Σελίδες

Τετάρτη 11 Μαρτίου 2026

Ἀρχιμανδρίτης Ἰωάννης (Κρεστιάνκιν). Ὑπομονὴ καὶ Ὑπομονή.

Η ζωή είναι δύσκολη, είναι απαιτητική, αλλά πρέπει να ζήσουμε. Πρέπει να περπατήσουμε το μονοπάτι της ζωής, κουβαλώντας τον δικό μας σταυρό σε αυτό το μονοπάτι. Πόση υπομονή χρειάζεται! Υπομένουμε τις δικές μας ασθένειες και αδυναμίες, και μετά εκείνες των κοντινών και των μακρινών.

Ὁ Νεότερος Ἅγιος τῆς Ὀρθοδοξίας!

 Ὁ Νεότερος Ἅγιος τῆς Ὀρθοδοξίας!Άγιος παπᾶ Τύχων... Πνευματικὸς τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου.Βοήθειά μας! 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/02/blog-post_6025.html

11 Μαρτίου. Σωφρονίου πατριάρχου Ἰεροσολύμων (†638-44). Πιονίου, Τροφίμου καὶ Θαλλοῦ τῶν μαρτύρων, Θεοδώρας ὁσίας (τῆς ἐκ Σερβίων Κοζάνης) βασιλίσσης Ἄρτης. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Ι´ 12-20).

Ησ. 10,12          καὶ ἔσται, ὅταν συντελέσῃ Κύριος πάντα ποιῶν ἐν τῷ ὄρει Σιὼν καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ, ἐπάξει ἐπὶ τὸν νοῦν τὸν μέγαν, τὸν ἄρχοντα τῶν Ἀσσυρίων, καὶ ἐπὶ τὸ ὕψος τῆς δόξης τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ.

Ησ. 10,12                  Οταν όμως ο Κυριος ολοκλήρωση την παιδαγωγικήν τιμωρίαν στο όρος Σιών και εις την Ιερουσαλήμ, θα επιφέρη τιμωρίαν στον μεγάλον αυτόν και αλαζονικόν νουν, στον άρχοντα των Ασσυρίων, και εις όλην την μεγάλην αυτού δόξαν, την οποίαν αλαζονικώς παρατηρούν τα πλανεμένα μάτια του.

Τρίτη 10 Μαρτίου 2026

Ὁ Κύριος προσευχόμενος-Ἡ προσευχή Β', Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, Πῶς στεκόμαστε μπροστά στόν Θεό, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ Κύριος προσευχόμενος-Ἡ προσευχή Β', Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ, Πῶς στεκόμαστε μπροστά στόν Θεό,  7-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com


Περί πίστεως Β', Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί πίστεως Β', Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ, 8-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Γιά τόν πόλεμο καί τά σύγχρονα γεγονότα, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Γιά τόν πόλεμο καί τά σύγχρονα γεγονότα, 8-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 17

400. Είναι πράγματι η αγάπη για τον Θεό η πρώτη εντολή;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Είναι η αγάπη για τον Θεό πράγματι η πρώτη εντολή;
Η απάντηση του ιερέα: Η ερώτησή σας δεν είναι χριστιανική. Ωστόσο, για να σας πείσουμε ότι η αγάπη για τον Θεό είναι η πρώτη εντολή, ακούστε τα εξής:

α) Ο Θεός είναι ο Δημιουργός μας· από Αυτόν λάβαμε την ίδια μας την ύπαρξη και τη ζωή. Αυτός δημιούργησε το σώμα μας· μας εμφύσησε μια αθάνατη ψυχή, η οποία είναι πιο πολύτιμη για εμάς από ολόκληρο τον κόσμο. Μας έδωσε τη λογική, η οποία μας διακρίνει από τα πλάσματα γύρω μας, μια θέληση που μας κάνει ανεξάρτητους στις επιθυμίες και τις πράξεις μας· μια καρδιά ικανή να απολαμβάνει τα δώρα της αγαθότητάς Του.

β) Ο Κύριος Θεός είναι ο Προμηθευτής και ο Συντηρητής μας· εν Αυτώ ζούμε και κινούμαστε και υπάρχουμε ( Πράξεις 17:28 ). Επομένως, το να μην αγαπάμε τον Θεό, τον Δημιουργό και Προμηθευτή μας, δεν σημαίνει αυτό ότι επαναστατούμε ενάντια στην ίδια μας την ύπαρξη και αγαπάμε τον θάνατο περισσότερο από τη ζωή;

γ) Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό· όταν παραβαίνοντας τις εντολές του Θεού γίναμε εχθροί του Θεού και υποταχθήκαμε σε αιώνια καταδίκη και βασανισμό, Εκείνος δεν μας εγκατέλειψε στην άβυσσο της καταστροφής στην οποία είχαμε ρίξει τους εαυτούς μας. Ο Ουράνιος Πατέρας απέστειλε τον μονογενή Υιό Του, για να μην χαθεί όποιος πιστεύει σε Αυτόν, αλλά να έχει αιώνια ζωή ( Ιωάννης 3:16 ).

Ἅγιος Γαβριήλ ὁ διά Χριστόν σαλός καί τό παιδί

Μια μέρα, παιδιά έπαιζαν στον δρόμο κοντά στο σπίτι του πατέρα Γαβριήλ. Είδαν τον γέροντα και άρχισαν να τον γελούν και να τον πειράζουν. Συχνά τους έδινε αφορμή γι' αυτό και μάλιστα χαιρόταν με αυτή τη στάση. Η μικρή μου κόρη, η Έκα, στεκόταν δίπλα στον φράχτη, κοιτάζοντας τον γέροντα με οίκτο. Την πρόσεξε, την κάλεσε και, βάζοντας το χέρι του στο κεφάλι της, την ευλόγησε. Από τότε και στο εξής, η κόρη μου άρχισε να πηγαίνει στην εκκλησία και τώρα είναι ένα βαθιά θρησκευόμενο άτομο.
Το θαυματουργό λάδι από το αναμμένο καντήλι πάνω από τον τάφο του γέροντα με ανακούφισε από τον έντονο πόνο και τον άντρα μου από την παράλυση μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο.

Γεώργιος Ἀποστολάκης, Τὸ Wi-Fi σὲ «βλέπει» ἀκόμα κι ἂν δὲν ἔχεις κινητό: Ἡ ἀόρατη ἐπιτήρηση ποὺ ἔρχεται.

“Θα’ ρθει καιρός, που θα σας πουν να βουλωθείτε με τη βούλα του Σατανά. Να μη βουλωθείτε. Αν βουλωθείτε και στου βοδιού το κέρατο να κρυφθείτε θα σας βρουν”

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός

Το Wi-Fi σε «βλέπει» ακόμα κι αν δεν έχεις κινητό: Η αόρατη επιτήρηση που έρχεται.

Μια τεχνολογία που μετατρέπει κάθε router σε «μάτι», ακόμη και η Ευρώπη κρούει τον κώδωνα του κινδύνου!

Περίληψη

Το άρθρο εξετάζει τη νέα τεχνολογία Wi-Fi sensing, η οποία επιτρέπει την ανίχνευση και ενδεχομένως την αναγνώριση ανθρώπων μέσω της ανάλυσης μεταβολών στα ραδιοκύματα των ασύρματων δικτύων. Ερευνητικές ομάδες στην Ευρώπη έχουν δείξει ότι τα σήματα Wi-Fi μπορούν να αποκαλύψουν παρουσία, κίνηση και μοναδικά «ραδιοβιομετρικά» χαρακτηριστικά ενός ατόμου. Η δυνατότητα αυτή δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για το μέλλον της ιδιωτικότητας, καθώς η φυσική παρουσία μπορεί να καταγράφεται ακόμη και χωρίς χρήση συσκευής ή σύνδεση σε δίκτυο.

Το Wi-Fi sensing εντάσσεται σε ένα ευρύτερο περιβάλλον ψηφιακού μετασχηματισμού, όπου κάθε πτυχή της ζωής παράγει δεδομένα. Αν οι τεχνολογίες αυτές συνδυαστούν με υπάρχοντα συστήματα παρακολούθησης, μειώνεται δραστικά η δυνατότητα ανώνυμης παρουσίας στον δημόσιο χώρο.

Παρότι σήμερα οι εφαρμογές βρίσκονται κυρίως σε ερευνητικό στάδιο, η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι πολλές τεχνολογίες επιτήρησης μεταβαίνουν γρήγορα από τα εργαστήρια σε εμπορική και κρατική χρήση. Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι μόνο η τεχνολογική δυνατότητα, αλλά το ρυθμιστικό και θεσμικό πλαίσιο που θα καθορίσει τα όριά της.

ΟΥΝΕΣΚΟ: Ἡ ἑλληνικὴ Γλῶσσα γιὰ ἕξι ὁλόκληρους αἰῶνες ἡ πρώτη διεθνὴς γλῶσσα.

ΟΥΝΕΣΚΟ: Η ελληνική Γλώσσα

για έξι ολόκληρους αιώνες η πρώτη διεθνής γλώσσα.

Η διεθνής κοινότητα έκανε ένα πολύτιμο δώρο εις την Ελλάδα. Η διεθνής οργάνωση ΟΥΝΕΣΚΟ για τον πολιτισμό, για την ειρήνη κ.λπ. με ομόφωνη απόφαση του Εκτελεστικού Συμβουλίου της έκανε το δώρο- πρόκληση σε μας τους Έλληνες. Μας έκαναν υπερήφανους, αλλά συγχρόνως, μας έφεραν σε δύσκολη θέση μας επιφόρτισαν με ευθύνες.
Συγκεκριμένα την 14η Απριλίου 2025 το Εκτελεστικό Συμβούλιο του διεθνούς οργανισμού αποφάσισε να καθιερώσει την 9η Φεβρουαρίου κάθε έτους ως η παγκόσμια ημέρα της Ελληνικής Γλώσσας. Μέχρι τώρα αυτό ήταν με απόφαση της πατρίδας μας. Τώρα η εορτή θα γίνεται με την σφραγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ και σε όλο τον πλανήτη.
Ας αφήσουμε να μιλήσει ο ίδιος ο Οργανισμός για τους λόγους για τους οποίους έλαβε αυτή την απόφαση. Αναφέρει, λοιπόν: «Η γλώσσα είναι φορέας πολιτισμού, κιβωτός αξιών, εννοιών, ταυτότητας, όργανο έκφρασης και δημιουργίας, και γέφυρα επικοινωνίας, κατανόησης και συνεννόησης». Μεταξύ των χιλιάδων γλωσσών του κόσμου η Ελληνική Γλώσσα συνδυάζει τέσσερα ιδιαιτέρως σημαντικά χαρακτηριστικά.

