Γιά τίς προγαμιαῖες σχέσεις ἤ Γιατί σήμερα ἔχουν τόσο πληθυνθεῖ τά διαζύγια;

Γιά τίς προγαμιαῖες σχέσεις

ἤ Γιατί σήμερα ἔχουν τόσο πληθυνθεῖ τά διαζύγια;

Παναγιώτης Ν. Γκουρβέλος, Καθηγητής Θεολόγος

Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026: μνήμη τῶν ἁγίων ἱερομάρτυρος Βλασίου καί Θεοδώρας τῆς Αὐγούστας, σημειώνει τό Χριστιανικό ἑορτολόγιο καί ἡ χαρά καί εὐφροσύνη μας γίνεται ἀκόμα μεγαλύτερη, διότι τήν ἡμέρα αὐτή ἡ Ἐκκλησία μας ἀνακήρυξε Ἁγίους τούς, ἤδη στήν συνείδηση ὅλων τῶν χριστιανῶν ἀναγνωρισμένους ὡς Ἁγίους, παπά -Τύχωνα τόν Ἁγιορείτη (+1968), τόν πνευματικό τοῦ Ἁγίου Παϊσίου καί μοναχό Γεώργιο τόν Ἁγιορείτη (+1886), τόν ἐπονομαζόμενο Χατζη-Γεώργη. Ἡ κατάταξη αὐτῶν τῶν δύο νέων ἁγίων στό ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας ἦλθε ὡς καρπός τῆς ὁσιακῆς βιοτῆς τους, ἀναφέρεται στήν σχετική ἀνακοίνωση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Καί βέβαια ὁσιακός βίος σημαίνει νηστεία, ἐγκράτεια καί ἀδιάλειπτη προσευχή.

Ὅμως στήν ἐποχή μας πνέει ἄνεμος ἡδονιστικός, δηλαδή ἀντι-ὁσιακός καί ἀντι-ἀσκητικός. Καί ὅσον ἀφορᾶ τήν περί ἔρωτος ἠθική, τό σύγχρονο πνεῦμα ἀντιστρατεύεται λυσσαλέα τήν χριστιανική ἀρετή τῆς ἐγκράτειας, τῆς ἁγνότητας καί παρθενίας, ἀποδέχεται καί εὐλογεῖ τήν πορνεία, δηλαδή τίς προγαμιαῖες σχέσεις καί τήν μοιχεία, δηλαδή τήν καταπάτηση τῆς συζυγικῆς πίστης καί κηρύσσει μεγαλοφώνως καί ἀνερυθριάστως τήν ἀπόλυτη σεξουαλική ἐλευθερία. Ἀλλά γιατί ἡ Ἐκκλησία καταδικάζει τίς προγαμιαῖες σχέσεις, ἀγκαλιάζοντας ὅμως τόν ἁμαρτωλό;

Ἡ Τεχνητὴ Νοημοσύνη καὶ τὸ ἀκατάλυτο τῆς Ἐκκλησίας. (Σχόλιο στὶς δηλώσεις τοῦ ὑπερφίαλου καθηγητῆ Yuval Noah Harari)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 9η Φεβρουαρίου 2026

Η ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΚΑΤΑΛΥΤΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

(Σχόλιο στις δηλώσεις του υπερφίαλου καθηγητή Yuval Noah Harari)

Έχουμε επισημάνει και αποδείξει επανειλημμένως, μέσα από τις ανακοινώσεις μας, το αναντίρρητο γεγονός ότι ο σύγχρονος κόσμος βιώνει τη χειρότερη και πολυπλευρότερη παρακμή σε ολόκληρη την ιστορική του πορεία. Διατελεί σε μια πρωτοφανή πνευματική και ηθική κατάπτωση, η οποία χαρακτηρίζεται από σύγχρονους Γέροντες και πνευματικούς ανθρώπους ως η «αποστασία των εσχάτων», όπως αυτή έχει προφητευθεί στη βιβλική και πατερική παράδοση της Εκκλησίας μας.

Όπως είναι γνωστό, η ανθρωπότητα τις τελευταίες δεκαετίες κυριαρχείται πνευματικά και θρησκευτικά από το λεγόμενο «πνεύμα», τις αρχές και τα διδάγματα της αποκαλούμενης «Νέας Εποχής του Υδροχόου», η οποία φέρει βαθύτατα αντιχριστιανικό χαρακτήρα και αποσκοπεί στην περιθωριοποίηση του Χριστιανισμού, προβάλλοντας πίστεις διαμετρικά αντίθετες προς τη χριστιανική διδασκαλία.

Μία από τις βασικές δοξασίες που προωθεί το εν λόγω αντιχριστιανικό κίνημα είναι η αντίληψη ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του θεός και, ως εκ τούτου, δεν έχει ανάγκη τον Θεό ούτε κάποιον σωτήρα εκτός του εαυτού του, αφού δήθεν διαθέτει από μόνος του τις δυνάμεις για να φθάσει στη «θεότητά» του. Αυτή η δαιμονική πίστη δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά το λεγόμενο «ευαγγέλιο του όφεως», το αρχέγονο ψεύδος του Σατανά προς τους Πρωτοπλάστους, ότι μπορούν να γίνουν θεοί αφ’ εαυτών: «ἔσεσθε ὡς θεοί» (Γεν. 3,4), χωρίς τον Θεό.

Ἡ Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ἡ σύγχρονη αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως,

Ι. Μ. Κυθήρων & Αντικυθήρων.

Εν Κυθήροις τη 1η Μαρτίου 2026

Η σημερινή ημέρα, Κυριακή της Ορθοδοξίας, είναι, αγαπητοί μου αδελφοί, μια ιδιαίτερα χαρμόσυνη και πανηγυρική ημέρα για όλη την ανά την οικουμένην Ορθοδοξία. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το συναξάριο της ημέρας, η αγία μας Εκκλησία εορτάζει την «αναστήλωσιν των αγίων και σεπτών εικόνων, γενομένην παρά των αειμνήστων Αυτοκρατόρων Κωνσταντινουπόλεως, Μιχαήλ και της μητρός αυτού Θεοδώρας, επί πατριαρχείας του αγίου και ομολογητού Μεθοδίου». Γενικότερα όμως ως ημέρα αφιερωμένη στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας, εορτάζομε την νίκη και τον θρίαμβό της απέναντι σε κάθε αίρεση διά μέσου των αιώνων, όπως αυτή κατά τρόπο θριαμβευτικό και πανηγυρικό καταγράφεται στο Συνοδικό της Ορθοδοξίας: «Οι Προφήται ως είδον, οι απόστολοι ως εδίδαξαν, η Εκκλησία ως παρέλαβεν, οι διδάσκαλοι ως εδογμάτισαν, η Οικουμένη ως συμπεφρόνηκεν, η Χάρις ως έλαμψεν, η αλήθεια ως αποδέδεικται, το ψεύδος ως απελήλαται, η σοφία ως επαρρησιάσατο, ο Χριστός ως εβράβευσεν, ούτω φρονούμεν, ούτω λαλούμεν, ούτω κηρρύσωμεν…». Γι’ αυτό και οι περισσότεροι ύμνοι στην ασματική ακολουθία του Τριωδίου της Κυριακής αυτής, αν προσέξουμε, έχουν πανηγυρικό και πασχάλιο χαρακτήρα: «Ουκέτι των ασεβών αιρετικών η οφρύς αίρεται, η γαρ Θεού δύναμις την Ορθοδοξίαν εκράτυνεν». Αλλά και η λιτάνευση των αγίων εικόνων, που γίνεται την ημέρα αυτή γύρω από τους ιερούς ναούς και τα μοναστήρια, όπως επίσης και τα αναθέματα, τα οποία αναγινώσκονται, όχι μόνον εναντίον των εικονομάχων αιρετικών, αλλά και κάθε αιρετικού, αισθητοποιεί ακριβώς ακόμη περισσότερο αυτή την νίκη της Ορθοδοξίας.

Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἑλλάδα, Χώρα γερόντων ὑπὸ ἀντικατάσταση!

Το πρωτοσέλιδο δεν κραυγάζει απλώς. Προειδοποιεί. 47,2 έτη ο μέσος Έλληνας. Η χώρα γερνά, συρρικνώνεται, αδειάζει.

Το δημογραφικό δεν είναι «κοινωνικό ζήτημα». Δεν είναι «στατιστικό πρόβλημα».

Είναι ο πρώτος και πλέον επείγων όρος για την ύπαρξη και τη συνέχεια της Ελλάδας ως ιστορικού, πολιτικού και πολιτισμικού υποκειμένου.

Χωρίς νέες γενιές, δεν υπάρχει οικονομία. Δεν υπάρχει άμυνα. Δεν υπάρχει ασφαλιστικό σύστημα. Δεν υπάρχει έθνος.

Η σιωπηλή κατάρρευση

Τα στοιχεία της Eurostat είναι αμείλικτα: η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις πιο γερασμένες κοινωνίες της Ευρώπης. Ο δείκτης γονιμότητας παραμένει σταθερά κάτω από το 1,4 παιδιά ανά γυναίκα, όταν για απλή αναπλήρωση πληθυσμού απαιτείται 2,1.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε γενιά είναι αριθμητικά μικρότερη από την προηγούμενη.

Σημαίνει ότι το 2050 η χώρα ενδέχεται να έχει χάσει έως και 1,5 εκατομμύριο κατοίκους.

Σημαίνει ότι λιγότεροι νέοι εργαζόμενοι θα καλούνται να στηρίξουν περισσότερους συνταξιούχους.

Νοθεία Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Κ. Διώτη, Θεολόγου- Δημοσιογράφου – Συγγραφέως – Ἐκδότου, ὅπως ἐτίμησεν αὐτὸν ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν

Ἡ μνήμη μας εἶναι ἀκόμη διαποτισμένη ἀπὸ τὴν ἀθλιότητα τῆς ἐναρκτήριας προετοιμασίας τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων εἰς Παρισίους, ὅπου ἐβεβηλώθη ὁ Μυστικὸς Δεῖπνος τοῦ Χριστοῦ καὶ μὲ ἄλλα προσβλητικὰ παρατράγουδα τῆς Ἁγίας Πίστεώς μας.

Προπαγανδιστικὴ κατὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ ὑπῆρξε καὶ ἡ τελετὴ ἐνάρξεως τῶν Χειμερινῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων τοῦ 2026 εἰς τὸ Μιλᾶνον μὲ πλῆθος ἀντιχριστιανικῶν καὶ δαιμονικῶν συμβόλων.

Ἡ τοιαύτη νοθεία τῶν Ὀλυμπιακῶν Ἀγώνων εἶναι κατευθυνομένη ὑπὸ τῶν ἀοράτων σκοτεινῶν δυνάμεων. Ὅπου τελοῦνται Ὀλυμπιακοὶ Ἀγῶνες πρέπει νὰ δεσπόζη ἡ Ἑλληνικὴ Σημαία, νὰ προβάλλωνται προσωπικότητες τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Φιλοσοφίας καὶ νὰ καταγράφωνται διδακτικὰ ἀποσπάσματα ἀπὸ κείμενα Ἀρχαίων Ἑλλήνων Συγγραφέων.

Λέει ὁ Μέγας Βασίλειος...

❈ Λέει ὁ Μέγας Βασίλειος ὅτι "καί ἡ ἀρρώστια εἶναι ὠφέλιμη, ὅταν πρόκειται νά συνετίσει τόν ἁμαρτωλό, ἀλλά καί ἡ ὑγεία εἶναι βλαβερή, ὅταν γίνεται ἀφορμή γιά νά ἁμαρτήσει ἐκεῖνος πού τήν ἔχει.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

(Ὁμιλία 13 - 5 - 2019)

3 Μαρτίου. Εὐτροπίου, Κλεονίκου, Βασιλίσκου τῶν μαρτύρων. Θεοδωρήτου ἱερομάρτυρος. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Ε´ 7-16).

Ησ. 5,7              ὁ γὰρ ἀμπελῶν Κυρίου σαβαὼθ οἶκος τοῦ Ἰσραήλ ἐστι καὶ ἄνθρωπος τοῦ Ἰούδα νεόφυτον ἠγαπημένον· ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι κρίσιν, ἐποίησε δὲ ἀνομίαν καὶ οὐ δικαιοσύνην, ἀλλὰ κραυγήν.

