Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

Πέμπτη, 5 Οκτωβρίου 2017

70 Ψαλμός, στίχος 22, «Καὶ γὰρ ἐγὼ ἐξομολογήσομαί Σοι», Περισπασμός στήν Προσευχή, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

70 Ψαλμός, στίχος 22,«Καὶ γὰρ ἐγὼ ἐξομολογήσομαί Σοι», Περισπασμός στήν Προσευχή, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης. Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 4-9-2017 (Κήρυγμα) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://www.HristosPanagia.gr

70 Ψαλμός, στίχος 19,«Τὴν δυναστείαν Σου καὶ τὴν δικαιοσύνην Σου ἀπαγγελῶ», Κόπωση καί Προσευχή, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

70 Ψαλμός , στίχος 19,«Τὴν δυναστείαν Σου καὶ τὴν δικαιοσύνην Σου ἀπαγγελῶ », Κόπωση καί Προσευχή,Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης. Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 3-9-2017 (Κήρυγμα) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://HristosPanagia3.blogspot.gr

Οἱ τρόποι ἐγκαταλείψεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

«Οἱ τρόποι ἐγκαταλείψεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ»
Εὐεργετινός, Ὁμιλία στίς 16-10-2010

Λέγαμε τίς προηγούμενες φορές, μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ, γιά τό πῶς φωτίζεται ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου καί πῶς παραμένει σ’ αὐτό τόν φωτισμό. Σήμερα θά ποῦμε πῶς σκοτίζεται ὁ νοῦς καί γιά ποιό λόγο ἀποσύρει ὁ Θεός τό φῶς Του καί κατά κάποιο τρόπο ἐγακαταλείπει ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ τόν ἄνθρωπο. Βέβαια ὁ Θεός ποτέ δέν ἐγκαταλείπει τόν ἄνθρωπο, πάντα τόν ἀγαπάει καί τίποτε δέν εἶναι ἱκανό νά σταματήσει τόν Θεό νά μᾶς ἀγαπάει. Ὁ Θεός πάντοτε εἶναι ἀγάπη καί ἀγαπάει ἀκόμα καί τούς κολασμένους. Παντοῦ εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, γι’ αὐτό λέει ὡραῖα ὁ ἀββᾶς Ἰσαάκ ὁ Σύρος, μή νομίζεις ὅτι αὐτοί πού εἶναι στήν κόλαση στεροῦνται τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Δέν τήν στεροῦνται. Ἀλλά τί συμβαίνει; Ἐπειδή ἀκριβῶς ἔχουν ἀπορρίψει τόν Θεό, δέν ἀγαποῦν οἱ ἴδιοι τόν Θεό, αὐτή τήν ἀγάπη πού τούς στέλνει ὁ Θεός τήν αἰσθάνονται σάν φωτιά, σάν πῦρ, τό αἰσθάνονται σάν τιμωρία. Ἀλλά ὁ Θεός δέν τιμωρεῖ. Μόνοι μας τιμωρούμαστε, αὐτοτιμωρούμαστε, διότι ἀκριβῶς δέν ἀγαπᾶμε τόν Θεό, δέν ἔχουμε σχέση μέ τόν Θεό πού εἶναι ἡ ζωή, πού εἶναι τό φῶς, πού εἶναι ἡ ἀλήθεια, πού εἶναι ἡ ἀνάσταση, πού εἶναι ἡ χαρά καί ἡ εἰρήνη. Ὅταν λοιπόν δέν ἔχεις σχέση μαζί Του, τότε εἶσαι στό ἀντίθετο, εἶσαι στόν θάνατο, εἶσαι στό σκοτάδι, εἶσαι στήν ταραχή, στό ἄγχος, στήν ἀπελπισία... καί φυσικά ὅλο αὐτό τί εἶναι; Μιά τιμωρία τῆς ἐσχάτης μορφῆς, τοῦ ἐσχάτου εἴδους, ἀλλά τήν ὁποία ἐπιβάλλεις ἐσύ στόν ἑαυτό σου.
Γι’ αὐτό ὁ ἁμαρτωλός εἶναι ὁ πιό τραγικός ἄνθρωπος, γιατί μόνος του μπαίνει σ’ αὐτή τήν διαδικασία τῆς αὐτοεξουδένωσης καί τῆς αὐτοδιάλυσης, τῆς αὐτοκτονίας τῆς πνευματικῆς. Μποροῦμε νά τό παρομοιάσουμε μέ αὐτά τά νοσήματα στήν ἰατρική πού τά λένε αὐτοάνοσα. Ὑπάρχουν τέτοιες ἀρρώστιες, στίς ὁποῖες ἐπιτίθεται ὁ ἴδιος ὁ ὁργανισμός στόν ἑαυτό του. Φτιάχνει τά λεγόμενα ἀντισώματα, τά ὁποῖα κατατρώγουν τούς ἱστούς του, τούς μύς του, τόν συνδετικό ἱστό, τά νοσήματα τά λεγόμενα τοῦ κολλαγόνου. Ὁ ἴδιος ὁ ὀργανισμός καταστρέφει τόν ἑαυτό του. Γιατί τώρα; Τά ἐξηγεῖ ἡ ἰατρική, ὅσο μπορεῖ νά τά ἐξηγήσει... δέν τά ξέρουμε καί ἀκριβῶς.

Ἅγιος Παΐσιος: "Πολλές φορές, ἐκεῖ ποὺ λέω τὴν εὐχή, βλέπω μικρούτσικα παιδάκια, νὰ περνοῦν μπροστὰ μου θλιμμένα"


 
Τά βάσανα τοῦ Κόσμου 

Ἀτέλειωτα εἶναι τὰ βάσανα τοῦ κόσμου. Μία γενική ἀποσύνθεση, οἰκογένειες, μικροί-μεγάλοι. Κάθε μέρα ἡ καρδιά μου γίνεται κιμάς. Τὰ περισσότερα σπίτια εἶναι γεμάτα ἀπὸ στενοχώριες, ἀπὸ ἀγωνία, ἀπὸ ἄγχος. Μόνο στὰ σπίτια ποὺ ζοῦν κατὰ Θεόν εἶναι καλά οἱ ἄνθρωποι. Στὰ ἄλλα, διαζύγια, ἄλλοι χρεωκοπημένοι, ἄλλοι ἄρρωστοι, ἄλλοι τρακαρισμένοι, ἄλλοι μὲ ψυχοφάρμακα, μὲ ναρκωτικά!... Λίγο-πολύ ὅλοι, οἱ καημένοι, ἔχουν ἕναν πόνο. Ἰδίως τώρα, δουλειές δὲν ἔχουν, χρέη ἀπὸ 'δω, βάσανα ἀπὸ 'κει, τούς τραβοῦν οἱ Τράπεζες, τούς βγάζουν ἀπὸ τὰ σπίτια, ἕνα σωρό! Καὶ δὲν εἶναι μία καὶ δύο μέρες! Καὶ ἄν ἕνα-δύο παιδιά σὲ μία τέτοια οἰκογένεια εἶναι γερά, ἀρρωσταίνουν ἀπὸ αὐτήν τὴν κατάσταση. Πολλές οἰκογένειες ἀπὸ αὐτές μία μέρα νὰ εἶχαν τὸ ἀμέριμνο, τὴν ξενοιασιά τῶν μοναχῶν, θὰ εἶχαν τὸ καλύτερο Πάσχα...

ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΕΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ ΤΟΥ ΑΓΙΟΒΑΡΝΑΒΙΤΗ .Ὁ πονηρός σταμάτησε τήν ἑσπερινή προσευχή.





Ό πονηρός σταμάτησε την έσπερινή προσευχή.

Στό Μοναστήρι του Αποστόλου Βαρνάβα οι Ακολουθίες γίνονταν στις τακτές ώρες πού όριζε το ημερήσιο πρόγραμμα. Ή τάξη είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της μοναστηριακής ζωής καί αυτήν προσπαθούσε να τηρεί στη ζωή του ό Γέροντας. Αυτή τήν τάξη τηρεί μέ συνέπεια καί ακρίβεια καί τό γυναικείο Ησυχαστήριο του Γέροντος στον Άγιο Βασίλειο του Κύκκου.
Ένα απόγευμα κάποιοι Σουηδοί στρατιώτες, πού είχαν ενημερώσει για επίσκεψη τους στο Μοναστήρι, άργησαν να φανούν. Τό πρόγραμμα, όμως, έπρεπε να τηρηθεί. Έτσι, μέ εισήγηση τού Ηγουμένου άρχισε ό Εσπερινός. Στά μισά όμως τής Ακολουθίας χτύπησε το κουδούνι καί οί επισκέπτες ήλθαν. Ό Ηγούμενος τότε, για να τούς καλωσορίσει, έβαλε «δι’ εύχών» καί βγήκε έξω.

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, , Χάνεται ἡ Ὀρθόδοξη Πίστη μπροστά στά μάτια μας. Τό χρέος τῆς Ἱεραρχίας

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Α.Π.Θ.

ΧΑΝΕΤΑΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΑΣ
Τὸ χρέος τῆς Ἱεραρχίας
  1. Θεομάχοι καὶ ἐκκλησιομάχοι ξερριζώνουν ἀξίες καὶ θεσμούς.
Ὁ τίτλος αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου προῆλθε ἀπὸ τροποποίηση μιᾶς σοβαρῆς ἐκτίμησης ποὺ ἔκανε μητροπολίτης τοῦ λεκανοπεδίου τῆς Ἀττικῆς, βλέποντας τὸν κατήφορο ποὺ ἔχει πάρει ἡ χώρα μας, ὁ ὁποῖος δὲν πρόκειται νὰ σταματήσει, ἂν ὁ Θεὸς δὲν ἐπέμβει, γιὰ νὰ ἀνακόψει τὴν καταστροφικὴ αὐτὴ πορεία. 
Ὁ ἴδιος μητροπολίτης παλαιότερα εἶχε τιτλοφορήσει σχετικὸ ἄρθρο, ἐκφράζοντας τὴν ἴδια ἀγωνία, μὲ τὸ γνωστὸ ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Ἱστορία λατινικὸ λόγιο, τροποποιημένο ὡς πρὸς τὸν ἀποδέκτη τοῦ ἐρωτήματος, ὅπου ἀντὶ τοῦ ἐρωτώμενου ἀπὸ τὸν ἀπόστολο Πέτρο Χριστοῦ «Quo vadis Domine?», ἐρωτᾶ τώρα ὁ μητροπολίτης τὴν Ἑλλάδα «Quo vadis Graecia?», δηλαδή «Ποῦ πηγαίνεις Ἑλλάδα;»
Πρόκειται γιὰ τὸν μητροπολίτη Περιστερίου κ. Χρυσόστομο, ὁ ὁποῖος σύμφωνα μὲ τὴν εἰδησεογραφία τοῦ Διαδικτύου σὲ ὁμιλία ποὺ ἐξεφώνησε στὸν πανηγυρίζοντα Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου στὰ Νέα Σεπόλια (26 Σεπτεμβρίου) εἶπε: «Ἡ πατρίδα μας χάνεται κάτω ἀπὸ τὰ πόδια μας. Μὴν τὰ ρίχνουμε ὅλα στοὺς ἄλλους, ἔχουμε καὶ ἐμεῖς εὐθύνη, νὰ τὰ ρίχνουμε στὴν ἀκηδία μας»[1].