Ἡ ἀκαρπία τοῦ ποιμαντικοῦ ἔργου

Ἡ ἀκαρπία τοῦ ποιμαντικοῦ ἔργου

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Πάντα προβληματίζει τὸν ἄξιο κληρικὸ καὶ τὸν συνειδητὸ χριστιανὸ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι μένουν ἀνεπηρέαστοι ἀπὸ τὸ ἔργο τῶν κληρικῶν τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν λαϊκῶν θεολόγων. Οἱ αἰτίες εἶναι πολλές, ὡστόσο ὑπάρχει ἡ μεγάλη αἰτία ποὺ ἔχει σχέση μὲ τὴν ἀποτελεσματικότητα τοῦ ἔργου τῶν κληρικῶν, οἱ ὁποῖοι ὑστεροῦν στοὺς λόγους καὶ τὶς πράξεις τους. Ἐνῶ οἱ ἐργάτες τοῦ ἀμπελώνα τοῦ Κυρίου εἶναι πολλοί, οἱ καρποὶ εἶναι ἐλάχιστοι. Τὸ βλέπουμε αὐτὸ στὴν κοινωνία ὅπου οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ προκλητικὰ ἀκολουθοῦν τὰ παραγγέλματα τοῦ διαβόλου, χωρὶς φόβο Θεοῦ καὶ χωρὶς ἴχνος ἐνδοιασμοῦ.
Ἡ σημερινὴ πραγματικότητα ἔρχεται σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ ἐκείνη τῆς ἐποχῆς τῶν ἁγίων ἀποστόλων, οἱ ὁποῖοι ἦταν δώδεκα, ἀλλὰ τὸ ἔργο τους ἦταν μεγάλο καὶ ἄξιο κάθε θαυμασμοῦ. Ὁ Ὅσιος Φιλόθεος Ζερβάκος ἔλεγε – μὲ πικρία καὶ ἀγανάκτηση – σχετικά: «Οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι ἦταν μόνο δώδεκα, ἀλλὰ ἐπειδὴ θεράπευσαν πρῶτα τὸν ἑαυτό τους, θεράπευσαν μυριάδες ἀνθρώπους ἀπὸ ὅλα τὰ ἔθνη, τὰ ἄπιστα καὶ τὰ ἀλλόφυλα. Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες, μὲ πολλοὺς ἀρχιερεῖς, χιλιάδες ἱερεῖς, ἱεροκήρυκες, θεολόγους κλπ., διάδοχοι τῶν ἁγίων ἀποστόλων, ὄχι μόνο τὰ ἄγρια καὶ ἀλλόφυλα ἔθνη δὲν ὠφελοῦμεν, ἀλλὰ οὔτε τοὺς ὁμόφυλους καὶ ὁμόθρησκους Ἕλληνες, τοὺς συμπατριῶτες μας. Γιατί;

Δοξολογία τῆς Ἁγίας Τριάδος καί παράκληση γιά φωτισμό τοῦ νοῦ καί τῆς καρδίας. Ἀδελφῆς Συγκλητικῆς.

Δοξολογία τῆς Ἁγίας Τριάδος καί παράκληση γιά φωτισμό
τοῦ νοῦ καί τῆς καρδίας
«Κύριε, Ἰησοῦ Χριστέ, γλυκύτατε Ἰησοῦ μου. Μέ μόνον τό ὄνομά
σου πού φωνάζω, μέ δυναμώνεις, μέ προφθάνεις. Τήν πτωχή, πόσες
φορές μ᾽ ἐγλύτωσες μέ τή θεία σου βοήθεια ἀπό πολλά ἐμπόδια καί
πειρασμούς ἐσωτερικούς καί ἐξωτερικούς; Πόσον πρέπει νά σέ ὑμνῶ;
Πόσες γλῶσσες νά εἶχα νά σ᾽ εὐχαριστῶ; Σε δοξολογῶ, ὅλη πήλινη
εἶμαι καί πῶς μπορῶ τά ἄυλα να φτάσω; Καί νά σέ δοξολογήσω ὅσον
ἀξίζει; Ὅμως, ὅταν δίνεις, κάπως ἠμπορῶ, ὄχι, ὅμως, τό τέλειον.
Ὦ, ἀγάπη, Ἰησοῦ μου γλυκύτατε. Βλέπε πού εἶμαι πτωχή, μέ τόσες
ἀδυναμίες καί θλίψεις. Προσκρούω κάποτε στίς ἀνθρώπινες ἀδυναμίες
τῶν ἀδελφῶν πού μέ λυποῦν. Σε παρακαλῶ, ἐλέησέ τους, δῶσ᾽ τους
τήν χάριν σου, ἐνίσχυσέ τους. Δός μου ὑπομονή στην κάθε μου θλίψη,
Μά καί ὅταν ἀπό ἐμέ φύγεις καί ἐγώ τό ἴδιον θά κάνω, καί κάνω, συγ
χώρησόν με.

Γράφει ὁ μακαριστός Παναγ. Τρεμπέλας:

Γράφει ὁ μακαριστός Παναγ. Τρεμπέλας: «Ὅσοι ἀνεβαίνουν τα σκαλοπάτια τῆς Ἐκκλησίας τὰ ἀνεβαίνουν ὄχι γιά νά ἀλλοιώσουν, ἀλλά γιά νά ἀλλοιωθοῦν. Ὄχι γιά νά μεταβάλουν, ἀλλά γιά νά μεταβληθοῦν. Ὄχι γιά νά ἀφομοιώσουν, ἀλλά νά ἀφομοιωθοῦν. Νά ἁγνισθοῦν»

10 Μαρτίου. Κοδράτου τοῦ ἐν Κορίνθῳ καὶ τῶν σὺν αὐτῷ 5 μαρτύρων (†251). Ἀναστασίας τῆς πατρικίας, Μιχαὴλ Μαυροειδῆ νεομάρτυρος τοῦ ἐν Ἀδριανουπόλει (†1544). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Θ´ 9-21, Ι´ 1-4).

Ησ. 9,9              καὶ γνώσονται πᾶς ὁ λαὸς τοῦ Ἐφραὶμ καὶ οἱ ἐγκαθήμενοι ἐν Σαμαρείᾳ ἐφ᾿ ὕβρει καὶ ὑψηλῇ καρδίᾳ λέγοντες·

Ησ. 9,9                      Θα μάθουν και θα αισθανθούν από προσωπικήν των πλέον πείραν την τιμωρίαν αυτήν όλοι οι πολίται του βασιλείου του Ισραήλ, αυτοί που κατοικούν εις την Σαμά-ρειαν, οι οποίοι με αυθάδειαν και υψηλόφρονα την ικαρδίαν λέγουν·

Δευτέρα 9 Μαρτίου 2026

56.Περὶ τοῦ σκοτασμου τοῦ νοῦ της ἀμέλειας & πῶς ἀντιμετωπίζονται, Ἁββᾶ Ἰσαάκ-Ἀσκητικά, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Περὶ τοῦ πῶς ἀρχίζουν νὰ ἐμφανίζωνται ὁ σκοτασμὸς τοῦ νοῦ καὶ ἡ ἀμέλεια στὸν μοναχό, καὶ πῶς αὐτὸς ἐπανέρχεται στὴν ἀρχική του τάξη (Ε 3-7). Ἀναδιατεταγμένο κείμενο καί μετάφραση ὑπο Μον. Δαμασκηνοῦ Ἁγιορείτου, 7-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
 http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

Ἡ ἀπομάκρυνση τοῦ Ἐσταυρωμένου καί ἀποϊεροποίηση τῶν ἱερῶν ναῶν- Ἐπισήμανση τῶν αἱρετικῶν θέσεων τῶν ἐγκυκλίων τῆς Ι. Μ. Περιστερίου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀπομάκρυνση τοῦ Ἐσταυρωμένου καί ἀποϊεροποίηση τῶν ἱερῶν ναῶν- Ἐπισήμανση τῶν αἱρετικῶν θέσεων τῶν ἐγκυκλίων τῆς Ι. Μ. Περιστερίου, 8-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 
http://hristospanagia3.blogspot.com

 

«Τά ὀνόματα τῶν Ἁγίων Τεσσαράκοντα» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος


Μνήμη Αγίων Τεσσαράκοντα Μεγαλομαρτύρων [:9η Μαρτίου]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΩΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-3-1999]

Σήμερα, αγαπητοί μου, ο Κύριος μάς αξιώνει να τιμήσομε τη μνήμη των Αγίων Τεσσαράκοντα Μεγαλομαρτύρων, που εμαρτύρησαν στη λίμνη της Σεβαστείας το 320 μ. Χ. Ο Λικίνιος, πολιτικός αντίπαλος του Μεγάλου Κωνσταντίνου, για να τον εκδικηθεί, συλλαμβάνει Χριστιανούς και τους θανατώνει μαρτυρικά. Ανάμεσα σε αυτούς βρίσκονται και 40 παλληκάρια, στρατιώτες του ρωμαϊκού στρατού. Νέοι, με πίστη θερμή στον Χριστό και ζωή αγνή. Και ερρίφθησαν στην παγωμένη λίμνη της Σεβαστείας, για να πεθάνουν βασανιστικά. Το παράπτωμά τους ποιο ήταν; Μήπως η δειλία; Σαν στρατιώτες που ήσαν; Μήπως η προδοσία ή η απειθαρχία; Όχι βέβαια. Απλώς γιατί ήσαν Χριστιανοί και μόνον γι'αυτό. Συνεπώς, άδικος θάνατος. Και δη μαρτυρικός. Δεν υπήρχε τότε αυτό που λέμε σήμερα «ανθρώπινα δικαιώματα» ή «ελευθερία του προσώπου». Δεν υπήρχαν αυτά τότε. Κανείς δεν υπερησπίζετο την χριστιανική ιδιότητα. Έτσι, εκείνος που έπαιρνε την απόφαση να γίνει Χριστιανός, έπρεπε να γνωρίζει τις συνέπειες που θα είχε η ιδιότητά του.

Αλλά ας ξαναγυρίσομε εις τους Τεσσαράκοντα Μεγαλομάρτυρες. Το δοξαστικό του εσπερινού της εορτής, όπως ακούσαμε, αναφέρει και των τεσσαράκοντα τα ονόματα. Το αντιγράφομε: «Ἐν ᾠδαῖς ᾀσμάτων εὐφημήσωμεν πιστοί, τοὺς ἀθλοφόρους τεσσαράκοντα Μάρτυρας, καὶ πρὸς αὐτοὺς μελῳδικῶς ἐκβοήσωμεν λέγοντες· Χαίρετε ἀθλοφόροι τοῦ Χριστοῦ, Ἡσύχιε, Μελίτων, Ἡράκλειε, Σμάραγδε καὶ Δόμνε, Εὐνοϊκὲ, Οὐάλη καὶ Βιβιανέ, Κλαύδιε καὶ Πρίσκε, Χαίρετε Θεόδουλε, Εὐτύχιε καὶ Ἰωάννη, Ξανθία, Ἡλιανὲ, Σισίνιε, Κυρίων, Ἀγγία, Ἀέτιε καὶ Φλάβιε, Χαίρετε Ἀκάκιε, Ἐκδίκιε, Λυσίμαχε, Ἀλέξανδρε, Ἠλία καὶ Κάνδιδε, Θεόφιλε, Δομετιανέ καὶ θεῖε Γάϊε, Γοργόνιε, Χαίρετε Εὐτυχές καὶ Ἀθανάσιε, Κύριλλε καὶ Σαρκεδών, Νικόλαε καὶ Οὐαλέριε, Φιλοκτῆμον, Σεβηριανέ, Χουδίων καὶ Ἀγλάϊε. Ὡς ἔχοντες παρρησίαν πρὸς Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν, Μάρτυρες παναοίδιμοι, αὐτὸν ἐκτενῶς πρεσβεύσατε, τοῦ σωθῆναι τοὺς ἐν πίστει ἐκτελοῦντας, τὴν πανσέβαστον μνήμην ὑμῶν».

Αν ρωτήσετε γιατί γίνεται αυτή η προσωπική αναφορά των ονομάτων των Μεγαλομαρτύρων, τι θα απαντούσαμε; Καταρχάς διότι διεσώθησαν τα ονόματα αυτά. Κι αφού διεσώθησαν ιστορικώς, καταχωρούνται.

Αλλά και κάτι βαθύτερον. Το όνομα εκφράζει πρόσωπον. Και όλες ακόμη τις καταστάσεις του προσώπου. Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Πάρα πολύ σημαντικό. Βέβαια, όχι μόνον η Ιστορία διατηρεί τα ονόματα, όσο βέβαια τούτο είναι δυνατόν, αλλά και η Εκκλησία διατηρεί τα ονόματα. Διότι το όνομα μένει στην αιωνιότητα. Ο Georgiov, Ρουμάνος πρεσβύτερος, συγγραφεύς, έγραψε ένα βιβλίο, με τίτλο… -πιθανώς να το έχετε διαβάσει: «Ένα όνομα για την αιωνιότητα». Και αυτό το όνομα είναι αυτό που παίρνομε από την κολυμβήθρα. Μας κάνει εντύπωση ότι ο Θεός έδωσε ονόματα σε όλα τα αστέρια του ουρανού. Πολλή εντύπωση μας κάνει. Παρότι δεν είναι πρόσωπα τα αστέρια. Είναι αντικείμενα. Έδωσε όνομα και στον Αδάμ και στην Εύα. Και καλεί τον Αδάμ να δώσει ονόματα και σε όλα τα ζώα. Παρήλασαν μπροστά στον Αδάμ όλα τα ζώα που ήσαν εκεί παρόντα, εις τον Παράδεισον. Και έδωσε ο Αδάμ σε όλα αυτά τα ζώα, στο καθένα το όνομά του.

Τό θαῦμα τῆς Ἁγίας Μακρίνας

«Πρό ἐτῶν λειτούργησε τήν Αγ. Μακρίνα ὁ Καλύμνιος ἱερέας Ἰωάννης, ὁ ὁποῖος μένει στη Λαμία.
Στή συνοδεία του βρισκόταν καί ἕνας θεῖος του. Μετά τή Θεία Λειτουργία ὅλοι κατέβηκαν στη θάλασσα καί ἡ Γερόντισσα τῆς Μονῆς Παναγία ἡ Ἐλεοῦσα, ὅπου ὑπάρχει λείψανο τῆς Ἁγίας Μακρίνας, πρότεινε στόν ἡλικιωμένο γέροντα νά ξαπλώση λίγο να ξεκουρασθῆ. Μετά από μία ώρα βγῆκε στήν αύλή ὁ παππούς καί ρώτησε τή Γερόντισσα ἐπί παρουσία τῆς Ἀδελφῆς Ἐλεούσης:
Ποῦ εἶναι αὐτή ἡ ὄμορφη καλογριά πού ἦρθε μέσα στο δωμάτιό μου καί κάθισε στην πολυθρόνα δίπλα μου;
Η Γερόντισσα κατάλαβε ὅτι ἐπρόκειτο περί ἐμφανίσεως τῆς Ἁγίας καί τόν ρώτησε:

Βασιλείου Καισαρείας τοῦ Μεγάλου. Ὁμιλία εἰς τούς Ἁγίους Τεσσαράκοντα Μάρτυρας

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ

ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ ΜΑΡΤΥΡΑΣ

Ποιος κορεσμός θα μπορούσε να υπάρξει από την μνήμη των μαρτύρων, γι΄ αυτόν ο οποίος αγαπά τους μάρτυρες; Διότι η τιμή προς τους ανδρείους από μέρους των συνδούλων τους αποδεικνύει την εύνοια προς τον κοινό Κύριο. Είναι άλλωστε ολοφάνερο ότι αυτός ο οποίος παραδέχεται τους γενναίους άνδρες δεν θα υστερήσει κατά την μίμηση, όταν βρεθεί σε παρόμοιες περιστάσεις. Να μακαρίσεις αληθινά αυτόν που μαρτύρησε, για να γίνεις μάρτυρας κατά την διάθεση και θα καταλήξεις να αξιωθείς τους ίδιους μισθούς με εκείνους, χωρίς να διωχθείς, χωρίς να καείς στη φωτιά, χωρίς να μαστιγωθείς.

Εμείς δε δεν πρόκειται να θαυμάσουμε έναν, ούτε μόνο δύο, ούτε ο αριθμός των μακαριζομένων φθάνει μέχρι του αριθμού των δέκα. Αλλά σαράντα άνδρες, που σαν να είχαν μία ψυχή σε ξεχωριστά σώματα με μία σύμπνοια και ομόνοια της πίστεως, μία επέδειξαν και την καρτερία στα βάσανα και την αντίσταση χάριν της αλήθειας. Όλοι υπήρξαν ένας κι ένας· ίσοι στη διάθεση και ίσοι στον αγώνα. Για τον λόγο αυτόν και με την ίδια τιμή καταξιώθηκαν να λάβουν τα στεφάνια της δόξης. Ποιος λόγος θα μπορούσε να περιγράψει την αξία τους; Δεν θα επαρκούσαν ούτε σαράντα γλώσσες να εξυμνήσουν την αρετή τόσων μεγάλων ανδρών. Και όμως, και αν ακόμη ήταν ένας ο τιμώμενος, θα εξαρκούσε να νικήσει την δύναμη των λόγων μου, πολύ δε περισσότερο τώρα που είναι τόσο μεγάλο πλήθος, στρατιωτική φάλαγγα, παράταξη δυσκολοκαταγώνιστη, εξίσου ανίκητη στους πολέμους και άφθαστη στους επαίνους.

«Κύριε τῶν δυνάμεων…», +Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης.

Μπήκαμε, ἀγαπητοί μου, στὴν ἁγία καὶ Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Ἂς δοξάσουμε τὸ Θεό, ποὺ μᾶς δίνει μία νέα εὐκαιρία μετανοίας. Ἂν ὁ ἅγιος Ἀντώνιος στὸ τέλος τῆς ζωῆς του ἔλεγε «Θεέ μου, δός μου μετάνοια», τί νὰ ποῦμε ἐμεῖς;

Ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ εἶνε ἡ πιὸ κατανυκτικὴ περίοδος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Περιέχει ἱερὲς ἀκολουθίες, ποὺ φέρνουν δάκρυα σὲ ὅποιον προσέχει τὰ νοήματά τους. Μία δὲ ἀπὸ τὶς ἀκολουθίες αὐτὲς εἶνε τὸ Μέγα Ἀπόδειπνο, ποὺ ἀκούσατε ἀπόψε.

Τί εἶνε τὸ ἀπόδειπνο; Εἶνε μία ἀνθοδέσμη ἀπὸ ὡραίους ψαλμούς, κείμενα τῆς Γραφῆς, εὐχὲς καὶ ὑπέροχα τροπάρια. Ἕνα δὲ τροπάριο ποὺ σὲ παλαιότερες γενεὲς ἦταν γνωστὸ καὶ στὰ μικρὰ παιδιά, ἕνα τροπάριο ποὺ συγκινεῖ κάθε ψυχὴ χριστιανική, εἶνε αὐτὸ ποὺ ἀκούσατε πρὸ ὀλίγου· «Κύριε τῶν Δυνάμεων, μεθ᾿ ἡμῶν γενοῦ· ἄλλον γὰρ ἐκτός σου βοηθὸν ἐν θλίψεσιν οὐκ ἔχομεν. Κύριε τῶν Δυνάμεων, ἐλέησον ἡμᾶς».

Αὐτὸ τὸ τροπάριο μὲ ἁπλᾶ λόγια θὰ ἑρμηνεύσουμε, καὶ παρακαλῶ νὰ προσέξετε.

Ἐδῶ ὁ Θεός, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὀνομάζεται «Κύριος τῶν Δυνάμεων». Τί ἆραγε νὰ σημαίνῃ αὐτό; Γιατί ὁ Θεὸς ὀνομάζεται «Κύριος τῶν Δυνάμεων»; Δύο ἑρμηνεῖες ὑπάρχουν.

9 Μαρτίου. Τῶν ἁγίων τεσσαράκοντα μαρτύρων τῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῆς Σεβαστείας μαρτυρησάντων (†320). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Η´ 13-22, Θ´ 1-7).

Ησ. 8,13            Κύριον αὐτὸν ἁγιάσατε, καὶ αὐτὸς ἔσται σου φόβος.

Ησ. 8,13                    Σεβασθήτε και υπακούσατε στον άγιον Κυριον, τιμήσατε αύτον· και μόνον ο φόβος, που εμπνέεται από αυτόν, ας είναι ο φόβος σας.

Ησ. 8,14            καὶ ἐὰν ἐπ᾿ αὐτῷ πεποιθὼς ἦς, ἔσται σοι εἰς ἁγίασμα καὶ οὐχ ὡς λίθου προσκόμματι συναντήσεσθε αὐτῷ, οὐδὲ ὡς πέτρας πτώματι· οἱ δὲ οἶκοι Ἰακὼβ ἐν παγίδι, καὶ ἐν κοιλάσματι ἐγκαθήμενοι ἐν Ἱερουσαλήμ.

Ησ. 8,14                    Και εάν έχης στηριγμένην την πεποίθησίν σου εις αυτόν, θα είσαι ωσάν αφιερωμένος εις αυτόν, ασφαλής από κάθε κίνδυνον, και δεν θα συναντήσετε στον δρόμον της ζωής σας τον θεόν σαν λίθον προσκόμματος, σαν πέτραν επί της οποίας θα προσκρούσετε και θα πέσετε. Αι φυλαί του Ιακώβ, το ιουδαϊκόν και ισραηλιτικόν βασίλειον, θα συλληφθούν εις παγίδα, οι δε κάτοικοι της Ιερουσαλήμ, οι άπιστοι και ασεβείς, θα πέσουν εις λάκκους ολέθρου, από τους οποίους δεν θα ημπορέσουν να εξέλθουν.

Ἐπιτρέπεται νά παραχωρῶμεν Ἱ. Ναούς μας εἰς μή Ὀρθοδόξους διά μυστήρια;

† Ὁ Ἀντινόης Παντελεήμων (Λαμπαδάριος)

Ἐφησυχάζων Μητρ. Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας καὶ πάσης Ἀφρικῆς

Ἐπιτρέπεται νά παραχωρῶμεν Ἱ. Ναούς μας εἰς μή Ὀρθοδόξους διά μυστήρια;

Πρόσφατα δέχτηκα τὴν πιὸ πάνω ἐρώτηση καὶ ἀπαντῶ:
Ὄχι, φυσικά! Δὲν ἐπιτρέπεται!
Οἱ Ρωμαιοκαθολικοὶ καὶ οἱ Προτεστάντες ἔχουν δικούς τους ναοὺς καὶ δικό τους λειτουργικὸ τυπικό. Ἂς πᾶνε στοὺς δικούς τους ναοὺς καὶ αἴθουσες.
Ἂς μὴ ξεχνᾶμε, ὅλως ἰδιαιτέρως ἐμεῖς οἱ Καλύμνιοι καὶ γενικότερα ὅλοι οἱ Δωδεκανήσιοι, ὅτι οἱ παπποῦδες καὶ οἱ γονεῖς μας ἀντιστάθηκαν στοὺς Τούρκους (1453-1912) καὶ δὲν μάθανε Τούρκικα. Ἐπὶ δὲ τῶν Λατίνων-Ἰταλῶν κατακτητῶν (1912-1945) δὲν δέχτηκαν νὰ τοὺς ἐπιβληθεῖ ἡ Ἰταλικὴ γλώσσα ὡς κύριο μάθημα στὰ σχολεῖα μας. Οὔτε δέχτηκαν νὰ γίνει ἡ ἀπόσπαση ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ νὰ γίνει τὸ Αὐτοκεφάλο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Δωδεκανήσου, δηλαδὴ νὰ τοὺς κάνουν Οὐνίτες. Ἀλλά, πολὺ περισσότερο, δὲν δέχτηκαν νὰ γίνεται τὸ Βάπτισμα διὰ ραντισμοῦ, ὅπως τὸ κάνουν οἱ Ρωμαιοκαθολικοί.

ΜΑΖΙΚΗ ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ: Ἡ σοκαριστικὴ ἀποκάλυψη γιὰ τὸ Netflix.

ΜΑΖΙΚΗ ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ: Η σοκαριστική αποκάλυψη για το Netflix

Ο Γερουσιαστής Josh Hawley έριξε «βόμβα» αποκαλύπτοντας τα δεδομένα: Το 50% του παιδικού περιεχομένου στο Netflix προωθεί την τρανς ιδεολογία!
Κατά τη διάρκεια της αντιπαράθεσης, ο Hawley ήταν καταπέλτης:

Σπάνια φωτογραφία ἀπό τήν Ἱερά Μονή Παναγίας Ὁδηγήτριας Πορταρία Βόλου

ΣΠΆΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ ΑΠΌ ΤΉΝ ΙΕΡΆ ΜΟΝΉ ΠΑΝΑΓΊΑΣ ΟΔΗΓΉΤΡΙΑΣ ΠΟΡΤΑΡΙΆ ΒΌΛΟΥ.


https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/02/blog-post_332.html

Κυριακή 8 Μαρτίου 2026

"Κρείσσων σοφός ἰσχυροῦ"-Εἶναι καλύτερος ὁ σοφός ἀπό τόν ἰσχυρό, Παροιμίες Σολομῶντος-Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτη

Κρείσσων σοφὸς ἰσχυροῦ καὶ ἀνὴρ φρόνησιν ἔχων γεωργίου μεγάλου. (Παρ. 24,5). Εἶναι καλύτερος καί προτιμότερος ὁ σοφός ἀπό τόν ἰσχυρόν, καί ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁποῖος ἔχει σύνεσιν ἀπό ἐκεῖνον πού ἔχει μεγάλο ἀγρόκτημα, Παροιμίες Σολομῶντος-Κεφ.24ο, 6-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Χαῖρε ἀνόρθωσις τῶν ἀνθρώπων- Ἡ προσευχή, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ (Β' Χαιρετισμοί), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Χαῖρε ἀνόρθωσις τῶν ἀνθρώπων- Ἡ προσευχή, Ἁγ. Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ (Β' Χαιρετισμοί), 6-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 
http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

Περί τῶν δύο κυρίων κακιῶν τῆς ὁδοῦ τῆς ἡσυχίας (β' μέρος) & τῆς φυσικῆς κινήσεως, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτη

Περὶ τῶν δύο κυρίων κακιῶν τῆς ὁδοῦ τῆς ἡσυχίας (Β' μέρος), καὶ τῶν κακῶν τὰ ὁποῖα γεννῶνται ἀπὸ αὐτές - Περὶ τῆς φυσικῆς κινήσεως τῶν μελῶν τοῦ σώματος, καὶ περὶ τῆς σπουδῆς τοῦ διαβόλου στὸ νὰ ὑπερισχύσουν τὰ πάθη κατὰ τῆς φύσεως (Ε' 3-6). Ἀναδιατεταγμένο κείμενο καί μετάφραση ὑπο Μον. Δαμασκηνοῦ Ἁγιορείτου, 5-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ κενοδοξία, ἡ φιλαργυρία καί ἡ ὑπομονή- διάγνωση καί διάκριση, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ κενοδοξία, ἡ φιλαργυρία καί ἡ ὑπομονή- διάγνωση καί διάκριση, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 6-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

Ὑπάρχουν κρυπτοχριστιανοὶ σήμερα;

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Ὑπάρχουν κρυπτοχριστιανοὶ σήμερα;

«Ἦραν οὖν λίθους ἵνα βάλωσιν ἐπ’ αὐτόν. Ἰησοῦς δὲ ἐκρύβη, καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ διελθὼν διὰ μέσου αὐτῶν, καὶ παρῆγεν οὕτως» (Ἰωάν. η΄, 59). (:Κατόπιν λοιπὸν τῆς διαβεβαιώσεως αὐτῆς, ποὺ ἔκαμε διὰ τὸν ἑαυτόν του ὁ Ἰησοῦς, ἐπῆραν ἀπὸ τὸ ἔδαφος πέτρας διὰ νὰ τὰς ρίψουν κατ’ αὐτοῦ. Ὁ Ἰησοῦς ὅμως διὰ θαυμαστῇς ἐπεμβάσεως τῆς θείας Προνοίας ἐχάθη ἀπὸ τὰ μάτια τους καὶ ἐβγῆκεν ἀπὸ τὸ ἱερόν, ἀφοῦ ἐπέρασεν ἀπαρατήρητος διὰ μέσου αὐτῶν. Καὶ ἐβάδιζεν ἔτσι, χωρὶς νὰ φαίνεται εἰς αὐτούς).
Ἔτσι ἀκριβῶς δὲν σκεπάζει ἡ Χάρις τοῦ Κυρίου καὶ τοὺς ἀδελφούς μας Κρυπτοχριστιανοὺς ποὺ ζοῦν μέσα στὴ φωλιὰ τοῦ ἐχθροῦ;Πίστη χρειάζεται λέγει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος:
« Ἡ πίστη χρειάζεται τὴ βοήθεια καὶ τὴν παραμονὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, γιὰ νὰ μένη ἀσάλευτη, ἐνῶ ἡ βοήθεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος συνήθως παραμένει μὲ καθαρὸ τρόπο ζωῆς καὶ ἄψογη συμπεριφορά. Ἑπομένως ἄν θέλουμε νὰ ἔχουμε σταθερὴ τὴν πίστη, ἐπιβάλλεται νὰ ἔχουμε ἄψογη συμπεριφορὰ ποὺ πείθει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα νὰ μένη καὶ νὰ συγκρατῆ τὴ δύναμη ἐκείνης. Γιατὶ δὲν εἶναι δυνατό, πραγματικὰ δὲν εἶναι, νὰ μὴ κλονίζεται καὶ στὴν πίστη ἐκεῖνος ποὺ κάνει ἁμαρτωλὴ ζωή».Στὸ περιοδικὸ Χριστιανικὴ Σπίθα (Νοε.- Δεκ. 24) ὁ κ. Χρῆστος Νικολόπουλος, Δρ. Θεολογίας-Βυζαντινολόγος, ἀναφέρει ἕνα περιστατικὸ Ποντίων κρυπτοχριστιανῶν.

Ἀνακρίσεις στὶς φυλακὲς τῆς NKVD (Ἀπὸ τὶς σημειώσεις ἐνὸς πρώην κρατουμένου στὰ Σολόβκι)

ΙΒΑΝ ΜΙΧΑΗΛΟΒΙΤΣ ΑΝΤΡΕΕΒΣΚΙ

Ανακρίσεις στις φυλακές της NKVD

(Ἀπὸ τὶς σημειώσεις ἑνὸς πρώην κρατουμένου στὰ Σολόβκι)

Ἡ ἀνάκριση στὴν ΕΣΣΔ ἔχει δύο πλευρές. Ἡ μία εἶναι ἡ προφορικὴ συνομιλία τοῦ ἀνακριτῆ μὲ τὸν κρατούμενο. Ἡ ἄλλη εἶναι τὸ ἐπίσημο γραπτὸ ἔγγραφο, τὸ πρωτόκολλο τῆς ἀνάκρισης, ὑπογεγραμμένο ἀπὸ τὸν κατηγορούμενο.
Τυπικὰ ἡ νομικὴ πλευρὰ στὴν ΕΣΣΔ παρουσιάζεται συχνὰ ἄψογη. Ἀπὸ τὰ πρωτόκολλα τῶν ἀνακρίσεων φαίνονται τὰ πάντα: καὶ ὁ χαρακτήρας τῆς κατηγορίας, καὶ ὁ χαρακτήρας τῆς ἔρευνας, καὶ τὸ περίπλοκο δίκτυο τῶν μαρτυρικῶν καταθέσεων, καὶ τέλος, ἡ ἀποκάλυψη, ἡ ἐνοχοποίηση τοῦ κατηγορουμένου, ἡ ὁμολογία του, ἐπικυρωμένη μὲ τὴν ὑπογραφή του. Μετὰ ἡ καταδίκη καὶ ἡ ποινή. Ὅλα εἶναι αὐστηρὰ νόμιμα, βάσει τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα καὶ τοῦ Συντάγματος.
Τίποτε ἄλλο δὲν φαίνεται. Δὲν ὑπάρχουν οὔτε ἴχνη συνομιλιῶν, οὔτε ἴχνη βασανιστηρίων. Οἱ συνομιλίες γίνονται κατ’ ἰδίαν· τὰ βασανιστήρια – χωρὶς μάρτυρες. Οἱ «σοβαροὶ» ἐγκληματίες στὶς σοβιετικὲς φυλακὲς πεθαίνουν πάντα. Κρατοῦνται σὲ κελιά ἀπομόνωσης, ἀνακρίνονται τὴ νύχτα, «ἐκκαθαρίζονται» πρὶν τὴν αὐγή. Οἱ σκοτεινοὶ διάδρομοι τοῦ DPZ (Σπίτι Προσωρινῆς Κράτησης) τῶν «Κρεστὺ» καὶ τῶν «Μπουτύρκα» (φυλακὲς στὸ Λένινγκραντ καὶ τὴ Μόσχα) – σιωποῦν. Τὸ βοηθητικὸ προσωπικὸ τῶν δεσμοφυλάκων εἶναι προσεκτικὰ ἐπιλεγμένο καὶ ἐπίσης γνωρίζει πῶς νὰ σιωπᾷ.
Γιὰ μένα, ὡς ψυχίατρο, εἶχε ἐξαιρετικὸ ἐνδιαφέρον νὰ παρατηρῶ τοὺς τύπους τῶν ἀνακριτῶν καὶ τῶν δεσμοφυλάκων. Εἶναι αὐστηρὰ ἐπιλεγμένοι. Μεταξύ τους ἡ πλειονότητα εἶναι ψυχοπαθεῖς: ἐπιληπτοειδεῖς, παρανοϊκοί, σχιζοειδεῖς. Πολλοὶ εἶναι σαδιστὲς καὶ ἠθικὰ ὑπολειμματικοί.
Ἡ ἀνάκριση στὴν ΕΣΣΔ εἶναι ἕνα ἐντελῶς ἰδιαίτερο εἶδος ἀθλήματος γιὰ τὸν ἀνακριτὴ καὶ πάντα ἕνα βασανιστήριο (σωματικὸ ἢ ψυχικὸ) γιὰ τὸν κατηγορούμενο.

Ἡ ἀξιοπιστία τῆς Βίβλου καὶ τοῦ Κορανίου

Ἱερέας Ἰωάννης Βασίλιεφ
Η ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΡΑΝΙΟΥ

Εἰσαγωγικὸ ἀπό entaksis:    Ἡ σύγχρονη ἰσλαμική ἀπολογητική προβάλλει συχνά τόν ἰσχυρισμό τῆς «ἀπόλυτης καί ἀδιατάρακτης διατηρήσεως» τοῦ Κορανίου, ὑποστηρίζοντας ὅτι τό κείμενο πού ἀναγινώσκεται σήμερα ταυτίζεται πλήρως, μέχρι κεραίας, μέ τήν ἀρχική ἀποκάλυψη τοῦ 7ου αἰῶνος. Ὁ ἰσχυρισμός αὐτός ἀποτελεῖ τόν ἀκρογωνιαῖο λίθο τῆς δογματικῆς ἀνωτερότητας τοῦ Ἰσλάμ ἔναντι τῶν λοιπῶν μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν, οἱ οποῖες κατηγοροῦνται γιά παραφθορά τῶν γραφῶν τους. Ὡστόσο, μία προσεκτική ἐξέταση τῶν ἀρχαιότερων καί πλέον ἀξιόπιστων ἰσλαμικών πηγῶν (ὅπως οἱ συλλογές Χαντίθ τῶν Al-Bukhari καί Muslim), καθώς καί ἡ ἐπιστημονική μελέτη τῶν πρώιμων χειρογράφων, ἀποκαλύπτουν μία πολύ πιό σύνθετη πραγματικότητα. Ἡ ἱστορία τῆς συλλογῆς, τῆς ἐπιλογῆς καί τῆς τελικής τυποποιήσεως τοῦ κορανικοῦ κειμένου βρίθει ἀναφορῶν γιά ἀπώλειες στίχων, καύση ἐναλλακτικῶν κωδίκων καί σημαντικές κειμενικές ἀποκλίσεις μεταξύ τῶν κορυφαίων συντρόφων τοῦ Μωάμεθ.

Στό παρόν ἄρθρο, ἐπιχειρεῖται μία ἀνατομία τῆς διαδικασίας συγκροτήσεως τοῦ Κορανίου, βασισμένη ὄχι σέ ἐξωτερικές ἐπικρίσεις, ἀλλά στά ἴδια τά δεδομένα τῆς ἰσλαμικής παραδόσεως. Σκοπός εἶναι νά καταδειχθεῖ ἡ ἀπόσταση μεταξύ τοῦ λαϊκοῦ θρησκευτικοῦ μύθου καί τῆς ἱστορικής πραγματικότητος, ὅπως αὐτή καταγράφηκε ἀπό τούς πρώτους μουσουλμάνους λογίους.

Παρουσίαση τοῦ προβλήματος

Οἱ σύγχρονοι ἰσλαμιστές κήρυκες λένε συχνά ὅτι τό κείμενο τῆς Βίβλου εἶναι ἀλλοιωμένο, ἐνῷ τό κείμενο τοῦ Κορανίου ἔχει διατηρηθεῖ πλήρως στό πρωτότυπο ἀπό τόν ἱδρυτή τοῦ Ἰσλάμ, χωρίς καμία διαφοροποίηση ἤ παραλλαγή στό κείμενο. Ἐπιπλέον, οἱ σύγχρονοι μουσουλμάνοι ἰσχυρίζονται ὅτι ὅλοι οἱ σύντροφοι τοῦ Μωάμεθ ἤξεραν τό κείμενο τοῦ Κορανίου ἀπ’ ἔξω καί δέν χρειαζόταν νά γραφτεῖ.

Ὡστόσο, ὅλοι αὐτοί οἱ ἰσχυρισμοί εἶναι πέρα γιά πέρα ψεύτικοι, ὄχι μόνο σύμφωνα μέ τήν ἀντικειμενική ἐπιστήμη καί τά δεδομένα γιά τό περιεχόμενο τῶν χειρογράφων τοῦ Κορανίου πού σώζονται, ἀλλά καί σύμφωνα μέ τίς ἴδιες τίς ἰσλαμικές πηγές πού θεωροῦνται οἱ πιό ἔγκυρες, ὅπως τό Sahih Bukhari καί τό Sahih Muslim.

 

Ποιος ἔγραψε τό Κοράνι

Ἄς ξεκινήσουμε μέ τό γεγονός ὅτι ἡ ἱστορία πώς δῆθεν ὅλοι ἤ οἱ περισσότεροι σύντροφοι τοῦ ἱδρυτή τοῦ Ἰσλάμ ἤξεραν τό Κοράνι ἀπ’ ἔξω δέν εἶναι παρά ἕνα πολύ μεταγενέστερο ἐφεύρημα. Ἡ πρώτη ἀπόδειξη γι’ αὐτό εἶναι ὅτι, ὅπως ἀναφέρουν οἱ ἴδιες οἱ ἰσλαμικές πηγές, τή στιγμή πού πέθανε ὁ Μωάμεθ τό Κοράνι δέν ὑπῆρχε ἀκόμη ὡς ὁλοκληρωμένο κείμενο:

«Εἶπε ὁ Ad-Dairakuli στό βιβλίο του “Ὠφέλειες”: Μᾶς διηγήθηκε ὁ Ἰμπραήμ ἰμπν Μπασάρ ἀπό τόν Σουφιάν ἰμπν Οὐέιν, ἀπό τόν Ζούγκρι, ἀπό τόν Οὐμπάιντ, ἀπό τόν Ζαΐντ ἰμπν Θάμπιτ, ὁ ὁποῖος εἶπε: Ὅταν πέθανε ὁ προφήτης, τό Κοράνι δέν εἶχε ἀκόμη συγκεντρωθεῖ σέ καμία μορφή».¹

Ἑπομένως, ἀφοῦ τό Κοράνι δέν ὑπῆρχε ἀκόμη, πῶς γινόταν νά τό ξέρουν ἀπ’ ἔξω; Στήν καλύτερη περίπτωση, κάποιοι μαθητές μπορεῖ νά ἤξεραν ἀπ’ ἔξω κάποια σκόρπια ἀποσπάσματα, ἀλλά τίποτα περισσότερο.

Κυριακή Β Νηστειῶν:«Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ» π. ἈΘανάσιος Μυτιληναῖος


ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [: Μάρκ.2,1-2]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 15-3-1998]

[Β372]

Μας διηγείται, αγαπητοί μου, ο Ευαγγελιστής Μάρκος, που ακούσαμε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, ότι «τῷ καιρῷ ἐκείνῳ εἰσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς Καπερναούμ καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι. Καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν· καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον».

Με ένα χαριτωμένο και ζωηρό και σύντομο τρόπο, μας περιγράφει ο ευαγγελιστής Μάρκος την είσοδον του Ιησού εις την Καπερναούμ. Και συγκεκριμένα, ότι επήγε σε ένα σπίτι, προφανώς φιλικόν, κι εκεί άρχισε να ομιλεί τον λόγον του Θεού. Μόλις το έμαθαν οι κάτοικοι ή οι περίοικοι, έσπευσαν να τον ακούσουν. Το πλήθος ήταν τόσο πολύ, ώστε, όπως σημειώνει ο Ευαγγελιστής Μάρκος, ώστε όχι μόνον το σπίτι εγέμισε, που βέβαια τα σπίτια τότε ήταν κάπως μικρά, αλλά και η αυλή μέχρι την αυλόθυρα και έξω στον δρόμο. Πλήθος κόσμου, στο άκουσμα ότι έφθασε ο Ιησούς στην πόλη και ότι βρίσκεται σε εκείνο το συγκεκριμένο σπίτι.

Τέσσερις φίλοι ενός παραλύτου ανδρός τον έφεραν επάνω σε ένα κρεβάτι για να τον θεραπεύσει ο Κύριος. Αλλά το πλήθος ήταν τόσο, που ήταν αδύνατον να περάσουν μέσα εις το σπίτι. Τότε, η πίστις και η αγάπη αυτών των τεσσάρων συνοδών, βρήκε τον τρόπο. Πέρασαν σε ένα γειτονικό σπίτι, ανέβηκαν στη στέγη του, από κει πέρασαν στη στέγη του σπιτιού που ήταν ο Κύριος, απεστέγασαν την στέγη, δηλαδή βγάλαν τα κεραμίδια -προφανώς δεν υπήρχε ταβάνι- και κατέβασαν με σχοινιά τον παραλυτικό μπροστά εις τον Κύριον. Και ο Κύριος εθαύμασε την πίστιν αυτών των τεσσάρων ανδρών και τους είπε έναν επαινετικόν λόγον και αφού συγχώρησε και τις αμαρτίες του παραλύτου, του λέγει: «Σήκω επάνω, πάρε το κρεβάτι σου, το ξύλινο κρεβάτι που σε μετέφεραν και πήγαινε στο σπίτι σου».

Έχομε εδώ, αγαπητοί μου, δύο περιστατικά. Το ένα είναι η εξαγγελία του λόγου του Θεού. Τι έκανε ο Κύριος όταν εισήλθε σ’ αυτό το σπίτι; Λέγει ότι «ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον» του Θεού. Το άλλο ποιο είναι το περιστατικό; Είναι η θεραπεία του παραλυτικού.

Μπροστά σ’ αυτά τα δύο περιστατικά, θα μας επιτραπεί να κάνομε μίαν ιεράρχησιν. Εκ των δύο τούτων, τι είναι πιο ανώτερο; Δηλαδή η θεραπεία του παραλυτικού ή του ότι ο Κύριος ελάλει τον λόγον του Θεού; Εκ των δύο, κάνοντας, επαναλαμβάνω, ιεράρχησιν των δύο αυτών περιστατικών, ποιο είναι ανώτερο; Το ερώτημα δεν είναι ούτε αφελές, βέβαια ούτε και περιττό. Και τούτο διότι από την οπτική γωνιά που βλέπουν οι άνθρωποι τον Χριστιανισμόν, θα κρίνουν και την ιεράρχησιν αυτών των δύο. Να πουν ποιο είναι πρώτο και ποιο είναι δεύτερο. Από την οπτική γωνιά που υπάρχουν, κρίνοντες τον Χριστιανισμόν. Είναι το θέμα πάρα πολύ σπουδαίο. Αν θεωρήσουμε, αν θεωρηθεί, θεωρήσουν οι άνθρωποι τον Χριστιανισμό σαν ένα κοινωνισμό, θα μας πουν ότι …το πρώτο, η θεραπεία είναι εκείνη, του παραλυτικού, που προέχει, είναι πάνω απ΄όλα, σαν μια πράξη κοινωνικώς αγαθή. Αν πάλι δουν τον Χριστιανισμό σαν διδασκαλία που ανοίγει τον δρόμον για την σωτηρία, θα κρίνουν ότι ο λόγος του Θεού έχει την προτεραιότητα. Και το σπουδαίον είναι ότι μέσα στους αιώνες, μέχρι σήμερα, οι άνθρωποι παραμένουν σ’ αυτές τις δύο οπτικές θεωρήσεις. Οι μεν έτσι βλέπουν· κοινωνικά τον Χριστιανισμό. Οι δε έτσι βλέπουν· σωτηριολογικά τον Χριστιανισμόν. Κι αυτό το βλέπομε καθημερινά και εις αυτήν την ζωήν μας και αύριο και μεθαύριο έτσι θα είναι.

Ἡ εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς Β Νηστειῶν. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Κατά Μάρκον, κεφ. Β΄, εδάφια 1-12

1 Καί εἰσῆλθε πάλιν εἰς Καπερναοὺμ δι᾿ ἡμερῶν καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι. 2 Καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν· καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον. 3 Καὶ ἔρχονται πρὸς αὐτὸν παραλυτικὸν φέροντες, αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων. 4 Καὶ μὴ δυνάμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράβαττον, ἐφ᾿ ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο. 5 Ἰδὼν δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ· τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου. 6 ἦσαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν· 7 τί οὗτος οὕτω λαλεῖ βλασφημίας; Τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός; 8 Καὶ εὐθέως ἐπιγνοὺς ὁ ᾿Ιησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως αὐτοὶ διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς, εἶπεν αὐτοῖς· τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; 9 Τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει; 10 Ἳνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἐπὶ τῆς γῆς ἁμαρτίας λέγει τῷ παραλυτικῷ. 11 Σοὶ λέγω, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου. 12 Καὶ ἠγέρθη εὐθέως, καὶ ἄρας τὸν κράβαττον ἐξῆλθεν ἐναντίον πάντων, ὥστε ἐξίστασθαι πάντας καὶ δοξάζειν τὸν Θεὸν λέγοντας ὅτι οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

1 Ύστερα από μερικές ημέρες μπήκε πάλι ο Ιησούς στην Καπερναούμ˙ κι έγινε γνωστό ότι βρίσκεται σε κάποιο σπίτι. 2 Αμέσως λοιπόν μαζεύτηκαν τόσο πολλοί, ώστε να γεμίσει το σπίτι και να μην υπάρχει χώρος πλέον ούτε δίπλα στη θύρα. Και τους δίδασκε τον λόγο του Θεού.

Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς Κυριακῆς Β Νηστειῶν. Παναγιώτης Τρεμπέλας


Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ

Προς Εβραίους κεφ. Α΄ εδάφια 10-14 και κεφ. Β΄, εδάφια 1-4

Κεφ. Α΄ 10 Καὶ σὺ κατ᾿ ἀρχάς, Κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σου εἰσιν οἱ οὐρανοί· 11 αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ διαμένεις· καὶ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται, 12 καὶ ὡσεὶ περιβόλαιον ἑλίξεις αὐτούς, καὶ ἀλλαγήσονται· σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ, καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσι. 13 Πρὸς τίνα δὲ τῶν ἀγγέλων εἴρηκέ ποτε· κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου; 14 Οὐχὶ πάντες εἰσὶ λειτουργικὰ πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν;

Κεφ. Β΄ 1 Διὰ τοῦτο δεῖ περισσοτέρως ἡμᾶς προσέχειν τοῖς ἀκουσθεῖσι, μή ποτε παραῤῥυῶμεν. 2 Εἰ γὰρ ὁ δι᾿ ἀγγέλων λαληθεὶς λόγος ἐγένετο βέβαιος, καὶ πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν, 3 πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας; Ἣτις ἀρχὴν λαβοῦσα λαλεῖσθαι διὰ τοῦ Κυρίου, ὑπὸ τῶν ἀκουσάντων εἰς ἡμᾶς ἐβεβαιώθη, 4 συνεπιμαρτυροῦντος τοῦ Θεοῦ σημείοις τε καὶ τέρασι καὶ ποικίλαις δυνάμεσι καὶ Πνεύματος Ἁγίου μερισμοῖς κατὰ τὴν αὐτοῦ θέλησιν.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

Κεφ. Α΄ 10 Και πάλι η Αγία Γραφή λέει για τον Υιό: «Εσύ, Κύριε, στην αρχή της δημιουργίας στήριξες τη γη και την εδραίωσες μέσα στο ουράνιο στερέωμα, και έργα των χειρών Σου είναι οι ουρανοί. 11 Αυτοί θα χάσουν το σημερινό τους σχήμα και θα εξαφανιστούν. Εσύ όμως παραμένεις αναλλοίωτος και αμετάβλητος. Και όλος ο κόσμος θα παλιώσει σαν ένα ένδυμα, 12 κι Εσύ θα τον περιστρέψεις και θα τον περιτυλίξεις σαν εξωτερικό ρούχο που φορούν οι άνθρωποι· θα αλλάξει και θα γίνει καινούργιος. Εσύ όμως είσαι πάντοτε ο Ίδιος, και τα έτη Σου θα είναι ατελείωτα». 13 Σε ποιον άλλωστε από τους αγγέλους έχει πει ποτέ ο επουράνιος Πατέρας: «Κάθισε τώρα μετά την Ανάληψή Σου στα δεξιά μου, ωσότου υποτάξω τους εχθρούς Σου νικημένους κάτω από τα πόδια Σου ως υποπόδιο, για να έχεις αιωνίως αδιαφιλονίκητη την εξουσία»; Σε κανέναν. 14 Δεν είναι όλοι οι άγγελοι υπηρετικά πνεύματα, που ενεργούν όχι από δική τους πρωτοβουλία, αλλά αποστέλλονται από τον Θεό για να υπηρετούν εκείνους που πρόκειται να κληρονομήσουν την αιώνια ζωή;

Κεφ. Β΄ 1Ο Υιός λοιπόν είναι ασυγκρίτως ανώτερος από τους αγγέλους. Γι΄αυτό κι εμείς πρέπει να προσέχουμε πολύ περισσότερο σε εκείνα που ακούσαμε με το κήρυγμα, διότι όλα αυτά είναι λόγοι του Υιού και των Αποστόλων Του.

8 Μαρτίου. † ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ. «Γρηγορίου ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης τοῦ Παλαμᾶ». Θεοφυλάκτου ἐπισκόπου Νικομηδείας (†842-5), Ἑρμοῦ ἀποστόλου (α΄ αἰ.). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Κυριακῆς β´ νηστειῶν (Ἑβρ. α´ 10 - β´ 3).

Εβρ. 1,10           καὶ σὺ κατ᾿ ἀρχάς, Κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σού εἰσιν οἱ οὐρανοί·

Εβρ. 1,10                   Και, πάλιν η Γραφή άλλου λέγει· “συ, Κυριε, εις την αρχήν της δημιουργίας εστερέωσας την γην επάνω εις ασφαλές θεμέλιον και έργα των ιδικών σου χειρών, είναι οι ουρανοί·

Σάββατο 7 Μαρτίου 2026

Κυριακή Β Νηστειῶν. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος γιά τή θεραπεία τοῦ παραλυτικοῦ τῆς Καπερναούμ


ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ[:Μάρκ. 2,1-12]

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ

«Καὶ ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον διεπέρασε, καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν. Καὶ ἰδοὺ προσήνεγκαν αὐτῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης βεβλημένον. Καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν, εἶπε τῷ παραλυτικῷ· ‘’Θάρσει, τέκνον, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι’’(:Και αφού μπήκε σε ένα πλοίο, πέρασε στην απέναντι όχθη της λίμνης, και ήλθε στη δική Του πόλη, την Καπερναούμ. Τότε Του έφεραν έναν παράλυτο, που τον είχαν βάλει πάνω σ’ ένα κρεβάτι. Και καθώς ο Ιησούς είδε την πίστη που είχε και ο παράλυτος κι εκείνοι που τον μετέφεραν, είπε στον παράλυτο, ο οποίος ανησυχούσε και φοβόταν μήπως οι αμαρτίες του γίνουν εμπόδιο στην θεραπεία του: ‘’Έχε θάρρος, παιδί μου˙ έχουν συγχωρηθεί οι αμαρτίες σου’’)»[Ματθ.9,1-2]

Δική Του πόλη εδώ ονομάζει την Καπερναούμ· διότι άλλη μεν Τον έφερε στον κόσμο, η Βηθλεέμ, άλλη Τον ανέθρεψε, η Ναζαρέτ, και άλλη Τον είχε διαρκώς κάτοικό της, η Καπερναούμ[πρβ.Ματθ.4,13: «Ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν. καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρὲτ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καπερναοὺμ τὴν παραθαλασσίαν ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ(:Όταν άκουσε ο Ιησούς ότι ο Ιωάννης παραδόθηκε στη φυλακή απ’ τον βασιλιά Αντίπα, αναχώρησε και πήγε στη Γαλιλαία. Κι αφού άφησε τη Ναζαρέτ, πήγε και κατοίκησε στην Καπερναούμ, η οποία ήταν κτισμένη κοντά στην λίμνη της Γαλιλαίας, στα σύνορα των φυλών Ζαβουλών και Νεφθαλείμ)» και Ματθ.4,17: «Ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς κηρύσσειν καὶ λέγειν· μετανοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν(:Από τότε άρχισε ο Ιησούς να κηρύττει συστηματικά και να λέει: ‘’Μετανοείτε, διότι πλησίασαν οι ημέρες που ο Μεσσίας θα εγκαθιδρύσει και στη γη τη βασιλεία των ουρανών με τη νέα, πνευματική, άγια και ουράνια ζωή, η οποία θα μεταδίδεται μέσα στην Εκκλησία Του’’)»].

Καὶ προσευχήθηκα στὸν Πατέρα Γαβριὴλ νὰ μὲ βοηθήσει νὰ γιατρέψω τὸν λαιμό μου...

Θέλω να μοιραστώ την ιστορία μου για το πώς με βοήθησε ο Πατέρας Γαβριήλ!
Ήταν τον περασμένο χειμώνα, αρρώστησα από ένα σοβαρό κρυολόγημα στον λαιμό, τόσο πολύ που ακόμα και το να τον γυρίσω πονούσε για αρκετές μέρες...
Και προσευχήθηκα στον Πατέρα Γαβριήλ να με βοηθήσει να γιατρέψω τον λαιμό μου...
Κοιμόμουν το βράδυ και είδα ένα όνειρο:
Βρέθηκα ξαπλωμένος στο κρεβάτι, και μπροστά μου ήταν ο Πατέρας Γαβριήλ, φορώντας μια ρόμπα. Νομίζω ότι στεκόταν στον μαυροπίνακα με έναν δείκτη, διδάσκοντας κάτι σε μερικά μικρά παιδιά (ήταν μικρά), τα οποία φορούσαν επίσης μικρές ρόμπες (ήταν περίπου 10). Νόμιζα ότι ήταν αρχάριοι...
Και τότε ο Πατέρας Γαβριήλ τους είπε: "Αυτό ήταν, το μάθημα τελείωσε." Τα παιδιά άρχισαν να ετοιμάζονται να φύγουν, και ο Πατέρας Γαβριήλ είπε: "Ποιος θα με βοηθήσει;"

Κυριακή Β νηστειῶν:«Ὁ Ἰησοῦς Χριστός δημιουργός καί ἀνακαινιστής τοῦ παντός» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος


ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ[: Εβρ. 1,10-2,3]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-3-1997]

[Β353] [έκδοσις β΄]

Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, κατά την περίοδον της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, σαν αποστολικό ανάγνωσμα, χρησιμοποιεί την προς Εβραίους επιστολήν του Αποστόλου Παύλου. Ένα τμήμα από τη σημερινή αποστολική περικοπή, σας υπενθυμίζω, διαβάζοντάς την ξανά.: «Σὺ κατ᾿ ἀρχάς, Κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σου εἰσιν οἱ οὐρανοί· αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ διαμένεις· καὶ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται, καὶ ὡσεὶ περιβόλαιον ἑλίξεις αὐτούς, καὶ ἀλλαγήσονται· σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ, καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσι».
Ο σκοπός δε, είναι, όταν η Εκκλησία προβάλλει την προς Εβραίους επιστολή κατά την διάρκεια της Αγίας Τεσσαρακοστής, της Μεγάλης, ο σκοπός είναι να δείξει ότι ο Ιησούς, παρά την ταπεινή Του εμφάνιση και το πάθος Του, είναι Αυτός ο Ίδιος ο Κύριος και Δημιουργός του παντός. Θέλει ο ιερός συγγραφεύς να συγκρίνει το θεϊκό μεγαλείο με την ταπείνωση του Ιησού, για να δώσει ένα μέτρο της κενώσεως. Δηλαδή αυτό το «κατέβασμα», τρόπον τινά, βάζω την λέξη εντός εισαγωγικών, το «άδειασμα». Δεν άδειασε, ο Θεός να φυλάξει. Αλλά περιέκρυψε την θείαν φύσιν, και αυτό λέγεται «κένωσις», δηλαδή ένα είδος –ξαναλέγω την λέξη εντός εισαγωγικών- ένα είδος «αδειάσματος». Και πάντα βέβαια θα είναι όλη αυτή η υπόθεσις ένα απροσπέλαστο μυστήριο. Πώς ο Θεός φθάνει να κενώσει τον εαυτόν Του και να έρθει τόσο ταπεινά στο σχήμα ενός ανθρώπου, όπως λέγει ο Απόστολος Παύλος εις την προς Φιλιππησίους επιστολή του.
Ο Απόστολος Παύλος, ο φερόμενος ως συγγραφεύς της προς Εβραίους επιστολής, χρησιμοποιεί προς τούτο για να καταδείξει ότι είναι ο αιώνιος Θεός Λόγος, χρησιμοποιεί επτά γραφικά επιχειρήματα, να προβάλει τον Ιησούν ως τον Θεόν Λόγον. Διότι το θέμα είναι «Ποιος είναι ο Ιησούς Χριστός;». Ποιος είναι; Ποία είναι η ταυτότητά Του; Ο Απόστολος Παύλος εδώ θέλει να δείξει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Θεός Λόγος, είναι το δεύτερον πρόσωπον της Αγίας Τριάδος.
Και όπως μάλιστα γράφει αρχίζοντας την προς Εβραίους επιστολή του: «Πάλαι ὁ Θεὸς(:Από παλιά -δηλαδή- ο Θεός) λαλήσας πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως τοῖς πατράσιν ἐν τοῖς προφήταις, ὅμως ἐπ᾿ ἐσχάτου τῶν ἡμερῶν τούτων –«έσχατες ημέρες» και ως προς τον ιερόν συγγραφέα που γράφει αυτά, αλλά και ως προς την… αν το θέλετε, και ως προς την Ιστορία, γενικώς την Ιστορία και του ανθρώπου και του σύμπαντος- ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν υἱῷ(:ομίλησε σε μας, ἐν υἱῷ, δια του Υιού -Και Αυτός είναι ο Ιησούς Χριστός. Αυτόν που οι Εβραίοι συνέλαβαν και εσταύρωσαν. Αλλά και ανεστήθη. Αυτόν ο Πατήρ), ὃν ἔθηκε κληρονόμον πάντων, δι᾿ οὗ -όπως συνεχίζει στην προς Εβραίους να γράφει- καὶ τοὺς αἰῶνας ἐποίησεν».

Κυριακή Β Νηστειῶν. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο


ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [: Εβρ.1,10-2,3]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Ὃταν δὲ πάλιν εἰσαγάγῃ τὸν πρωτότοκον εἰς τὴν οἰκουμένην, λέγει· καὶ προσκυνησάτωσαν αὐτῷ πάντες ἄγγελοι Θεοῦ. καὶ πρὸς μὲν τοὺς ἀγγέλους λέγει· ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ πνεύματα, καὶ τοὺς λειτουργοὺς αὐτοῦ πυρὸς φλόγα· πρὸς δὲ τὸν υἱόν· ὁ θρόνος σου, ὁ Θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος· ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου (:Και όταν θα εισαγάγει ο Πατήρ με δόξα και δύναμη τον Υιό που γεννήθηκε από Αυτόν πριν δημιουργηθεί όλη η κτίση, για να κρίνει την οικουμένη, λέει: “Να Τον προσκυνήσουν όλοι οι άγγελοι του Θεού”. Ο Υιός λοιπόν που έγινε άνθρωπος είναι Κύριος και των αγγέλων· και για τους αγγέλους λέει: “Ο Θεός κάνει τους αγγέλους Του ταχυκίνητους και αιθέριους σαν τους ανέμους, και τους λειτουργούς που Τον υπηρετούν λαμπρούς και δραστικούς σαν την πύρινη φλόγα”. Για τον Υιό όμως λέει: “Ο βασιλικός Σου θρόνος, Θεέ, μένει στερεός και ασάλευτος στους ατέλειωτους αιώνες. Η βασιλική Σου ράβδος είναι ράβδος και εξουσία ευθύτητας και δικαιοσύνης”)»[Eβρ.1,6-8].

Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός ονομάζει έξοδο την ένσαρκο έλευσή Του, όπως όταν λέγει: «Ἰδοὺ ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι(:Ιδού, βγήκε ο σπορέας έξω στο χωράφι για να σπείρει)»[Ματθ.13,4]· και πάλι: «Ἐξῆλθον παρὰ τοῦ πατρὸς καὶ ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον (:Ήμουν στους κόλπους του Πατρός μου ως γνήσιος Υιός Του και βγήκα από τον Πατέρα όταν έγινα άνθρωπος και ήλθα στον κόσμο)» [Ιω.16,28]· και σε πολλά σημεία μπορεί κανείς να το δει αυτό. Ο Παύλος όμως την ονομάζει είσοδο λέγοντας: «Ὃταν δὲ πάλιν εἰσαγάγῃ τὸν πρωτότοκον εἰς τὴν οἰκουμένην (:Και όταν πάλι εισαγάγει τον πρωτότοκο Υιό Του στην οικουμένη)», εννοώντας είσοδο την ανάληψη της σάρκας.

Γιατί όμως μιλούν διαφορετικά για το ίδιο πράγμα και για ποια αιτία λέχτηκαν αυτά; Φαίνεται από την ίδια τη σημασία των λόγων. Ο Χριστός δηλαδή σωστά ονομάζει τον ερχομό Του έξοδο, επειδή ήμασταν έξω από τον Θεό. Και όπως στα βασιλικά ανάκτορα οι φυλακισμένοι και αντίπαλοι του βασιλιά στέκουν απέξω και εκείνος που θέλει να τους συμφιλιώσει δεν τους εισάγει μέσα, αλλά ο ίδιος βγαίνει έξω και μιλάει μαζί τους, ώσπου να τους κάνει άξιους να δουν τον βασιλιά, το ίδιο έκαμε και ο Χριστός. Πρώτα λοιπόν εξήλθε προς εμάς, δηλαδή έλαβε σάρκα, και αφού μας είπε τα σχετικά με τον βασιλιά, τότε μας εισήγαγε, αφού μας καθάρισε τα αμαρτήματα και μας συμφιλίωσε. Γι΄αυτό ονομάζει την Σάρκωσή Του έξοδο.

Ο Παύλος όμως την ονομάζει είσοδο, από μεταφορά εκείνων που κληρονομούν και παραλαμβάνουν κάποια νομή και κτήμα. Γιατί λέγοντας: «Και όταν πάλι εισαγάγει τον πρωτότοκο στην οικουμένη», αυτό δηλώνει όταν του αναθέτει την οικουμένη· τότε δηλαδή την απέκτησε ολόκληρη, όταν έγινε γνωστός σε αυτήν. Και δεν τα λέγει αυτά για τον Θεό Λόγο, αλλά για τον Χριστό που σαρκώθηκε. Και σωστά. Γιατί, αν ήταν μέσα στον κόσμο, όπως λέγει ο Ιωάννης, και ο κόσμος μέσω Αυτού δημιουργήθηκε, πώς ήταν δυνατό να έρθει αλλιώς, αν δεν έπαιρνε σάρκα;

«Ἡ φωνὴ τοῦ αἵματος βοᾷ»Προφητικὴ κραυγὴ γιὰ τὴν Πάφο, τὸν διωγμὸ τοῦ Μητροπολίτη Τυχικοῦ καὶ τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν

«Ἡ φωνὴ τοῦ αἵματος βοᾷ»

Προφητική κραυγή για την Πάφο, τον διωγμό του Μητροπολίτη Τυχικού και τα σημεία των καιρών

«Ἰδοὺ ἡ φωνὴ τοῦ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρός με ἐκ τῆς γῆς» (Γεν. 4,10)

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία της Εκκλησίας όπου η σιωπή δεν είναι αρετή αλλά ενοχή.
ΔΙ
Στιγμές όπου η αδικία δεν αφορά ένα πρόσωπο, αλλά τραυματίζει ολόκληρο το Σώμα.

Μια τέτοια στιγμή είναι η 22α Μαΐου 2025.

Την ημέρα εκείνη, εντός λίγων ωρών, συντελέστηκε η παράνομη, αντικανονική και βαθιά άδικη έκπτωση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικός.

Χωρίς κλήση σε απολογία.

Χωρίς σαφή γνώση κατηγοριών.

Χωρίς μάρτυρες.

Χωρίς υπεράσπιση.

Η Σύνοδος μετεβλήθη σε δικαστήριο.

Και το δικαστήριο σε σκηνή βιασμού της κανονικής τάξεως.

«Οὐαί τοῖς κρίνουσιν οὐ κατὰ κρίσιν» (Ησ. 10,1)

Καθώς βουλιάζουμε στόν βοῦρκο…

Καθώς βουλιάζουμε στόν βοῦρκο…

Νεκτάριος Δαπέργολας

«Καὶ ἐμίγησαν ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἔμαθον τὰ ἔργα αὐτῶν· καὶ ἐδούλευσαν τοῖς γλυπτοῖς αὐτῶν καὶ ἐγενήθη αὐτοῖς εἰς σκάνδαλον· καὶ ἔθυσαν τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν τοῖς δαιμονίοις καὶ ἐξέχεαν αἷμα ἀθῷον, αἷμα υἱῶν αὐτῶν καὶ θυγατέρων…Καὶ ἐφονοκτονήθη ἡ γῆ ἐν τοῖς αἵμασι καὶ ἐμιάνθη ἐν τοῖς ἔργοις αὐτῶν καὶ ἐπόρνευσαν ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν. Καὶ ὠργίσθη θυμῷ Κύριος ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐβδελύξατο τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ· καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς χεῖρας ἐχθρῶν καὶ ἐκυρίευσαν αὐτῶν οἱ μισοῦντες αὐτούς. Καὶ ἔθλιψαν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν καὶ ἐταπεινώθησαν ὑπὸ τὰς χεῖρας αὐτῶν. Πλεονάκις ἐρρύσατο αὐτούς, αὐτοὶ δὲ παρεπίκραναν αὐτὸν ἐν τῇ βουλῇ αὐτῶν καὶ ἐταπεινώθησαν ἐν ταῖς ἀνομίαις αὐτῶν…» (Ψαλμ. 105, 35-43)

7 Μαρτίου. Σάββατον β ́ τῶν νηστειῶν. Τῶν ἐν Χερσῶνι ἐπισκοπευσάντων ἱερομαρτύρων (δ΄ αἰ.). Λαυρεντίου ὁσίου τοῦ Μεγαρέως. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Σαββάτου β´ ἑβδ. νηστειῶν (Ἑβρ. γ´ 12-16).

Εβρ. 3,12           βλέπετε, ἀδελφοί, μή ποτε ἔσται ἔν τινι ὑμῶν καρδία πονηρὰ ἀπιστίας ἐν τῷ ἀποστῆναι ἀπὸ Θεοῦ ζῶντος,

Εβρ. 3,12                  Λοιπόν προσέχετε, αδελφοί, μήπως και εις κανένα από σας γίνη πονηρή, σκληρή και άπιστος η καρδιά εξ αιτίας της αποστασίας από τον Θεόν τον ζώντα.

Παρασκευή 6 Μαρτίου 2026

Πότε γίνεται κατάκριση καί πότε ὄχι, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Πότε γίνεται κατάκριση καί πότε ὄχι, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 5-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

Πῶς μποροῦμε νά βοηθήσουμε οἰκείους καί κοινωνικό περίγυρο ἔτσι ὥστε νά μήν πλανηθοῦν; , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Πῶς μποροῦμε νά βοηθήσουμε οἰκείους καί κοινωνικό περίγυρο ἔτσι ὥστε νά μήν πλανηθοῦν;  , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
 http://hristospanagia3.blogspot.com, 

 

Κυριακή Β Νηστειῶν: «Ἡ προσφορά τοῦ Χριστοῦ καί ἠ προσφορά τῶν ἀνθρώπων» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [: Μάρκ.2,1-2]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

« Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 7-3-1999]

[Β393]

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου, ο Ευαγγελιστής Μάρκος μάς περιγράφει την αμοιβαία προσφορά του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και του λαού Του. Είναι μία συγκινητική, ομολογουμένως, αμοιβαιότης.

Ο Κύριος μετά από μια μικρή περιοδεία που έκανε στην περιοχή της Καπερναούμ, επέστρεψε πάλι εις την πόλιν. Η Καπερναούμ εθεωρείτο η πόλις του Κυρίου· επειδή την είχε ως κέντρον εξορμήσεών Του στη γύρω περιοχή.

«Καὶ ἠκούσθη –μας σημειώνει ο Ιερός Ευαγγελιστής- ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι (:Ακούστηκε ότι είναι σε κάποιο σπίτι. Προφανώς ήταν κάποιο φιλικό σπίτι. Μόλις ο κόσμος το άκουσε, έσπευσε να Τον επισκεφθεί και να Τον ακούσει). Καὶ εὐθέως –συνεχίζει ο ιερός Ευαγγελιστής- συνήχθησαν πολλοί». «Αμέσως», λέει, «συνήχθησαν πολλοί». Ο λαός πάντοτε διατηρεί την ευαισθησία να διακρίνει τον άνθρωπον της ποιότητος. Και ανταποκρίνεται. Αυτό συμβαίνει σε κάθε άνθρωπο που θέλει να έχει δημόσιες σχέσεις. Για να είσαι δημόσιος άνθρωπος πρέπει να έχεις αρκετές προϋποθέσεις. Αλλά η πρώτη είναι η ειλικρίνεια. Είναι η ειλικρίνεια. Γιατί πολλές φορές ο λαός απογοητεύεται από δημόσιες εμφανίσεις.

Πάντως όχι μόνον ο χώρος του σπιτιού εγέμισε, αλλά και ο παρακείμενος χώρος, που μετά λεπτομερείας μας περιγράφει ο ιερός Ευαγγελιστής. Και αυτό ήταν μία ανταπόκριση του λαού προς τον Κύριον. Σας είπα, αυτή η αμοιβαιότητα προσφοράς. Προσφέρει ο Κύριος, προσφέρει και ο λαός. Εκείνος τον λόγο Του, ο λαός την προθυμία του.

Και ο Κύριος, συνεχίζει ο ιερός Ευαγγελιστής, «ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον». Αλήθεια, τι καλύτερο θα μπορούσε να προσφερθεί στον λαό από τον λόγο του Θεού; Και προπαντός όταν ο Λόγος, με λάμδα κεφαλαίον, λαλεί τον λόγον. Και είναι ο λόγος του Ευαγγελίου, το μήνυμα της Βασιλείας του Θεού. Το μήνυμα της μετανοίας και της σωτηρίας. Και οι άνθρωποι τρέχουν να τον ακούσουν. Όταν μάλιστα είναι γνήσιος και ανόθευτος. Σκεφθείτε πώς ο Κύριος ομίλει αφού Αυτός ήταν ο Ενυπόστατος Λόγος του Θεού. «Ενυπόστατος» θα πει προσωπικός. Πρόσωπον. Το δεύτερον πρόσωπον της Αγίας Τριάδος. Ο Ενυπόστατος Λόγος του Θεού, η Ενυπόστατος Σοφία του Θεού. Εκείνοι που αργότερα εστάλησαν να Τον συλλάβουν, εν ονόματι του Συνεδρίου κ.τ.λ. ομολόγησαν ότι «οὐδέποτε οὕτως –έτσι, δηλαδὴ- ἐλάλησεν ἄνθρωπος ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος». Εθαύμασαν. Έμειναν έκπληκτοι.

Ὁ Μωάμεθ καί οἱ γυναῖκες αἰχμάλωτες

Ο ΜΩΑΜΕΘ ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΕΣ
του Silas

Ο ΜΩΑΜΕΘ ΚΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΕΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ο Μωάμεθ και οι ακόλουθοί του έδωσαν πολλές μάχες. Ορισμένες ήταν επιθετικές, ορισμένες ήταν αμυντικές. Μετά από μια νίκη, οι Μουσουλμάνοι έπαιρναν αιχμαλώτους ή αιχμαλώτους πολέμου. Ο Μωάμεθ συνήθως διένεμε τους αιχμαλώτους, άνδρες και γυναίκες, ως δούλους στους στρατιώτες του. Το Ισλάμ παρέχει ορισμένα βασικά δικαιώματα στους δούλους του, αλλά αυτά τα δικαιώματα είναι περιορισμένα. Φυσικά, οι απαιτήσεις ή τα δικαιώματα του ιδιοκτήτη δούλων ήταν μεγαλύτερα από εκείνα των δούλων.
Οι γυναίκες δούλες χρησιμοποιούνταν κυρίως για εργασία. Αλλά παρείχαν επίσης μια άλλη υπηρεσία στους άνδρες κυρίους τους…

Το υλικό που παρουσιάζω είναι λεπτομερές, αλλά πρέπει να παρασχεθεί για να τεκμηριωθεί η υποστήριξη από όλες τις ισλαμικές πηγές.

Εδώ είναι το υλικό των πηγών που χρησιμοποιώ:Το Κοράνι – Μετάφραση του N.J. Dawood.
Η συλλογή Χαντίθ του Μπουχάρι. Αυτή η συλλογή ιστοριών / παραδόσεων είναι η δεύτερη πιο σημαντική σειρά βιβλίων στο Ισλάμ. Ακολουθεί το Κοράνι.
Η συλλογή Χαντίθ του Μουσλίμ, (τρίτη πιο σημαντική σειρά κειμένων).
Η συλλογή Χαντίθ του Αμπού Νταούντ.
Η βιογραφία του Μωάμεθ, γνωστή ως «Sirat Rasulallah», γραμμένη από τον Ιμπν Ισχάκ, και μεταφρασμένη από τον A. Guillaume ως «The Life of Muhammad», (η πιο αυθεντική βιογραφία της ζωής του Μωάμεθ).
Το βιογραφικό υλικό που βρίσκεται στο «Kitab al-Tabaqat al-Kabir» (Το Βιβλίο των Μεγάλων Τάξεων) του Ιμπν Σαντ. Αυτό μεταφράστηκε από τον S. Moinul Haq.
Η Ιστορία του Ταμπαρί. Αυτή η σειρά 39 τόμων έχει σχεδόν ολοκληρωθεί ως προς τη μετάφραση από μια ομάδα Μουσουλμάνων και μη Μουσουλμάνων μελετητών.

ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΡΑΝΙ – 70:22-30

Ἡ φωνὴ τῶν νέων τῆς Πάφου γιὰ τὸν Μητροπολίτη Τυχικό.

Η φωνή των νέων της Πάφου για τον Μητροπολίτη Τυχικό

Tο όνομα Τυχικός δεν είναι ένας τίτλος, ούτε ένα εκκλησιαστικό αξίωμα. Είναι πρόσωπο. Είναι φωνή. Είναι μνήμη. Είναι αγκαλιά. Είναι προσευχή.
Τον γνωρίσαμε πρώτα ως νέο άνθρωπο μέσα στην Εκκλησία. Πριν ακόμη χειροτονηθεί διάκονος το 2008, ήταν ήδη παρών στη ζωή μας. Από το 2003 τον θυμόμαστε στις κατασκηνώσεις της Μητρόπολης Πάφου: ομαδάρχη, καθοδηγητή, φίλο. Δεν στεκόταν από πάνω μας με αυστηρότητα, αλλά δίπλα μας με χαμόγελο. Έτρεχε μαζί μας, έπαιζε, άκουγε, εξηγούσε, παρηγορούσε.

Ο διάκονος και κατηχητής που μεγάλωσε γενιές παιδιών

Από το 2009 και έπειτα, ως διάκονος και στη συνέχεια ως αρχιμανδρίτης και πρωτοσύγκελος της Μητρόπολης Πάφου, ο Τυχικός έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της παιδικής και εφηβικής ζωής χιλιάδων παιδιών.

Κατηχητικά σε νηπιαγωγεία, προδημοτική, δημοτικά σχολεία και μέση εκπαίδευση. Σχεδόν σε όλα τα δημοτικά σχολεία της Πάφου. Σε κοινότητες όπως Κονιά, Τσάδα, Γιόλου, Πάχνα και πολλές άλλες.

Για εμάς, το κατηχητικό δεν ήταν υποχρέωση. Ήταν χαρά. Ήταν ανυπομονησία. Ήταν το μέρος όπου νιώθαμε ότι κάποιος μας καταλαβαίνει.

Ένας κατηχητής με καρδιά πατέρα

Μας έφερνε πάντα δώρα – όχι για να μας εντυπωσιάσει, αλλά για να μας δείξει αγάπη: