Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2019

Πεντηκοστή Δ' μέρος, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος, 18-6-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Πεντηκοστή Δ' μέρος, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος, 18-6-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

Πεντηκοστή Γ', Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος, 17-6-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Πεντηκοστή Γ', Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος, 17-6-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

«Μή λυπεῖτε τό Πνεῦμα τό Ἅγιον» (Πρός Ἐφεσίους 4, 28-30) Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης


Ἀκούστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:«Μή λυπεῖτε τό Πνεῦμα τό Ἅγιον»

            «Ὁ κλέπτων μηκέτι κλεπτέτω», λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στήν πρός Ἐφεσίους ἐπιστολή του, στό 4ο κεφάλαιο, 28ο στίχο, καί συνεχίζει «μᾶλλον δέ κοπιάτω ἐργαζόμενος τό ἀγαθόν ταῖς χερσίν, ἵνα ἔχῃ μεταδιδόναι τῷ χρείαν ἔχοντι»[1]. Δηλαδή αὐτός πού κλέπτει, ἄς πάψει πλέον νά κλέβει. Ἀντίθετα, νά κοπιάζει ἐργαζόμενος τό ἀγαθό, τό καλό, μέ τά χέρια του, ἔτσι ὥστε νά ἔχει νά δίδει καί σ’ αὐτούς πού ἔχουν ἀνάγκη.
            Προηγουμένως, μᾶς εἶχε πεῖ ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Παῦλος, «μή δίδοτε τόπον τῷ διαβόλῳ», νά μή δίνουμε τόπο στόν διάβολο. Αὐτό τό εἴχαμε ἑρμηνεύσει τήν προηγούμενη φορά καί τώρα εἰδικότερα προχωρεῖ σέ ὑποδείξεις, σέ ἐντολές, πού ἀφοροῦν τήν χριστιανική ζωή, πῶς μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά ζεῖ μέσα στόν Χριστό, μέσα στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τήν Ἐκκλησία, νά εἶναι κύτταρο τῆς Ἐκκλησίας.
            Ἑρμηνεύει ὁ Ἅγιος Νικόδημος[2] καί λέει, βλέπεις, ὤ ἀναγνώστα, ποία εἶναι τά μέλη τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου, τοῦ κακοῦ ἀνθρώπου, τοῦ ἀνθρώπου τοῦ μή ἀναγεννημένου, ποιά εἶναι τά μέλη, τά μέρη, τά συστατικά; Ψεῦδος, θυμός, μνησικακία, κλεψία (κλοπή), γιά τά ὁποῖα εἶπε καί προηγουμένως ὁ Ἀπόστολος καί λέγει καί ἐδῶ. Δέν εἶπε δέ ἐκεῖνος πού κλέπτει, ἄς παιδεύεται, ἄς τιμωρεῖται δηλαδή, ἀλλά ἄς παύσει τό κακό, γιατί ἡ παιδεία καί ἡ τιμωρία τῶν κλεπτῶν, αὐτή εἶναι ἔργο τῶν ἐξωτερικῶν κριτῶν, εἶναι ἔργο τῆς Ἀστυνομίας, τοῦ Κράτους, τό δέ νά παύει ὁ κλέπτης ἀπό τήν κλεψία, αὐτό εἶναι ἔργο τῆς διδασκαλίας τοῦ Χριστοῦ. Ὁ Χριστός δέν θέλει ἁπλῶς νά τιμωρούμαστε, ἀλλά νά διορθωνόμαστε. Ἐνῶ τό Κράτος δέν τό ἐνδιαφέρει τόσο ἡ διόρθωση, ὅσο νά ἐπιβάλλει τήν ποινή καί μετά ἐγκαταλείπει τόν ἄνθρωπο.
            Ποῦ εἶναι τώρα, λέει ὁ Ἅγιος Νικόδημος, οἱ Ναβατιανοί, οἱ λεγόμενοι «Καθαροί», οἱ γεμάτοι ὄντες ἀπό κάθε ἀκαθαρσία, οἱ ὁποῖοι ἀναιροῦν τήν μετάνοια; Ἄς ἀκούσουν τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, πῶς εἶναι δυνατόν νά ἀποπλύνει κάποιος τήν ἁμαρτία του; Ὄχι μόνο μέ τό νά κάμνει ἀποχήν αὐτῆς, ἀλλά καί μέ τό νά ἐργάζεται τό ἀγαθόν. Δέν εἶναι ἀρκετό τό νά σταματήσεις τό κακό, ἀλλά πρέπει καί νά κάνεις τό ἀντίθετο καλό. Γι’ αὐτό λέει στή συνέχεια, μᾶλλον δέ κοπιάτω ἐργαζόμενος τό ἀγαθόν ταῖς χερσίν. Ὄχι μόνο νά μήν κλέβεις, ἀλλά καί νά κάνεις τό καλό ἐργαζόμενος καί μάλιστα χειρωνακτικά, γιά νά ἔχεις νά δίδεις σ’ αὐτόν πού ἔχει ἀνάγκη. Δέν εἶναι ἀρκετό λοιπόν, νά ἀφήσει κάποιος τίς ἁμαρτίες, ἀλλά καί νά ἐργαστεῖ τίς ἀντίθετες ἀρετές. Αὐτό θέλει ὁ Θεός. Γι’ αὐτό λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐδῶ, ὁ κλέπτης πού ἔκλεπτε προηγουμένως καί ἔκαμε τήν κακία τῆς κλεψίας, τώρα ἄς κάμει τήν ἀρετή τῆς ἐλεημοσύνης. Ὄχι ἁπλῶς νά παύει νά παίρνει τά ξένα, ἀλλά νά ἀρχίσει νά δίδει καί στούς πτωχούς. Καί ὄχι ἁπλῶς ἄς κάμει αὐτήν, ἀλλά μέ κόπο καί μόχθο νά κάμει τήν ἐλεημοσύνη, δηλαδή μέ τέχνη καί ἐργόχειρο. Προσέξτε ἕνα ὡραῖο νόημα πού δέν τό συλλαμβάνει κανείς ἴσως μέ τήν πρώτη ἀνάγνωση.
-           Λέει ὁ Ἀπόστολος «νά ἐργάζεσαι τό ἀγαθόν ταῖς χερσίν». Γιά ποιόν σκοπό;

Γερω–Εὐδόκιμος Ἁγιοπαυλίτης

Ἀπό τήν Ἀσκητική καί Ἡσυχαστική Ἁγιορείτικη Παράδοση

Ὁ γε­ρω–Εὐ­δό­κι­μος ὁ Ἁ­γι­ο­παυ­λί­της, κα­τά κό­σμον Εὐ­άγ­γε­λος Τραυ­λός, γεν­νή­θηκε τό ἔ­τος 1910 στό Φα­νά­ρι Καρ­δί­τσας. Ὅ­ταν ἀ­πο­λύ­θη­κε ἀ­πό τόν Στρα­τό, εἶ­πε νά γρά­ψουν στό φύλ­λο πο­ρε­ί­ας Δάφνη, καί ἔ­τσι δέν πῆ­γε στό χω­ριό του, ἀλ­λά ἦρ­θε κα­τευ­θεῖ­αν γιά μο­να­χός. Ἦ­ταν νά κοι­νο­βι­ά­ση ἀλ­λοῦ. Στάθ­μευ­σε γιά ἕ­να βρά­δυ στόν Ἅ­γιο Παῦ­λο, τοῦ ἄ­ρε­σε ἡ τά­ξη καί ἔ­μει­νε. Τόν κρά­τη­σαν. Ἦ­ταν ἐγ­γράμ­μα­τος, ἀ­πό­φοι­τος Σχο­λαρ­χε­ί­ου καί ὁ Ἡ­γο­ύ­με­νος τόν εἶ­χε βο­η­θό του. Τό 1935 ἔ­γι­νε ἡ κου­ρά του.
Ἡ μη­τέ­ρα του, οἱ ἀ­δελ­φές του καί ὁ ἀ­δελ­φός του δέν ἤ­θε­λαν νά γί­νη μο­να­χός. Αὐ­τός, ἀ­φό­του ἔ­γι­νε μο­να­χός, πο­τέ του δέν πῆ­γε στό χω­ριό νά δῆ το­ύς συγ­γε­νεῖς του. Καί στόν κό­σμο βγῆ­κε με­τά ἀ­πό τρι­άν­τα χρό­νια, για­τί...
εἶ­χε αἱ­μορ­ρα­γί­α ἀ­κα­τά­σχε­τη ἀ­πό τήν μύ­τη καί ὁ για­τρός φο­βή­θη­κε μήν πε­θά­νη.

Μία χρο­νιά ἔ­γι­νε σει­σμός καί οἱ πα­τέ­ρες κοι­μόν­ταν ἔ­ξω στόν πί­σω κῆ­πο, στά πε­ζο­ύ­λια. Ὁ γε­ρω–Εὐ­δό­κι­μος δέν βγῆ­κε. Κοι­μό­ταν στό κελ­λί του καί ὅ­ταν τόν ρω­τοῦ­σαν για­τί δέν φο­βᾶ­ται, ἀ­παν­τοῦ­σε:

«Ἐ­γώ ἦρ­θα γιά τό Μο­να­στή­ρι. Ἅ­μα θέ­λει ἡ Πα­να­γί­α νά ρί­ξη τό Μο­να­στή­ρι, τί τήν θέ­λω τήν ζωή μου;». Ὁ ἴ­διος ἄ­να­βε τά καν­τή­λια καί καθ᾿ ὅ­λη τήν δι­άρ­κεια τοῦ σει­σμοῦ δέν βγῆ­κε ἀ­πό τό Μο­να­στή­ρι.

Με­τά­νοι­ες καί νη­στεῖ­ες δέν ἔ­κα­νε πολ­λές. Μέ τήν εὐ­χή ἀ­σχο­λεῖ­το. Συμ­βου­λευ­ό­ταν τόν γε­ρω–Ἰ­ω­σήφ τόν Ἡ­συ­χα­στή, γιά τόν ὁ­ποῖ­ο ἔ­λε­γε ὅ­τι ἦ­ταν ἅ­γιος ἄν­θρω­πος, καί ἀ­πό ἐ­κεῖ­νον ἔ­μα­θε τήν εὐ­χή. Τήν ἐ­ξα­σκοῦ­σε ὄ­χι συ­στη­μα­τι­κά, ὅ­πως ἄλ­λοι, ἀλ­λά ἁ­πλά. Προ­σπαθοῦσε δηλαδή νά λέ­γη ὅ­σο συ­χνότε­ρα μπο­ροῦ­σε τήν εὐ­χή.

Συμ­βο­ύ­λευ­ε: «Παι­δί μου, νά λές τήν εὐ­χή συ­νέχεια, ὄ­χι μό­νο στόν κα­νό­να. Ἄν καμ­μία φο­ρά κου­ράζε­σαι, νά τό γυρ­νᾶς στόν πλά­γιο τοῦ πρώ­του καί νά τήν λές λί­γο ψαλτά καί με­τά πά­λι νο­ε­ρῶς. Καί ὅ­ταν ἀ­νε­βα­ί­νης τίς σκά­λες, νά λές σέ κά­θε σκα­λο­πά­τι, “Κύριε Ἰ­η­σοῦ Χρι­στέ, ἐ­λέ­η­σόν με”». Τόν χει­μῶ­να με­τά τήν τρά­πε­ζα πή­γαι­νε κατ᾿ εὐ­θεῖ­αν στήν Ἐκ­κλη­σί­α. Κα­θό­ταν σ᾿ ἕ­να στα­σί­δι, κα­τέ­βα­ζε τό κου­κο­ύ­λι νά μή φα­ί­νε­ται, ἅ­πλω­νε τό κομ­πο­σχο­ί­νι καί ἔ­λε­γε τήν εὐ­χή. Τόν ρω­τοῦ­σε ἕ­να κα­λο­γέ­ρι: «Τί κά­νεις, γε­ρω–Εὐ­δό­κι­με;». Ἀ­παν­τοῦ­σε: «Τόν πο­λε­μά­ω. Βλέ­πεις τό κα­νό­νι;», καί ἔ­δει­χνε τό τρι­α­κο­σά­ρι του. Δέν ξά­πλω­σε πο­τέ του. Τό κελ­λί του ἦ­ταν γε­μᾶ­το πράγ­μα­τα ἄ­χρη­στα. Ὁ μό­νος κε­νός χῶ­ρος ἦ­ταν ἕ­νας δι­ά­δρο­μος ἀ­πό τήν πόρ­τα ὥς τό ση­μεῖ­ο τοῦ κρεβ­βα­τιοῦ. Κοι­μό­ταν κα­θι­στός καί σκε­πα­ζό­ταν μέ μία τσέρ­γα. Ἔ­λε­γε στά τελευταῖα του: «Πε­νῆν­τα χρό­νια ἔ­χω νά ξα­πλώ­σω». Τόν ρω­τοῦ­σαν για­τί δέν ἀ­νά­βει φω­τιά, καί ἀ­παν­τοῦ­σε: «Ποῦ εἶ­ναι τά κρύ­σταλ­λα; Δέν βλέ­πω κρύ­σταλ­λα γιά νά βά­λω φω­τιά». Τό ἴ­διο ἀ­παν­τοῦ­σε καί ὅ­ταν τοῦ ἔ­λε­γαν νά κλε­ί­ση τό πα­ρά­θυ­ρο πού δέν τό ἔ­κλει­νε πο­τέ, χει­μῶ­να–κα­λο­κα­ί­ρι.

Εἶ­χε πη­γαῖ­ο χι­οῦ­μορ, ἀλ­λά πο­τέ δέν κα­τέ­κρι­νε. Εἶ­χε τό ἀ­κα­τά­κρι­τον καί τό ἀ­γόγ­γυ­στον. Τόσα χρό­νια στό Μο­να­στή­ρι κα­νε­ίς δέν τόν εἶ­δε θυ­μω­μέ­νο πο­τέ. Νά τόν ἔ­βρι­ζες μέ τά χει­ρό­τε­ρα λό­για, στε­κό­ταν λί­γο σι­ω­πη­λός καί ὕ­στε­ρα ἔ­λε­γε: «Κα­λά, Γέροντα, εὐ­χα­ρι­στῶ», καί ἔ­φευ­γε.

Ὁ ἅγιος Νεκτάριος καί ἡ γιαγιά Τατιάνα στήν Κορέα!

Αποτέλεσμα εικόνας για tatiana orthodox korea

 Η γιαγιά Τατιάνα, όπως την αποκαλούσαμε, ήταν από τις πρώτες γυναίκες που έλαβαν το άγιο Βάπτισμα στην Κορέα. Ήταν κόρη του συλληφθέντος και εξαφανισθέντος από τους Βορειοκορεάτες πατρός Αλεξέι Κιμ στις 9 Ιουλίου του 1950. Με την κοίμησή της τελείωσε την επί γης παρουσία της η πρώτη γενιά των Ορθοδόξων Κορεατών.


 Τα τελευταία δέκα χρόνια ζούσε στο κέντρο υπερηλίκων της Ενορίας του Αγίου Βορίδος στην πόλη Τσουντσόν. Όταν το 2010 εκδόθηκε από τις “Κορεατικές Ορθόδοξες Εκδόσεις” της Ιεράς Μητροπόλεως Κορέας η βιογραφία του Αγίου Νεκταρίου, τόσο πολύ άρεσε το βιβλίο στην γιαγιά Τατιάνα, ώστε άρχισε αμέσως, χωρίς να το πει σε κανέναν, να το μεταφράζει στα ιαπωνικά. Η αείμνηστη γνώριζε πολύ καλά ιαπωνικά γιατί κατά την περίοδο της ιαπωνικής κατοχή στην Κορέα είχε σπουδάσει ιαπωνικά, έμεινε και εργάστηκε στην Ιαπωνία και το επάγγελμά της για πολλά χρόνια ήταν δασκάλα.

 Ένα χρόνο, λοιπόν, μετά την έκδοση του βιβλίου στα κορεατικά, ξαφνικά μια μέρα η κ.Τατιάνα Κιμ ήρθε στην Σεούλ και παρέδωσε στον Σεβ. Μητροπολίτη Κορέας π.Αμβρόσιο σε χειρόγραφη μορφή την μετάφραση του βιβλίου του Αγίου Νεκταρίου από τα κορεατικά στα ιαπωνικά και μια εικόνα του Αγίου, την οποία ζωγράφισε η ίδια με μολύβι αντιγράφοντας την εικόνα του Αγίου από το εξώφυλλο του βιβλίου της κορεατικής έκδοσης. Αμέσως μετά τα πρώτα συναισθήματα έκπληξης και χαράς, γεννήθηκε η επιθυμία να εκδοθεί το βιβλίο από τον εκδοτικό οίκο της Ιεράς Μητροπόλεως Κορέας στα ιαπωνικά, για την πνευματική ωφέλεια των γειτόνων μας αδελφών Ιαπώνων και αυτών που ζουν στην Κορέα και κατά καιρούς επισκέπτονται τις ενορίες της Ορθόδοξης Μητρόπολης Κορέας.

Ἡ Ἱερά Σύνοδος γιά τήν ἑτήσια συνέλευση τῶν λεγομένων "Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβά"


Αποτέλεσμα εικόνας για ιερά σύνοδος της εκκλησίας της ελλάδος
Δελτίο της Ι. Συνόδου για την ετήσια συνέλευση των λεγομένων "Μαρτύρων του Ιεχωβά"
13.6.2019  
Πραγματοποιείται στην Αθήνα στις αρχές του μηνός Ιουλίου, η ετήσια Συνέλευση Περιφερείας των λεγομένων «Μαρτύρων του Ιεχωβά». 
Στην Πατρίδα μας είναι συνταγματικώς κατοχυρωμένη και σεβαστή η θρησκευτική ελευθερία, την οποία σέβεται πρωτίστως η Εκκλησία της Ελλάδος. Με αφορμή την προαναγγελθείσα συνέλευση, στο πλαίσιο της εν Χριστώ ποιμαντικής ευθύνης της για την προφύλαξη του Ορθοδόξου Πληρώματος από τη δράση των διαφόρων αιρετικών, η Εκκλησία επιθυμεί να υπενθυμίσει τα ακόλουθα:
α) Η Εταιρεία «Σκοπιά» των λεγομένων «Μαρτύρων του Ιεχωβά» είναι η αιρετική εκείνη οργάνωση, η οποία κατά καιρούς συνηθίζει να μεταβάλλει τις διδασκαλίες της. Στο πλαίσιο αυτό, εσχάτως χρησιμοποιεί καταχρηστικώς τον τίτλο «Χριστιανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά», ενώ παλαιότερα θεωρούσε ότι το όνομα «Χριστιανός» έχει καταστεί «δυσώδες» και ότι ο Χριστιανισμός είναι «πλήρης ρυπαρότητος» (Σκοπιά, 1.3.1962, σ. 143. Φως Β σσ. 88, 288).

β) Η «Σκοπιά» είναι η αιρετική οργάνωση, η οποία δεν δίστασε να διατυπώσει στο παρελθόν πληθώρα ψευδοπροφητειών σχετικώς με τη Δευτέρα Παρουσία και το τέλος του κόσμου, με αποτέλεσμα, όχι μόνο να αποδεικνύεται ψευδοπροφήτης, αλλά και να την εγκαταλείψουν, ιδίως μετά την τελευταία ψευδοπροφητεία του 1975, εκατοντάδες χιλιάδες μέλη της ανά την υφήλιο. 
γ) Η εταιρεία «Σκοπιά» των «Μαρτύρων του Ιεχωβά» έχει κατ᾽ επανάληψη δυσφημίσει διά των εντύπων της τη χώρα μας σε διεθνές επίπεδο ως χώρα στην οποία δήθεν δεν γίνεται σεβαστή η θρησκευτική ελευθερία. 

Kάποια νύχτα πού ἔλεγε τήν εὐχή ἦρθε ξαφνικά ἀπό τόν οὐρανό θεία ἔλλαμψη καί γέμισε ὅλος ὁ τόπος....

ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ  ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ:
ΑΡΠΑΓΗ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
--------------------------------------------------------------------------------------

Ποτάμια εἶναι οἱ Ἅγιοι

Όλα τα ποτάμια πάνε στην θάλασσα· και η θάλασσα νερό δεν χορταίνει (Εκκλ. 1,7)!Τι όμορφα λόγια! Ποτάμια είναι οι άγιοι. Έργο τους και αποστολή τους είναι, με τα έργα τους, με τις αρετές τους, και με τα λόγια τους, να ποτίζουν την διψασμένη γη: τις καρδιές των ανθρώπων, που ζούν σ’ αυτήν εδώ την ζωή στην γη κατά σάρκα.Μα όση δραστηριότητα και αν αναπτύσσουν οι άγιοι, και όσες και αν δίνουν συμβουλές, οι άνθρωποι θα μένουν διψασμένοι, αν δεν ψάξουν να βρούνε οι ίδιοι τον τρόπο, να ξαναγυρίσουν μόνοι τους, με την καρδιά τους, στην Πηγή εκείνη, από την οποία ξεπηγάζουν τα έργα που κάνουν οι άγιοι.Και όσο θα το αμελούν, όσο θα αμελούν να ξαναγυρίσουν μέσα τους, στην καρδιά τους, στον έσω άνθρωπο και να πιαστούν από την αγάπη του Δημιουργού μας, και να δεθούν με πόθο μαζί Του, το χέρι τους, σε ο,τι κι αν προσπαθούν να κάμουν, θα πέφτει πάντα άψυχο· και ο λόγος τους, όχι απλά δεν θα δροσίζει τα χείλη τους, αλλά αντίθετα, όλο και πιο πολύ θα τα στεγνώνει!

«Μνήσθητι Κύριε, ἐκείνους πού κανείς δέν τούς θυμήθηκε στήν προσευχή ».


Ο Πατέρας Παύλος Γκρουζντέφ πάντα προσευχόταν για εκείνους για τους οποίους δεν υπάρχει κανένας να προσευχηθεί, δηλαδή, οποίος δεν έχει κανένα σύντροφο ψυχής στη γη. Είχε τη δική του ιδιαίτερη προσευχή:
«Μνήσθητι  Κύριε, εκείνους που κανείς δεν τους θυμήθηκε στην προσευχή ». 

Έτσι λοιπόν, όταν ο ιερέας εκτέλεσε την πιο πολύπλοκη  εγχείρηση στη χοληδόχο κύστη, εκείνη τη στιγμή συνέβη ο θάνατός του. Ένιωσε  ότι ήταν πολύ βαθιά στο φως και είδε πολλούς ανθρώπους που ήρθαν  για να προσεύχονται γι 'αυτόν, συμπεριλαμβανομένων των φίλων του, των ιερέων που ήταν ήδη νεκροί, αλλά ακόμα πιο άγνωστοι.

Γέροντας Ἐφραίμ Ἀριζόνας: Ὁ ἐγωισμός εἶναι ἴσως ἡ φονικότερη ἀρρώστια

Και είναι αρρώστια, αφού αχρηστεύει τον άνθρωπο ( και ειδικότερα αυτούς που έχουν κάποιο αξίωμα, πολιτικούς, υπηρεσιακούς υπάλλήλους, Δεσποτάδες, παπάδες κ.α…) όλα προσωρινά, τον γεμίζει με ανόητη φιλαυτία και έπαρση, τον κάνει επικίνδυνο και άμυαλο, του σκοτεινιάζει το νου και την καρδιά, δεν μπορεί ούτε να δει, ούτε να ακούσει, ούτε να αντιληφθεί, ούτε να συναισθανθεί την κατάστασή του. 


https://paraklisi.blogspot.com/2019/06/blog-post_91.html

19 Ιουνίου. Ἰούδα ἀποστόλου τοῦ Θαδδαίου ἤ Λεββαίου καί Ἰούδα ἀποστόλου τοῦ θεαδέλφου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ. Ἀποστόλου. Τρ. καί Πέμ. λς´ ἑβδ. ἐπιστ. (Ἰούδα 1-25).
Ιου. 1,1             ἸούδαςἸησοῦ Χριστοῦ δοῦλοςἀδελφός δὲ Ἰακώβου τοῖς ἐν Θεῷ πατρὶ ἡγιασμένοις καὶ Ἰησοῦ Χριστῷ τετηρημένοις κλητοῖς· 
Ιου. 1,1                       Εγώ ο Ιούδας, δούλος του Ιησού Χριστού, αδελφός δε του Ιακώβου, προς τους κεκλημένους εις την χριστιανικήν πίστιν, οι οποίοι έχουν αγιασθή από τον Θεόν και Πατέρα και έχουν διαφυλαχθή από τον κίνδυνον και τον μολυσμόν της αμαρτίας προς χάριν του Ιησού Χριστού, 

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία: hristospanagia@yahoo.gr
.
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό hristospanagia@yahoo.gr

ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΤΩΣΤΕ ΟΜΙΛΙΕΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ- ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...