Ἀποκάλυψις 19, 11-21. Ἡ νίκη τοῦ Χριστοῦ κατά τοῦ Ἀντιχρίστου, Ἁγίων Πατέρων, Ν. Βασιλειάδη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκάλυψις 19, 11-21. Ἡ νίκη τοῦ Χριστοῦ κατά τοῦ Ἀντιχρίστου, Ἁγίων Πατέρων, Ν. Βασιλειάδη, 23-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ Ἁγ. Ἰακώβου ἔχει ἐκπέσει ἀπό τήν Ἱερά Παράδοση (Ἁγ. Νικοδήμου) , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ Θεία Λειτουργία τοῦ Ἁγ. Ἰακώβου ἔχει ἐκπέσει ἀπό τήν Ἱερά Παράδοση (Ἁγ. Νικοδήμου) , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Θά κριθοῦμε ἀπό τόν νόμο τοῦ Θεοῦ καί ὄχι τῆς Πολιτείας , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Κυριακη ΣΤ Λουκᾶ. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τή θεραπεία τῶν δαιμονιζομένων τῶν Γεργεσηνῶν

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 8,26-39]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΓΕΡΓΕΣΗΝΩΝ

[:Υπομνηματισμός των εδαφίων Ματθ.8,28-34]

«Καὶ ἐλθόντι αὐτῷ εἰς τὸ πέραν εἰς τὴν χώραν τῶν Γεργεσηνῶν ὑπήντησαν αὐτῷ δύο δαιμονιζόμενοι ἐκ τῶν μνημείων ἐξερχόμενοι, χαλεποὶ λίαν, ὥστε μὴ ἰσχύειν τινὰ παρελθεῖν διὰ τῆς ὁδοῦ ἐκείνης. Καὶ ἰδοὺ ἔκραξαν λέγοντες· τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ υἱὲ τοῦ Θεοῦ; Ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς;(:Και όταν ο Κύριος ήλθε στην απέναντι όχθη, στη χώρα των Γεργεσηνών, Τον συνάντησαν δύο δαιμονισμένοι που έβγαιναν από τα μνήματα που υπήρχαν εκεί, στα οποία ευχαριστιούνταν να κατοικούν. Ήταν και οι δύο επιθετικοί και πολύ επικίνδυνοι˙ τόσο, ώστε να μην μπορεί κανείς να περάσει απ’ τον δρόμο εκείνο. Και ξαφνικά απ’ τον φόβο τους κραύγασαν δυνατά και είπαν: “Ποια σχέση υπάρχει ανάμεσα σε μας και σε σένα, Ιησού, υιέ του Θεού; Ήλθες εδώ πρόωρα, πριν από τον καιρό της παγκόσμιας κρίσεως, για να μας βασανίσεις;”)»[Ματθ.8,28-29].

Επειδή ο κόσμος θεωρούσε τον Ιησού ακόμη ως έναν απλό άνθρωπο, ήρθαν τώρα οι δαίμονες και ανακηρύσσουν την θεότητά Του. Και αυτοί που την τρικυμισμένη πρώτα και τώρα, έπειτα από την εντολή Του, ησυχασμένη θάλασσα, δεν την άκουγαν που μαρτυρούσε με την απότομη γαλήνευσή της την ομολογία του Δημιουργού της, άκουγαν τους δαίμονες που κραύγαζαν αυτά, που ακριβώς και εκείνη κραύγαζε με τη γαλήνη της. Κι έπειτα, για να μη θεωρηθεί ότι η διακήρυξη αυτή των δαιμόνων απέβλεπε στην κολακεία του Ιησού που λίγο πριν με ένα πρόσταγμά Του είχε επιβληθεί στα στοιχεία της φύσης και είχε κοπάσει την τρικυμία, φωνάζουν δυνατά, βασιζόμενοι στην πείρα τους και λέγουν: «Ήρθες εδώ πρόωρα για να μας βασανίσεις;». Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο ομολογούν την έχθρα τους προς τον Κύριο, για να μη θεωρηθεί ύποπτη κολακείας η παράκλησή τους· γιατί δέχονταν αόρατα χτυπήματα και τους έδερνε χειρότερη από όσο την θάλασσα τρικυμία κι ένιωθαν να τρυπιούνται και να καίγονται και να παθαίνουν αθεράπευτα κακά και από την παρουσία Του μονάχα.

Τούτη ἡ Παναγία καὶ τὶς πέτρες θὰ τὶς κάνει Χριστιανὲς ἐκείνη τὴν ὥρα, ὄχι μόνο τοὺς ἀνθρώπους.

 Ο Γέροντας Χατζηφλουρέντζος [Μιχαήλ Πατσιάς] από τη Μηλιά Αμμοχώστου.

«Ο παππούς Χατζηφλουρέντζος διένυσε χιλιόμετρα και χιλιόμετρα με το παλιό του ποδήλατο μέσα σε βροχές και άνεμο, μέσα στο λιοπύρι και την υγρασία. Τα βράδια, όταν ο κόσμος κοιμόταν αμέριμνος, ένας μοναχικός ποδηλάτης με δίκυκλο που δεν είχε φανάρι, αλλά που προχωρούσε σαν να του έφεγγαν άγγελοι, περιφερόταν σε όλο το νησί ένδακρυς και με αγωνία θανάτου στα στήθη…

Περνούσε ρουμάνια και διάσελα, ανέβαινε ανηφοριές, διέσχιζε πεδιάδες και μεγάλες πολιτείες καταπονημένος και ακατάβλητος, να προειδοποιήσει, να κηρύξει μετάνοια. Έβλεπε τη σκοτεινή νεφέλη να έρχεται απειλητική και έτρεχε να προλάβει μήπως θα μπορούσε να αποτραπεί το κακό. Έβλεπε τις βόρειες ακτές να μαυρίζουν από τα εχθρικά πλοία, τους Τούρκους να προχωρούν ακάθεκτοι, σκορπώντας όλεθρο και φρίκη…»

Ήταν μια λαμπάδα προσευχής και ικεσίας αναμμένη συνεχώς μπροστά στα εικονίσματα, ένας στυλίτης δεόμενος αδιάκοπα στην Παναγία, μια πύρινη στήλη δύναμης πνευματικής και έρωτα προς τον Θεό, ένας ωκεανός δακρύων που πολιορκούσε μερόνυχτα το Θείο Έλεος.

Βουλγαρία - Ἡ Ἀνοιχτὴ Ἐπιστολὴ γιὰ τὴν προάσπιση τῆς καθαρότητας τῆς Ὀρθοδοξίας κατατέθηκε ἐπίσημα στὴν Ἱερὰ Σύνοδο

Η ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΕ ΕΠΙΣΗΜΑ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟ

Στις 30 Σεπτεμβρίου 2026 κατατέθηκε επίσημα στο πρωτόκολλο της Ιεράς Συνόδου η Ανοιχτή Επιστολή κληρικών, μοναχών και λαϊκών της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, με την οποία ζητείται να μην επιτραπεί η συλλειτουργία με τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο στην Ιερά Μονή της Ρίλας. Το έγγραφο, που απευθύνεται στον Αγιώτατο Πατριάρχη Βουλγαρίας Δανιήλ και στους σεβασμιώτατους μητροπολίτες, έλαβε τον επίσημο αριθμό πρωτοκόλλου 662 (όπως φαίνεται από το συνημμένο έγγραφο).

Η ιστορική αυτή ομολογιακή πράξη του λαού του Θεού στη Βουλγαρία συνοδεύεται από εκτενή κατάλογο υπογραφών περισσότερων από 2100 ορθόδοξων χριστιανών, ανάμεσά τους δεκάδων κληρικών, μοναχών και χιλιάδων λαϊκών. Τα ονόματα και τα σχόλιά τους έχουν καταγραφεί αναλυτικά στο έγγραφο «Υπογραφές στην Ανοιχτή Επιστολή προς την Ιερά Σύνοδο της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας — Πατριαρχείου Βουλγαρίας σχετικά με την επίσκεψη του πατρ. Βαρθολομαίου». Εκφράζουν με κατηγορηματικό τρόπο την αγωνία τους ως τέκνα της Εκκλησίας μπροστά στον κίνδυνο να εκτεθεί η Εκκλησία της πατρίδας μας από κανονική και δογματική άποψη, μέσω της κοινωνίας με έναν αρχιερέα που κηρύττει ανοιχτά αίρεση και νομιμοποιεί σχίσματα.

Η άγρυπνη συνείδηση της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας εκδηλώνεται με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο στις εμπεριστατωμένες θεολογικές και κανονικές τοποθετήσεις του κλήρου και του μοναχισμού της πατρίδας μας στα σχόλια που συνοδεύουν την έκκληση. Παρουσιάζουμε μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές ομολογιακές τοποθετήσεις των εκκλησιαστικών προσώπων που τάσσονται αποφασιστικά υπέρ της προάσπισης της Ιεράς Παράδοσης:

Κυριακή ΣΤ Λουκᾶ. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ ΛΟΥΚΑ [: Γαλ. 2, 16-20]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν ᾿Ιησοῦν ἐπιστεύσαμεν διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ(:Επειδή όμως μάθαμε από τη δική μας πείρα ότι δεν γίνεται δίκαιος ο άνθρωπος και δεν σώζεται με την τήρηση των τυπικών διατάξεων του μωσαϊκού νόμου, αλλά μόνο με την πίστη στον Ιησού Χριστό, γι' αυτό λοιπόν και εμείς πιστέψαμε στον Ιησού Χριστό, για να γίνουμε δίκαιοι και να σωθούμε από την πίστη στον Χριστό και όχι από τα έργα του μωσαϊκού νόμου· διότι όπως αναφέρεται και στους Ψαλμούς, με τα έργα του νόμου δεν θα δικαιωθεί και δεν θα σωθεί κανένας άνθρωπος)»[Γαλ.2,16· ερμ. απόδοση Παν. Τρεμπέλα].

Πρόσεξε και εδώ πώς με ασφάλεια λέγει τα πάτα. «Διότι όχι όμως ως κακό αλλά ως ασθενή στο να μας εξασφαλίσει τη σωτηρία», λέγει, «εγκαταλείψαμε τον μωσαϊκό νόμο». Εάν λοιπόν ο μωσαϊκός νόμος δεν παρέχει δικαίωση και σωτηρία στον άνθρωπο, είναι περιττή η περιτομή. Αλλά εδώ μεν έτσι αναφέρει· προχωρώντας όμως δείχνει ότι όχι μόνο είναι περιττή η περιτομή, αλλά και επικίνδυνη· κάτι το οποίο είναι και περισσότερο αξιοπαρατήρητο, το ότι δηλαδή στην αρχή μεν λέγει ότι «δεν δικαιώνεται ο άνθρωπος από τα έργα του νόμου», προχωρώντας όμως ομιλεί και με πιο βαριές εκφράσεις.

«Εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος;(:Αλλά όμως εάν υποθέσουμε ότι η τήρηση του μωσαϊκού νόμου είναι επιβεβλημένη, και συνεπώς εμείς που αφήσαμε τον νόμο, αμαρτήσαμε και βρεθήκαμε να είμαστε αμαρτωλοί μόνο και μόνο επειδή ζητούμε να δικαιωθούμε και να σωθούμε με την πίστη και την κοινωνία μας με τον Χριστό, τότε γεννιέται το άτοπο ερώτημα: “Άραγε ο Χριστός είναι υπηρέτης της αμαρτίας, αφού Αυτός μας ώθησε να αφήσουμε τον μωσαϊκό νόμο;”. Μη συμβεί να πούμε τέτοια βλασφημία)»[Γαλ.2,17]. «Διότι εάν δεν έχει δύναμη», λέγει, «η πίστη στον Χριστό να δικαιώσει, αλλά υφίσταται πάλι η αναγκαιότητα του μωσαϊκού νόμου, εκείνοι οι οποίοι εγκατέλειψαν τον νόμο για τον Χριστό και δεν δικαιώνονται από την άφεση, αλλά κατακρίνονται, θα βρούμε να γίνεται αίτιος της κατακρίσεως Αυτός, για τον οποίο, αφού εγκαταλείψαμε τον νόμο, καταφύγαμε στην πίστη».

Είδες σε πόσο αναγκαστική ατοπία οδήγησε τον λόγο και πώς αγωνίστηκε με δύναμη; «Διότι, εάν δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε τον νόμο», λέγει, «τον εγκαταλείψαμε όμως για τον Χριστό, πρόκειται να κριθούμε». Γιατί λοιπόν παραινείς και λέγεις αυτά στον Πέτρο, ο οποίος τα γνωρίζει αυτά ακριβέστερα από όλους; Δεν φανέρωσε σε αυτόν ο Θεός ότι δεν πρέπει να κρίνει άνθρωπο απερίτμητο για την περιτομή που δεν έχει κάνει; Μήπως όταν ομιλούσε στους Ιουδαίους γι΄ αυτά δεν αντιπαρατάχθηκε γενναιόψυχα από αυτήν την άποψη; Μήπως πάλι δεν απέστειλε από τα Ιεροσόλυμα σαφή διδασκαλία για αυτά;

Καὶ ἐπίσημα δοῦλοι τῶν τραπεζῶν – Καταργοῦν τὴν ἀντικαταβολὴ μὲ μετρητά!

Και επίσημα δούλοι των τραπεζών – Καταργούν την αντικαταβολή με μετρητά!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Με χαρακτηριστική «ευλάβεια» στη χρηματοπιστωτική ολιγαρχία, η κυβέρνηση Μητσοτάκη απαγορεύει και τις τελευταίες οδούς διαφυγής από το ψηφιακό χρήμα, όσες έχουν πλέον απομείνει. Η Νέα Δημοκρατία λειτουργεί ως Νέα Τραπεζοκρατία, και με τη χυδαία λογική του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν», βάζει τέλος στις πληρωμές με αντικαταβολή!

Βάζουν ταφόπλακα σε μια παραδοσιακή και άκρως αξιόπιστη μέθοδο αγοραπωλησιών που αποτελούσε πάντα τον πυρήνα της ελεύθερης αγοράς. Όπως συνήθως, η κυβέρνηση έφερε νύχτα το σχετικό νομοσχέδιο για δημόσια διαβούλευση, ώστε να το προωθήσει «αναίμακτα». Τι προβλέπει αυτό; Ένα (ακόμα) τεράστιο δώρο στο κράτος των τραπεζών. Γιατί χωρίς τέτοια «δωράκια», δεν θα μπορούσε ένα κόμμα σαν τη ΝΔ να χρωστά 600 εκατομμύρια στις τράπεζες και να μην τρέχει κάστανο, όπως γίνεται μέχρι σήμερα.

Το νομοσχέδιο λοιπόν καταργεί την υπηρεσία της αντικαταβολής (!) για την αγορά προϊόντων από το διαδίκτυο, που παραλαμβάνονται μέσω εταιρειών ταχυμεταφορών. Βλέποντας ότι οι αγορές μέσω διαδικτύου έχουν εκτιναχθεί σε αριθμό τα τελευταία χρόνια, η κυβέρνηση χαρίζει το διαδικτυακό εμπόριο σε ένα ιδιωτικό τραστ που απαιτεί να ελέγχει, να «φεσώνει» και να καταγράφει όλες τις αγορές μας: το τραπεζικό σύστημα. Οι πληρωμές θα γίνονται είτε κατά την παραγγελία, με χρεωστική ή πιστωτική κάρτα, τραπεζική μεταφορά ή ψηφιακό πορτοφόλι, είτε κατά την παράδοση με κάρτα, εφόσον ο διανομέας διαθέτει τερματικό POS.

Δήθεν για καταπολέμηση των «μαύρων συναλλαγών»

Ἱεροκανονικὴ ἀποτείχιση στὴν οἰκουμενιστικὴ σφηκοφωλιὰ τῆς Μητροπόλεως Δημητριάδος.

σ.σ. Την Κυριακή της 7ης Οικουμενικής Συνόδου επέλεξε ο π. Γεώργιος Σταύρου, Εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίας Παρασκευής στη Ζαγορά Πηλίου της Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού, για να ανακοινώσει την διακοπή μνημόνευσης του οικείου Μητροπολίτη Ιγνατίου, ο οποίος μέσω της μεταπατερικής σχολής Βόλου παίζει κομβικό ρόλο στην αποσάθρωση της Εκκλησίας της Ελλάδος. Πέραν των αιρετικών πλανών της που διασπούν και ξεσκίζουν την Εκκλησία, η εγκληματική εμπλοκή της στην «εκπαίδευση» οικουμενιστών «θεολόγων» που θα υπηρετούν το μόρφωμα των αχειροτόνητων σχισματικών της Ουκρανίας, συμβάλλει περαιτέρω στο σχίσμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας που άνοιξε η εμπλοκή του πατριάρχη Βαρθολομαίου σε αυτήν την δύσμοιρη χώρα.

Η λεγόμενη «Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών Βόλου», δεν έχει ως κινητήριο δύναμη τον φωτισμένο λόγο των Αγίων Θεοφόρων Πατέρων αλλά τις επιχορηγήσεις της άθεης μασονοκρατούμενης «ελληνικής» πολιτείας και τα αιρετικά κονδύλια από τα ευρωπαϊκά και διεθνή «ερευνητικά προγράμματα» που υπηρετούν τους σχεδιασμούς της λεγόμενης «νέας εποχής».

Ο π. Γεώργιος στην ομιλία του περιγράφει μόνο λίγες από τις πλάνες και διαστροφές που καλλιεργεί η βλάσφημη σχολή Βόλου, οι οποίες λειτουργούν ως ωρολογιακές βόμβες σε όλες τις πτυχές της ζωής μας, επηρεάζοντας μας και ως Χριστιανούς Ορθόδοξους, και ως Έλληνες και ως Πολίτες.

Ἐδῶ βλέπουμε τὴν εἰκόνα μὲ τὸν Ἅγιο Ἀντώνιο ποὺ ἀφιέρωσε ὁ Νικηταρὰς στὴν ἐκκλησία τῆς Γέννησης τῆς Θεοτόκου στὸ Ναύπλιο...

Ἐδῶ βλέπουμε τὴν εἰκόνα μὲ τὸν Ἅγιο Ἀντώνιο ποὺ ἀφιέρωσε ὁ Νικηταρὰς στὴν ἐκκλησία τῆς Γέννησης τῆς Θεοτόκου στὸ Ναύπλιο, τοῦ 1700, τῆς περιόδου τῆς ἑνετοκρατίας. Κάτω φαίνεται τὸ στασίδι στὸ ὁποῖο κάθονταν τακτικὰ ἡ γυναῖκα του. 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/10/1700.html

24 Ὀκτωβρίου. Ἀρέθα μεγαλομάρτυρος (β΄ αἰ.)· Σεβαστιανῆς μάρτυρος. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Σαββάτου κα´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Β´ Κορ. γ´ 12-18).

Β Κορ. 3,12        Ἔχοντες οὖν τοιαύτην ἐλπίδα πολλῇ παῤῥησίᾳ χρώμεθα,

Β Κορ. 3,12               Εχοντες, λοιπόν, μίαν τέτοιαν ελπίδα, ότι δηλαδή το εν Χριστώ έργον μας είναι αφαντάστως και αιωνίως, ένδοξον, προχωρούμεν και εργαζόμεθα με πολύ θάρρος δια την διάδοσιν του Ευαγγελίου.

Β Κορ. 3,13        καὶ οὐ καθάπερ Μωϋσῆς ἐτίθει κάλυμμα ἐπὶ τὸ πρόσωπον ἑαυτοῦ πρὸς τὸ μὴ ἀτενίσαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἰς τὸ τέλος τοῦ καταργουμένου.

Β Κορ. 3,13               Και προσφέρομεν καθαράν, χωρίς κανένα κάλλυμα, την νέαν διδασκαλίαν και το έργον μας, και όχι όπως ο Μωϋσής, ο οποίος έθετε κάλυμμα εμπρός στο πρόσωπον του, το οποίον κάλυμμα υπεδήλωνεν, ότι οι υιοί του Ισραήλ δεν θα ημποροσαν, εξ αιτίας της σκληροκαρδίας των, να ατενίσουν και να κατανοήσουν του καταργουμένου εκείνου Νομου το τέλος και τον σκοπόν, δηλαδή τον Χριστόν.

Οἱ φαντασίες στόν ὕπνο καί ἡ φυλακή τῆς ἀκοῆς-Πρόσεχε τί ἀκοῦς, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Οἱ φαντασίες στόν ὕπνο καί ἡ φυλακή τῆς ἀκοῆς-Πρόσεχε τί ἀκοῦς, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου-Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον, 22-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Δευτερονόμιο κεφ. 29. Ἡ προστασία τοῦ Ἰσραήλ ἀπό τόν Θεό, τό χρέος τῆς ὑπακοῆς καί τά ἀποτελέσματα τῆς ἀθέτησης τῆς Διαθήκης Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Δευτερονόμιο κεφ. 29. Ἡ προστασία τοῦ Ἰσραήλ ἀπό τόν Θεό, τό χρέος τῆς ὑπακοῆς καί τά ἀποτελέσματα τῆς ἀθέτησης τῆς Διαθήκης (ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά), 22-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Δευτερονόμιο κεφ. 28. Οἱ εὐλογίες γιά τούς ὑπάκουους καί οἱ κατάρες γιά τούς ἀπειθοῦντας στόν Νόμο τοῦ Θεοῦ Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Δευτερονόμιο κεφ. 28.  Οἱ εὐλογίες γιά τούς ὑπάκουους καί οἱ κατάρες γιά τούς ἀπειθοῦντας στόν Νόμο τοῦ Θεοῦ (ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά), 22-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Ἀνδρική ἐνδυμασία στίς γυναῖκες καί γυναίκεια στούς ἄνδρες , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἀποκάλυψις 19, 7-10. Ὁ γάμος τοῦ Ἀρνίου-Χριστοῦ μέ τήν Ἐκκλησία, Ἁγίων Πατέρων, Ν. Βασιλειάδη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀποκάλυψις 19, 7-10. Ὁ γάμος τοῦ Ἀρνίου-Χριστοῦ μέ τήν Ἐκκλησία, Ἁγίων Πατέρων, Ν. Βασιλειάδη, 21-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Δευτερονόμιο κεφ. 27. Ἡ καταγραφή τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ καί οἱ κατάρες τῶν παραβατῶν του Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Δευτερονόμιο κεφ. 27. Ἡ καταγραφή τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ καί οἱ κατάρες τῶν παραβατῶν του (ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά), 21-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὑπνωτισμός: Ἀποκρυφισμὸς καὶ χειραγώγηση

Υπνωτισμός: Αποκρυφισμός και χειραγώγηση 

Ι.Ν.ΑΓΙΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΙΣΤΙΑΙΑΣ

ΥΠΝΩΤΙΣΜΟΣ: ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ

Κατά τη διάρκεια του 19ου αι., επινοήθηκε ο όρος ύπνωση που περιγράφει ένα φαινόμενο που πηγαίνει πίσω στους «ναούς ύπνου» της αρχαίας Αιγύπτου και των Ασκληπιείων της αρχαίας Ελλάδας. Και παρόλο που εν μέρει συγκαλυφθεί από πολλούς σύγχρονους πνευματικούς «δασκάλους», η ύπνωση βρίσκεται επίσης στη βάση του σύγχρονου αποκρυφισμού. Ας δούμε εν συντομία αυτή την ιστορία:

Στη Γαλλία, κατά τη διάρκεια του 18ου αι., ο χριστιανός μυστικιστής Louis Claude de Saint-Martin (1743-1803) προσχώρησε στην Εταιρεία Αρμονίας στο Παρίσι. Αυτό είχε ιδρυθεί από τον διάσημο υπνωτιστή Anton Mesmer για να διδάξει την πρακτική του υπνωτισμού. Τα γραπτά του Saint-Martin αποτέλεσαν αργότερα τη βάση της μυστικιστικής παράδοσης του «Μαρτινισμού», η οποία στοχεύει να «επιδιορθώσει» το ρήγμα μεταξύ ανθρώπου και Θεού που συνέβη (κατά την άποψη του Saint-Martin) με την πτώση και την εκδίωξη του Αδάμ και της Εύας από τον Κήπο της Εδέμ. Ο Saint-Martin αργότερα άρχισε να ανησυχεί ότι ο Μεσμερισμός θα μπορούσε να εκθέσει τους ασκούμενους στην επιρροή των πνευμάτων ή των «αστρικών νοημόνων». Αλλά άλλοι πνευματικοί αποστάτες ανακάλυπταν τον Μεσμερισμό περίπου την ίδια εποχή και, επιπλέον, εισήγαγαν τις τεχνικές του στον γαλλικό «υψηλού επιπέδου» Ελευθεροτεκτονισμό.

Ἠ πρεσβυτέρα. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Ἡ πρεσβυτέρα

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα 

Κάποτε μᾶς εἴπανε κάτι πάρα πολύ δυσάρεστο καί ἀμέσως πῆγε ὁ σύζυγός µου στόν Ἅγιο, γιά νά τόν ἐνημερώσει:

-Παππούλη, μοῦ εἴπανε πῶς ἐδῶ καί καιρό ἡ τάδε πρεσβυτέρα δέν σεβότανε τό στεφάνι της καί τώρα ἔφυγε ἀπό τό σπίτι της.

-Μήν πεῖς τίποτα, σέ κανέναν..

Ὁ Πατριάρχης δωροφορούμενος ἀπο ὀσφυοκάμπτας κόλακας

Ἄλλο ἡ τιμή καί ἄλλο ἡ ἀξία. Ἡ τιμή δέν ἐπιμετρᾶται μέ 8.000 δολλάρια!

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΔΩΡΟΦΟΡΟΥΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΟΣΦΥΟΚΑΜΠΤΑΣ ΚΟΛΑΚΑΣ

Ἀπό τά πολλά παινέματα τά πιό πολλά εἶναι ψέματα. Καθώς κατελύθη ἡ πίστις, ἡ κανονική τάξις, ἡ συνοδικότης καί ἡ ἑνότης τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τόν Πατριάρχην Βαρθολομαῖον.

Τοῦ κ. Βασιλείου Κονδύλη, θεολόγου

Ἄλλο ἡ τιμή καί ἄλλο ἡ ἀξία. Ἡ τιμή δέν ἐπιμετρᾶται μέ 8.000 δολλάρια!Ἰδιαίτερο προβληματισμὸ προκαλεῖ στὴν ἑλληνοαμερικανικὴ Ὁμογένεια ἡ πρωτοβουλία τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς νὰ ζητήσει ἀπὸ τὶς ὀκτὼ Μητροπόλεις τῆς δικαιοδοσίας της νὰ συνεισφέρουν ἀπὸ 1.000 δολλάρια ἡ καθεμία, προκειμένου νὰ ἀγορασθεῖ ἐπετειακὸ δῶρο γιὰ τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, μὲ ἀφορμὴ τὴ συμπλήρωση 35 ἐτῶν πατριαρχικῆς διακονίας.

Σύμφωνα μὲ δημοσίευμα τοῦ «Alfavita», τὸ ὁποῖο ἐπικαλεῖται σχετικὲς πληροφορίες τοῦ «Ἐθνικοῦ Κήρυκα», ἡ πρωτοβουλία ἀνήκει στὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀμερικῆς Ἐλπιδοφόρο, ἐνῶ ὁ Ἐπίσκοπος Διοκλείας Νεκτάριος ἀπευθύνθηκε σχετικά πρὸς τοὺς Μητροπολίτες. Ἡ ἐπιστολὴ χαρακτηρίζει τὴν 35η ἐπέτειο «σημαντικὴ πνευματικὴ ἐπέτειο» καὶ «ἱστορικὸ γεγονός», ἐνῶ ζητεῖται ἀπὸ κάθε Μητρόπολη συνεισφορὰ 1.000 δολλαρίων μὲ τὴ χαρακτηριστικὴ ἔνδειξη «Patriarch gift 35 years».

Ἂς κάνουμε τὸν ἁπλούστερο πολλαπλασιασμό: ὀκτὼ Μητροπόλεις ἐπὶ 1.000 δολλάρια σημαίνει 8.000 δολλάρια. Δὲν πρόκειται, λοιπόν, γιὰ κάποιο συμβολικὸ ἀναμνηστικὸ μικρῆς ἀξίας. Πρόκειται γιὰ συγκέντρωση ἑνὸς διόλου εὐκαταφρόνητου ποσοῦ, προκειμένου νὰ προσφερθεῖ ἕνα «δῶρο» στὸν Προκαθήμενο τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Καὶ ἐδῶ ἀκριβῶς ἀρχίζουν τὰ ἐρωτήματα.

«Ἡ προσκύνησις τοῦ ‘‘πιθήκου τοῦ Χριστοῦ’’»

«Ἡ προσκύνησις τοῦ ‘‘πιθήκου τοῦ Χριστοῦ’’[1]»

Πορφυρίτης

Εἶναι πράγματι ὀδυνηρή ἡ, κατά τήν ἀνάγνωση τῆς Ἀποκαλύψεως τοῦ Ἰωάννου, συνειδητοποίηση δύο σημείων: α) ὅτι ἐνῶ ἀναγιγνώσκεις ἕνα προφητικό βιβλίο, μέ γεγονότα πού πρόκειται νά συμβοῦν στό μέλλον, ἀντιλαμβάνεσαι ὅτι αὐτά πλέον εἶναι εἰκόνες καί γεγονότα τῆς καθημερινότητάς σου. Καί β) ὅτι οἱ περισσότεροι ἐξ ἡμῶν βρισκόμαστε στήν λανθασμένη πλευρά τῆς Ἱστορίας.

Καί καθώς βρισκόμαστε στά «ἔσχατα τῶν ἐσχάτων»[2], κατά τήν ρήση τοῦ ὁσίου γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου, ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι ἡ μᾶζα, ὁ ὄχλος προτιμᾷ τή μύησή του στό μυστήριο τῆς ἀνομίας, ἀντί γιά τήν εἴσοδό του στήν χαρά τοῦ Κυρίου, στό μυστήριο τῆς εὐσεβείας. Αὐτές οἱ δύο «πλευρές», τά δύο αὐτά μυστήρια συμβαδίζουν καί «ξεκινοῦν νά ἐνεργοῦν ἤδη ἀπό τούς πρώτους ἀπογόνους τοῦ Ἀδάμ»[3].

Παρατηρῶντας τήν ἐποχή μας, ἀντιλαμβανόμαστε, χωρίς ἰδιαίτερη δυσκολία, ὅτι τό εὐγενές δημιούργημα τῆς κτίσεως, ὁ ἄνθρωπος, μετετράπη σέ «σάρκες», «κρέατα», χειρότερος τῶν ζώων. Ἡ κριτική σκέψη ἐξουδετερώθηκε ἀπό τήν πλύση ἐγκεφάλου τῆς τηλεόρασης καί τοῦ διαδικτύου. Τό μυαλό παρέλυσε ἀπό τήν ἀγυμνασία· προτιμᾷ πλέον, τήν εἰκόνα ἀπό τήν βάσανο τῆς μελέτης. Ἀνώτερα καί αἰώνια ἰδανικά, ὅπως ἡ ἐλευθερία, καταπατήθηκαν ἀπό τήν ἐφήμερη ἀπόλαυση τῆς σάρκας. Τό εἴδαμε αὐτό καθαρά, στήν σκοτεινή περίοδο τῆς κορωνοχούντας.

2η ἐπιστολὴ πιστῶν πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Κύπρου γιὰ τὸν Ἐσταυρωμένο

Κατατέθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2026 στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου και δεύτερη συμπληρωματική επιστολή όπως ζήτηθηκε για τον Εσταυρωμένο. Η επιστολή έχει ως εξής:

Θέμα: Συμπληρωματική διευκρίνιση – Αίτημα πιστών προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου για αποκατάσταση της τάξης επί της παραδόσεως του Εσταυρωμένου όπισθεν της Αγίας Τραπέζη

Μακαριώτατε, Άγιοι Συνοδικοί Αρχιερείς

Την ευχή σας

Αναφορικά με το υποβληθέν αίτημα πιστών της Εκκλησίας της Κύπρου με ημερομηνία 24 Ιουλίου 2026, με το οποίο ζητείται από την Ιερά Σύνοδο μας, όπως αποκαταστήσει την τάξη που επί’ αιώνας εφαρμόζεται στις εκκλησίες μας, δηλαδή να βρίσκεται ο Εσταυρωμένος μας όπισθεν της Αγίας Τραπέζης, σας διαβιβάζουμε την κάτωθι συμπληρωματική διευκρίνιση.

Το πρόβλημα της καταπάτησης της καθιερωθείσας αυτής παραδόσεως παρουσιάζεται ιδιαίτερα στην Λεμεσό, όπου χρόνο με τον χρόνο οξύνεται, με αποτέλεσμα σε δεκάδες εκκλησίες να έχει ήδη αφαιρεθεί ο Εσταυρωμένος από το Ιερό Βήμα και σε κάθε νέο Ιερό Ναό να μην τοποθετείται πλέον. Δηλαδή διαπιστώνεται ότι η εξαίρεση έγινε σταδιακά κανόνας στην Λεμεσό.

23 Ὀκτωβρίου. † Ἰακώβου ἀποστόλου τοῦ ἀδελφοθέου (†63). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἀποστόλου, Κυριακῆς κ΄ ἐπιστολῶν (Γαλ. α΄ 11-19).

Γαλ. 1,11           Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπ᾿ ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον·

Γαλ. 1,11                    Σας καθιστώ δε γνωστόν, αδελφοί, ότι το Ευαγγέλιον, το οποίον εγώ εκήρυξα εις σας δεν είναι έργον ανθρώπου και δεν εκφράζει σκέψεις ανθρώπων.

Γαλ. 1,12           οὐδὲ γὰρ ἐγὼ παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτὸ οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ δι᾿ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Γαλ. 1,12                    Διότι εγώ-όπως άλλωστε και οι άλλοι Απόστολοι-δεν έχω παραλάβει αυτό από άνθρωπον ούτε το εδιδάχθην από άνθρωπον, αλλά το παρέλαβα κατ' ευθείαν δι' αποκαλύψεων, τας οποίας ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός μου εφανέρωσε.

Ἀπαράδεκτη Οὔρσουλα: μίλησε γιὰ «Μακεδονικὴ γλῶσσα καὶ πολιτισμό»

Τραγική εμφάνιση της Ούρσουλα Φον Ντερ Λέϊεν στα Σκόπια. Ζήτησε την επανέναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων για το πρώτο κεφάλαιο, αδιαφορώντας για τις Ελληνικές και Βουλγαρικές ευαισθησίες.

Στην συνέντευξη Τύπου παρουσία του πρωθυπουργού της Ψευδομακεδονίας, του κράτους που δυστυχώς ο Αλέξης Τσίπρας αναγνώρισε ως «Βόρεια Μακεδονία», η ανυπόληπτη επικεφαλής της ΕΕ, Ursula von der Leyen, είπε χαρακτηριστικά:

«Το μήνυμά μου είναι σαφές: είστε μέρος της Ευρώπης και τώρα πρέπει να κάνετε ένα και μόνο αποφασιστικό βήμα μπροστά και να ανοίξετε το πρώτο κεφάλαιο.

Διαβάζουμε.

Βεβαίως, αν ο Κύριος έκρινε σύμφωνα με το ουράνιο μέτρο της δικαιοσύνης, ελάχιστοι θα γλίτωναν από το αιώνιο πυρ. Εκείνος όμως γνωρίζει την αδυναμία και το πάθος μας και θα μας κρίνει λαμβάνοντας όλα αυτά υπόψη, έτσι ώστε ακόμη και ένα ποτήρι νερό που δίνεται σε έναν διψασμένο στο όνομά Του, να λογιστεί σε εμάς ως καλό έργο.

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/10/blog-post_769.html

Δευτερονόμιο κεφ. 26. Ἐντολές γιά τίς προσφορές τῶν ἀπαρχῶν καί τῆς δεκάτης, ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Δευτερονόμιο κεφ. 26. Ἐντολές γιά τίς προσφορές τῶν ἀπαρχῶν καί τῆς δεκάτης, 21-10-2026, ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Σαρκικές σχέσεις πρό τοῦ γάμου , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Κάθε πόνος εἶναι ἕνα μαρτύριο

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Κάθε πόνος εἶναι ἕνα μαρτύριο

«Πρὸ δὲ τούτων πάντων ἐπιβαλοῦσιν ἐφ᾽ ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συναγωγὰς καὶ φυλακάς, ἀγομένους ἐπὶ βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνας ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου» (: Ἀλλὰ προτοῦ νὰ γίνουν ὅλα αὐτά, θὰ βάλουν τὰ χέρια τους ἐπάνω σας διὰ νὰ σᾶς συλλάβουν καὶ θὰ σᾶς καταδιώξουν, καὶ θὰ σᾶς παραδίδουν εἰς συναγωγὰς διὰ νὰ σᾶς δικάσουν, καὶ εἰς φυλακάς, καὶ θὰ ὁδηγῆσθε ἐνώπιον βασιλέων καὶ ἡγεμόνων, ἐπειδὴ θὰ πιστεύετε εἰς τὸ ὄνομά μου καὶ θὰ μὲ ὁμολογῆτε Κύριόν σας καὶ Σωτῆρα σας) (Λκ. κα΄,12).

Ἡ ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας εἶναι γεμάτη ἀπὸ διώξεις καὶ μαρτύρια τῶν μελῶν της. Ἀλλά τό νά πάσχη κανείς γιά τόν Χριστό εἶναι χάρις καί χάρισμα καί δωρεά.

Πρέπει νὰ φοβούμεθα τοὺς διωγμούς καί τά μαρτύρια;

Ὁ ἱερός Χρυσόστομος, ὅταν τόν κατεδίωκε ἡ Εὐδοξία καί τόν ἔστειλε ἐξορία, ἔγραψε στήν ἐπιστολή του πρός τόν Ἐπίσκοπο Κυριακό.

«Μὴ λιποψυχήσεις, οὔτε ν᾿ ἀμελήσης. Γιατὶ κι ἐγώ, ὅταν ἀπομακρυνόμουν ἀπ᾿ τὴν πόλη, γιὰ τίποτα ἀπ᾿ αὐτὰ δὲν φρόντιζα, ἀλλ᾿ ἔλεγα στὸν ἑαυτό μου:

Ἄν θέλη ἡ βασίλισσα νὰ μ᾿ ἐξορίση, ἄς μ᾿ ἐξορίση: “Τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς” (Ψαλμ. 23,1).

Ἄν θέλη νὰ μὲ πριονίση, ἄς μὲ πριονίση. Ἔχω γιὰ ὑπόδειγμα τὸν Ἡσαΐα.

Ἄν θέλη νὰ μὲ πετάξη στὸ πέλαγος, φέρνω στὴ μνήμη μου τὸν Ἰωνᾶ (Ἰωνᾶ 1,15).

Ἄν θέλη νὰ μὲ ρίξη στὴν κάμινο τοῦ πυρός, ἔχω τοὺς τρεῖς παῖδες ποὺ ἔπαθαν τὸ ἴδιο (Δαν. 3, 1-23).

Τό κρεβάτι του. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΟΥ. ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα

Ἐδῶ στή γειτονιά ἦταν ἕνας µαραγκός, ὁ κ. θανάσης, καί πῆγε ὁ Ἅγιος στο ξυλουργεῖο του καί τοῦ εἶπε «Θέλω νἀ μοῦ κάνεις µία ντιβανοκασέλα, ὅπως αὐτή πού ἔκανες στόν τάδε. Τή θέλω γιά νά κοιμᾶμαι µέσα, Γιατί δέν κοιμᾶσαι στὀ κρεβάτι σου; Ἡ ντιβανοκασέλα δέν εἶναι γιά ὕπνο. Πῶς θά βολευτεῖς ἐκεῖ µέσα;

Εὐθανασία σὲ παιδιά: Βαδίζει ἡ Ὁλλανδία στὸν δρόμο τῶν ναζιστικῶν ἐγκλημάτων;

Το άτυχο δίχρονο αγοράκι είναι το πρώτο παιδί που σκοτώθηκε με ευθανασία στην Ολλανδία και στο κόσμο. (Πηγή: https://www.instagram.com/p/DdUOY0XlqmP/)

Ποιος αποφασίζει ότι η ζωή ενός παιδιού δεν αξίζει να συνεχιστεί; Η ευθανασία ανηλίκων στην Ολλανδία και τα ερωτήματα που γεννά η ιστορική μνήμη της ναζιστικής εξόντωσης ανθρώπων με αναπηρία.

Από τον Alex Schadenberg (Άμστερνταμ, Ολλανδία) για την ιστοσελίδα του lifenews.com

Η εφημερίδα NL Times ανέφερε στις 09/09/26 ότι στα τέλη του 2025 διενεργήθηκε στην Ολλανδία ο πρώτος θάνατος παιδιού κάτω των 12 ετών με ευθανασία. Το παιδί ήταν ηλικίας περίπου 2 ετών.

Η Ολλανδία επιτρέπει εδώ και πολλά χρόνια την ευθανασία βρεφών (κάτω του 1 έτους) βάσει του πρωτοκόλλου Groningen Η συγκεκριμένη περίπτωση διαφέρει, καθώς το παιδί δεν ήταν νεογέννητο.

Το άρθρο του Σεπτεμβρίου ήταν συνέχεια δημοσιεύματος του Ιουνίου 2026, και επιβεβαίωνε ότι είχε όντως λάβει χώρα ο πρώτος θάνατος παιδιού μέσω ευθανασίας.

Το ρεπορτάζ των NL Times ανέφερε τα εξής:

Το παιδί γεννήθηκε πολύ πρόωρα, μόλις στις 26 εβδομάδες κύησης. Γρήγορα διαπιστώθηκε ότι έπασχε από σοβαρή εγκεφαλική βλάβη, η οποία το οδήγησε σε σοβαρή εγκεφαλική παράλυση και προβλήματα όρασης. Η κατάσταση επιδεινωνόταν από συχνές και σοβαρές επιληπτικές κρίσεις, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό δεν ανταποκρίνονταν στην φαρμακευτική αγωγή. Αυτό έκανε το παιδί ανήσυχο και ανίκανο να κοιμηθεί για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Επίσης, συσσωρευόταν βλέννα στους πνεύμονες, γεγονός που καθιστούσε την αναπνοή και την κατάποση εξαιρετικά δύσκολες.

Ὁ ὕπνος – Ἁγίου Παισίου Βελιτσκόφσκυ.

Ο ύπνος – Αγίου Παισίου Βελιτσκόφσκυ.

(Πῶς θά τόν πολεμήσωμε)

1. Στήν ἔρημο, στήν μόνωση, στήν ἐρημητική ζωή, οἱ κυριώτεροι πόλεμοι εἶναι οἱ ἑξῆς ἕξι: ὀκνηρία, δειλία – μελαγχολία, ὕπνος, ἀπογοήτευση, βαριεστημάρα – ἀκηδία, φόβος.

Οἱ ἅγιοι πατέρες, γιά νά προφυλάξουν τούς μοναχούς, νά μή πέφτουν στά πάθη αὐτά, τούς ἀπαγορεύουν νά ζοῦν μόνοι τους.

2. ᾿Από τά πάθη αὐτά τό πιό ὀλέθριο εἶναι ὁ ὕπνος. Εἶναι πιό ὀλέθριος καί ἀπό τήν ὀκνηρία‧ καί αὐτό, γιατί ὁ ὕπνος προκαλεῖ πολλά ἄλλα πάθη.

῾Η βαριεστημάρα (ἤ ἀκηδία) καί ὁ φόβος προσβάλλουν τόν ἄνθρωπο πότε-πότε. ῾Η νωθρότητα καί ἡ τεμπελιά δέν μᾶς ἀφήνουν οὔτε στιγμή. ᾿Από τήν νωθρότητα καί τεμπελιά δέν εἶναι πού κοιμᾶται κανείς ἀχόρταγα; Ὅταν ὁ ζοφώδης ὕπνος μᾶς νικάει, ἡ ἀσκητική ζωή γίνεται μελαγχολική. ῾Ο μοναχός γεμίζει τότε λύπη γιά τόν χρόνο πού ἔχασε. Καί τότε τοῦ ἔρχεται ἀπογοήτευση γιά τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς μας. Καί τότε κάνει τήν ἐμφάνισή της μιά σκέψη, πού τοῦ τραυματίζει τήν συνείδηση. Τοῦ λέγει: «Μάταιος ὁ κόπος σου, ἀφοῦ σέ νίκησε ὁ ὕπνος»! ᾿Αδελφοί, ὁ ὕπνος εἶναι μεγάλη συμφορά! Γιατί, ὅπως τά σύννεφα κρύβουν τόν ἥλιο, ἔτσι καί ἡ ὀμίχλη τῆς πολυϋπνίας σκεπάζει τήν θεωρητική δύναμη τοῦ νοῦ‧ καί τότε ἡ λήθη τοῦ Θεοῦ τοῦ δημιουργεῖ μιά κατάσταση, σάν νά τόν σκεπάζει προπέτασμα καπνοῦ. Καί τότε ὁ μοναχός καταντάει ἀναίσθητος σέ κάθε ἔργο πνευματικό‧ καί τά λησμονεῖ ὅλα.

Ὅταν οἱ φύλακες τό ρίχνουν ἔξω, τότε χτυπᾶνε οἱ ληστές. Ὅταν ὁ νοῦς γίνεται ἀναίσθητος, τότε καί ὁ ἴδιος σκοτίζεται‧ καί ἀφήνει τά πάθη νά παρεισδύουν μέσα.

Οἱ δαίμονες μᾶς σκοτίζουν τόν νοῦ, φέρνοντάς του μιά μαυρίλα‧ σβήνουν τήν ἐσωτερική φωτιά μας μέ «νερό». Ἔτσι λοιπόν, μέ τήν νύστα καί υπνηλία μᾶς νικᾶνε τόσο, πού βρίσκουν τήν εὐκαιρία, νά κλέψουν ἀπό τήν ψυχή μας ὅλα της τά ἀγαθά καί νά τῆς ἐπιτεθοῦν μέ πολλά πάθη. ῾Η προσπάθεια καί ὁ ἀγώνας τῶν δαιμόνων ἐναντίον μας συνίσταται, στό νά ἀποτραβήξουν τόν νοῦ μας ἀπό τόν Θεό καί ἀπό τήν συνεχῆ ἐργασία. Γι’ αὐτό ὁρμοῦν ἐναντίον μας‧ καί προσπαθοῦν μέ κάθε τρόπο, νά μᾶς κρατοῦν στήν ματαιότητα τῆς ἐποχῆς μας καί νά μᾶς βυθίζουν σέ ἕναν ὕπνο, τέτοιο, πού νά μποροῦν μετά, νά μᾶς κλέβουν τόν χρόνο μας καί νά μᾶς κάνουν νωθρούς καί ὀκνηρούς.

3. ῾Ο ὕπνος εἶναι ἕνα φαινόμενο, πάντοτε τό ἴδιο. Ὄμως, ἐκεῖνα πού τόν προκαλοῦν, εἶναι πολλά καί διάφορα. Μᾶς ἔρχεται:

• ἀπό ἀπαίτηση τῆς φύσης μας‧

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ Ὁ νέος Καταστατικὸς Χάρτης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καὶ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Ο νέος Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Κύπρου και τα ανθρώπινα δικαιώματα

Προς την Κυπριακή Κυβέρνηση, τη Βουλή των Αντιπροσώπων, τη Νομική Υπηρεσία και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς

Ο νέος Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Κύπρου του 2026 δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο ως εσωτερική υπόθεση της Εκκλησίας.

Η Εκκλησία έχει συνταγματικά κατοχυρωμένη αυτονομία. Η αυτονομία όμως δεν σημαίνει ότι ένας εσωτερικός Καταστατικός Χάρτης μπορεί να παραμερίζει θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της δίκαιης δίκης.

Μια προσεκτική ανάγνωση του ίδιου του νέου Χάρτη δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα. 


Άρθρο 65 — δίκες χωρίς ακροατήριο


Ο νέος Χάρτης προβλέπει ότι όλες οι δικαστικές διαδικασίες διεξάγονται χωρίς παρουσία ακροατηρίου.

Αυτό δημιουργεί ευθεία σύγκριση με το άρθρο 30 του Συντάγματος, που κατοχυρώνει τη δημόσια ακροαματική διαδικασία, και με το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, που θεωρεί τη δημόσια δίκη βασική εγγύηση της δικαιοσύνης.

Η μυστική δίκη δεν μπορεί να αποτελεί τον κανόνα. Ο αποκλεισμός του κοινού απαιτεί ειδική και αναλογική δικαιολόγηση.


Άρθρο 66§2 — αποκλεισμός των πολιτειακών δικαστηρίων


Ακόμη σοβαρότερο είναι το άρθρο 66§2, το οποίο ορίζει ότι δεν επιτρέπεται σε κληρικό να προσφεύγει στα πολιτειακά δικαιοδοτικά όργανα για την επίλυση εκκλησιαστικών διαφορών.

Εδώ τίθεται ένα θεμελιώδες συνταγματικό ερώτημα:

Μπορεί ένας εσωτερικός Καταστατικός Χάρτης να αποκλείσει την πρόσβαση ενός πολίτη στα δικαστήρια της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Το άρθρο 30 του Συντάγματος κατοχυρώνει την πρόσβαση στη δικαιοσύνη. Το άρθρο 110 κατοχυρώνει την εκκλησιαστική αυτονομία.

Η σχέση αυτών των δύο διατάξεων απαιτεί άμεσο και ανεξάρτητο δικαστικό έλεγχο.

22 Ὀκτωβρίου. Ἀβερκίου ἰσαποστόλου ἐπισκόπου Ἱεραπόλεως (†167), τῶν ἐν ᾿Εφέσῳ ἁγίων ἑπτὰ παίδων (†250). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Πέμπτης κα΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Κλσ. α΄ 24 - β΄ 1).

Κολ. 1,24           Νῦν χαίρω ἐν τοῖς παθήμασί μου ὑπὲρ ὑμῶν καὶ ἀνταναπληρῶ τὰ ὑστερήματα τῶν θλίψεων τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ σαρκί μου ὑπὲρ τοῦ σώματος αὐτοῦ, ὅ ἐστιν ἡ ἐκκλησία,

Κολ. 1,24                   Τωρα δε φυλακισμένος και δέσμιος χαίρω δια τα παθήματα, που υποφέρω προς χάριν σας και αναπληρώνω όσα δεν επρόφθασε να πάθη δια σας ο Χριστός, τα αναπληρώνω σαν εργάτης του Ευαγγελίου του, που εν μέσω κόπων και κινδύνων και θλίψεων, προσφέρω την σωτηρίαν στους συγχρόνους μου ανθρώπους. Και υφίσταμαι αυτά δια το σώμα του Χριστού, το οποίον είναι η Εκκλησία.

Εἰδωλολτρικὴ ἡ ἀπεικόνιση τοῦ Χριστοῦ γιὰ τὸν Περιστερίου Γρηγόριο, μέσον ἁγιασμοῦ γιὰ τὴν 7η Οἰκουμενικὴ Σύνοδο.

Συντονιστική Επιτροπή Πιστών Ι.Μ. Περιστερίου

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Mνήμην ἐπιτελοῦμεν τῶν Ἁγίων καὶ μακαρίων Πατέρων, τῶν ἐν Νικαίᾳ συνελθόντων τὸ δεύτερον, ἐπὶ τῶν εὐσεβῶν καὶ φιλοχρίστων Βασιλέων, Κωνσταντίνου καὶ Εἰρήνης, κατὰ τῶν δυσσεβῶς καὶ ἀμαθῶς καὶ ἀπερισκέπτως τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΝ ΕΙΠΟΝΤΩΝ, καὶ τὰς σεπτὰς καὶ Ἁγίας εἰκόνας καταβαλόντων.

Οι Άγιοι Πατέρες μάς παρέδωσαν ότι διά «τῆς ἀναζωγραφήσεως εἰς ὑπόμνησιν καὶ μνήμην ἀνάγεσθαι δύνασθαι πρὸς τὸ πρωτότυπον, καὶ ἐν μεθέξει γίνεσθαί τινος ἁγιασμοῦ».

Μέσω της εικονικής απεικόνισης, (και περισσότερο απ’ όλες αυτής του Χριστού) αποκτούμε την δυνατότητα να οδηγούμαστε προς το πρωτότυπο και να ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΜΕΤΟΧΟΙ ΑΓΙΑΣΜΟΥ.

Μητροπολίτης Περιστερίου Γρηγόριος (περί της ιεράς εικόνας του Εσταυρωμένου) :

Καί ἔτσι, ἁγίασε!

«Ἡ καρδιά του ἦταν εὐαίσθητη. Εἶχε τήν ἱκανότητα νά ἀγαπᾶ χωρίς όρια κάθε ἄνθρωπο πού βρισκόταν ἀπέναντί του ξεχνώντας τόν ἴδιο του τόν ἑαυτό.

Πρόσεχε τί βλέπεις - Ἡ φυλακή τῆς ὁράσεως, Ἁγ. Νικοδήμου - Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Πρόσεχε τί βλέπεις - Η φυλακή τῆς ὁράσεως, Αγ. Νικοδήμου - Συμβουλευτικον Εγχειρίδιον, 20-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Σαρκικά ἁμαρτήματα καί Θεία Κοινωνία , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

«Πολλοί γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δέ ἐκλεκτοί» , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

«Τέκνα μοιχῶν ἀτέλεστα» , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἐπιστολές ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ 5

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ 5

Γιά τήν ὠφέλεια τῆς παραδόσεώς μας

στό θέλημα τοῦ Θεοῦ (στόν ἀδελφό του Πέτρο Αλεξάντροβιτς)

Οἱ ἅγιοι πατέρες συνήθιζαν, ὅταν ἤθελαν νά μιλήσουν γιά κάποιο θέμα, ν' ἀρχίζουν μέ τά ἑπόμενα λόγια:

“Ας γίνει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ σέ ὅλους μας! Δόξα τῷ Θεῷ γιά ὅλα ὅσα μᾶς συμβαίνουν καί θά μᾶς συμβοῦν, ὅσο βαριά ἤ πικρά κι ἄν εἶναι αὐτά!”. Ὁ Θεός εἶναι καί στίς εὐεργεσίες του πολυέλεος καί στίς τιμωρίες του πολυέλεος. Κάθε χριστιανός πρέπει να κατανοεῖ καί νά παραδέχεται αὐτή τήν ἀλήθεια.

Συχνά ὁ Θεός μᾶς ἀφαιρεῖ κάτι το υλικό καί πρόσκαιρο καί, σέ ἀντικατάστασή του, μᾶς δίνει κάτι τό πνευματικό καί αἰώνιο. Οἱ ἄνθρωποι, ὅμως, δεμένοι καθώς εἴμαστε μέ τά ὑλικά πράγματα καί μέ τήν πρόσκαιρη ζωή, ἀγνοοῦμε ὅτι ἔτσι ὁ Πλάστης μας μᾶς ὁδηγεῖ στά αἰώνια καί ἀνεκτίμητα ἀγαθά.

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης. Ἀλάνθαστος ἰατρός

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ. ΑΛΑΝΘΑΣΤΟΣ ΙΑΤΡΟΣ.

Μαρτυρία ανώνυμης μοναχῆς

Ἀλάνθαστος ἰατρός

Μοῦ ἦταν ξεκάθαρο πώς κάθε φορά πού πήγαινα ὁ Ἅγιος γνώριζε τούς λογισμούς μου, τίς ἀνησυχίες μου καί γενικότερα τήν κατάσταση τῆς ψυχῆς μου. Συνήθως πρίν νά τοῦ μιλήσω, ἄρχιζε καί μοῦ τά ἔλεγε καί ἀνέπαυε τόσο πολύ τήν ψυχή μου πού ἔφευγα εύτυχισμένη. Όμως γνώριζε καί τό μέλλον τῆς ὑγείας μου, διότι μία φορά μοῦ εἶπε:

Βλέπω ὁτὴν κοιλιἀ σου ἔχεις ἕνα πρόβλημα καί ἀργότερα θα ἔχεις αἰμορραγίες,

Τι λέτε, Γέροντα; Δέν ἔχω τίποτα... Γιατρός εἶμαι.

Ἅα.,, Καλά, καλά.

«Νηστεία πρὸ τῆς Θείας Μεταλήψεως; Ναί!» (Μέρος Γ΄)

«Νηστεία προ της Θείας Μεταλήψεως; Ναι!»

(Ξενίας δεσποτικής και αθανάτου τραπέζης, εν υπερώω τόπω ταις υψηλαίς φρεσί, πιστοί, δεύτε απολαύσωμεν – Μ. Τετάρτη Εσπέρας)

ΜΕΡΟΣ Γ΄

Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός

Υπάρχει μια κλιμάκωση της προετοιμασίας προ της Θ. Μεταλήψεως στα όρια του χρόνου μέχρι το «μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε», από τους υπεύθυνους πνευματικούς.

Αν, όμως, κανείς υιοθετήσει τη θεολογική γραμμή (γέφυρα) που ένωσε τους Ισραηλίτες με το όρος Σινά, με το Νόμο του Θεού και με την παρουσία Του, θα κατανοήσει την σκοπιμότητα-αναγκαιότητα της τριήμερης νηστείας προ της Θ. Κοινωνίας.

Στην Π. Διαθήκη (Έξοδος, κεφ. 19, 9-15), διαβάζουμε:

«Είπε δε Κύριος προς Μωϋσήν· ιδού εγώ παραγίνομαι προς σε εν στύλω νεφέλης, ίνα ακούση ο λαός λαλούντος μου προς σε και σοί πιστεύσωσιν εις τον αιώνα. Ανήγγειλε δε Μωϋσής τα ρήματα του λαού προς Κύριον. Είπε δε Κύριος προς Μωϋσήν· καταβάς διαμάρτυραι τω λαώ και άγνισον αυτούς σήμερον και αύριον, και πλυνάτωσαν τα ιμάτια· και έστωσαν έτοιμοι εις την ημέραν την τρίτην· τη γάρ ημέρα τη τρίτη καταβήσεται Κύριος επί το όρος το Σινά εναντίον παντός του λαού. και αφοριείς τον λαόν κύκλω λέγων· προσέχετε εαυτοίς του αναβήναι εις το όρος και θιγείν τι αυτού· πας ο αψάμενος του όρους θανάτω τελευτήσει. Ουχ άψεται αυτού χείρ∙ εν γάρ λίθοις λιθοβοληθήσεται ή βολίδι κατατοξευθήσεται· εάν τε κτήνος εάν τε άνθρωπος, ου ζήσεται. Όταν αι φωναί και αι σάλπιγγες και η νεφέλη απέλθη από του όρους, εκείνοι αναβήσονται επί το όρος. Κατέβη δε Μωϋσής εκ του όρους προς τον λαόν και ηγίασεν αυτούς και έπλυναν τα ιμάτια. Και είπε τω λαώ· γίνεσθε έτοιμοι, τρείς ημέρας μη προσέλθητε γυναικί».

Ἡ Θεοτόκος Μαριάμ. Ἡ Μήτηρ τοῦ Κυρίου καί Μήτηρ τῆς ζωῆς ἡμῶν!

[Ὁμιλία εἰς τήν Συνεδριακήν Αἴθουσαν τοῦ Ἱεροῦ Προσκυνήματος

Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Θεοφόρου Ζόγκα Ἄργους Ἀργολίδος

τήν 5ην Ὀκτωβρίου 2026 ν.ἡ., ἡμέραν Δευτέραν τό ἑσπέρας].

Γέροντος ΜΑΞΙΜΟΥ Ἰβηρίτου

Σοί, τῇ εὐγενεῖ Βασιλίδι τῶν οὐρανῶν καί Παρθένῳ ἀληθῶς, ὑπερυμνήτῳ Μητρί τοῦ Θεοῦ, κρατίστῃ δέ καί φιλοστόργῳ Προστάτιδι τοῦ Ἁγιωνύμου Ὄρους Ἄθω, Παναγίᾳ Πορταΐτίσσῃ καλουμένῃ, πανευλαβῶς ταῦτα ἀνατίθημι.

Φίλτατοί μοι ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, κατόπιν τιμίας προσκλήσεως τοῦ εὐλαβεστάτου Ἁγιορείτου Ἱερομονάχου Ἰγνατίου Γρηγοριάτου, Πνευματικοῦ πατρός τοῦ λαμπροῦ Προσκυνήματος τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Θεοφόρου Ζόγκα Ἄργους Ἀργολίδος, ὅπως προσέλθω ἐνταῦθα καί ὁμιλήσω εἰς τήν ἀγάπην σας διά τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, τήν Μητέρα τοῦ Κυρίου καί Μητέρα τῆς ζωῆς ἡμῶν, ἰδού πάρειμι, ἀποβαλών τόν ἔσωθεν φόβον τῆς ἀναξιότητος, ἕνεκα τῆς πολλῆς ἀγάπης πρός τό Πανάγιον πρόσωπον αὐτῆς· ἄλλως τε, κατά τόν Εὐαγγελιστήν Ἰωάννην, «φόβος οὐκ ἔστι ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ’ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τόν φόβον, ὅτι ὁ φόβος κόλασιν ἔχει, ὁ δέ φοβούμενος οὐ τελείωται ἐν τῇ ἀγάπῃ» (Α΄ Ἐπιστ. Ἰωάννου, δ΄, 18).

Εἰς τόν χῶρον τοῦτον εἶχον τήν τιμήν νά ὁμιλήσω καί πάλιν τήν Κυριακήν τῶν Μυροφόρων 17/30 Ἀπριλίου 2023, διά τήν Συμβολήν τῆς Ἐκκλησίας εἰς τόν Ἱερόν Ἀγῶνα τοῦ 1821. Τό σημερινόν ὅμως θέμα μας ἔχει ἰδιαίτερον ἀπαύγασμα. Ὁ οὐράνιος νοῦς τῆς Θεολογίας, Ὅσιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, τό ὄνομα τοῦ ὁποίου ἔλαβον κατά τήν Μοναχικήν κουράν, καί ὅστις τόν 7ον αἰῶνα συνέγραψε τόν κατά πλάτος ἀρχαιότερον καί θεολογικώτερον Βίον τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, θεωρεῖ τά ὅσα ἔγραψε κατώτερα ἀπό τήν περιγραφομένην πραγματικότητα, ὡς ἀνεπαρκῆ καί ἀντάξια τῆς ὑπερευλογημένης Θεομήτορος, αὐτοχαρακτηριζόμενος δέ ὡς «ἀμαθής καί βραδύγλωσσος, ἀσθενής καί ἀνάξιος». Ἀλλ’ εὐελπιστεῖ, καθώς λέγει, ὅτι ἡ ὑπερευλογημένη Μήτηρ τοῦ Κυρίου, τοῦ ἐλεήμονος καί φιλανθρώπου, θά δεχθῇ τήν πραγματείαν του «ὡς μικρόν ἀντίδωρον».

Ἡ Ἀποκαθήλωση τοῦ Ἐσταυρωμένου: Ἀπὸ τὴ Ρώμη ἕως τὴν Ὀρθόδοξη Ἀνατολή, τὸ Ὕπουλο Σχέδιο Μετάλλαξης τῆς Πίστης

Η Αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου: Από τη Ρώμη έως την Ορθόδοξη Ανατολή, το Ύπουλο Σχέδιο Μετάλλαξης της Πίστης

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Η συντονισμένη προσπάθεια υποβάθμισης του κορυφαίου συμβόλου της θυσίας του Κυρίου, του Εσταυρωμένου Χριστού, δεν είναι τωρινό φαινόμενο, αλλά έχει βαθιές ρίζες που ξεκινούν από τη δυτική χριστιανοσύνη. Η απαρχή αυτής της ολέθριας τάσης τοποθετείται χρονικά στη δεκαετία του 1960, και συγκεκριμένα αμέσως μετά τη Δεύτερη Βατικανή Σύνοδο (1962–1965). Στο όνομα μιας υποτιθέμενης «λειτουργικής ανανέωσης» και «προσαρμογής στους μοντέρνους καιρούς», εισήχθη η πρακτική της τέλεσης της λειτουργίας των Ρωμαιοκαθολικών με τον ιερέα στραμμένο προς τον λαό (versus populum).

Το αιτιολογικό της απόφασης των νεοτερικών θεολόγων της Δύσης ήταν ότι ο παραδοσιακός μεγάλος Εσταυρωμένος πίσω ή πάνω στην Αγία Τράπεζα εμπόδιζε την οπτική επαφή του πιστού με τον ιερέα και «αποσπούσε» την προσοχή από το τραπέζι της Ευχαριστίας. Ήθελαν να παρουσιάσουν τη Μάζα περισσότερο ως ένα «κοινοτικό δείπνο» παρά ως αναίμακτη θυσία. Έτσι, ξεκίνησε η σταδιακή αφαίρεση του Εσταυρωμένου από το κέντρο του Ιερού Βήματος. Σε πολλές περιπτώσεις, ο Σταυρός του Μαρτυρίου αντικαταστάθηκε από αφηρημένα καλλιτεχνήματα, αναστάσιμα σύμβολα χωρίς το Σώμα του Χριστού (Corpus) ή μετακινήθηκε σε απόκεντρα σημεία των ναών.

21 Ὀκτωβρίου. Ἱλαρίωνος ὁσίου (†371). Χριστοδούλου τοῦ ἐν Πάτμῳ· Ἰωάννου νεομάρτυρος τοῦ ἐκ Μονεμβασίας (†1773), Φιλοθέου ὁσίου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης κα΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Κλσ. α΄ 18-23).

Κολ. 1,18           καὶ αὐτός ἐστιν ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος, τῆς ἐκκλησίας· ὅς ἐστιν ἀρχή, πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, ἵνα γένηται ἐν πᾶσιν αὐτὸς πρωτεύων,

Κολ. 1,18                   Και αυτός είναι η κεφαλή και ο αρχηγός του σώματος, δηλαδή της Εκκλησίας· η αρχή και η ζωοποιός δύναμις της Εκκλησίας, ο πρώτος που ανεστήθη εκ των νεκρών, δια να γίνη αυτός και ως άνθρωπος πρώτος εις όλα.

Μονὴ Εἰκοσιφοινίσσης: Νέες «Πρέσπες» – Πουλήσαν τὴν Ὀρθοδοξία γιὰ 48 «ἀργύρια»!

Μονή Εικοσιφοινίσσης: Νέες «Πρέσπες» – Πουλήσαν την Ορθοδοξία για 48 «αργύρια»!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Το ένα μετά το άλλο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη παραδίνει όλα τα πνευματικά προπύργια του Ελληνισμού σε αλλοεθνή αρπακτικά. Αφού αδιαφόρησαν για τη βεβήλωση της Αγιάς Σοφιάς και της Μονής της Χώρας, τα οποία ο Ερντογάν μετέτρεψε σε τζαμιά. Αφού παράτησαν τα προσκυνήματα των Αγίων Τόπων στη μοίρα τους, εν μέσω πολεμικών συγκρούσεων και καταστροφών. Αφού έβαλαν πλάτη στο ξεπούλημα της Αγίας Αικατερίνης του Σινά με προωθούμενη αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Τώρα ήρθε και η σειρά της ιστορικής Μονής Εικοσιφοινίσσης της Δράμας να συμβιβαστεί (εξαναγκαστικά) με την αρπαγή των κειμηλίων της το 1917, από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες.

Η υπουργός εκποίησης Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, υπέγραψε «μνημόνιο κατανόησης» με τον Βούλγαρο ομόλογό της, Evtim Miloshev, για την επιστροφή της κάρας και των οστών του Τσάρου Σαμουήλ στη Βουλγαρία. Με αντάλλαγμα τον επαναπατρισμό μόλις 48 κλεμμένων εκκλησιαστικών κειμηλίων στην χώρα μας, από τα χιλιάδες που οι Βούλγαροι λήστεψαν από τη Βόρεια Ελλάδα, λεηλατώντας μοναστήρια και κατασφάζοντας χιλιάδες Έλληνες. Με λίγα λόγια, έχουμε μια ακατανόητη συμφωνία που αφορά αδιανόητα ιστορικά εγκλήματα, ξεπλυμένα σε ένα έγγραφο «κατανόησης».

Γιά τόν πόνο

«Όταν ακούς ότι κάποιος πονάει, προσευχήσου γι᾽αυτόν.

Όχι ότι ο Θεός θα τελειώσει τον πόνο του, αλλά να του δώσει υπομονή.

Γιατί, μέσα στον πόνο είναι ο Θεός» 

Όσιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/10/blog-post_795.html

Ἐπιτρέπει ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ ἕως 3 γάμους; , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὁ λόγος τοῦ Μ. Βασιλείου γιά ὅσους πόρνευσαν πρό γάμου , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Τό δαιμονικό κίνημα τοῦ φεμινισμοῦ , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

«Μιὰ ἐπίσκεψη στὸ Ἅγιον Ὅρος...»

«ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ…»

Στέφανος Κισιώτης

Είναι αλήθεια ότι πολλοί επισκέπτονται το Άγιον Όρος. Κάθε επίσκεψη είναι καλή και ωφέλιμη. Αφήνει ένα ιδιαίτερο αποτύπωμα στον επισκέπτη.

Οι επισκέπτες είναι δυο ειδών. Όσοι πηγαίνουν και επιστρέφουν στον κόσμο και όσοι πηγαίνουν και μένουν εκεί…

Αυτοί που μένουν, αφιερώνονται δια βίου εκεί, ως μοναχοί, στο Περιβόλι της Παναγίας. Σε όσους μείνουν εκεί δημιουργείται μια αλλοίωση μέσα τους, μικρή ή μεγάλη. Αυτή εξαρτάται από, την προαίρεση, τη διάθεση, την επιθυμία, τη λαχτάρα, την αναζήτηση, την ανησυχία μπροστά στα απλά και τα δύσκολα που θέτει, πρώτα και κύρια στον εαυτό του, και ταυτόχρονα από το πόσο αφίεται στα χέρια του Χριστού, της Παναγίας και τελικά του γέροντά του στον οποίο έχει εμπιστευθεί τον εαυτό του.

Όποιος γίνεται μοναχός, αφιερώνεται, «για να βρει την ψυχή του». Έχει μπροστά του ένα δρόμο με αγώνα και εκπλήξεις. Ξεκινώντας από την υπακοή, την προσευχή, την άσκηση, την μελέτη, την εργασία στο κοινόβιο, την απόταξη από όλα και κυρίως από το «Εγώ» του, από τον εαυτό του και το προσωπικό του θέλημα, για να φτάσει μέσα από την ασκητική ζωή, στην κάθαρση από τα πάθη, στον φωτισμό της Χάριτος και τελικά στη Θέωση… Αυτό θα συμβεί, μέσα από πολλά «σημαντικά» και «ασήμαντα», αφού έχει παραδώσει τον εαυτό του στον Χριστό, δια του γέροντά του και έχει ξανοιχτεί στο «μέγα πέλαγος» της μοναστικής ζωής.

Παρηγοριά στην «δια βίου» εν Χριστώ «εκπαίδευση» θα βρει στη λατρευτική – μυστηριακή ζωή και στην ενίσχυση κυρίως της Θεοτόκου, η οποία πάντοτε είναι σταθερή και σωτήρια σ’ αυτή «την πάλη με τον Θεό»… Στο τέλος πρέπει να νικήσει το ανθρώπινο θέλημά του που αντιστέκεται πεισματικά στο λόγο του Θεού και στην εν Χριστώ ζωή. Κι όπως λέει ο καρδιογνώστης απόστολος Παύλος, «ου γαρ ό θέλω τούτο πράσσω, αλλ’ ό μισώ, τούτο ποιώ»(Ρωμ.7,15).

Αυτός ο αγώνας των μοναχών είναι ατέλειωτος. Αλλά είναι ο μοναδικός προς τη Θεογνωσία ως βίωμα, ως εμπειρία. Και όσο ο μοναχός πλησιάζει δια της Χάριτος στην φανέρωση και αποκάλυψη του Θεού, το γεγονός της Θεοφάνειας που μπορεί να «γευτεί» - να βιώσει, δεν είναι το τέρμα, γιατί η παρουσία του Θεού είναι απέραντη, ατέλεστη και διαρκώς υπάρχει κι άλλο, κι άλλο και η πορεία τον οδηγεί «από δόξης εις δόξαν»(Β΄Κορ. 3,18), από έκπληξη σε έκπληξη… Και πάντα υπάρχει μια νέα αρχή κι ένα τέλος ατέλεστο… Πόσες δυνάμεις, πόση αγάπη, πόσο έρωτα πρέπει να διαθέτει ο κάθε μοναχός, ο κάθε άνθρωπος τελικά; Ο Θεός τα θέλει όλα δικά Του!! Πρόκειται για γεγονός ανερμήνευτο. «Τις έγνω νουν Κυρίου»;(Ρωμ. 11,34). Μόνον η Χάρις που «αναπληροί τα ελλείποντα» έρχεται και δυναμώνει και ενισχύει τον άνθρωπο, τον αφιερωμένο, τον κάθε πιστό, και αυτός εν Χάριτι πορεύεται… Αυτός λέει, «ναι, Κύριε» και «του Θεού συνεργούντος», φτάνει στο άφθαστο…

Μία ἔγκυος. Ἄγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΜΙΑ ΕΓΚΥΟΣ.ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ.

Μαρτυρία ανώνυμης μοναχῆς. 

Μοῦ ἔλεγε: «Μία ἔγκυος δέν πρέπει ποτέ νά µαλώσει µέ τόν ἄντρα της, οὔτε νά ἔχει άρνητικά συναισθήματα, γιατί μυστικά μεταφέρονται στό ἔμβρυο. Οἱ ἔγκυες γυναῖκες πρέπει νά χαϊδεύουνε τήν κοιλιά τους καί νά προσεύχονται, διότι τό ἔμβρυο τά νιώθει καί τά καταλαβαίνει ὅλα, Ἀκούει τίς προσευχές καί ἡ ψυχή του ἁγιάζεται!». Προσωπικά γνωρίζω µία μητέρα πού, καθ’ ὅλη τή διάρκεια τῆς ἐγκυμοσύνης, ἔκανε καθημερινά τήν Παράκληση τῆς Παναγίας καί µετά ἔλεγε τήν εὐχή.

Πῶς τὸ καθεστὼς τοῦ Κιέβου καταστρέφει τὴν κανονικὴν Ἐκκλησίαν

Πῶς τὸ καθεστὼς τοῦ Κιέβου καταστρέφει τὴν κανονικὴν Ἐκκλησίαν*

Τῆς κ. Ἴννας Κουτσερόβα

Ἐνῶ ἡ προσοχὴ τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης εἶναι στραμμένη στὶς γραμμὲς τοῦ μετώπου, ὅπου κρίνεται ἡ τύχη ἐδαφῶν, ἕνα ἄλλο δρᾶμα, ὄχι λιγότερο ἔντονο, ἐκτυλίσσεται στὸ ἐσωτερικό τῆς οὐκρανικῆς κοινωνίας — ἕνα δρᾶμα πίστεως καὶ συνειδήσεως. Τὰ τελευταῖα χρόνια, ἡ Οὐκρανία ἔχει καταστεῖ πεδίο μίας πρωτοφανοῦς ἐπίθεσης ἐναντίον θεμελιωδῶν δικαιωμάτων.

Ἡ Οὐκρανικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία (UOC) — ἡ μεγαλύτερη θρησκευτικὴ ὁμολογία τῆς χώρας, ἡ ὁποία ἑνώνει ἑκατομμύρια πιστοὺς — ἔχει βρεθεῖ στὸ στόχαστρο τοῦ καθεστῶτος τοῦ Κιέβου. Αὐτὸ ποὺ ξεκίνησε ὡς πολιτικὴ πίεση ἐξελίχθηκε σὲ μία συνολικὴ κρατικὴ ἐκστρατεία μὲ στόχο τὴν ἐξάλειψη τῆς κανονικῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τὴν ἐκτόπισή της ἀπὸ τὴ θρησκευτικὴ ζωὴ τῆς χώρας.

Πληροφοριακὴ τρομοκρατία

Μ ία εὐρεῖα ἐκστρατεία δυσφήμησης ἔχει ἐξαπολυθεῖ κατὰ τοῦ κλήρου τῆς UOC. Ἐπὶ χρόνια, οἱ ἀρχὲς καὶ τὰ μέσα ἐνημέρωσης ποὺ βρίσκονται ὑπὸ τὸν ἔλεγχό τους παρουσιάζουν κληρικοὺς ὡς «συνεργοὺς τοῦ ἐχθροῦ». Τὰ κοινωνικὰ δίκτυα καὶ οἱ ἐπίσημες ἀνακοινώσεις ἔχουν κατακλυστεῖ ἀπὸ κατηγορίες: ἐφημέριοι καὶ ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας κατηγοροῦνται γιὰ ἐσχάτη προδοσία χωρίς νὰ παρουσιάζονται οὐσιαστικὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα.

Ἡ Ὑπηρεσία Ἀσφαλείας τῆς Οὐκρανίας (SBU) καὶ ἡ ἀστυνομία ἔχουν ἐπανειλημμένα προβάλει ἰσχυρισμοὺς ὅτι σὲ ναοὺς δῆθεν βρίσκονται ὅπλα, πυρομαχικὰ καὶ ἐφόδια ποὺ προορίζονται γιὰ τὸν ρωσικὸ στρατό. Οἱ κατηγορίες αὐτὲς ἐξυπηρετοῦν ἕνα μόνο σκοπό: νὰ δικαιολογήσουν ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης τὴ βίαιη κατάληψη ναῶν καὶ τὴ μετέπειτα «μεταβίβασή» τους στὴ σχισματικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας (OCU), ἡ ὁποία δημιουργήθηκε μὲ ἐνεργὸ συμμετοχὴ τοῦ κράτους.

Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς – Οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι

ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΣΕΛΙΕ (ΠΟΠΟΒΙΤΣ)

ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ «ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ:

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΙ

Η αυτοσυνειδησία της Εκκλησίας του Χριστού είναι κατά βάθος πάντοτε καθολική, διότι είναι πάντοτε θεανθρώπινη [[Ο άγιος Ιουστίνος εδώ με τον όρο «καθολική» δεν εννοεί φυσικά «ρωμαιοκαθολική», αλλά «οικουμενική, ολόκληρη και πλήρης, που εκφράζει το σύνολο της Εκκλησίας και την ενότητα όλων των μελών της εν Χριστώ». Επειδή κεφαλή της Εκκλησίας είναι ο Θεάνθρωπος Χριστός, η ζωή της δεν περιορίζεται σε τόπο, έθνος, εποχή ή ομάδα ανθρώπων. Αγκαλιάζει το όλον, και κάθε αληθινό μέλος της μετέχει σε αυτήν την ενότητα και πληρότητα. Δεν αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως ένα τοπικό, εθνικό ή μεμονωμένο ανθρώπινο σχήμα, αλλά ως ολόκληρη την Εκκλησία του Χριστού, μέσα στην οποία υπάρχει η πληρότητα της θεανθρώπινης ζωής και αλήθειας]]. Ο Θεάνθρωπος Χριστός αποτελεί την ουσία και την εγγύηση του ενιαίου και μοναδικού χαρακτήρα της εκκλησιαστικής αυτοσυνειδησίας, αφού Αυτός είναι η μοναδική Κεφαλή της Εκκλησίας. Τα πάντα στην Εκκλησία είναι καθολικά: το φρόνημα, η καρδιά, η συνείδηση, η βούληση, η ζωή, η προσευχή, το κάθε ιερό μυστήριο και η κάθε αγία αρετή[[Και εδώ ο άγιος Ιουστίνος χρησιμοποιεί το επίθετο «καθολικά» ακριβώς με την ίδια έννοια. Δεν εννοεί απλώς ότι όλα αυτά υπάρχουν «σε όλη την Εκκλησία», αλλά ότι καθένα από αυτά μετέχει στην ολότητα, στην ενότητα και στην πληρότητα του θεανθρώπινου σώματος της Εκκλησίας. Εννοεί ότι τίποτε μέσα στην Εκκλησία δεν είναι απομονωμένο ή ατομικό. Το φρόνημα του πιστού είναι εκκλησιαστικό φρόνημα· η προσευχή του εντάσσεται στην προσευχή ολόκληρης της Εκκλησίας· τα Μυστήρια δεν είναι ατομικές πράξεις αλλά γεγονότα του όλου Σώματος· ακόμη και η αρετή του κάθε μέλους βιώνεται εν Χριστώ και σε κοινωνία με ολόκληρο το εκκλησιαστικό σώμα.]]. Τούτον τον ευαγγελισμό εκφράζει, θεοπνεύστως, ο Απόστολος Παύλος λέγοντας: «Ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν(:Εμείς έχουμε τον νου και την σκέψη του Χριστού)» [Α΄ Κορ. 2, 16]. Αυτή η ολόπλευρη καθολικότητα αποκτά την δική της γλώσσα με τις Άγιες Οικουμενικές Συνόδους.

20 Ὀκτωβρίου. Ἀρτεμίου μεγαλομ. (†326), Ματρώνης ὁσίας τῆς Χιοπολίτιδος (†462), Γερασίμου ὁσίου τοῦ ἐν Κεφαλληνίᾳ (†1581). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τρίτης κα΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Κλσ. α΄ 1-3, 6-11).

Κολ. 1,1             Παῦλος, ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός,

Κολ. 1,1                      Εγώ ο Παύλος, ο οποίος είμαι Απόστολος του Ιησού Χριστού, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, και ο Τιμόθεος, ο πνευματικός αδελφός,

Κολ. 1,2             τοῖς ἐν Κολοσσαῖς ἁγίοις καὶ πιστοῖς ἀδελφοῖς ἐν Χριστῷ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Κολ. 1,2                     στους Χριστιανούς, τους στερεούς εν τη πίστει και αδελφούς εν Χριστώ, που κατοικούν εις τας Κολοσσάς, ευχόμεθα να σας δοθή χάρις και ειρήνη από τον Θεόν και Πατέρα μας και από τον Κυριον Ιησούν Χριστόν.

Ἡ διαφθορὰ δὲν ἀρχίζει στὸ ὑπουργικὸ γραφεῖο. Πρὶν διαφθαρεῖ τὸ κράτος, ἔχει ἀρχίσει νὰ διαφθείρεται ἡ συνείδηση

Η διαφθορά δεν αρχίζει στο υπουργικό γραφείο

Πριν διαφθαρεί το κράτος, έχει αρχίσει να διαφθείρεται η συνείδηση

Γεώργιος Αποστολάκης

Το πρωτοσέλιδο είναι από εκείνα που σε αναγκάζουν να σταθείς: «200 φορές μεγαλύτερη η διαφθορά από την εποχή του Τσοχατζόπουλου!».

Τη φράση είπε ο πρώην υπουργός Τάσος Γιαννίτσης, συγκρίνοντας τις διαστάσεις παλαιότερων υποθέσεων διαφθοράς με όσα εμφανίζονται σήμερα στη δημόσια ζωή. Δεν γνωρίζω αν το «διακόσιες φορές» μπορεί να αποτυπωθεί με την ακρίβεια ενός μαθηματικού μεγέθους. Ούτε έχει αυτό, κατά τη γνώμη μου, τη μεγαλύτερη σημασία.

Γιατί το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι βαθύτερο. Η διαφορά με το παρελθόν δεν είναι πλέον μόνο ποσοτική. Είναι ποιοτική.

Κάποτε, όταν μιλούσαμε για διαφθορά, ο νους πήγαινε σχεδόν αυτομάτως στον πολιτικό που χρηματίζεται, στον κρατικό αξιωματούχο που παίρνει τη «μίζα», στον επιχειρηματία που αγοράζει μια δημόσια σύμβαση, στον δημόσιο λειτουργό που εκμεταλλεύεται τη θέση του.

Σήμερα φοβάμαι ότι η διαφθορά έχει απλωθεί πολύ περισσότερο. Έχει γίνει τρόπος σκέψεως. Και αυτό είναι πολύ πιο επικίνδυνο.

Δεν αρχίζει η διαφθορά όταν κάποιος βάλει στην τσέπη εκατομμύρια από ένα δημόσιο έργο. Αρχίζει πολύ νωρίτερα. Αρχίζει τη στιγμή που ο άνθρωπος πείθει τον εαυτό του ότι μπορεί να πάρει κάτι που δεν του ανήκει, αρκεί να μη συλληφθεί.

Όταν ο εργαζόμενος διαχειρίζεται χρήματα του εργοδότη του και κρατάει «κάτι λίγο» για τον εαυτό του. Όταν ο συνεταίρος κρύβει έσοδα από τον συνέταιρό του. Όταν κάποιος εξαπατά τον φίλο του επειδή πιστεύει ότι «δεν θα το καταλάβει». Όταν το παιδί παίρνει κρυφά χρήματα από τον γονέα του. Όταν ο αδελφός αδικεί τον αδελφό στην κληρονομία. Όταν ο επαγγελματίας χρεώνει εκείνο που δεν προσέφερε. Όταν κάποιος χρησιμοποιεί μια γνωριμία για να αποκτήσει εκείνο που κανονικά ανήκει σε άλλον. Όταν ο πολίτης ζητά το «ρουσφέτι» και ύστερα καταγγέλλει το πελατειακό κράτος.