουτοί σάν καί ἐσένα, ὀλίγοι καλόγηροι καί μερικοί παπάδες καί ὀλίγοι κοσμικοί, μά ποῦ θά μοῦ πᾶνε, θά τούς κυνηγήσω, ἔχω νά τούς κάμω πολλά κακά, ἐάν δέν θελήσουν νά μέ ἀκολουθήσουν· τούς μισῶ, δέν θέλω νά τούς βλέπω, ὅπως καί αὐτήν τήν κακοῦργα τήν Παρθενίαν (ἐννοοῦσε τήν πάσχουσα), ἡ ὁποία εἶχε ἔρωτα μέ τόν ξυλοκαρφωμένο (ξυλοκαρφωμένο ἔλεγε τόν Χριστόν) καί δέν ἔκανε ἄλλη δουλειά, παρά διαρκῶς νά προσεύχεται, να ψάλλῃ, να μελετᾷ, νά τρέχῃ εἰς τά κηρύγματα καί ἐπειδή μέ ἐστενοχώρει, μέ ἐπλήγωνε, καί ἐπειδή δέν εἶχα ἄδειαν νά τήν φονεύσω, ἐζήτησα ἄδειαν ἀπό τόν ξυλοκαρφωμένον νά μοῦ δώσῃ ἄδειαν νά τήν βασανίσω καί μοῦ ἔδωκε καί θά τήν βασανίζω δώδεκα ἔτη καί τότε θά ἔβγω· θά τῆς κάμω μαρτύρια.

Ὅταν δέ τῷ εἶπον, διατί δέν πηγαίνεις νά ἔμβῃς εἰς τούς βλασφήμους, εἰς τούς φθονερούς, εἰς τούς πόρνους, τούς μοιχούς, τούς μεθύσους, ἀλλά βασανίζεις τήν κόρην αυτήν τήν σεμνήν, τήν ἠθικήν, τήν φρόνιμην; Τότε, ἐσήκωσε το χέρι τῆς πασχούσης καί μέ ἐμούτζωσε. Νά, μοῦ λέγει, κουτέ· αὐτοί εἶναι φίλοι μου,εἶναι δικοί μου, ὅ,τι τούς εἴπω τό κάνουν, τούς ἔχω εἰς τό χέρι μου, ἐν ᾧ αὐτή εἶναι ἐχθρός μου. Σύ τούς φίλους σου τούς ἀγαπᾷς ἤ τούς μισεῖς; ...

Ἐπιστολή 453

Φιλόθεος γραφίδα 5 σσ. 35-36

(Παρθενίαν: Πρόκειται περί τῆς μοναχῆς Παρθενίας Κράκαρη, ἡ ὁποία ἐπειράζετο καί ἐταλαιπωρεῖτο ὑπό δαιμονίου)

 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/02/blog-post_333.html

Κυριακή Ε Νηστειῶν:«Ἀπό τόν βίο τῆς ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας: Ἡ κατάνυξις καί τά δάκρυα» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ[:Μάρκ.10,35-45]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

« ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΗΣ ΟΣΙΑΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ:

Η ΚΑΤΑΝΥΞΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-4-1984]

[ Β 111 ]

Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, την Ε΄ Κυριακή των Νηστειών, την έχει αφιερωμένη εις την οσία Μαρία την Αιγυπτία. Δεν είναι η μνήμη της σήμερα. Είναι την 1η Απριλίου. Αλλά την τοποθετεί, όπως τοποθετεί και τις μνήμες άλλων, τις προηγούμενες Κυριακές, του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, του αγίου Ιωάννου της Κλίμακος, έχει μία Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως και μία Κυριακή της Ορθοδοξίας, ακριβώς γιατί θέλει κάτι να προβάλει. Και αυτό που θέλει να προβάλει η Εκκλησία, είναι τούτο: Ότι ο βίος της οσίας μητρός ημών Μαρίας της Αιγυπτίας υπήρξε πανάθλιος. Ο καρπός της μετανοίας της και των δακρύων της, όμως, την εισήγαγε εις την Βασιλείαν του Θεού και έγινε αγία. Συνεπώς θέλει να πει με αυτό η Εκκλησία μας: «Μην απογοητεύεστε. Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι ένα σκάμμα, είναι ένα στάδιον, είναι ένα πεδίον αγώνος. Αγωνιστείτε, μετανοήσατε, δακρύσατε, κλάψατε και θα συγχωρηθείτε· όχι μόνο θα συγχωρηθείτε, αλλά και θα αγιασθείτε. Όχι μόνο θα αγιασθείτε, αλλά και θα δικαιωθείτε. Δηλαδή θα αναγνωριστείτε παιδιά του Θεού αγαπημένα, ζώντας μέσα στην αιωνιότητα, μαζί με Εκείνον».

Ε Κυριακή τῶν νηστειῶν. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς γιά τή θεάρεστη νηστεία καί τήν ψυχοσωτήρια ἐλεημοσύνη

Ε΄ ΚΥΡΙΑΚH ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΑΡΕΣΤΗ ΝΗΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΟΣΩΤΗΡΙΑ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ

Υπάρχουν μερικά θαλάσσια μέρη που τρέφουν μεγάλα κητώδη θηρία. Όσοι λοιπόν πλέουν σε αυτά τα μέρη κρεμούν κώδωνες στα πλευρά των πλοίων, ώστε τα θηρία τρομαγμένα από τον ήχο τους να φεύγουν. Και του δικού μας βίου η θάλασσα τρέφει πολλά και φοβερότερα θηρία, τα πονηρά πάθη δηλαδή και τους εφόρους των παθών, τους δαίμονες, που είναι πονηρότεροι. Επιπλέει σε αυτή τη θάλασσα σαν πλοίο η Εκκλησία του Θεού και αντί για κώδωνες έχει τους πνευματικούς διδασκάλους, ώστε με τον ιερό ήχο της διδασκαλίας τους νʼ απομακρύνει τα νοητά θηρία. Αυτό προφανώς προτυπώνοντας η στολή του Ααρών, είχε εύηχους κώδωνες ραμμένους στα άκρα της και σύμφωνα με όσα είχαν θεσμοθετηθεί, έπρεπε να ακούγεται ο ήχος τους, όταν λειτουργούσε ο Ααρών.

Και εμείς από την άλλη, μεταφέροντας καλά τους τύπους στην πνευματική τους διάσταση, ας ηχήσουμε τώρα σε σας πνευματικά, και μάλιστα κατά τον καιρό της νηστείας, οπότε επιτίθενται αγρίως φανερά και αφανή θηρία• φανερά μεν η γαστριμαργία, η μέθη και τα παρόμοια, ενώ άλλα που ενεδρεύουν αφανώς, η κενοδοξία και η υπερηφάνεια, η υπεροψία και η υποκρισία. Ο ίδιος λοιπόν ήχος είναι και φυγαδευτήριο των θηρίων τέτοιου είδους και φυλακτήριο των όσων ασκούν τη νηστεία.

Είναι λοιπόν η νηστεία και η ακρασία αντίθετα μεταξύ τους, όπως η ζωή και ο θάνατος. Η νηστεία είναι εντολή ζωής, που είναι συνομήλικη της ανθρώπινης φύσεως, αφού δόθηκε από τον Θεό στον Αδάμ κατά την αρχή στον παράδεισο, για διαφύλαξη της ζωής και της θείας χάριτος που είχε δοθεί σʼ αυτόν από τον Θεό. Η δε ακρασία είναι συμβουλή για τον θάνατο σώματος και ψυχής, που δόθηκε δολίως από τον Διάβολο στον Αδάμ διά της Εύας για έκπτωση της ζωής και απομάκρυνσή της από τον Θεό θείας χάριτος• διότι ο Θεός θάνατο δεν δημιούργησε, ούτε ευχαριστείται με την απώλεια των ζώντων. Ποιος άνθρωπος λοιπόν θέλει να βρει ζωή και χάρη στον Θεό από τον Θεό; Ας αποφύγει την θανατηφόρο ακρασία και ας προστρέξει στη θεοποιό νηστεία και εγκράτεια, για να επανέλθει χαρούμενος στον παράδεισο.

Ο Μωυσής, νηστεύοντας επάνω στο όρος σαράντα ημέρες, πέταξε σε ύψος θεοπτίας και δέχθηκε πλάκες θεοσέβειας• ο δε λαός των Εβραίων κάτω μεθώντας, εξέπεσαν σε ασέβεια και κατασκεύασαν είδωλο μόσχου σε ομοίωμα του αιγυπτίου θεού Άπιδος, και αν δεν στεκόταν μεσίτης προς τον Θεό, αφού με την ανηλεή εξόντωση των ομογενών του που προηγήθηκε, τον εξιλέωσε, δεν θα τους λυπόταν καθόλου ο Θεός[Έξ.32,1 κ.ε.].

Ἡ εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς Ε Νηστειῶν. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Ε΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Κατά Μάρκον, κεφ. Ι΄, εδάφια 32-45

32 ῏Ησαν δὲ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντες εἰς ῾Ιεροσόλυμα· καὶ ἦν προάγων αὐτοὺς ὁ ᾿Ιησοῦς, καὶ ἐθαμβοῦντο, καὶ ἀκολουθοῦντες ἐφοβοῦντο. Καὶ παραλαβὼν πάλιν τοὺς δώδεκα ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν, 33 ὅτι ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς ῾Ιεροσόλυμα καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ γραμματεῦσι, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσι, 34 καὶ ἐμπαίξουσιν αὐτῷ καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν καὶ ἐμπτύσουσιν αὐτῷ καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.

35 Καὶ προσπορεύονται αὐτῷ ᾿Ιάκωβος καὶ ᾿Ιωάννης υἱοὶ Ζεβεδαίου λέγοντες· διδάσκαλε, θέλομεν ἵνα ὃ ἐὰν αἰτήσωμεν ποιήσῃς ἡμῖν. 36 Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· τί θέλετε ποιῆσαί με ὑμῖν; 37 Οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· δὸς ἡμῖν ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου. 38 Ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι; 39 Οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· δυνάμεθα. Ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· τὸ μὲν ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω πίεσθε, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε· 40 τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου καὶ ἐξ εὐωνύμων οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι, ἀλλ᾿ οἷς ἡτοίμασται.

41 Καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἤρξαντο ἀγανακτεῖν περὶ ᾿Ιακώβου καὶ ᾿Ιωάννου. 42 Ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτοὺς λέγει αὐτοῖς· οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν· 43 οὐχ οὕτω δὲ ἔσται ἐν ὑμῖν, ἀλλ᾿ ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος, 44 καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος· 45 καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

32 Προχωρούσαν λοιπόν και ανέβαιναν τον δρόμο προς τα Ιεροσόλυμα. Και ο Ιησούς προχωρούσε μπροστά από τους μαθητές Του και αυτοί θαμπώνονταν από θαυμασμό και δέος, καθώς Τον έβλεπαν τόσο άφοβα και με τόσο θαρραλέα απόφαση να προχωρά προς την πόλη όπου τόσα θα πάθαινε. Και ενώ από σεβασμό τον ακολουθούσαν, φοβούνταν για όσα θα τους έβρισκαν στα Ιεροσόλυμα. Και ο Ιησούς, αφού πήρε ιδιαιτέρως τους δώδεκα, άρχισε να τους λέει εκείνα που θα του συνέβαιναν.

Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς Κυριακῆς Ε Νηστειῶν. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Ε΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Προς Εβραίους, κεφ. Θ΄, εδάφια 11-14

11 Χριστὸς παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς, οὐ χειροποιήτου, τοῦτ' ἔστιν οὐ ταύτης τῆς κτίσεως, 12 οὐδὲ δι' αἵματος τράγων καὶ μόσχων, διὰ δὲ τοῦ ἰδίου αἵματος εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς τὰ Ἅγια, αἰωνίαν λύτρωσιν εὑράμενος 13 Εἰ γὰρ τὸ αἷμα ταύρων καὶ τράγων καὶ σποδὸς δαμάλεως ῥαντίζουσα τοὺς κεκοινωμένους ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα 14 πόσῳ μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ὃς διὰ Πνεύματος αἰωνίου ἑαυτὸν προσήνεγκεν ἄμωμον τῷ Θεῷ, καθαριεῖ τὴν συνείδησιν ὑμῶν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων εἰς τὸ λατρεύειν Θεῷ ζῶντι;

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

11 Αντίθετα ο Χριστός ήλθε ως Αρχιερέας των μελλοντικών αγαθών, των αγαθών δηλαδή της Καινής Διαθήκης. Και εισήλθε στα επουράνια Άγια των Αγίων μέσα από μία ανώτερη και τελειότερη σκηνή, που δεν κατασκευάστηκε από χέρια ανθρώπων.

Λέει ἕνας Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας πολύ ὡραῖα:

❈ Λέει ἕνας Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας πολύ ὡραῖα: ἄν φύγει ἡ ἀγάπη ἀπό τόν ἄνθρωπο, πού εἶναι ἡ κορυφαῖα ἀρετή, ἀντεισέρχεται τό μῖσος. Δέν μένει κάπως μετέωρος ὁ ἄνθρωπος, νά μήν ἔχει οὔτε ἀγάπη, οὔτε μῖσος.

29 Μαρτίου. † ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ. «Μαρίας ὁσίας τῆς Αἰγυπτίας». Μάρκου ἐπισκόπου Ἀρεθουσίων, Κυρίλλου διακόνου καὶ τῶν σὺν αὐτοῖς (†364). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Κυριακῆς ε´ νηστειῶν (Ἑβρ. θ´ 11-14).

Εβρ. 9,11           Χριστὸς δὲ παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς, οὐ χειροποιήτου, τοῦτ᾿ ἔστιν οὐ ταύτης τῆς κτίσεως,

Εβρ. 9,11                   Και πράγματι ο Χριστός, όταν ήλθεν ως Αρχιερεύς των αγαθών, τα οποία δια την Π. Διαθήκην ήσαν μέλλοντα, εισήλθε δια της μεγαλυτέρας και τελειοτέρας σκηνής, που δεν είχε κατασκευασθή από ανθρώπινα χέρια, δηλαδή όχι δια μέσου των υλικών κτισμάτων, αλλά με το άγιον και τίμιον σώμα δια της αειπαρθένου Μαρίας. (Αυτό το σώμα ήτο η μεγαλυτέρα και τελειοτέρα σκηνή του Θεού).