Ησ. 5,7                      Ο αμπελών αυτός του Κυρίου των δυνάμεων είναι ο ισραηλιτικος λαός. Είναι οι άνθρωποι της φυλής του Ιούδα, νέα γενεά ηγαπημένη. Επερίμενα από αυτήν να καρποφορήση δικαιοσύνην και αρετήν, αυτή όμως έκαμε παρανομίαν και όχι δικαιοσύνην, με αποτέλεσμα να ακούεται εκεί κραυγή αδικουμένων.

Λόγος ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας (Α’ Κυριακή τῶν Νηστειῶν), † Ἄρχ. Γεώργιου Καψάνη, Προηγούμενου Ι. Μ. Γρηγορίου Ἁγίου Ὅρους, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Λόγος ἐπί τῇ ἑορτῇ τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας (Α’ Κυριακή τῶν Νηστειῶν), † Ἄρχ. Γεώργιου Καψάνη, Προηγούμενου Ι. Μ. Γρηγορίου Ἁγίου Ὅρους, 28-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ κακή ὑπακοή σέ ἄνομες ἀποφάσεις τῆς Διοικούσας Ἐκκλησίας καί ἡ εὐθύνη τοῦ πιστοῦ, Ἱερομ. Σάββα

 

Τί εἶναι ἕνα Ἀνάθεμα; Ἁγ. Θεοφάνους τοῦ Ἔγκλειστου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τί εἶναι ἕνα Ἀνάθεμα; Ἁγ. Θεοφάνους τοῦ Ἔγκλειστου, 1-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Γιά ποιούς λόγους εἶναι ἐκκλησιαστικῶς ἐπιλήψιμη ἡ ἀποβολή τοῦ Ἐσταυρωμένου ἀπό τό Ἱερό Βῆμα-Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Γιά ποιούς λόγους εἶναι ἐκκλησιαστικῶς ἐπιλήψιμη ἡ ἀποβολή τοῦ Ἐσταυρωμένου ἀπό τό Ἱερό Βῆμα-Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας,  1-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων, Θεία Κοινωνία. Πόσον συχνά πρέπει νά κοινωνῶμεν

Πολλὲς φορὲς ἐρωτήθηκα: Πόσο συχνὰ πρέπει νὰ κοινωνοῦμε;

Ἡ Θεία Κοινωνία ἢ Θεία Μετάληψη εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ Ἱερὰ Μυστήρια ποὺ σύστησε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ. Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, πρὶν ἀπὸ τὰ Ἅγια Πάθη του, ὁ Κύριος σύστησε καὶ παρέδωσε τὸ μέγιστο αὐτὸ Μυστήριο στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους.

Τὰ ἱδρυτικὰ λόγια ὑπῆρξαν τὰ ἀκόλουθα. Ἀφοῦ πῆρε ἔνζυμον ἄρτον (ψωμὶ) εἶπε: «Λάβετε, φάγετε, τοῦτό ἐστι τὸ Σῶμα μου, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν», καὶ κατόπιν, ἀφοῦ πῆρε τὸ ποτήρι μὲ τὸ κρασὶ εἶπε : «Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες, τοῦτό ἐστι τὸ Αἷμα μου, τὸ τῆς Καινῆς Διαθήκης, τὸ ὑπὲρ ὑμῶν καὶ πολλῶν ἐκχυνώμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν».

Μὲ αὐτὰ τὰ λόγια ὁ Κύριος παρέδωσε στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους καί, διὰ μέσου αὐτῶν, στὴν Ἐκκλησία τὸ σωτήριο Μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας.

Ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον διακεκριμένους θεολόγους καὶ μακαρίους γέροντες τῶν ἡμερῶν μας.

Ένας από τους πλέον διακεκριμένους θεολόγους και μακαρίους γέροντες των ημερών μας. Από μικρό παιδί διακρίθηκε για την ευλάβειά του, την αγάπη του για τον Χριστό και την Εκκλησία Του, συνάμα δε και για την υψηλή οξυδέρκειά του. Διακόνησε ως άμισθος Κληρικός την Εκκλησία με πολύ ζήλο, αυταπάρνηση και ακριβή τήρηση των Ιερών Κανόνων. Ως διακριτικός και σοφός Πνευματικός οδήγησε πλήθος πιστών στην οδό της σωτηρίας.

Επίσης ίδρυσε μία από τις καλύτερες Κοινοβιακές Μονές εν Ελλάδι. Το συγγραφικό του έργο είναι όντως μνημειώδες. Τα κείμενά του αποπνέουν Ορθόδοξο Πατερικό άρωμα και τον αναδεικνύουν ως ένα γνήσιο συνεχιστή της Ιεράς Παράδοσης.

Οἱ ἀμερικανικές ὀργανώσεις ADL καί SPLC καί ἡ δράση τους στό πλαίσιο τοῦ ἀντι-ρατσισμοῦ στίς ΗΠΑ.

σ.σ. Βλέπε και «Διεθνὲς Παρατηρητήριον Θρησκευτικοῦ Φονταμενταλισμοῦ» (ΔΠΘΦ) που συστάθηκε υπό την αιγίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως.

Ἡ πρόσφατη ψήφιση τοῦ ἀντι-ρατσιστικοῦ νόμου στήν Ἑλλάδα καθιστᾷ ἰδιαιτέρως ἐνδιαφέρουσα τήν ἐξέταση τῆς δραστηριότητος τῆς Λίγκας Κατά τῆς Δυσφημήσεως (ADL, Anti-Defamation League) καί τοῦ Νομικοῦ Κέντρου τῆς Νοτίου Πτωχείας (SPLC, Southern Poverty Law Center) στίς Ἡνωμένες Πολιτεῖες Ἀμερικῆς. Θά παρουσιάσουμε συνοπτικῶς τίς πληροφορίες πού ὑπάρχουν στό Διαδίκτυο περί τήν δραστηριότητα αὐτῶν τῶν δύο ὀργανισμῶν, περί τοῦ πῶς εἶναι δυνατόν νά ἐνεργοποιοῦνται εὐρύτερα παρόμοιοι ὀργανισμοί μέ σκοπό τή διαμόρφωση τῶν ἐξελίξεων ὡς πρός τόν (ἀληθῆ ἤ κατά φαντασίαν) ρατσισμό καί τήν «φοβικότητα», καί μέ ἐφαλτήριο τήν ἤδη ὑφιστάμενη ἀντι-ρατσιστική νομοθεσία ἑνός Κράτους (ἤ μιᾶς Ὁμοσπονδίας, ὡς ἐν προκειμένῳ στίς ΗΠΑ).