Ἡ ἐπιλογὴ Πνευματικοῦ

Ἡ συμμετοχὴ στὴ λατρεία καὶ τὰ μυστήρια τῆς ἐκκλησίας μας ἀποτελεῖ ἀναπόσπαστο κομμάτι τῆς ζωῆς τοῦ κάθε συνειδητοῦ ὀρθόδοξου χριστιανοῦ. Κομβικὸ ρόλο σὲ αὐτὸ ποὺ ἐν συντομίᾳ ὀνομάζουμε «πνευματική ζωή» ἔχουν τὰ ἑξῆς δύο μυστήρια: αὐτὸ τῆς Μετάνοιας καὶ Ἐξομολόγησης καὶ ἐκεῖνο τῆς Θείας Κοινωνίας τοῦ Τιμίου Σώματος καὶ Αἵματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Μὲ τὸ πρῶτο ὁ πιστός λαμβάνει τὴν ἄφεση τὸν ἁμαρτιῶν του, γεφυρώνοντας ἔτσι τὸ χάσμα ποὺ εἶχε ἀνοίξει ἀνάμεσα σ’ αὐτὸν καὶ τὸν Θεὸ, ἐνῷ μέ τὸ δεύτερο ἀνακαινίζει τὴν ἴδια του τὴν ὕπαρξη καθώς γίνεται κοινωνός τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι «ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή».
Σύμβουλος, ὁδηγὸς καὶ χειραγωγὸς στὴν πνευματικὴ ζωὴ εἶναι ὁ ἱερέας-πνευματικὸς, ποὺ ὡς ἰατρὸς τῆς ψυχῆς τὴν παρακολουθεῖ τακτικὰ καὶ τὴν προφυλάσσει ἀπὸ τὶς παγίδες τοῦ πονηροῦ. Κι ὅταν ξαναπέσει στὴν ἁμαρτία, τὴν ἀνορθώνει καὶ τὴν καθαρίζει μέσῳ τῆς χάριτος τοῦ μυστηρίου τῆς Ἐξομολογήσεως. Ἔτσι, ὅπως εἶναι σημαντικὸ νὰ βρεῖ κάποιος ἕναν γιατρὸ γιὰ νὰ ἔχει καλὴ σωματικὴ ὑγεία, ἀντίστοιχα εἶναι....σημαντικὴ γιὰ τὴν πορεία τῆς πνευματικῆς ὑγείας ἡ εὕρεση τοῦ κατάλληλου πνευματικοῦ. Συνήθως, μάλιστα, ἡ ναζήηση ἑνὸ πνευματικοῦ εἶναι τὸ πρῶτο βῆμα στὴν πνευατικὴ ζωή.
 Ἔλεγε ὁ ἃγιος Παΐσιος:
 
«Σήμερα τὸ πιὸ ἀπαραίτητο εἶναι νὰ βροῦν οἱ ἄνθρωποι ἕναν πνευματικό, νὰ ἐξομολογοῦνται, νὰ τοῦ ἔχουν ἐμπιστοσύνη καὶ νὰ τὸν συμβουλεύονται. […] Τὸν πνευματικὸ ὁδηγὸ φυσικὰ κανεὶς θὰ τὸν διαλέξει. Δὲν θὰ ἐμπιστευθεῖ στὸν ὁποιονδήποτε τὴν ψυχὴ του.» Παρακάτω, λοιπόν, θὰ ἀναφέρουμε -ἐπιγραμματικὰ καὶ μὲ τὴ βοήθεια σύγχρονων Ἁγίων καὶ Πατέρων- ὁρισμένα στοιχεῖα ποὺ μπορεῖ νὰ λάβει ὑπόψη του ὁ πιστὸς, ὥστε νὰ κάνει μιὰ σωστὴ ἐπιλογή. Τὸ πρῶτο ἴσως ποὺ θὰ ἀξιολογήσει ὁ πιστὸς εἶναι τὸ πόσο τὸν ἀναπαύει ἡ προσωπικότητα ἑνὸς ἱερέα καθὼς καὶ ἡ ἐπικοινωνία μαζὶ του. Αὐτὸ μπορεῖ μὲν νὰ τὸ διαπιστώσει κάνοντας μία πρώτη ἐξομολόγηση σ’ αὐτὸν, εἶναι ὅμως προτιμότερο νὰ συμβουλευτεῖ πρῶτα κάποιο ἄτομο τῆς ἐμπιστοσύνης του, κληρικὸ ἤ λαϊκὸ, καὶ ἀκόμα καλύτερα ἐὰν διασταυρώσει μεταξὺ τους τὶς διάφορες πληροφορίες. Διηγεῖται πνευματικο παιδὶ τοῦ διακριτικοῦ ἁγίου Πορφυρίου: «Χρειάσθηκε μερικὲς φορὲς νὰ τὸν ρωτήσω γιὰ ἱερεῖς-πνευματικούς, διότι φιλικὰ πρόσωπα μοῦ ζητοῦσαν νὰ τοὺς πῶ τὴ γνώμη μου, προκειμένου νὰ ἐξομολογοῦνται σ’ αὐτούς. Ὁ Γέροντας πολλὲς φορὲς ἐκφραζόταν θετικά, λίγες φορές μοῦ ἀπάντησε: «Δέν ξέρω».»

Ἅγιος Ἀντώνιος τῆς Ὄπτινα: "Δὲν ὑπάρχει οὔτε ἅγιος, ποὺ νὰ πέρασε στὴ ζωὴ τοῦ χωρὶς πόνο καὶ θλίψη, χωρὶς νὰ ὑποφέρει"

 Ἄκουσα, ὅτι ἡ οἰκογενειακή σας ζωή, τὸ σπίτι σας, δὲν εἶναι ἔξω ἀπὸ ἀρρώστιες καὶ ἀπὸ ἄλλες λυπηρὲς καταστάσεις, καὶ λυπήθηκα πολύ. Καὶ παρακάλεσα τὸν Κύριο, νὰ σᾶς ἐπισκεφθῆ μὲ εὐσπλαχνία καὶ ἔλεος καὶ νὰ θεραπεύσει τὶς ἀσθένειές σας. 

Τί νὰ κάμωμε; 
Ἔτσι τὸ θέλησε ὁ Κύριος: νὰ μὴ περνάει ἡ πρόσκαιρη αὐτὴ ζωὴ χωρὶς πίκρες καὶ θλίψεις. 
Ἡ ἁγία Γραφὴ λέγει: «πάσα κεφαλὴ εἰς πόνον καὶ πάσα καρδία εἰς λύπην» (Ἤσ. 1,5). Δηλαδή: Δὲν θὰ βρεῖς στὸν κόσμο κεφάλι χωρὶς σκοτοῦρες- καρδιὰ χωρὶς πόνο καὶ στενοχώριες.Καὶ αὐτὸ ἰσχύει ὄχι ἁπλὰ γιὰ κάθε ἄνθρωπο· ἀλλὰ καὶ γιὰ τοὺς ἁγίους!Δὲν ὑπάρχει ἅγιος, ποὺ – ὅσο ἅγιος καὶ τέλειος καὶ ἂν ἦταν – νὰ πέρασε στὴ ζωὴ τοῦ χωρὶς πόνο καὶ θλίψη, χωρὶς νὰ ὑποφέρει. 
 
Γιατί ὅμως; γιατί; 

Τό μαρτύριο τοῦ Ἁγ.Διονυσίου τοῦ Ἀρεοπαγίτου


 Image may contain: 4 people


Κα­τά τους χρόνους της βασιλείας του Δομιτιανού (81-96 μ.Χ.), πήγε στα μέρη της Δύσεως. Εκεί ο Άγιος επιτέλεσε πολλά θαύματα. Τελικά έφτασε και στο Παρίσι της Γαλ­λίας, όπου και αποκεφαλίστηκε και ανήλθε στεφανηφόρος στη βασιλεία των ουρανών.
Μετά τον αποκεφαλισμό του Αγίου συνέβη το έξης μέγιστο και πανθαύμαστο γεγονός: Ο Άγιος πήρε με τα ίδια του τα χέρια την αγία του κεφαλή και, κρατώντάς την, περπάτησε περίπου δύο μίλια, αφήνοντας κατάπληκτους όλους εκείνους που έβλεπαν το μέγιστο αυτό θαύμα. Και την αγία κεφαλή του δεν την άφησε από τα χέρια του, παρά όταν συνάντησε μία γυναίκα, ονόματι Κατούλα, και αφού στάθηκε κατά θεία Πρόνοια, την εναπόθεσε στις πα­λάμες της ως έναν πολύτιμο θησαυρό.

 Συγχρόνως με τον αποκεφαλισμό του αγίου Διονυσίου αποκεφαλίστηκαν και οι δύο μαθητές του, ο Ρουστικός και ο Ελευθέριος. 

Φρόνημα ταπεινό....

 http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/09/blog-post_589.html?m=1

Ἠχητικό Ἁγιολόγιο 05 Ὀκτωβρίου


Ἀκοῦστε τό βίο τῶν Ἁγίων της Ὀρθοδοξίας πού ἑορτάζουν σήμερα 05 Ὀκτωβρίου


Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία: hristospanagia@yahoo.gr
.
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό hristospanagia@yahoo.gr

ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΤΩΣΤΕ ΟΜΙΛΙΕΣ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ- ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...