Αὐτά πού βγαίνουν ἀπό τήν καρδιά.. αὐτά λερώνουν τόν ἄνθρωπο...

❈ Ὅταν δηλαδή ὁ ἄνθρωπος τεμπελιάζει, ραθυμεῖ καί δέν κάνει συνέχεια αὐτή τήν ἐργασία τῆς ἀδιάλειπτης προσευχῆς, ξαναμολύνουν οἱ λογισμοί τόν νοῦ. Ξαναδέχεται δηλαδή κοπριές ἀπό τόν ἐγκέφαλο, ἀπό τήν διάνοια, ἤχους, εἰκόνες ἀπό τό περιβάλλον, βρισιές, διάφορα... καί ἐπειδή δέν προσέχει καί δέν προσεύχεται, αὐτά κατεβαίνουν στήν καρδιά, γίνονται ἐπιθυμίες καί λερώνεται ἡ καρδιά.

Γι' αὐτό εἶπε ὁ Χριστός μας: "δέν εἶναι αὐτά πού μπαίνουν ἀπό τό στόμα πού λερώνουν τόν ἄνθρωπο (ὅ,τι φᾶμε, ὅ,τι πιοῦμε) ἀλλά αὐτά πού βγαίνουν ἀπό τήν καρδιά" (Ματθ. 15,11). Αὐτά λερώνουν τόν ἄνθρωπο.

Καί συνέχισε ἀπό τήν καρδιά βγαίνουν: "λογισμοί πονηροί, μοιχεῖες, ζήλιες, φθόνοι, κακίες, τσακωμοί" (Ματθ. 15,19). Αὐτά πού βγαίνουν ἀπό τήν καρδιά λερώνουν τόν ἄνθρωπο, πού σημαίνει ὅτι αὐτή πρέπει νά καθαρίσουμε.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

(Ὁμιλία 1 - 4 - 2015)