Περί ἁγίων ἀγγέλων

❈ Οἱ Ἄγγελοι εἶναι δημιουργήματα τοῦ Θεοῦ, πνεύματα, ὄχι τελείως ἄυλα, τά ὁποῖα ἔχουν ἀποστολή ἀφενός μέν νά δοξολογοῦν τόν Θεό καί ἀφετέρου νά διακονοῦν τούς ἀνθρώπους. Βλέπουμε πάρα πολλές ἐμφανίσεις Ἀγγέλων - θά διαβάσουμε σχετικά - καί στήν Παλαιά Διαθήκη καί στήν Καινή Διαθήκη.

Σέ ὅλες τίς ἐμφανίσεις οἱ Ἄγγελοι φανερώνονται μέ τήν ἴδια μορφή. Πῶς; Ὡς ἐξαστράπτοντες νεανίσκοι.

Θυμηθεῖτε τούς Ἀγγέλους πού ἐμφανίστηκαν μετά τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου στήν Ἁγία Μαρία τήν Μαγδαληνή, στίς Μυροφόρες κ.λπ. ὡς ἐξαστράπτοντες νεανίσκοι, οἱ ὁποῖοι περιβάλλονται στολή λευκή καί ἔχουνε μιά τέτοια, ἄς ποῦμε, προσαρμογή καί τῆς λευκότητας καί τῆς ἀστραπομόρφου μορφῆς τους, ὥστε νά μπορεῖ νά τήν δεῖ ὁ ἄνθρωπος. Μειώνουν κατά κάποιο τρόπο τήν αἴγλη, τήν ἀκτινοβολία τους, γιά νά μπορέσει καί ὁ ἄνθρωπος νά τούς ἀντικρίσει.

Ἑπομένως αὐτά πού βλέπουμε στίς Δυτικές "ζωγραφιές" ὡς Ἀγγέλους, κάτι μωράκια παχουλά κ.λπ., πού λέγονται "ἐρωτιδεῖς" καί εἶναι ἀπό τήν εἰδωλολατρία, εἶναι παγανιστικῆς προέλευσης, δέν ἔχουν καμιά σχέση μέ τήν ἀλήθεια, δέν εἶναι Ἄγγελοι.

Βλέπουμε στήν Παλαιά Διαθήκη τόν Ἀρχάγγελο Ραφαήλ νά ἐμφανίζεται στόν Τωβία καί νά τόν συνοδεύει γιά πολλές ἑβδομάδες στό μακρινό του ταξίδι ὡς ἄνθρωπος. Ὁ Τωβίας θεωροῦσε ὅτι ἔχει δίπλα του ἕναν ἄνθρωπο, ἕναν συνταξιδιώτη. Στό τέλος τοῦ ἀποκαλύφθηκε ὅτι εἶναι ὁ Ἀρχάγγελος Ραφαήλ χωρίς ποτέ νά κινήσει τήν παραμικρή ὑποψία ὅτι δέν ἦταν ἄνθρωπος. Ὡστόσο, ὅταν ὁ Ἀρχάγγελος ἀποκάλυψε στό τέλος ποιός ἦταν, εἶπε: "πάσας τάς ἡμέρας ὠπτανόμην ὑμῖν, καί οὐκ ἔφαγον οὐδέ ἔπιον, ἀλλά ὅρασιν ὑμεῖς ἐθεωρεῖτε" (Τωβίας 12,19). Δηλαδή, ὅλες τίς ἡμέρες πού σᾶς ἐμφανιζόμουνα, δέν ἔφαγα καί δέν ἤπια τίποτα, ἀλλά ἐσεῖς φαινομενικά μέ βλέπατε νά τρώω καί νά πίνω.

Φαινόταν σάν ἄνθρωπος, ἀλλά δέν ἦταν ἄνθρωπος. Φαινόταν ὅτι ἔτρωγε καί ἔπινε, ἀλλά δέν ἔτρωγε καί δέν ἔπινε.

Πάντοτε - σχεδόν πάντα - λοιπόν, οἱ Ἄγγελοι ἐμφανίζονται ὡς ἄνθρωποι.

Οἱ Ἄγγελοι, δέν εἶναι πανταχοῦ παρόντες. Μόνο ὁ Θεός εἶναι πανταχοῦ παρών.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, λέει: "ὁ Ἄγγελος λέγεται ἀσώματος καί ἄυλος, ὅταν συγκρίνεται μέ μᾶς τούς ἀνθρώπους", πού ἔχουμε τό ὑλικό σῶμα. "Καθετί πού συγκρίνεται μέ τόν Θεό (Ὁ μόνος πραγματικά ἄυλος), Τόν μόνο ἀσύγκριτο, βρίσκεται παχύ καί ὑλικό". Σέ σχέση μέ τόν Θεό καί οἱ Ἄγγελοι ἔχουν μιά παχύτητα, μιά ὑλικότητα, ἀλλά σέ σχέση μέ μᾶς λέμε ὅτι εἶναι ἄυλοι. Εἶναι κάτι πάρα πολύ λεπτό ὁ Ἄγγελος, ἀλλά πάντα σέ συγκεκριμένο τόπο καί ἔχει μία οὐσία, δέν εἶναι τελείως ἄυλος.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία 7 - 10 - 2017)