Κυριακή Ε Νηστειῶν. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τό αἴτημα τῶν ὑιῶν τοῦ Ζεβεδαίου

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Ματθ.20,20-28]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΩΝ ΥΙΩΝ ΤΟΥ ΖΕΒΕΔΑΙΟΥ

Σε τόσο μεγάλο βαθμό έφθασε η αδυναμία των μαθητών να αντιληφθούν καθαρά τα λόγια του Κυρίου για το επικείμενο Πάθος και την Ανάστασή Του, ώστε ευθύς αμέσως να Τον πλησιάσουν οι υιοί του Ζεβεδαίου και να συζητήσουν μαζί Του για την πρωτοκαθεδρία που θα ήθελαν να τους παραχωρήσει στο μέλλον· διότι, όπως αναφέρει ο ευαγγελιστής Μάρκος, είπαν τότε στον Κύριο: «Δὸς ἡμῖν ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου(:Όταν έλθεις στη δόξα σου και ανεβείς στον επίγειο βασιλικό θρόνο του Δαβίδ, βάλε μας να καθίσουμε ο ένας στα δεξιά σου κι ο άλλος στ’ αριστερά σου)»[Μάρκ.10,37].

Πώς τότε λοιπόν ο ευαγγελιστής Ματθαίος λέγει ότι πλησίασε τον Κύριο η μητέρα τους και το ζήτησε αυτό και όχι οι ίδιοι οι μαθητές; «Τότε προσῆλθεν αὐτῷ ἡ μήτηρ τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου μετὰ τῶν υἱῶν αὐτῆς προσκυνοῦσα καὶ αἰτοῦσά τι παρ᾿ αὐτοῦ(: Τότε Τον πλησίασε η μητέρα των παιδιών του Ζεβεδαίου με τους γιους της, η οποία Τον προσκύνησε και έδειξε ότι σκόπευε να Του ζητήσει κάτι)»[Ματθ.20,20]. Φυσικό ήταν και τα δύο να συνέβησαν· διότι παρέλαβαν τη μητέρα τους, με σκοπό να μεγαλώσουν την παράκλησή τους, και κατ’ αυτόν τον τρόπο να συγκινήσουν τον Χριστό. Το ότι λοιπόν είναι αληθινό αυτό που είπα και ότι η παράκληση ήταν μάλλον δική τους, αλλά παρουσιάζουν από ντροπή τη μητέρα τους, πρόσεξε πως ο Χριστός απευθύνει προς αυτούς τον λόγο. Καλύτερα όμως ας προσπαθήσουμε να γνωρίσουμε κατά πρώτον τι είναι αυτό που ζητούν, με ποια διάθεση το ζητούν και τι ήταν εκείνο που τους οδήγησε να ενεργήσουν κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Σημειώσεις ἀδελφῆς Συγκλητικῆς. Ἱερὸ ἡσυχαστήριο Παναγίας Γλυκοφιλούσης Ραψάνης.Πειρασμός μὲ μορφὴ ἀνδρὸς καὶ ἡ δύναμη τῆς εὐχῆς.Καθαρά Δευτέρα, νύκτα. (1967)

Σημειώσεις ἀδελφῆς Συγκλητικῆς γιά πνευματικές εμπειρίες

Πειρασμός με μορφή ἀνδρός καί ἡ δύναμη τῆς εὐχῆς

Καθαρά Δευτέρα, νύκτα.

Ἐκοιμόμουν, μοῦ κτυπᾶ κάποιος τήν πόρτα, μέ τό φώναγμα: «Αδελφή, ἀδελφούλα», γιά νά μέ ξυπνήσει. Καί ἐξύπνησα, βλέπω ἄνδρα, τό κεφάλι του μέσα ἀπό τήν πόρτα τοῦ κελλιοῦ μου. Τοῦ λέγω: «Τί θέλεις αὐτήν τήν ὥρα;» Ἄρχισε νά μέ κολακεύει, ὡς ἀδελφός, μέ ἐρωτικά λόγια πονηρά. Γυρίζω ἀπό τήν ἄλλη πλευρά καί παίρνω τό κομποσκοίνι καί προσεύχομαι, μιά φωνή μέσα μου: «Εἶναι ὁ διάβολος». Εγώ ἔλεγα ὅτι ἔφυγαν ὅλες οἱ ἀδελφές γιά τήν ἀκολουθία, δέν μέ ξύπνησαν ἀλλά ἄφησαν καί τίς πόρτες ανοιχτές καί μπῆκε τοῦτος ὁ νέος μέσα. Μετά τή φωνή πού πληροφορήθηκα ὅτι ἦταν αὐτός, ἐνῶ γύρισα ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, νά μήν τόν βλέπω, μά είπε τόσα λόγια και τρόπους ερωτικούς, αἰσχρούς νά μέ ἑλκύσει. Αλλά, ἐπικαλούμουν τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ μέ πίστη, μέ θέρμη πολλή νά μέ λυτρώσει ἀπό τήν παγίδα αυτήν. Μετά από λίγη ώρα μέ ἐκάλυψε ἕνα συννεφάκι, θεῖος γνόφος, μοῦ ἦλθε μία μακαριότης καί θεωρία Θεοῦ καί μυστηρίων, πού ὁ διάβολος ὠρύετο ἔξω. Ἐγώ ἄκουγα τίς φωνές του, ἀλλά δέν ἄκουγα στήν οὐσία τίποτα. Θεῖον πρᾶγμα μέ σκέπαζε ἀρκετή ὥρα. Ἔπειτα μοῦ δόθηκε τόση δύναμη, πού παίρνω τα σπίρτα καί τό κομποσκοίνι νά τόν κάψω, νά τόν κάνω κομμάτια, τόση δύναμη χωρίς καθόλου φόβον. Πράγματι, τό ἔκανα αὐτό, σηκώθηκα, μ' αὐτήν τήν δύναμιν βγαίνω ἔξω ἀπό τό κελλί, τίποτε, οἱ ἀδελφές ἡσύχαζαν, ἡ ὥρα ἦταν μία (1.00 μ. μ.).

Κυριακή Ε Νηστειῶν:«Τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ» π. ἈΘανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ[: Εβρ. 9,1-14]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 28-3-1999]

β΄έκδοσις (Β395)

Σήμερα, αγαπητοί μου, ο Απόστολος Παύλος εις την προς Εβραίους επιστολήν του μας είπε: «Εἰ γὰρ τὸ αἷμα ταύρων καὶ τράγων ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα, πόσῳ μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ὃς διὰ Πνεύματος αἰωνίου ἑαυτὸν προσήνεγκεν ἄμωμον τῷ Θεῷ, καθαριεῖ τὴν συνείδησιν ὑμῶν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων εἰς τὸ λατρεύειν Θεῷ ζῶντι; Καὶ διὰ τοῦτο διαθήκης καινῆς μεσίτης ἐστίν».