1. Ἡ Anti–Defamation League

Ἡ Λίγκα Κατά τῆς Δυσφημήσεως (ADL), ἤ – ὅπως ἦταν ἀρχικῶς γνωστή – Λίγκα τῆς Μπενέι Μπρίθ Κατά τῆς Δυσφημήσεως (Anti-Defamation League of B’nai B’rith) εἶναι διεθνής ἑβραϊκός Μή Κυβερνητικός Ὀργανισμός (Μ.Κ.Ο.), ἱδρυμένος τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1913 ἀπό τόν Ἰουδαῖο Δικηγόρο Σίγκμουντ Λίβινγκστον (Sigmud Livingston, 1872-1946).

«Χαῖρε δι ᾖς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει, χαῖρε δι’ ᾖς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει».

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 27η Φεβρουαρίου 2026

Την πένθιμη και κατανυκτική ατμόσφαιρα της αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, έρχεται να διαλύσει ο φαιδρός και χαρμόσυνος τόνος της ακολουθίας του Ακαθίστου Ύμνου, ή των Χαιρετισμών, όπως λέγεται. Από αρχαιοτάτων χρόνων καθιέρωσε η Εκκλησία μας να ψάλλεται πανηγυρικά η ακολουθία αυτή κάθε χρόνο την περίοδο της αγίας Τεσσαρακοστής, τις Παρασκευές των πέντε εβδομάδων των νηστειών. Η ακολουθία είναι εντεταγμένη μέσα στα πλαίσια της ακολουθίας του μικρού αποδείπνου και ψάλλεται μαζί με τον κανόνα του Ακαθίστου τις πρώτες τέσσερις Παρασκευές τμηματικά και την πέμπτη ολόκληρη. Ο ύμνος αποτελείται από το προοίμιο και 24 οίκους, (στροφές), σε αλφαβητική ακροστιχίδα από το Α μέχρι το Ω.

Δεν γνωρίζουμε ποιός είναι ο συγγραφέας του υπέροχου αυτού ύμνου. Σύμφωνα με την επικρατέστερη παράδοση ο ποιητής του ύμνου θεωρείται ο μεγάλος βυζαντινός υμνογράφος του 6ου αιώνος, ο άγιος Ρωμανός ο Μελωδός. Γνωρίζουμε όμως με βεβαιότητα, ότι η καθιέρωσή του στο εορτολόγιο της Εκκλησίας, είναι συνδεδεμένη με δύο γεγονότα: τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και την θαυμαστή απελευθέρωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Αβάρους το 626 μ.Χ. μετά από μια φοβερή επιδρομή και πολιορκία της πόλεως από ξηρά και από θάλασσα. Η θαυμαστή διάσωση της πόλεως από μια βεβαία καταστροφή και λεηλασία αποδόθηκε στη Παναγία, την «υπέρμαχο στρατηγό», προς τιμήν της οποίας όλος ο λαός της πόλεως την νύχτα εκείνη της 7ης προς 8η Αυγούστου του 626, έψαλλε όρθιος τον Ακάθιστο Ύμνο στον Ναό της Παναγίας των Βλαχερνών.

Κεραυνὸς στὸν Προσωπικὸ Ἀριθμὸ

Kεραυνὸς ἔπεσε πάνω στὸν κυβερνητικὸ σχεδιασμὸ γιὰ τὶς νέες Ταυτότητες καὶ τὸν Προσωπικὸ Ἀριθμό. Τὸν κεραυνὸ τὸν ἐξαπέλυσε μὲ ἀπόφασή του τῆς 29ης Δεκεμβρίου 2025 τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας.

Τὸ ἱστορικὸ ἔχει ὡς ἑξῆς:

Ἡ Κυβέρνηση ἐκβιάζει τοὺς πολίτες, ἐπιβάλλοντας στὶς Ἀστυνομικὲς Ἀρχὲς νὰ μὴν ἐκδίδουν Διαβατήριο μὲ Ταυτότητες παλαιοῦ τύπου.

Ἕνας πολίτης ἀντιστάθηκε.

Αὐτὸς τὸ περασμένο ἔτος ζήτησε ἀνανέωση τοῦ Διαβατηρίου του, προσκομίζον­τας ὡς δικαιολογητικὸ τὴν παλαιὰ ἀστυνομική του Ταυτότητα.

«Ἡ Διεύθυνση Διαβατηρίων ἀπέρριψε τὸ αἴτημα, αἰτιολογώντας τὴν ἀπόφασή της στὸ γεγονὸς ὅτι εἶχε παρέλθει τὸ χρονικὸ διάστημα τῶν 15 ἐτῶν ἀπὸ τὴν ἔκδοση τῆς Ταυτότητας. Ὡς ἐκ τούτου ἡ ΕΛ-ΑΣ ὑποστήριξε ὅτι καθίσταται ἀδύνατη ἡ ταυτοπροσωπία, λόγῳ τῆς φυσιολογικῆς ἀλλαγῆς τῶν χαρακτηριστικῶν τοῦ προσώπου» («Τὸ Βῆμα» 30-1-2026).

Ὁ πολίτης ἄσκησε προσφυγὴ στὴν ἁρμόδια διεύθυνση τῆς ΕΛ-ΑΣ, ἡ ὁποία τὴν ἀπέρριψε, ὑποδεικνύοντάς του νὰ προβεῖ σὲ ἔκδοση νέου Δελτίου Ταυτότητας γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ ἀποκτήσει Διαβατήριο.

Ὁ πολίτης δὲν ὑπέκυψε στὸν ὠμὸ ἐκβιασμό. Προσέφυγε στὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας καὶ ἡ Ἐπιτροπὴ Ἀναστολῶν (μὲ πρόεδρο τὸν ἀντιπρόεδρο κ. Ἠλία Μάζο καὶ εἰσηγήτρια τὴν πάρεδρο κ. Χάιδω Εὐαγγελίου) τὸν δικαίωσε, βεβαιώνοντας ὅτι τὸ παλαιὸ Δελτίο Ταυτότητας θεωρεῖται ἰσχυρὸ μέχρι τὴν ἀντικατάστασή του.

Οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας προειδοποίησαν γιὰ τὰ «μουλάρια» ποὺ θὰ κυκλώσουν, καὶ πάλι, τὴν Ἁγία Τράπεζα.

Ο Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης είχε βάλει σε εξώφυλλο βιβλίου του το φοβερό όραμα του Μεγάλου Αντωνίου, στο οποίο άλογα κτήνη περικύκλωσαν την Αγία Τράπεζα, χοροπηδούσαν και κλωτσούσαν. Ο Άγιος Αντώνιος συγκλονίστηκε όταν άκουσε μία φωνή να λέει «θα μιανθεί το θυσιαστήριό μου» και με δάκρυα παρακαλούσε να μην ζήσει να δει αυτό το πράγμα. Δύο χρόνια αργότερα οι Αρειανοί άρπαξαν τις Εκκλησίες και διέπραξαν κάθε ασέβεια.

Λέει ὁ Ἅγιος Παΐσιος:

❈ Λέει ὁ Ἅγιος Παΐσιος: "Ὁ γκρινιάρης, ὅσες εὐλογίες καί ἄν τοῦ δώσει ὁ Θεός, δέν τίς ἀναγνωρίζει. Γι' αὐτό ἀπομακρύνεται ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ καί τόν πλησιάζει ὁ πειρασμός, τόν κυνηγάει συνέχεια ὁ πειρασμός καί τοῦ φέρνει ὅλο ἀναποδιές, ἐνῶ τόν εὐγνώμονα τόν κυνηγάει ὁ Θεός μέ τίς εὐλογίες Του".

 

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 11 - 5 - 2015)

2 Μαρτίου. Ἡσυχίου μάρτυρος. Θεοδότου ἐπισκόπου Κυρηνείας Κύπρου (†326), Εὐθαλίας παρθενομάρτυρος (†252). Νικολάου ἱερέως τοῦ Πλανᾶ (†1932). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Δ´ 2-6, Ε´ 1-7).

Ησ. 4,2              Τῇ δὲ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐπιλάμψει ὁ Θεὸς ἐν βουλῇ μετὰ δόξης ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ὑψῶσαι καὶ δοξάσαι τὸ καταλειφθὲν τοῦ Ἰσραήλ·

Ησ. 4,2                      Μετά τας συμφοράς όμως αυτάς και κατά την εποχήν εκείνην του Μεσσίου θα λάμψη από τον ουρανόν επάνω εις την γην ο θεός με σοφίαν και δόξαν, δια να υψώση και δοξάση τους απομείναντας πιστούς εις αυτόν Ισραηλιτας.

Ἀποκρίσεις πρός ἡσυχαστές πατέρες, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκρίσεις πρός ἡσυχαστές πατέρες, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις 109 κ. ε.), τόμος Α' ,  28-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ προφητεία τοῦ Ἁγίου Παϊσίου γιά τόν ἐκσυχρονισμό τοῦ Ἁγίου Ὅρους, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Μεῖζον ζητούμενο ἡ δυνατότητα Θείας Λειτουργίας στήν περιοχή διαμονῆς μας, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

«Μόνο ἡ μετάνοια τὶς σώζει»

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

«Μόνο ἡ μετάνοια τὶς σώζει»

Στὸ κατὰ Λουκᾶ Εὐαγγέλιο (Λουκ. 18, 15-16) διαβάζουμε: «Προσέφερον δὲ αὐτῷ καὶ τὰ βρέφη ἵνα αὐτῶν ἅπτηται· καὶ ἰδόντες οἱ μαθηταὶ ἐπετίμησαν αὐτοῖς. Ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτὰ εἶπεν· ἄφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με καὶ μὴ κωλύετε αὐτά· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ».

(: Τοῦ ἔφερναν δὲ ὄχι μόνον τοὺς ἀσθενεῖς, ἀλλὰ καὶ τὰ πολὺ μικρὰ παιδιά, διὰ νὰ ἐγγίζῃ τὸ καθένα μὲ τὰς χεῖρας του πρὸς εὐλογίαν· οἱ μαθηταὶ ὅμως, ὅταν εἶδαν τοὺς γονεῖς νὰ πλησιάζουν, τοὺς ἐπέπληττον, ἐπειδὴ ἐνόμιζαν ὅτι δὲν ἤρμοζεν εἰς τὸν Χριστὸν νὰ τὸν ἀπασχολοῦν διὰ μικρὰ παιδιά. Ἀλλ’ ὁ Ἰησοῦς προσεκάλεσεν αὐτὰ νὰ ἔλθουν πλησίον του καὶ εἶπεν· Ἀφήσατε τὰ παιδιὰ νὰ ἔρχωνται πρὸς ἐμὲ καὶ μὴ τὰ ἐμποδίζετε· διότι δι’ αὐτούς, ποὺ θὰ γίνουν σὰν αὐτά, καὶ θὰ ἀποκτήσουν ταπεινὴν καρδίαν καὶ παιδικὴν διάθεσιν, εἶναι ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ).

Ἔτσι μᾶς δίδαξε ὁ Κύριος ὅτι στὰ παιδιὰ καὶ σὲ αὐτοὺς ποὺ θὰ γίνουν σὰν τὰ παιδιὰ ἀνήκει ὁ Παράδεισος. Δυστυχῶς ὁ ἄνθρωπος καὶ ἰδιαίτερα τὴν σημερινὴ ἐποχὴ ἔχει χάσει κάθε ἀξία καὶ ἰδεῶδες, ποὺ τοῦ χάρισε ὁ Θεὸς καὶ ἔγινε στὴν συμπεριφορά του καὶ στὴ ζωὴ κατώτερος ἀπὸ τὰ ζῶα. Καὶ ὅπως τονίζει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος: «Τὰ ζῶα πολλές φορές θυσιάζουν τή ζωή τους καί δέν λογαριάζουν τὴ δική τους σωτηρία, προκειμένου νά ὑπερ­ασπιστοῦν τά μικρά τους. Ἄνθρωποι σφάζουν μέ τά ἴδια τους τὰ χέρια τὰ παιδιά τους» (Χρυσόστομος. Ε.Π.Ε. 34,128).

