Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΟΥ ΓΕΝΕΣΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥΠρος Εβραίους, κεφάλαιο Θ΄, εδάφια 1-71 Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας τό τε ῞Αγιον κοσμικόν· 2 σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται ῞Αγια. 3 Μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη ῞Αγια ῾Αγίων, 4 χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ, ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα καὶ ἡ ράβδος ᾿Ααρὼν ἡ βλαστήσασα καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης, 5 ὑπεράνω δὲ αὐτῆς Χερουβὶμ δόξης κατασκιάζοντα τὸ ἱλαστήριον· περὶ ὧν οὐκ ἔστι νῦν λέγειν κατὰ μέρος. 6 Τούτων δὲ οὕτω κατεσκευασμένων εἰς μὲν τὴν πρώτην σκηνὴν διὰ παντὸς εἰσίασιν οἱ ἱερεῖς τὰς λατρείας ἐπιτελοῦντες, 7 εἰς δὲ τὴν δευτέραν ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ μόνος ὁ ἀρχιερεύς, οὐ χωρὶς αἵματος, ὃ προσφέρει ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων.Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα1Ας βγάλουμε τώρα κάποιο συμπέρασμα για όσα είπαμε σχετικά με την ιεροσύνη της Παλαιάς Διαθήκης, και ας τα διασαφηνίσουμε περισσότερο. Είχε βέβαια και η πρώτη Διαθήκη νόμους και λατρευτικές διατάξεις, καθώς και ένα επίγειο θυσιαστήριο.
Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2026
Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς ἐορτῆς τοῦ Γενεσίου τῆς Θεοτόκου.Παναγιώτης Τρεμπέλας
Πές μου, Κύριε, τὸ τέλος μου, καὶ πόσο θὰ εἶναι οἱ ἡμέρες μου;Για νὰ γνωρίσω πόσο ἄσημος εἶμαι...»Ψαλμός 38
https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/08/38.html
Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2026
Ἀποκάλυψις 16, 12-16. Ἡ ἔκχυση τῆς 6ης φιάλης στόν Εὐφράτη, Πατέρων-Βασιλειάδη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἀποκάλυψις 16, 12-16. Ἡ ἔκχυση τῆς 6ης φιάλης στόν Εὐφράτη, Πατέρων-Βασιλειάδη, 6-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://hristospanagia3.blogspot.com
Σάββατα, Σαββατισμός καί θέρος Θεοῦ, Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Σάββατα, Σαββατισμός καί θέρος Θεοῦ, Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 6-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://hristospanagia3.blogspot.com
Ἀποκάλυψις 16, 1-11. Εἰσαγωγή-Ἡ ἔκχυση τῶν 5 πρώτων φιαλῶν, Πατέρων-Βασιλειάδη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἀποκάλυψις 16, 1-11. Εἰσαγωγή-Ἡ ἔκχυση τῶν 5 πρώτων φιαλῶν, Πατέρων-Βασιλειάδη, 6-9-2026 Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://hristospanagia3.blogspot.com
Ἡ ἀπόλυτη ἀπαίτηση τοῦ Χριστοῦ μᾶς-Ἡ κλήση στούς γάμους τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ (ΙΔ' Κυριακή Ματθαίου), Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἡ ἀπόλυτη ἀπαίτηση τοῦ Χριστοῦ μᾶς-Ἡ κλήση στούς γάμους τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ (ΙΔ' Κυριακή Ματθαίου), Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος, 6-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com
Ἔχουμε τό ἀπαιτούμενο ἔνδυμα τοῦ γάμου; Ἡ κλήση στούς γάμους τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ (ΙΔ' Κυριακή Ματθαίου), Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἔχουμε τό ἀπαιτούμενο ἔνδυμα τοῦ γάμου; Ἡ κλήση στούς γάμους τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ (ΙΔ' Κυριακή Ματθαίου), Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος, 6-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com
Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ. Στήν σωτήρια γέννηση τῆς Πανυπέραγνης Δέσποινας μας Θεοτόκου καί Ἀειπαρθένου Μαρίας
Αγίου Γρηγορίου του ΠαλαμάΣΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΤΗΣ ΠΑΝΥΠΕΡΑΓΝΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΜΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣΠράγματι κάθε καιρός είναι κατάλληλος για να γίνει αρχή ενός σωτήριου τρόπου ζωής. Και για να δηλώσει αυτό έλεγε ο μέγας Παύλος: «Ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας(:Να λοιπόν, τώρα είναι καιρός κατάλληλος, να, τώρα είναι ημέρα σωτηρίας)»[Β΄Κορ.6,2]· «Ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός. Ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν(:Ας αποθέσουμε λοιπόν σαν νυκτερινά ενδύματα τα έργα της αμαρτίας, που γίνονται στο σκοτάδι, και ας ντυθούμε σαν άλλα όπλα τα φωτεινά έργα της αρετής. Όπως συμπεριφέρεται κανείς την ημέρα, που τα βλέμματα πολλών τον παρακολουθούν, έτσι κι εμείς ας συμπεριφερθούμε με ευπρέπεια και σεμνότητα)»[Ρωμ.13,12-13]. Δεν εννοεί ότι καιρός ευπρόσδεκτος για σωτηρία είναι κάποια από τις ώρες ή από τις ημέρες, αλλά όλος ο χρόνος μετά την επιφάνεια του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού επάνω στη γη.Όπως δηλαδή, όταν ανατείλει στη γη ο αισθητός ήλιος είναι καιρός σωματικής εργασίας για τους ανθρώπους, όπως είπε και ο Δαβίδ[ Ψαλμ.103,22-23: «Ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος καὶ ἐξελεύσεται ἄνθρωπος ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ ἕως ἑσπέρας (:Ανέτειλε ο ήλιος και ο άνθρωπος θα εξέλθει από την κατοικία του για να ασχοληθεί με το έργο και την εργασία του έως το βράδυ)»], έτσι και, αφού εμφανίστηκε σε εμάς σαρκικά ο Ήλιος της δικαιοσύνης, ο μετά την επιφάνειά Του καιρός είναι ολόκληρος κατάλληλος για πνευματική εργασία. Αυτό δηλώνοντας αλλού ο ίδιος προφήτης, αφού είπε περί της Δεσποτικής Παρουσίας: «Λίθον, ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας(: Τον λίθο, τον οποίο απέρριψαν ως ακατάλληλο και άχρηστο οι χτίστες, αυτός έγινε θεμέλιος και ακρογωνιαίος λίθος όλης της οικοδομής)» [Ψαλμ.117,22], πρόσθεσε: «Αὕτη ἡ ἡμέρα, ἣν ἐποίησεν ὁ Κύριος· ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇ(:Αυτή είναι η πανηγυρική και χαρμόσυνη ημέρα την οποία ο Κύριος έκανε· ας αισθανθούμε αγαλλίαση και ευφροσύνη κατά την διάρκειά της)»[Ψαλμ.117, 24] . Αλλά στην περίπτωση μεν του αισθητού ηλίου, επειδή διακόπτεται την νύκτα, λέγει: «Ἐξελεύσεται ἄνθρωπος ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ ἕως ἑσπέρας» [Ψαλμ.103,23], ενώ ο Ήλιος της Δικαιοσύνης, επειδή κατά το αποστολικό εδάφιο είναι ανέσπερος και δεν έχει «παραλλαγὴ ἢ τροπῆς ἀποσκίασμα(:αλλοίωση και μεταβολή σαν αυτές που γίνονται στη σελήνη ή συντελούνται από τη διαδοχή της νύχτας και της ημέρας)» [Ιάκ.1,17], παρέχει αδιάκοπη ευκαιρία πνευματικής εργασίας.
«Θά τό ἀναστήσω...!» Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης
Μαρτυρία ανώνυμης μοναχῆς«Κύριε...!»«ΘΑ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΣΩ...!»Πρίν γίνω μοναχή, ἤμουν παιδίατρος καί μία γνωστή μου οικογένεια μου μίλησε για τόν π. Πορφύριο. Μία ημέρα τούς ἀκολούθησα στο Μήλεσι, γιά νά γνωρίσω κι ἐγώ τόν Ἅγιο. Μόλις τόν πλησίασα, πῆρα τήν εὐχή του, μέ σταύρωσε καί, χωρίς νά μέ ἔχουν συστήσει, μέ ἀποκάλεσε μέ τό (τότε κοσμικό) ὄνομά μου.Δέν μιλήσαμε ἰδιαιτέρως, διότι ἦταν κουρασμένος καί σύντομα ξαναπῆγα.Τη δεύτερη φορά περίμενα ἔξω ἀπό τό Καλυβάκι ἀνάμεσα σέ πολύ κόσμο καί, μόλις βγῆκε, μέ φώναξε.-Έλα τάδε, ἔλα πᾶμε!-Γέροντα, εἶναι καί αὐτοί οἱ ἄνθρωποι ἐδῶ πού περιμένουνε νά σᾶς δοῦνε καί ἤρθανε πρίν ἀπό μένα.-Ἄσ' τους αὐτούς. Ξέρω τί μέ θέλουνε. Πᾶμε ἐμεῖς...Κάναμε ἕναν ὡραῖο περίπατο. Γύρω μας πολλά δεντράκια καί πανέμορφα αγριολούλουδα. Ὁ Γέροντας προχωροῦσε χαρούμενος, ένθουσιώδης, μέσα στήν καταπράσινη φύση πού μᾶς περιέβαλλε. Έδειχνε εὐτυχισμένος καί κάθε λίγο ἔσκυβε, χάιδευε ἤ ἔκοβε ἕνα χορταράκι... ἕνα λουλουδάκι καί ἔλεγε μέσα ἀπό τά βάθη τῆς ψυχῆς του: «Κύριε Ἰησοῦ...!» ἤ ἔλεγε μόνο ἕνα: «Κύριε...!».
Σειρὰ δημοσιεύσεων μὲ ἀφορμὴ τὴ συμπλή5ρωση δέκα ἐτῶν ἀπὸ τὴν Ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης -Γ’
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου- συγγραφέωςΕν Θεσσαλονίκη τη 28η Αυγούστου 2026Συνεχίζοντας τον σχολιασμό του αγιορειτικού «Μηνύματος» από το σημείο, όπου είχαμε σταματήσει στο προηγούμενο, δεύτερο μέρος, σημειώνουμε τα εξής: Αναφέρουν οι αγιορείτες ότι «Κατά τας εργασίας της Συνόδου οι αρχιερείς εξέφρασαν τας προσωπικάς των απόψεις. Κάποιοι εξ αυτών διετύπωσαν τας αντιρρήσεις των µέ σεµνόν τρόπον, χωρίς να διακόπτουν τας σχέσεις των µέ την Εκκλησίαν». Γιατί όμως αποσιωπούν το γεγονός ότι η «Σύνοδος» συγκλήθηκε και λειτούργησε κατά παράβασιν του Κανονισμού Οργανώσεως και Λειτουργίας, που υπογράφηκε κατά την Σύναξη των Προκαθημένων τον Ιανουάριο του 2016; Γιατί αποσιωπούν το γεγονός ότι ασκήθηκαν αφόρητες πιέσεις σε όσους διαφώνησαν με ορισμένες αποφάσεις της; Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος, αυτόπτης μάρτυς των διαδραματισθέντων στην ψευδοσύνοδο, σε δημοσίευμά του με τίτλο: «Γιατί δεν υπέγραψα» αποκάλυψε τα εξής:«Ένας ακόµη λόγος, που δεν είναι βέβαια και ουσιαστικός, αλλά έχει ένα ειδικό βάρος είναι ότι ασκήθηκε έντονη λεκτική κριτική προς την Εκκλησία της Ελλάδος για την απόφασή της. Βέβαια, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυµος απέρριψε µέ πολύ σηµαντικό λόγο την υβριστική αυτή τοποθέτηση. Τελικά, όµως, η αντίδραση αυτή έπαιξε έναν ψυχολογικό ρόλο στην διαµόρφωση της άλλης πρότασης. Τουλάχιστον εγώ προσωπικά δέχθηκα σοβαρή πίεση και υβριστική αντιµετώπιση από Ιεράρχες για την στάση µου, πληροφορήθηκα δε ότι πιέσεις δέχθηκαν και άλλοι Αρχιερείς της Εκκλησίας µας. Και επειδή πάντοτε ενεργώ µέ ψυχραιµία, νηφιαλιότητα και ελευθερία, δεν µπορούσα να αποδεχθώ τέτοιες υβριστικές πρακτικές».