Θέλει εδώ ο Απόστολος Παύλος να συγκρίνει το αίμα από τις θυσίες των ζώων, ταύρων, τράγων κ.τ.λ. με το Αίμα του Χριστού. Εκείνο βέβαια το αίμα των θυσιών της Παλαιάς Διαθήκης ήτο τύπος του Αίματος της θυσίας του Χριστού. Αλλά δύναται να συγκριθεί το αίμα των θυσιών εκείνων, δια των οποίων ο Θεός επιτέλους επέβλεπε ευμενώς και συγχωρητικώς, πόσο περισσότερον, λέγει ο Απόστολος Παύλος, όταν ο Αμνός του Θεού θυσιάζεται επί του Σταυρού, πόσο περισσότερον θα πρέπει να είναι αίμα ιλασμού; Συγχωρήσεως και αιωνίου ζωής;

Έτσι λοιπόν, αγαπητοί μου, το θέμα μας σήμερα θα είναι γύρω από το Αίμα του Χριστού, όπως προβάλλεται από την προς Εβραίους επιστολήν. Το Αίμα του Χριστού που εχύθη επί του Σταυρού, μας καθαρίζει και μας σώζει, λέει ο Απόστολος Παύλος. Γι'αυτό, όταν κοινωνούμε, ο ιερεύς επιλέγει: «Μεταλαμβάνει ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ -τάδε-, Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ, εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον». Δύο στοιχεία λοιπόν: «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον».

Χωρίς το αίμα του Χριστού αγαπητοί μου, δεν έχομε την σωτηρία. Βεβαίως και την αιώνιον ζωήν. Το είπε σαφώς ο Χριστός: «Ὁ τρώγων μου τὸ σῶμα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον». Άρα, εκείνος που δεν κοινωνεί, δεν έχει ζωήν αιώνιον. Και βέβαια επειδή ο άνθρωπος δεν εκμηδενίζεται, έχει βεβαίως την αιωνίαν κόλασιν.

Ο Πατήρ βλέπει το Αίμα του Ενανθρωπήσαντος Υιού Του, τον Οποίον αγαπά και εις Αυτόν ευδοκεί, όχι σε μας, εις τον Υιόν Του ευδοκεί, αλλά επειδή βλέπει τον Υιόν Του και ο Υιός δίνει το Αίμα υπέρ ημών, σώζει κι εμάς τους ανθρώπους. Είμαστε πίσω από την πλάτη του Χριστού, τρόπον τινά. Βλέπει ο Πατήρ τον Υιόν, σώζει εμάς. Ή, αν θέλετε, ο Χριστός είναι ο αντιπρόσωπός μας ενώπιον του Πατρός. Αυτά βέβαια τελεσιουργούνται μέσα εις την Αγία Τριάδα. Διότι, αν θέλετε πολύ να ακριβολογήσω, όταν ο Υιός σώζει παρουσιαζόμενος προς τον Πατέρα, επειδή ουδέποτε ο Υιός άφησε τους κόλπους του Πατρός, είναι προ της Αγίας Τριάδος. Δηλαδή η ανθρωπίνη φύσις του Χριστού, προ του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Η δε προσοικείωσή μας εις τον Χριστόν γίνεται δια της πίστεως, γιατί ο Υιός είναι Θεάνθρωπος. Πώς πλησιάζομε; Για να δεχθούμε τα δώρα του Πατρός; Εάν είμεθα, σας είπα προηγουμένως, πίσω από τον Υιόν. Αλλά πώς θα είμαι πίσω από τον Υιόν, αν Εκείνος είναι εκπρόσωπός μου; Εάν εγώ Τον βάλω εκπρόσωπό μου. Πώς θα γίνει αυτό; Δια της πίστεως. Πιστεύω ότι Εκείνος είναι ο αιώνιος μεσίτης, ο Χριστός. Προσέξτε, η διαφορά της μεσιτείας του Χριστού και των αγίων είναι τρομακτικά μεγάλη. Ο άγιος μεσιτεύει, όπως ακριβώς μεσιτεύομε εμείς οι άνθρωποι προς έναν τρίτον. Μπαίνει ένας μεσίτης και λέει… ανάμεσα στους ανθρώπους, παρακαλεί τον έναν υπέρ του άλλου: «Σε παρακαλώ, κάνε την χάρη αυτή…». Είναι μεσιτεία ηθική.

Κυριακή Ε Νηστειῶν. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Εβρ.9,11-14]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Χριστὸς παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς, οὐ χειροποιήτου(:Ο Χριστός ήλθε ως αρχιερέας των μελλοντικών αγαθών, των αγαθών δηλαδή της Καινής Διαθήκης. Και εισήλθε στα επουράνια Άγια των Αγίων μέσα από μία ανώτερη και τελειότερη σκηνή, που δεν κατασκευάστηκε από χέρια ανθρώπων. Δηλαδή δεν εισήλθε μέσα από μία επίγεια σκηνή, όπως ήταν η Σκηνή του Μαρτυρίου, αλλά δεδομένου ότι το σώμα Του ήταν η σκηνή και κατοικία του Θεού Λόγου, ασυγκρίτως ανώτερη και τελειότερη, εισήλθε μέσα από τη σκηνή αυτή του σώματός Του)»[Εβρ.9,11].

Εδώ ως «μείζονα καί τελειοτέραν σκηνήν» εννοεί τη σάρκα. Και σωστά την ονόμασε και «ανώτερη» και «τελειότερη», εφόσον σε αυτήν κατοικεί ο Θεός Λόγος και όλη η ενέργεια του Πνεύματος· γιατί «οὐ γὰρ ἐκ μέτρου δίδωσιν ὁ Θεὸς τὸ Πνεῦμα(:και τα διδάσκει αυτά αλάνθαστα, διότι ο Θεός δεν Του έδωσε το Άγιο Πνεύμα όπως κάποτε στους προφήτες περιορισμένα και σε ορισμένες στιγμές της ζωής τους, αλλά Του το έδωσε ολοκληρωτικά, αδιάκοπα και απεριόριστα· και συνεπώς Αυτός κατέχει την πλήρη και απόλυτη θεϊκή αποκάλυψη και διδάσκει με ακρίβεια τη διδασκαλία του Θεού)»[Ιω.3,34]· ή το λέγει επειδή είναι τελειότερη, αφού είναι ακατάληπτη, και κατορθώνει μεγαλύτερα.

«Τοῦτ' ἔστιν οὐ ταύτης τῆς κτίσεως(:Ακριβώς μάλιστα το σώμα Του αυτό, επειδή συνελήφθη εκ Πνεύματος Αγίου, δεν προερχόταν από την κτίση αυτή, αλλά από νέα πνευματική κτίση)»[Εβρ.9,11]. Να πώς εισήλθε από σκηνή που είναι ανώτερη· γιατί δεν θα ήταν κατασκευασμένη από το Άγιο Πνεύμα, αν την κατασκεύασε άνθρωπος. «Ἒστιν οὐ ταύτης τῆς κτίσεως(: Δεν προέρχεται από αυτόν τον κόσμο)»· δηλαδή δεν είναι από αυτά τα κτίσματα, αλλά από τον πνευματικό κόσμο· γιατί έχει κατασκευαστεί από το άγιο Πνεύμα. Βλέπεις πώς ονομάζει το σώμα, και «σκηνή» και «κατασκεύασμα» και «ουρανό»; «Εισήλθε στα επουράνια Άγια των Αγίων», λέγει, «διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς(:μέσα από μία ανώτερη και τελειότερη σκηνή)»· έπειτα, «διὰ τοῦ καταπετάσματος, τοῦτ᾿ ἔστι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ(:αφού πρώτος Αυτός εισήλθε μέσα από το καταπέτασμα, δηλαδή με τη σάρκα Του και το αίμα Του)»[Εβρ.10,20] δια του καταπετάσματος, δηλαδή της σάρκας Αυτού· και πάλι: «Εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος(:Πιο μέσα από το καταπέτασμα της σκηνής)»[Εβρ.6,19]· και πάλι: «εἰσερχομένην εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων(: που εισέρχεται στα Άγια των αγίων)», για να παρουσιαστεί μπροστά στον Θεό.