Φίλος ἢ ἐχθρὸς τοῦ Χριστοῦ ὁ Τολστόϊ ;

Ἀλεξάνδρου Ἀλεξάνδροβιτς Μπρόνζωφ

ΦΙΛΟΣ Η ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Ο ΤΟΛΣΤΟΪ;

Εἰσαγωγικὸ ἀπό entaksis: Τὸ κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ ἀποτελεῖ μία δριμεῖα θεολογικὴ κριτικὴ τοῦ Ἀλεξάντρ Μπρόνζοφ (Александр Александрович Бронзов 1858-1937), διαπρεποῦς καθηγητοῦ τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας τῆς Πετρούπολης, γραμμένη ὡς ἀπολογία γιὰ τὴν ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ρωσίας νὰ ἀφορίσει τὸν Λέοντα Τολστόϊ τὸ 1901. Κεντρικὸ σημεῖο ἀναφορᾶς εἶναι ἡ Γιάσναγια Πολιάνα, τὸ πατρικὸ κτῆμα τοῦ συγγραφέα, τὸ ὁποῖο μετέτρεψε σὲ κέντρο ἑνὸς «ἀκαθάρτου» χριστιανικοῦ ἀναρχισμοῦ. Ὁ Μπρόνζοφ ἐξηγεῖ ὅτι ὁ ἀφορισμὸς δὲν ἦταν μία ἐκδικητικὴ πράξη, ἀλλὰ ἡ ἐπίσημη διαπίστωση ὅτι ὁ Τολστόϊ εἶχε ἤδη ἀποκόψει τὸν ἑαυτό του ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἀρνούμενος τὴ Θεότητα τοῦ Χριστοῦ καὶ τὰ Μυστήρια. Στὴν Ἑλλάδα, ἡ προσωπικότητα τοῦ Τολστόϊ καὶ ἡ σύγκρουσή του μὲ τὸ θρησκευτικὸ κατεστημένο ἐπηρέασε λογίους ὅπως ὁ Νίκος Καζαντζάκης καὶ ὁ Κωνσταντῖνος Θεοτόκης, οἱ ὁποῖοι εἶδαν στὸ πρόσωπό του ἕναν πρωτοπόρο τῆς κοινωνικῆς ἀφύπνισης. Ἡ μελέτη αὐτὴ φωτίζει τὸ χάσμα μεταξὺ τῆς δογματικῆς πίστης καὶ τοῦ τολστοϊκοῦ πανθεϊσμοῦ, καταδεικνύοντας γιατί γιὰ τὴν ἐποχή του ὁ «κόμης» θεωρήθηκε ὁ μέγιστος ἐσωτερικὸς ἐχθρὸς τῆς Ὀρθοδοξίας.

Τὸ ἐρώτημα ἀφορᾶ τὸν κόμητα τῆς Γιάσναγια Πολιάνα, ὁ ὁποῖος προκάλεσε τόση φασαρία κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ζωῆς του καὶ ἀκόμη καὶ μετὰ θάνατον… Παρακολουθοῦσα πάντα κάθε σύγγραμμά του ποὺ ἔβλεπε τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας. Συχνὰ ἀνταποκρινόμουν στὶς νέες του ἀπόψεις, στὴ σπάνια διδασκαλία του. Ἔγραψα ἀρκετὰ ἄρθρα, μεταξύ ἄλλων, καὶ μὲ ἀφορμή τὴν ἐπέτειο ἀπὸ τὸν θάνατο τοῦ κόμητος. Αὐτὰ τὰ ἄρθρα προκάλεσαν στοὺς θαυμαστὲς τοῦ Τολστόϊ μία ἔκρηξη ἀγανάκτησης καὶ τῆς πιὸ εἰλικρινοῦς κακίας πρὸς τὸν συγγραφέα. Τί εἴδους γράμματα δὲν ἔλαβα ἀπὸ τοὺς «τολστοφίλους»; Ἀφήνοντας κατὰ μέρος τὶς συνηθισμένες ἀνόητες φλυαρίες αὐτῶν τῶν ἀνταποκριτῶν μου, ἔστρεψα ἄθελά μου τὴν προσοχή μου σὲ μία θέση, τὴν ὁποία ὅλοι τους κηρύττουν καὶ ὑπερασπίζονται μὲ σπάνια ἐνέργεια, μὲ θαυμαστὴ ἐπιμονή. Δὲν θὰ ἤθελα νὰ ἀγνοήσω αὐτὴ τὴ θέση, πόσο μᾶλλον ποὺ οἱ κύριοι ἀνταποκριτὲς ἀπαιτοῦν, κυριολεκτικά – ἀπαιτοῦν, εἴτε νὰ συμφωνήσω μαζί τους, καὶ μάλιστα δημόσια, πανηγυρικά…, εἴτε νὰ ἀποδείξω τὸ σφάλμα τους, χρησιμοποιοῦντας ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο τὰ ἴδια τὰ ἔργα τοῦ Τολστόϊ καὶ χωρὶς νὰ καταφύγω σὲ ὁποιεσδήποτε ἔρευνες τρίτων γι’ αὐτόν, ἔστω καὶ τὶς πλέον αὐθεντικές.

Ἐκτελῶ εὐχαρίστως τὴν ἀπαίτησή τους, ὅπως εἶμαι ἕτοιμος νὰ ἀνταποκριθῶ καὶ σὲ κάθε ἄλλη παρόμοια…, ἐὰν οἱ ἀξιότιμοι ἀναγνῶστες μου ἀποφάσιζαν νὰ ἀπευθυνθοῦν σὲ ἐμένα μὲ αὐτήν. Η θέση τῶν θαυμαστῶν τοῦ Τολστόϊ, ποὺ προκάλεσε τὴν ἐμφάνιση τῶν παρόντων γραμμῶν, μπορεῖ νὰ ἐκφραστεῖ ἐν συντομίᾳ ὡς ἑξῆς: Ὁ κόμης Λ. Τολστόϊ εἶναι φίλος τοῦ Χριστοῦ, ἀληθινὸς χριστιανός, καὶ ὄχι κάποιος ἀντίχριστος, οὔτε ἐχθρὸς τοῦ Κυρίου μας… καὶ, συνεπῶς, διόλου δὲν ἄξιζε τὸν ἀφορισμὸ ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ Ἐκκλησία, τὸν ὁποῖο ὑπέστη καὶ ὁ ὁποῖος προκάλεσε ἀνείπωτο, λένε, σκανδαλισμὸ σὲ ὅλους τοὺς Ρώσους, καὶ ὄχι μόνο σὲ αὐτούς… Θὰ ἔπρεπε, λέει, νὰ ταφεῖ χριστιανικά… Τίθεται τὸ ἐρώτημα: εἶναι βάσιμη αὐτὴ ἡ θέση ἢ ὄχι; Ἀπαντῶ, χωρὶς τὴν παραμικρὴ ἀμφιβολία: εἶναι ἐντελῶς ἀβάσιμη, καθ’ ὁλοκληρίαν ἐσφαλμένη… Αὐτὴν τὴν ἀπάντησή μου θὰ τὴν ὑποστηρίξω μὲ παραπομπὴ στὰ συγγράμματα τοῦ ἴδιου τοῦ κόμητος καὶ μόνο σὲ αὐτά…

Ἡ ἐκκλησιολογία τῶν ἀρχιερέων σήμερα πάσχει. Σοβαρὸς καὶ ἄμεσος κίνδυνος ἀλλοίωσης τῆς Ὀρθόδοξης πίστης ὑπὸ τὸ πρόσχημα τῆς «ἑνότητας»

Η εκκλησιολογία των αρχιερέων σήμερα πάσχει.

Σοβαρός και άμεσος κίνδυνος αλλοίωσης της Ορθόδοξης πίστης υπό το πρόσχημα της «ενότητας»

………………………

Εισαγωγή – Η κρίση δεν είναι διοικητική αλλά δογματική

Η κρίση που βιώνει σήμερα η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι πρωτίστως οργανωτική, διοικητική ή ποιμαντική· είναι εκκλησιολογική και δογματική. Αγγίζει τον ίδιο τον ορισμό της Εκκλησίας, το ποιος εκφράζει την αλήθεια και με ποιο κριτήριο. Η σύγχρονη τάση να ταυτίζεται η Εκκλησία σχεδόν αποκλειστικά με τους αρχιεπισκόπους, τους πατριάρχες και τις συνόδους τους συνιστά βαθιά απομάκρυνση από την πατερική αυτοσυνειδησία της Ορθοδοξίας.

Η Εκκλησία δεν είναι ένας μηχανισμός εξουσίας που παράγει «αποφάσεις» δεσμευτικές ανεξαρτήτως περιεχομένου. Είναι το Σώμα του Χριστού, και η ζωή της καθορίζεται από την αλήθεια της πίστεως, όχι από αξιώματα.

……………………..

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ως κοινότητα αλήθειας και όχι εξουσίας

Η πατερική παράδοση είναι απολύτως σαφής:

Η Εκκλησία αναγνωρίζεται εκεί όπου διατηρείται ανόθευτη η αποστολική και πατερική πίστη.

Ο Άγιος Βικέντιος Λερίνου θέτει το περίφημο κριτήριο της Ορθοδοξίας:

Κυριακή Α Νηστειῶν:«Ἡ νίκη τῆς πίστεως» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Εβρ. 11,24-26 και 32-40]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-3-2001]

Β431 [ β΄έκδοσις]

Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, γιορτάζει την νίκη της επί του πεδίου της ορθής πίστεώς της. Βέβαια πάντοτε έδιδε και δίδει μάχες ορθής πίστεως, που τα τρόπαιά των εστήνοντο με τις αποφάσεις όλων των οικουμενικών και τοπικών συνόδων. Όλως εξαιρετικά, όμως, σήμερα, τιμά την νίκη της, που εξεφράσθη με τους δογματικούς όρους της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου. Το αντικείμενό της ήταν η δυνατότητα εικονισμού του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Γι'αυτό κάνομε περιφορά των αγίων εικόνων. Προπαντός του Χριστού· διότι οι εικονοκλάσται έλεγαν ότι δεν πρέπει να εικονίζεται ο Ιησούς Χριστός, γιατί η θεότητα δεν εικονίζεται. Έτσι ουσιαστικά υπέβοσκε ο Μονοφυσιτισμός. Αυτοί εδέχοντο μόνον την θεία φύση και απέρριπτον την σωματικήν φύσιν. Βέβαια, περιττόν να σας πω ότι αυτό αποτελεί βαρυτάτη αίρεση· βαρυτάτη αίρεση. Το τονίζει αυτό η Αγία Γραφή, η Καινή Διαθήκη, ιδιαιτέρως. Ότι ήλθε εν σαρκί ο Υιός του Θεού, εσαρκώθη. Πώς, λοιπόν, θα απορρίψομε την ανθρωπίνη φύση του Ιησού Χριστού;

Αλλά και ο Αρειανισμός, ο οποίος κι αυτός αντιμετωπίστηκε στην Α΄Οικουμενικήν Σύνοδον, ενθυμείσθε, με τον Άρειον, και αυτός ήταν μονοφυσιτισμός στην πραγματικότητα· διότι εδέχετο αντίστροφα, εδέχετο την ανθρωπίνη φύση και απέρριπτε την θείαν φύσιν. Και μάλιστα, όπως λέει ο πατήρ Ιουστίνος Πόποβιτς, αυτός ο Σέρβος, σοφός και άγιος άνθρωπος, των ημερών μας είναι, ότι η Ευρώπη ήδη αρειανίζει. Δηλαδή, στην πραγματικότητα, δέχεται έναν μονοφυσιτισμόν του τύπου του Αρειανισμού. Και πολλοί Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι το ίδιο. Απορρίπτουν την θείαν φύσιν του Χριστού και δέχονται μόνο την ανθρωπίνη φύση του Χριστού. Αυτό είναι απιστία. Πέρα για πέρα απιστία. Έχομε, λοιπόν, κι εδώ υποβόσκοντα, θα λέγαμε, τον Μονοφυσιτισμόν, είτε με την μίαν περίπτωσιν, που καταδικάζει η Α΄Οικουμενική Σύνοδος, στον Άρειο, η οποία εδέχετο μόνον την ανθρωπίνη φύση και την άλλη, στην Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδο, η οποία εδέχετο μόνον την θεία φύση και απέρριπτε την ανθρωπίνη.