Ἑορτή τοῦ Γενεσίου τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ἐρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο
ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΓΕΝΕΣΙΟΥ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ [:Εβρ.9,1-7]ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ[:Υπομνηματισμός των εδαφίων Εβρ.9,1-14]«Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας τό τε Ἅγιον κοσμικόν· σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται Ἅγια. μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη Ἅγια Ἁγίων, χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ, ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης, ὑπεράνω δὲ αὐτῆς Χερουβὶμ δόξης κατασκιάζοντα τὸ ἱλαστήριον· περὶ ὧν οὐκ ἔστι νῦν λέγειν κατὰ μέρος(:Είχε βέβαια και η πρώτη Διαθήκη νόμους και λατρευτικές διατάξεις, καθώς κι ένα επίγειο θυσιαστήριο. Κατασκευάστηκε δηλαδή το πρώτο διαμέρισμα της σκηνής, μέσα στο οποίο υπήρχε η λυχνία και η τράπεζα της προθέσεως και οι άρτοι που τοποθετούνταν πάνω σ’ αυτήν ως προσφορά στον Θεό. Και το πρώτο αυτό διαμέρισμα της σκηνής λεγόταν «Άγια». Έπειτα, πίσω από το δεύτερο καταπέτασμα ήταν το μέρος της σκηνής που λεγόταν «Άγια Αγίων». Στα «Άγια των Αγίων» υπήρχε ένα χρυσό θυμιατήριο και η Κιβωτός της Διαθήκης, που ήταν γύρω –γύρω καλυμμένη με χρυσάφι απ’ όλες τις πλευρές της. Μέσα στην κιβωτό αυτή υπήρχε μια χρυσή στάμνα που περιείχε από το περίφημο μάννα, καθώς επίσης και η ράβδος του Ααρών που είχε βλαστήσει θαυματουργικά, και οι θεοχάρακτες πλάκες της Διαθήκης. Πάνω από την κιβωτό υπήρχαν δύο χρυσά Χερουβίμ ένδοξα, που ανάμεσά τους εμφανιζόταν και μιλούσε ο Θεός. Αυτά σκέπαζαν με τα φτερά τους και σκίαζαν το χρυσό κάλυμμα της κιβωτού που ονομαζόταν «Ιλαστήριο». Αλλά για όλα αυτά δεν είναι τώρα καιρός να μιλήσουμε με λεπτομέρειες)»[Εβρ.9,1-5]·[ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτου Τρεμπέλα].Έδειξε ο Παύλος από τον ιερέα, από την ιεροσύνη και από τη διαθήκη ότι εκείνη επρόκειτο να έχει τέλος· το δείχνει πλέον και από τη μορφή της ίδιας της σκηνής. Πώς; Μιλώντας για «Ἅγια» και για «Ἅγια Ἁγίων». Τα «Ἅγια» δηλαδή είναι σύμβολο του προηγούμενου καιρού -γιατί τότε γίνονταν όλα με θυσίες-, ενώ τα «Ἅγια Ἁγίων» είναι σύμβολα τούτου του παρόντος καιρού. Ονομάζει «Ἅγια Ἁγίων» τον ουρανό, και το ίδιο και καταπέτασμα του ουρανού, και τη σάρκα που εισέρχεται στο εσώτερο του καταπετάσματος, δηλαδή μέσω του καταπετάσματος της σάρκας Αυτού. Αλλά καλό είναι να μιλήσουμε εξετάζοντας από την αρχή το χωρίο αυτό.Τι λέγει λοιπόν; «Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη». Ποια «πρώτη»; Η διαθήκη. «Δικαιώματα λατρείας». Τι σημαίνει «δικαιώματα»; Σύμβολα ή διατάξεις. Σαν να έλεγε «τότε είχε, ενώ τώρα δεν έχει». Δείχνει ότι αυτή τα παραχώρησε ήδη σε αυτόν· γιατί λέγει «τότε είχε». Ώστε τώρα, αν και παραμένει, δεν υπάρχει.
Μετάσταση....
ΜΕΤΑΣΤΑΣΗ ~ μετακίνηση, αλλά όχι τέλος ~Αυτές τις ημέρες εορτάζουμε την Κοίμηση της Θεοτόκου, που όμως ονομάζεται με διαφορετικό τρόπο και "Μετάσταση".🏛️ Η ρίζαΛίγες ρίζες έχουν χτίσει τόσο μεγάλο μέρος της ελληνικής σκέψης όσο το ρ. "ἵστημι":• στάση, ανάσταση, κατάσταση,• έκσταση, απόσταση, υπόσταση,• σύσταση, διάσταση, περίσταση,• ένσταση, αντίσταση, παράσταση, επανάσταση— και μετάσταση.Από το ρ. μεθίστημι (< μετά + ἵστημι): «τοποθετώ αλλού, μετακινώ». Στη μέση φωνή, μεθίσταμαι: «αλλάζω θέση».▪️ Η αρχική σημασία ήταν «μετακίνηση – μετανάστευση».Ο Πλάτων γράφει για «τῆς χώρας μετάστασις ἐξ οἰκείας ἐπ' ἀλλοτρίαν» (Τίμ. 82a) — τη μετακίνηση από την οικεία στην ξένη γη.▪️ Η ιατρική σημασία ~Ο Γαληνός χρησιμοποιεί τη "μετάστασιν" για τη μετάθεση της νόσου από μέλος σε μέλος. Τον 19ο αιώνα η δυτική ιατρική ανασύρει τον όρο (γαλλ. métastase) για τη διασπορά του καρκίνου — και η σημασία επιστρέφει στα νέα ελληνικά ως σημασιακό αντιδάνειο: η λέξη έμεινε πάντα ελληνική, αλλά με τη νέα σημασία ήλθε από ξένες γλώσσες. Ακόμη κι εκεί, η λέξη λέει το ίδιο: κάτι άλλαξε θέση.
Θυμᾶμαι......
Θυμᾶμαι τὸν θάνατο τοῦ Γερο-Ἡσυχίου τοῦ Κωνσταμονίτη πρὶν χρόνια. Πῆγε ν' ἀνάψει τὸ καντηλάκι, ἔγειρε κι ἔτσι ἥσυχα ἔφυγε. Χρόνια πορτάρης, μὲ μετρημένα λόγια. Ὁ Μελέτιος ὁ Σιμωνοπετρίτης χαμογελώντας ἀπεκοιμήθη. Ὁ Γερο-Γιάννης τῆς Καλύβης μου, μόλις κοινώνησεΚαὶ θυμᾶμαι κι ἐγὼ τὸν θάνατο ἀγρυπνώντας μὲ τὴν ἀρρώστια μου.Ἀκούγεται ἡ σόμπα, ἕνα ποντίκι στὴ σκεπή, τὰ βήματα τοῦ παπα-Σίμωνα, σὰν κάτι νὰ 'χασε μέσα στὴ νύχτα, κάπου νὰ σκουντουφλᾷ, κάτι νὰ ζητᾷ, ἢ κάτι ν' ἀνακατεύει ἀνάμεσα στὰ κουτιὰ καὶ τὰ φουντούκια καὶ τὶς εἰκόνες καὶ τὰ σκεπάσματά του.Πέθανε ἡ ἀνηψιὰ τοῦ παπα-Σίμωνα, ἑφτὰ χρονῶ λέει. Δηλαδὴ πρέπει νὰ 'μαστε ἕτοιμοι κάθε στιγμή, λέει
Ἂν ἔχεις μεγάλα μέτρα, μεγαλη ἀκρίβεια θὰ ζητήσει ὁ Θεός. Ἂν ἔχεις μικρά, μικρὰ θὰ ζητήσει...
Ἂν ἔχεις μεγάλα μέτρα, μεγαλη ἀκρίβεια θὰ ζητήσει ὁ Θεός. Ἂν ἔχεις μικρά, μικρὰ θὰ ζητήσει. Μὴν καταφρονεῖς τὰ μικρά, διότι πολλὰ μικρὰ κάνουν ἕνα μεγάλο. Ξέρεις πῶς θὰ τὸ πάρει, ἄραγε, ὁ Θεός;
Ὅσιος Ἐφραὶμ Κατουνακιωτης.
https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/08/blog-post_815.html
7 Σεπτεμβρίου. Προεόρτια τῆς γεννήσεως τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου. Σῴζοντος μάρτυρος (†304). Δανιὴλ ὁσίου τοῦ Κατουνακιώτου (†1929). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Δευτέρας ιε´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Γαλ. β´ 11-16).
Γαλ. 2,11 Ὅτε δὲ ἦλθε Πέτρος εἰς Ἀντιόχειαν, κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστην, ὅτι κατεγνωσμένος ἦν.
Γαλ. 2,11 Οταν δε ήλθεν ο Πετρος εις την Αντιόχειαν, φανερά και κατά πρόσωπον του αντιστάθηκα και διεφώνησα μαζή του, διότι ήτο αξιόμεμπτος και αξιοκατάκριτος.
Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026
Τί εἶναι προσευχή καί πῶς πρέπει νά προσευχόμαστε, κεφ. ζ΄ 1, Ἀββᾶ Ἰσαάκ - Ἁσκητικά, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Τί εἶναι προσευχή καί πῶς πρέπει νά προσευχόμαστε, κεφ. ζ΄ 1, Ἀββᾶ Ἰσαάκ - Ἁσκητικά, 5-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://hristospanagia3.blogspot.com,
Στήν παραβολή τήν καλοῦσαν στούς γάμους τοῦ υἱοῦ, Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ - Κυριακή ΙΔ' Ματθαίου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Στήν παραβολή τήν καλοῦσαν στούς γάμους τοῦ υἱοῦ, Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ - Κυριακή ΙΔ' Ματθαίου, 5-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://hristospanagia3.blogspot.com
«Νὰ εἴμαστε ἕτοιμοι» – Ἠχηρὸ μήνυμα Γέροντα Γαβριὴλ γιὰ πίστη καὶ ἐπαγρύπνιση.
Σήμερα φιλοξενούμε στην Ελεύθερη Πένα τον Γέροντα Γαβριήλ, Αγιορείτη μοναχό κελλιώτη, σε μια συζήτηση που δεν μένει μόνο στα γεγονότα, αλλά πηγαίνει στην ουσία: στην πνευματική θωράκιση του ανθρώπου. Μιλάμε για τον Προσωπικό Αριθμό, τις νέες ταυτότητες, την επαγρύπνηση που χρειάζεται ο ελληνικός λαός, αλλά και για τα επτά χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, την προσευχή, την εξομολόγηση και την πίστη στον Θεό. Ακούστε με προσοχή όσα έχει να μας πει.
https://tasthyras.wordpress.com/2026/09/01/να-είμαστε-έτοιμοι-ηχηρό-μήνυμα-γ/#more-139825 https://tasthyras.wordpress.com/2026/09/01/να-είμαστε-έτοιμοι-ηχηρό-μήνυμα-γ/#more-139825
Ἡ ἀναγκαιότητα τῆς κάθαρσης ἀπό τά πάθη- Ὁσιακά τέλη Στ', Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἡ ἀναγκαιότητα τῆς κάθαρσης ἀπό τά πάθη- Ὁσιακά τέλη Στ', 4-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (ὁμιλίες σέ παιδιά-νέους) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://hristospanagia3.blogspot.com
Ὁ φθισικὸς Βασίλης (ἀπο τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ).
Ὁ φθισικὸς Βασίλης (ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ ἁγίου Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ)Ἐξερράγη σὰν ἡφαίστειο ὁ πατέρας σὰν ἄκουσε ἀπὸ τὰ χείλη τῆς γυναίκας του τὸ μαντάτο. Ὁ Βασίλης του, τὸ μονάκριβό τους παιδὶ δὲν θὰ γυρνοῦσε ξανὰ στὸ σπίτι. Εἶπε πὼς θὰ πάει μιὰ βόλτα στὸ Ἅγιον Ὄρος, ὅπως ἔκανε συχνὰ τὰ τελευταῖα χρόνια. Ὅταν ἔφυγε καὶ πῆγε τὸ ἑπόμενο πρωὶ ἡ μάνα νὰ συγυρίσει τὸ δωμάτιο, βρῆκε ἕναν φάκελο στὸ προσκεφάλι τοῦ κρεβατιοῦ. Μέσα εἶχε ἕνα λιτὸ σημείωμα: «Ἀγαπημένοι μου γονεῖς, φεύγω γιὰ πάντα. Πάω νὰ μονάσω. Θὰ προσεύχομαι γιὰ σᾶς. Ἡ Παναγία μητέρα μας νὰ σᾶς σκεπάζει. Βασίλης».«Ἐσύ! Ἐσύ! Τὰ ἤξερες ὅλα καὶ μοῦ τὸ ἔκρυβες!» οὔρλιαζε ὁ πατέρας. «Τί θὰ κάνουμε τώρα, μοῦ λές; Ποιός θὰ μᾶς γηροκομήσει; Ἐμεῖς τὸν πήραμε ἀπὸ τὸ ὀρφανοτροφεῖο γιὰ νὰ μὴν πεθάνουμε στὴν ψάθα στὰ γεράματα. Νὰ ἔχουμε ἕνα χέρι!». Εἶπε, εἶπε καὶ τί δὲν εἶπε. Ὕστερα ἔβαλε σὲ ἐφαρμογὴ τὸ σχέδιο ἐπιστροφῆς τοῦ «ἀσώτου». Πῆρε τὸ ὑπεραστικὸ λεωφορεῖο, πῆγε στὴν Οὐρανούπολη κι ἀπὸ κεῖ κατευθείαν στὴ συνοδεία ποὺ σύχναζε τὸν τελευταῖο καιρὸ ὁ Βασίλης. Ἀνήμπορος ἐκεῖνος νὰ ἀντισταθεῖ στὸν φουρτουνιασμένο πατέρα, τὸν ἀκολούθησε χωρὶς ἀντίρρηση.Δὲν πέρασε, ὅμως, πολὺς καιρὸς καὶ ὁ Βασίλης παρουσίασε κάτι παράξενα συμπτώματα. Οἱ ἐξετάσεις ἔδειξαν πὼς πάσχει ἀπὸ φυματίωση. Ἦταν ἀκόμα ὁ καιρὸς ποὺ δὲν εἶχε βρεθεῖ φάρμακο κι οἱ φθισικοὶ ἦταν ἐπικίνδυνοι γιὰ τὴ δημόσια ὑγεία.
Βοήθα καλογέρι. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης
ΒΟΗΘΑΕΙ ΚΑΛΟΓΕΡΙΜαρτυρία π.Ιωακείμ Ιερομονάχου. Ιερό κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ι.Μ.ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑΣ.Ὑπῆρχε μία συνοδεία στό Ἅγιον Ὄρος πού εἶχε αὐστηρότατο καί ἀσκητικότατο πρόγραμμα. Σχεδόν κάθε μέρα νηστεύανε καί κάθε βράδυ πολύωρη ἀγρυπνία μέ ἀμέτρητες γονυκλισίες, κομποσχοίνια καί μεγάλη Ἀκολουθία. Ένα καλογέρι κάτι ἔπαθε, χωρίς καί τό ἴδιο νά μπορεῖ νά προσδιορίσει τί ἀκριβῶς τοῦ συνέβαινε. Τούς ἔλεγε ὅτι εἶναι ἄρρωστος, ἀλλά κανείς ἀπ' τή συνοδεία δέν τόν πίστευε. Ἀκόμη καί ὁ Γέροντας τῆς συνοδείας τόν χλεύαζε ὅτι τεμπελιάζει.Ἐκεῖνος προσπαθοῦσε διαρκῶς νά εἶναι ἀκριβής στό αύστηρό πρόγραμμα, ἀλλά καθημερινά χειροτέρευε.Μόλις ἔμαθε γιά τόν Ἅγιο, πῆγε νά τόν συμβουλευτεῖ.Αὐτό τό καλογέρι, ὁ πάτερ Π., ἦταν πολύ γνωστός μου καί μοῦ εἶχε πεῖ: «Ένιωθα πώς κανείς δέν μέ καταλαβαίνει. Εἶμαι ἄρρωστος καί μοῦ λένε: “Δέν ἔχεις τίποτα!”. Ὅταν πῆγα στόν π. Πορφύριο, πρίν τοῦ μιλήσω, μοῦ εἶπε: “Εσύ εἶσαι ἄρρωστος, ἀλλά δέν σε πιστεύει κανείς!” Μοῦ εἶπε ἀκριβῶς τ πρέπει να κάνω, πῶς νά μιλήσω στον Γέροντά μου καί ἔφυγα πολύ ἀναπαυμένος».
Σειρὰ δημοσιεύσεων μὲ ἀφορμὴ τὴ συμπλήρωση δέκα ἐτῶν ἀπὸ τὴν Ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης (2016) -Β’.
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου- συγγραφέωςΕν Θεσσαλονίκη τη 27η Αυγούστου 2026Ας έρθουμε τώρα στις αποφάσεις της Ψευδοσυνόδου, αλλά και στην κριτική που ασκήθηκε σ’ αυτές από τοπικές Εκκλησίες, συλλογικούς φορείς, κληρικούς και λαϊκούς. Στο σημείο αυτό σημειώνουμε παρενθετικά, ότι όλες οι δημοσιεύσεις μας έχουν συνοπτικό χαρακτήρα. Όσοι αναζητούν περισσότερες λεπτομέρειες, μπορούν να ανατρέξουν στην μνημονευθείσα στο πρώτο μέρος εργασία μας με τίτλο «Η ‘Σύνοδος’ της Κρήτης- Προπαρασκευή, συγκρότηση, αποφάσεις, συνέπειες». Εκεί θα βρουν και τις σχετικές παραπομπές προς τις πηγές, στις οποίες καταφύγαμε για την συγγραφή του βιβλίου.Τα οκτώ συνοδικά κείμενα που παρήγαγε η ΨευδοσύνοδοςΟι αποφάσεις της Ψευδοσυνόδου συνοψίζονται στα οκτώ συνοδικά κείμενα τα οποία αυτή παρήγαγε, εκ των οποίων τα μεν έξι προετοιμάσθηκαν στις πανορθόδοξες Προσυνοδικές Διασκέψεις που προηγήθηκαν, ενώ τα υπόλοιπα δύο, η «Εγκύκλιος» και το «Μήνυμα», ολίγον προ της διεξαγωγής της. Τα εν λόγω κείμενα είναι διαποτισμένα σχεδόν εξ’ ολοκλήρου από την γνωστή οικουμενιστική ιδεολογία. Είναι γεμάτα από κακόδοξες θέσεις, από αποφάσεις που έρχονται σε αντίθεση με τους Ιερούς Κανόνες, ενώ παράλληλα συναντούμε σε πολλά σημεία αντιφάσεις, ασάφειες και διφορούμενες εκφράσεις, που επιδέχονται ετερόκλητες ερμηνείες. Ειδικότερα τα κείμενα «Εγκύκλιος» και «Μήνυμα» σε πολλά σημεία αλληλοεπικαλύπτονται. Τα κείμενα υπάρχουν στο διαδίκτυο και ο κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να τα διαβάσει. Προχωρούμε στη συνέχεια στο συνοπτικό σχολιασμό τους ξεκινώντας από τις τέσσερις Εκκλησίες που δεν συμμετείχαν στην ψευδοσύνοδο.
Κυριακὴ ΙΔ΄ Ματθαίου - Γάμος καὶ χάρὰ (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου Καντιώτου)
Γάμος καὶ χαρὰ
(Ομιλία του †Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)
«…Ἐποίησε γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ» (Ματθ. 22,2)Οἱ ναοὶ τῶν μεγάλων πόλεων, ἀγαπητοί μου, δὲν ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ κήρυγμα· ἀνάγκη ἔχουν τὰ χωριά. Βρέθηκα στὰ σύνορά μας καὶ μοῦ ᾿λεγαν οἱ χωρικοί· Ἄχ, πάτερ μου, ν᾿ ἀκούγαμε κ᾽ ἐμεῖς μιὰ φορὰ τὸ χρόνο λόγο Θεοῦ!…Μαζευτήκαμε στὶς πόλεις παπᾶδες, ἀρχιμανδριτάδες, ἱεροκήρυκες, δεσποτάδες, καὶ δὲν ξεκολλᾶμε νὰ πᾶμε παραπάνω νὰ κηρύξουμε. Γι᾿ αὐτὸ λέω ὅτι οἱ μεγάλες πόλεις δὲν ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ κήρυγμα· ἡ μόνη ὑποχρέωσί τους εἶνε νὰ ἐκτελέσουν αὐτὰ ποὺ ἄκουσαν.
Ἡ εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς ΙΔ Ματθαίου.Παναγιώτης Τρεμπέλας
Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΔ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥΚατά Ματθαίον, κεφάλαιο 22, εδάφια 2-142 ῾Ωμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὅστις ἐποίησεν γάμους τῷ υἱῷ αὐτοῦ. 3 καὶ ἀπέστειλεν τοὺς δούλους αὐτοῦ καλέσαι τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γάμους, καὶ οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν. 4 πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους λέγων, Εἴπατε τοῖς κεκλημένοις, ᾽Ιδοὺ τὸ ἄριστόν μου ἡτοίμακα, οἱ ταῦροί μου καὶ τὰ σιτιστὰ τεθυμένα, καὶ πάντα ἕτοιμα· δεῦτε εἰς τοὺς γάμους. 5 οἱ δὲ ἀμελήσαντες ἀπῆλθον, ὃς μὲν εἰς τὸν ἴδιον ἀγρόν, ὃς δὲ ἐπὶ τὴν ἐμπορίαν αὐτοῦ· 6 οἱ δὲ λοιποὶ κρατήσαντες τοὺς δούλους αὐτοῦ ὕβρισαν καὶ ἀπέκτειναν. 7 ὁ δὲ βασιλεὺς ὠργίσθη, καὶ πέμψας τὰ στρατεύματα αὐτοῦ ἀπώλεσεν τοὺς φονεῖς ἐκείνους καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησεν.8 τότε λέγει τοῖς δούλοις αὐτοῦ, ῾Ο μὲν γάμος ἕτοιμός ἐστιν, οἱ δὲ κεκλημένοι οὐκ ἦσαν ἄξιοι· 9 πορεύεσθε οὖν ἐπὶ τὰς διεξόδους τῶν ὁδῶν, καὶ ὅσους ἐὰν εὕρητε καλέσατε εἰς τοὺς γάμους. 10 καὶ ἐξελθόντες οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι εἰς τὰς ὁδοὺς συνήγαγον πάντας οὓς εὗρον, πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς· καὶ ἐπλήσθη ὁ γάμος ἀνακειμένων.11 εἰσελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς θεάσασθαι τοὺς ἀνακειμένους εἶδεν ἐκεῖ ἄνθρωπον οὐκ ἐνδεδυμένον ἔνδυμα γάμου· 12 καὶ λέγει αὐτῷ, Ἑταῖρε, πῶς εἰσῆλθες ὧδε μὴ ἔχων ἔνδυμα γάμου; ὁ δὲ ἐφιμώθη. 13 τότε ὁ βασιλεὺς εἶπεν τοῖς διακόνοις, Δήσαντες αὐτοῦ πόδας καὶ χεῖρας ἐκβάλετε αὐτὸν εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. 14 πολλοὶ γάρ εἰσιν κλητοὶ ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παναγιώτη Τρεμπέλα2 Η Βασιλεία των ουρανών μοιάζει με κάποιον άνθρωπο βασιλιά, ο οποίος έκανε εορτασμούς γάμου για τον γιο του.
Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς Κυριακῆς ΙΔ Ματθαίου. Παναγιώτης Τρεμπέλας
Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΔ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥΒ΄προς Κορινθίους, κεφάλαιο Α, εδάφια 21-24 και έως κεφάλαιο Β, εδάφια 1-4ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄: 21 Ὁ δὲ βεβαιῶν ἡμᾶς σὺν ὑμῖν εἰς Χριστὸν καὶ χρίσας ἡμᾶς Θεός, 22 ὁ καὶ σφραγισάμενος ἡμᾶς καὶ δοὺς τὸν ἀῤῥαβῶνα τοῦ Πνεύματος ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν. 23 Ἐγὼ δὲ μάρτυρα τὸν Θεὸν ἐπικαλοῦμαι ἐπὶ τὴν ἐμὴν ψυχήν, ὅτι φειδόμενος ὑμῶν οὐκέτι ἦλθον εἰς Κόρινθον. 24 Οὐχ ὅτι κυριεύομεν ὑμῶν τῆς πίστεως, ἀλλὰ συνεργοί ἐσμεν τῆς χαρᾶς ὑμῶν· τῇ γὰρ πίστει ἑστήκατε.ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄: 1Ἔκρινα δὲ ἐμαυτῷ τοῦτο, τὸ μὴ πάλιν ἐν λύπῃ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς. 2 Εἰ γὰρ ἐγὼ λυπῶ ὑμᾶς, καὶ τίς ἐστιν ὁ εὐφραίνων με εἰ μὴ ὁ λυπούμενος ἐξ ἐμοῦ; 3 Καὶ ἔγραψα ὑμῖν τοῦτο αὐτό, ἵνα μὴ ἐλθὼν λύπην ἔχω ἀφ᾿ ὧν ἔδει με χαίρειν, πεποιθὼς ἐπὶ πάντας ὑμᾶς ὅτι ἡ ἐμὴ χαρὰ πάντων ὑμῶν ἐστιν. 4 Ἐκ γὰρ πολλῆς θλίψεως καὶ συνοχῆς καρδίας ἔγραψα ὑμῖν διὰ πολλῶν δακρύων, οὐχ ἵνα λυπηθῆτε, ἀλλὰ τὴν ἀγάπην ἵνα γνῶτε ἣν ἔχω περισσοτέρως εἰς ὑμᾶς.Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. ΤρεμπέλαΚΕΦΑΛΑΙΟ Α: 21Εκείνος δε ο Οποίος δίδει την ακλόνητη και βέβαιη πεποίθηση σε μας μαζί με σας, ώστε να μένουμε πιστοί στον Χριστό και ο Οποίος μας έχρισε με το Άγιο Πνεύμα, είναι ο Θεός.
Μέ τήν εὐχή ἁγιάζεις τόν τόπο πού κάθεσαι καί τό ἔργο πού κάνεις".
Διά τῆς εὐχῆς", ἔλεγε ὁ Ὅσιος Ἀμφιλόχιος, "γίνεται ὁ ἄνθρωπος σάν παιδί. Τόν ἐπαναφέρει στήν ἁπλότητα καί ἀθωότητα πού εἶχε ὁ Ἀδάμ στόν Παράδεισο πρό τῆς πτώσεως. Παύει τήν διαφορά τοῦ φύλου, "οὐκ ἔνι ἀρσεν καί θῆλυ"∙ ἀποκτᾶ τήν - ἀκατανόητο γιά τούς κοσμικούς -, τήν εὐλογημένη ἁγία ταπείνωση. "Μακάριοι οἱ πτωχοί τῷ πνέυματι ὅτι αὐτῶν ἐστίν ἡ Βασιλεία τῶν οὐρανῶν".
