Ἡ τέλεια αὐταπάρνηση τῶν Ἁγίων - Μίμηση Χριστοῦ

❈ Οἱ Ἅγιοι ἀγαποῦσαν τούς βασανιστές τους, ἀλλά ἐν Χριστῷ. Δηλαδή δέν ἀγαπούσανε ἀρρωστημένα τόν βασανισμό, ἀλλά ἀγαπούσανε τόν βασανιστή, ποθῶντας τήν σωτηρία του καί προσευχόμενοι γι' αὐτόν. Καί θέλανε τό μαρτύριο, ὄχι αὐτό καθ' ἑαυτό γιά νά βασανίζονται, ἐπειδή ἔνοιωθαν μιά ἡδονή ἀπ' αὐτόν τόν βασανισμό - τό ὁποῖο εἶναι παθολογικό πρᾶγμα καί τό λέμε μαζοχισμό αὐτό - ἀλλά γιατί μιμοῦνταν τόν Χριστό, Ὁ ὁποῖος ἔπαθε γιά ἐμᾶς καί θέλανε καί αὐτοί νά πάθουν κάτι γιά τόν Χριστό καί χαιρόντουσαν νά βασανίζονται γιά τόν Χριστό.

Λέει στήν Ἁγία Γραφῇ, ὅτι οἱ Ἀπόστολοι ὁμολόγησαν τόν Χριστό μπροστά στούς Γραμματεῖς καί τούς Φαρισαίους καί εἴπανε μέ θάρρος πολύ:

- Ἐμεῖς δέν μποροῦμε νά μήν μιλᾶμε γι' αὐτά πού εἴδαμε καί ἀκούσαμε, γιά τό ὅτι ὁ Χριστός κήρυξε, Σταυρώθηκε, πέθανε, Ἀναστήθηκε καί Ἀναλήφθηκε. Ἐμεῖς δέν μποροῦμε νά μήν τά λέμε αὐτά...

Γιατί μετά τήν Ἀνάσταση καί τήν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου, τούς κάλεσαν οἱ Γραμματεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι καί τούς εἶπαν:

- Δέν θά μιλᾶτε γι' αὐτά! Σιωπή! Δέν θά ξαναμιλήσετε γι' αὐτό τό ὄνομα, γιά τόν Χριστό!

Οἱ Γραμματεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι ἦταν τήν ἐποχῇ ἐκεῖνοι, οἱ σημερινοί Πατριάρχες καί Ἀρχιερεῖς, εἴχανε ἐξουσία.

Τί εἴπανε οἱ Ἀπόστολοι;

- Θά σᾶς κάνουμε ὑπακοή, ὅ,τι πεῖτε...;

Ὄχι! Ἀλλά εἴπανε:

- Δέν μποροῦμε νά μήν μιλᾶμε! Ἔχουμε ἐντολή ἀπό τόν Θεό, ἀπό τόν Χριστό, νά λέμε, νά κηρύττουμε καί νά βαπτίζουμε εἰς τό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος.

Καί τότε, λέει ἡ Γραφῇ, τούς ἔδειραν, τούς χτύπησαν καί οἱ Ἀπόστολοι χαιρόντουσαν, γιατί ἔπαθαν κάτι γιά τόν Χριστό.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου