Ἀριθ. Πρωτ.: 2
ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΘΕΟΦΑΝΕΙΩΝ
(ὑπ’ ἀριθ. 254/2026)
Πρός
Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν Χριστώνυμον Λαόν
τῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων
«Σήμερον λαμπαδοφεγγεῖ πᾶσα ἡ κτίσις ἄνωθεν… Σήμερον τὰ ἄνω τοῖς κάτω συνεορτάζει, καὶ τὰ κάτω τοῖς ἄνω συνομιλεῖ. Σήμερον ἡ ἱερὰ καὶ μεγαλόφωνος τῶν Ὀρθοδόξων πανήγυρις ἀγάλλεται.
Σήμερον ὁ Δεσπότης πρὸς τὸ βάπτισμα ἐπείγεται, ἵνα ἀναβιβάσῃ πρὸς ὕψος τὸ ἀνθρώπινον... Ὁμολογοῦμεν τήν Χάριν, κηρύττομεν τόν ἔλεον, οὐ κρύπτομεν τήν εὐεργεσίαν…»
(Εὐχαί Μεγ. Ἁγιασμοῦ Θεοφανείων)
Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,
Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά.
«Ἐπεφάνη ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις, παιδεύουσα ἡμᾶς, ἵνα ἀρνησάμενοι τήν ἀσέβειαν καί τάς κοσμικάς ἐπιθυμίας σωφρόνως καί δικαίως καί εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι, προσδεχόμενοι τήν μακαρίαν ἐλπίδα καί ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ…» ἔγραψε ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος πρός τόν μαθητήν του καί Ἀπόστολον Τίτον, Ἐπίσκοπον Κρήτης.
Ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος διαβεβαιώνει τόν μαθητή του Τίτον ὅτι εἰς τό Πρόσωπον τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Κυρίου καί Θεοῦ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐφανερώθη ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία εἶναι σωτήριος δι’ ὅλους τούς ἀνθρώπους καί μᾶς παιδαγωγεῖ νά ζήσωμεν εἰς τόν παροῦσα ζωήν μας, μέ σωφροσύνη καί δικαιοσύνη καί εὐσέβεια, ἀφοῦ προηγουμένως ἀρνηθῶμεν τήν ἀσέβειαν καί τάς κοσμικάς ἐπιθυμίας.
«Ἐπεφάνη ὁ Σωτήρ, ἡ Χάρις ἡ ἀλήθεια, ἐν ρείθροις τοῦ Ἰορδάνου καί τούς ἐν σκότει καί σκιᾷ, καθεύδοντας ἐφώτισε· καί γάρ ἦλθεν ἐφάνη, τό φῶς τό ἀπρόσιτον» ψάλλει ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία.
Τά ἅγια Θεοφάνεια, ἡ μεγάλη Δεσποτική ἑορτή τῶν Φώτων, κατά τήν ὁποία «ἡ τῆς Τριάδος ἐφανερώθη προσκύνησις». «Φῶς ἐκ φωτός, ἔλαμψε τῷ κόσμῳ Χριστός ὁ Θεός ἡμῶν, ὁ ἐπιφανείς Θεός· τοῦτον λαοί προσκυνήσωμεν».
Εἰς τάς εὐχάς τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ τῶν Θεοφανείων, ἀποσπάσματα τῶν ὁποίων προτάξαμε τῆς παρούσης Ποιμαντορικῆς Ἐγκυκλίου, ἐπισημαίνονται εἰς πανηγυρικόν τόνον ὅτι: α) ὅλη ἡ κτίσις λαμπαδοφεγγεῖ ἀπό ὑψηλά, εἶναι ὁλόφωτη ἀπό τό οὐράνιο στερέωμα β) συνεορτάζουν τά οὐράνια μέ τά ἐπίγεια καί συνομιλοῦν τά γήϊνα μέ τά ἐπουράνια, οἱ ἄνθρωποι μέ τούς ἀσώματους ἀγγέλους γ) ἡ ἱερά καί μεγαλόφωνος τῶν Ὀρθοδόξων πανήγυρις ἀγάλλεται δ) ὁ Δεσπότης Χριστός ἐπείγεται νά λάβῃ τό βάπτισμα, διά νά ἀνυψώσῃ τό ἀνθρώπινον γένος πρός τό ὕψος τοῦ οὐρανοῦ καί ε) ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί ὁμολογοῦμεν τήν Χάριν, διακηρύττομεν τό θεῖο ἔλεος, δέν ἀποκρύπτομεν τήν θείαν εὐεργεσίαν.
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
«Σήμερον τῶν ὑδάτων ἁγιάζεται ἡ φύσις» καί ὅλοι οἱ εὐσεβεῖς καί Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί καλούμεθα νά γίνωμε κοινωνοί αὐτοῦ τοῦ ἁγιασμοῦ. Ὁ ἁγιασμός μεταδίδεται, βεβαίως, μέ τήν πόσιν καί τόν ραντισμόν τοῦ ἁγιασμένου ὕδατος, ὅταν τόν λαμβάνομεν μέ τήν δέουσαν προετοιμασίαν (τήν νηστείαν τῆς παραμονῆς τῶν Θεοφανείων, τήν μετάνοιαν καί τήν κάθαρσιν, τήν μελέτην τῶν ἱερῶν κειμένων τῆς Θείας Γραφῆς καί τήν θερμήν προσευχήν μας).