Ἡ Ὑμνολογία τῆς Ἑβδομάδος τῆς Σταυροπροσκυνήσεως καταρρίπτει τὶς διδασκαλίες τοῦ Μητροπολίτη Περιστερίου.

Ο Μητροπολίτης Περιστερίου συνεχίζοντας την ανήλεη πολεμική του κατά του Εσταυρωμένου, ανάμεσα στα πολλά, θεολογικώς προβληματικά διδάγματά του και παρερμηνεύοντας την σχετική Συνοδική Εγκύκλιο διδάσκει ότι μεταξύ «Ἐσταυρωμένου» καί «Τιμίου Σταυροῦ» υπάρχει «θεολογική διάκριση», «ξεκαθάρισμα, ξεχώρισμα καί εἰσαγωγή βασικῆς διάκρισης ἀνάμεσα σέ αὐτά τά δύο», ώστε νά γίνεται «ἀντιληπτό τό διαφορότροπο περιεχόμενό τους».

Διαχωρίζοντας τα δύο, αναφέρεται απαξιωτικά στον «Εσταυρωμένο» ως «ἐνσώματος Σταυρός – Εἴδωλο», που του αποδίδεται «τιμή τῆς μιᾶς ἡμέρας», αφού διδάσκει την λυτρωτική Σταύρωση του Κυρίου μας ώς «στιγμιαῖο» και «ἐφήμερο γεγονός μιᾶς ἡμέρας», ενώ στον Τίμιο Σταυρό αντιδιαστέλλει ως «Ἄδειο» και «Ἀσώματο» που του αποδίδεται «τιμή ὅλου τοῦ ἐνιαυτοῦ».

Στην καινοφανή αυτή διδασκαλία υποστηρίζεται ακόμα, ότι «μὲ τόν Ἀσώματο Λιτανευτικό χωρίς Ἔσταυρωμένο Ἄδειο Σταυρό δίδεται ἔμφαση στό σύμβολο …καί ὄχι στό γεγονός (τῆς Σταύρωσης τῆς Μ. Πέμπτης)». Και πως όταν με τον Εσταυρωμένο «προβάλλεται τό γεγονός τῆς Σταύρωσης, ἐπικαλύπτεται τό σύμβολο», δηλαδή ο Τίμιος Σταυρός.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ωστόσο πιστεύει και διδάσκει διαφορετικά μέσα από την Υμνολογία της:

Ἡ Πάφος δὲν ἐκβιάζεται – Ἡ Πάφος δὲν ξεχνᾶ – Ἡ Πάφος ἀπαιτεῖ δικαιοσύνη.

Ο λαός της Πάφου αισθάνεται την ανάγκη να μιλήσει καθαρά, δημόσια και χωρίς φόβο.

Όχι με ψιθύρους, όχι με υπαινιγμούς, αλλά με λόγο ευθύ, γιατί η σιωπή πλέον θα ισοδυναμούσε με συνενοχή.

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος επιδιώκει να έρθει στην Πάφο για να λειτουργήσει, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι ο λαός της πόλης δεν τον αποδέχεται και δεν συμμετέχει στις λειτουργίες του. Αντί να αναρωτηθεί γιατί, αντί να ακούσει τη φωνή της τοπικής Εκκλησίας και του ποιμνίου της, επέλεξε έναν άλλο δρόμο: τον δρόμο της επικοινωνιακής χειραγώγησης, της στοχοποίησης και της συστηματικής απαξίωσης.

Εδώ και πάνω από έναν χρόνο, η γνωστή εφημερίδα Φιλελεύθερος φιλοξενεί επαναλαμβανόμενα άρθρα, τα οποία δεν πείθουν κανέναν αμερόληπτο αναγνώστη ότι πρόκειται για ανεξάρτητη δημοσιογραφία. Πρόκειται για κείμενα που λειτουργούν ως καθυποβολή, ως προπαγάνδα, με έναν και μόνο στόχο: τη σπίλωση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, ενός ιεράρχη που ο λαός της Πάφου αναγνωρίζει, σέβεται και αγαπά.

Τραγικὲς δηλώσεις τοῦ μητροπολίτη Λαοδικείας Θεοδώρητου γιὰ τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη.

ΜΩΡΑΙΝΕΙ ΚΥΡΙΟΣ ΟΝ ΒΟΥΛΕΤΑΙ ΑΠΩΛΕΣΑΙ

«Ο πρωθυπουργός μας αγαπάει την πατρίδα, αγαπάει την παράδοση αλλά έχει ανοιχτούς ορίζοντες στον κόσμο. Δείτε τον κάθε φορά που είναι στην ευρωπαΐκή ένωση να παίζει πάντα πρωταγωνιστικό ρόλο και όταν λαμβάνει τον λόγο σταματούν όλοι για να ακούσουν τον πρωθυπουργό της Ελλάδος, γιατί έχει να πει κάτι σημαντικό.» !

 

FACEBOOK

https://tasthyras.wordpress.com/2026/03/06/τραγικές-δηλώσεις-του-μητροπολίτη-λα/#more-130581

28 Μαρτίου. Σάββατον ε΄ τῶν νηστειῶν. Τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου. Ἱλαρίωνος ὁσίου τοῦ νέου, ἡγουμένου μονῆς Πελεκητῆς (†754)· Ἡρῳδίωνος ἐκ τῶν 70 ἀποστόλων. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τῆς Θεοτόκου, Νοεμβρίου 21 (Ἑβρ. θ´ 1-7).

Εβρ. 9,1            Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας τό τε Ἅγιον κοσμικόν·

Εβρ. 9,1                     Λοιπόν η πρώτη διαθήκη, που εσυμβολίζετο από την σκηνήν του μαρτυρίου, είχε λατρευτικάς διατάξεις, όπως επίσης και το επίγειον θυσιαστήριον.

Εβρ. 9,2            σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται Ἅγια.

Εβρ. 9,2                    Διότι είχε κατασκευασθή το πρώτον τμήμα της σκηνής, όπου υπήρχε η επτάφωτος χρυσή λυχνία και η τράπεζα και οι άρτοι, τους οποίους απέθεταν επάνω εις αυτήν ως προσφοράν προς τον Θεόν. Και αυτό το πρώτον τμήμα της σκηνής, που εκλείετο προς την αυλήν με το πρώτον παραπέτασμα, ελέγετο Αγια.

