Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2020

18 Φεβρουαρίου. Τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Λέοντος πάπα Ῥώμης. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ. Ἡμέρας. Τρ. λε΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Α΄ Ἰω. γ΄ 9-22).
Α Ιω. 3,9           Πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ Θεοῦ ἁμαρτίαν οὐ ποιεῖ, ὅτι σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει· καὶ οὐ δύναται ἁμαρτάνειν, ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ γεγέννηται.
Α Ιω. 3,9                   Καθένας που έχει γεννηθή από τον Θεόν, δεν πράττει την αμαρτίαν, διότι έχει μέσα του ως μόνιμον κατάστασιν την νέαν ζωήν, που του έχει μεταδώσει και φυτεύσει ο Θεός. Και ένας τέτοιος άνθρωπος, που έχει δώσει οριστικώς την θέλησίν του στον Θεόν και την αρετήν, είναι ηθικώς αδύνατον να αμαρτάνη, διότι έχει αναγεννηθή, έχει αποκτήσει το καθ' ομοίωσιν Θεού.

Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2020

Ἡ ὠφέλεια τῆς ἐξομολόγησης Β΄ 17 4 2019 Ἀρχιμ Σάββα Ἁγιορείτου


Ἡ ὠφέλεια τῆς ἐξομολόγησης Β΄ 17 4 2019 Ἀρχιμ Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ὠφέλεια τῆς ἐξομολόγησης Α΄ Ἐρωταποκρίσεις Ἁγ Ἀναστασίου Σιναΐτου Ἐρώτηση 6η


Ἡ ὠφέλεια τῆς ἐξομολόγησης Α΄ Ἐρωταποκρίσεις Ἁγ Ἀναστασίου Σιναΐτου Ἐρώτηση 6η

Περί μετανοίας. Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου



Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, 

απόσπασμα από την πρώτη ομιλία «Περί μετανοίας» 

σχετικά με την παραβολή του ασώτου υιού 

Ήταν δύο αδέλφια, τα οποία, αφού μοιράστηκαν αναμεταξύ τους την πατρική περιουσία, ο ένας έμεινε στο σπίτι, ενώ ο άλλος έφυγε σε μακρινή χώρα. Εκεί, αφού κατέφαγε όλα όσα του δόθηκαν, δυστύχησε και υπέφερε μη υπομένοντας τη ντροπή από τη φτώχεια. [Λουκά 15, 11 κ.ε.]. Αυτή την παραβολή θέλησα να σας την πω, για να μάθετε, ότι υπάρχει άφεση αμαρτημάτων και μετά το Βάπτισμα, εάν είμαστε προσεκτικοί. Και το λέγω αυτό όχι για να σάς κάνω αδιάφορους, αλλά για να σας απομακρύνω από την απόγνωση. Γιατί η απόγνωση μάς προξενεί χειρότερα κακά και από τη ραθυμία. 
Αυτός λοιπόν ο υιός αποτελεί την εικόνα εκείνων που αμάρτησαν μετά το Βάπτισμα. Και ότι φανερώνει εκείνους που αμάρτησαν μετά το Βάπτισμα, αποδεικνύεται από το ότι ονομάζεται «υιός». Γιατί κανένας δεν μπορεί να ονομασθεί υιός χωρίς το Βάπτισμα. Επίσης διέμενε στην πατρική οικία και μοιράστηκε όλα τα πατρικά αγαθά, ενώ πριν από το Βάπτισμα δεν μπορεί κανείς να λάβει την πατρική περιουσία, ούτε να δεχθεί κληρονομία. Ώστε με όλα αυτά μας υπαινίσσεται το σύνολο των πιστών. 
Επίσης ήταν αδελφός εκείνου που είχε προκόψει. Αδελφός όμως δεν θα μπορούσε να γίνει χωρίς την πνευματική αναγέννηση. Αυτός λοιπόν, αφού έπεσε στη χειρότερη μορφή κακίας, τι λέγει; «Ἄναστὰς πορεύσομαι πρὸς τὸν πατέρα μου(:θα σηκωθώ και θα πάω στον πατέρα μου)» [Λουκά 15,18]. Γι’ αυτό ο πατέρας του τον άφησε και δεν τον εμπόδισε να φύγει στην ξένη χώρα, για να μάθει καλά με την πείρα, πόση ευεργεσία απολάμβανε όταν βρισκόταν στο σπίτι. Γιατί πολλές φορές ο Θεός, όταν δεν πείθει με το λόγο Του, αφήνει να διδαχθούμε από την πείρα των πραγμάτων, πράγμα βέβαια που έλεγε και στους Ιουδαίους. 
Επειδή δηλαδή δεν τους έπεισε, ούτε τους προσέλκυσε, απευθύνοντας σε αυτούς αμέτρητους λόγους με τους προφήτες, τους άφησε να διδαχθούν με την τιμωρία, λέγοντάς τους: «Παιδεύσει σε ἡ ἀποστασία σου, καὶ ἡ κακία σου ἐλέγξει σε(:θα σε διδάξει η αποστασία σου και θα σε ελέγξει η κακία σου)» [Ιερ. 2, 19]· γιατί έπρεπε να Του είχαν εμπιστοσύνη από πριν. Επειδή όμως ήταν τόσο πολύ αναίσθητοι, ώστε να μην πιστεύουν στις παραινέσεις και τις συμβουλές Του, θέλοντας να προλάβει την υποδούλωσή τους στην κακία, επιτρέπει να διδαχθούν από τα ίδια τα πράγματα, ώστε έτσι να τους κερδίσει και πάλι. 

Τό μάλωμα καί ὁ ἔπαινος τοῦ παιδιοῦ (Ὅσιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης)

Οι γονείς πρέπει να προσέχουν πολύ να μη μαλώνουν τα παιδιά τους το βράδυ, γιατί το βράδυ τα παιδιά δεν έχουν με τι να διασκεδάσουν την στενοχώρια τους και η μαυρίλα της νύχτας την μαυρίζει πιο πολύ. Αρχίζουν να σκέφτονται πώς να αντιδράσουν, ψάχνουν διάφορες λύσεις, μπαίνει στην μέση και ο διάβολος, και μπορεί να φθάσουν στην απελπισία… Την ημέρα, και να πουν τα παιδιά: «θα κάνω αυτό ή εκείνο», θα βγουν έξω, θα ξεχαστούν, οπότε διασκεδάζεται η στενοχώρια.

– Γέροντα, το ξύλο βοηθάει τα παιδιά να διορθωθούν;

– Όσο γίνεται, οι γονείς να το αποφεύγουν. Να προσπαθούν με το καλό και με υπομονή, να δώσουν στο παιδί να καταλάβει ότι αυτό που κάνει δεν είναι σωστό. Μόνον όταν είναι μικρό το παιδί και δεν καταλαβαίνει ότι αυτό που κάνει είναι επικίνδυνο, βοηθιέται, αν φάη κανένα σκαμπίλι, για να προσέχει άλλη φορά. Ο φόβος, μήπως φάη πάλι σκαμπίλι, γίνεται φρένο και το προστατεύει. Εγώ, όταν ήμουν μικρός, περισσότερο βοηθιόμουν από την μητέρα μου παρά από τον πατέρα μου. Και οι δυο με αγαπούσαν και ήθελαν το καλό μου. Καθένας όμως με βοηθούσε με το δικό του τρόπο. Ο πατέρας μου ήταν αυστηρός. Όταν κάναμε καμιά αταξία, μας έδινε σκαμπίλια. Εγώ πονούσα λίγο από το ξύλο, μαζευόμουν, όταν όμως περνούσε ο πόνος, ξεχνούσα και τον πόνο και τις συμβουλές του. Όχι ότι δεν με αγαπούσε ο πατέρας μου. Από αγάπη με έδερνε. Μια φορά, θυμάμαι – τριών ετών ήμουν – , που μου έδωσε ο πατέρας μου ένα σκαμπίλι, με τίναξε πέρα! Τι είχε γίνει; Δίπλα από το σπίτι μας ήταν ένα σπίτι εγκαταλελειμμένο. Οι ιδιοκτήτες είχαν φύγει στην Αμερική και είχε ρημάξει. Στην αυλή είχε μια συκιά που τα κλαδιά της έβγαιναν στον δρόμο. Ήταν καλοκαίρι και ήταν γεμάτη σύκα. Εκεί που έπαιζα με τα άλλα παιδιά, ήρθε ένας γείτονας και με σήκωσε, για να του κόψω μερικά σύκα, γιατί δεν έφθανε μόνος του να τα κόψη. Του έκοψα πέντε έξι και μου έδωσε κι εμένα δύο. Όταν το έμαθε ο πατέρας μου, θύμωσε πάρα πολύ. Μου έδωσε ένα σκαμπίλι!… Εγώ έβαλα τα κλάματα. Η μάνα μου που ήταν μπροστά, γύρισε και του είπε: «Τι το χτυπάς το παιδί; Τι ήξερε αυτό; μικρό παιδί είναι. Πώς μπορείς να το ακούς να κλαίη;». «Άμα έκλαιγε τότε που το σήκωσε ο άλλος, για να κόψη τα σύκα, δεν θα έκλαιγε τώρα, είπε ο πατέρας μου. Αλλά, φαίνεται, ήθελε να φάη και αυτό σύκα. Ας κλαίη λοιπόν τώρα». Που να τολμήσω να το ξανακάνω!

Ἀσκητές μέσα στόν κόσμο: Ὁ ἅγιος Χαράλαμπος κατέπαυσε τό θανατικό


ΕΝΟΤΗΤΑ Β’ – ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΚΑΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

Πε­ρί­που τό ἔ­τος 1930 στό χω­ριό Αὔ­ρα Κα­λα­μπά­κας ἔ­πε­σε λοι­μι­κή νό­σος, ἡ λε­γό­με­νη ὀ­στρα­κιά. Πέ­θα­ναν πολ­λά παι­διά, πε­ρισ­σό­τε­ρα ἀ­πό πε­νήντα. Ὑ­πῆρ­ξαν σπί­τια πού ἔ­χα­σαν δυ­ό καί τρία παι­διά μα­ζί. Δέν προ­λά­βαι­ναν νά τά θά­πτουν. Τά σκα­πα­νι­κά τά ἄ­φη­ναν στό νε­κρο­τα­φεῖ­ο γι­ά νά τά ἔ­χουν πρό­χει­ρα νά ἀ­νοί­γουν τούς τά­φους. Τό­τε οἱ κά­τοι­κοι τοῦ χω­ριοῦ κα­τέ­φυ­γαν στόν ἅγιο Χα­ρά­λαμ­πο τόν θαυ­μα­τουρ­γό, πού ἔ­χει εἰ­δι­κή χά­ρη γι᾿ αὐ­τές τίς ἀρ­ρώ­στι­ες.

Ἐνημέρωση ἀπό τό ἱστολόγιο http:// hristospanagia3.blogspot.gr γιά τίς 1-2-2020 ἕως 3-2-2020.



Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ Πατέρες καί ἀδελφοί

Δόξα τῇ Ἁγίᾳ καί ὁμουσίῳ καί ζωοποιῷ καί ἀδιαιρέτῳ Τριάδι πάντοτε νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων


Εἴθε ὁ Πανάγιος Τριαδικός Θεός μας, ὁ Πατήρ, ὁ Υἱός καί τό Ἅγιον Πνεῦμα, νά εὐλογεῖ τήν ζωή μας.

Εἴθε καί ἐμεῖς νά ἀγωνιζόμαστε ζώντας ἀσκητικά καί μυστηριακά μέσα στήν μόνη ἀληθινή Ἐκκλησία, τήν Μία, Ἅγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας.


Ἔτσι θά μετέχουμε στήν θεία Του εὐλογία σ' ὅλη τήν διάρκεια τοῦ νέου ἔτους, ἀλλά καί στήν αἰωνιότητα.

Λαμβάνετε αὐτό τό μήνυμα ὡς ἐνημέρωση ἀπό τό ἱστολόγιο

http://hristospanagia3.blogspot.gr, την ἱστοσελίδα https://www.hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr γιά τίς 1-2-2020 ἕως 3-2-2020.


1) Ἐνημέρωση ἀπό τό ἱστολόγιο: http://hristospanagia3.blogspot.gr


2020 (571)
Φεβρουαρίου (178)
03 Φεβ (10)
«Ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιά τούς ψυχολόγους».Ἀρχ. Σάββας ...
«Ὁ Ἅγιος Παΐσιος γιά τούς ψυχολόγους».Ἀρχ. Σάββας ...
Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης - "Καί τή νύχτα στό...
«Εἶμαι ἀπό πολύ μακριά» – Θαῦμα τοῦ Ἁγίου Νικολάου...
Γυναῖκες καί Ψαλμωδία
Συμβουλές γιά τό ἦθος τῶν ἀνθρώπων καί τήν ἐνάρετη...
Μαθητεία- συγκατάβαση στήν κλίμακα τῆς ἐκκλησιαστι...
Ὅταν μέ εὐχαριστία πλαγιάσεις στό στρῶμα σου...
«Ἄν ζοῦμε σάν νά πεθαίνουμε κάθε μέρα, δέ θά ἁμαρτ...
3 Φεβρουαρίου. Τοῦ ἁγίου καί δικαίου Συμεών τοῦ θε...

Ἐπιστολή πρός τόν Ὑπουργό, κ. Κώστα Καραμανλή. Ὅταν ἡ “Δημοκρατία” φιμώνει τήν “σιωπηλή κραυγή” (Ἡλίας Π. Παντελίδης, MSc, MRCOphth, FEBO, Marts, Χειρουργός Οφθαλμίατρος)


Μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐντολὴ ποὺ δώσατε νὰ κατεβοῦν οἱ νόμιμες καὶ κανονικὰ πληρωμένες ἀφίσσες γιὰ τὴν ἀγέννητη ζωή, ἐπιτρέψτε μου νὰ ἀπαντήσω ὡς ἂνθρωπος καί πολίτης, ὡς ἰατρὸς μὲ εἰδικὸ βιοηθικὸ ἐνδιαφέρον στὰ θέματα τῆς ἀρχῆς τῆς ζωῆς, ἀλλὰ καὶ ὡς ψηφοφόρος τῆς ΝΔ.

Ὡς ἂνθρωπος καὶ ὡς πολίτης τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Εὐρώπης σέβομαι τὴν ἐλευθερία τῆς γνώμης καὶ τὸν πλουραλισμὸ τῶν ἰδεῶν μέσα σὲ μία δημοκρατικὴ κοινωνία. Ἐντολὲς τῆς κρατικῆς ἐξουσίας γιὰ κατάργηση καὶ φίμωση ἰδεῶν καὶ ἀντιλήψεων παραπέμπουν σὲ σταλινικὰ καὶ φασιστικὰ καθεστῶτα καὶ ὂχι σὲ δημοκρατικὸ πολίτευμα. Ἐντύπωση μοῦ προκάλεσε ἡ τόσο χαμηλῆς ἀξίας (ρατσιστικὴ θὰ μποροῦσε νὰ τὴν πεῖ κανεὶς ἐναντίον τῆς ἀγέννητης ζωῆς) αἰτιολόγηση τῆς πράγματι ἀποτρόπαιης διαταγῆς Σας:

Λέτε ὃτι ἡ ἀφίσσα στρέφεται ἐναντίον ἐνὸς «κατοχυρωμένου καὶ ἀναμφισβήτητου δικαιώματος τῶν γυναικῶν ποὺ εἶναι ἡ ἒκτρωση». Τὸ ὅτι ἡ ἔκτρωση εἶναι κατοχυρωμένη δλδ νόμιμη μέχρι τὴν 18η ἑβδομάδα εἶναι μία ἀλήθεια, ἀλλὰ τὸ ὅτι εἶναι ἀδιαμφισβήτητη εἶναι καὶ λάθος καὶ ψέμμα:

Ὁ γνωστὸς ὀργανισμὸς Pew Research Center διεξήγαγε παγκόσμια ἔρευνα σὲ 40 χῶρες, γιὰ νὰ καταγράψει τὶς συμπεριφορὲς καὶ ἀντιλήψεις σὲ ζητήματα ἠθικῆς, ἡ ὁποία δημοσιεύθηκε στὶς 15/4/2014 (Πηγή: www.lifo.gr) Διαπιστώθηκε ὅτι στὴν Ἑλλάδα τὸ 54% τῶν ἐρωτηθέντων θεωροῦν πώς οἱ ἐκτρώσεις δὲν εἶναι ἀποδεκτές, τὸ 16% πὼς εἶναι καὶ μόλις τὸ 11% πὼς δὲν ἀποτελοῦν κριτήριο ἠθικῆς. Εἶναι ἴδιον ὁλοκληρωτικῶν καθεστώτων νὰ παραδίδεται στὴν ἀνυπαρξία τὸ πιστεύω τοῦ ἄλλου, ὅταν διαφωνεῖ μὲ ἐκεῖνο τῆς ἐξουσίας. Λέτε ἐπίσης ὡς ἐπιχείρημα, ὅτι οἱ καμπάνιες ποὺ γίνονται σὲ δημόσιους χώρους δὲν πρέπει νὰ διχάζουν. Λέτε δλδ ὅτι κάθε ἄποψη ποὺ δὲν συμφωνεῖ μὲ τὴν ἄποψη τῆς ἐξουσίας εἶναι ἄποψη ποὺ διχάζει καὶ γιὰ αὐτὸ ἡ ἐξουσία ἔχει ὑποχρέωση νὰ μεριμνᾶ γιὰ τὴν φίμωσή της, ὥστε νὰ προστατεύσει τὴν εἰρήνη στὴν κοινωνία. Στὰ ἀλήθεια, ἀκοῦτε τί λέτε;; Ἀκοῦτε ὅτι ἐπαναλαμβάνετε τὰ ἐπιχειρήματα τῶν σταλινικῶν καθεστώτων, σήμερα στὸν 21ο αἰώνα καὶ μάλιστα στὴν Ἑλλάδα τῆς φιλελεύθερης Νέας Δημοκρατίας;;

Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, Πνευματικά Γυμνάσματα. Μελέτη ΙΕ:Στήν παραβολή τοῦ Ἀσώτου.Μέρος Δεύτερο



Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Πνευματικά Γυμνάσματα 

Μελέτη ΙΕ΄: Στην παραβολή του Ασώτου 

[ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ] 

Γ’: Ποια επιστροφή έδειξε. 

Γ΄ 

Σκέψου, αγαπητέ, την επιστροφή του δυστυχισμένου νέου στο πατρικό σπίτι και τα αίτια, που τον παρακίνησαν, τα οποία ήταν τρία· το πρώτο ήταν διότι στοχάστηκε με προσοχή την αθλιότητα της καταστάσεώς του· τα δεύτερο διότι σύγκρινε την αθλιότητά του με την ευτυχία εκείνων, που κατοικούσαν στον πατρικό του οίκο και τρίτο, διότι έλαβε μία ζωντανή ελπίδα, ότι θα τον συγχωρήσει ο πατέρας του, όπως τόσες άλλες φορές τον συγχώρησε· και έτσι επιστρέφοντας επέτυχε την ποθούμενη συγχώρηση· «ἔτι δὲ αὐτοῦ μακρὰν ἀπέχοντος εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἐσπλαγχνίσθη, καὶ δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν(:και ενώ βρισκόταν ακόμη μακριά, τον είδε ο πατέρας του και τον σπλαχνίσθηκε. Έτρεξε τότε για να τον προϋπαντήσει, έπεσε στον τράχηλό του, τον αγκάλιασε σφιχτά και τον καταφιλούσε με στοργή)»[Λουκ.15,20]. 

Όλα αυτά είναι ανάγκη να τα κάνεις και εσύ , αδελφέ, με πολλή φροντίδα και να έλθεις στον εαυτό σου, όπως λέει ο Προφήτης: «Μνήσθητε ταῦτα καὶ στενάξατε, μετανοήσατε οἱ πεπλανημένοι, ἐπιστρέψατε τῇ καρδίᾳ(:Μετανοήστε οι αποστάτες και επιστρέψτε με όλη σας την καρδιά στον Θεό)»[Ησ. 46,8], συλλογιζόμενος με προσοχή τη μεγάλη δυστυχία, που παθαίνει η ψυχή σου, όταν βρίσκεται μακριά από την χάρη του Θεού. Μη θελήσεις να κάνεις και εσύ σαν εκείνους τους δούλους, οι οποίοι, αφού σκληρύνει το δέρμα τους, δεν αισθάνονται το ραβδί του αφέντη τους· ούτε να φθάσεις και εσύ να ονομάζεις ειρήνη το αποκορύφωμα όλων των κακών, που δοκιμάζεις, όπως έχει γραφτεί: «Εἶτ᾿ οὐκ ἤρκεσε τὸ πλανᾶσθαι περὶ τὴν τοῦ Θεοῦ γνῶσιν, ἀλλὰ καὶ μεγάλῳ ζῶντες ἀγνοίας πολέμῳ τὰ τοσαῦτα κακὰ εἰρήνην προσαγορεύουσιν(:έπειτα, σαν να μην ήταν αρκετό γι' αυτούς να πλανώνται στην περί του αληθινού Θεού γνώση, περιέπεσαν και σε άλλα κακά. Ζώντας εξαιτίας της αγνοίας τους αυτής σε διαρκή πόλεμο με τον εαυτό τους και με τους άλλους, ονομάζουν ειρήνη τις τόσες και τέτοιες συμφορές τους)»[Σοφ. Σολ. 14,22]. 

Δεν ξέρεις πόσες ενοχλήσεις δοκιμάζουν οι ταλαίπωροι αμαρτωλοί, που είναι μακριά από τον Θεό; Δεν ξέρεις πόσες δυσκολίες έχουν; Πόσες στενοχώριες; Πόση λύπη και πόνο στην καρδιά; Γιατί έχουν στερηθεί τη θεία χάρη; Γιατί δεν κοινωνούν τα άχραντα μυστήρια; Και γιατί δεν απολαμβάνουν αοράτως τις βοήθειες από τον Θεό; Και εσύ γιατί μένεις αναίσθητος σε όλες αυτές τις ζημιές; Δεν γνωρίζεις πως μία μόνο ζημιά από αυτές και μάλιστα η στέρηση των μυστηρίων, είναι μία ανυπόφορη ζημιά και ένας αληθινός θάνατος της ψυχής; Γι’ αυτό και ο μέγας Βασίλειος στον νέο Κανόνα του «θάνατο» και «μάχαιρα» ονομάζει τη στέρηση της Θείας Κοινωνίας και την καθαίρεση. 

ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ: Εἰσαγγελέας διέταξε ἔρευνα γιά χριστιανικό βιβλίο πού γράφει ὅτι ὁ Θεός «ἐποίησεν ἄρσεν καί θῆλυ»

Η Ευαγγελική Λουθηρανική Επισκοπή της Φινλανδίας βρίσκεται υπό έρευνα από την Γενική Εισαγγελέα της χώρας σχετικά με τη δημοσίευση ενός βιβλιαρίου που υποστηρίζει την χριστιανική διδασκαλία για την ανθρώπινη σεξουαλικότητα και που ονομάζει την ομοφυλοφιλία ως «διαταραχή».
Ο κληρικός Juhana Pohjola , κατηγορείται για «υποκίνηση μίσους εναντίον ομάδας» και έχει κληθεί στο Αστυνομικό Τμήμα του Ελσίνκι για προκαταρκτική έρευνα την Τρίτη 11 Φεβρουαρίου.
Ως επικεφαλής του εκδοτικού οίκου του Λουθηρανικού Ιδρύματος Φινλανδία και διαχειριστής της ιστοσελίδας του, ο Pohjola βρίσκεται στο επίκεντρο της έρευνας.
Το 2004, το ίδρυμα δημοσίευσε ένα μικρό βιβλίο με τίτλο «Άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς - Οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις αμφισβητούν τη χριστιανική αντίληψη για την ανθρώπινη οντολογία». Η επισκοπή ανέφερε στην ιστοσελίδα της ότι ο Pohjola "κατηγορείται ότι διένειμε αυτό το υλικό στο κοινό και ότι το διατήρησε διαθέσιμο στο διαδίκτυο".

Το φθινόπωρο του 2019, η Γενική Εισαγγελέας Raija Toiviainen διέταξε έρευνα. Ο διορισμός της στη θέση αυτή μόνο ένα χρόνο πριν μπορεί να εξηγήσει το γεγονός ότι διέταξε την έρευνα για ένα βιβλίο που δημοσιεύτηκε 15 χρόνια πριν.
Μιλώντας στην Διεθνή Λουθηρανική Σύνοδο, ο Pohjola δήλωσε: «Η απόφαση της Γενικής Εισαγγελέως να διεξάγει μια προκαταρκτική έρευνα για τη δημοσίευσή μας είναι εκπληκτική, καθώς πιστεύω ότι η αστυνομία είχε ήδη διενεργήσει διεξοδική έρευνα και είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει κανένα ποινικό αδίκημα».
Συνέχισε: "Η δική μας δουλειά είναι να διδάσκουμε εν ειρήνη ολόκληρο τον λόγο της Αγίας Γραφής, συμπεριλαμβανομένου του γάμου όπως τον δημιούργησε ο Θεός".

Φανταστικὴ αἴσθηση ἀλληλεγγύης!


Οι αγριόχηνες πετάνε σε σχηματισμό V γιατί όταν η κάθε χήνα κτυπά τα φτερά της, δημιουργεί ένα ανοδικό ρεύμα για την άλλη που ακολουθεί. Αν μια αγριόχηνα ξεφύγει από τον σχηματισμό, ξαφνικά αισθάνεται τη δυσκολία να πετάξει μόνη της και γρήγορα επιστρέφει στο σχηματισμό μαζί με τις άλλες.
Όταν μια χήνα κουραστεί πάει στο πίσω μέρος του σχηματισμού και μια άλλη παίρνει τη θέση της. Οι χήνες που βρίσκονται στο πίσω μέρος, φωνάζουν για να ενθαρρύνουν εκείνες που βρίσκονται μπροστά, ώστε να αυξήσουν την ταχύτητά τους!
Με τον τρόπο αυτόν μοιράζονται όλες εξίσου την κούραση. Τέλεια αίσθηση, ομαδική!
Και δεν σταματούν εκεί. Αν συμβεί να αρρωστήσει η να τραυματιστεί μία χήνα, δύο άλλες βγαίνουν από τον σχηματισμὸ και τη συνοδεύουν μέχρι το έδαφος, για να τη βοηθήσουν και να την προστατεύσουν. Μένουν μαζί της μέχρι να μπορέσει να ξαναπετάξει ή να πεθάνει.

Ταύτας τάς ἐσχάτας ἡμέρας

«Ταύτας τας εσχάτας ημέρας, όπου τα χνώτα του Αντιχρίστου μολύνουν γην και θάλασσαν και πάσαν πνοήν ζωής, ως δρόσον χάριτος αναψύχουσαν, ως αύραν Προφήτου Ηλιού αναρριπίζει ο Θεός την ενέργειαν της νοεράς προσευχής εις τα στήθη και την καρδίαν της Εκκλησίας, ως αντίδοτον ψυχικής και σωματικής υγείας και σωτηρίας δια τας ημέρας που έρχονται και θα έλθουν»

Ταύτας τας εσχάτας ημέρας 

(Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεϊτης)

17 Φεβρουαρίου. Τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ. Ἡμέρας. Δευτ. λε΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Α΄ Ἰω. β΄ 18 - γ΄ 8).
Α Ιω. 2,18          Παιδία, ἐσχάτη ὥρα ἐστί, καὶ καθὼς ἠκούσατε ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται, καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν· ὅθεν γινώσκομεν ὅτι ἐσχάτη ὥρα ἐστίν.
Α Ιω. 2,18                 Παιδιά μου, τελευταία και κρίσιμος είναι η σημερινή εποχή. Και καθώς έχετε ακούσει από την διδασκαλίαν των Αποστόλων, ότι ο αντίχριστος έρχεται· και τώρα πολλοί αντίχριστοι, πλανεμένοι και αιρετικοί, όργανα του αντιχρίστου έχουν έλθει. Από αυτό, λοιπόν, μανθάνομεν, ότι είναι κρίσιμος η εποχή μας. 

Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2020

Γενηθήτω τό θέλημά Σου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτη


Γενηθήτω τό θέλημά Σου, 16-2-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτη. Ἵδρυμα Ὀρθοδόξου τύπου, Θησέως 25- Ν. Ἐρυθραία. http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

Ἐάν κάποιος δέν μπορεῖ νά μονάσει εἶναι δυνατόν νά σωθεῖ Γ΄ Ἀρχιμ Σάββα Ἁγιορείτου


Ἐάν κάποιος δέν μπορεῖ νά μονάσει εἶναι δυνατόν νά σωθεῖ Γ΄ Ἀρχιμ Σάββα Ἁγιορείτου

https://www.youtube.com/watch?v=xQnB91EQCe0

Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, Πνευματικά Γυμνάσματα. Μελέτη ΙΕ:Στήν παραβολή τοῦ Ἀσώτου.Μέρος Πρῶτο


Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Πνευματικά Γυμνάσματα 

Μελέτη ΙΕ΄: Στην παραβολή του Ασώτου 

Α΄: Αυτός αναχώρησε από τον οίκο του πατέρα του 

Β΄: Ποια ζωή έζησε μετά την αναχώρηση 

[ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ] 

Α΄ 

Σκέψου, αδελφέ, την αναχώρηση, που έκανε εκείνος ο άσωτος υιός από τον οίκο του πατέρα του, όπως διηγείται ο ιερός Λουκάς[Λουκ. 15,11-32], με την οποία αναχώρηση φάνηκε στ’ αλήθεια σαν ένας νέος χωρίς μυαλό και νου, διότι τι του έλειπε, όταν ήταν στο πατρικό σπίτι και βρισκόταν κάτω από την προστασία του γλυκύτατου πατέρα του; Αυτός βρισκόταν κάθε ημέρα μέσα στην πατρική αγκάλη, είχε ό,τι χρειαζόταν, τον υπηρετούσαν όλοι οι δούλοι, είχε τα χάδια και τις τιμές ως κληρονόμος της πατρικής περιουσίας και σχεδόν αναγνωριζόταν ως κύριος και εξουσιαστής κάθε πράγματος, ώστε μπορούσε να έχει κάθε λόγο να λέει εκείνο το ψαλμικό: «Πλησθησόμεθα ἐν τοῖς ἀγαθοῖς τοῦ οἴκου σου(:θα μας χορτάσουν τα πλούσια αγαθά του οίκου σου)»[Ψαλμ. 64,5].Αλλά η επιθυμία της πλανεμένης ελευθερίας, από εκεί που ήταν τέκνο και κληρονόμος, τον έκανε να επιθυμεί να γίνει δούλος και μισθωτός. 

Άρχισε, λοιπόν, να ενοχλείται από τη βασιλική και ελεύθερη ζωή, που είχε κάτω από την υπακοή του πατέρα του· άρχισε να επιθυμεί να ζει σύμφωνα με το θέλημά του και να ικανοποιεί τη διάθεσή του, όπως την ικανοποιούν οι άλλοι, και αυτή η ενόχληση και επιθυμία, τον παρακίνησαν να ζητήσει συγκατάθεση από τον Πατέρα του, για να φύγει από τον πατρικό οίκο και τον συμβούλευσαν να ζητήσει το μερίδιο από εκείνη την κληρονομιά που αναλογούσε ολόκληρη σ’αυτόν: «Πάτερ, δός μοι τὸ ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας(:Πατέρα, δώσε μου το μερίδιο της περιουσίας, που μου αναλογεί)»[Λουκ. 15,12]. Ο πατέρας δεν θέλησε να τον εμποδίσει από αυτήν την κίνηση, αλλά τον άφησε να αναχωρήσει, για να μάθει με τη δοκιμή και τη στέρηση, ποια αγαθά απολάμβανε, όταν ήταν στον οίκο του πατέρα του και τα καταφρόνησε, όπως ερμηνεύει ο θείος Χρυσόστομος: «Γι΄αυτό τον άφησε ο Πατέρας και δεν τον εμπόδισε να μεταβεί στην ξένη χώρα, για να μάθει με την πείρα καλά, πόσες ευεργεσίες είχε μένοντας στο πατρικό του σπίτι»(Λόγ. Α΄περί Μετανοίας). Και επειδή ο πατέρας του δεν μπορούσε να τον πείσει με τον λόγο, για να παραμείνει στον οίκο του, άφησε να τον πείσουν αυτά τα πράγματα και τα παθήματα· «Πολλές φορές ο Θεός, όταν με τα λόγια δεν πείθει, τότε αφήνει τη διδασκαλία στην εμπειρία των καταστάσεων», λέει ο Χρυσορρήμων (ό.π.), «όπως έχει γραφεί: «Παιδεύσει σε ἡ ἀποστασία σου, καὶ ἡ κακία σου ἐλέγξει σε(: η απομάκρυνσή σου από εμένα θα σε καταδικάσει και η ασέβεια θα σε τιμωρήσει)[Ιερ. 2,19], διότι και ο Αδάμ, όταν ήταν μέσα στον παράδεισο, δεν γνώριζε την ευδαιμονία που είχε, από τότε όμως που εξορίσθηκε από αυτόν, τότε τη γνώρισε.». 

Ἐνημέρωση ἀπό τό ἱστολόγιο http:// hristospanagia3.blogspot.gr γιά τίς 30-1-2020 ἕως 31-1-2020.


Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ Πατέρες καί ἀδελφοί 
Δόξα τῇ Ἁγίᾳ καί ὁμουσίῳ καί ζωοποιῷ καί ἀδιαιρέτῳ Τριάδι πάντοτε νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων
Εἴθε ὁ Πανάγιος Τριαδικός Θεός μας, ὁ Πατήρ, ὁ Υἱός καί τό Ἅγιον Πνεῦμα, νά εὐλογεῖ τήν ζωή μας.
Εἴθε καί ἐμεῖς νά ἀγωνιζόμαστε ζώντας ἀσκητικά καί μυστηριακά μέσα στήν μόνη ἀληθινή Ἐκκλησία, τήν Μία, Ἅγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας.
Ἔτσι θά μετέχουμε στήν θεία Του εὐλογία σ' ὅλη τήν διάρκεια τοῦ νέου ἔτους, ἀλλά καί στήν αἰωνιότητα.

Λαμβάνετε ατό τό μήνυμα ς νημέρωση πό τό στολόγιο 
http://hristospanagia3.blogspot.gr, την ἱστοσελίδα https://www.hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr γιά τίς 30-1-2020 ἕως 31-1-2020.

1) Ἐνημέρωση ἀπό τό ἱστολόγιο: http://hristospanagia3.blogspot.gr


Ἡ Γερόντισσα Μακρίνα μέ τούς Ἁγίους Γέροντες Παΐσιο Ἁγιορείτη καί Πορφύριο Καυσοκαλυβίτη

Ή Γερόντισσα Μακρίνα ευλαβείτο πολύ καί δύο άλλους συγχρόνους Αγίους Γέροντες Πορφύριο Καυσοκαλυβίτη (1906- 1991) καί Παΐσιο 'Αγιορείτη (1924-1994). 

Τον Άγιο Πορφύριο επισκέφτηκε τό 1984 στήν Αθήνα, μέ σκοπό να τού ζητήσει να «σταυρώση» τό χέρι της, όπου είχε πάθη κάταγμα, γιά να αποφυγή την επέμβαση, επικίνδυνη λόγω τού διαβήτου της. Εκείνος δεν έδωσε σημασία στο θέμα της υγείας της, μόνο της ζήτησε τά ονόματα των αδελφών της συνοδείας της. 
Καθώς ή Γερόντισσα τις κατονόμαζε, ό Άγιος Πορφύριος μέ τό διορατικό του χάρισμα της ανέλυε την ψυχή της κάθε μιας μοναχής. Τον χειμώνα τού 1986 συνοδευομένη από την Γερόντισσα Φεβρωνία της Ιεράς Μονής Τίμιου Προδρόμου Σερρών καί άλλες μοναχές, επισκέφτηκε τό 'Ιερό Ησυχαστήριο τού 'Αγίου Ίωάννου τού Προδρόμου στήν Μεταμόρφωση Χαλκιδικής, γιά να πάρουν την ευχή τού Αγίου Γέροντος Παϊσίου. Μόλις συναντήθηκαν, ή Γερόντισσα Μακρίνα έβαλε στρωτή μετάνοια στον Άγιο Παΐσιο καί αμέσως καί εκείνος έκανε τό ίδιο.

Θαῦμα Ὁσίου Ἰωάννου τοῦ Καλυβίτου

Ἐκ τῆς ἐκδόσεως: Νεκταρίου Ἱερομονάχου, Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης ὁ Καλυβίτης, ὁ διὰ Χριστὸν πτωχός.

Ἱ. Ἡσυχαστήριον Ὁσίων 99 Πατέρων, Βουλευτήρια, Ἄγιον Ὄρος, 2010.

Ἤμουν τριῶν μηνῶν ἔγκυος καὶ μοῦ εἶχε συστήσει ὁ γιατρὸς μοῦ νὰ βρίσκομαι σὲ μιὰ σχετικὴ ἀκινησία μιὰ καὶ εἶχα προβλήματα αἰμόῤῥοιας καὶ ὑπῆρχε μεγάλος κίνδυνος νὰ ἀποβάλλω.
Αὐτὸ ἦταν τὸ δεύτερο παιδί μου οὐσιαστικά, μιὰ καὶ εἶχα χάσει τὸ πρῶτό μου ἀπὸ αὐτόματη ἐκβολὴ λίγους μῆνες πρίν.
Ἕνα βράδυ, ἀφοῦ κατάφερα νὰ κοιμηθῶ, μιὰ καὶ οἱ ἐνοχλήσεις ἦταν συχνὰ ἔντονες, καὶ ἔπαιρνα σπασμολυτικὰ χάπια, βλέπω στὸν ὕπνο μου τὸν ἡγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Καλυβίτου πλάϊ σὲ ἕναν νεαρὸ μοναχὸ κουκουλωμένο μὲ ἕνα μαῦρο μανδύα (ῥάσο).
Χαμογέλασε στὸν γέροντα Νεκτάριο κοιτάζοντάς τον καὶ μετὰ ἔστρεψε τὸ βλέμμα του σὲ μένα καὶ μοῦ εἶπε μὲ γαλήνιο ὕφος:

Ὁ ἀπόλυτος παραλογισμός! Μήπως δέν καταλάβατε; Λέμε «ΝΑΙ» στή ζωή καί ὄχι στόν θάνατο!

Με βαριά καρδιά, θα προσπαθήσω να πληκτρολογήσω δυο λόγια, με αφορμή το άρθρο: «Ορθοδοξία, Πατρίδα, Οικογένεια: Πώς χρηματοδοτήθηκε το κίνημα κατά των εκτρώσεων»[1], του insidestory.gr. Θα σταθώ στο βασικό θέμα που θίγει το άρθρο, για να μην πλατυνθεί το παρόν κείμενο. «Ορθοδοξία, Πατρίδα, Οικογένεια» λοιπόν, είναι, που, απ’ ότι φαίνεται, συνεχίζουν να ενοχλούν. Και φυσικά, το θέμα των εκτρώσεων, το οποίο συνδέεται και με τις τρεις αυτές «απαγορευμένες» αξίες.
Μεγάλη λοιπόν, αναταραχή προκάλεσε η αφίσα του κινήματος «Αφήστε με να ζήσω», «μότο» της οποίας «ήταν η προτροπή ‘‘διάλεξε τη ζωή’’»! Είναι πράγματι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο απόλυτος παραλογισμός! Να χαρακτηρίζονται αυτοί που επιλέγουν τη ζωή ή που προτείνουν την επιλογή της ζωής, ότι έχουν «αναχρονιστικό», «μεσαιωνικό» ή «ακραία συντηρητικό λόγο»! Και αυτή η παρότρυνση, στη ζωή και όχι στον θάνατο, να ενοχλεί, και να ενοχλεί τόσο πολύ, που πρέπει να απαγορευτεί. Πρέπει να φιμωθούν τα στόματα που υποστηρίζουν τέτοια «εγκληματικά» πράγματα, ενώ τα υπόλοιπα, που υποστηρίζουν την επιλογή του θανάτου, ή αν το πούμε με άλλα λόγια, την «διακοπή ανεπιθύμητης κύησης», για να μην καταλαβαίνουμε το τρομακτικό μέγεθος της πράξης[2], μπορούν να το διαλαλούν ελεύθερα, χωρίς να νοιάζονται πραγματικά, όπως υποστηρίζουν, για τον διχασμό της άλλης μερίδας των συνανθρώπων τους, που υποστηρίζουν το δικαίωμα στη ζωή.
Απ’ ότι γνωρίζω, στον μεσαίωνα η ανθρώπινη ζωή δεν είχε καμιά αξία. Ο παπισμός, με συνοπτικές διαδικασίες, καταδίκαζε τους πάσης φύσεως «αιρετικούς» στην πυρά! Αλλά, όπως έχω ξαναγράψει, οι λέξεις στην εποχή μας, που τελεί υπό σύγχυση, ή έχουν αλλάξει νόημα ή έχουν διαστραφεί. Ποιος θα μπορούσε να χαρακτηρίσει, «μεσαιωνικές» απόψεις, αυτές που είναι τελείως αντίθετες με τις μεσαιωνικές;

Κυριακή τοῦ Ἀσώτου.Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας



ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ[:Λουκά 15,11-32] 

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ 

«Ἄνθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς καὶ εἶπεν ὁ νεώτερος αὐτῶν τῷ πατρί· πάτερ, δός μοι τὸ ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας. καὶ διεῖλεν αὐτοῖς τὸν βίον. καὶ μετ᾿ οὐ πολλὰς ἡμέρας συναγαγὼν ἅπαντα ὁ νεώτερος υἱὸς ἀπεδήμησεν εἰς χώραν μακράν, καὶ ἐκεῖ διεσκόρπισε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ζῶν ἀσώτως. δαπανήσαντος δὲ αὐτοῦ πάντα ἐγένετο λιμὸς ἰσχυρὸς κατὰ τὴν χώραν ἐκείνην, καὶ αὐτὸς ἤρξατο ὑστερεῖσθαι καὶ πορευθεὶς ἐκολλήθη ἑνὶ τῶν πολιτῶν τῆς χώρας ἐκείνης, καὶ ἔπεμψεν αὐτὸν εἰς τοὺς ἀγροὺς αὐτοῦ βόσκειν χοίρους(:Ένας άνθρωπος είχε δύο γιους. Είπε λοιπόν ο μικρότερος γιος στον πατέρα του: “Πατέρα δώσε μου το μερίδιο της περιουσίας που μου ανήκει”. Και ο πατέρας μοίρασε και στους δύο γιους την περιουσία. Ύστερα από λίγες μέρες ο νεότερος γιος μάζεψε όλα όσα του έδωσε ο πατέρας του και ταξίδεψε σε χώρα μακρινή. Εκεί διασκόρπισε την περιουσία του κάνοντας μια ζωή άσωτη και ακόλαστη. Όταν ο νεότερος γιος ξόδεψε όλα όσα είχε, έπεσε μεγάλη πείνα στη χώρα εκείνη, κι αυτός άρχισε να στερείται. Και ο άσωτος γιος εξαιτίας των στερήσεων και της πείνας του πήγε σ’ έναν από τους πολίτες εκείνης της χώρας, ο οποίος τον προσέλαβε ως δούλο. Και τον έστειλε στα χωράφια του να βόσκει χοίρους)»[Λουκ.15,11-15]. 

Ο άσωτος υιός ζήτησε το μερίδιο της περιουσίας που του αναλογούσε, το πήρε, έφυγε στην ξενιτειά και το δαπάνησε. Έπειτα βρέθηκε σε απόλυτη στέρηση κάθε αγαθού, αλλά και σε έλλειψη των χαρισμάτων που του έδωσε ο Θεός, και κατά κάποιο τρόπο σαν να πέθαινε από πνευματική πείνα, μην έχοντας τον ουράνιο άρτο· γιατί λέγει ο Κύριος: «οὐκ ἐπ᾿ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος, ἀλλ᾿ ἐπὶ παντὶ ῥήματι ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος Θεοῦ(:είναι γραμμένο στο Δευτερονόμιο ότι ο άνθρωπος δεν θα διατηρηθεί στη ζωή μόνο με τον άρτο, αλλά με κάθε προσταγή που θα εξέλθει από το στόμα του Θεού. Όταν το πει ο Θεός, και χωρίς τροφή ακόμη θα ζήσει ο άνθρωπος)»[Ματθ.4,4]. 

Θα μπορούσε όμως κανείς να εφαρμόσει την παραβολή και στους προερχόμενους από τον πρώην ειδωλολατρικό κόσμο πιστούς. Γιατί είπε: «Κάποιος άνθρωπος απέκτησε δύο υιούς, από τους οποίους ο ένας ήταν ενάρετος και συνετός, ενώ ο άλλος άσωτος· ο ασύνετος και άσωτος λοιπόν γιος κατασπατάλησε το μερίδιο της περιουσίας που του αναλογούσε και του παραχωρήθηκε από τον πατέρα του, και έπειτα πιεζόμενος από την πείνα, κατέφυγε στα ξυλοκέρατα που έτρωγαν οι χοίροι». Κάτι τέτοιο θα βρούμε να έχουν πάθει και εκείνοι που πλανήθηκαν.

Ἅγιος Γέροντας Πορφύριος : Οἱ αἱρετικοί μεταβάλλονται, ὅταν ἐμεῖς ἁγιασθοῦμε

«…Κάποια στιγμή αντιλήφθηκα ότι περνούσαμε έξω από τις κτιριακές εγκαταστάσεις των χιλιαστών. Αισθάνθηκα να με κατακλύζει η θλίψη και η αγανάκτηση για το ψυχοφθόρο έργο των αιρετικών αυτών οι οποίοι αντί να μετανοήσουν για τις αμαρτίες τους αγωνίζονται να κλονίσουν την πίστη στο Χριστό, ψυχών, υπέρ ων Χριστός απέθανε και ανέστη.
Ο γέροντας σιωπούσε. Κάποια στιγμή συλλογίστηκα: Τι να σκέφτεται άραγε ο γέροντας· δεν αγανακτεί βλέποντας σε αυτούς τους ανθρώπους και τα έργα τους; Αλλά αμέσως άκουσα τον Γέροντα να λέει: «Ε, και αυτοί οι ταλαίπωροι ψευδομάρτυρες του Ιεχωβά, ο Θεός να τους ελεήσει.
Μερικοί χριστιανοί αγανακτούν εναντίον τους, άλλοι πάλι τσακώνονται μαζί τους και τους βρίζουν, άλλοι τους καταδιώκουν στα δικαστήρια. Όμως δεν καταπολεμείται έτσι ο χιλιασμός. Ξέρετε πώς καταπολεμείται; όταν εμείς αγιασθούμε»».

(Ανθολόγιο συμβούλων γέροντος Πορφυρίου,σελ.444)

Ἡ τελευταῖα προσευχή τοῦ Ἁγίου Γεωργίου

Η τελευταία προσευχή του Αγίου Γεωργίου,όταν έφτασε πλέον στον τόπο της καταδίκης, παρακάλεσε τους δήμιους να του αφήσουν λίγο χρόνο, καί αφού ύψωσε το βλέμμα του προς τον ουρανό, αναφώνησε μέσα από τα βάθη της καρδιάς του:
«Κύριε καί Θεέ μου, Εσύ, στον οποίο εκ γενετής ανήκω καί στον οποίο έχω στηρίξει τις ελπίδες μου’ Εσύ που μου έδωσες θάρρος καί με ετοίμασες γι’ αυτόν τον αγώνα’ Εσύ που είσαι η γλυκιά μου ελπίδα, η αψευδής υπόσχεση, ο αναλλοίωτος έρωτας των ιερών ψυχών’

Ἀπό τί ἤ ἀπό ποιόν ἐξαρτᾶται ἡ ἀπελευθέρωση ἑνός λαοῦ ἀπό τή σκλαβιά;

Με ρωτάτε, στρατηγέ, από τι ή από ποιον εξαρτάται η απελευθέρωση ενός λαού από τη σκλαβιά;....
Ως αιτία της απελευθέρωσης αναφέρεται ο στεναγμός του λαού προς τον Κύριο, δηλαδή η μετάνοια και ως Αίτιος της απελευθέρωσης ο ίδιος ο Ύψιστος Κύριος που τους σπλαχνίζεται....

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
(Πόλεμος και Βίβλος)

16 Φεβρουαρίου. ♰ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ (ΙΖ΄ ΛΟΥΚΑ). Τοῦ ἁγίου μάρτυρος Παμφίλου καί τῶν σύν αὐτῷ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ. Κυρ. λδ΄ ἐπιστ. (Α΄ Κορ. ς΄ 12-20).
Α Κορ. 6,12        Πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ᾿ οὐ πάντα συμφέρει· πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ᾿ οὐκ ἐγὼ ἐξουσιασθήσομαι ὑπό τινος.
Α Κορ. 6,12              Ολα μου επιτρέπεται να τα κάμω, όπως π.χ. να τρώγω και να πίνω χωρίς διακρίσεις, αλλά δεν είναι συμφέρον να πράττω όλα. Ολα μου επιτρέπονται, αλλ' εγώ δεν θα εξουσιασθώ και δεν θα υποδουλωθώ εις τίποτε.

Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2020

Κυριακή τοῦ ἀσώτου. Ὁμιλία ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Μέρος Δεύτερο


ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ [:Λουκ.15,11 – 32] 

Ομιλία αγίου Ιωάννου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου, 

«Εἰς τὴν παραβολὴν περὶ τοῦ ἀσώτου» 

[Μέρος δεύτερο] 

Αυτά καθώς έλεγε ο Άσωτος Υιός, και καθώς έκλαιγε γοερά, «εἶπεν ὁ πατὴρ πρὸς τοὺς δούλους αὐτοῦ(:είπε ο πατέρας στους δούλους Του)». Σε ποιους «δούλους»; Άκου: στους ιερείς και λειτουργούς των προσταγμάτων Του: «Ἐξενέγκατε τὴν στολὴν τὴν πρώτην, καὶ ἐνδύσατε αὐτόν(:βγάλτε έξω την πιο καλή φορεσιά απ’ όσες έχουμε, σαν αυτή που φορούσε πριν φύγει απ’ το σπίτι μου). Φέρετε αυτήν που έχει υφανθεί στους ουρανούς, αυτήν που αποκατέστησε το πνευματικό πυρ. Φέρετε την στολή, που υφαίνεται στα ύδατα της κολυμβήθρας. Φέρετε την στολή, που παρασκευάζεται από την πνευματική φωτιά και ενδύστε τον. Ενδύσατε αυτόν, που απογυμνώθηκε, ενδύσατε τον νέο Αδάμ, τον οποίο γύμνωσε ο διάβολος. Ενδύσατε τον βασιλέα της κτίσεως· κοσμήστε αυτόν, για τον οποίον κόσμησα τον κόσμο· καλλωπίστε του υιού μου τα φίλτατα μέλη. 

Δεν ανέχομαι να τον βλέπω ακαλλώπιστο. Δεν ανέχομαι να αφεθεί η δική μου εικόνα απογυμνωμένη. Θεωρώ ντροπή δική μου την ντροπή του δικού μου παιδιού. Θεωρώ δική μου δόξα τη δόξα του παιδιού μου. Δώστε και δακτυλίδι στο χέρι του, για να φορεί τον αρραβώνα του Αγίου Πνεύματος και φορώντας αυτό, να φρουρείται από αυτό το Άγιο Πνεύμα. Κι έτσι, περιφέροντας την σφραγίδα μου, θα είναι φοβερός σ’ όλους τους πολεμίους και εναντίους. Και γινόμενος αντιληπτός από μακριά, να δείχνει ποιου Πατέρα είναι αυτός υιός. Δώστε του και υποδήματα στα πόδια του, για να μη βρει πάλι ο όφις γυμνή την πτέρνα του και τον κτυπήσει με το κεντρί του, αλλά μάλλον για να καταπατεί αυτός την κεφαλή του δράκοντος και να συντρίψει του πολεμίου τα κέντρα, καθώς και για να τρέχει στο δρόμο του Θεού. Και στη συνέχεια, αφού φέρετε τον σιτευτό μόσχο, θυσιάστε τον». 

Ποιον «μόσχον τόν σιτευτόν » λέγει; Ποιον; Αυτόν που γέννησε η δάμαλις Παρθένος Μαρία. «Φέρετε τον μόσχο τον αδάμαστο, που δεν δέχθηκε ζυγό αμαρτίας, τον Παρθένο και εκ Παρθένου, Αυτόν που ακολουθεί αυτούς που Τον ακολουθούν, όχι εξ ανάγκης, αλλά εκουσίως. Αυτόν, που δεν κάνει χρήση της δυνάμεώς Του, ούτε των κεράτων Του, αλλά που πρόθυμα παραδίδει τον αυχένα Του και σφαγιάζεται από τους ιερείς. Θυσιάστε, λοιπόν, τον θεληματικώς θυσιαζόμενο, θυσιάστε Αυτόν που ζωοποιεί όσους επιτελούν τη θυσία, θυσιάστε τον θυσιαζόμενο, που όμως δεν πεθαίνει. Θυσιάστε τον μελιζόμενο, που αγιάζει αυτούς, που τον μελίζουν. Θυσιάστε τον εσθιόμενο από τους πιστούς, που όμως ποτέ δεν δαπανάται. Θυσιάστε τον Αυτόν, που κάνει μακαρίους εκείνους που Τον τρώγουν. Και αφού φάγουμε όλοι ας ευφρανθούμε. Γιατί ο υιός μου αυτός ήταν νεκρός και ξαναέζησε· ήταν χαμένος και βρέθηκε».«Καὶ ἤρξαντο εὐφραίνεσθαι(:Και άρχισαν να ευφραίνονται)»[Λουκ.15,27]. 

Ἀσφάλεια ἑκατό τοῖς ἑκατό...

Τό ἔτος 1936 ἐκλήθη νά ὑπηρετήση τήν θητείαν του στό στρατό. Καί κατετάγη εἰς τήν Κόρινθον στό μηχανικό τμῆμα. Ἀρχάς τοῦ ἔτους 1939 ἀπελύθη ἀπό τό στράτευμα. Ἐπανῆλθε γιά λίγο στό χωριό του, καί ἀπό κεῖ μετέβη εἰς τήν Κεφαλληνίαν ἀναζητώντας ἐργασίαν. Καί πράγματι, μέ κάτι γνωριμίες πού εἶχε, καί λόγω τῆς εἰδικότητος πού εἶχε στόν στρατό, προσελήφθη καί εἰργάζετο σέ κάποια τοπογραφική ἑταιρεία.
Μέ τήν κήρυξιν ὅμως τοῦ Ἑλληνοϊταλικοῦ πολέμου τοῦ ᾿40 ἐκλήθη καί πάλιν ὑπό τά ὅπλα διά νά ὑπηρετήση καί πάλιν τήν πατρίδα. Πρίν ὅμως προλάβει νά φύγη γιά τά ἔμπεδα τῆς Κορίνθου νά ντυθῆ, ἀρρώστησε βαρειά, ἔφθασε στόν θάνατο, παρέμεινε δέ κλινήρης περί τούς δύο μῆνες περίπου.
Κατά τό διάστημα ὅμως αὐτό, τό Σύνταγμα τῆς Κορίνθου εἰς τό ὁποῖον ἀνῆκε εἶχε πάει εἰς τό μέτωπον καί σέ ἀλλεπάλληλες μάχες διελύθη παντελῶς.
Καί μετά ἀπ᾿ αὐτά, συμπεραίνει κανείς ὅτι ἡ ἀσθένεια ἡ ὁποία τόν κράτησε τόσες ἡμέρες στό Νοσοκομεῖο τῆς Κεφαλληνίας, ἦταν ἐπέμβαση τοῦ Θεοῦ διά νά τόν φυλάξη ζῶντα.

Ἐπίσκεψη στόν θαυματουργό ἅγιο Πορφύριο

Μαρτυρία π. Παύλου Τσουκνίδα

Μία φορά πήγα στον Γέροντα Πορφύριο ως λαϊκός το 1989, είχα ένα πρόβλημα με το στομάχι μου, πονούσε πολύ και δεν με άφηνε, παρ’ όλο ότι έπαιρνα και φάρμακα κατά καιρούς, να ηρεμήσω.
Όταν μπήκα μέσα στο κελλί του, ο Γέροντας ήταν ξαπλωμένος, γιατί ήταν άρρωστος, και όλοι θυμάμαι λέγανε ότι θα φύγη ο Γέροντας για την άνω Ιερουσαλήμ, όμως ο Γέροντας έζησε. Το δεξί του χέρι ήταν τυλιγμένο μέχρι τα μέσα του αγκώνα με λωρίδες άσπρο πανί σαν γάζες και κρατούσε ένα ξύλινο Σταυρό. Το κελλάκι του ήταν σκοτεινό, για φως είχε μία κανδήλα ακοίμητη σε προσκυνητάρι με μεγάλη εικόνα αγιογραφημένη της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Μόλις αντίκρυσα την αγγελική μορφή του Γέροντος, είδα γύρω-γύρω απ’ το πρόσωπό του, στο κρεββάτι που ήταν ξαπλωμένος, να τον περιλούζη ένα γλυκύτατο απαλό φως και έμεινα άναυδος. Με δέος γι’ αυτό που αντίκρυσα, του λέω: «Την ευχή σας, Γέροντα!» «Του Κυρίου μας», μου απαντά εκείνος. Μ’ αξίωσε ο Θεός τον ανάξιο και αμαρτωλό δούλο του να δουν τα μάτια μου αυτήν την φορά τον Γέροντα, εκείνη την αγιασμένη ψυχή, λουσμένη με θεϊκό φως (άκτιστο φως), η οποία έμεινε ανεξίτηλα χαραγμένη στην μνήμη μου και δεν περιγράφεται με λόγια.
Αμέσως με ρωτάει: «Τι πρόβλημα έχεις, παιδί μου;» με απαλή γλυκιά φωνή. Και του απαντώ: «Το στομάχι μου με πονάει, Γέροντα». Και εκείνος μου λέει: «Για έλα εδώ κοντά στο κρεββάτι μου, γιατί δεν μπορώ να σηκωθώ να σε σταυρώσω».
Αμέσως πήγα κοντά, γονάτισα, φίλησα τον Τίμιο Σταυρό και το χέρι του. Εκείνος μου λέει: «Πού ακριβώς πονάς;» Και του έδειξα το σημείο επακριβώς. Τότε εκείνος πήγε να κάνη το σημείο του σταυρού, με τον Σταυρό που κρατούσε, στο πονεμένο μέρος. Εγώ αμέσως άνοιξα το σακκάκι μου για να με σταυρώση.

Κυριακή τοῦ ἀσώτου. Ὁμιλία ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Μέρος Πρῶτο


ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ [:Λουκ.15,11 – 32] 

Ομιλία αγίου Ιωάννου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου, 

«Εἰς τὴν παραβολὴν περὶ τοῦ ἀσώτου» 

[Μέρος πρώτο] 

Πάντοτε μεν, αδελφοί, οφείλουμε να διακηρύττουμε τη φιλανθρωπία του Θεού (διότι μέσω αυτής «ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν(:ζούμε και κινούμαστε και υπάρχουμε)»[Πράξ.17,28])· και μάλιστα σε τούτον τον καιρό έχουμε χρέος να το κάνουμε αυτό, για να υπάρξει κοινή ωφέλεια και για να ευεργετηθούν οι αστέρες που πρόκειται να ανατείλουν από την κολυμβήθρα[: όσοι κατηχούμενοι επρόκειτο σε λίγο να βαπτιστούν]. Καθώς και αυτοί μέσω αυτής θα λάμψουν και εμείς μέσω αυτής σωθήκαμε και σωζόμαστε· αυτή δόθηκε από τον Δημιουργό Θεό και Πατέρα μας σε μας αντί κληρονομίας. 
Ας πούμε, λοιπόν, περί της μετανοίας, αυτά ακριβώς που είπε ο Χριστός, ο Δεσπότης και φιλάνθρωπος Υιός του φιλάνθρωπου Πατρός, ο μόνος γνήσιος ερμηνευτής της πατρικής Ουσίας. Ας αναπτύξουμε όλη την παραβολή για τον Άσωτο, για να μάθουμε από αυτήν πώς πρέπει να προσεγγίζουμε τον Απροσπέλαστο και πώς να ζητούμε συγχώρηση των αμαρτιών μας. 
«Ἄνθρωπός τις(:ένας άνθρωπος)», λέγει , «εἶχε δύο υἱούς(:είχε δύο γιους)». Ο Σωτήρας εδώ ομιλεί όχι με τρόπο που να παρουσιάζει ευδιάκριτα τα δόγματα της χριστιανικής πίστης, αλλά με παραβολές. Γι’ αυτό και για τον Πατέρα Του ομιλεί σαν για κάποιον άνθρωπο, όπως και για τους δούλους, ομιλεί σαν να είναι τέκνα, για να δείξει την στοργή του Θεού προς τους ανθρώπους. «Κάποιος άνθρωπος», λέγει, «είχε δύο υιούς». Ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος; Είναι ο Πατήρ των οικτιρμών και Θεός κάθε παρηγοριάς. Ποιοι γνωρίσματα είχαν αυτοί οι δύο υιοί; Αντιπροσωπεύουν ο ένας τους δικαίους και ο άλλος τους αμαρτωλούς. Ο ένας γιος αντιπροσωπεύει αυτούς που τηρούσαν τα θεία προστάγματα και ο άλλος γιος, ο άσωτος, αυτούς που παρέβαιναν τις δεσποτικές εντολές. 
«Καὶ εἶπεν ὁ νεώτερος αὐτῶν τῷ πατρί(:Και είπε ο νεότερος από αυτούς στον πατέρα του)». Και ποιος είναι αυτός ο νεότερος υιός; Αυτός που έχει αστάθεια γνώμης και παρασύρεται εδώ και εκεί από τους φρέσκους πρωινούς ανέμους της νεότητας. Και εκ φύσεως μεν αναγνώρισε Αυτόν που τον έπλασε ως Πατέρα, αλλά από την κακή του προαίρεση δεν απέδωσε την πρέπουσα τιμή σε Αυτόν που τον δημιούργησε. Και λέγει: «Πάτερ, δός μοι τὸ ἐπιβάλλον μέρος τῆς οὐσίας(:Πατέρα, δώσε μου το ανάλογο μερίδιο της περιουσίας που μου ανήκει)». Καλώς ζήτησε από τον Θεό τον θεϊκό πλούτο, αλλά κακώς δαπάνησε όσα έλαβε. «Καὶ διεῖλεν αὐτοῖς τὸν βίον(:και ο πατέρας μοίρασε και στους δύο του γιους την περιουσία)». Και έδωσε σε αυτούς, ως Κτίστης, όλη την κτίση. Παρείχε σε αυτούς σώματα και λογικές ψυχές, ώστε από τον ορθό λόγο καθοδηγούμενοι να μη διαπράττουν τίποτε παράλογο. Όρισε σε αυτούς τον νόμο Του, τον φυσικό και τον γραπτό, σαν ένα θείο παιδαγωγό, ώστε από τον νόμο παιδαγωγούμενοι, να εφαρμόσουν τη βούληση του Νομοθέτου.

Κυριακή τοῦ Ἀσώτου. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο. Μέρος Δεύτερο


ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ[:Α΄Κορ.6,12-20] 

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ 

[Μέρος δεύτερο:Υπομνηματισμός των εδαφίων Α΄Κορ.6,15-20] 

«Οὐκ οἴδατε ὅτι τὰ σώματα ὑμῶν μέλη Χριστοῦ ἐστιν; ἄρας οὖν τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ ποιήσω πόρνης μέλη; μὴ γένοιτο(:Το σώμα δεν έγινε για την πορνεία αλλά για τον Κύριο. Δεν ξέρετε ότι τα σώματά σας είναι μέλη του Χριστού; Να αποσπάσω λοιπόν τα μέλη Του και να τα κάνω μέλη πόρνης; Ποτέ μην συμβεί να το κάνω αυτό)»[Α΄Κορ.6,15]. 
Αφού από τον πόρνο ο Παύλος πήγε στον πλεονέκτη, πάλι από αυτόν έρχεται προς εκείνον, χωρίς όμως να απευθύνεται πλέον προς τον πόρνο, αλλά προς τους άλλους, που δεν έχουν πορνεύσει· και ενώ προφυλάσσει αυτούς να μην πέσουν ποτέ στα ίδια αμαρτήματα, πάλι επιτίθεται εναντίον εκείνου[:του πόρνου της Κορίνθου]· διότι, εάν απευθύνεις τον λόγο προς κάποιον άλλο, και από τούτο κεντρίζεται αυτός που έχει αμαρτήσει, διότι η συνείδησή του διεγείρεται και τον μαστιγώνει. Βεβαίως και ο φόβος της τιμωρίας ήταν ικανός να τους συγκρατήσει σε σωφροσύνη· επειδή όμως δεν θέλει να επιτυγχάνει αυτού του είδους την αρετή μόνο από τον φόβο, προσθέτει και απειλές και συλλογισμούς. 
Στην περίπτωση λοιπόν εκείνη αφού αποκάλυψε το αμάρτημα και καθόρισε την τιμωρία και έδειξε τη βλάβη όλων λόγω της αμαρτωλής σχέσεως του πόρνου, άφησε το θέμα αυτό και στράφηκε προς την πλεονεξία· και αφού υπενθύμισε τον κίνδυνο απωλείας της ουράνιας βασιλείας από αυτόν και όλους τους λοιπούς, τους οποίους ανέφερε λεπτομερώς, έτσι ολοκλήρωσε τον λόγο· σε αυτόν όμως τον λόγο του κάνει ακόμη φρικωδέστερη την παραίνεσή του· διότι εκείνος που τιμωρεί μόνο το αμάρτημα και δεν δείχνει ότι είναι υπερβολικά παράνομο, δεν επιτυγχάνει τίποτε σημαντικό με την τιμωρία· εκείνος πάλι που προσπαθεί να κάνει τους αμαρτάνοντες να ντρέπονται μόνο και δεν τους φοβίζει με την κόλαση, δεν ελέγχει τους αναίσθητους με όση σφοδρότητα χρειάζονται. Για τον λόγο αυτόν ο Παύλος κάνει και τα δύο· και τους κάνει να ντρέπονται λέγοντας: «οὐκ οἴδατε ὅτι ἀγγέλους κρινοῦμεν;(:δεν ξέρετε ότι θα δικάσουμε τους αγγέλους που έπεσαν;)»[Α΄Κορ.6,3] και τους φοβίζει λέγοντας «ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ἄδικοι βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι;
μὴ πλανᾶσθε· οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται οὔτε πλεονέκται οὔτε κλέπται οὔτε μέθυσοι, οὐ λοίδοροι, οὐχ ἅρπαγες βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι(:αυτό που κάνετε το κάνετε λοιπόν από άγνοια; Δεν γνωρίζετε ότι οι άδικοι δεν θα κληρονομήσουν την βασιλεία του Θεού; Μην πλανάστε. Ούτε οι πόρνοι, ούτε οι ειδωλολάτρες, ούτε οι μοιχοί, ούτε οι εκθηλυμένοι και θηλυπρεπείς, ούτε οι αρσενοκοίτες, ούτε οι πλεονέκτες, ούτε οι κλέφτες, ούτε οι μέθυσοι, ούτε αυτοί που εμπαίζουν και βρίζουν τους άλλους, ούτε οι άρπαγες με κανένα τρόπο δεν θα κληρονομήσουν την βασιλεία του Θεού)»[Α΄Κορ.6,9-10]. 

Ἐνημέρωση ἀπό τό ἱστολόγιο http:// hristospanagia3.blogspot.gr γιά τίς 27-1-2020 ἕως 29-1-2020.


Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ Πατέρες καί ἀδελφοί 

Δόξα τῇ Ἁγίᾳ καί ὁμουσίῳ καί ζωοποιῷ καί ἀδιαιρέτῳ Τριάδι πάντοτε νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων


Εἴθε ὁ Πανάγιος Τριαδικός Θεός μας, ὁ Πατήρ, ὁ Υἱός καί τό Ἅγιον Πνεῦμα, νά εὐλογεῖ τήν ζωή μας.

Εἴθε καί ἐμεῖς νά ἀγωνιζόμαστε ζώντας ἀσκητικά καί μυστηριακά μέσα στήν μόνη ἀληθινή Ἐκκλησία, τήν Μία, Ἅγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας.


Ἔτσι θά μετέχουμε στήν θεία Του εὐλογία σ' ὅλη τήν διάρκεια τοῦ νέου ἔτους, ἀλλά καί στήν αἰωνιότητα.

Λαμβάνετε αὐτό τό μήνυμα ὡς ἐνημέρωση ἀπό τό ἱστολόγιο 

http://hristospanagia3.blogspot.gr, την ἱστοσελίδα https://www.hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr γιά τίς 27-1-2020 ἕως 29-1-2020.



1) Ἐνημέρωση ἀπό τό ἱστολόγιο: http://hristospanagia3.blogspot.gr


2020 (548)
29 Ιαν (13)

Ἡ ἁγία Θεοδώρα ἡ Αὐγούστα: Ἡ εὐσεβής καί ἁγία αὐτοκράτειρα τοῦ Βυζαντίου



Η ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ Η ΑΥΓΟΥΣΤΑ: Η ΕΥΣΕΒΗΣ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΕΙΡΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

   ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού

         Την Α΄ Κυριακή των νηστειών, την Κυριακή της Ορθοδοξίας, η αγία μας Εκκλησία εορτάζει με κάθε λαμπρότητα την αναστήλωση των Ιερών Εικόνων, η οποία σήμανε τη λήξη μιας εκατονταετούς φοβερής διαμάχης στο Βυζάντιο (726-842).
     Πρωταγωνιστικό πρόσωπο στη λήξη της εικονομαχίας υπήρξε η αγία Θεοδώρα η Αυγούστα, η οποία, ως επίτροπος του ανήλικου γιού της Μιχαήλ Γ΄, συγκάλεσε σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, η οποία επικύρωσε τις αποφάσεις της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, θέτοντας τέλος στη θεολογική διαμάχη και στους διωγμούς των ορθοδόξων από τους φανατικούς εικονομάχους.
     Η αγία Θεοδώρα γεννήθηκε στην Παφλαγονία της Μ. Ασίας το 815. Ανήκε σε ευγενή και ευσεβή οικογένεια ορθοδόξων. Μαζί με την ευσέβειά της απέκτησε και σπουδαία μόρφωση. Η προσωπικότητά της εντυπωσίασε τον αυτοκράτορα Θεόφιλο (829-842), την οποία νυμφεύτηκε και απέκτησε μαζί της έναν γιο το Μιχαήλ και πέντε κόρες. 
Όμως δυστυχώς ο Θεόφιλος ήταν εικονομάχος και συνέχισε την πολιτική των προκατόχων του, με απαγορεύσεις και διώξεις των ορθοδόξων. Αντίθετα η αυτοκράτειρα Θεοδώρα παρέμεινε πιστή ορθόδοξη και τιμούσε τις Άγιες Εικόνες με τα παιδιά της κρυφά στους γυναικωνίτες του παλατιού. Μάλιστα αναφέρει η παράδοση, πως μητέρα και παιδιά αποκαλούσαν τις Ιερές Εικόνες «καλά νινιά» για να μη καταλάβει κάτι ο αυτοκράτορας.
     Το 842 ο Θεόφιλος είχε αρρωστήσει σοβαρά από δυσεντερία. Ήταν τόσο άσχημη η ασθένειά του ώστε οι γιατροί δε μπορούσαν να προσφέρουν καμιά βοήθεια στον αυτοκράτορα. Μάλιστα εξαιτίας της αρρώστιας του είχε παραμορφωθεί το πρόσωπό του και ο λάρυγγάς του είχε βγει έξω από το στόμα του. Η ευσεβής αυτοκράτειρα προσεύχονταν κρυφά τα βράδια μπροστά στην Ιερή Εικόνα της Θεοτόκου να λυπηθεί και να βοηθήσει τον αυτοκράτορα σύζυγό της, Κάποιο βράδυ και ύστερα από θερμή προσευχή είδε ένα φοβερό όνειρο: λαμπροφορεμένους αγγέλους να χτυπάνε αλύπητα τον Θεόφιλο. Όταν έντρομη ξύπνησε άκουσε κραυγές από τον κοιτώνα του συζύγου της, ο οποίος έλεγε: «αλίμονο σε μένα τον άθλιο και δυστυχή, εξαιτίας των Αγίων Εικόνων με χτυπάνε»! Η Θεοδώρα μπήκε έντρομη στο δωμάτιο του Θεόφιλου, ξεχνώντας ότι είχε στα χέρια της την Εικόνα της Θεοτόκου. Τότε ο Θεόφιλος άρπαξε την Εικόνα, την οποία ασπάστηκε με δάκρια στα μάτια, παρακαλώντας την Μητέρα του Κυρίου να τον ελεήσει. Το θαύμα έγινε, σε λίγες ημέρες έγινε εντελώς καλά.

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία: hristospanagia@yahoo.gr
.
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό hristospanagia@yahoo.gr

ΕΤΙΚΕΤΕΣ - ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