6 Σεπτεμβρίου. † ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Ἀνάμνησις τοῦ ἐν Χώναις θαύματος τοῦ ἀρχαγγέλου Μιχαήλ. Καλοδότης μάρτυρος. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Κυριακῆς ιδ´ ἐπιστολῶν (Β´ Κορ. α´ 21 - β´ 4).
Β Κορ. 1,21 ὁ δὲ βεβαιῶν ἡμᾶς σὺν ὑμῖν εἰς Χριστὸν καὶ χρίσας ἡμᾶς Θεός,
Β Κορ. 1,21 Εκείνος δε ο οποίος δίδει την ακλόνητον και βεβαίαν πεποίθησιν εις ημάς μαζή με σας, ώστε να μένωμεν πιστοί στον Χριστόν και ο οποίος μας έχρισε με το Αγιον Πνεύμα, είναι ο Θεός.
Β Κορ. 1,22 ὁ καὶ σφραγισάμενος ἡμᾶς καὶ δοὺς τὸν ἀῤῥαβῶνα τοῦ Πνεύματος ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν.
Β Κορ. 1,22 Αυτός και έβαλε την σφραγίδα του επάνω μας, δια να δείξη, ότι είμεθα ιδικοί του και έδωσε το Πνεύμα του το Αγιον εις τας καρδίας μας ως προκαταβολήν και εγγύησιν δι' όλα όσα μας έχει υποσχεθή.
Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026
Τό ἔγκλημα πού παρουσιάζεται ὡς φιλανθρωπία-Ὁσιακά τέλη Ε', Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Τό ἔγκλημα πού παρουσιάζεται ὡς φιλανθρωπία-Ὁσιακά τέλη Ε', 4-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Θαύματα κατά τήν κοίμηση - ὁσιακά τέλη Δ', Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Θαύματα κατά τήν κοίμηση - ὁσιακά τέλη Δ', 3-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Κυριακή ΙΔ Ματθαίου. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τήν παραβολή τῶν βασιλικῶν γάμων
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ [: Ματθ. 22, 2-14]Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ ΓΑΜΩΝ[:Ματθ.22,1-14]Αντιλήφθηκες και στην προηγούμενη παραβολή του υιού του νοικοκύρη εκείνου που, εκτός από τους απεσταλμένους δούλους του για τη συγκομιδή τω καρπών στο αμπέλι που τους εμπιστεύτηκε να καλλιεργούν, θανάτωσαν οι κακοί γεωργοί[βλ. Ματθ.21,33-46]και σε αυτήν εδώ την παραβολή του υιού και των απεσταλμένων δούλων, το ενδιάμεσο κεντρικό νόημα; Αντιλήφθηκες ότι υπάρχει βέβαια μεγάλη συγγένεια ανάμεσα στις δύο αυτές παραβολές, αλλά και πολύ μεγάλη διαφορά ταυτόχρονα; Καθόσον και αυτή δείχνει και του Θεού τη μεγάλη μακροθυμία και την πρόνοια, αλλά και την ιουδαϊκή αγνωμοσύνη.Αυτή όμως η παραβολή, η παραβολή των βασιλικών γάμων, έχει και κάτι επιπλέον από την παραβολή των κακών γεωργών· διότι προλέγει βέβαια και την έκπτωση των Ιουδαίων ως περιούσιου λαού του Θεού και την κλήση των εθνικών, αλλά μαζί με αυτά δείχνει και την ορθότητα του βίου και πόση τιμωρία επιφυλάσσεται για εκείνους που θα επιδείξουν αδιαφορία. Και πολύ ορθά αυτή η παραβολή αναφέρεται μετά από εκείνη των κακών γεωργών· διότι, επειδή μετά από εκείνη την παραβολή τούς είπε ότι «ἀρθήσεται ἀφ᾿ ὑμῶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς(: θα αφαιρεθεί από εσάς η βασιλεία και η ιδιαίτερη προστασία του Θεού, και θα δοθεί σε έθνος το οποίο θα παράγει τα αγαθά έργα, που είναι οι καρποί της βασιλείας αυτής)»[Ματθ.21,43], αποκαλύπτει λοιπόν εδώ και σε ποιο έθνος θα δοθεί.Και όχι μόνο αυτό, αλλά δείχνει και πάλι την απερίγραπτη πρόνοια του Θεού προς τους Ιουδαίους· διότι σε εκείνη μεν την παραβολή φαίνεται να τους καλεί πριν από την σταύρωση Του, ενώ σε αυτήν και μετά τη σφαγή Του φροντίζει να τους προσκαλεί κοντά Του. Και τότε που έπρεπε αυτοί να υποστούν την πιο φοβερή τιμωρία, ακριβώς τότε και στους γάμους τούς προσκαλεί και τους τιμά με την ανωτάτη τιμή. Και πρόσεχε ότι και στην παραβολή των κακών γεωργών δεν προσκαλεί πρώτα τους εθνικούς, αλλά τους Ιουδαίους για να Του αποδώσουν τους καρπούς του αμπελώνα και να τους ανταμείψει, το ίδιο επίσης κάνει και εδώ με την πρόσκληση στους βασιλικούς γάμους πρώτα σε αυτούς. Αλλά όπως ακριβώς εκεί τότε έδωσε τον αμπελώνα στους άλλους, όταν δεν θέλησαν να Τον δεχθούν αλλά και Τον σφαγίασαν όταν ήλθε, έτσι και εδώ, τότε κάλεσε άλλους στους γάμους, όταν δεν θέλησαν αυτοί να έλθουν. Τι λοιπόν θα μπορούσε να θεωρηθεί μεγαλύτερο από αυτήν την αχαριστία τους, από τη στιγμή που αποσκιρτούν την ώρα που προσκαλούνται στους γάμους; Διότι ποιος δεν θα προτιμούσε να έλθει σε γάμους βασιλέως και μάλιστα σε γάμους του υιού του βασιλέως;
Γιὰ τοὺς νανουριστὲς ποὺ λένε, «μὴν ἀσχολεῖσαι, κοίτα μόνο τὴν ψυχή σου».
+ Μητρ. Αυγουστίνος ΚαντιώτηςΔυστυχῶς, ὑπάρχει μία ἐσφαλμένη γραμμὴ τῶν πνευματικῶν πατέρων καὶ ἐξομολόγων. Τί λέγουν; «Ἐμεῖς τὴν ψυχούλα μας νὰ κοιτάξουμε. Τί κάνει ὁ διάκος στὴν ἐκκλησία, τί κάνει ὁ παπᾶς, τί κάνει ὁ δεσπότης; (δείχνει με το χέρι, σιωπή).Τὴν ψυχούλα μας νὰ κοιτάξουμε; Τὸ θεωρῶ σατανικό τὸ ρῆμα τοῦτο. Τὴν ψυχούλα μας νὰ κοιτάξουμε καὶ ν᾽ἀφήσουμε τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ στὰ χέρια τῶν καθαρμάτων καὶ τῶν Γεροντίων καὶ τῶν ἐκφύλων; Ἔτσι λέτε; Πολύ καλά.Εἶνε σὰν νὰ λένε· Νὰ καίγεται τὸ σπίτι καὶ τὴν ψυχούλα σου κοίταξε· νὰ μὴ σβήσῃς τὴ φωτιά. Νὰ μποῦν στὸ κατάστημά σου κλέφται καὶ διαρρῆκται καὶ νὰ σοῦ λέει· Μὴ κουνηθῇς, νὰ μὴ εἰδοποιήσῃς τὴν ἀστυνομία, τὴν ψυχούλα σου νὰ κοιτάζῃς.Σὰν νὰ λένε· Νὰ ἔχῃς μαντρί μὲ πρόβατα καὶ νὰ μὴν ἐνδιαφέρεσαι νὰ διώξῃς τοὺς λύκους. Σὰν νὰ λένε· νὰ ἔχεις ὡραῖο ἀμπέλι μὲ σταφύλια καὶ ν᾽ ἀφήσῃς τ᾽ ἀγριογούρουνα νὰ πᾶνε μὰ τὶς μουτσοῦνες τους νὰ τὸ καταστρέψουν. Ὑπάρχει γεωργὸς ποὺ ἀδιαφορεῖ γιὰ τὸ γεώργιό του; Ὑπάρχει ἀμπελουργός, ποὺ ἀδιαφορῇ γιὰ τὴν ἄμπελόν του; Ὑπάρχει ποιμὴν που ἀδιαφορῇ γιὰ τὰ πρόβατά του; Ὑπάρχει ἀξιωματικός, ποὺ ἀδιαφορῇ γιὰ τὸ στράτευμά του; Δὲν μπορεῖ ἀδελφοί μου νὰ γίνῃ αὐτό.Ἐάν εἶσαι χριστιανὸς καὶ πονεῖς τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, πρέπει κοντά στὸν ἄλλο ἀγῶνα ποὺ κάνεις γιὰ τὸν ἑαυτόν σου, ν᾽ ἀγωνισθῇς γιὰ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.Ἡ ἀνοχή αὐτή ποὺ δεικνύουμε γιὰ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, εἶναι ἐνοχή καὶ ἔγκλημα, εἶναι ἀμαρτία. Τὴν ψυχούλα μας νὰ κοιτάξουμε καὶ ν᾽ ἀφήσουμε τὴν Ἐκκλησία νὰ περιέλθῃ στὰ καθάρματα καὶ τὰ ἀποφώλια τέρατα καὶ στοὺς Γεροντίους καὶ στὴ συνοματαξία αὐτῶν; Τὴν ψυχούλα μας νὰ κοιτάξουμε. Τὸ βιολὶ αὐτό τῶν κακῶν πνευματικῶν πατέρων ποὺ εὐνούχισαν τὸν εὐσεβή ἐλληνικό λαό…Διαμαρτυρόμενος ὁ λαός, δέν ἀσεβῇ.«Διαμαρτυρόμενος ὁ λαὸς κατὰ τῶν ἀναξίων ἀρχιερέων δὲν ἀσεβῇ, διότι·Ὁ εὐσεβὴς λαὸς κατὰ τὸ κανονικὸ δίκαιο εἶνε ὁ ΦΡΟΥΡΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ καὶ ἔχει ὑποχρέωσι, ὅσες φορές κάποιος ἀρχιερεὺς παρεκκλίνει ἐκ τῶν γραμμῶν τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ κηρύττει κάτι ποὺ εἶνε ἀσυμβίβαστον μὲ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη, ὁ λαὸς ὄχι μόνον πρέπει νὰ διαμαρτύρεται, γιὰ τὴν παρεκτροπή, ἀλλὰ καὶ νὰ διακόπτῃ κάθε πνευματικὴ σχέση με τον παρεκτρεπόμενο ἀρχιερέα.Ἐπικαίρως δὲ, ὑπενθυμίζομε κάτι ποὺ ἐγράφη ἀπὸ τὸν κ. Τρεμπέλα, ὅτι· ὁ εὐσεβὴς λαὸς ἐπὶ αὐτοκράτορος Ἡρακλείου, ἔχοντας πνευματικοὺς ὁδηγούς δύο μοναχούς, τὸν Σωφρόνιον καὶ τὸν Μάξιμον, ἐπέτυχε τὴν καθαίρεση καὶ τὸν ἀναθεματισμὸ ὄχι μόνον τῶν πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς ἀλλὰ καὶ τοῦ πάπα Ρώμης. Κατά τοὺς χρόνους τῆς ἐν Φλωρεντίᾳ συνόδου καταξέσχισε τὸ ἑνωτικόν της ψήφισμα, ὑπό τὴν ἡγεσίαν ἑνὸς καὶ μόνον ἐπισκόπου, τοῦ Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ.Δυστυχῶς δὲν ὑπάρχει σήμερα Χρυσόστομος, δὲν ὑπάρχει σήμερα Βασίλειος, δὲν ὑπάρχει Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός. Δυστυχῶς οἱ ὁλίγοι καλοὶ ἐπίσκοποι ποὺ ὑπάρχουν εἶνε δειλοί, δὲν ἔχουν σθένος ν’ ἀγωνισθοῦν. Τρέμουν τοὺς κακούς, φοβοῦνται νὰ μὴ καθαιρεθοῦν· καὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ τοὺς καθαιρέσουν. Καὶ ξεχνοῦν οἱ καλοὶ ἐπίσκοποι, ὅτι μία καθαίρεσις εἶναι τίτλος τιμῆς, δι’ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος καθαιρεῖται, λόγῳ προσηλώσεως στὴν πίστη.Καθηρημένος ἀπέθανε ὁ Χρυσόστομος, ἀλλὰ ἡ δόξα του εἶναι αἰωνία μέσα στὴν Ἐκκλησία! Χίλιες φορὲς νὰ καθαιρεθῶ, ἀπὸ τοιούτους ἐπισκόπους, καὶ νὰ πάω στὴν ἔρημο νὰ κλαίω τ’ ἁμαρτήματά μου, παρά νὰ ζῶ μέσα ἐδῶ στὴν πόλη καὶ νὰ φιλῶ τὴν κακοήθεια καὶ τὴ διαφθορά.Ἠγωνίσθησαν, λοιπόν, ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἅγιοι Πατέρες. Σήμερα ἀγών δὲν γίνεται. Κληρικοί δὲν ἀγωνίζονται. Δὲν ὑπάρχει πλέον ἀγωνιστικὸ πνεῦμα.Τί μέλλει γενέσθαι; Ὁ ἀγῶνας πέφτει στὸ λαό.