Ποιά εἶναι ἡ φυσιολογική λειτουργία τοῦ νοῦ καί ἡ καθαρότητα τῆς ψυχῆς,Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης/ Φιλοκαλία τόμος Β', Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ποιά εἶναι ἡ φυσιολογική λειτουργία τοῦ νοῦ καί ἡ καθαρότητα τῆς ψυχῆς,Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης/ Φιλοκαλία τόμος Β', 27-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ ἀντιμετώπιση ὅσων μᾶς φθονοῦν καί ἡ ὑπέρβαση τοῦ δικοῦ μας φθόνου πρός τούς ἄλλους, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης/ Φιλοκαλία τόμος Β', Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀντιμετώπιση ὅσων μᾶς φθονοῦν καί ἡ ὑπέρβαση τοῦ δικοῦ μας φθόνου πρός τούς ἄλλους, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης/ Φιλοκαλία τόμος Β', 26-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Αποκρίσεις πρός ησυχαστές πατέρες, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις 122 κ. ε.), τόμος Α', Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Αποκρίσεις πρός ησυχαστές πατέρες, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις 122 κ. ε.), τόμος Α', 25-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com,

Κυριακὴ Δ’ Νηστειῶν, Τὸ Παράπονο τοῦ Χριστοῦ.

«Ὦ γενεά ἄπιστος, ἕως πότε πρός ὑμᾶς ἔσομαι, ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;».

(Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο τοῦ πατρός Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ)

Κατεβαίνοντας ὁ Χριστός ἀπό τό ὄρος τῆς μεταμορφώσεως καί τῆς δόξας του, βρίσκεται ἀντιμέτωπος μέ τήν ἀθλιότητα τῶν ἀνθρώπων, πού στενάζουν κάτω ἀπό τή δουλεία τοῦ Σατανᾶ.

Ἕνας πατέρας, πού βλέπει σάν ἔσχατη ἐλπίδα γιά τό παιδί του τήν δύναμη τοῦ Χριστοῦ, χωρίς ὅμως νά ἔχει τήν ἀπαιτούμενη πίστη νά δεχθεῖ αὐτή τήν δύναμη. Θά τολμήσει μάλιστα, θρασύς ὅπως εἶναι, νά πεῖ καί σ’ αὐτόν τόν Χριστό: «Εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν». Ἄν δηλαδή καί σύ μπορεῖς νά κἀμεις κάτι, κάμε το (εἰδ’ ἄλλως, ἄσε με νά πάω στή μοῖρα μου…). Πόση σκληρότητα!

Εἶναι καί οἱ Μαθηταί, πού μέσα στό ψῦχος ἐκεῖνο τῆς ἀπιστίας καί σκληροκαρδίας, παγώνουν καί χάνουν τήν δύναμη τοῦ Θεοῦ μέσα ἀπό τά χέρια τους, ἀδυνατῶντας νά θεραπεύσουν τό βασανισμένο παιδί.

Εἶναι ἀκόμα καί οἱ Γραμματεῖς· ἐπωφελοῦνται τήν ἀποτυχία τῶν μαθητῶν, γιά νά ἐκτοξεύσουν τό δηλητἠριό τους ἐνἀντια σ’ αὐτούς, ἀλλά προπάντων ἐνάντια στόν Διδάσκαλό τους.

Εἶναι τέλος, καί ὁ λαός, ὁ ὄχλος, ἡ εὐμετάβλητη αὐτή μάζα, πού δυστυχῶς ἐπηρεάζεται καί παρασύρεται συνήθως ἀπό τούς ἐχθρούς τοῦ Χριστοῦ καί ὑπηρετεῖ τά συμφέροντά τους.

Ἀνθρωπόμορφοι σατανόψυχοι δικαστές καταλύουν τὸν Θεόσδοτο Νόμο τοῦ Τρισυποστάτου Θεοῦ μας…

Ἁγιορείτικη Κελλιώτικη Φωνή.

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 8//21.3.2026.

Τῶν Ὁσίων Θεοφυλάκτου καὶ Παύλου Ὁμολογητῶν.

Πληροφορηθήκαμε ἐντὸς τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς, μετὰ τὴν Κυριακὴ τῆς Σταυροπροσκυνήσεως ὅπου κατακαίεται (ἀπὸ τὴν δύναμη τοῦ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ) ὁ διάβολος καὶ τὰ ὄργανά του ἐπὶ τῆς γῆς. Τώρα σηκώσανε κεφάλι-ἀνάστημα καὶ μὲ τά πειθήνια του ὄργανα, τούς ἀνθρωπόμορφους δικαστές τῆς παραπαίουσας -σὲ πολλὰ ζητήματα- Ἑλληνικῆς δικαιοσύνης καὶ μὲ νομικίστικες ὁρολογίες τῆς νεοταξικῆς μὲ τὸ στανιὸ παγκοσμιοποιήσεως, νὰ ἐπιβάλλουν μὲ ἀπόφαση ἀπὸ τὸ Συμβούλιο τοῦ Ἑωσφόρου (βλπ. ἀπόφαση Σ.τ.Ε. ὑπ’ ἀριθμὸ 392/20.3.2026) τὴν υἱοθεσία ἀνυπεράσπιστων ἀθώων παιδιῶν ἀπὸ ἀνώμαλους, κιναιδιστές, ὁμοφυλόφιλους, ἀρσενοκοῖτες, πούστηδες, λεσβίες, Σοδομίτες….

Καθ’ ὅτι τὸ ποτήρι ξεχείλισε μὲ ὅποιες ἀκατανόμαστες ἐκδηλώσεις ἀνὰ χρόνους καὶ δικαιωματισμούς ποὺ παγιώνουν ἀνὰ ἔτος μὲ παρελάσεις καί λοιπές ἐκδηλώσεις.

Μέχρι ἐδῶ Σοδομίτες, ὁμοφυλόφιλοι, ἀνώμαλοι ὅπου τῆς γῆς !!!

Μακριὰ τὰ χέρια σας ἀπὸ τὰ ἀθῶα παιδιὰ καὶ ὀρφανὰ διότι ὡς Ἅ-Χριστοι καταστρέφετε τὶς ἁγνὲς ψυχὲς ποὺ ἔχετε βάλει στόχο νὰ μολύνετε…

Οἱ ἀποκαλύψεις μὲ ἑκατομμύρια φακέλλων, φωτογραφιῶν, εἰκονοληψιῶν ( : βίντεο) κ.λπ. τοῦ σιωνιστῆ Ἐπστάϊν καὶ δεξὶ χέρι τῶν διεθνῶν τοκογλύφων τοῦ οἴκου Rothschild (: Routh-child ), ἔχουν ἀφυπνίσει ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα γιὰ τὶς ἀπάνθρωπες διαολοεμπνεύσεις σας, στὸ γιὰ πού θά προορίζονται τὰ ἀθῶα παιδιὰ ἐὰν πέφτουν στὰ μολυσμένα – καὶ συνειδητὰ ἁμαρτωλά – χέρια σας…

Ὅσοι δικαστὲς ὑπέγραψαν καὶ ὅσοι ἀποδέχονται, νὰ εἶναι σίγουροι ὅτι ὡς διαβολόψυχοι θὰ εἶναι μὲ τὸν πατέρα τους τὸ διάβολο ἀντάμα …!!!

Ἡ θεοσοφικὴ ἐπιρροὴ εἰς τὴν κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐδημιούργησε τὸν ΟΗΕ.

Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου

Τὸ 1952, ἡ Ἐλεονώρα Ροῦζβελτ, πρώην Πρώτη Κυρία τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ χήρα τοῦ θανόντος προέδρου Φράνκλιν Ροῦζβελτ, ἐξέπληξε τὸ ἀμερικανικὸ κοινό, ἀπαγγέλλοντας μέσῳ ραδιοφώνου μία ἀποκρυφιστικὴ ἐπίκληση. Ἦταν ἡ «Μεγάλη Ἐπίκληση» ποὺ καλοῦσε τὸ (ἑωσφορικὸ) φῶς νὰ κατέλθει στὴ γῆ καὶ ποὺ εἶχε καθιερώσει ἡ νεοθεοσοφίστρια Ἀλίκη Μπέιλυ. Ἡ Πρώτη Κυρία τὴν ἀπήγγειλε μὲ ἀφορμὴ τὴν ἀποδοχὴ ἀπὸ τὸν ΟΗΕ τῆς Παγκόσμιας Διακήρυξης τῶν Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ἡ Μπέιλυ καὶ ἡ κυρία Ροῦζβελτ ἦταν γνώριμες μὲ τὴν πρώτη νὰ θεωρεῖ τὴν δεύτερη σὰν μέλος τοῦ κύκλου διακεκριμένων ἐπαφῶν της. Ἂς δοῦμε καὶ τί εἶπε μέσῳ τοῦ ραδιοφώνου τότε ἡ σύζυγος τοῦ σημαντικοτέρου Ἀμερικανοῦ προέδρου τοῦ 20οῦ αἰώνα.

«Ζοῦμε σήμερα σὲ ἕνα ταραγμένο κόσμο. Σὲ πολλὰ μέρη τοῦ κόσμου οἱ ἄνθρωποι αἰσθάνονται ἀποθάρρυνση ὡς πρὸς τὸ ἂν θὰ λύσουν ποτὲ τὶς δυσκολίες τους καὶ μοῦ φαίνεται ὅτι ὅσοι ἀπὸ ἐμᾶς αἰσθανόμαστε ὅτι μία πνευματικὴ ἡγεσία εἶναι ἀπαραίτητη στὸν κόσμο ἀναζητοῦμε τρόπους, γιὰ νὰ ἐκφράσουμε αὐτὰ ποὺ νιώθουμε. Κάποιος μοῦ ἔστειλε προχθὲς μία ἐπίκληση, ποὺ ὀνομάζεται Μεγάλη Ἐπίκληση, καὶ μοῦ φαίνεται ὅτι ἐκφράζει τὶς προσδοκίες ποὺ ἔχουν πολλοὶ ἄνθρωποι σὲ ὅλο τὸν κόσμο, γι’ αὐτὸ θὰ σᾶς τὴν διαβάσω σὲ αὐτὴ τὴν ἐκπομπή».

Ἡ ἐπανάστασι δὲν ἦταν ταξικὴ. +Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης.

Ἡ ἐπανάστασις τοῦ ᾿21, ἀγαπητοί μου, ὑπῆρξε μοναδικὴ στὸν κόσμο ὡς πρὸς τὸ εἶδος της. Διαφέρει ἀπὸ ὅλες τὶς ἐπαναστάσεις τῆς παγκοσμίου ἱστορίας ὡς πρὸς τὸν σκοπὸ καὶ τὰ ἐλατήριά της. Δὲν μοιάζει οὔτε μὲ τὴ Γαλλικὴ ἐπανάστασι οὔτε μὲ ἄλλες νεώτερες ἐπαναστάσεις. Εἶνε ἐπανάστασι σούι γκένερις (sui generis), ἀνήκει σὲ δικό της εἶδος· ἔχει ἕνα δικό της μοναδικὸ χαρακτῆρα. Τὰ ἐλατήριά της ἦταν ὑψηλὰ καὶ εὐγενῆ. Δὲν ἦταν ὕλη, ὅπως θέλουν νὰ λένε οἱ ἄθεοι καὶ οἱ ὑλισταί, ἀλλὰ ἦταν πνεῦμα.

Ποιά ἦταν τὰ ἐλατήρια τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ ᾿21; Ἦταν τρία· πρῶτον ἔρωτας ἐλευθερίας, δεύτερον φλογερὴ ἀγάπη πρὸς τὴν πατρίδα, τρίτον –τὸ καὶ σπουδαιότερο– ἀκράδαντη πίστι στὸ Θεό.

Τὸ τρίτο ἐλατήριο τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ Γένους μας, μὲ τὸ ὁποῖο σὰν μὲ μοχλὸ ἀποκυλίστηκε τὸ βουνὸ τῆς πικρῆς δουλείας, ὑπῆρξε ὅπως εἴπαμε, ἡ πίστι στὸ Θεό. Αὐτὸ μαρτυροῦν αὐτόπτες καὶ αὐτήκοοι μάρτυρες.

Τὸ μαρτυρεῖ ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης, ὁ ὁποῖος στὴν Προκήρυξί του γράφει· Μὲ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας, μὲ τὸν τίμιο Σταυρό, ὑψώνουμε τὸ λάβαρο τῆς ἐλευθερίας! Τὸ μαρτυροῦν οἱ 30 Ἱερολοχῖται, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν στὴ μάχη κραυγάζοντας «Ὑπεραγία Θεοτόκε, βοήθησον ἡμᾶς».

Γιατί συνδέονται τὰ καρναβάλια μὲ τὸν κανιβαλισμὸ καὶ ποιό εἶναι τὸ ἀντίθετο «Τριώδιο».

Ἡ μανία ἀποτελεῖ τὸν κοινὸ παρονομαστὴ καὶ τὴν κινητήριο δύναμη τόσο στὸν καρναβαλισμὸ ὅσο καὶ στὸν κανιβαλισμό, καθὼς καὶ στὶς δύο περιπτώσεις ὁ ἄνθρωπος παύει νὰ λειτουργεῖ μὲ τὴ λογικὴ καὶ παραδίδεται σὲ μιὰ κατάσταση «ἔκστασης» ποὺ καταργεῖ τὸν σεβασμὸ πρὸς τὴ ζωή. Ἡ μανία ἐχθρεύεται τὸ «πρόσωπο» (τὴν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ). Ὁ κανίβαλος βλέπει τὸν ἄλλο ὡς τροφή, ὡς καύσιμο κινητήριας δύναμης γιὰ νὰ ἐπιτευχθεῖ μία βιαία διασκέδαση ὅπου δὲν βγαίνει ἀπὸ τὴν ἤρεμη καρδιὰ ἀλλα ἀπὸ μία ταραχώδη ποὺ ἐπιζητὰ νὰ ξεσπάσει βιαία στὴν διασκέδαση μὲ κάθε μέσον καὶ κόστος, γιατί αὐτὸ κάνει ὁ καρναβαλιστὴς ὡς ἀντικείμενο σάτιρας ἢ ἡδονῆς. Καὶ οἱ δύο πλευρὲς ὅπου ἐπιτελοῦν τὸν καρναβαλισμὸ ὅσο καὶ στὸν κανιβαλισμὸ μισοῦν τὴ ζωὴ στὴν ἱερή της διάσταση, προτιμῶντας τὴ φθορὰ καὶ τὸν θάνατο.

Ἡ μανία αὐτὴ εἶναι οὐσιαστικὰ μιὰ ἄρνηση τῆς ἀγάπης, καθὼς ἡ ἀγάπη προϋποθέτει τὸν σεβασμὸ στὴν ἑτερότητα τοῦ ἄλλου. Στὸ καρναβάλι καὶ στὸν κανιβαλισμὸ ὅπου ἀκολουθεῖ ἔμμεσα, ὁ «ἄλλος» δὲν ὑφίσταται ὡς ἀδελφός, ἀλλὰ ὡς μέσο γιὰ τὴν ἱκανοποίηση τοῦ ἐνστίκτου. Ἡ μάσκα τοῦ καρναβαλιστὴ εἶναι ἡ ὀπτικὴ ἀπόδειξη αὐτῆς τῆς ἐχθρότητας πρὸς τὸ πρόσωπο∙ εἶναι ἡ προσπάθεια νὰ ἐξαφανιστεῖ ἡ θεϊκὴ ὀμορφιὰ καὶ νὰ ἀντικατασταθεῖ ἀπὸ τὸ τερατῶδες καὶ τὸ ἄμορφο. Τὸ μῖσος αὐτὸ ἐκδηλώνεται μὲ τὴν προτροπὴ νὰ γίνει ὁ ἄνθρωπος ἕνα πρόσωπο γελοῖο, χάνοντας τὴ δυνατότητα γιὰ προσευχὴ καὶ κοινωνία μὲ τὸ Θεῖο στὶς ἅγιες αὐτὲς ἡμέρες τῆς χριστιανοσύνης.

Νεωτερισμοὶ στὸν Ἱερὸ Ναὸ Παναγίτσας Κυπριάδου.

Ιδού η συνοδική επιτροπή της λεγόμενης «λειτουργικής αναγέννησης», επί το ορθότερον «λειτουργικής αλλοτρίωσης», η οποία ταράζει κάθε λίγο και λιγάκι την ζωή μας στην Εκκλησία με τις εξυπναδίστικες, «μοντέρνες» ιδέες της! Παραθέτουμε σύντομο σχόλιο φίλου αναγνώστη, ο οποίος πήγε στους Χαιρετισμούς της Παναγίας στον Ιερό Ναό Παναγίτσας Κυπριάδου και βρέθηκε προ εκπλήξεως. Ακολουθεί μικρό βίντεο.

«Καλησπέρα σας.

Σήμερα στον ναό, κατά τη διάρκεια των Δ’ Χαιρετισμών, παρατηρήθκε κάτι ανεπίτρεπτο που αντιβαίνει στην ιερά παράδοση της εκκλησίας μας.

Ἔλεγε τὴν ἀλήθεια: «Τέτοιον Πατριάρχη δὲν ἔχει κανείς...»

…Σε λίγο ανεβήκαμε στο κελλί του. Στη μέση, στο μικρό τραπεζάκι, είχε το πορτρέτο του Πατριάρχη σε ωραία κορνίζα. Πήρε τη φωτογραφία, την αγκάλιασε με αγάπη και μου είπε:

27 Μαρτίου. Ἀκἀθιστος Ὑμνος. Ματρώνης τῆς ἐν Θεσσαλονίκῃ (γ΄-δ΄ αἰ.). Φιλητοῦ καὶ Λυδίας μαρτύρων, Παύλου ἐπισκόπου Κορίνθου (†950). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας ΜΕ´ 11-17).

Ησ. 45,11          ὅτι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος Ἰσραὴλ ὁ ποιήσας τὰ ἐπερχόμενα· ἐρωτήσατέ με περὶ τῶν υἱῶν μου καὶ περὶ τῶν θυγατέρων μου καὶ περὶ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν μου ἐντείλασθέ μοι.

Ησ. 45,11                   Κατά κάποιον τέτοιον τρόπον ομιλεί Κυριος ο Θεός προς σας, ο απολύτως άγιος Θεός του Ισραήλ. Αυτός, ο οποίος έχει προαποφασίσει εκείνα, που θα συμβούν. Ερωτήσατέ με, λοιπόν, και σεις, διατί κατ' αυτόν τον τρόπον μεταχειρίζομαι τους υιούς μου και τας θυγατέρας μου. Δωσατέ μου εντολάς και οδηγίας σεις δια τα έργα των χειρών μου.

Προφῆτες καὶ προφητολόγοι.

 

–https://youtu.be/WN7MIw6f8TU?t=1 – katihisis

σ.σ. Πολύ ωραία και επίκαιρη ομιλία του π. Δήμου! Ο Άγιος Παΐσιος είχε πει ότι όλοι θα δώσουν λόγο για την στάση που κράτησαν τα δύσκολα χρόνια. Σε άνθρωπο που τον είχε ρωτήσει τί πρέπει να κάνει, του είπε, όπου βρίσκεται και στέκεται να λέει την αλήθεια. Ο κάθε Χριστιανός ως στρατιώτης της Στρατευομένης Εκκλησίας οφείλει στην εποχή του να δίνει μαρτυρία της αληθείας για τους υπολοίπους. Σήμερα που η κατάσταση στην Τοπική μας Εκκλησία πάει από το κακό στο χειρότερο, οι χριστιανοί περιμένουμε να έλθει ο πόλεμος να μας λύσει τα προβλήματα και μάλιστα σε σημείο που να πείθουμε τους εαυτούς μας ότι μέχρι τότε δεν χρειάζεται να αγωνιστούμε για τίποτα. Αυτή η «παραίτηση» και η αδιαφορία είναι εντελώς αμάρτυρη στην Εκκλησία. Πονάμε για αυτά που συμβαίνουν στην Εκκλησία και αγωνιζόμαστε, όχι για να σώσουμε την Εκκλησία αλλά για να σωθούμε εμείς οι ίδιοι. Τι να την κάνω την προφητεία αν πεθάνω και δεν έχω δώσει ομολογία; Γιατί ο Κύριος να μας βοηθήσει όταν παριστάνουμε τους χριστιανούς εκ του ασφαλούς; Ο Κύριος είπε ότι τους χλιαρούς θα τους εμέσει. Ο χριστιανός που κάνει μόνο τα πνευματικά του και αδιαφορεί για την καταστροφή που λαμβάνει χώρα στην Τοπική μας Εκκλησία, μοιάζει με το νέο που πάει στο γυμναστήριο όχι για να είναι έτοιμος να υπερασπιστεί την Πατρίδα, αλλά για να δείξει τα μπράτσα του στην παραλία. Η π. Δήμος δίνει το πολύ ζωντανό παράδειγμα του θλιβερού κατήφορου της Εκκλησίας της Κύπρου με τον άδικο διωγμό του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, εξηγώντας βήμα βήμα πως έφτασε σε αυτό το σημείο από την δειλία των επισκόπων Της.

https://tasthyras.wordpress.com/2026/03/15/προφήτες-και-προφητολόγοι/