Οι συνέπειες εκατέρωθεν ήταν ολέθριες. Στην Α΄Οικουμενική Σύνοδο κατοχυρώθη η δογματική αλήθεια ότι ο Υιός είναι τέλειος Θεός. Και εις την Ζ’ Οικουμενική Σύνοδο κατοχυρώθη η αλήθεια ότι ο Υιός είναι και τέλειος άνθρωπος. Και λέμε: Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός.

Ἡ εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς Α Νηστειῶν. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Κατά Ιωάννην, κεφ. Α΄, εδάφια 44-52

44 Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ὁ ᾿Ιησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν· καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. 45 Ἦν δὲ ὁ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως ᾿Ανδρέου καὶ Πέτρου. 46 Εὑρίσκει Φίλιππος τὸν Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· ὃν ἔγραψε Μωϋσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται, εὑρήκαμεν, ᾿Ιησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ ᾿Ιωσὴφ τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ. 47 Καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ· ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; λέγει αὐτῷ Φίλιππος· ἔρχου καὶ ἴδε. 48 Εἶδεν ὁ ᾿Ιησοῦς τὸν Ναθαναὴλ ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν καὶ λέγει περὶ αὐτοῦ· ἴδε ἀληθῶς ᾿Ισραηλίτης, ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστι. 49 Λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ· πόθεν με γινώσκεις; ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι, ὄντα ὑπὸ τὴν συκῆν εἶδόν σε. 50 Ἀπεκρίθη Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ· ῥαββί, σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ ᾿Ισραήλ. 51 Ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὅτι εἶπόν σοι, εἶδόν σε ὑποκάτω τῆς συκῆς, πιστεύεις; μείζω τούτων ὄψει. 52 καὶ λέγει αὐτῷ· ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπ' ἄρτι ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα, καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

44 Την άλλη μέρα αποφάσισε ο Ιησούς να αναχωρήσει για τη Γαλιλαία. Βρίσκει τότε τον Φίλιππο και του λέει: «Ακολούθησέ με στο ταξίδι που πρόκειται να κάνω».45 Ο Φίλιππος μάλιστα καταγόταν από τη Βηθσαϊδά, την πατρίδα του Ανδρέα και του Πέτρου.

Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς Κυριακῆς Α Νηστειῶν. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Προς Εβραίους, κεφ. ΙΑ΄ εδάφια 24-26 και 32-40

24 Πίστει Μωϋσῆς μέγας γενόμενος ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ, 25 μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν, 26 μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ· ἀπέβλεπε γὰρ εἰς τὴν μισθαποδοσίαν.

32 Καὶ τί ἔτι λέγω; Ἐπιλείψει γάρ με διηγούμενον ὁ χρόνος περὶ Γεδεών, Βαράκ τε καὶ Σαμψὼν καὶ ᾿Ιεφθάε, Δαυΐδ τε καὶ Σαμουὴλ καὶ τῶν προφητῶν, 33 οἳ διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων, 34ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων· 35 ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τούς νεκροὺς αὐτῶν· ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν· 36 ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· 37 ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, 38 ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς. 39 Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, 40 τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι.

Ερμηνευτική απόδοση Παν. Τρεμπέλα

24 Εξαιτίας της πίστεώς του ο Μωυσής, όταν μεγάλωσε και έγινε άνδρας, αρνήθηκε να ονομάζεται βασιλόπουλο, γιος της κόρης του Φαραώ˙25 θεώρησε καλύτερο και προτίμησε να κακοπαθεί μαζί με τον λαό του Θεού, παρά να έχει τις πρόσκαιρες απολαύσεις της αμαρτίας, να ζει δηλαδή άνετα και με τιμές ως Αιγύπτιος άρχοντας με τους ειδωλολάτρες που καταπίεζαν τους Ισραηλίτες.

1 Μαρτίου. † ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ). Εὐδοκίας ὁσιομάρτυρος (†160-170), Μαρκέλλου καὶ Ἀντωνίνης μαρτύρων. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Κυριακῆς α´ νηστειῶν (Ἑβρ. ια´ 24-26, 32-40).

Εβρ. 11,24         Πίστει Μωϋσῆς μέγας γενόμενος ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ,

Εβρ. 11,24                Ενεκα της πίστεως του ο Μωϋσής, όταν εμεγάλωσεν, ηρνήθη να ονομάζεται παιδί της θυγατρός του Φαραώ,

Εβρ. 11,25         μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν,

Εβρ. 11,25                 και επροτίμησε καλύτερον να ταλαιπωρήται και να κακοπαθή μαζή με τον λαόν του Θεού, παρά να έχη πρόσκαιρον απόλαυσιν μιας αμαρτωλής και τρυφηλής ζωής, σαν βασιλόπουλο εις τα ανάκτορα.

Ὅποιος ὑποτακτικός φτάσει στήν τελειότητα τῆς ὑπακοῆς δέν φοβᾶται Θεό, οὔτε τήν Κρίση, οὔτε τήν Δευτέρα Παρουσία

"Πιστέψτέ με", λέει ὁ Ἅγιος Ἐφραίμ ὁ Κατουνακιώτης "μέ πείρα σᾶς μιλῶ, μέ εἰλικρίνεια σᾶς λέω, ὅποιος ὑποτακτικός φτάσει στήν τελειότητα τῆς ὑπακοῆς δέν φοβᾶται Θεό, οὔτε τήν Κρίση, οὔτε τήν Δευτέρα Παρουσία.