Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

ΟΜΙΛΙΑ ΖΩΝΤΑΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ Ι. Μ. ΑΓ. ΤΡΙΑΔΑΣ ΕΔΕΣΣΑΣ

ΟΜΙΛΙΑ ΖΩΝΤΑΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ Ι. Μ. ΑΓ. ΤΡΙΑΔΑΣ ΕΔΕΣΣΑΣ

Σάββατο, 26 Ιουνίου 2010

ΜΑΤΑΙΟΤΗΣ ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΩΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΜΑΤΑΙΟΤΗΣ(Π. ΔΙΑΘΗΚΗ- ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ-)(mp3)Α΄ ΟΜΙΛΙΑ


Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 17-06-08.

Διαλογισμός, Αυτοΰπνωση, Φαντασία (β)

Διαλογισμός ή Αυτοΰπνωση
 

Εκ του βιβλίου "Οι Γκουρού ο Νέος και ο Γέροντας Παΐσιος"
....Έτσι λοιπόν, και από την αντίθεση µεταξύ διαλογισµού και χρι­στιανικής προσευχης φαίνεται η µεγάλη διαφορά που υπάρχει µεταξύ µας. Όσο κι αν αυτοί θέλουν να παρουσιάζονται ως παρόµοιοι καί πα­ραπλήσιοι και ανώτεροι, υπάρχει «µέγα χάσµα» µεταξύ µας. Όσο δια­φέρει το φως από το σκοτάδι, ο Θεός από το Διάβολο, τόσο διαφέρει ο Χριστός και η Εκκλησία Του από τους Γκουρού και τις Νεοεποχικές οργανώσεις τους.
 
        Τι είναι ο διαλογισµός;...    Πώς λειτουργεί ο νους ενός ανθρώπου κατά τη διάρκεια του διαλογισµού; ... Πώς µε­ταβάλλεται η ψυχή και η σκέψη αν­θρώπων που τον ασκούν τακτικά και για µεγάλο χρονικό διάστηµα; ... Πώς χρησιµοποιείται από τους σύγχρονους γκουρού και τις Νεοεποχήτικες οργανώσεις τους;... Τί ρόλο παίζει στα σχέδιά τους; ... Έχει κάποια σχέση µε τη χριστιανική προσευχή; ...
       Θα προσπαθήσουµε οι απαντήσεις σ' αυτά τα ερωτήµατα να βγούν µε τη βοήθεια ενός «κριτικού πνεύµατος», µέ­σα από τις διδασκαλίες των ίδιων των γκουρού και κυρίως µέσα από τις πράξεις τους πού µιλούν δυνατότερα από τα λόγια τους.
       Όταν λέµε «κριτικό πνεύµα», εννοούµε ότι δεν απορρίπτουµε το άλλο έτσι χωρίς θεµελίωση, κινούµενοι από µία συναισθηµατική προ­κατάληψη η παραπληρoφόρηση, αλλά ούτε και δεχόµαστε έτσι εύκολα και αβασάνιστα τις όποιες απόψεις του (για τον άνθρωπο, τον κόσµο, το Θεό) χωρίς πρώτα να τις «κοσκινίσουµε». Κριτικό πνεύµα σηµαίνει· ακούω προσεχτικά, κατανοώ σωστά, έχω σφαιρική πληρoφόρηση από άλλες θρησκείες, φιλoσoφίες, ιδεολογίες για το ίδιο θέµα, συγκρίνω µε τις επιστηµονικές γνώσεις της εποχής µας, σκέφτoµαι τελικά µε βάση την κοινή λογική.
       Είναι γεγονός ότι η εποχή µας ειναι εχθρική γιά τήν κριτική σκέ­ψη, γι' αυτό λίγοι µπαίνουν σ' αυτόν τoν κόπο. Η διαφήµιση, το marketing, τα ΜΜΕ, ο κίτρινος τύπος µας θέλουν να καταπίνουµε χω­ρίς σκέψη ό,τι µας σερβίρουν, για να µας εκµεταλλεύονται χωρίς αντί­σταση. Σήµερα θέλουν να διαµoρφώσoυν έναν τύπο ανθρώπου ροµπότ, που θα παράγει και θα καταναλώνει µόνο· ένα εξάρτηµα µιας οικονο­µικής µηχανής. Που θα ταυτίσει την ύπαρξή του µε τη δουλειά του. Που η ζωή του θά είναι µόνο τα υλικά πράγµατα. Χωρίς Χριστό. Χω­ρίς σκέψη, χωρίς προσωπική βούληση. Κατευθυνόµενο οπαδό 100%. 
       Πάρα κάτω θα αναφέρω τρία πραγµατικά περιστατικά, στα οποία έλαβα µέρος. Προέρχονται από τρεις διαφoρετικές οργανώσεις που είναι δικτυωµένες σε όλες σχεδόν τις χώρες του Δυτικός κόσµου. Το image, το πρόσωπο, της κάθε οργάνωσης είναι διαφoρετικό.
       Η πρώτη οργάνωση, το Mind Control, έχει επιστηµονικό, σύγχρο­νο, δυτικό προσωπείο, µε το οποίο παρουσιάζεται στη σύγχρονη αγορά των µεταφυσικών ανησυχιών προς άγρα οπαδών.
       Η δεύτερη οργάνωση του γκουρού Sri Chinmoy έχει προσαρµόσει τον ινδουισµό στις επιθυµίες του σύγχρονου δυτικού νέου, γι' αυτό προβάλλει το διαλογισµό συνδυασµένο µε τη µουσική, τη γυναστική, την άθληση, τη ζωγραφική. Το κέντρο της οργάνωσης και η κύρια κα­τοικία του γκουρού είναι η Νέα Υόρκη.
       Η τρίτη οργάνωση είναι του γκουρού Σατυανάντα, µε κεντρικό άσραµ στο Μονγκύρ της Ινδίας. Η οργάνωση αυτή, αν και πουλά έναν απλοποιηµένο ινδουισµό και γιόγκα, για εύκολη πρόσβαση στη δυτική αγορά των µεταφυσικών αναζητήσεων, εν τούτοις κρατά πιο έντονα την ινδουιστική της ταυτότητα και µοιάζει πιο εξωτική, πιο ατόφια ινδική από τις άλλες. Τελευταία πλασάρεται ως «πανεπιστήµιο Γιόγκα», για ευκολότερη πρόσβαση στη Δυτική αγορά οπαδών.
        Και οι τρεις βέβαια αποτελούν µικρά τµήµατα του παγκόσµιου κι­νήµατος της Νέας Εποχής (New age), που προσπαθεί να αλλάξει το χριστιανικό χαρακτήρα των δυτικών κοινωνιών και να επιβάλει τις ανατολικές δοξασίες περί ανθρώπου, κόσµου καί Θεού. Η Νέα Εποχή προετοιµάζει το έδαφος για την εµφάνιση ενός νέου παγκόσµιου θρη­σκευτικού ηγέτη, ο οποίος θα εγκαθιδρύσει τη µοναδική παγκόσµια θρησκεία, που θα καταργήσει τις σηµερινές θρησκείες, ενώ τελικά θα ανακηρύξει τον εαυτό του σε Θεό και θα απαιτήσει για τον εαυτό του την απόλυτη εξουσία. Είναι αυτός που το Ευαγγέλιο τον ονοµάζει Αντίχριστο. Η εµφάνιση, προσωρινή κυριαρχία του και καταστροφή του έχει προφητευθεί από πολλούς χριστιανούς Αγίους, αλλά και από τον Απόστολο Παύλο, και από τον Απόστολο και Ευαγγελιστή Ιω­άννη το Θεολόγο, και από τον ίδιο τον Ιησού Χριστού.
 
Πρώτο Παράδειγμα
       "Ας αρχίσουµε την παρουσίαση των γεγονότων µε το «Mind Control» (ή αλλιώς Μέθοδος Σίλβα).
       Τα σεµινάρια έγιναν σε ενοικιασµένη αίθουσα ενός µεγάλου, κεντρι­κού και ακριβού ξενοδοχείου της πόλης και κόστιζαν το µισό µηνιάτικο ενός φοιτητή, τότε. Η µέθοδος παρουσιάζεται ως προσωπική ανακάλυ­ψη ενός φτωχού Μεξικάνου ηλεκτροτεχνίτη, του Χοσέ Σίλβα, που ζει στις µέρες µας και έγινε πάµπλουτος χάρη σ' αυτήν.
       Στις κατ' ιδίαν συζητήσεις µου µε τους δασκάλους µας µαθαίνω ότι ο ένας εξασκούσε την Κρίγια Γιόγκα εδώ και πολλά χρόνια, ήταν µαθη­τής του γκουρού και ότι «δούλευε» σ' αυτή την οργάνωση για να ζει. Η άλλη δασκάλα µας θεωρούσε ότι η γιόγκα δεν ταιριάζει στο Δυτικό άνθρωπο και ακολουθούσε ένα περίεργο αποκρυφιστικό µονοπάτι. Δούλευε και αυτή στην οργάνωση για να βγάζει χρήµατα.Ο προσωπικός της δάσκαλος βρισκόταν στό Παρίσι και ήταν Ευρωπαίος µάγος.
       Αυτός που έχει ασχοληθεί µε τις θρησκευτικές φιλοσοφίες και πρα­κτικές της Ανατολής (Ινδουισµός, Βουδισµός, Ζεν, Ταό, αποκρυφι­σµός, Πνευατισµός κλπ.) γρήγορα καταλαβαίνει ότι έχει να κάνει µε µια παραλλαγή και ότι µόνο το όνοµα και το πλασάρισµα, το µάρκε­τινγκ δηλαδή, είναι διαφορετικό ... Ή ουσία παραµένει η ίδια. Οι ίδιες παλιές τεχνικές της ανατολής, η αυτούπνωση. Οι άλλοι, οι πρωτάρη­δες, που δεν έχουν ασχοληθεί στο παρελθόν µε αυτά τα πράγµατα, δεν µπορούν να αναγνωρίσουν τις παλιές Ανατολίτικες τεχνικές, που καµουφλάρονται πίσω από τη σύγχρονη «επιστηµονική» ορολογία, που µάλιστα πλασάρεται και ως καινούργια ανακάλυψη. Αν αυτοί παρα­µείνουν στο χώρο, και ασχοληθούν και µε άλλα παρακλάδια του, θα «ανακαλύψουν» µε έκπληξη τις κοινές ρίζες κάποια στιγµή στο µέλλον.
Τι µας οδήγησαν να κάνουµε.
       Καθόµαστε αναπαυτικά στις καρέκλες του συνεδριακού κέντρου του ξενοδοχείου. Είµαστε γύρω στα εβδοµήντα άτοµα. Η σύντοµη εισαγω­γική θεωρία έχει τελειώσει ... Χαλαρώνουµε ... Κλείνουµε τα µάτια, και θα τα κρατήσουμε κλειστά µέχρι να τελειώσει η πρακτική ... Φωνάζουμε δυνατά και µακρόσυρτα, όλοι µαζί την ιερή συλλαβή των ινδουιστών, το ΟΜ ....... η αίθουσα δονείται για δύο λεπτά περίπου από τον ήχο του ΟΜ .... «για να καθαρίσει πνευµατικά η ατµόσφαιρα» όπως µας έχουν εξηγήσει πρωτύτερα ... Αυτό βέβαια δεν είναι επιστήµη. Είναι ινδουιστι­κή θρησκευτική πίστη. Κανείς δε µας το είπε τότε, αλλά και κανείς από µας τους «καινούργιους» δεν το πρόσεξε. Απλά κάναµε ό,τι µας έλεγαν χωρίς να σκεφτόµαστε.
       Αµέσως µετά το ΟΜ, µε κλειστά πάντοτε µάτια, ακούµε το δά­σκαλο να µας λέει: «Θα µετρήσω αργά και καθαρά, ανάποδα, από το δέκα µέχρι το ένα. Σε κάθε νούµερο φαντασθείτε ότι πηγαίνετε ένα σκα­λοπάτι βαθύτερα ... σαν να κατεβαίνετε µε µια σκάλα ... βαθύτερα, ολοένα και βαθύτερα... δέκα ... εννέα ... επτά εξι ... κατεβαίνετε τη σκάλα βαθύτερα, ολοένα καί βαθύτερα ... πέντε τέσσερα ... τώρα βρίσκεσθε σε ένα βαθuτερο επίπεδο του νου και θα κατεβείτε ακόµα πιο βαθειά ... τρία ... δύο ... κατεβαίνετε όλο και βαθύτερα» συνεχίζει η υποβλητική φωνή του δασκάλου. Ακολοuθούµε τις οδηγίες και νοιώθουµε να κατεβαίνοu­µε «ολοένα και βαθύτερα, σ' αυτή τη φανταστική σκάλα. Τέλος πά­ντων, φτάνουµε κάποτε στο ένα. Όντως
είµαστε σαν να µισοκοιµόµα­στε ... το σώµα βαρύ, τα βλέφαρα βαρειά, και ο νους αλλοιώτικος, σαν σε ύπνο έχοντας όµως κάποια συνειδητότητα ... όντως είµαστε «βυθισµέ­νοι» ... η µήπως θα ήταν ακριβέστερα να πω «υπνωτισµένοι» ...
       «Τώρα βρίσκεστε σε ένα βαθύ, ενεργειακό επίπεδο του νου» συνεχίζει ο δάσκαλος, «θέλω να δείτε καθαρά µέσα στό νου σας µε χρώµατα, τις εικόνες που θα σας λέω ... ένα κόκκινο τριαντάφuλλο ... ένα ηλιοβασίλεµα ... µια λίµνη ... ένα ποτάµι ... ένα παγωµένο βoυvό ... ένα αστέρι ... κ.λ.π.».
       Οι εντολές δίνονται αργά-αργά. Μια σειρά από κατευθυνόµενες εικόνες περνάει µέσα από το νου µου. Κάτι σαν τηλεόραση. Ανάλογα µε το πόσο ανεπτυγµένη φαντασία έχει το κάθε άτοµο, βλέπει καθαρά η καθαρότερα τις εικόνες ... Σίγουρα πάντως µε αυτόν τον τρόπο όλοι µας καλλιεργούµε και αναπτύσσουµε τη φαντασία µας.
       Μετά µας ζητάει «να φαντασθoύμε και να φτιάξουµε το πνευματικό µας εργαστήρι, όπου θα πηγαίνουµε κάθε φορά που θα εκτελούµε την τεχνική».
       Άλλος φαντάζεται µια σπηλιά, άλλος µια βίλλα στην κορυφή ενός βουνού, άλλος ένα τεράστιο διαµέρισµα στην κορυφή ενός ουρανοξύστη, κλπ .... όπως τα συζητήσαµε αργότερα στο διάλειµµα.
       Μας ζητάει «να το φαντασθούµε στις πιο µικρές του λεπτοµέρειες». Το κάνουµε ... µας αφήνει µπόλικο χρόνο ... η φαντασία µας δοuλεύει στο φούλ.
       Μετά από αυτό µας ζητάει «να "δούµε" µέσα στα νου µας κάτι που θα θέλαµε να µας σuµβεί» ... Μας δίνει το χρόνο ... Άλλος «βλέπει» τον εαuτό του όµορφο, άλλος «βλέπει» τον προϊστάµενό του να του δίνει αύξη­ση, άλλος «βλέπει» τον εαυτό του να είναι πλούσιος ... οι προσωπικές επι­θuµίες του καθένα βγαίνουν στή φόρα ... ονειρευόµαστε µε κλειστά µάτια ...
        Ερώτηση: Σε τι διαφέρουν αυτές οι σκηνές που φανταζόµαστε µέσα στο µuαλό µας από τα πραγµατικά όνειρα; ...
       Απάντηση: Αυτά είναι όνειρα κατά βούληση, προγραµµατισµένα.
       Αφού μας άφησε κάποιο χρόνο, ο δάσκαλος ξαναµιλάει: «Τώρα θα µετρήσω από το ένα έως το δέκα. Σε κάθε νούµερο θα ανεβαίνετε ένα σκαλί πιο πάνω.
       Όταν φτάσω στο δέκα, θα ξυπvήσετε, θα είστε ήρεµοι, απόλυτα υγιείς, ξεκούραστοι και σε καλή διάθεση. Όταν φτάσω στο δέκα, θα ανοίξετε όλοι τα µάτια σας.
       Αρχίζει να µετρά αργά-αργά. Φτάνει στο δέκα και ανοίγω τα µά­τια. Το σώµα µου είναι βαρύ. Κοιτώ γύρω µου και βλέπω ανθρώπους να κινούνται αργά-αργά. Σαν κάποιοι που ξυπνούν από ύπνο εκείνη τη στιγµή. Το κεφάλι µου είναι βαρύ και αργό. Αν είχα ένα κρεβάτι θα ήθελα να κοιµηθώ.
       Ο δάσκαλος αρχίζει να µιλά. Μας βεβαιώνει ότι, αν δουλεύουµε συστηµατικά κάθε µέρα πάνω σ' ένα θέµα, στο τέλος θα συµβεί αυτό που θέλουµε.
       - Καλά πως θα γίνει αυτό; ρωτάει κάποιος.
       - Όταν εξασκείτε την τεχνική, συνδέεστε µε τον Παγκόσµιο Noυ που κυβερνά τον κόσµο και αυτός θα πραγµατοποιήσει την επιθυµία σας, έρχεται η απάντηση ...         
        «Όσο περισσότερο εξασκείτε τη µέθοδο, τόσο πιο γρήγορα θα βυθίζεστε θα συνηθίσετε ... να το κάνετε σε τακτές ώρες, πρωί, µεσηµέρι, βράδυ έστω και για δέκα λεπτά. Υπάρχουν άνθρωποι που βρίσκονται όλη την ηµέρα στο επίπεδο άλφα (= στο βαθύτερο επίπεδο του νου) λέει.
       Είπαµε και άλλα. Γίναν και άλλα περιστατικά που, αν τα αναλύσει κανείς, µπορεί να βγάλει πολλά συµπεράσµατα. Εγώ όµως θα συγκε­ντρώσω την προσοχή µου σε τρία θέµατα:
α) Η πρακτική αυτή δουλεύει µε τη φαντασία. Συνέχεια µας κα­λούσαν να φαντασθούμε διάφopα πράγµατα. Να φαντασθoύµε ότι κατε­βαίνουµε τα σκαλοπάτια µιας σκάλας, να φαντασθoύµε διάφoρες εικό­νες, ένα ποτάµι, µια λίµνη, ένα αστέρι, κλπ. και αργότερα να φαντα­σθούµε ολόκληρες σκηνές π.χ. να φαντασθoύµε το «πνευµατικό εργα­στήρι µας» πώς είναι φτιαγµένη η πόρτα, οι τοίχοι, τα παράθυρα, το πάτωµα, το κρεβάτι κλπ., και µάλιστα «µε κάθε λεπτοµέρεια».
       Στή συνέχεια να φαντασθoύµε πάλι δυναµικές σκηνές µε κίνηση.
       Να «δούµε» τον εαυτό µας να ζει σαν πλούσιος, να φαντασθoύµε το αφεντικό µας να µας δίνει αύξηση ... Γίναµε λοιπόν µικροί σκηνοθέτες και βλέπαµε τα έργα µας να παίζονται µέσα στο νου µας µε τη δύναµη της φαντασίας.
       Άρα αυτό που χρειάζεται και αuτό που καλλιεργείται µε τη µέθο­δο αυτή είναι η φαντασία του voυ. Μάλιστα δε, αν σκεφτεί κανεις κά­ποιο άτοµο που εξασκεί καθηµερινά και για χρόνια τη µέθοδο αυτή, τό­τε µπορεί εύκολα να καταλάβει πόσο θα έχει αναπτύξει τη δύναµη της φαντασίας του από τη µια, αλλά και πόσο µεγάλο κοµµάτι της ζωής θα βρίσκεται στο χώρο της φαντασίας η τοuλάχιστον κάτω από την επί­δρασή της από τήν αλλη.
β) Η τεχνική αuτή ενισχύει την υποταγή και παθητικότητα.
       Ας στρέψοuµε τώρα την προσοχή µας στον τρόπο µε τον οποίο εκτε­λέσθηκε η µέθοδος του Mind Control (= έλεγχος του νου). Καθόµαστε αναπαυτικά σε µια καρέκλα και χαλαρώνουµε, κλείνουµε τα µάτια και χάνοuµε την επαφή µε το περιβάλλον µας, βγάζοuµε για λίγα λεπτά αυτό το µακρόσυρτο «ιερό» ήχο, το ΟΜ, και οι σκέψεις µας σταµατούν η περιορίζονται αµέσως µετά µια υποβλητική φωνή ενός γιόγκι, που για χρόνια έχει εξασκηθεί σ' αυτές τις τεχνικές, µας λέει τι να κάνουµε. Υπα­κούµε συνέχεια, οι εντολές έρχονται η µια πίσω από την άλλη. Υπακούµε αυτόµατα, µηχανικά, χωρίς σκέψη, γιατί δεν υπάρχει χρόνος να σκεφτείς αν θελήσεις να σκεφτείς, πρέπει να διακόψεις την άσκηση.
       Υπακούµε συνέχεια σαν άβουλα όντα. Η θέλησή µας έχει υποταχθεί στη δική του. Παραδώσαµε το νου µας στα χέρια του για να τον µεταχει­ρισθεί όπως αυτός θέλει. Συρθήκαµε σ' αυτή τη διαδικασία υποταγής, χωρίς να µας ενηµερώσει κανείς από την αρχή για το τί θα συµβεί. Δε µας δόθηκε η ευκαιρία και ο χρόνος για να σκεφτούµε, να συνειδητοποιή­σουµε, να κρίνουµε και να επιλέξουµε ελεύθερα. Μας φέραν προ τετελε­σµένου γεγονότος. Μας καπέλωσαν. Βρισκόµαστε σ' αυτήν την κατάστα­ση για είκοσι λεπτά περίπου. Όταν µας λέει να «ξυπνήσουµε», «ξυπνάµε» και νoιώθoυµε κεφάλι βαρύ σαν να βγαίνoυµε από κάποιον ύπνο.
       Τι είναι όλο αυτό; Μήπως µια οµαδική ύπνωση; ... Επειδή αλλα­ξαν την ονοµάσια, «βυθισµένοι» αντί «υπνωτισµένοι», η πράξη δεν ήταν η ίδια; ... Σαφώς και είναι το ίδιο πράγµα! ... Ήταν µια οµαδική ύπνω­ση από τον έµπειρο γιόγκι, για να «σπάσει» τις αντιστάσεις του νου, για να µπορέσουµε να προχωρήσουµε στην αυτοΰπνωση. Γιατί το σεµινάριο ουσιαστικά διδάσκει την αυτοΰπνωση.
       Στη συνέχεια µας έδωσαν και µια κασέτα, για να εξασκούµε την τεχνική στο σπίτι µας. Οι οδηγίες ήταν: Μείνετε µόνοι σας σ' ένα ήσυχο δωµάτιο του σπιτιού σας και πείτε να µη σας ενοχλήσει κανείς, κλείστε τα παντζούρια και τα φώτα, ώστε να γίνει σκοτάδι και ησυχία καθήστε στη στάση του λωτού ή κάποια άλλη στάση διαλογισµού ή αν δεν µπο­ρείτε, ξαπλώστε ανάσκελα στο πάτωµα χαλαρώστε και βάλτε την κα­σέτα να παίζει.
       Όταν αρχίζει η κασέτα να παίζει, για κάµποσα λεπτά ακούγεται ένας συνεχής βόµβος, σαν να δουλεύει κάποια µηχανή µονότονα. Αυτός ο βόµβος προφανώς «προετοιµάζει» τό νου, (όπως και ο µακρόσυρτος ιε­ρός ήχος ΟΜ), για να εκτελέσει τις εντολές που ακολουθούν, «χωρίς σκέψεις» και εσωτερικές αντιδράσεις. Αυτός ο συνεχής βόµβος «αδειάζει» το νου από σκέψεις, δεν αφήνει χώρο, για να γεννηθούν σκέψεις. Του­λάχιστον περιορίζει την ποσότητά τους.
       Σε γενικές γραµµές αυτή είναι η τεχνική της αυτούπνωσης µέσω κασέτας. Στις συναντήσεις µας είχε γίνει λόγος για εξάρτηση από τη φωνή του δασκάλου ή τη φωνή της κασέτας. Δηλαδή κάποιοι εξα­σκούσαν την τεχνική πιο εύκολα και πιο βαθειά, όταν έπαιρναν τις εντο­λές από την φωνή που είχαν συνηθίσει.
       Έχετε ακούσει για την εξάρτηση του υπνωτιζοµένου (µέντιουµ) από τον υπνωτιστή του; Που µάλιστα βαθαίνει όσο αυξάνουν οι υπνωτι­στικές συναντήσεις;
       Από τα τέλη του περασµένου αιώνα µέχρι τα µέσα του εικοστού, ο τύπος του ινδού φακίρη ή του Ανατολίτη υπνωτιστή µε το τουρµπάνι, που περιόδευε τις κωµοπόλεις και πόλεις και έδινε παραστάσεις σε αίθουσες κινηµατογράφων, θεάτρων ήταν γνωστός.
       Μαζικά φαινόµενα «υπνωτισµού» µου έχουν διηγηθεί άνθρωποι που τα έζησαν οι ίδιοι. Κάποιος από αυτούς διηγήθηκε ότι σε παιδαγωγική ακαδηµία κάποιοι σπουδαστές δέν µπορουσαν να λύσουν τα χέρια τους, µετά από εντολή του «υπνωτιστή».
        Ανάλογα φαινόµενα έγιναν και σε στρατώνες. Γενικά είχαν δηµι­ουργήσει ντόρο εκείνα τα χρόνια και σοβαροί άνθρωποι, επιστήµονες, δηµιούργησαν «εταιρίες» για να µελετήσουν τα φαινόµενα.
       Έτσι προετοιµάστηκε το έδαφος ... γιατί δε φτάσαµε στη σηµερινή κατάσταση έτσι ξαφνικά ... Σήµερα γίνεται προσπάθεια νά αλώσουν και τα πανεπιστήµια, γιατί έτσι θα αποκτήσουν κύρος  στις δυτικές κοινωνίες χαι θα επιβληθούν· ... τόσες και τόσες φορές την έχουν «πατήσει» οι επι­στήµονες ... αν διαβάσει κανείς την ιστορία της επιστήµης, θα συναντή­σει µια ολόκληρη σειρά από ψεύτικες θεωρίες που γίναν αποδεκτές από το επιστηµονικό σώµα και για κάποια χρονικά διαστήµατα ήταν η αδιαφιλονίκητη «επιστηµονική αλήθεια» της εποχής τους ... γιατί να µην την πατήσουν καί σήµερα; ... µπορούν τα επιστηµονικά όργανα να εντο­πίσουν τη δαιµονική ενέργεια που κρύβεται στον υπνωτισµό; ...
       Εδώ έχουµε να κάνουµε µε πνευµατικό φαινόµενο ... έχουµε να κά­νουµε µε το Διάβολο ... εδώ χρειάζεται πνευµατική γνώση, Αγιότητα ... Χριστός.
       Ας ελπίσουµε ότι ο Θεός δεν θα επιτρέψει στο Διάβολο να τυλίξει στα δίχτυα του και τους επιστήµονες.
       Μετά από την κασέτα και, αφού είχαµε συνηθίσει και αφοµοιώσει αρχετά την τεχνική, θα µπορούσαµε να την εφαρµόζουµε µόνοι µας, χωρίς δάσκαλο, χωρίς κασέτα. Θά µπορούσαµε να «αυτοβυθιζόµαστε».
       Προτιµούν τον όρο «αυτοβύθιση» από τον όρο «αυτοΰπνωση», γιατί ο όρος «ύπνωση» προξενεί φόβο και δισταγµό στους ανθρώπους και γιατί είναι όρος που έχει παρελθόν και άρα δεν µπορεί να παρουσιασθεί ως καινούργια ανακάλυψη. Για τους ίδιους λόγους αυτή η συγκεκριµένη οργάνωση µε το επιστηµονικό, σύγχρονο, δυτικό προσωπείο αποφεύγει τον όρο «διαλογισµός» στην αρχή τουλάχιστον.
       Όµως ... όσους καινούργιους όρους και αν εφεύρουν, το περιεχόµενο πάντα θα µένει το ίδιο. Η ίδια κοινή πρακτική της ύπνωσης µε κυρίαρ­χη ενέργεια του νου την ενέργεια της φαντασίας.
γ) Οι µεγάλες υποσχέσεις που δίνουν είναι το όχηµα µε το οποίο τελικά κρατούν τους ανθρώπους υπό την εξουσία τους.
      Εφαρµόζουν όλους τους σύγχρονους κανόνες του µάρκετινγκ και της διαφήµισης.  
      Ήδη η πρώτη υπόσχεση, που πηγάζει από το όνοµα της οργάνω­σης, είναι το ότι θα µάθοuµε να ελέγχουµε το νου µας, και να αξιοποιή­σoυμε τις κρυμµένες δυνάµεις του. Η υπόσχεση κορυφώνεται, όταν µας λέει ο δάσκαλος «ότι ο Παγκόσµιος νους που κuβερνά τον κόσµο, θα πραγµατοποιήσει την επιθuµία σας» ... δηλαδή όποια φανταστική εικόνα θελήσoυμε να προβάλουµε µέσα στην «οθόνη του νου µας» µέσω πάντα της τεχνικής που µας δίδαξαν, θα την πραγµατοποιήσει γιά χάρη µας ο Παγκόσµιος νους ... δηλαδή ουτε λίγο ουτε πολύ µας υπόσχονται ότι µπορούµε να γίνουµε πλούσιοι, όµoρφoι, υγιείς, να πάροuµε προαγωγή, να αποκτήσοuµε κοινωνική επιφάνεια, εξουσία η ακόµα και «πνευµατική πρόοδο» «πνευµατική γνώση» η ακόµα και «αγιότητα».
       Άλλωστε ως παράδειγµα προβάλλεται οίδιος ο ιδρυτής της κίνη­σης, ο Χοσέ Σίλβα, που από φτωχός Μεξικανός µεροκαµατιάρης εξελί­χθηκε σε βαθύπλουτο άτοµο µε µεγάλη κοινωνική δράση και επιρροή σε πολλές χώρες του πλανήτη, µέσω της οργάνωσης που ίδρυσε.
       Στη συνέχεια µας προσκαλούν να γραφτoύµε στο σύλλογο απoφoί­των του σεµιναρίου. Έτσι θα έχoυμε επαφή µεταξύ µας, θα ενηµερωνό­µαστε για τις καινούργιες «ανακαλύψεις».
       Ταυτόχρονα γινόµαστε µέλη µιας οµάδας ατόµων που αλληλοϋπο­στηρίζονται κοινωνικά, αποκτούµε καινούργιους φίλους, καινούργιες γνωριµίες, καινούργιες δυνατότητες ... Από την άλλη µεριά βέβαια «οι αρχηγοί» της οµάδας αυξάνουν την κοινωνική τους επιρροή, µπορούν να περνούν ευκολότερα τα µηνύµατα και τη µονοµερή πληρoφόρηση που θέλουν, να διαµορφώνουν ευκολότερα το νου και την κοσµοαντίλη­ψη των οπαδων τους.
       Ας ασχοληθούµε λίγο µε αυτές τις µεγάλες υποσχέσεις, που σαν δόλωµα τσιµπάµε όλοι µας και τελικά πιανόµαστε στο αγκίστρι της οργάνωσης.
       Κατ' αρχάς. Ποιός είναι αυτός «ο παγκόσµιος νους» που θα πραγ­µατοποιήσει τις επιθυµίες µου; ... Υπάρχει; ... Κι αν υπάρχει, τι αντάλ­λαγµα ζητά για να εκπληρώσει την επιθυμία µου; ... Μήπως την υπο­ταγή του νου µου; ... Μήπως είναι ένα παιχνίδι εξουσίας; ...
      Αν µε τον όρο «Παγκόσµιος νους», υπονοείται ο Θεός, τότε έχουµε να κάνουµε µε θρησκεία που φέρνει τους οπαδούς της σε επαφή µε το Θεό, τότε καταρρίπτεται όλο το προσωπείο της «επιστηµονικής» µεθό­δου ... Έχοuµε δηλαδή προσπάθεια εξαπάτησης ... Αν δεν είναι ο Θεός αλλά κάποιο άλλο «πνεύµα», τότε τι είδους πνεύµα είναι; Ο Χριστός µας έχει πει ότι δύο ειδών πνευµατικές δυνάµεις υπάρχoυν ή ο Θεός και οι άγγελοι η ο Διάβολος και οι δαίµονές του. Τίποτα άλλο δεν υπάρχει ... και αφού αυτός ο «Παγκόσµιος νους» δεν είναι ο Χριστός και µάχεται, και υποσκάπτει και διαστρεβλώνει τη διδασκαλία και την Εκκλησία του Χριστού, τότε είναι φανερό ποιός κρύβεται πίσω από αυτό το προσωπείο.
       Βέβαια οι Νεοεποχίτες ονοµάζουν «Παγκόσµιο Noυ» ένα συνέδριο σοφών «υπερανθρώπων» που θα είναι η παγκόσµια κυβέρνηση, όταν εµφανισθεί ο Αντίχριστος, που θα διαθέτει την ενέργεια και τη δύναµη του Σατανά, όπως λέει το Ευαγγέλιο.
       Μην περιµένετε να σας αποκαλύψουν τα µυστικά τους. Αυτά είναι για τους «προχωρηµένους». Τους άλλους απλώς τους προϊδεάζουν.
       Ευτυχώς όµως ο Θεός δεν επιτρέπει στο Διάβολο να κρύβεται ολό­κληρος, γιατί τότε θα ξεγελούσε  όλους τους ανθρώπους. Έτσι, µε τη Χάρη του Χριστού, διάφοροι υψηλόβαθµοι αξιωµατούχοι της Νέας Εποχής άλλαξαν στρατόπεδο καί αποκάλυψαν «από µέσα», τα µuστι­κά και πονηρά τους σχέδια.
       Τελικά η µέθοδος εκπληρώνει τις υποσχέσεις που µοιράζει αφειδώς η οργάνωση; Όχι κάποια υπόθεση, αλλά η ίδια η πείρα της ζωής δίνει την απάντηση. Οι γνωστοί µου εξακολοuθούν να είναι στο ίδιο κοινωνικό επίπεδο. Δεν κατόρθωσαν να πλουτίσουν εφαρµόζοντας τη µέθοδο, ως δια µαγείας. Κάποιοι απ' αυτούς χώρισαν και διέλυσαν τις οικογένειές τους δηλαδή η µέθοδος δεν τους βοήθησε να καλυτερεύσουν τις σχέσεις τους και κατ' επέκταση την ποιότητα της ζωής τους. Όσο για τις ιαµα­τικές «θαuµατουργικές» δυνάµεις της µεθόδου ... και εδώ έχω αντιρρή­σεις ... γιατί «ο δάσκαλός µου», ο Πώλ Γρίβας, πέθανε από καρκίνο παρ' όλες τις επικλήσεις όλης της οµάδας για χάρη του. Άρα και εδώ έχουµε τουλάχιστον σχετικότητα. Εγώ δε γνωρίζω κανέναν προσωπικά, που να γιατρεύτηκε χάρη στη µέθοδο. Απλώς ισχυρίζονται ...
       Στους περισσότερους λοιπόν οπαδούς της µεθόδου δεν άλλαξε ουτε η οικονοµική τοuς κατάσταση, ούτε η υγεία τους, ούτε έγιναν υπεράνθρωποι, Super-µuαλά. Αυτό όµως που άλλαξε είναι η αντίληψη τους για τον άνθρωπο, τον κόσµο, το Θεό και κατά συνέπεια άλλαξε η προ­σωπικότητα και η συµπεριφορά τους.
       Άλλαξε επίσης και ο χαρακτήρας τους. Γίναν πιο παθητικοί, εξαρ­τώµενοι από την οµάδα του Mind Control, πιο κατευθυνόµενοι απ' αυτή. Όντως ύπηρξε  έλεγχος του νου. Μόνο που δεν έλεγξαν οι ίδιοι το νου τους αλλά οι αρχηγοί της οµάδας. Οι ίδιοι έγιναν κατευθυνόµε­νοι οπαδοί. Δουλεύουν για την επέκταση της οµάδας, προσπαθούν να την προβάλλουν σε κοινωνικό επίπεδο, εκτελούν κάποιο προσεκτικά σχεδιασµένο, µε όλους τους κανόνες του marketing πρόγραµµα, που κάποια πρόσωπα στην Αµερική αποφάσισαν και σχεδίασαν χωρίς τη δική τους συµµετοχή.
       Εντάχθηκαν έτσι απερίσκεπτα στα κατώτατα κλιµάκια µιας ιεραρ­χικής δοµής και απέκτησαν πάνω στο κεφάλι τους δασκάλους, αρχη­γούς, γκουρού που κατεuθύνουν τη σκέψη τους και την προσωπική τους ζωή.
       Γνωρίζω βέβαια και αρκετούς που τα παράτησαν και γύρισαν πίσω στην προηγούµενη ζωή τους.
       Κάποιοι άλλοι «προοδεύουν» µέσα στην οργάνωση και εξελίσσονται σε στελέχη. Αυτοί όµως διαθέτουν και κάποια δοµή του χαρακτήρα, που θα τους επέτρεπε να αναρριχηθούν και σε κάποιο πολιτικό κόµµα, για παράδειγµα.
Είναι προσωπικό πιστεύω, που πηγάζει από εµπειρία, ότι κάποιες φορές, σε κάποια άτοµα, συνήθως στους «προχωρηµένους» αρχηγούς της οµάδας, λειτουργούν όντως µη ανθρώπινες δυνάµεις. Είναι πνευµα­τικές δυνάµεις που στηρίζουν και κατευθύνουν την οργάνωση. Οι άνθρωποι έχουν επαφή µε τα πνευµατικά όντα, δηλαδή τους δαίμονες ... Τους χρησιµοποιούν ... Είναι δηλαδή µάγοι.
Δεύτερο Παράδειγμα
Σεµινάριο που οργανώνει το «Κέντρο ΟΜ» του γκουρού Sri Chinmoy. Διδάσκει ένας µαθητής του γκουρού. Η αφίσα που µας προσκαλούσε στη διάλεξη είχε τίτλο «πως να πετύχετε τους πνευµατικούς σας στόχους µε τη βοήθεια της Γιόγκα». Κάπως έτσι.
Πώς διδάσκουν τό διαλογισµό:
       Αφού εξασφαλισθούν κάποιες εξωτερικές συνθήκες, ένας ήσυχος χώρος, όπου δε θα µας διακόψουν, και αφού καθίσουµε χαλαρά, σε κά­ποια άνετη στάση (ξαπλωµένοι στο πάτωµα η ακουµπώντας καλά σε κάποια καρέκλα η παίρνοντας τη «στάση του λωτού» οι προχωρηµένοι) κλείνουµε τα µάτια µας και συγκεντρώνουµε το νου µας σε κάποιο συγκεκριµένο σηµείο-θέµα. π.χ. στο µέρος της καρδιάς. Μας πρότεινε ο δάσκαλος «Φαντασθείτε ότι εισπνέετε και εκπνέετε όχι από τα ρουθούνια αλλά από το µέρος της καρδιάς. Νοιώστε τον αέρα να περνά µέσα από την καρδιά σας». Κλείσαµε λοιπόν τα µάτια και για δέκα λεπτά περί­που διαλογιζόµασταν ... δηλαδή φανταζόµασταν ότι ο αέρας έµπαινε και έβγαινε από το µέρος της καρδιάς. Έτσι υποτίθεται ότι «άνοιγε» η πνευµατική καρδιά και θα αποκτούσαµε αγάπη, σύµφωνα µε τη διδα­σκαλία. Μετά έγινε µια διακοπή, για να µιλήσει ο δάσκαλος γύρω από τη γιόγκα, τη µετεµψύχωση, το κάρµα, τον γκουρού του. Μετά από την πρώτη άσκηση ακολούθησε σε λίγο και δεύτερη. Αφού λοιπόν χαλαρώσαµε, κλείσαµε τα µάτια µας, συγκεντρωθήκαµε πάλι στο µέ­ρος της καρδιάς, ο δάσκαλος διέταξε να φαντασθούµε ότι στο µέρος της καρδιάς υπάρχει ένα όµορφο λουλούδι. Μας είπε να ταυτισθούµε µε αυτό. Αφού άφησε λίγα λεπτά, για να ολοκληρώσουµε τη φαντασία µας και να τη βιώσουµε πιο έντονα, µας καθοδήγησε να βυθισθούµε µέ­σα στην καρδιά του λουλουδιού όπου υπήρχε, λέει, ένας µικρός ήλιος. «Βυθιστείτε µέσα στον ήλιο ... Νοιώστε τον ήλιο να µεγαλώνει και να γίνεται ένα µε σας ... ». Αυτή η άσκηση κράτησε αρκετά λεπτά. Ο καθέ­νας από µας, ανάλογα µε το πόσο ανεπτυγµένη φαντασία είχε, πραγ­µάτωνε µέσα στον νου του αυτές τις φανταστικές εικόνες.
       Μετά από αυτό το βύθισµα του νου στις φανταστικές εικόνες, αρχίζει σιγά-σιγά η επάνοδος στον πραγµατικό κόσµο. «Νοιώστε ότι βγαίνετε έξω από τον ήλιο ... είστε πάλι στο λουλούδι, βγείτε πάνω από το λου­λούδι ... ακούστε τους ήχους γύρω σας ... ανοίξτε τα µάτια σιγά-σιγά».
       Ακούγαµε τη φωνή του δασκάλου να µας καθοδηγεί. Πάλι αυτή η διαδικασία γίνεται αργά-αργά, για να έχει χρόνο ο διαλογιζόµενος να φαντασθεί αυτά που λέει Ο δάσκαλος.
       Μετά την άσκηση συνεχίζουµε µε οµιλία. «Αυτές οι ασκήσεις είναι πολύ απλές, αλλά πoλύ δυνατές. Ιδιαίτερα αν τις εξασκείτε καθηµερινά σε καθορισµένες ώρες ... Έτσι θα µπορέσετε να πραγµατώσετε την πνευ­µατική πραγµατικότητα και να ανεβείτε σε ένα ανώτερο πνευµατικό επίπεδο» λέει ο δάσκαλος.
       Μόλις τελείωσε η διάλεξη ο γιόγκι-δάσκαλος επέτρεψε να γίνουν τρεις ερωτήσεις. Ακολούθησε ο παρακάτω διάλογος:
       - Από τη µια µεριά µας µιλάτε για κάποια «πνευµατική πραγµατικότητα» την οποία ο διαλογισµός θα µας βοηθήσει να ανακαλύψουµε και από την άλλη σε όλες τις ασκήσεις που κάναµε µας βάλατε να φα­ντασθούµε αυτή την πραγµατικότητα. Πώς ξέρουµε ότι αυτή η πραγµα­τικότητα υπάρχει; Πώς ξέρουµε ότι δεν είναι δηµιούργηµα της φαντα­σίας µας;
       - Ο διαλογισµός θα σε πείσει γι' αυτό. Όσο πιο πολύ εξασκείσαι τόσο θα βεβαιώνεσαι και θα αποκτάς εµπειρίες γι' αυτή την πραγµατι­κότητα.
       - Μά ... αν κάθε µέρα κάνω αυτό που είπατε, σηκώνοµαι δηλαδή κάθε πρωί και διαλογίζοµαι πάνω στην πνευµατική καρδιά, φαντάζο­µαι δηλαδή ότι «αναπνέω» µέσω της πνευµατικής καρδιάς, ότι ανταλ­λάσσω ενέργεια µε το σύµπαν, και θέλω να υπογραµµίσω τη λέξη φα­ντάζοµαι, δεν αυθυποβάλλοµαι; Δε θα φτάσω στο τέλος, µετά από χρό­νια επανάληψη, να πιστέψω και να πάρω τη φαντασία µου για πραγ­µατικότητα;
       Μήπως φυλακίζω τον εαυτό µου σε ένα φανταστικό κόσµο που δεν υπάρχει; Μήπως κάτι ακόµα περισσότερο, φτάσω σε µια κατάσταση που θα συγχέω το πραγµατικό µε το φανταστικό; Θέλω να πω οτι δεν υπάρχει ούτε λουλούδι ούτε ήλιος µέσα στην καρδιά, έτσι δεν είναι; ...
       - Ναι, δεν υπάρχει λουλούδι και ήλιος, απλά εσύ µε την άσκηση του διαλογισµού ενσωµατώνεις, οικειοποιείσαι τις ιδιότητες αυτών των εικόνων, δηλαδή την οµορφιά του λουλουδιού, τη φωτεινότητα του ήλι­ου, και έτσι βοηθιέσαι να τις πραγµατώσεις στη ζωή σου.
       - Δηλαδή είναι µια αυθυποβολή. Ένας αυτοπρογραµµατισµός η και ένας προγραµµατισµός από έξω, µια και εσείς διαλέγετε αυτά τα σύµβολα και εµείς απλά εκτελούµε τις οδηγίες σας ... Τελικά αυτός που διαλέγει τα σύµβολα είναι αυτός που προγραµµατίζει το νου των άλλων που απλά ... εκτελούν.
       - Κοίταξε ... Όλη η κοινωνία µας προγραµµατίζει, εµείς αλλάζουµε αυτό το πρόγραµµα µε ένα άλλο καλύτερο, πιο θετικό.
       - Συµφωνώ ότι η κοινωνία «προγραµµατίζει» τα µυαλά των ανθρώ­πων από τη στιγµή που γεννιούνται, και µάλιστα πολλές φορές µε αρνητι­κές αξίες, όπως ο εγωισµός, η επιθετικότητα, ο ανταγωνισµός, η επιδίω­ξη δύναµης, χρήµατος, ηδονής µε κάθε µέσο ... αρκεί να προσέξει κανείς τα προγράµµατα της τηλεόρασης σήµερα ... αυτές τις αξίες προβάλλουν συνέ­χεια ... σεξ, βία, ναρκωτικά επίσης ... συµφωνώ µ' αυτό ... Όµως που ξέρουµε ότι το καινούργιο πρόγραµµα που µας προτείνετε είναι το σωστό;
       - Μήπως εσύ γνωρίζεις την αλήθεια;
       - Έχω πολλές αµφιβολιες γι' αυτά που µας προτείνετε και θέλω να τις συζητήσουµε. Τι µε βεβαιώνει ότι το πρόγραµµα που θέλετε να περάσετε µέσα στα µυαλά µας είναι αλήθεια; Κι αν είναι λάθος; ... Θα περάσω την υπόλοιπη ζωή µου πιστεύοντας το λάθος για σωστό; Δεν είναι επικίνδυνο αυτό; . Το λιγότερο που θα πάθω είναι να πάει χαµένη, τζάµπα η ζωή µου ... Και µια και εδώ πρόκειται για χρόνια και συνεχώς βαθύτερη αυθυποβολή, θα βρω άραγε ποτέ την πνευµατική δύνα­µη να αποτινάξω αυτό το πρόγραµµα; Θα µπορέσω καν να σκεφτώ ότι το λάθος υπάρχει στο πρόγραµµα; ... Δηλαδή είναι σαν να δολοφονούµε την κριτική ίκανότητα του νου.          
       Μετά από την τελευταια ερώτηση το κλίµα µεταξύ µας έγινε ψυ­χρό και έδειξε ότι δεν είχε διάθεση για περαιτέρω συζήτηση.
       Επειδή και εγώ έχω πάρει µέρος σε κάµποσες υπνωτιστικές συγκε­ντρώσεις και έχω ακούσει ινδούς γιόγκι να µιλούν για ύπνωση και διαλογισµό, επειδή έχω δει µε τα µάτια µου να υπνωτίζονται ανθρω­ποι, έχω δει τον γκουρού Babaji να υπνωτίζει ανθρώπους µέσα σε δευ­τερόλεπτα, πράγµα που το έπαθα και εγώ ο ίδιος πέντε η έξι φορές, όταν βρισκόµουν στην ινδία, επειδή έχω διαβάσει σε περιοδικό της κί­νησης δήλωση του γκουρού Σατυανάντα που λέει πως υπνώτισε κάποτε ένα παιδί, επειδή έχω διαβάσει κάποια σχετικά βιβλία, υποστηρίζω ότι· ο Διαλογισµός είναι αυτοΰπνωση. Αυτή είναι η δική µου εµπειρία, και αυτή ήταν η άποψη των «προχωρηµένων µαθητών» των διαφόρων γκουρού που συνάντησα στην Ινδία.
       Το παραδέχονται άλλωστε (κάτω από ορισµένες προϋποθέσεις) και οι ίδιοι οι γκουρού. Μαθαίνουν δηλαδή στον κόσµο µια διαδικασία µέσω της οποίας µπορεί κανείς να αuτοϋπνωτίζεται και ταυτόχρονα να έχει κάποιο έλεγχο πάνω στο νου του και να τον κατευθύνει. Υπάρχουν διά­φοροι τρόποι διαλογισµού (αυτοϋπνωτισµού) που ο καθένας έχει κάποια πλεονεκτήµατα και µειονεκτήµατα σε σχέση µε τους υπόλοιπους.
       Όταν κανείς εξασκηθεί συστηµατικά και για χρόνο σε κάποιο τρό­πο που διάλεξε, τότε συµβαίνει να αυτοϋπνωτίζεται γρήγορα, βαθειά.
       Όταν βρεθεί σ' αuτή την κατάσταση συνείδησης τότε φέρνει µέσα στο νου του την εικόνα ενός συµβόλου, κάποια ινδουιστική µαντάλα, το πρόσωπο του γκουρού ή κάποιου "θεού" ή κάτι αλλο, πρός το οποίο θέ­λει να οµοιάσει.
       Βέβαια, όλοι αυτοί που διαλογίζονται συνήθως είναι κατευθυνόµενοι από κάποιον γκουρού, άρα και τα θέµατα, τεχνηέντως είναι συγκεκριµένα και προεπιλεγµένα από τους «πνευµατικούς» αρχηγούς. Έτσι συνήθως κατευθύνονται να «ξαναθυµηθούν» τις προηγούµενες ζωές τους, για να τους ενσταλαχθεί µε αυτό τον τρόπο η πίστη στη µετεµψύχωση. Κατευθύ­νονται να διαλογισθούν πάνω στο πρόσωπο του γκουρού για να ενστερνι­σθούν υποτίθεται τις πνευµατικές αξίες που αυτός ενσαρκώνει, αλλά στην πραγµατικότητα, µέσα από κάτι τέτοια πλάγια κόλπα, θα οδηγηθούν να τον θαυµάσουν, να τον θεοποιήσουν, για να τον υπακούουν εύκολα χωρίς αντιρρήσεις και τελικά να γίνουν φερέφωνα και όργανά του.
       Είναι βαθειά η πονηριά τους. Με το διαλογισµό, δηλαδή µε την αυτούπνωση και την αυθυποβολή, για να λέµε τα πράγµατα µε τ' όνο­µά τους, το πρόσωπο οδηγείται να σφυρηλατήσει µόνο του τις πνευµατι­κές του αλυσίδες, µε τις οποίες θα τον δέσουν στο όχηµα της πλάνης τους και θα τον κάνουν ουσιαστικά δούλο τους. Χρησιµοποιούν την ίδια τη νοητική δύναµη του ατόµου, το ίδιο το µυαλό του ατόµου, για να το υποτάξουν. Είναι σαν να σε πείθουν να βγάλεις τα µάτια σου µε τα ίδια σου τα χέρια.           
       Πονηροί δε άνθρωποι και γόητες προκόψουσι επί το χείρων, πλανώντες και πλανώμενοι» (Τψ. Β', 3,13) λέει ο απόστολος Παύλος. Δηλαδή « ... απατεώνες θα προχωρήσουν εις το χειρότερο και θα πλανούν τους άλλους και θα πλανωνται και αυτοί οι ίδιοι», και όντως οι γκουρού, αυτοί που θέλουν να θεωρούνται «πνευµατικοί αρχη­γοί», «φτασµένοι δάσκαλοι», «θείοι δάσκαλοι», «θεοί», έχουν πλανηθεί πολύ χειρότερα απ' αυτούς που πλανούν.
       Το αποκορύφωµα της πλάνης, της αλαζονείας και της υπερηφανεί­ας είναι να νοµίζεις ότι είσαι θεός, ενώ είσαι µόνο ένας φθαρτός άνθρω­πος, δηµιούργηµα του αληθινού Θεού.
       Να µε ποιό τρόπο φτάνουν οι γκουρού στη θεοποίηση του εαυτού τους. Χρησιµοποιώντας το διαλογισµό, δηλαδή την αυθυποβολή δια της αυτοΰπνωσης, διαλέγουν ως αντικείµενο του διαλογισµού τους το Θεό. Προσπαθούν να ταυτισθούν µαζί Του, να γίνουν ένα µαζί Του, φα­νταζόµενοι ότι είναι οι ίδιοι τους θεοί.
       Ασκούµενοι καθηµερινά για χρόνια και χρόνια µε τις πάρα πάνω τεχνικές (αυθυποβολή) φτάνουν τελικά στο σηµείο να πάρουν τη φαντα­σία τους για πραγµατικότητα, εξαφανίζοντας κάθε ίχνος αµφιβολίας που θα γεννούσε η λογική σκέψη.
       Ταυτίζονται τόσο απόλυτα µε τη φαντασία τους, που τελικά πιστεύ­ουν οτι είναι «θεοί». Σχεδόν όλοι οι γκουρού το έχουν διακηρύξει οτι είναι «θεοί» (Σάι Μπάµπα, Μαχαράτζι, Babaji, Κρισναµούρτι, Μουν, κλπ.). Μετά εξακολουθούν να ζουν και να συµπεριφέρονται ως ... θεοί, δεχόµενοι τη λατρεία των απαδών τους, που τους έχουν παρασύρει σ' αuτήν την πλάνη.
       Όλη τους η ζωή περνάει µέσα σε µια φαντασίωση. Μακριά από την πραγµατικότητα, µακριά από την αλήθεια, βουτηγµένοι µέσα σ' ένα ψέµα. Σ' όλη τους τη ζωή παριστάνουν το «θεό» ... Τι να πει κα­νείς; ... Βέβαια υπάρχουν κάποια παιδιά που µόλις γεννιούνται τα ανα­κηρύσσουν «θεούς» και τους συµπεριφέρονται και τα διαπαιδαγωγούν µε αυτή την πλάνη. Όπως για παράδειγµα ο γκουρού Μαχαράτζι, που ο πατέρας του, γκουρού και αuτός, του ενστάλλαξε αυτή την πίστη εξ απαλών ονύχων. Το ίδιο συµβαίνει και µε τους Δαλάι Λάµα, που από την παιδική τους ηλικία αναγνωρίζονται ως ενσαρκωµένοι Βούδες.
       Είναι πολύ δύσκολο για ένα παιδί, που ακούει αυτά τα πράγµατα από το στόµα του πατέρα η της µάννας του, να ξεφύγει αργότερα. Από µικρός φυλακίσθηκε µέσα σ' ένα ψέµα, συνήθισε µέσα σ' αυτό, το πίστε­ψε για αλήθεια και έτσι ούτε καν ψάχνει η αναρωτιέται για την αλήθεια... Είναι τροµερό!!!
       Είναι να τους λυπάται κανείς ... Θύτες και θύµατα, δεσµώτες της ίδιας πλάνης ..                      
       Ποιός τους πλάνεψε όλους αυτούς; ... Τους γκουρού και τους οπα­δούς τους; ... Ποιός τους οδήγησε τόσο µακριά από την πραγµατικότη­τα; ... Μόνοι τους άραγε βουτήχθηκαν τόσο βαθειά στο ψέµα; ...
       Κατ' αρχάς υπάρχει πίσω τους µια πλανεµένη «πνευατική παρά­δοση» χιλιάδων ετών. Μέσα σ' αυτή γεννιούνται και αναπνέουν. Ο Χριστιανισµός δε ρίζωσε ποτέ στα µεγάλα τµήµατα του πληθuσµου των ινδών. Η αρχαία ειδωλολατρεία κρατά καλά µέχρι τις µέρες µας.
       Αυτή η παράδοση συμβάλλει τα µέγιστα στο να πλανηθεί ένας άνθρω­πος και να πιστέψει ο ίδιος και οι άλλοι γύρω του ότι είναι «θεός».
       Αλλά µπαίνει το ερώτηµα. Γιατί διατηρείται αυτή η παράδοση µέ­χρι σήµερα; Ποιός τη συντηρεί; Αν ηταν µόνο κούφια λόγια, δε θά είχε σβήσει προ πολλού; ...
       Είναι αλήθεια και είναι πραγµατικότητα ότι υπάρχoυv κάποια «πνευµατικά» γεγονότα, κάποιες «πνευµατικές» εµπειρίες, κάποια «φώτα», κάποιες «φωνές» που κάνουν τους ανθρώπους να πιστεύουν σ' αυτή την παράδοση. Δε θέλω να πω περισσότερες λεπτοµέρειες. Θέλω νά πω µόνο ότι το Ευαγγέλιο του Χριστού µας υποδεικνύει τον εφευρέ­τη, το δηµιουργό και συντηρητή της πλάνης. Αυτός είναι «ο δράκων, ο όφις ο µέγας ο αρχαίος, ο καλούµενος Διάβολος και ο Σατανάς, ο πλανών την οικουμένην όλην» (Αποκάλυψη κεφ. 12, στίχο 9).
Τρίτο παράδειγμα
       Είναι η κίνηση του γκουρού Σατυανάντα. Παρουσιάζω εδώ πιο σύ­ντοµα δύο διαλέξεις-µαθήµατα. Πρώτο μάθημα. Το κάνει η ίδια η Σιβαµούρτι. Η αρχηγός της κίνησης στην Ελλάδα. Κατάγεται από την Αυστραλία. Κάµποσοι γνωστοί µου την είχαν για γκουρού.   
       Είµαστε γύρω στα είκοσι άτοµα. Όλοι είχαµε ηλικία κάτω από τα εικοσιπέντε. Μας βάζει πρώτα να κάνουµε κάποιες σωµατικές ασκήσεις (ασάνες) ώστε, όταν µας λέει να κάτσoυμε σταυροπόδι και να χαλαρώ­σουµε, το σώµα µας το κάνει ... ευχάριστα.
       - Κλείστε τα µάτια, λέει, και υπακούµε.
       - Αποκτήστε επίγνωση του πνευµατικού χώρου που βρίσκεται µπροστά στο πρόσωπό σας, ξαναλέει.
       Ένα σκοτάδι απλώνεται µπροστά µου. Προσπαθώ να το ψηλαφήσω, να βρω τα όρια του.
       - Φαντασθείτε ένα κερί που καίει, µέσα σ' αυτόν το χώρο.
       - Προσπαθούµε.
       - Ανοίξτε τα µάτια και κοιτάξτε επίµονα και σταθερά τη φλόγα του κεριού που καίει µπροστά σας.
       Κάποιος εν τω µεταξύ όντως έχει ανάψει ένα µεγάλο κερί. Αφού το κοιτάµε έντονα και σταθερά για λίγα λεπτά χωρίς να µιλάει κανείς, µας ξαναδιατάζει.
       - Κλείστε τα µάτια, και κρατήστε την εικόνα του κεριού µπροστά στα µάτια σας.  
       Τώρα τα πράγµατα είναι απτά. Υπάρχει το µεταίσθηµα. Όπως όταν κοιτάµε κατάµατα τον ήλιο, µετά για λίγη ώρα όπου και να στρέ­ψουµε τα µάτια µας, ακόµα και να τα κλείσουµε, «βλέπουµε» τον ήλιο λόγω του έντονου ερεθισµού του οπτικού νεύρου, που διατηρεί την αρχι­κή εικόνα. Τέτοιου είδους µεταίσθηµα δηµιουργείται και µε το κερί. Έτσι η εικόνα του κεριού υπάρχει µπροστά µας. Δε χρειάζεται να έχει κανείς ανεπτυγµένη φαντασία για να δει το κερί.
       - Προσπαθήστε να διατηρήσετε την εικόνα σταθερή και καθαρή µπροστά σας µε κλειστά µάτια, ξαναλέει.
       Όντως τα καταφέρνω.
       - Τώρα προσπαθήστε να δείτε ένα όµορφο κόκκινο τριαντάφυλλο ...
       Δείτε το ολοζώντανο ... µε τις σταγόνες της δροσιάς πάνω του ... Έδω βέβαια δουλεύει η φαντασία πια ... συνεχίζουµε µε άλλες εικόνες.
       Μετά από λιγα λεπτά σταµατάµε την άσκηση.
       «- Αυτός ο χώρος µπροστά σας λέγεται Τσίτακας και είναι ο χώρος της πνευµατικής δράσης. Μπορεί κανείς να αναπτύξει αυτόν το χώρο και την ικανότητα να δέχεται και να εκπέµπει εικόνες» λέει πάλι ή Σι­βαµούρτι.
       Μάλιστα ... σοβαρή δήλωση ... µεγαλεπίβολη ... κάτι σαν τηλεπάθεια ... παραψυχικές δυνάµεις κλπ .... ας το δούµε όµως ...... και εδώ προφανώς δούλεψε εκείνη η ενέργεια του νου που λέγεται στη δυτική επι­στήµη φαντασία.
       Έχουµε δηλαδή µια προτροπή, µέσω του δελεασµού της απόκτη­σης τηλεπαθητικής δύναµης, από την αρχηγό της κίνησης να καλλιερ­γήσουµε τη φαντασία µας. Ήδη γευτήκαµε µια από τις µεθόδους που χρησιμοποιούνται. Η φαντασία λοιπόν είναι κάτι που εκτιμάται από αuτούς, είναι πνευµατική αξία γι' αυτούς.
       Το πρόβληµα βέβαια µε τη φαντασία είναι ότι ... δεν είναι πραγµατι­κότητα. Και συνήθως εµείς οι άνθρωποι προτιμούµε να ζούµε στην πραγµατικότητα που έχει πολύ µεγαλύτερη αξία. 
       Η «ζωή» στο χώρο της φαντασίας είναι ανύπαρκτη, ψεύτικη, ... καπνός, ... τίποτα. Όσο πε­ρισσότερο χρόνο ξοδεύουµε ως υπάρξεις κινούµενοι µέσα στό χώρο της φαντασίας, τόσο λιγότερο ζούµε, τόσο περισσότερο υποβαθµίζουµε τη ζωή µας.
       Βέβαια η φαντασία µπορεί να είναι χρήσιµη σε αρκετές περιπτώσεις, αλλά όταν γίνεται τρόπος ύπαρξης, τότε είναι σκέτη καταστροφή.
       Πολλά άτοµα, που αντιµετωπίζουν δυσκολίες µε την πραγµατικό­τητα, προσπαθούν να βρούν παρηγοριά στη φαντασία τους. Έτσι «δρα­πετεύουν» από την πραγµατικότητα και φαντάζονται τα πράγµατα όπως τα θέλουν. Αυτή είναι η διαδικασία της τρέλας. Ο άλλος φαντά­ζεται ότι είναι ο Μέγας Ναπολέων ... Όµως δεν µπορεί να ξεφύγει από τη δυστυχία του και από τον πόνο του ... Το πολύ-πολύ να τον κλείσουν στο ψυχιατρείο.  
       Άλλοι πάλι καταφεύγουν στα ναρκωτικά. Εκεί «βιώνουν» φαντα­στικές καταστάσεις και «πραγµατικότητες». Αρκετοί απ' αυτούς στο τέ­λος δεν µπορούν να ξεχωρίσουν τη φαντασία τους από την πραγµατικό­τητα και αποκτούν διάφορες έµµονες ιδέες, η και παράνοιες ... Τρελαίνο­νται δηλαδή. Οι περισσότεροι σχοινοβατούν καιπροσπαθούν να ισορροπήσουν ανάµεσα στην πραγµατικότητα και στην ψευδή, φαντασιώδη συνείδηση, που τους δηµιουργεί η κατάχρηση της φαντασίας που γίνε­ται µε τη λήψη ναρκωτικών. Οπωσδήποτε έχουν προβλήµατα µε τον πραγµατικό κόσµο και έχουν ανάγκη βοήθειας.
       Αυτά τα λίγα τα φέρνω σαν παραδείγµατα, σαν κακά παραδείγµα­τα, για το πού µπορεί να οδηγήσει ένα άτοµο η κατάχρηση της φαντα­σίας του ... Έτσι για να µην ενθουσιαζόµαστε εύκολα και επιπόλαια µε τα καινούργια παιχνιδάκια που µας πλασάρουν από την Ανατολή, γαρνιρισµένα µε εξωτική σοφία, µε διάφορες ιστορίες µε υπεράνθρωπους γκουρού ... και µε πλάγιες τεράστιες υποσχέσεις οτι θα γίνουµε, σύντοµα µάλιστα, και εµείς τέτοιοι ... έτσι για να είµαστε λίγο υποψιασµένοι για τους πιθανούς κινδύνους που κρύβουν.
       Δεύτερο μάθημα. Γίνεται σε µια µεγάλη αίθουσα ενός άσραµ στην Ινδία. Δασκάλα είναι µια γυναίκα σουάµι (= Ινδουιστής µοναχός) που είναι Ευρωπαία και για χρόνια µαθήτρια του γκουρού. Φοράει τα πορτοκαλί ράσα.
       Οι µαθητές είναι διάφοροι επισκέπτες του άσραµ. Από µικρά παι­δάκια µέχρι µεσήλικες. Η γιόγκα-νίντρα διαφηµίζεται ως η γιόγκα της χαλάρωσης και απευθύνεται σε ανθρώπους που ζουν µέσα στη σύγ­χρονη κοινωνία.
       Μας βάζει να ξαπλώσουµε ανάσκελα στο πάτωµα, χωρίς να ακου­µπάει ο ένας τον άλλο, να βολευτούµε όσο καλύτερα µπορούµε.
       - Κλείστε τα µάτια και ησυχάστε ... χαλαρώστε.
       Οι οδηγίες έρχονται αργά, για να έχουµε χρόνο να τις εκτελούµε. Απόλυτη σιωπή επικρατεί στην αίθουσα και ακούγεται µόνο η φωνή της σουάµι.
       - Νοιώστε το σώµα σας να γίνεται βαρύ ... πολύ βαρύ ... είναι αδύνατο να το µετακινήσετε ... νοιώστε τα σηµεία επαφής µε το δάπεδο ... (παύση για λίγα λεπτά ) ... Τώρα νοιώστε το σώµα σας πολύ ελαφρύ ... να αιωρείται πά­νω από το πάτωµα ... είστε έτομοι να πετάξετε ... Τώρα ξεχάστε το σώµα σας και δείτε µέσα στο νου σας ένα όµορφο ηλιοβασίλεµα ... τώρα ένα κίτρι­νο λουλούδι ... έναν όµορφο καταρράκτη ... ένα λαµπερό ήλιο.
       Οι όµορφες εικόνες διαδέχονται η µια την άλλη. Τις βλέπω όλες πολύ παραστατικά ... Είναι σαν να παρακολουθείς ένα ντοκυµαντέρ µέσα στον νου σου. Η φωνή της δασκάλας είναι ήρεµη και σταθερή, µε κανο­νικό ρυθµό. Η όλη διαδικασία πρέπει να χράτησε γύρω στη µία ωρα.
       - Τώρα αποκτήστε ξανά επίγνωση του σώµατός σας ... κινήστε αργά-αργά τα µέλη σας.
       Πράγµατι νοιώθω το σώµα µου βαρύ, δεν µπορώ να κινηθώ γρή­γορα.
        - Ανοίξτε τα µάτια σας σιγά-σιγά και αποκτήστε αίσθηση του δω­µατίου. Σηκώνοµαι σιγά-σιγά. Είναι σαν να σηκώνοµαι από βαθύ ύπνο.
       Κοιτάζω γύρω µου. Oι περισσότεροι από µας µοιάζουν σαν να έχουν µόλις ξυπνήσει ... Μερικοί όµως είναι ακόµα ξαπλωµένοι στο πάτωµα. Τους πήρε ο ύπνος!! Αυτοί κοιµούνται κανονικά!!
       - Ξυπνήστε τους, λέει χαµογελώντας η δασκάλα ...
       Τους ξυπνάµε σιγά-σιγά και όλο απορία αντικρύζουν τα ειρωνικά χαµόγελα των υπόλοιπων.
       Αυτό είναι ένα µάθηµα της Γιόγκα-Νίντρα, όπως βάπτισαν αυτή τη διαδικασία. Τι έγινε τώρα; ... ας σχεφτούµε. Κατ' αρχάς υπήρχε η σουά­µι που έδινε εντολές και εµείς τις εκτελούσαµε. Ίσως έτσι «µαθαίνουµε» εκτός των άλλων να υπακούµε και στους σουάµι ... Μετά όλα αυτά δια­δραµατίσθηκαν µέσα στο νου µας. Νοιώσαµε και αισθανθήκαµε, όπως ήθελε η σουάµι ... να το πούµε υποβολή; ... Παραδώσαµε τον έλεγχο του νου µας στα χέρια της και µας πήγαινε όπου ήθελε. Είχε πλήρη έλεγ­χο του νου µας για κάποιο χρονικό διάστηµα ... Αυτό βέβαια έγινε µε τη θέλησή µας. Δεχτήκαµε να υποστείλουµε, να παραµερίσουµε, να εξαφανίσουµε την προσωπική µας θέληση καί να δεχθούµε να µας οδη­γεί η δική της θέληση. Αποκτούν πάνω µας τόση εξουσία, όση τους παραχωρούµε.
       Φαντάζεστε να εξασκούµε αυτή τη µέθοδο καθηµερινά; ... Πόσο πιο έντονα θα γίνουν τα πάρα πάνω φαινόµενα; ... Μήπως στο τέλος θα επι­θυµούµε να µας οδηγεί κάποιος σουάµι σ' όλες τις δραστηριότητες της ζωής µας; ... Μήπως αυτό εκτός από µία µέθοδος χαλάρωσης είναι και µία τεχνική υποταγής;.
       Παρατραβηγµένο;. Νοµίζετε ότι είναι παρατραβηγµένο; ... Κάποιος  γκουρού είπε στους µαθητές του. «Ο νους σας σας δηµιουργεί προβλή­µατα. Είναι γεµάτος από αντιθέσεις, συγκρούσεις, άγχος, αµφιβολίες, διλήµµατα και άγνοια. Παραδώστε το νου σας σε µένα και θα σας ελευθερώσω από όλα αυτά» ... Αυτή η δήλωση µπορεί να εκληφθεί ως µεγαλοψυχία του γκουρού, που θα φορτωθεί στους παντοδύναµους και πάνσοφους ώµους του τους προβληµατικούς νόες των οπαδών του ... µπορεί όµως ο άνθρωπος να είναι πονηρός ... για να σκεφτούµε αυτή την πιθανότητα ... για σκεφτείτε τι θα συµβεί, όταν κάποιος άλλος θα σκέφτε­ται και θα αποφασίζει για σας, για τη ζωή σας; ... για σκεφτείτε κάποιο πρόσωπο που πείθεται στον ινδό γκουρού και αυτοκαταργείται ως ελεύ­θερη βούληση, ως ελεύθερο σκεπτόµενο πρόσωπο, και παραδίδει την ελευθερία που του χάρισε ο Θεός, για να την διαχειρισθεί ο ίδιος, στα χέρια ενός ινδού γκουρού, που µπορεί να είναι κακός και πονηρός και να θέλει να τον εκµεταλλευθεί ... αν είναι ετσι τα πράγµατα, τότε δεν έχουµε µια προσπάθεια υποταγής και πνευματικής δουλείας;
       Αλλά ας πάµε πάρα κάτω. Τι άλλο έγινε στο µάθηµα της Γιό­γκα-νίντρα; Δεν έχετε ακούσει για τον υπνωτισµό, όπου ένα άτοµο ισχυρής θέλησης (ο υπνωτιστής) επιβάλλει τη θέλησή του πάνω σ' ένα άτοµο ασθενικής θέλησης (τον υπνωτιζόµενο) και τον κάνει υποχείριό του, δίνοντάς του εντολές που τις εκτελεί χωρίς να σκέφτεται; Όλα αυτά βέβαια γίνονται µέσα από κάποιες διαδικασίες, µέσα από κάποιες τεχνικές. Δε σας µοιάζει αυτό το µάθηµα της γιόγκα-νίντρα µια περί­πτωση οµαδικής ύπνωσης; ... Βέβαια όσο πιό συχνά γίνεται, τόσο πιο έντονη και βαθειά θα γίνεται σιγά-σιγά η ύπνωση.
       Τι άλλο έγινε σ' αυτό το «µάθηµα»; Ποιά δύναµη, ποιά ενέργεια του νου δούλευε; ... Δε φανταζόµασταν συνέχεια επί µια ώρα διάφορες όµορφες εικόνες; Δεν είχαµε κλείσει τα µάτια µας, δεν είχαµε αποκοπεί από το περιβάλλον µας, δε ζήσαµε για µια ώρα περίπου µέσα στη φα­ντασία µας;
       Συμπέρασμα. Η φαντασία λοιπόν είναι η κυρίαρχη δραστη­ριότητα. Η φαντασία καλλιεργείτο και χρησιµοποιείτο ταυτόχρονα. Η γιόγκα-νίντρα λοιπόν δουλεύει µε τη φαντασία.
       Θέλω να το υπογραµµίσω αυτό, για να δείξω τη µεγάλη αντίθεση που υπάρχει ανάµεσα στη γιόγκα και την ορθόδοξη ασκητική. Η ορθό­δοξη ασκητική απορρίπτει τη φαντασία και προσκολλάται πολύ έντονα στην πραγµατικότητα. Θεωρεί τη φαντασία ως µιά επικίνδυνη και άχρηστη (για πνευµατικά θέµατα πάντοτε µιλώντας) περιοχή που χρη­σιµοποιείται κατ' εξοχήν από το διάβολο. Οι ασκητικοί Πατέρες ονο­µάζουν τη φαντασία «γέφυρα των δαιµόνων», το δε διάβολο τον ονοµά­ζουν «µεγάλο σκηνοθέτη» και φαντασιοκόπο. Μέσω αυτής ο διάβολος προσπαθεί να επηρεάσει τον ανθρώπινο νου. Την ενέργεια της φαντα­σίας την ξεχωρίζουν και τη διαστέλλουν ξεκάθαρα και απόλυτα από την πραγµατική ενέργεια της Χάριτος του Χριστού και του Αγίου Πνεύµατος. Η ενέργεια αυτή του Αγίου Πνεύµατος γίνεται αντιληπτή «εν εγρηγόρσει», µέσα σε πλήρη συνείδηση και πάντοτε έξω από το χώρο της φαντασίας ... Αλλά ας αφήσουµε τα ίδια τα πατερικά κείµενα να µιλήσουν.
       Το κείµενο που ακολουθεί, γραµµένο στη γλώσσα της εποχής του, είναι του Αγίου Νικοδήµου του Αγιορείτου, από το βιβλίο του «Ο Αόρατος Πόλεµος». Αυτό το βιβλίο µου το είχε συστήσει ο γέροντας Παΐσιος. Ο Άγιος Νικόδηµος είχε µελετήσει τα αρχαία ασκητικά κεί­µενα των χριστιανών Πατέρων και είναι αυτός που συνέθεσε τις µεγά­λες ανθολογίες αυτών των κειµένων µε τίτλους «Φιλοκαλία» και «Ευερ­γετινός», τα κατ' εξοχήν αναγνώσµατα των ορθόδοξων µοναχών. Ζώ­ντας ο ίδιος µε τον ίδιο τρόπο που ζούσαν οι Πατέρες και έχοντας τις ίδιες πνευµατικές εµπειρίες ήταν σε θέση να κατανοεί βιωµατικά και όχι µόνο αφηρηµένα φιλοσοφικά τα θέµατά του.
Συνοψίζοντας λοιπόν την Πατερική εµπειρία της Εκκλησίας του Χριστού γράφει:
       «Αφού είποµεν περί της διορθώσεως των αισθήσεών µας, ακό­λουθον είναι να είπωµεν εδώ και πως πρέπει να διορθώσωµεν την φαντασίαν και ενθύµησίν µας επειδή και κατά την γνώµην όλων σχεδόν των φιλοσόφων η φαντασία και ενθύµησις δεν είναι άλλο, πάρεξ µια τύπωσις όλων εκείνων των αισθητών πραγµάτων, που είδαµεν, ηκούσαµεν και εµυρίσθηµεν και εγεύθηµεν και επιάσαµεν. Και δια να είπω µε συντοµίαν, η φαντασία και η ενθύµησις Είναι µια εσω­τερική κοινή αίσθησις, η οποία φαντάζεται και θυµάται καθαρά όλα, όσα αι εξωτερικαί πέντε αισθήσεις µας έφθασαν να προαισθανθούν. Και τρόπον τινά η µεν αίσθησις και τα αισθητά παροµοιάζουν µε την βούλαν, η δε φαντασία µε τον τύπον της βούλας.
       Εδόθη δε εις ηµάς η φαντασία αύτη και ενθύµησις µετά την πα­ράβασιν δια να την µεταχειριζώµεθα, όταν αι εξωτερικαί µας αισθή­σεις ησυχάζουν, και όταν δεν έχωµεν έµπροσθέν µας παρόντα τα αισθητά εκείνα πράγµατα, που επέρασαν από τας αισθήσεις και ετυπώθησαν εις αυτήν. Επειδή γαρ είναι αδύνατον να έχωµεν πάντοτε παρόντα όλα, όσα είδαµεν και ηκούσαµεν και εµυρίσθηµεν και εγεύθηµεν και επιάσαµεν, δια τούτο τα φέρνοµεν έµπροσθεν µας µε την φαντασίαν και ενθύµησιν, που τα έχει τυπωµένα, και έτσι οµι­λούμεν δι' αυτά και στοχαζόµεθα, ωσάν να τα είχαµεν και παρόντα.
       Χάριν παραδείγµατος σύ πήγες µιαν φοράν και είδες την Σµύρ­νην, έπειτα έφυγες από εκεί και πλέον δεν την βλέπεις µε την εξωτε­ρικήν αίσθησιν των οµµατίων, αλλ' όµως µε την εσωτερικήν αίσθη­σιν  δηλ. µε την φαντασίαν και ενθύµησιν, όποταν θέλης παρασταί­νεις την Σµύρνην έµπροσθέν σου και την θεωρείς, ωσάν να ήτο και παρόν, µε τον ίδιον σχήµα και διάστηµα και µέγεθος και τοποθεσίαν που έχει, όχι πως τότε πηγαίνεις και βλέπεις την Σµύρνην (καθώς λογιάζουν τινές αµαθείς). Αλλά πως βλέπεις την Εικόνα της Σµύρ­νης, την οποίαν έχει τυπωµένην µέσα η φαντασία και η ενθύµησίς σου. Αυτή η φαντασία των αισθητών είναι, που µας ενοχλεί και µέ­σα εις τους ύπνους, και µας κάνει να βλέπωµεν τα διάφορα και πο­λυποίκιλα ονείρατα, εις τα οποία πρόσεχε να µη πιστεύης ποτέ!!!.
       Επειδή δε η φαντασία αύτη είναι µία άλογος και χονδρή τύπω­σις των πέντε αισθήσεων, φαντάζεται τα αισθητά µε το σχήµα και χρώµα και τις διαστάσεις των, ως είπαµεν:
      
       Α') Ήξευρε, ότι ο Θεός καθώς είναι έξω από όλας τας αισθήσεις οµού και τα αισθητά, και έξω από κάθε σχήµα και χρώµα διάστασιν και τόπον, ως πάντη ασχηµάτιστος και ανείδεος και πανταχού ων και υπέρ το παν, έτσι είναι και έξω από κάθε φαντασίαν. Καί ακολούθως ήξευρε, ότι η φαντασία είναι µία δύναµις της ψυχής που δεν έχει επιτηδειότητα να ενωθή µε τον Θεόν δια τα τοιαυτά της ελατ­τώµατα!!!.
       B') Ήξευρε, ότι και ο εωσφόρος και πρώτος των Αγγέλων, όντας πρότερον ανώτερος της αλόγου φαντασίας και έξω από κάθε σχήµα και χρώµα και αίσθησιν, ως νους λογικός και άϋλος, και ασχηµάτι­στος, και ασώµατος ύστερον φαντασθείς και σχηµατίσας τον νουν του µε την ισοθεΐαν, έπεσεν από εκείνην την ανείδεον και ασχηµάτι­στον και απαθή και ενιαίαν αϋλίαν του νοός, κάτω εις την πολυσχη­µάτιστον και πολυµέριστον και παχυλήν ταύτην φαντασίαν, καθώς είναι γνώµη πολλών θεολόγων, και έτσι από Άγγελος ασχηµάτι­στος και άϋλος και απαθής έγινε διάβολος υλικός, τρόπον τινά, πο­λύσχηµος και εµπαθής2. Δια τούτο και ονοµάζεται από τους θείους Πατέρας ζωγράφος παντοµίµητος και όφις πολύµορφος και την γην των παθών εσθίων, φαντασιοκόπος και άλλα τοιαύτα ονόµατα. Από δε τον ίδιον Θεόν παρασταίνεται ως σωµατοπεποιηµένος δράκων µε ουράν, µε νεύρα, µε πλευράς, µε ράχιν, µε ρίνα, µε οφθαλµούς, µε στό­µα, µε χείλη, µε δέρµα, σάρκας και άλλα µέλη τοιαύτα. (Όρα και εις το µ' καί µα' κεφάλαιον του Ιώβ). Όθεν εκ τούτων µάθε, αγαπητέ, ότι η ποικιλόµορφος φαντασία, καθώς είναι εφεύρηµα και φαντασία του διαβόλου, έτσι είναι και ποθητή κατά πολλά εις αυτόν. Επειδή κατά τους Αγίους3 αυτή είναι το γεφύρι, δια µέσου του οποίου διαπε­ρώντες οι φονικοί δαίµονες, σµίγουν µε την ψυχήν και έτσι την κά­µνουν κατοικητήριον αισχρών και πονηρών και βλασφήµων λογι­σµών και όλων των ακαθάρτων παθών, ψυχικών και σωµατικών.
       Γ') Ήξευρε ότι, κατά τοv θεολογικώτατοv άγιον Μάξιµοv, και ο πρωτόπλαστος Αδάµ εκτίσθη από τοv Θεόv χωρίς φαvτασίαv. Επειδή ο vους εκείνου, καθαρός εvοειδής και εvεργεία vους ωv, δεv ετυπούτο ούτε εσχηµατίζετο από τας αισθήσεις και τα είδη τωv αισθητώv. Αλλά χωρίς vα µεταχειρισθή τηv κατωτέραv δύvαµιv της φαvτασίας και vα φαvτασθεί σχήµατα και χρώµατα και είδη και δια­στάσεις, εθεώρει µε τηv αvωτέραv δύvαµιv της ψυχής, ήτοι τηv διά­νοιαν µόvους γυµvούς και ψιλούς τους λόγους τωv όvτωv αΰλως, καθαρώς και Πvευµατικώς. Αλλ' ο αvθρωποκτόvος διάβολος, κα­θώς αυτός έπεσεv από τηv φαvτασίαv, έτσι έκαµε και τοv Αδάµ vα σχηµατίση τοv voυv του µε τηv ισοθεΐαv και vα πέση από τηv ιδίαv φαvτασίαv αυτήv, και έτσι από εκείvηv τηv vοεράv, ισάγγελοv, εvιαί­αν, λογικήv και ασχηµάτιστοv ζωήv εκριµvίσθη ο ταλαίπωρος εις τηv αισθητικήv, πολυµέριστοv και πολυσχηµάτιστοv φαvτασίαv ταύτηv και τωv αλόγωv ζώωv κατάστασιv. Επειδή και τωv αλόγωv ζώωv κυρίως ιδίωµα είναι η φαvτασία και όχι τωv λογικώv.
       Αφού δια µίαv φοράv έπεσεv ο άvθρωπος εις τηv τοιαύτηv στά­σιv, ποίος δύvαται vα είπη εις πόσα πάθη εις πόσα κακά και εις πό­σας πλάvας κατεκριµvίσθη διά µέσου της φαvτασίας; Εγέµισε τηv ηθικήv φιλοσοφίαv από διαφόρους απάτας5. Εγέµισε τηv φυσικήv από πολλάς ψευδοδοξίας 6 και εγέµισε την θεολογίαν από διεφθαρµέ­να και ψευδή δόγµατα. Διότι πολλοί και παλαιοί και νεώτεροι, θέλο­ντες να θεωρήσουν και να λαλήσουν περί Θεού και των του Θεού απλών, ασχηµατίστων και αφαντάστων µυστηρίων, όπου ενεργεί η ανωτάτη δύναµις της ψυχής, ήτοι ο νους, προτού ακόµη να καθαρί­σουν τον νουν τους από τα εµπαθή σχήµατα και εικόνας της φαντα­σίας των αισθητών πραγµάτων, αντί αληθείας ευρήκαν ψεύδος.
       Και το µεγαλύτερον κακόν είναι ότι και το ψεύδος αυτό το εναγκαλίσθησαν και το κρατούν δυνατά ως αληθές και όντως ον, και αντί δια θεολόγοι εφάνησαν φαντασιολόγοι παραδοθέντες εις αδό­κιµον νουν κατά τον Απόστολον.
      
Λοιπόν, συ αδελφέ, εάν αγαπάς να ελευθερωθείς µε ευκολίαv από τας πλάνας αvτάς και τα πάθη, εάν ποθείς να φύγης από τας διαφό­ρους παγίδας και τέχνας του διαβόλου και εάν επιθυµείς να έvωθείς µε τον Θεόν και να επιτύχης τον θείον φωτισµόν και την αλήθειαν, πολέ­µει, αλλά µε όλας τας δυνάµεις πολέµει, να ξεγυµνώσης τον νουν σου από τα σχήµατα και χρώµατα και διαστήµατα, και γενικώς από κά­θε φαντασίαν και ενθύµησιν των αισθητών πραγµάτων, καλών τε και κακών. Επειδή όλα αυτά είναι ωσάν µολυσµοί και λάσπες και σκοτει­νάδες, που µολύνουν την καθαρότητα και ευγέvειαv και λαµπρότητα του νοός και παχύνουν την αϋλίαν του. Και σχεδόν κανένα πάθος ψυχικόν η σωµατικόν δέν ηµπορεί να πλησιάσει εις τον νουν, πάρεξ δια µέσου της φαντασίας ταύτης των αισθητών. Αγωνίζου δε να φυ­λάξης αυτόv τον νουν σου αχρωµάτιστον, ασχηµάτιστον, ανείδεον και καθαρόν, καθώς τον έκτισεν ο Θεός».
       Ενώ λοιπόν οι Χριστιανοί αποφεύγουν «σαν το διάβολο» τις φαντα­σίες κατά τη διάρκεια της προσευχής, αντίθετα όλοι οι γκουρού καί οι Νεοεποχίτες την καλλιεργούν και την αναπτύσσουν µε τα διάφορα είδη «διαλογισµού». Την εγκωµιάζουν καί τη θεωρούν «όχηµα» και τρόπο, για να πλησιάσουν το «θεό».
Βέβαια άλλος ο δικός τους ο «θεός» καί άλλος ο Χριστός.
       Στις µέρες µας ζούµε µια εξάπλωση των Νεοεποχικών οργανώσε­ων που συστηµατικά καλλιεργούν τή φαντασία στά µυαλά των οπαδών τους. Έτσι βρίσκει πρόσφορο έδαφος ο Διάβολος να τους «παίζει σινε­µά», όπως έλεγε ο γέροντας Παΐσιος.
       Έτσι λοιπόν, και από την αντίθεση µεταξύ διαλογισµού και χρι­στιανικής προσευχής φαίνεται η µεγάλη διαφορά που υπάρχει µεταξύ µας. Όσο κι αν αυτοί θέλουν να παρουσιάζονται ως παρόµοιοι καί πα­ραπλήσιοι και ανώτεροι, υπάρχει «µέγα χάσµα» µεταξύ µας. Όσο δια­φέρει το φως από το σκοτάδι, ο Θεός από το Διάβολο, τόσο διαφέρει ο Χριστός και η Εκκλησία Του από τους Γκουρού και τις Νεοεποχικές οργανώσεις τους.
Φαίνετε επίσης και το μέγα χάσμα που υπάρχει μεταξύ του Ορθοδόξου και του ινδουιστικού ή κάθε είδους  ανατολικού μοναχισμού.
http://www.impantokratoros.gr/Dialogismos-Fantasia.el.aspx 
 

Αστρολογίο Αποκρυφισμός και σύγχρονη ειδωλολατρία

ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ
Αποκρυφισμός και σύγχρονη ειδωλολατρία
Μία συνέντευξη του π. Αρσενίου Βλιαγκόφτη στον δημοσιογράφο Θεόδωρο Δούκα
Πριν από λίγο καιρό βρεθήκαμε στην Ιερά Μονή του Οσίου Αρσενίου, στο Βατοπαίδι Χαλκιδικής και είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε με τον πατέρα Αρσένιο, ειδικό σε θέματα αιρέσεων, σχετικά με την αστρολογία. Μια εποικοδομητική συζήτηση που μας αφορά όλους.
Πάτερ Αρσένιε, τα τελευταία χρόνια η αστρολογία έχει μπει για τα καλά στη ζωή των ανθρώπων. Ποια είναι η γνώμη σας;
Γίνεται μεγάλη προσπάθεια για να μπει στη ζωή μας και σίγουρα αυτό δεν είναι τυχαίο. Πρόκειται για ένα υπαρκτό πρόβλημα και η ευθύνη των μέσων ενημερώσεως σ' αυτό είναι μεγάλη. Κυριολεκτικά το κοινό κατακλύζεται από μηνύματα που διαφημίζουν την αστρολογία.
Είπατε ότι γίνεται μεγάλη προσπάθεια για να μπει η αστρολογία στη ζωή μας και ότι αυτό δεν είναι τυχαίο. Τί εννοείτε;
Να σας πω. Η αστρολογία δεν είναι ουδέτερη θρησκευτικά. Εντάσσεται πλήρως στον ευρύτερο αποκρυφιστικό χώρο. Πιστεύει στο λεγόμενο κάρμα και στη μετενσάρκωση. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις σχετικές διαφημίσεις διαβάζουμε: «μέντιουμ, αστρολόγος, ψυχοερευνήτρια, χαρτιά ταρώ». Οπότε πάνε όλα μαζί. «Πακέτο» κατά τη σύγχρονη έκφραση. Δεν πρέπει επίσης να ξεχνούμε ότι η αντίχριστη κίνηση της «Νέας Εποχής του Υδροχόου» θεμελιώνεται στην αστρολογία. Αυτό λοιπόν το σκοτεινό κύκλωμα προβάλλει την αστρολογία, επιδιώκοντας να κάνει τους ανθρώπους να πιστέψουν σ' αυτήν. Θα πρέπει από την αρχή να τονίσουμε ότι είναι ασυμβίβαστη η πίστη στην αστρολογία με την Ορθόδοξη πίστη. Δηλαδή, δεν μπορεί ένας χριστιανός να πιστεύει συγχρόνως και στην αστρολογία. Αυτό λέγει η Αγία Γραφή. Μάλιστα οι εμμένοντες στην ενασχόληση με την αστρολογία, όπως και με τη μαγεία και μαντεία, υποβάλλονται σε σοβαρά επιτίμια, όπως προβλέπουν οι ιεροί κανόνες της Εκκλησίας μας. Αποκόπτουν τον εαυτό τους από την Εκκλησία.
Θα θέλαμε, πάτερ Αρσένιε, να μας πείτε τί ακριβώς πιστεύει η αστρολογία.
Η αστρολογία πιστεύει ότι η θέση των άστρων την ώρα που γεννιέται κάποιος, βάζει μια ανεξίτηλη σφραγίδα στην προσωπικότητά του. Προδιαγράφει η θέση των άστρων το μέλλον του. Δεν μας λέγει όμως πώς γίνεται αυτό. Τί είδους επίδραση είναι αυτή που ασκούν, υποτίθεται, τα άστρα. Είδατε, λέμε «πιστεύει». Πρόκειται πράγματι για μια πίστη. Πίστη του αποκρυφισμού και της αρχαίας ειδωλολατρίας που αρνούνται τον Θεό και θεοποιούν τη φύση. Δεν πιστεύουν ότι υπάρχει Θεός που ενδιαφέρεται για τον άνθρωπο, ούτε πιστεύουν ότι ο άνθρωπος είναι ελεύθερος. Όλα πιστεύουν ότι τα κατευθύνει μια τυφλή και απρόσωπη αναγκαιότητα.
Κάτι σαν το κισμέτ των μουσουλμάνων...
Ακριβώς. Και πρόκειται βέβαια για μια δεισιδαιμονία. Εκτός αυτού, η αστρολογία ήδη από τα χρόνια της Αναγεννήσεως στη Δύση (16ος αι.) έχει πάρει, θα έλεγε κανείς, διαζύγιο από την επιστήμη της αστρονομίας. Η αστρολογία έχει μείνει κολλημένη στο γεωκεντρικό σύστημα, το οποίο βέβαια κανείς επιστήμων δεν δέχεται, ενώ η επιστήμη της αστρονομίας έχει υιοθετήσει το ηλιοκεντρικό σύστημα. Δεν υπάρχει κανείς επιστήμων αστρονόμος που να παραδέχεται την αστρολογία, αντίθετα μάλιστα υπάρχουν αποφάσεις διεθνών αστρονομικών συνεδρίων που καταδικάζουν την αστρολογία ως δεισιδαιμονία και τσαρλατανισμό.
Παρ' όλα αυτά οι αστρολόγοι πολλές φορές παρουσιάζονται με τίτλους σπουδών.
Είναι καθαρή απάτη. Σε κανένα αναγνωρισμένο Πανεπιστήμιο του κόσμου δεν διδάσκεται η αστρολογία και δεν δίδεται δίπλωμα αστρολόγου. Συμβαίνει όμως το εξής: Αστρολόγοι ιδρύουν συλλόγους με βαρύγδουπες ονομασίες στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, όπως η ονομασία Ινστιτούτο, Ακαδημία, Faculty (Ανωτάτη Σχολή). Γίνονται οι ίδιοι Πρόεδροι, Γενικοί Γραμματείς κ.λπ. και απονέμουν ο ένας στον άλλο τίτλους και διπλώματα.
Θα ρωτούσε όμως κανείς πώς γίνεται και οι προβλέψεις των αστρολόγων «βγαίνουν».
Το ερώτημά σας είναι καίριο και θα σας απαντήσω. Δεν είναι αλήθεια όμως ότι οι προβλέψεις των αστρολόγων «βγαίνουν». Εκτός από τις περιπτώσεις απάτης, έχουμε την περίπτωση της «αυτοεκπληρούμενης προφητείας». Δηλαδή σου λέγει ο αστρολόγος ότι θα αρρωστήσεις, και εσύ αρχίζεις να συμπεριφέρεσαι σαν άρρωστος. Εσύ ρυθμίζεις έτσι τη στάση σου, οπότε η «προφητεία» αυτοεκπληρώνεται. Αλλά και στην περίπτωση που δεν εκπληρωθεί, σου λέγει ο αστρολόγος ότι δεν «βγήκε» η πρόβλεψη, επειδή εσύ ήσουν τοποθετημένος αρνητικά. Δηλαδή μονά-ζυγά δικά τους κατά το κοινώς λεγόμενον.
Κάτι δηλαδή σαν τους χρησμούς της Πυθίας;
Ακριβώς. Η αστρολογική γλώσσα (η γλώσσα των ωροσκοπίων) είναι γεμάτη από ασφαλιστικές δικλείδες, ώστε ο αστρολόγος να «βγαίνει λάδι» σε όλες τις περιπτώσεις. Εάν προσέξετε θα δείτε ότι οι λέξεις «ίσως», «μπορεί», «έχετε την τάση» είναι πολύ συνηθισμένες στα ωροσκόπια. Επίσης αναφέρονται γενικές αλήθειες που ο καθένας θα δεχόταν. Ακόμη ο αστρολόγος στο ωροσκόπιο επιδιώκει να κολακεύει και να καλοπιάνει αυτόν στον οποίον απευθύνεται.
Θα πρέπει επίσης να πούμε ότι όλη η αστρολογία θεμελιώνεται σε ένα λογικό και επιστημονικό σφάλμα. Έχουμε αυτό που λέμε στην Λογική «λήψη του ζητουμένου». Δηλαδή: ο αστρολόγος βλέποντας μερικά άστρα στον ουρανό που δεν έχουν καμμία βαθύτερη σχέση μεταξύ τους (δηλαδή το ένα μπορεί να είναι σχετικά κοντά μας και το άλλο απείρως μακριά), τα συνδέει και τους δίνει με τη φαντασία του σχήματα και ονόματα. Παραδείγματος χάριν, αυτό, σου λέγει, είναι το ζώδιο του λέοντος. Όποιος γεννήθηκε την ώρα που ο Ήλιος διέρχονταν από αυτό το ζώδιο, είναι λέων και έχει τα χαρακτηριστικά του λέοντος. Δηλαδή προβάλλει ο αστρολόγος κάτι με τη φαντασία του στα άστρα, τους δίνει δηλαδή ιδιότητες και κατόπιν λέγει ότι αυτές οι ιδιότητες αποτελούν χαρακτηριστικά όσων ανήκουν σ' αυτό το ζώδιο. Βλέπετε ότι πρόκειται για καθαρό λογικό σφάλμα και «λήψη του ζητουμένου».
Όμως, με τη φαντασία του μπορεί κανείς να δώσει άλλες ονομασίες στις ίδιες ομάδες των άστρων. Π.χ. σήμερα που δεν χρησιμοποιούμε τόξα και βέλη, αποκλείεται να ονομάζαμε τον αστερισμό του τοξότη έτσι. Θα τον ονομάζαμε διαφορετικά.
Πρόκειται στο βάθος για ένα είδος μαγικής πρωτόγονης σκέψης. Στην αστρολογία υπάρχει και κάτι άλλο που βοηθά τους αστρολόγους να πείθουν τα θύματά τους. Είναι η λεγομένη τεχνική των πολλών παραγόντων. Δηλαδή, ψυχολογώντας σε και βλέποντας ότι έχεις κάποια χαρακτηριστικά που αυτός τα αποδίδει σε όσους π.χ. ανήκουν στο ζώδιο του Κριού, σου λέγει: Πρέπει να είσαι Κριός. Εάν πεις όχι, σου λέγει: Πού την έχεις την σελήνη; (πού δηλαδή βρισκόταν στο ζωδιακό κύκλο η σελήνη όταν γεννήθηκες). Εάν από αυτά που θα πεις φανεί ότι ήταν στον Κριό, σου λέγει: Είδες που το βρήκα; Εάν πεις, «δεν ξέρω» σου λέγει: «πρέπει να είσαι Κριός». Εάν πάλι δεν το πετύχει, συνεχίζει και πάει λέγοντας.
Εξ άλλου ελάχιστοι γνωρίζουν τον ακριβέστατο τόπο και χρόνο γεννήσεώς των, ώστε να εκπληρώνουν τις απαιτήσεις που θέτουν οι αστρολόγοι για ένα «επιστημονικό» ωροσκόπιο. «Επιστημονικό» βέβαια κατά τη δική τους αντίληψη.
Τελικά μπορεί κανείς να προβλέψει το μέλλον, για να έχει νόημα όλη αύτη η συζήτηση;
Η πίστη της Εκκλησίας μας είναι σαφής: Το μέλλον γνωρίζει μόνον ο Θεός ως παντογνώστης, χωρίς αυτό να καταργεί την ανθρώπινη ελευθερία.
Το μέλλον δεν το γνωρίζει ούτε ο διάβολος, ούτε οι δαίμονες, ούτε βέβαια οι αστρολόγοι.
Προχωρημένοι όμως στον αποκρυφισμό αστρολόγοι μπορεί να πληροφορούνται από τους δαίμονες με τους οποίους συνεργάζονται -και υπάρχουν και ώρες και λέξεις με τις οποίες καλούν κάθε συγκεκριμένο δαίμονα- γεγονότα του παρελθόντος ή του παρόντος. Οι προχωρημένοι αστρολόγοι είναι στην πραγματικότητα οι μάγοι και οι σατανιστές. Στη συνηθισμένη της μορφή βέβαια η αστρολογία δρα ως ένα ελαφρύ «ψυχοναρκωτικό», το οποίο εισάγει αυτόν που θα παρασυρθεί, στον ευρύτερο αποκρυφιστικό χώρο, για να περάσει στη συνέχεια ίσως σε πιο σκληρά «ψυχοναρκωτικά», όπως είναι η μαγεία.
Τί εννοείτε με τον όρο «ψυχοναρκωτικά»;
Είναι διεθνής όρος και χρησιμοποιείται ακριβώς επειδή οι οπαδοί -όπως και στα γνωστά ναρκωτικά- οδηγούνται σταδιακά σε ολοκληρωτική εξάρτηση. Ο πιστός οπαδός της αστρολογίας δεν μπορεί να κάνει βήμα στη ζωή του, αν δεν συμβουλευθεί προηγουμένως τον αστρολόγο του. Τα αποτελέσματα συνεπώς της ενασχολήσεως με την αστρολογία είναι σοβαρά και επικίνδυνα. Γι' αυτό θα πρέπει κανείς πολύ καλά να το σκεφθεί πριν αρχίσει «από περιέργεια» να ασχολείται. Δεν παίζουμε με τη φωτιά.
Υπάρχει όμως και ο παράγων της απάτης. Έτσι δεν είναι;
Και βέβαια υπάρχει. Να σας δώσω χαρακτηριστική απόδειξη. Υπάρχουν εκπομπές αστρολόγων στην τηλεόραση, όπου, ενώ μεταδίδεται η (υποτίθεται ζωντανή) εκπομπή, περνά και το «τρέιλερ» που γράφει: «Παρακολουθείτε την μαγνητοσκοπημένη εκπομπή (τάδε) με υποθετικά και παραδειγματικά τηλέφωνα»! Το ίδιο γίνεται και σε εκπομπές με χαρτορίχτρες. Οι επιτήδειοι κερδίζουν έτσι μέσω της πανάκριβης χρεώσεως των τηλεφωνημάτων.
Ποια είναι νομίζετε τα αίτια που σπρώχνουν ανθρώπους στην αστρολογία;
Με προλάβατε. Όταν η ανάγκη και η επιθυμία που αισθάνεται ο άνθρωπος να δώσει νόημα στη ζωή του, να δώσει απαντήσεις στα λεγόμενα υπαρξιακά ερωτήματα (από πού έρχομαι, πού πηγαίνω, ποιο είναι το νόημα της ζωής) δεν μπει στο σωστό δρόμο και δεν βρει τις σωστές απαντήσεις, αλλά μπλεχτεί στα επικίνδυνα μονοπάτια του αποκρυφισμού, τότε είναι σχεδόν σίγουρο ότι αυτός ο άνθρωπος θα ενδιαφερθεί και για την αστρολογία. Πολλοί άνθρωποι επίσης θέλουν τις εύκολες λύσεις, ή για άλλους η ελευθερία είναι βάρος. Προτιμούν άλλοι (και στη συγκεκριμένη περίπτωση τα άστρα) να αποφασίζουν γι' αυτούς.
Τί θα είχατε να προτείνετε για την αντιμετώπιση του φαινομένου ή του προβλήματος αυτού, πάτερ Αρσένιε;
Μόνον όταν κανείς βρίσκεται συνειδητά και ουσιαστικά στον χώρο της Εκκλησίας, είναι προφυλαγμένος από όλα αυτά τα απο­κρυφιστικά και επικίνδυνα.
Αλλά και η Πολιτεία πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της. Είναι σκάνδαλο μέσα και από τα κρατικά ακόμη τηλεοπτικά κανάλια να διαφημίζεται απροκάλυπτα ο αποκρυφισμός.
Μια άλλη ερώτηση τώρα. Τί είναι αυτό που λένε για μετατόπιση των ζωδίων;
Αυτό, όπως και το λεγόμενο 13ο ζώδιο, έχουν τελευταία στριμώξει τους αστρολόγους. Διότι καταρρέει όλο το οικοδόμημά τους. Οπότε αυτοί που κατά τους αστρολόγους ανήκουν στο τάδε ζώδιο, στην πραγματικότητα δεν ανήκουν σ' αυτό, αλλά στο επόμενο. Δηλαδή, κατά το κοινώς λεγόμενον, μύλος. Άσχημα τα νέα για την αστρολογία. Παρ' όλα αυτά, αυτή συνεχίζει ακάθεκτη την πορεία της. Και αυτό γιατί εντάσσεται σ' ένα πλαίσιο ερμηνείας του κόσμου που απευθύνεται στους μπερδεμένους ανθρώπους που ζουν μακριά από τον Θεό.
Λένε πολλοί ότι εγώ δεν πέφτω θύμα στους μάγους και στους αστρολόγους. Αυτοί που πέ­σανε και τους φάγανε τις περιουσίες, δικό τους πρόβλημα. Τί θα λέγατε γι' αυτό;
Δεν είναι έτσι. Είναι ένα πρόβλημα με πολύ ευρύτερες διαστάσεις. Πέρα από το ότι η αδιαφορία για τον άλλον και τα προβλήματά του, δεν είναι συμπεριφορά χριστιανική, εγώ θα έλεγα σ' αυτούς που τα λένε αυτά: Ας υποθέσουμε ότι ο δάσκαλος των παιδιών σας είναι οπαδός της αστρολογίας. Τότε αυτός δεν θα λάβει τόσο υπ' όψιν του τα πορίσματα της παιδαγωγικής για την αγωγή που θα δώσει στα παιδιά σας, όσο το ωροσκόπιό τους, το οποίο θα αναλύσει. Υπάρχει βέβαια και το ενδεχόμενο προσηλυτισμού των παιδιών στον χώρο της αστρολογίας και του αποκρυφισμού από τον μπερδεμένο αυτόν δάσκαλο. Το ίδιο ισχύει και για την περίπτωση που θα πέσετε σ' έναν γιατρό οπαδό της αστρολογίας. Δεν θα συμβουλευτεί τόσο τις αναλύσεις αίματος και τις ακτινογραφίες, όσο το ωροσκόπιό σας.
Το ίδιο και ο πολιτικός οπαδός της αστρολογίας. Θα λάβει θέση σε σπουδαία θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής μελετώντας το ωροσκόπιο και συμβουλευόμενος τους αστρολόγους συμβούλους του.
Βλέπετε λοιπόν ότι η αστρολογία δημιουργεί πολύ σοβαρά προβλήματα, που δεν έχουν συνέπειες μόνο στα «κορόιδα» που πέφτουν θύματά της, αλλά σε όλους μας.
Τί θα είχατε να μας πείτε κλείνοντας αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση;
Την επόμενη φορά που κάποιος θα μας απευθύνει την ερώτηση «τί ζώδιο είσαι;», ας του απαντήσουμε «Δεν είμαι ζώο, αλλά άνθρωπος» (ζώδιο σημαίνει στα αρχαία ελληνικά μικρό ζώο).
Και ας έχουμε υπ' όψιν μας και τούτο: Αν τον χρόνο που αφιερώνουν οι οπαδοί της αστρολογίας για να διαβάζουν κάθε μέρα στην εφημερίδα το «τί λένε τα άστρα για σας» (με αποτέλεσμα να γίνονται σιγά-σιγά από ελεύθεροι δούλοι), τον αφιέρωναν για να διαβάζουν μια σελίδα από την Αγία Γραφή ή άλλο ωφέλιμο για την ψυχή τους βιβλίο ή τον αφιέρωναν στην προσευχή, θα άλλαζε η ζωή τους και θα γίνονταν πραγματικά ελεύθεροι.
ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ»
ΜΑΙΟΣ - ΙΟΥΝΙΟΣ 2003
ΤΕΥΧΟΣ 30

http://www.impantokratoros.gr/astrologia-apokryfismos.el.aspx
 

Συνομιλώντας με την μητέρα του Αγιου Νεομάρτυρος Ευγένιου Ροντιόνωφ

Η Ιονέλα Αντρέα και ο Βασίλε Αρκάνου επισκέφτηκαν την πόλη Σάτινο-Ρούσκογιε κοντά στο Πόντολσκ,τη γενέτειρα του νεομάρτυρος Ευγένιου Ροντιόνωφ όπου βρισκεται και ο τάφος του και συνομίλησαν με τη μητέρα του νεομάρτυρος.Επειδή στη συνέντευξη αναφέρονται κάποια στοιχεία ήδη γνωστά, μετέφρασα κάποια άγνωστα σ'εμας γεγονότα όπως τα περιγράφει η ιδια η μητέρα του.
Ρώσοι στρατιώτες προσκυνούν τα λείψανα του Αγ. Νεομάρτυρος Ευγενίου

Στον Ζένια -όπως τον έλεγαν οι φίλοι του- άρεσε να γράφει στίχους και στη γιορτή της μητέρας  πάντα αφιέρωνε στη μαμά του ένα ποίημα.Μίλησα για λίγες ώρες με την Λιούμποβ Βασίλιεβνα Ροντιόνοβα η οποία μας είπε την ιστορία της ζωής και του θανάτου του Ζένια.Από όταν μαρτύρησε ο γιος της η Λιούμποβ Βασίλιεβνα Ροντιόνοβα είναι γνωστη σ'όλη την Ρωσία και οχι μόνο.Τρεχει από τη μια μεριά της Ρωσίας στην άλλη για να βοηθήσει όπου υπάρχει ανάγκη,για να δωσει θάρρος στις οικογένειες όσων έπεσαν στο καθήκον και να παρηγορήσει όσους στρατιώτες έμειναν με κάποια αναπηρία από τον πόλεμο της Τσετσενίας.
Δεκατέσσερα χρόνια μετά το θάνατο του μονάκριβου γιού της,οι Ρώσοι στρατιώτες τον έχουν υιοθετήσει ως πνευματικό τους προστάτη και φέρουν εικόνες του,ενώ η μητέρα του έχει ονομασθεί''μητέρα των Ρώσων στρατιωτών''...

...''Μάθαινε την τέχνη του επιπλοποιού και ειχε βγάλει δίπλωμα οδήγησης.Μόνος του το πήρε το δίπλωμα εγω δεν τον βοήθησα καθόλου...Πως ήταν ο Ζένια;Σαν τους άλλους νέους.Δεν πήγαινε συχνά στην εκκλησία,άκουγε μουσική με τους φίλους του,έκανε αθλητισμό.Ωστόσο είχε έναν μεγάλο σεβασμό για εκείνον το σταυρό που του χάρισε η γιαγιά του και δεν τον έβγαζε με τίποτα!

...Η μητέρα του τον έψαχνε εννέα μήνες.Ηταν, πιστεύει,  όπως τότε που τον έφερε στην κοιλιά εννέα μήνες,σαν μια δεύτερη γέννηση.Για τον θάνατό του έμαθε τον Σεπτέμβριο.(τέσσερις μήνες μετά).
''Περπάτησα σε δρόμους γεμάτους νάρκες αλλά ποτέ δεν πάτησα καμία.Ο Θεός με βοήθησε επειδή καθήκον μου ήταν να βρώ τον γιο μου,να φέρω το σώμα του σπίτι,να θαφτεί σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση,να γυρίσει στη γη απ'όπου τον πήραν''

..Τον Ευγένιο τον σκότωσε ο Ρουσλάν Χάικχόρογιεφ,ένας άνθρωπος με μαύρη ψυχή.Η Λιουμποβ Βασίλιεβνα Ροντιόνοβα στάθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με τον δολοφόνο του γιού της ο οποίος χωρίς ντροπή της είπε ότι αν έβγαζε τον σταυρό δεν θα τον σκότωνε.Τελικά αυτός σκοτώθηκε στις 23 Αυγούστου 1999 μετά από μια σύραξη αντιπάλων τσετσενικών συμμοριών.

Ο πατέρας του Ευγένιου πέθανε πέντε μέρες μετά την κηδεία του.Η κ.Λιούμποβα διηγείται ότι όλα έγιναν τόσο γρήγορα που έμεινε χωρίς μιλιά.''Ο σύζυγος μου αγόρασε δέκα σοκολάτες Snicker's, οι οποίες άρεσαν πολύ στον Ζένια και πήγε στον τάφο του.Τον βρήκαν πεθαμένο εκεί κοντά στο σταυρό του γιού μας''μάς διηγείται με δάκρυα στα μάτια.''Κάθε φορά που είμαι άρρωστη έμφανίζεται στον ύπνο μου,μου μιλάει,με ενθαρρύνει και γίνομαι καλά...''
Ο τάφος του Αγίου Νεομάρτυρος Ευγενίου


Τα ρωσικά Μ.Μ.Ε.μιλούν συνεχώς για τα θαύματα του νεομάρτυρα Ευγενίου.Πρόσφατα μια εικόνα του έτρεξε μύρο (δείτε εδώ).Στον τάφο του έχουν τοποθετήσει έναν σταυρό δυο μέτρα ύψος και ένα καντήλι καίει μόνιμα.
Χιλιάδες πιστοί έρχονται να προσκύνησουν στον τάφο του,κυρίως Ρώσοι στρατιώτες,αλλά και νεαρά κοριτσια για να παρακαλέσουν να βρουν ένα καλό παιδί, σαν αυτόν.
Πρόσφατα ήρθε ένας βετεράνος πολέμου και άφησε, ως ένδειξη σεβασμού, στον τάφο του Ευγένιου τα παράσημά του.

Μετάφραση-www.proskynitis.blogspot.com
πηγή-www.ziarullumina.ro
http://proskynitis.blogspot.com

Ένας νέος ομολογητής της Ορθοδοξίας-ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΥΡΑΣΒΙΛΙ(+Αμπχαζία 1993)

Τον Αύγουστο του 1992 ξέσπασαν βίαιες μάχες στα Β.Δ.της Γεωργίας,στην Αμπχαζία..Με την συμμετοχή μισθοφόρων και εθελοντών από την Τσετσενία,την Τουρκία, τη Συρία αλλά και από τη Ρωσία και την Ουκρανία, οι Αμπχαζίοι ανεξαρτητοποιήθηκαν, αφού σκότωσαν 20000 άτομα και έστειλαν στην προσφυγιά άλλους 250000.Στην πλειοψηφία τους ήταν Γεωργιανοί αλλά και Αρμένιοι και Εσθονοί.
Στο μέσο των τρομερών και σκοτεινών αυτών μαχών εμφανίστηκε μια ακτίδα φωτός η οποία ανήγγειλε το μεγαλείο του Θεού:Η ζωή του ιερομόναχου Ανδρέου από την Κομάνα.
Γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1966 και πήρε το όνομα Παάτα.Ο πατέρας του,Ελγκιούντα,μεγάλωσε με την κομμουνιστική ιδεολογία αλλά παντοτε μιλουσε και μαθαινε στα παιδιά του να είναι αξιοπρεπείς και τίμιοι.
Η μητέρα του,Λαμάρα,ήταν νοικοκυρά και μεγάλωσε οκτώ παιδιά,από τα οποία τα τέσσερα υπηρέτησαν την εκκλησία(μετά τον θάνατο του π.Ανδρέα ο αδελφός του Ιωάννης έγινε ιερέας,ενώ δυο αδελφές του έγιναν μοναχές)
Ο Παάτα ήταν καλό παιδί,κάποιες φορές περήφανο αλλά και σωστό.Αγαπούσε τα ζώα και κυρίως τους σκύλους.Μετά το γυμνάσιο σπούδασε σε μια τεχνική σχολή.Είχε μεγάλη φυσική δύναμη και στα γυμνασιακά του χρόνια ήταν πρωταθλητής στην ελληνορωμαική πάλη και στο καράτε.Δεν του άρεσε να μελετάει πολύ,αλλά λάτρευε τη λογοτεχνία και κυρίως τον Goderdze Chokheli.
Η ζωή στο χωριό του,το Μπαγκντάντι-Ιμερέτια,κυλούσε όπως όλων των νέων, με παρέες,ποτό και φαγητό.Κάποια στίγμη αυτή η ζωή δεν τον ευχαριστούσε.
Στα 18 του εκπλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία στην Ουγγαρία.
Όταν γύρισε από τον στρατό ήταν η εποχή που η ανεξαρτησία της Γεωργίας άνοιγε σε πολλούς ανθρώπους το δρόμο προς την εκκλησία.Υπήρχε εκείνη την εποχή στο Μπαγκντάντι χριστιανική βιβλιοθήκη,την όποια είχε οργανώσει ο Ιλία Καρκάτζε,ο μετέπειτα ανάδοχος του Πάατα και νυν ιερέας.Ο π.Ιλία θυμάται ότι μια ημέρα συνάντησε τον Πάατα  και μετά από μια σύντομη συζήτηση, του ζήτησε μερικά βιβλία επειδή είχε αρχίσει να ενδιαφέρεται για τη χριστιανική πίστη.
Από εκείνη την ημέρα άλλαξε εντελώς ο τρόπος ζωης του Πάατα.Διάβαζε για ώρες στη σειρά και όσο διάβαζε,τόσο το ενδιαφέρον του μεγάλωνε.
Να μερικές μαρτυρίες όσων έζησαν κοντά του:

Ηγουμένη Θεοδώρα της μονής Μπόντμπε:''Συναντήθηκα για πρώτη φορά με τον υπέροχο αυτόν άνθρωπο στην μονή Σκχάλτα.Ο π.Ανδρέας τότε ονομάζονταν ακόμη Πάατα.Αυτό που μου είχε τραβήξει την προσοχή είναι ότι μιλούσε σπάνια και για λίγο.Μια φορά ρώτησα τον ηγούμενο Εφραίμ τι άνθρωπος είναι αυτός που όλο σωπαίνει.Ο π.Εφραίμ τον επαίνεσε λέγοντας μου ότι είναι ένας άνθρωπος της προσευχής και ότι ώρες ολόκληρες μένει στον ναό προσευχόμενος..Θυμάμαι μια φορά ο επίσκοπος Δανιήλ και ο ηγούμενος Εφραίμ χρειάστηκε να φύγουν από το μοναστήρι και να πάνε στο Σούκχούμι.Ο Παάτα όλη τη Μ.Τεσσαρακοστή έμεινε μόνος του και χωρίς να γογγύξει πέρασε το Πάσχα μόνος του.Μετά από λίγες ημέρες,στις 3 Απριλίου 1992,ημέρα των γενεθλίων του έλαβε τη μοναχική κουρά και πήρε το όνομα Ανδρέας''

Ο π.Ανδρέας καλλιεργούσε μόνος του τη γη και η σόδεια ήταν αρκετή για εκείνον αλλά και του άλλους.Έφτιαχνε ψωμί και πολύ ωραία πρόσφορα.Κάθε μέρα διάβαζε όλο το βιβλίο των Ψαλμών.έκανε διακόσιες μετάνοιες και μετά διάβαζε στην εκκλησία τον Ακάθιστο της Παναγίας και τον κανόνα του Αγ.Ανδρέου του Πρωτοκλήτου.
Για πέντε μήνες τον χρόνο ζούσε απομονωμένος στη Μονή Σκχάλτα.Αυτήν την περίοδο ο π.Ανδρέας προσευχόνταν ακατάπαυστα.Κάποια στιγμή αργότερα είπε:''Αν κάποιος ηξερε τι είναι(η απομόνωση του μοναχού)θα τα παράταγε όλα και θα διάλεγε αυτόν τον δρόμο''

Μοναχός Συμεών :''Η άσκηση του π.Ανδρέα ήταν πολύ αυστηρή:έτρωγε και έπινε πολύ λίγο.Δεν κοιμόταν ποτέ στο κρεββάτι.Είχε βάλει κάτι σανίδες στον τοίχο και άπλωνε τα πόδια του πάνω σε μια καρέκλα.Η ψυχή του αναζητούσε τη μοναξιά.΄΄Ηθελε να  πάει σ΄ένα μέρος που δεν έχει πατήσει ανθρώπινο πόδι και να σκηνώσει σ'έναν μυστικό διάλογο μ'Εκείνον.Ο πνευματικός του ο π.Δανιήλ του είχε απαγορέψει έναν τέτοιο τρόπο ζωής.Μετά από λίγο καιρό ο νέος επίσκοπός Δανιήλ τον χειροτόνησε ιερέα.''

Μοναχός Συμεών:Όταν ο πνευματικός μας πατέρας π.Δανιήλ χειροτονήθηκε επίσκοπος Σουκχουμίου,μετακίνησε τα πνευματικά του τέκνα-εμένα και τον π.Ανδρέα-από τη μονή Σκχάλτα στο ΣουκχούμιΤο 1993 με την ευλογία του επισκόπου πήγαμε στην πόλη Κομάνα.Με τον π.Ανδρέα μαζί,πηγαιναμε πότε περπατώντας,πότε με το λεωφορείο και με μεγάλη δυσκολία φτάσαμε αφού κατά μήκος του ποταμού Γκουμίστα περιπολούσαν στρατιωτικά αποσπάσματα Αμπχαζίων.
Ο ναός του Αγ.Ιωάννη του Χρυσοστόμου βρίσκεται στο κέντρο του χωριού πάνω σ'έναν μικρό λόφο.Μας υποδέχθηκε στην εκκλησιά η οικογένεια Ανούα.Ηταν πολύ χαρούμενοι επειδή είχαν πολύ καιρό να δουν ιερέα.Σιγα-σιγά άρχισαν να εκκλησιάζονται και οι στρατιώτες.Ήταν πολύ κουρασμένοι από τον πόλεμο και ο λόγος του π.Ανδρέα τους ενίσχυε.
Στην αρχή οι στρατιώτες δεν έδειχναν κανένα ενδιαφέρον,αλλά σταδικά ο επίσκοπος Δανιήλ κατάφερε να τους κοινωνήσει τα άχραντα μυστήρια.Πηγαίναμε συχνά στην πρώτη γραμμή της μάχης και τους ενισχύαμε.Μερικές φορές σταματούσαμε στο χωριό Ακχαλσένι.Δυστυχως οι άνθρωποι δεν πιστεύαν πια πολύ και ο π.Ανδρέας αναλάμβανε να τους ενισχύσει με εμπνευσμένες ομιλίες

Αδελφή Μαρία:''Εκείνες τις ημέρες του πολέμου,όπου ο θάνατος είχε γίνει καθημερινότητα,,τι πίστη,τι αγάπη και τι φως έπρεπε να έχει κάποιος,για να μπορεί να υψώσει -στο μέσο αυτού του πνευματικού σκοταδιού-προσευχή προς τον ουρανό για να στείλει στη γη την ''άνωθεν ειρήνη και το έλεος;΄΄
Σ'αυτές τις δύσκολες στιγμές ο Θεός έδωσε στην γεωργιανή εκκλησία έναν 27χρονο ιερομόναχο,τον π.Ανδρέα,ένα σιωπηλό καντήλι πίστεως και αγάπης για τον Χριστό''

Και μόνο που κοίταζες το πρόσωπο του π.Ανδρέα αισθανόσουν μια ανεξήγητη συγκίνηση.Ηταν καλυμένος από μια εσωτερική αγνότητα και μια μεγάλη απλότητα...Ηταν πολύ ελεήμων.Το φαγητό που του αναλογούσε το έδινε σε όσους είχαν ανάγκη.

Μοναχός Συμεών:Στον π.Ανδρέα άρεσε να πηγαίνει στην πηγή του Αγίου Βασιλίσκου και στον τάφο του και να προσεύχεται στο Θεό εξ'ονόματος  του αμαρτωλού κόσμου.Πολλές φορές βρισκόνταν κατω από τα πυρά των όπλων αλλά δεν φοβόνταν.Όταν περνούσε ο κίνδυνος έλεγε με το ειρηνικό και ασυνήθιστο χαμόγελό του:''Δόξα τώ Θεώ που δεν αισθάνομαι κανέναν φόβο''Μόνο ένα πράγμα τον αναστάτωνε:να μπορεί να δεχθεί το θάνατο με αξιοπρέπεια σε περίπτωση εχθρικής εφόδου...
Η κατάσταση όλο και χειροτέρευε.Για μένα είχε γίνει ανυπόφορη.Είχα την εντύπωση ότι κάθε οβίδα σημαδεύει κατευθείαν στην καρδιά μου..Δε μπορουσα πια να προσευχηθώ,δε μπορούσα να ησυχάσω.Όταν ο επίσκοπος Δανιήλ έμαθε την κατάστασή μου με έφερε στο Σουκχούμι και όλα έγιναν πιο εύκολα''

Αδελφή Νανά:Μερικές μέρες πριν την τραγωδία της Κομάνα.ο επίσκοπος Δανιήλ έστειλε τον π.Ανδρέα στο σπίτι για να επισκεφθεί τους γονείς του και να τους καθησυχάσει,εφόσον η κατάσταση χειροτέρευε.Είχε περάσει ολόκληρο τον χειμώνα με νερό και αντιδωρο και μετά από μια μακρά περίοδο νηστείας το πρόσωπό του ακτινοβολούσε ουράνιο φως.Μόλις η μάνα του τον είδε είπε:''Παιδί μου μοιάζεις με το Χριστό!''Σκεφτόμενος την ενορία του,στην Κομάνα γρήγορα επέστρεψε εκεί με μεγάλη δυσκολία.Την επομένη όλοι οι δρόμοι έκλεισαν.
Μοναχή Μαρία: Από τον Ιούλιο η Κομάνα βρισκόνταν στο κέντρο του πυρός.Μαζευτήκαμε όλοι στην εκκλησία  και τον ρωτήσαμε αν πρέπει να εγκαταλείψουμε το χωριό.Μετά από λίγο μας είπε:''Όχι, δεν θα φύγουμε.Θα προσευχηθούμε όλην την νύχτα και το πρωί θα κάνουμε τη Θέια Λειτουργία.''Οι οβίδες έσκαγαν κάθε λεπτό.Η αυλή της εκκλησίας είχε γεμίσει σφαίρες.Οι τοίχοι της εκκλησίας έτρεμαν.
''Στις 5 Ιουλίου 1993 σε μια στιγμή μεγάλης δοκιμασίας,αφού η Κομάνα ήταν περικυκλωμένη και ο κίνδυνος του θανάτου κοντά,ο π.Ανδρέαςμας κάλεσε να δεχθούμε με αξιοπρεπεια και χριστιανική ταπείνωση  την πιο δύσκολη δοκιμασία.
Όταν τα εχθρικά στρατεύματα μπήκαν στο χωριό και ξένες φωνές ακουγόνταν καταλάβαμε πόσο κοντά βρισκόνταν ο θάνατος.Ακόμη και εκείνες τις στιγμές,το πρόσωπο και το βλέμμα του π.Ανδρέα ακτινοβολούσαν ειρήνη,μεταδίδοντας και σ΄εμας την εσωτερική του γαλήνη και δίνοντάς μας τη δυνατότητα μιας πνευματικής κατανόησης όσων συμβαίνουν...Ξαφνικά ακούσαμε φωνές να καλούν σε βοήθεια.Χωρίς να διστάσει ο π.Ανδρέας πεταχθηκε έξω,περνώντας κατά τρόπο θαυμαστό μέσα από μια βροχή σφαιρών.Οι φωνές προερχόνταν από τον οίκο των αναπήρων που είχαν μείνει στην Κομάνα.Σύντομα οι μάχες μεταφέρθηκαν στο προαύλειο του ναού.
''Στις τρεις το πρωί ο π.Ανδρέας είπε:''Ο θάνατος μπορεί να έρθει οποιαδηποτε στιγμή,γι αυτό τώρα ας εξομολογήθουμε και να κοινωνήσουμε''Αφου εξομολογηθήκαμε και κοινωνησαμε μας παρακάλεσε να μείνουμε σιωπηλοί ο καθένας με τον εαυτό του,έτσι ώστε στο μέσο αυτής της κολάσεως που μας περιτριγύριζε,μπορούσαμε να ακούσουμε την ήσυχη αλλά παντοδύναμη φωνή της αιωνιότητος...Αυτές οι στιγμές έμειναν για πάντα χαραγμένες στο μυαλό μας επειδή το πρόσωπο του π.Ανδρέα έλαμπε περισσότερο από κάθε άλλη φορά,έλαμπε το φως της αγάπης του Χριστού που''εν τη σκοτία φαίνει,και η σκοτία αυτώ ου κατέλαβεν''(Ιωαν.1,5)

Στις 04.30 ήμασταν περικυκλωμένοι.Φώναζαν στην πόρτα να ανοίξουμε.Με την ευλογία του ιερέως ο σύζυγός μου ο Γιούρι άνοιξε.Τον πήραν χτυπώντας τον με τα όπλα.Σε λίγο πήραν τον π.Ανδρέα ο οποίος σιωπηλά,ταπεινά και με καρδιακή προσευχή υποδέχθηκε τη στιγμή για την οποία ετοιμαζόνταν μια ολόκληρη ζωή
Οταν οι στρατιώτες τον έβγαλαν έξω του είπαν ότι θα τον σκοτώσουν.Αυτός γονάτισε για να προσευχηθεί και οι δολοφόνοι τον πυροβόλησαν από πίσω στο λαιμό.Αντί να πέσει με το πρόσωπο προς τα μπροστά, όπως ήταν φυσιολογικό,έπεσε προς τα πίσω-έτσι ώστε να μην προσκυνήσει τους δολοφόνους του.Τα επόμενα είκοσι λεπτά το αίμα ετρεχε σαν νερό από το κεφάλι του.

Πήραμε το σώμα του και το τοποθετήσαμε μπροστά στην ανοιχτή θύρα της Ωραίας Πύλης.Προσευχηθήκαμε όλη νύχτα.Αλείψαμε το πρόσωπό του,τα χέρια του και τα πόδια του με αγιασμένο λαδάκι.Του καθαρίσαμε τα ρούχα και βάλαμε το κομποσχοίνι του, με το οποίο προσευχόνταν συνεχώς,στο αριστερό χέρι.Με φόντο το γαλάζιο του τοίχου του ιερού,το πρόσωπό του ήταν πολύ όμορφο
Έγινε και ένα θαύμα.Παρά τη μεγάλη ζέστη το σώμα του δεν αλλοιώθηκε καθόλου.Το αίμα που μαζέψαμε από τον τόπο του μαρτυρίου δεν έπηξε.Ετρεχε συνεχώς αίμα από την πληγή στο κεφάλι.
Αυτό το γεγονός σόκαρε πολλούς από τους Αμπχάζιους στρατιώτεςΜερικοί απ'αυτους ζήτησαν συγνώμη και δεν μπορούσαν να κρύψουν τα δάκρυά τους.Κάποιοι ήθελαν να εκδικηθούν τον δολοφόνο,πράγμα στο οποίο δεν συμφωνήσαμε αφου και ο π.Ανδρέας δεν θα μας αφηνε ποτέ να το κάνουμε.Μερικές μέρες αργότερα κάποιοι Αμπχάζιοι στρατιώτες μας είπαν ότι ο δολοφόνος εξαιτίας μιας χειροβομβίδας,έχασε το δεξί του χέρι και το δεξί του πόδι.
Στις 24 Ιουνίου/7 Ιουλίου,θέσαμε το σώμα του στην ευλογημένη γη της Κομάνα,κοντά στην εκκλησία.
Με πόση λεπτοτητα μας αποκάλυψε ο Θεός τον πατέρα Ανδρέα.ο οποίος γέμισε τις καρδιές μας με το Ανέσπερο Φως το οποίο και εκείνος είχε στην καρδιά του!Ηζωή του ήταν μια συγκλονιστική προσευχή προς το Θεό,ύμνος μιας ειρήνης γεμάτης φώς!

Μετάφραση-www.proskynitis.blogspot.com
Πηγή-The Orthodox Word αρ.218-219-2001
 http://proskynitis.blogspot.com/

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ



ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία: hristospanagia@yahoo.gr
.
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό hristospanagia@yahoo.gr
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΤΩΣΤΕ ΟΜΙΛΙΕΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ- ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