Ἀναρωτήθηκα βαθιά: θὰ εἶχα ποτὲ τόσο δυνατὴ πίστη καὶ τόσο προσευχητικὴ τόλμη;

Μια μέρα, μετά τη Λειτουργία της Μεγάλης Πέμπτης, ήρθαμε από το Σβετιτσχόβελι στη Μονή Σαμτάβρο για φαγητό. Ακούγονταν κλάματα από το κελί του Πατέρα Γαβριήλ. Ρώτησα τι είχε συμβεί. Μία από τις αδελφές απάντησε: «Ο Πατέρας Γαβριήλ έκλαιγε όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα, προσευχόταν για εμάς κάθε μέρα και ζητούσε από τον Κύριο να μας ελεήσει». Αναρωτήθηκα βαθιά: θα είχα ποτέ τόσο δυνατή πίστη και τόσο προσευχητική τόλμη;

Από τα απομνημονεύματα του Επισκόπου Μιχαήλ (Γκαμπριτσίτζε)

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_214.html