Ὅπως δυστυχῶς ὅλα τὰ βάρη, –εἶναι θέμα μεγάλο, τώρα αυτό τὸ ὁποῖο λέω– ὅπως ὅλα τὰ βάρη τὰ οἰκονομικά, οἱ φόροι, ἡ στράτευσις, τὰ αἴματα, τὰ μαρτύρια, τὰ πάντα πέφτουν στὸν λαό μας, γιατί ἅμα γίνῃ καμμία ἀνακατωσούρα ὅλοι μὲ τὰ ἐλικόπτερα θὰ φύγουν μακράν τῆς Ἑλλάδος, γιὰ νὰ μείνωμε ἐδῶ οἱ ὁλίγοι γιὰ νὰ χύσωμε τὸ αἶμα μας· ὅπως ὅλα τὰ βάρη πέφτουν στὸ λαό, στὸ μικρό μας λαό, ἔτσι καὶ τὸ βάρος αὐτό τὸ ἐκκλησιαστικό πέφτει στὸ λαό, τὸ μικρό μας λαό.Ἀδελφοί μου, ἠγωνίσθημεν· Θ’ ἀγωνισθῶμεν καὶ πάλι, ἐναντίον τῆς κακοηθείας καὶ τῆς διαφθορᾶς. Θ’ ἀγωνισθῶμεν μὲ τὰ ὅπλα τοῦ φωτός. Θ’ ἀγωνισθῶμεν μὲ ἐπιμονή καὶ σκληρότητα. Θὰ ἀγωνισθῶμεν μέχρι ἐσχάτων, ἔχοντες τὸ σύνθημα· Ἕως θανάτου ἀγώνισαι ὑπὲρ τῆς ἀληθείας καὶ Κύριος ὁ Θεὸς πολεμήσῃ ὑπέρ σου».Τὸ κατ’ ἐμέ, δὲ γνωρίζω τί μὲ περιμένει· εἴτε ἔρημος, εἴτε ἐξορία, εἴτε θάνατος, ἐγώ τουλάχιστο τὰ ὅπλα δὲν τὰ παραδίδω. Θά ἀγωνισθῶ μέχρι τέλους, διά νά ἴδω μίαν Ἐκκλησίαν ὑψηλήν καί ἁγίαν, ὅπως τήν ἐδίδαξαν οἱ Πατέρες ἡμῶν εἰς μνημόσυνον αἰώνιον.Aπόσπασμα από το βιβλίο του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου :«ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΣΧΑΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ»https://tasthyras.wordpress.com/2026/09/02/για-τους-νανουριστές-που-λένε-μην-ασχ/#more-139843
Κυριακή ΙΔ Ματθαίου:«Ἡ ἀμέλεια» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Ματθ. 22,1-14]Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίουμε θέμα:«Η ΑΜΕΛΕΙΑ»[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 5-9-1999][Β404]Και πάλι, αγαπητοί μου, ο λόγος για την Βασιλεία του Θεού. Με κάθε τρόπο προσπαθεί ο Κύριος να τονίσει την αξία της Βασιλείας του Θεού. Εξάλλου, με τον τονισμόν αυτόν, θέλει να προβάλει το νόημα της υπάρξεως· το νόημα της υπάρξεως της ανθρωπίνης. Δηλαδή το νόημα, ο σκοπός για τον οποίον επλάσθη και υπάρχει ο άνθρωπος. Αυτό είναι το νόημα της υπάρξεως του ανθρώπου.Προσπαθούν, μάλιστα, οι φιλοσοφούντες, να εντοπίσουν αυτό το νόημα της υπάρξεως του ανθρώπου, αλλά διαρκώς πελαγοδρομούν· επειδή δεν καταδέχονται να πάρουν την απάντηση από τον λόγον του Θεού. Προσπαθούν μόνο με το μυαλό τους να βρουν ποιο είναι το νόημα που υπάρχει ο άνθρωπος. Δεν το βρίσκουν όμως. Δεν είναι δυνατόν να το βρουν. Γιατί το θέμα, είναι θέμα αποκαλύψεως. Φθάνουν μάλιστα στο σημείο να αποδέχονται το νόημα της υπάρξεως του ανθρώπου και εκτός Θεού.Όμως, η αγάπη του Θεού μάς απεκάλυψε, γιατί, θα επαναλάβω, χρήζει αποκαλύψεως το θέμα, ποιος είναι ο προορισμός του ανθρώπου. Και είναι βέβαια, πολύ απλά, η Βασιλεία του Θεού.
Κυριακή ΙΔ Ματθαίου. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Β΄Koρ. 1, 21-24 και 2,1-4]ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ[…]«Ὁ δὲ βεβαιῶν ἡμᾶς σὺν ὑμῖν εἰς Χριστὸν καὶ χρίσας ἡμᾶς Θεός, ὁ καὶ σφραγισάμενος ἡμᾶς καὶ δοὺς τὸν ἀῤῥαβῶνα τοῦ Πνεύματος ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν(:Εκείνος δε ο Οποίος δίδει την ακλόνητη και βέβαιη πεποίθηση σε μας μαζί με σας, ώστε να μένουμε πιστοί στον Χριστό και ο Οποίος μας έχρισε με το Άγιο Πνεύμα, είναι ο Θεός. Αυτός και έβαλε την σφραγίδα Του επάνω μας, για να δείξει ότι είμαστε δικοί Του και έδωσε το Πνεύμα Του το Άγιο στις καρδιές μας ως προκαταβολή και εγγύηση για όλα όσα μας έχει υποσχεθεί)»[Β΄Κορ.1,21-22].Πάλι από τα περασμένα επιβεβαιώνει τα μέλλοντα. Γιατί εάν Αυτός είναι που μας κρατά σταθερούς στην πίστη μας προς τον Χριστό, δηλαδή, Εκείνος που δε μας αφήνει να παρασαλευτούμε από την πίστη μας στον Χριστό, και είναι Αυτός που μας έχρισε και έδωσε στις καρδιές μας το Άγιο Πνεύμα, πώς δεν θα μας δώσει και την ρίζα και την πηγή, δηλαδή την αληθή γνώση για Αυτόν, τη μετάληψη του Αγίου Πνεύματος, πώς δεν θα μας δώσει τα όσα προέρχονται από αυτά; Γιατί, εάν εκείνα δίνονται για αυτά, πολύ περισσότερο Αυτός θα μας δώσει και εκείνα. Και εάν αυτά μας τα έδωσε ενώ ήμασταν εχθροί Του, πολύ περισσότερο θα μας τα χαρίσει εκείνα τώρα που γίναμε φίλοι Του. Γι' αυτό δεν είπε απλώς «Πνεύμα», αλλά το ονόμασε «αρραβώνα», για να παίρνει από αυτό θάρρος για όλα. Γιατί, εάν δεν επρόκειτο να μας δώσει το παν, δεν θα δεχόταν να μας δώσει τον αρραβώνα, και να μας καταστρέψει έτσι χωρίς κανένα σκοπό.
Ἡ woke μετάλλαξη τῆς Scotland Yard
Ἡ woke μετάλλαξη τῆς Scotland YardΟἱ Σίχ ἐξαιροῦνται ἀπό τόν νόμο περί ποινικῆς δικαιοσύνης ἐνῷ δεκάδες εἶναι τά ἰσλαμικά δικαστήρια πού ἐφαρμόζουν τήν ΣαρίαΤῆς ΜΑΡΙΑΣ ΔΕΝΑΞΑΤόν Δεκέμβριο τοῦ 2025, ὁ 18χρονος φοιτητής Χένρυ Νόβακ, ἐνῷ ἐπέστρεφε ἀπό μιά πάμπ στό Σαουθάμπτον τῆς Ἀγγλίας, δέχθηκε ξαφνικά ἐπίθεση ἀπό τόν Βίκρουμ Ντίγκουα, πιστό τοῦ σιχισμοῦ.Ὁ τελευταῖος τόν χτύπησε πέντε φορές μέ ἕνα κιρπάν, τό παραδοσιακό σιχικό στιλέττο. Ὁ Χένρυ κατέληξε κατά τήν σύλληψή του ἀπό τήν βρεταννική ἀστυνομία, ἡ ὁποία, πεπεισμένη ὅτι εἶχε ἐκστομίσει ρατσιστικές προσβολές πρός τόν δράστη, προσπαθοῦσε νά τοῦ περάσει χειροπέδες ἐνῷ τόν εἶχε ἀκινητοποιήσει στό ἔδαφος.Παρ᾿ὅτι ἡ βρεταννική νομοθεσία ἀπαγορεύει αὐστηρά τήν κατοχή στιλέττων σέ δημόσιο χῶρο (μέ ποινή πού μπορεῖ νά φθάσει ἕως καί τά τέσσερα χρόνια φυλάκισης), ὁ Βίκρουμ Ντίγκουα ἦταν ἀπολύτως νομότυπος ἔχοντας τήν κοφτερή χατζάρα στήν ζώνη του.Οἱ Σίχ ἐξαιροῦνται ἀπό τόν Νόμο περί Ποινικῆς Δικαιοσύνης τοῦ 1988 (ἄρθρο 139), ὁ ὁποῖος ἐνισχύθηκε ἀπό τόν Νόμο περί Ἐπιθετικῶν Ὅπλων τοῦ 2019. Ἡ ἐξαίρεση αὐτή τούς ἐπιτρέπει νά κυκλοφοροῦν μέ τά συγκεκριμένα στιλέττα σέ δρόμους, σχολεῖα ἤ δημόσια ἱδρύματα, ὑπό τήν προϋπόθεση ὅτι τό μῆκος τους δέν ὑπερβαίνει τά 22 ἑκατοστά. Τά στιλέττα αὐτά ἀποτελοῦν ἕνα ἀπό τά βασικά σύμβολα τῆς θρησκείας τους, πού γεννήθηκε πρίν ἀπό περίπου 500 χρόνια στήν περιοχή τοῦ σημερινοῦ Παντζάμπ τῆς Ἰνδίας.
Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης. Οἱ γέροντές του
Μαρτυρία Ανώνυμης μοναχής.
Οι Γέροντές του.Κάποτε μοῦ μίλησε γιά ὅλη τή ζωή Ἰδιαίτερα, ἀναπολοῦσε µέ λαχτάρα τούς Γέροντές του καί τή ζωή στἁ Καυσοκαλύβια, Μοῦ εἶπε πώς, ἀφοῦ κοιμήθηκε ὁ Γέροντάς του ὁ Παντελεήμων (ὁ Πνευματικός], λίγα χρόνια ἀργότερα ὁ ἄλλος του Γέροντας, ὁ π. Ἰωαννίκιος ἐξαφανίστηκε καί, ὅσο κι ἄν Ψάξανε οἱ πατέρες τῆς Σκήτης καί ἡ ἀστυνομία, δέν βρέθηκε ποτέ. Ὁ Ἅγιος θά γνώριζε σίγουρα τί ἀπέγινε, ἀλλά δέν θέλησε νά μοῦ τό πει
Ἡ ταπείνωση ἔρχεται ὅταν ὁ ἄνθρωπος ὑπομένει τίς ἀδικίες καί ἀνταποδίδει καλό στό κακό
❈ Ἔλεγε ὁ Ἀββᾶς Δωρόθεος: "ζήτησες ἀπό τόν Θεό ταπείνωση"; Ὡραῖο πράγμα δέν εἶναι ἡ ταπείνωση; Ὡραῖο, πολύ ὡραῖο, τέλειο! "Εἶναι σάν νά ζητᾶς ἀπό τόν Θεό νά σοῦ στείλει κάποιον νά σέ βρίσει". Τόσο ὠμά τό λέει.
5 Σεπτεμβρίου. Ζαχαρίου τοῦ προφήτου, πατρὸς Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Σαββάτου ιδ´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Α´ Κορ. δ´ 1-5).
Α Κορ. 4,1 Οὕτως ἡμᾶς λογιζέσθω ἄνθρωπος, ὡς ὑπηρέτας Χριστοῦ καὶ οἰκονόμους μυστηρίων Θεοῦ.
Α Κορ. 4,1 Σκεφθήτε καλά αυτά που σας είπα και μη μας θεωρείτε ως αρχηγούς παρατάξεων, αλλ' ο καθένας σας έτσι ας μας θεωρή, δηλαδή σαν υπηρέτας του Χριστού, ως διαχειριστάς που μας διέταξεν ο Κυριος να διαχειριζώμεθα τας υψηλάς και μυστηριώδεις αληθείας και δωρεάς, τας οποίας ο ίδιος μας έχει δώσει.
Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2026
The great power of the Most Holy Theotokos! - As soon as you say Pa....., our Panagia is there!
The great power of the Most Holy Theotokos! - As soon as you say Pa....., our Panagia is there!Several years ago (it was winter and night), we were walking with a friend in an area quite far from the city and because it was late at night, there was not a human soul! At some point, from a forest opposite us, which was pitch black, loud music was heard as if someone was playing a bagpipe. My friend thought about going to see what was being heard but I stopped him because I felt a stir inside me, as if there was something that was not of God in that forest! I told him to say the Jesus prayer and we moved on! On our way back, passing by the same spot, the demonic music continued! After a while I met a nun friend and when I mentioned it to her she told me that this music was definitely not from God and that we did well to avoid approaching that spot! She even told me that in these moments only the prayer of Jesus Christ can protect us and that if we invoked our Blessed Mother, it would not be enough!
Ἡ πνευματική γέννηση καί Ἡ ἀξιοποίηση τῆς δωρεᾶς τοῦ Ἁγ. Βαπτίσματος- Ὁσιακά τέλη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἡ πνευματική γέννηση καί Ἡ ἀξιοποίηση τῆς δωρεᾶς τοῦ Ἁγ. Βαπτίσματος- Ὁσιακά τέλη, 3-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com
Ἡ διαδικασία τῆς πνευματικῆς θεραπείας, Κάθαρση-φωτισμός- θέωση/ Ὁσιακά τέλη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἡ διαδικασία τῆς πνευματικῆς θεραπείας, Κάθαρση-φωτισμός- θέωση/ Ὁσιακά τέλη, 2-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://hristospanagia3.blogspot.com
Τό ὁσιακό τέλος μιᾶς ἁπλοϊκῆς μετσοβίτισσας γυναίκας. Μαρία Μπίσα.
Τό ὁσιακό τέλος μιᾶς ἁπλοϊκῆςμετσοβίτισσας γυναίκαςΜαρία ΜπίσαΚατά θεία πρόνοια τέλη τοῦ μηνός Απριλίου τοῦ 2026 ἀκούσαμε τό ἑξῆς θαυμάσιο γεγονός μιᾶς πιστῆς, ἁπλῆς καί ταπεινῆς ἐναρέτου μετσοβίτισσας γυναίκας πού άξιώθηκε να βιώσει τό ἐξαίσιο οσιακό της τέλος.Τό χαριτωμένο αυτό παράδειγμα γνήσιας θεοσέβειας μᾶς ἔγινε γνωστό άπό τόν καθηγητή κ. Μιχαήλ Γ. Τρίτο τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ., τόν ὁποῖον καί εὐχαριστοῦμε θερμῶς γιά τήν διάσωση τῆς ὠφελίμου αὐτῆς διηγήσεως. Προκειμένου ὅμως νά ὠφεληθοῦν πνευματικά περισσότερες καλοπροαίρετες ψυχές πρός δόξαν τοῦ φιλανθρώπου Χριστοῦ ἐκδίδεται ἀπό τίς ἐκδόσεις «Ὀρθόδοξος Κυψέλη» καί δίδεται εὐλογία ἀπό τά Γραφεῖα, Σπάρτακου6, Συκιές Θεσ/νίκης, τηλ. 2310 212 659.Ἤμουν μαθητής τοῦ Γυμνασίου Μετσόβου, ὅταν ἔβλεπα τὶς ἀπογευματινές ώρες μια συμπαθέστατη γριούλα, ντυμένη την τοπική μετσοβίτικη στολή, νὰ πηγαίνει στὴν ἁγία Παρασκευή να παρακολουθήσει τὴν ἀκολουθία τοῦ ἑσπερινοῦ. Κρατοῦσε στὰ χέρια της ἕνα μικρό μεταλλικό δοχεῖο μὲ λάδι γιὰ νὰ ἀνάψει τα κανδήλια τοῦ ναοῦ. Ἦταν ἡ Μαρία Μπίσα, μιὰ εὐλογημένη ἀπὸ τὸ Θεὸ ψυχή.Μετὰ τὸ πέρας τοῦ ἑσπερινοῦ πήγαινε στο κέντρο τοῦ ναοῦ καὶ μὲ μιὰ ἐκ βαθέων δοξολογική κραυγή ἔλεγε τὸ «Δόξα Σοι Κύριε», χωρὶς κἂν νὰ γνωρίζει τὴ σημασία αὐτῆς τῆς φράσης. Το πρόσωπό της ἔλαμπε καὶ ἀπὸ τά γεροντικά της μάτια ἔβγαιναν δάκρυα ἱκεσίας πρὸς τὸν δωρεοδότη Χριστό. Ἦταν ἡ ἐξωτερίκευση τῆς βιωμένης πίστεως καὶ ἡ ἔκφραση τῆς γνησίας ὀρθόδοξης πνευματικότητος.Ένα περιστατικό που δείχνει την πνευματική ποιότητα τῆς μακαριστῆς Μαρίας Μπίσα εἶναι τὸ ἐξῆς:Παραμονὴ τῆς Ἀναλήψεως στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς Μετσόβου πρὶν τὴν ἀκολουθία τῆς ἀναστάσιμης ενάτης, ὥρας. Ή μακαριστή Μαρία ἔκλαιγε μὲ ἀναφιλητά. Την πλησίασα καὶ τὴ ρώτησα στα βλάχικα γιατί κλαίει. Μοῦ ἀπάντησε κλαίει γιατὶ φεύγει τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη».Τὴν καθησύχασα λέγοντάς την ὅτι δὲν φεύγει τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη». Κάθε Κυριακή Ανάσταση ἔχουμε.Μὲ εὐχαρίστησε καὶ μοῦ εἶπε: «Τώρα ηρέμησα παιδί μου».Απλοϊκὴ ἁγνὴ πίστη με δυνατά εσωτερικά βιώματα! «τῶν τοιούτων ἐστὶν ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν».Ὁ Κύριος βράβευε την πίστη τῆς ἁπλῆς αὐτῆς γυναίκας, δίδοντάς της τη δυνατότητα να προβλέψει μὲ κάθε λεπτομέρεια τὸ τέλος τῆς ἐπιγείου ζωής της.Στὸ σημεῖο αὐτὸ θὰ ἀφήσω την εγγονή της, την κ. Μαρία Μπίσα-Ψαροβασίλη, να περιγράψει ὡς αὐτόπτης μάρτυς τὸ γεγονός, μέ ἕνα κείμενο ξεχωριστής χάρης καὶ ὀμορφιᾶς καὶ μὲ ἔντονο τὸ στοιχεῖο της βιωμένης αμεσότητας.Τὴ γιαγιά μου τὴν ἔλεγαν Μαρία. Ἔφυγε στις 20 Φεβρουαρίου 1971, ἦταν 85 ἐτῶν. Ἀπὸ καιρὸ εἶχε φροντίσει καὶ τὴ παραμικρή λεπτομέρεια τοῦ θανάτου της, ἂν καὶ ὁ τρόπος ζωῆς της ἦταν μιὰ συνεχὴς προετοιμασία.Τελευταῖα δὲν ἔβγαινε ἔξω γιατί τὴν ταλαιπωροῦσε τὸ ἆσθμα ποὺ εἶχε. Δὲν ἦταν ὅμως σὲ τόσο άσχημη κατάσταση. Μέσα στο σπίτι κυκλοφοροῦσε ἄνετα καὶ αὐτοεξυπηρετοῦνταν.Ἦταν ψυχοσάββατο. Ἐκεῖνο τὸ πρωινό ξύπνησε γύρω στὶς ἕξι. Παρὰ τὴ γκρίνια μου με ξύπνησε κι ἐμένα γιατί ὅπως μοῦ εἶπε μὲ ἤθελε ξύπνια. Ἡ μητέρα μου ἄναψε τη σόμπα καὶ τῆς ἔφτιαξε τον καφέτης. Ἀφοῦ τὸν ἤπιε ρώτησε γιὰ τὸν καιρὸ καὶ ζήτησε νὰ πιεῖ δυὸ γουλιές κρασί, ασυνήθιστο πρᾶγμα γιὰ τὴν ὥρα.Ημασταν οἱ τρεῖς μέσα στο δωμάτιο καὶ πολὺ σοβαρὰ μᾶς εἶπε ὅτι ἐκείνη τὴν ἡμέρα ἤθελε νὰ κοιμηθεῖ. Ζήτησε ἀπὸ τὴ µητέρα µου νὰ τὴ βοηθήσει νὰ πλυθεῖ καὶ νὰ τὴ ντύσει μὲ τὰ ροῦχα ποὺ εἶχε φυλαγμένα στὸ σεντούκι. Ἀκόμη ζήτησε νὰ εἰδοποιήσουμε τὰ παιδιά της νὰ ἔρθουν στὸ σπίτι καὶ μιὰ γειτόνισσα νὰ βοηθήσει στὴν τακτοποίηση τοῦ σπιτιοῦ γιατί μετὰ θὰ ἐρχότανε κόσμος,Βέβαια ἀκολούθησαν πολλοὶ διάλογοι ὅπως δὲν γίνονται αὐτὰ τὰ πράγματα, ἀκόμη δὲν τρελαθήκαµε καὶ ἄλλα. Ἡ γιαγιὰ ὅμως ἐπέμενε. Κρατοῦσε τὸ σφυγµό της καὶ συνεχῶς ἔλεγε στὴ µητέρα µου «βιάσου γιατί θέλω νὰ κοιμηθῶ, βιάσου γιατί δὲ θὰ προλάβουμε».Ὅταν ὁ ἀδερφός µου ἑτοιμάστηκε νὰ πάει στὴ δουλειά του, τὸν ἀποχαιρέτησε φιλῶντας τον καὶ τοῦ εὐχήθηκε προκοπὴ καὶ εὐτυχία γιατί δὲν θὰ τὸν ξανάβλεπε πιά.Σιγά-σιγὰ ἀρχίσαμε νὰ συνειδητοποιοῦμε ὅτι κάτι συνέβαινε μὲ τὴ γιαγιά. Θυμήθηκα ὅτι τὴν τελευταία Δευτέρα ἐκείνης τῆς ἑβδομάδας μοῦ ζήτησε νὰ τῆς γράψω ἕνα καινούργιο Ψυχοχάρτι. Ἐνῷ µέχρι τότε γράφαμε τρεῖς Μαρίες ἐκείνη τὴ µέρα μοῦ ζήτησενὰ γράψω καὶ µία τέταρτη. Τῆς ἔλεγα πὼς μπερδεύτηκε, πὼς ἔκανε λάθος ἀλλὰ ἐπέμενε νὰ τὴ γράψω καὶ πὼς ἀργότερα θὰ καταλάβαινα.Τὴν Πέμπτη τὸ ἀπόγευμα εἶχε καλέσει ὅλους τοὺς συγγενεῖς στὸ σπίτι, ἔκανε εὐχέλαιο καὶ µετάλαβε.Ἔτσι ἀποφασίσαμε νὰ ἐνδώσουμε στὶς ἐπιθυμίες της καὶ εἰδοποιήθηκαν τὰ παιδιά της καὶ ἡ γειτόνισσα.Ἡ µητέρα µου τὴν ἔπλυνε, τὴ χτένισε, τῆς ἔκοψε τὰ νύχια. Τῆς ἦταν πολὺ δύσκολο νὰ τῆς φορέσει τὰ νεκρικὰ ροῦχα καὶ τότε ἡ ἴδια προσπάθησε νὰ τὰ Φορέσει λέγοντάς µας «ἐγὼ ἔχω ντύσει τὰ παιδιά µου δὲ θὰ ντυθῶ ἡ ἴδια».Ἡ γιαγιὰ εἶχε ὀχτὼ παιδιἀ, τὰ τρία ἀπὸ αὐτὰ πέθαναν ἐνῷ ἡ ἴδια ἦταν ἐν ζωῇ.Τὰ παιδιά της, οἱ νύφες τὰ ἐγγόνια ἐρχόταν ἕνας ἕνας. Κλείσαµε πόρτες καὶ παράθυρα γιά νὰ μὴν ἔρθει κανεὶς ξένος καὶ θεωρηθοῦμε τρελοὶ ποὺ ἕναν ζωντανὸ ἄνθρωπο τὸν ἑτοιμάζαμε νὰ πεθάνει.Πρέπει νὰ πῶ ὅτι ὅσο κρατοῦσε αὐτὴ ἡ διαδικασία κατὰ διαστήµατα ἔχανε τὴν ἐπικοινωνία της µαζί μας καὶ μιλοῦσε Ψιθυριστά. Ἡ µητέρα µου συχνὰ τὴν ρωτοῦσε ποιόν ἔβλεπε, μὲ ποιόν μιλοῦσε, τί ἔλεγε ἀλλὰ ἡ ἀπάντηση της ἦταν «μὴ μὲ ρωτᾶς τέτοια πράγματα, δὲ μπορῶ νὰ σοῦ πῶ».Ἡ ἴδια μᾶς ρωτοῦσε µόνο γιὰ τὸν καιρό. Ἠθελε πάντα νὰ πεθάνει ἄνοιξη γιατί ἀγαποῦσε τὰ λουλούδια, ἀλλὰ ἐκείνη τὴν ἡμέρα καὶ τὴν ἑπομένη τῆς κηδείας της χιόνιζε δυνατά.Ὅταν ὁλοκληρώθηκε ἡ διαδικασία τοῦ ντυσίµατος, ζήτησε νὰ τῆς φέρουμε ἀπὸ τὸ σεντούκι τὸ κοµπόδεµά της, Δὲ θυμᾶμαι ἀκριβῶς πόσο ἦταν, δὲν πρέπει ὅμως νὰ ξεπερνοῦσε τὶς 20 μὲ 30 δρχ. Μᾶς τὰ μοίρασε, ἐμένα μοῦ ἔδωσε ἕνα δίφραγκο καὶ δυὸ τρεῖς δεκάρες, Μᾶς ἀποχαιρέτησε ὅλους ἕναν-ἕναν χωριστά, μᾶς φίλησε, μᾶς ἔδωσε εὐχὲς καὶ μᾶς εἶπε ὅτι ἦταν ἔτοιμη νὰ κοιμηθεῖ. Σὲ ὅλη αὐτὴ τὴ διαδικασία ἦταν ἡ πρώτη φορὰ ποὺ συγκινήθηκε καὶ βούρκωσαν τά μάτια της.Πλάγιασε κάτω ἀπὸ τὸ ντουλάπι τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ, ἔκλεισε τὰ µάτια της καὶ προσπάθησε νὰ κοιμηθεῖ. Δὲν τὰ κατάφερε ὅμως καὶ σύντομα ἄλλαξε γνώµη. Σηκώθηκε καὶ μᾶς εἶπε νὰ ἑτοιμάσουμε τὴ θέση της στὸ καλὸ δωμάτιο (ἔτσι λέγαμε τὸ δωµάτιο ὑποδοχῆς) ὅπως συνέβαινε μὲ ὅλους τοὺς πεθαµένους τοῦ σπιτιοῦ.Καθὼς τήν µεταφέραμµε ἀπὸ τὸ ἕνα δωμάτιο στὸ ἄλλο, εἶπε δυὸ φορὲς ἄχι! σπίτι µου, σπίτι µου,Ἐκεῖ λοιπὸν στὸ καλὸ δωμάτιο ξάπλωσε στὴν εἰδικὴ θέση. Ἀπέναντι στὸν τοῖχο ὑπῆρχε ἕνας µεγάλος καθρέφτης. Παρατήρησε πὼς τὰ ροῦχα της δὲν ἦταν καλὰ τακτοποιηµένα καὶ παραπονέθηκε στὴ μητέρα µου. Ἀκόμη καὶ αὐτὰ τὰ τελευταῖα λεπτὰ τὸ μυαλό της λειτουργοῦσε τόσο καλὰ ποὺ ζήτησε νὰ τῆς κόψουµε μὲ ἕνα λεπτὸ Ψαλίδι τὸ κλειστὸ (ροῦχο ποὺ φοροῦσε) στὴ μεριὰ τῆς πλάτης ποὺ δὲν φαινόταν ἔτσι ὥστε νὰ ἔρθει σὲ εὐθεῖα γραμμὴ μπροστὰ στὸ στῆθος. Μέσα στὴν ταραχή τῆς εἴχαμε βάλει πρόχειρα τὰ παπούτσια της. Ζήτησε νὰ τῆς τὰ φορέσουµε κανονικἀ καὶ νὰ τὰ κουμπώσουμε γιατί μετὰ παρατήρησε πὼς θὰ πρηζόταν τὰ πόδια της καὶ δὲ θὰ ἦταν εὔκολο νὰ μποῦν. Τῆς φορέσαμε τὸ σάβανο ὅπως ἐκείνη ἤθελε. Ζήτησε καὶ τὶς δυὸ µεγάλες λαμπάδες ποὺ εἶχε φυλαγμένες μαζὶ μὲ τὰ κηροπήγια, μιὰ γιὰ τὸ κεφάλι καὶ μιὰ γιὰ τὰ πόδια. Τίς ἤθελε ἀναμμένες.Ἀφοῦ βεβαιώθηκε ὅτι ὅλα ἦταν ἄψογα μὲ τὸ ντύσιµό της, μὲ δική της προτροπὴ καλύψαμε τὸν µεγάλο καθρέφτη μὲ ἕνα μαῦρο μαντήλι εἰς ἔνδειξιν πένθους ὅπως συνηθίζαµε στὸ χωριό.Ἀπευθύνθηκε πρὸς ὅλους καὶ μᾶς εἶπε νὰ µείνουµε στὸ δωµάτιότης κάτω ἀπὸ τὸ εἰκονοστάσι καὶ νὰ προσευχηθοῦμε. Μαζί της στὸ καλὸ δωμάτιο ἤθελε μόνο τὶς νύφες της, δίπλατης γονατιστὲς νὰ προσεύχονται.Ἐγὼ δὲν ἀκολούθησα τοὺς ἄλλους στὸ εἰκονοστάσι γιατί ἤθελα τόσο πολὺ νἁ δῶ τὸ τέλος, Ἄφησα τὴν πόρτα τοῦ καλοῦ δωματίου µισάνοιχτη καὶ γονάτισα ἐκεῖ κοιτάζοντάς την.Σταύρωσε τὰ χέρια της, ἔκλεισε τὰ µάτια της καὶ ἄρχισε νὰ προσεύχεται. Πρώτη προσευχῆ τό «Πιστεύω εἰς ἕνα ...» Δὲν ξέρω πόσες ἄλλες ἀκολούθησαν γιατί ἡ φωνή της γινόταν ὅλο πιὸ βαριά, πιὸ βραχνἠ καὶ ὁ λόγος της δὲν ἦταν καθαρός, Ἔμεινε ἔτσι προσευχόµενη γύρω στὸ δεκάλεπτο. Στὸ τέλος φώναξε δυνατὰ δυὸ Φορές Ὑιέ µου, γιέ μου!’ Πῆρε μιά βαθιὰ εἰσπνοή, μιὰ τελευταία ἐκπνοὴ καὶ κοιµήθηκε.Ἡ ὥρα ἦταν περίπου 10:30 τὸ πρωί.λΒέβαια δὲν εἶναι τυχαῖο ποὺ ἡ γιαγιὰ ἔφυγε ἔτσι.Ηταν μιὰ γυναῖκα ἀγράμματη. Δὲν πῆγε ποτὲ στὸ σχολεῖο, δὲν ἤξερε νὰ διαβάζει, νὰ μιλάει Ἑλληνικά, οὔτε κἂν νὰ βάζει τὴν ὑπογραφή της. Ηξερε ὅμως ὅλη τὴ θεία λειτουργία ἀπ᾿ ἔξω καὶ ἂς μὴ καταλάβαινε τί ἔλεγε. Εἶχε μιὰ ἔμφυτη γνώση καὶ σοφία καὶ ἦταν πρόθυµη νὰ βοηθήσει ὁποιονδήποτε καὶ νὰ συμβουλέψει τὸν καθένα.Ἔζησα μὲ τὴ γιαγιὰ δεκαοχτώ χρόνια. Τὴ θυμᾶμαι χειμῶνα καλοκαίρι νὰ πηγαίνει δυὸ φορὲς τὴ µέρα στὴν ἐκκλησία τῆς ἐνορίας μας τὴν Ἁγία Παρασκευή, στὸν ὄρθρο καὶ τὸν ἑσπερινό. Τὰ τελευταῖα χρόνια ἡ Ἁγία Παρασκευἠ ἦταν τὸ σπίτι της. Τὴν ἔβρισκε κανεὶς ἐκεῖ ὧρες ἀτέλειωτες νὰ κάθεται µόνη μα μὲ τὰ εἰκονίσματα. Στὸ γυναικωνίτη εἶχε μιὰ συγκεκριµένη θέση ποὺ ἀκόμα φέρει τὸ ὄνομά της. Ὅλη ἡ κοινωνικότητά της ἐξαντλοῦνταν στὀ προαύλιο τῆς ἐκκλησίας καὶ ἀγαπημένο τῆς θέµα συζήτησης ἦταν οἱ βίοι τῶν Ἁγίων. Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ στενοχωριόταν ποὺ δὲν ἤξερε νὰ διαβάζει.Τηροῦσε μὲ αὐστηρὴ εὐλάβεια ὅλες τὶς παραδόσεις τῆς ἐκκλησίας. Τίς ἡμέρες τῆς αὐστηρῆς νηστείας ἔτρωγε ξερὰ βρασµένα δαμάσκηνα μὲ ζουμὶ ἢ νερόβραστα χόρτα τυλιγμένα μὲ καλαμποκάλευρο. Τιμοῦσε ὅλους τοὺς Ἁγίους καί τὴν παραμονή τῆς ὀνομαστικῆς ἑορτῆς τοῦ κάθε Ἁγίου κοιμόταν στὸ Ναό του. Κάθε Πέµπτη μὲ µεγάλη εὐλάβεια καὶ αὐστηρὴ σχολαστικότητα ζύμωνε τὰ πρόσφορα τῆς ἑβδομάδας.Τὸ σπίτι ποὺ ἔζησε μὲ τὴν οἰκογένειά της δὲν τὸ ἔχτισε, τὸ ἀγόρασε ὅπως ἦταν. Ὅταν ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς πῆγε περιοδεία στὸ χωριό µας ἔτυχε νὰ μείνει σ’ αὐτὸ τὸ σπίτι. Μόλις τῆς τὸ εἶπε ἡ ἰδιοκτήτρια, ἡ γιαγιὰ τὸ ἀγόρασε χωρὶς δεύτερη κουβέντα. Τὸ θεώρησε µεγάλη εὐλογία καὶ ἐγκαταστάθηκε στὸ δωμάτιο ποὺ κοιμόταν ὁ Ἅγιος. Ἐκεῖ ἔφτιαξε καὶ τὸ εἰκονοστάσι της μὲ τὸ καντήλι ποὺ σιγόκαιγε νύχτα -μέρα καὶ πρώτη τὴν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου. Κάτω ἀπὸ τὸ εἰκονοστάσι ἦταν τὸ ντουλάπι ὅπου ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς εἶχε βάλει τὰ βιβλία του. Ἐκεῖ ἔβρισκες τὸ θυµιατό της τὸ λάδι γιὰ τὸ καντήλι, τὴ σφραγῖδα γιὰ τὰ πρόσφορα, τὸ σκεῦος μὲ τὸ ζυμάρι καὶ ἄλλα παρόμοια.Ἀκόμη ἐκεῖ φύλαγε καὶ τὴ δικιά της ξύλινη γαβάθα, μὲ τὸ δικό της ξύλινο κουτάλι γιατί ἡ γιαγιὰ δὲ χρησιμοποιοῦσε τὰ δικά µας πιάτα γιὰ φαγητό.Ἂν καὶ εἶχε καλἡ περιουσία ἦταν ἄνθρωπος λιτὸς καὶ ταπεινός. Ἡ περιουσία της δυὀ φορὲς χάθηκε γιὰ ἱστορικοὺς λόγους ἐκείνης τῆς ἐποχῆς, Καὶ τὶς δύο φορὲς ἡ οἰκογένεια ὀρθοπόδησε γιατί ὁ Θεός τους ἔδινε πλούσια τὰ ἐλέη. Παρὰ τὴν καλὴ οἰκονομικὴ κατάσταση καὶ τὴν κοινωνική της θέση, οὐδέποτε ἀπέκτησε τὴ λαμπερὴ καὶ κεντητὴ στολἡ ποὺ εἶχαν ὅλες οἱ γυναῖκες τοῦ χωριοῦ. Δὲν εἶχε χρυσαφικἁ καὶ δὲ στολιζόταν. Τὴ µοναδικὴ φορὰ ποὺ θυμᾶμαι νὰ ἐνδιαφέρθηκε γιὰ τὴν ἐμφάνισή της ἦταν οἱ τελευταῖες στιγμὲς τῆς ζωῆςτης μπροστὰ στὸν καθρέφτη. Τὸ προσωπικὸ ποὺ εἶχε ἡ οἰκογένεια στὴ δούλεψή της τὸ πλήρωνε μὲ λίρες, ἡ γιαγιὰ ὅμως ὅταν ἔφυγε εἶχε πενταροδεκάρες.Ηταν πάντα µετρηµένη στὰ λόγια της καὶ δὲν ἔκανε κριτικἠ γιὰ τοὺς ἄλλους. Μέσα στὸ σπίτι ἦταν ἄφταστη νοικοκυρά, ἀκούραστη καὶ ἀεικίνητη.Ἀπέκτησε ὀχτῷ παιδιά. Τρεῖς γιοὺς καὶ πέντε κὀρες, τὶς ὁποῖες πάντρεψε μὲ φτωχὰ παιδιὰ τοῦ χωριοῦ, ποὺ τὰ εἶχαν στὴ δούλεψή τους. Τρία ἀπὸ τὰ παιδιά της πέθαναν ἐνῷ ἡ ἴδια ζοῦσε. Πονοῦσε καὶ μοιρολογοῦσε συχνά, ἀλλὰ παρὰ τὸ πένθος της, τὴν ἑπομένη τῆς κηδείας τους πήγαινε στὴν ἐκκλησία. Ἔτσι ἦταν τὸ θέληµα τοῦ Θεοῦ ἔλεγε καὶ ἔτσι ἔζησε κι ἐκείνη σύµφωνα μὲ τὸ θέληµα τοῦ Θεοῦ.Ἡ µητέρα µου θυμᾶται πὼς ἕνα ἀπόγευμα τοῦ 1941 εἶχε πάει στὸ Μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Νικολάου.Ἐπέστρεψε στὸ σπίτι ἀναστατωμένη «θὰ ἔρθουν οἱ Γερμανοι» τοὺς εἶπε καὶ ἄρχισε νὰ συγκεντρώνει τὶς κατάλληλες προμήθειες. Φυσικὰ δὲν ὑπῆρχαν τὰ σημερινὰ µέσα ἐνημέρωσης. Ἡ µητέρα µου κατάλαβε πὼς κάποιο μήνυμα πῆρε στὸ Μοναστήρι. Ἡ γιαγιὰ ὅμως δὲν μιλοῦσε ποτὲ γι αὐτά,Ὁ παπποῦς ἔφυγε πρὶν ἀπὸ τὴ γιαγιά τὸ 1956. Ηταν 80 ἐτῶν, ἡμέρα τῆς Λαμπρῆς. Πῆρε τὴ λαμπάδα του καὶ ξεκίνησε νὰ πάει στὴν Ἀνάσταση στὸν Ἅη Γιῶργη. «Πὼς θὰ φτάσεις ὡς ἐκεῖ γέρος ἄνθρωπος» τοῦ εἶπε ἡ γιαγιά. «Ἄσε μὲ νὰ πάω γιατί εἶναι ἡ τελευταία µου φορά» ἀπάντησε ὁ παπποῦς.Καὶ ἦταν ἡ τελευταία του φορά, γιατί ἔμεινε στὸ στασίδι του Ἅη-Γιώργη τὴν ὥρα ποὺ ὁ παπᾶς ἔλεγε τό «Χριστὸς Ἀνέστη».Δέν νομίζω ὅτι πρέπει νά προσθέσουμε κάτι, ὕστερα ἀπό αὐτή τήν ὑπέροχη περιγραφή τοῦ ὁσιακοῦ τέλους τῆς μακαριστῆς Μαρίας Μπίσα. Ἐκεῖνο πού πρέπει νά ὑπομνήσουμε εἶναι ὅτι «τά µωρά τοῦ κόσμου ἐξελεξάτο ὁ Θεός ἵνα τούς σοφούς καταισχύνή, καί τά ἀσθενῆ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεός ἵνα καταισχύνῃ τά ἰσχυρά» (Α΄ Κορ. 1, 27). Ἄς ἔχουμε τήν εὐχή της.
https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/08/blog-post_932.html
Μετάνοιες μέσα στό κρύο. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης
Μαρτυρία Ανώνυμης μοναχής.ΜΕΤΑΝΟΙΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΡΥΟ.Πῆγα κάποτε στον Ἅγιο, ἦταν Χειμώνας, καί καθώς συνομιλούσαμε µέσα στό Κελλάκι στό κρύο του, χτύπησε τό τηλέφωνο. Ἠταν κάποια γυναίκα καί τοῦ ἀνέφερε ὅτι εἶχε δυνατό σαρκικό πόλεμο κατά τή διάρκεια τῆς νύχτας. Τοῦ ἔλεγε πώς, μόλις ξαπλώσει, ἀμέσως ἀρχίζουνε οἱ πορνικοί λογισμοί, φλογιζότανε καί δέν μποροῦσε νά ἡσυχάσει ὅλη τή νύχτα. Ἠταν ἀπελπισμένη, διότι αὐτό συνέβαινε γιά πολύ καιρό καί δέν μποροῦσε μὲ κανένα τρόπο νά τὀ πολεμήσει.Ὁ Ἅγιος τήν ἄκουσε σιωπηλά καί µετά, τῆς εἶπε:
Ὁ ἀνάποδος καὶ ψεύτικος κόσμος μας κατὰ τὸν Ἅγιο Κοσμᾶ τὸν Αἰτωλό.
Επιμελείται και σχολιάζει ο Κωνσταντίνος Ι. ΒαθιώτηςΠριν από αρκετό καιρό περιήλθε στην κατοχή μου ένα σπάνιο βιβλίο του 1940 γραμμένο για τον μέγιστο εθναπόστολο και εθνομάρτυρα, τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό, την μνήμη του οποίου τιμά η Εκκλησία μας στις 24 Αυγούστου.Συγγραφέας του βιβλίου αυτού με τον τίτλο «Κοσμάς ο Αιτωλός» είναι ο Φάνης Μιχαλόπουλος1, ο οποίος στον πρόλογό του επισημαίνει ότι ο Άγιος Κοσμάς ήταν «ο επικεφαλής της μυστικής χορείας των ηρώων» που συνέβαλαν στην «ηθική αναγέννηση και την πολιτική αποκατάσταση της Ελλάδος», με άλλα λόγια: στην «λευτεριά του πνεύματος από τα δεσμά της αμάθειας» και στην «λευτεριά από τα σίδερα της τυραννίας».Ο συγγραφέας εκφράζει για την εποχή του το παράπονο ότι, παρά την κολοσσιαία δράση του Αγίου Κοσμά υπέρ της Ελλάδος και της Ορθοδοξίας, η μεν «νεοελληνική ιστορία σχεδόν τον αγνόησε και τον αδίκησε», η δε «πολιτεία τον περιφρόνησε».Αν ζούσε σήμερα ο Φάνης Μιχαλόπουλος θα πικραινόταν ακόμη πιο πολύ, αφού θα διεπίστωνε ότι ο Άγιος Κοσμάς βάλλεται λυσσαλέα από Έλληνες συγγραφείς. Ένας εξ αυτών είναι ο Χ.Ε. Μαραβέλιας, ο οποίος πριν από έναν χρόνο εξέδωσε βιβλίο με τίτλο «Κοσμάς ο Αιτωλός. Σπουδή στην ιδεολογία του ραγιδισμού» (εκδ. Gutenberg, Αθήνα 2025).Μάλιστα, ήδη στην εισαγωγή του αιρετικού βιβλίου του (σελ. 17), ο Μαραβέλιας αμφισβητεί τον χαρακτηρισμό «μνημείο ελληνικής φιλολογίας» που χρησιμοποιεί ο Φάνης Μιχαλόπουλος σε σχέση με την γλώσσα του Αγίου Κοσμά (ο Μαραβέλιας φαίνεται να έχει πρόβλημα μέχρι και με την αγιότητα του Πατροκοσμά, αφού στο βιβλίο του τον αναφέρει απλώς «Κοσμά»!)2.Δεν είναι, όμως, η κατάλληλη στιγμή να ελέγξουμε τους αιρετικούς ισχυρισμούς του Μαρβέλια, αλλά να αναδείξουμε κάποια ωραία σημεία από το βιβλίο του Μιχαλόπουλου, τα οποία είναι άκρως επίκαιρα και ψυχωφελή, ενώ, παράλληλα, δικαιώνουν την εντύπωση που εδώ και καιρό έχουν πολλοί σχηματίσει για τον κόσμο μας, δηλ. ότι είναι ανάποδος και ψεύτικος.ΑΝΑΠΟΔΟΣ ΚΟΣΜΟΣΣτο απόσπασμα που ακολουθεί ο Φάνης Μιχαλόπουλος έχει επιλέξει χωρία από τις Διδαχές του Αγίου Κοσμά, όπου αποτυπώνεται η ορθή-χριστιανική προσέγγιση των πραγμάτων, προς την οποία η στείρα-εγκόσμια οπτική αποδεικνύεται ανάποδη και, κατά τούτο, απολύτως παραπλανητική.
Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Στόν Ἅγιο Ἱερομάρτυρα Βαβύλα
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΒΑΒΥΛΑα. Εγώ ήθελα, βέβαια, σήμερα να εκπληρώσω την υπόσχεση που σας είχα δώσει, όταν βρέθηκα εδώ την προηγούμενη φορά· αλλά τι να κάνω; Παρουσιάστηκε στο μεταξύ ο μακάριος Βαβύλας και μας κάλεσε κοντά του, όχι με τη φωνή του, αλλά ελκύοντάς μας με την πνευματική λάμψη που εκπέμπει η μορφή του. Μη δυσανασχετείτε, λοιπόν, που αναβάλλεται η εξόφληση του χρέους· όσο περισσότερο παρατείνεται, τόσο περισσότερο αυξάνεται και ο τόκος που θα λάβετε. Γιατί θα σας το εξοφλήσουμε το χρέος μαζί με τον τόκο του, όπως ακριβώς διέταξε και ο Δεσπότης, που μας το εμπιστεύθηκε ως παρακαταθήκη [βλ. Ματθ. 25,27: «Ἔδει οὖν σε βαλεῖν τὸ ἀργύριόν μου τοῖς τραπεζίταις, καὶ ἐλθὼν ἐγὼ ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμὸν σὺν τόκῳ (:Έπρεπε, λοιπόν, εσύ να καταθέσεις το χρήμα μου στους τραπεζίτες, κι όταν θα ερχόμουν εγώ, θα έπαιρνα με τόκο αυτό που μου ανήκει)»]. Να είστε, λοιπόν, ήσυχοι για όσα σας οφείλονται, αφού και το κεφάλαιο και το κέρδος του παραμένουν δικά σας· ας μην αφήσουμε να περάσει ανεκμετάλλευτο το κέρδος που μας προέκυψε σήμερα, αλλά ας εντρυφήσουμε στα θαυμαστά επιτεύγματα του μακαρίου Βαβύλα.Το πώς, λοιπόν, ποίμανε την Εκκλησία του τόπου μας και διέσωσε το ιερό, αυτό, σκάφος μέσα από θύελλες, τρικυμίες και κύματα, πόση παρρησία έδειξε απέναντι στον αυτοκράτορα, πώς έδωσε τη ζωή του για το ποίμνιό του και δέχθηκε εκείνον τον μακάριο μαρτυρικό θάνατο, αυτά και άλλα παρόμοια θα τα αφήσουμε να τα διηγηθούν οι μεγαλύτεροι σε ηλικία διδάσκαλοι και ο κοινός μας πνευματικός πατέρας[Με την έκφραση “κοινὸς πατὴρ ἡμῶν” ο Ιερός Χρυσόστομος αναφέρεται στον επίσκοπο Αντιοχείας Φλαβιανό, τον κοινό πνευματικό πατέρα της τοπικής Εκκλησίας (ο λόγος αυτός εκφωνήθηκε περίπου το 387 μ.Χ.), στον οποίο αναθέτει, μαζί με τους πρεσβύτερους διδασκάλους, τη διήγηση των παλαιότερων γεγονότων της ζωής του αγίου Βαβύλα]. Γιατί τα παλαιότερα γεγονότα μπορούν να σας τα αφηγηθούν καλύτερα οι μεγαλύτεροι στην ηλικία. Όσα, όμως, συνέβησαν πιο πρόσφατα, στη δική μας εποχή, θα σας τα διηγηθώ εγώ, ο νεότερος· εννοώ όσα έγιναν μετά τον θάνατο και την ταφή του μάρτυρα, όταν τα λείψανά του βρίσκονταν στο προάστιο[Εννοεί εδώ το γνωστό προάστιο της Αντιόχειας, τη Δάφνη].Γνωρίζω βέβαια ότι οι ειδωλολάτρες θα περιγελάσουν την υπόσχεσή μας, όταν μας ακούσουν να λέμε ότι θα μιλήσουμε για τα θαυμαστά επιτεύγματα που επιτέλεσε μετά τον θάνατο και την ταφή του εκείνος που τάφηκε και το σώμα του διαλύθηκε σε σκόνη. Αυτό, όμως, δεν θα μας κάνει να σωπάσουμε· αντίθετα, ακριβώς γι’ αυτό θα μιλήσουμε ακόμη περισσότερο, ώστε, αποδεικνύοντας ότι το παράδοξο αυτό γεγονός είναι αληθινό, να στρέψουμε τελικά τον χλευασμό εναντίον τους. Γιατί ένας απλός άνθρωπος δεν μπορεί να πραγματοποιεί ανδραγαθήματα μετά τον θάνατό του· ένας μάρτυρας, όμως, μπορεί να πραγματοποιεί πολλά και μεγάλα.
Γρηγόριε, ἡ Πάφος δὲν σὲ θέλει
ΓΡΗΓΟΡΙΕ, Η ΠΑΦΟΣ ΔΕΝ ΣΕ ΘΕΛΕΙΟύτε φόβος ούτε εκφοβισμός — μέχρι τέλους με τον ΤυχικόΓρηγόριε,θα σου μιλήσουμε χωρίς περιστροφές.Εμείς οι άνθρωποι της Πάφου που στηρίζουμε τον Τυχικό δεν αποδεχόμαστε την παρουσία σου στον θρόνο της Πάφου και θεωρούμε ότι η κατάληψή του είναι παράνομη και αντικανονική. Σε χαρακτηρίζουμε μοιχεπιβάτη και ανάξιο, όχι ως προσωπική ύβρη που επινοήσαμε εμείς, αλλά με όρους που έχουν χρησιμοποιήσει οι ίδιοι οι Άγιοι Πατέρες σε συγκρούσεις για αντικανονική κατάληψη εκκλησιαστικού θρόνου. Το ίδιο ισχύει και για τη σκληρή πατερική γλώσσα περί «τέρατος» και «τι Ἰδαλίτικο».Αυτή τη γλώσσα δεν την εφεύραμε εμείς. Την παραλάβαμε από την εκκλησιαστική παράδοση και την επαναλαμβάνουμε για αυτό που εμείς θεωρούμε αντικανονική κατάσταση.Ο κανονικός Μητροπολίτης μας είναι ο Τυχικός. Και αυτό δεν πρόκειται να το ξεχάσουμε.Και τώρα απάντησέ μας για το «εμείς»Εσύ ο ίδιος είπες:
