Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2019

Ἡ ψυχή-νοῦς, 21-11-2008, Ἀρχιμ Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ψυχή-νοῦς, Ἁγίου Νικοδήμου Συμβουλευτικό Ἐγχειρίδιο, 21-11-2008, Ἀρχιμ Σάββα Ἁγιορείτου http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr, Ἐπικοινωνία: hristospanagia@yahoo.gr

Ἔτσι πεθαίνουν οἱ ἅγιοι!

Είναι συγκινητικά όσα διαβάζομε για το μακάριο τέλος των άγιων ψυχών που σαν φωτεινά μετέωρα πέρασαν από το γήινο κόσμο, για ν’ αφήσουν σ’ αυτόν την λάμψι του είναι τους, και να πέσουν ύστερα ορμητικά στην απεραντοσύνη της αιωνιότητος.
Σαν έμαθαν οι πολυάριθμοι ασκηταί στο βουνό του Μεγάλου Αντωνίου πως ο Αββάς Σισώης ήταν στα τελευταία του μαζεύτηκαν στην καλύβα του να πάρουν την ευχή του. Η εκτίμησί τους γι’ αυτόν δεν είχε όρια. Τον έλεγαν «διαμάντι της Ερήμου» και πολύ δίκαια. Όλη του η μακρόχρονη ζωή ήταν ένας αγώνας για την αγιότητα και τώρα στο θάνατό του έλαμψε σ’ όλη της την πληρότητα.
Στην σεβάσμια μορφή του είχε χαραχτή μια έκφρασι ήρεμης ευτυχίας. Σαν ένοιωσε γύρω του τους συνασκητάς του, τους αδελφούς του, τους συντρόφους του στον «καλόν αγώνα», που τώρα αυτός νικητής άγγιζε στο τέρμα του, τα χείλη του αργοσάλεψαν, κάτι θέλησε να ειπή. 
Εκείνοι, Γέροντες και νεώτεροι, σεβάσμιοι Πατέρες κι αρχάριοι υποτακτικοί, όλοι τους δακρυσμένοι από βαθειά συγκίνησι, στέκονταν μ’ ευλάβεια μπροστά σ’ αυτή τη μυσταγωγία. Απόλυτη σιγή είχε απλωθή γύρω. Περίμεναν ν’ ακούσουν τα τελευταία λόγια ενός μεγάλου Αγίου, να τα φυλάξουν σαν παρακαταθήκη ιερή. Μα εκείνος είχε μεταρσιωθή, δεν έβλεπε πια παρά μόνο τα ούρανια.
— Έρχεται ο Αββάς μου, τον άκουσαν να ψιθυρίζη.

14 Νοεμβρίου. ♰ Φιλίππου τοῦ ἀποστόλου ἐκ τῶν ιβ΄. Γρηγορίου ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης τοῦ Παλαμᾶ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ. Τοῦ ἀποστόλου. Κυρ. ι΄ ἐπιστ. (Α΄ Κορ. δ΄ 9 - 16).
Α Κορ. 4,9          δοκῶ γάρ ὅτι ὁ Θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν, ὡς ἐπιθανατίους, ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ, καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις.
Α Κορ. 4,9                Αλλ' ημείς οι Απόστολοι κάθε άλλο παρά βασιλείαν και δόξαν έχομεν κερδήσει στον κόσμον αυτόν. Διότι νομίζω, ότι ο Θεός ημάς τους Αποστόλους μας έχει δείξει εις τα μάτια όλων των ανθρώπων σαν τους πιο τελευταίους, σαν καταδικασμένους εις θάνατον, που βαδίζουν στον τόπον της εκτελέσεως. Διότι εγίναμεν παράδοξον θέαμα εις όλον τον κόσμον, στους αγγέλους που θαυμάζουν, και στους ανθρώπους που χλευάζουν.

Ὁ πολύ πιστός καί φιλότιμος νεαρός Μοναχός θεραπεύεται ἀπό τόν Χριστό

Επί Σωφρονίου Καθηγουμένου της Μονής Εσφιγμένου ήταν ένας Μοναχός, νεαρός, αλλά προσωρημένος στις αρετές. Εκτός από την πολλή του ευλάβεια διακρινόταν και στην ταπείνωση και στην πολλή άσκηση. Επειδή όμως η φύση του ήταν ασθενική, και ήταν καλομαθημένος, γιατί προερχόταν από αρχοντική οικογένεια, με την απότομη άσκηση είχε προσβληθή από φυματίωση.
Ο διακριτικός Ηγούμενος του έδωσε ευλογία να πίνη γάλα του κουτιού, ακόμη και την Μεγάλη Σαρακοστή.
Ο αδελφός το δέχθηκε και είπε το «νάναι ευλογημένο». Επειδή όμως είχε πολλή πίστη στον Θεό, είπε τον λογισμό του στον Γέροντα:
- Εάν έχη ευλογία, να πίνω τσάι, και ο Χριστός μπορεί να το κάνη γάλα, ακόμη και να με θεραπεύση με το τσάι.
Ο Γέροντας πολύ συγκινήθηκε από το φιλότιμο Καλογέρι και του έδωσε ευλογία να πίνη τσάι αντί γάλα. Αλλά, εάν τα ταπεινά λόγια του ευλαβούς Μοναχού συγκίνησαν τον Ηγούμενο, πόσο μάλλον τον Χριστό!

ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ: «Δέν μοῦ λέτε γεροντάδες μου, πῶς θά ταΐσω τόσον κόσμο; Τί νά τούς δώσω νά φᾶνε;»

Στην ίδια ησυχαστική Καλύβα «Κοίμησις της Θεοτόκου» στα Κατουνάκια λίγα χρόνια πρίν να φύγουν απ' αυτήν, ο Παπα - Ιγνάτιος με την συνοδεία του, στην εορτή της Παναγίας που έκαναν πανηγυρική αγρυπνία, είχαν για μάγειρα τον Μοναχό Παΐσιο, στον οποίο παρέδωσαν τα ψάρια για να τα παρασκευάσει.
Τα ψάρια, τα οποία μετά βίας έφταναν να φάνε 25 - 30 άτομα, ήταν πολύ λίγα για να φανε όλοι οι πατέρες που είχαν συντρέξει από ευλάβεια στην πανηγυρική εκείνη αγρυπνία, διότι πριν από 50 χρόνια, που έγινε το θαύμα αυτό, το Άγιον Όρος είχε πολλούς Μοναχούς και έτσι βρέθηκαν από 30, που υπολόγισαν οι πανηγυρίζοντες περισσότεροι από εκατό Μοναχοί.
Οι γέροντες της Καλύβης αυτής όταν είπαν στο μάγειρα Γερο -Παΐσιο ότι στο τραπέζι θα καθίσουν να φάνε περισσότεροι από εκατό μοναχοί, τότε ο μάγειρας είπε: «δεν μου λέτε γεροντάδες μου, πώς θα ταΐσω τόσον κόσμο; τι να τους δώσω να φάνε; Τα ψάρια, όπως ξέρετε, δεν φτάνουν πουθενά, τι άλλο φαγητό να τους κάνω να φάνε;

Ἐπιστολή τοῦ Ἀρχιμανδρίτη Κύριλλου Κωστόπουλου πρός τόν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀμερικῆς Ἐλπιδοφόρο



Πάτραι 2/11/2019

Σεβασμιώτατε,

πληροφορηθήκαμε μὲ θλίψη βαθυτάτη ἀπὸ τὸ Διαδίκτυο καὶ τὸν ἔντυπο περιοδικὸ Τύπο τὰ ὅσα ἀντιορθόδοξα εἴπατε στὸ κήρυγμά Σας, στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου στὴν Ἀστόρια Νέας Ὑόρκης, στὶς 14 Ἰουλίου 2019. Ἐκεῖ ἀκούσθηκε ἡ ἀθεολόγητη αἱρετική - θὰ λέγαμε - καὶ ἀντιεπιστημονικὴ ἄποψη περὶ τοῦ ποῖος εἶναι ὁ αἱρετικός. Εἴπατε ὅτι «αἱρετικὸς εἶναι ὁ καυγατζής. Αὐτὸς ποὺ φέρνει τὸν διχασμό. Αὐτὸς ποὺ προκαλεῖ τὰ μίση [...] οἱ ἀδελφοί μας οἱ Χριστιανοὶ ποὺ δὲν εἶναι Ὀρθόδοξοι δὲν εἶναι αἱρετικοί».
Σεβασμιώτατε, κατανοεῖτε τί λέγετε; Δὲν γνωρίζετε ποῖος εἶναι αἱρετικὸς καὶ γενικώτερα τί εἶναι αἵρεση;
Ὁ ὅρος «αἵρεση» εἶναι παράγωγο τοῦ ρήματος «αἱροῦμαι» ποὺ σημαίνει «ἐκλέγω, προτιμῶ». Ἡ προσπάθεια προτίμησης μέρους τῆς ἀληθείας καὶ ἡ ἀπολυτοποίησή του ὡς ὅλον συνιστᾶ πράξη αἱρετική. Ἡ παρουσίαση ἑνὸς τρόπου ἑρμηνείας καὶ βιώσεως τῆς ἐκκλησιαστικῆς Ἀποκαλυφθεί σης Ἀληθείας εἶναι αἵρεση.
Κάθε παρέκκλιση ἀπὸ τὴν ὅλη ἐκκλησιαστικὴ ἀλήθεια καὶ ἡ ἀπολυτοποίηση αὐτῆς τῆς παρεκκλίσεως εἶναι αἵρεση, εἶναι πλάνη, ἡ ὁποία ἐνέχει ἑωσφορικὴ οἴηση, εἶναι πνευματικὸς θάνατος. Ὁ ὀπαδὸς καὶ ὑποστηρικτὴς αὐτῆς τῆς πλάνης εἶναι ὁ αἱρετικὸς καὶ δὲν εἶναι ὁ «καυγατζής», ὅπως ἰσχυρίζεσθε.
Ὁ καθηγητὴς τοῦ Κανονικοῦ Δικαίου Π. Μπούμης σημειώνει: «Αἵρεση εἶναι ἡ ἀπόκκλιση ἀπὸ τὴν ὀρθὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία περιέχεται στὴν Ἁγία Γραφὴ καὶ στὴν ἱερὰ παράδοση, ὅπως διατυπώθηκε στὶς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καὶ ἡ ἐμμονὴ σὲ αὐτήν, ἢ ἡ προσχώρηση σὲ μία ἤδη καταδικασμένη αἱρετικὴ ὁμολογία». Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ οἱ Παπικοί, ὁ ὁποῖοι ἔχουν 25 κακοδοξίες, οἱ Προτεστάντες κ.λπ. εἶναι αἱρετικοί.
Δὲν γνωρίζετε, Σεβασμιώτατε, ὅτι κάθε τι ποὺ εἶναι ξένο πρὸς τὴν Ἀποκαλυφθεῖσα Ἀλήθεια, ὅπως αὐτὴ ἐκφράζεται ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία μας μέσῳ τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεως, εἶναι αἵρεση; Ὁ Μ. Ἀθανάσιος κατηγορηματικὰ ἀποφαίνεται ὅτι «αἱρετικὸς ἐστι συκοφάντης καὶ κατήγορος ἀληθείας. Αἵρεσις ἐστὶν ἡ ψευδὴς ὑπόληψις τοῦ μὴ ὄντος».

Λοιπόν, ζωή χωρίς Χριστό δέν εἶναι ζωή.


Λοιπόν, ζωή χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή. Πάει, τελείωσε. Αν δε βλέπεις το Χριστό σε όλα σου τα έργα και τις σκέψεις, είσαι χωρίς Χριστό.
Πως το κατάλαβες;
Θυμάμαι κι ένα τραγούδι.
«Συν Χριστώ πανταχού, φόβος ουδαμού».
Το ‘ χετε ακούσει; Ε; Το λένε τα παιδιά, δε το θυμάμαι.
Λοιπόν, έτσι πράγματι πρέπει να βλέπωμε το Χριστό. Είναι φίλος μας, είναι αδελφός μας, είναι ό,τι καλό και ωραίο. Είναι το παν. Αλλά είναι φίλος και το φωνάζει: «Σας έχω φίλους, βρε, δεν το καταλαβαίνετε; Είμαστε αδέλφια. Βρε εγώ δεν είμαι… δεν βαστάω την κόλαση στο χέρι, δεν σας φοβερίζω, σας αγαπάω. Σας θέλω να χαίρεσθε μαζί μου τη ζωή». Κατάλαβες;
Έτσι είναι ο Χριστός. Δεν έχει κατήφεια, ούτε μελαγχολία, ούτε ενδοστρέφεια, που ο άνθρωπος σκέπτεται ή βασανίζεται από διαφόρους λογισμούς και διάφορες πιέσεις, που κατά καιρούς στη ζωή του τον τραυμάτισαν.
Ο Χριστός είναι νέα ζωή. Πως το λέω; Ο Χριστός είναι το παν. Είναι η χαρά, είναι η ζωή, είναι το φως, το φως το αληθινόν, που κάνει τον άνθρωπο να χαίρεται, να πετάει, να βλέπει όλα, να βλέπει όλους, να πονάει για όλους, να θέλει όλους μαζί του, όλους κοντά στο Χριστό.
Όταν εμείς βρίσκουμε κάποιονε θησαυρό ή ό, τι άλλο, δεν θέλομε να το λέμε πουθενά. Ο Χριστιανός όμως, όταν βρει το Χριστό, όταν γνωρίσει το Χριστό, όταν ο Χριστός εγκύψει μέσα στην ψυχούλα του και τον αισθανθεί, θέλει να φωνάζει και να το λέει παντού, θέλει να λέει για το Χριστό, τι είναι ο Χριστός.

Ἡ Δικαιοσύνη «ἐναυάγησε» τὰ σχέδια τῶν χριστιανομάχων!



ΗΡΘΕ ὅμως ἡ ἱστορικὴ ἀπόφαση τῆς Ὁλομέλειας τοῦ Συμβουλίου Ἐπικρατείας, ὡς «βόμβα μεγατόνων, γιὰ νὰ ἀποφανθεῖ τελεσίδικα, ὅτι ἡ Πολιτεία ὀφείλει νὰ μεριμνᾶ γιὰ τὴν ὀρθόδοξη μόρφωση καὶ κατάρτιση τῶν ὀρθοδόξων μαθητῶν, ὅπως (σκανδαλωδῶς) ἔκανε γιὰ τοὺς ἑτερόδοξους καὶ ἀλλόθρησκους μαθητὲς καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀκύρωσε τὶς κανονιστικὲς ἀποφάσεις Φίλη – Γαβρόγλου, ἐπαναφέροντας τὸν ὁμολογιακὸ – κατηχητικὸ χαρακτήρα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν!
Τὸ Ἀνώτατο Ἀκυρωτικὸ Δικαστήριο δικαίωσε, μὲ τὸν πλέον πανηγυρικὸ τρόπο, τὶς ἀπόλυτα δικαιολογημένες ἀντιδράσεις τῶν ὀρθοδόξων, μαθητῶν, ἐκπαιδευτικῶν καὶ γονέων, οἱ ὁποῖοι ζητοῦσαν τὸ αὐτονόητο: νὰ τοὺς συμπεριφέρεται τὸ Κράτος ὅπως στὴν μειοψηφία τῶν ἑτεροδόξων καὶ ἀλλοθρήσκων!

Περί τῶν ἑπτά προσευχῶν τοῦ ἡμερονυκτίου

Έκαστος χριστιανός, είτε κληρικός, είτε λαϊκός, οφείλει να προσεύχεται πάντοτε κατά το υπό του Κυρίου λεγόμενον, «γρηγορείτε και προσεύχεσθε...» (Μάρκ. ιδ' 38), και όπως ο Απόστολος Παύλος λέγει: «αδιαλείπτως προσεύχεσθε, εν παντι ευχαριστείτε» (Α' Θεσσαλ. ε' 17, 18). 
Τούτο δε επιτυγχάνεται διά της καθορισθείσης υπό της Εκκλησίας ημερονυκτίου προσευχής ως ακολούθως.
Η εκκλησιαστική ημέρα της προσευχής αρχίζει από του Εσπερινού της μιας ημέρας και λήγει την επομένην με την Απόλυση της Θ' 'Ωρας τηςημέρας ταύτης, ή οποία κατά το τυπικόν της Μεγάλης Εκκλησίας είναι το τέρμα, ήτοι η σφραγις της ήδη εκκλησιαστικώς ληγούσης ημέρας, ήτις ήρξατο από του χθεσινού Εσπερινού.
Ώστε εκκλησιαστική ημέρα θεωρείται το χρονικό διάστημα από του Εσπερινού της μιας ημέρας μέχρι της Απολύσεως της Θ' Ώρας της επομένης και ούτω καθεξής.
Αί ώραι της ακολουθίας της ημέρας, κατ' αλληλοδιάδοχον μορφή ανακυκλούμεναι εν πάσαις ταις ημέραις του ενιαυτού, προσδιορίζονται τυπικώς και εκκλησιαστικώς ως ώραι προσευχής και αναγωγικώς ορίζουσι την έννοια και την σημασία αυτών και την πνευματικην συνάρτησιν αυτών προς τον καθολικόν πνευματικό σκοπό.
Ιστέον, ότι οι θείοι και ιεροί υμνογράφοι και υμνωδοί της εκκλησίας συνέθεσαν και εμελοποίησαν τη εμπνεύσει του Αγίου Πνεύματος τας ακολουθίας του ημερονυκτίου, περιλαμβάνοντες τους διαφόρους ψαλμους και τα διάφορα τροπάρια, κανόνας κλπ., τα οποία όντως ανταποκρίνονται συμβολικώς προς τα εν εκάστη προσευχή και εν εκάστη ημέρα ιστορούμενα περιστατικά και προς τον δι' αυτής επιδιωκόμενον σκοπό και την επιζητουμένην ωφέλειαν υπό πάντων των προσευχομένων.

Ἐπιτέλους ὅλη ἡ ἀλήθεια γιά τό μεταναστευτικό!


Επιτέλους ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ για το ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ - ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΓΩΝΑ από την Ι. Μητρόπολη Πειραιώς !!!

Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Θεολόγων διοργανώνει Διεθνές Θεολογικό Συνέδριο μέ θέμα «Ὀρθόδοξη Θεολογία καί Παιδεία: Ἡ συμβολή τοῦ Ἁγίου Ι. Πόποβιτς καί τοῦ π. Γ. Φλορόφσκυ» [15 και 16 Νοεμβρίου 2019]




ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΝΩΣΙΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ

ΔΙΕΘΝΕΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

Ἡ Πανελλήνιος Ἕνωσις Θεολόγων (ΠΕΘ), διοργανώνει Διεθνές Θεολογικό Συνέδριο, πού θά διεξαχθεῖ τήν Παρασκευή καί τό Σάββατο 15 και 16 Νοεμβρίου 2019 στό ξενοδοχεῖο ΤΙΤΑΝΙΑ (Πανεπιστημίου 52 Ἀθήνα) μέ θέμα:

Ὀρθόδοξη Θεολογία καί Παιδεία:

Ἡ συμβολή τοῦ Ἁγίου Ι. Πόποβιτς καί τοῦ π. Γ. Φλορόφσκυ

Στό συνέδριο θά συμμετάσχουν Εἰσηγητές ἀπό τή Ρωσία, Σερβία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Γερμανία, Κύπρο, Ἀμερική και Ἑλλάδα, τιμώντας τούς κορυφαίους ὀρθόδοξους Θεολόγους,

(40) ἔτη μετά τήν εἰς Κύριον ἐκδημία τους (†1979)

Θά κληθούν νά τιμήσουν τό Συνέδριο, μέ τήν παρουσία τους, ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος, ὁ Σεβασμιώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Εἰρηναῖος καί ἅπαντες οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί τῆς Κρήτης, οἱ ἐκπρόσωποι τῆς ἑλληνικής πολιτείας, καθώς καί ἐκπρόσωποι ἐκ τοῦ ἐκπαιδευτικοῦ χώρου.

Γιά ὅσους ἀπό τούς ἐκπαιδευτικούς τῆς Πρωτοβάθμιας καί Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης, ἐπιθυμοῦν νά συμμετάσχουν στό Συνέδριο, θά ζητηθεῖ ἀπό τό Ὑπουργεῖο Παιδείας ἄδεια ἀπουσίας ἀπό τό σχολεῖο τους.

Θά χορηγηθεῖ βεβαίωση συμμετοχῆς γιά τούς ἐνδιαφερούμενους συνέδρους.

Ἡ συμμετοχή στό Συνέδριο θά εἶναι δωρεάν.

Η πρόσκληση ΕΔΩ με σε εκτυπώσιμη μορφή.

Τό μήνυμα τῆς ἡμέρας

"Είναι προτιμότερο να σε προσβάλλει κάποιος, παρά να προσβάλλεις εσύ κάποιον άλλο. Διότι αν αντέξουμε μια προσβολή, μπορούμε να διατηρήσουμε την ειρήνη μας’ αν όμως προσβάλλουμε κάποιον, η συνείδησή μας δεν θα μας επιτρέψει να έχουμε ειρήνη." 

γ. Θαδδαίος Βιτόβνιτσας


https://epanosifi.blogspot.com/2019/11/blog-post_8.html

Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2019

Πῶς εἶναι οἱ κατά Θεόν συναναστροφές μέ τόν κόσμο 2, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Πῶς εἶναι οἱ κατά Θεόν συναναστροφές μέ τόν κόσμο 2, Ἀββᾶ Δωροθέου-Ἀσκητικά,19-11-2008, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

Ἀγαπάτε τούς ἐχθρούς ὑμῶν – Οἱ Ἅγιοι μιμοῦνται τον Χριστό….

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει ότι από τον λόγο του Χριστού «Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι», έμαθε ο πρωτομάρτυρας Στέφανος να πει για τους λιθοβολιστές του: «Κύριε μη στήσεις αυτοίς την αμαρτίαν ταύτην…».
Και όλοι γενικά οι Άγιοι, ως μιμητές του Χριστού και ακόλουθοι, από αυτόν τον λόγο έμαθαν να συγχωρούν τους εχθρούς τους».
«Όλοι οι Άγιοι, ενώ υπέφεραν, μακροθυμούσαν, χωρίς να ανταποδίδουν το κακό σε κανένα και χωρίς να οργίζονται. Και ενώ τους φόνευαν, τους λιθοβολούσαν, τους κατέκαιγαν, τους έπνιγαν ή τους κατέκοβαν, εκείνοι μακροθυμούσαν προς τους δημίους και προσδέχονταν γι’ αυτούς, για να συγχωρηθούν» (Αββάς Ησαϊας).
Η αγάπη ανοίγει το δρόμο της αγιότητας. «Όλοι οι Άγιοι γίνονται όμοιοι με το Θεό με την υπερχείλιση της αγάπης τους και της φιλανθρωπίας προς όλους».
Αυτό το σημείο επιδιώκουν να έχουν οι Άγιοι για να εξομοιωθούν με τον Θεό: Την τέλεια αγάπη προς τον πλησίον… Διότι όταν κάποιος αποκτήσει την αγάπη, ενδύεται μαζί με αυτήν και τον ίδιο τον Θεό.
Ας δούμε ένα παράδειγμα.

Γιατί τόσο μίσος ἐναντίον τῶν Χριστιανῶν; Ρώτησε ὁ Μοναχός τούς Δαίμονες

Κάποτε με είχε επισκεφθεί ένας μεγαλόσχημος μοναχός από το Άγιον Όρος. Ήταν 7 το απόγευμα. Έδειχνε άνθρωπο τρομοκρατημένο. Λες και είχε ιδεί φάντασμα. Πράγματι, δεν είχα πέσει και πολύ έξω.
Όπως προχωρούσε η συζήτηση, ίσχυρίζετο πώς οι δαίμονες έχουν την ικανότητα να παρουσιάζονται στους ανθρώπους ακόμη και αισθητά.
– Και τούς έχετε δει; Τον ρώτησα.
– Ναι. Ναι. Τούς είδα με τα ίδια μου τα μάτια, όπως βλέπω τώρα εσένα. Μετά την θεία λειτουργία γύρισα στον κελί μου. Είπα να ξαπλώσω για λίγο, μέχρι να σημάνει η ώρα για φαγητό. Ή πόρτα του κελιού μου ήταν κλειστή και κλειδωμένη. Και, να σου, ξαφνικά, βλέπω δύο μαύρες φιγούρες να στέκονται μέσα στον κελί μου. Από πού τάχα μπήκαν; σκέφτηκα. Και άκουσα τον ένα να λέγει στον άλλο:
«Έλα, έλα γρήγορα, να τον σκοτώσουμε, τώρα πού είναι μόνος του!» Κατατρομαγμένος ανοίγω διάπλατα τα μάτια, μήπως και ονειρεύομαι. «Μα είναι ξύπνιος», είπε ό άλλος. «Και τί πειράζει; Φέρε το γρήγορα εδώ». Τούς είδα να μεταφέρουν ένα τεράστιο σεντόνι. «Γρήγορα ρε, ρίξε το επάνω του. Θα νομίσουν ότι πέθανε από ασφυξία». Στα λόγια αυτά ανασηκώθηκα. Έκαμα τον σταυρό μου και φώναξα, όσο άντεχαν τα πνευμόνια μου:
«Κύριε, Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησε με!»

Ἡ ὁσία Πελαγία Ἰβάνοβνα, διά Χριστόν σαλή, θεραπεύει ἀνίατη ἀρρώστια!

Οσία Πελαγία Ιβάνοβνα η διά Χριστόν σαλή.
Το 1873, για κάποια αιτία που μόνο εγώ ήξερα, το κεφάλι μου πονούσε πάρα πολύ, ιδιαίτερα το αριστερό μέρος. Από τις 3 Φεβρουαρίου ως τις 13 Ιουνίου δεν μπορούσα να βρω καμιά ανακούφιση στους πόνους μου.
Ακολούθησα κάθε θεραπευτική αγωγή αλλά, δυστυχώς, κανένας γιατρός δεν μπορούσε να με βοηθήσει.
(Σε μιαν άλλη επιστολή της η Μπερεζίνα γράφει: «Οι γιατροί γνωμάτευσαν πως η πάθησή μου ήταν τελείως ανίατη. Με συμβούλεψαν να κάνω παρακέντηση στο κρανίο και μου είπαν πως αυτό δε θα με θεράπευε, άλλα θα μείωνε την ένταση του πόνου.»)
Ήξερα όμως ότι την αρρώστια αυτή μου την έστειλε η ίδια η Παναγία, που της το ζήτησα στην προσευχή μου. Αλλά έτρεμα και στη σκέψη να πω κάτι τέτοιο. Ο πόνος ήταν αφόρητος, γι αυτό και ακολούθησα κάποια θεραπεία.
Μετά από πολλά αποφάσισα να πάω στο Σάρωφ, να βαφτιστώ στην πηγή του αγίου Σεραφείμ. Εκεί ένιωσα κάποια ανακούφιση από τους πόνους. Τη νύχτα, μετά το βάφτισμα, μπόρεσα να κοιμηθώ. Το πρωί όμως τα ίδια. Ο πόνος ξανά ‘ρθε.
Στην απελπισία μου πήγα στο μοναστήρι του Ντιβέγεβο, κατ’ ευθεία στην Πελαγία Ιβάνοβνα [μοναχή διά Χριστόν σαλή]. Στην πρώτη μας συνάντηση με κοίταξε επίμονα, αυστηρά.

Κατεπείγουσα ἔκκληση πρός τόν εὐσεβή λαό καί κλῆρο τῆς Ἱ.Μ. Πατρῶν




Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί και πατέρες της Ι.Μ. Πατρών.

Σας παρακαλώ ακούστε με προσεκτικά.
Βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας ανείπωτης τραγωδίας για τη Μητρόπολή μας.
Όπως ίσως γνωρίζετε, στην πρόσφατη σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας
της Ελλάδος, κατόπιν σχετικής συζητήσεως ως προς το Ουκρανικό ζήτημα, αποφασίστηκε με πραξικοπηματικό και αντικανονικό τρόπο από μερίδα Ιεραρχών, η αναγνώριση της -μέχρι πρότινος- σχισματικής Εκκλησίας της Ουκρανίας (OCU) ως επίσημης Εκκλησίας του κράτους αυτού, στην θέση της μέχρι τότε -νόμιμης και- αναγνωρισμένης παγκοσμίως Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, η οποία ποιμαίνεται από τον καθόλα νόμιμο επίσκοπο κ. Ονούφριο.
Απόρροια των παρανόμων αυτών ενεργειών, είναι η προσκυνηματική εκδρομή της σχισματικής εκκλησίας της Ουκρανίας που θα πραγματοποιηθεί τις επόμενες ημέρες στην χώρα μας, με απώτερο σκοπό την βεβήλωση των βασικών ιερών προσκυνημάτων μας και τον διεθνή πνευματικό διασυρμό της χώρας μας.
Του προσκυνήματος θα ηγηθούν οι «ιεράρχες», Συμεών Σοστάσκυ [Simeon Shostasky] και Αλεξάντερ Ντραμπίνκο [Alexander Drabinko], οι οποίοι εγκατέλειψαν την κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας για να προσχωρήσουν στην σχισματική εκκλησία (OCU).
Δυστυχώς κάποιοι από τους προορισμούς τους αφορούν και ιερούς τόπους της Μητροπόλεώς μας. [1]
Συγκεκριμένα θα επισκεφθούν την Πέμπτη 14 Νοεμβρίου στις
07:30 το νέο ιερό ναό του Αγίου Ανδρέα (κατά την Θεία Λειτουργία)
11:00 την Ιερά Μονή Ομπλού.
Έρχονται απρόσκλητοι; Σαφέστατα όχι. Τέτοιες ενέργειες δεν γίνονται ποτέ εν αγνοία και χωρίς άδεια της οικείας Μητρόπολης. Εξάλλου η κίνηση αυτή έχει δημοσιοποιηθεί αρκετές ημέρες στα σχετικά Μ.Μ.Ε. χωρίς καμία αντίδραση από την Μητρόπολή μας.

Οἱ μετάνοιες κάνουν καί στό σῶμα τό ἀντίστοιχο φυσικό καλό, ὅπως καί στήν ψυχή

Συμβουλές Αγίου Πορφυρίου. Η αξία των μετανοιών

Μία νέα ψηλή πήγαινε κάθε τόσο στον Γέροντα, να τον συμβουλευθεί σε πολλά από τα νεανικά της θέματα.
Όπως μας έλεγε, της άρεσε η γυμναστική άσκηση, πράγμα που την ξεκούραζε, μετά από το φόρτο των μαθημάτων.
Ο Γέροντας Πορφύριος, που είχε το χάρισμα να συμβουλεύει ακόμη και τους επιστήμονες στον κλάδο που εξειδικεύοντο, της υπέδειξε ότι δεν μπορεί να υπάρξει καλύτερη άσκηση από τις μετάνοιες των χριστιανών, όταν μετά που κάνουμε το σταυρό μας γονατίζουμε και αφού αγγίσουμε με το πρόσωπό τη γη, σηκωθούμε όρθιοι και το επαναλάβουμε αυτό και πάλιν και πάλιν, ενώ εσωτερικά η ψυχή αναστενάζει προς τον Θεό, προφέροντας τα λόγια του τελώνη,» Ο Θεός ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ».
Επίσης λέγουμε και όποια άλλη αυτομεμψία θα μας φώτιζε το Πνεύμα το Άγιο.
Έτσι, της έλεγε ο Γέροντας, θα μπορούσε να αντικαταστήσει ένα μεγάλο μέρος του χρόνου, που σπαταλούσε στις γυμναστικές ασκήσεις, με τις μετάνοιες.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς καὶ ἡ ἀντίδρασή του ὅταν ἔμαθε γιὰ τὶς σατανικὲς ἐκδηλώσεις τοῦ Halloween

Στὴν Ἀμερικὴ ὑπάρχει ἕνα ἔθιμο κατὰ τὸ ὁποῖο διοργανώνουν πανηγυρισμοὺς Halloween ὅπου οἱ νέοι βρίσκουν τὴν εὐκαιρία νὰ ντυθοῦν μὲ στολὲς μάγων, δαιμόνων, φαντασμάτων καὶ νὰ ἐπικαλοῦνται σκοτεινὲς δυνάμεις....
Μία ὁμάδα Ρώσων διοργάνωσαν μία τέτοια ἐκδήλωση, ἕνα σαββατόβραδο, ἐνῶ στὸν καθεδρικὸ Ναό τοῦ Σὰν Φρανσίσκο γινόταν ἡ πρώτη ὁλονυκτία πρὸς τιμὴν τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κροστάνδης.
Μὲ λύπη παρατήρησε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς ὅτι πολλοὶ ἔλειπαν ἀπὸ τὴν ὁλονυκτία. Μετὰ ἀπὸ τὴν ἀκολουθία λοιπὸν πῆγε στὸν χῶρο ὅπου ἤξερε ὅτι θὰ γινόταν ἡ χοροεσπερίδα, μπῆκε στὴν αἴθουσα ἀφήνοντας ἔκπληκτους τούς παρευρισκομένους μὲ τὴν παρουσία του ἐκεῖ !

Ἡγουμένη Θέκλα: «Οἱ λαϊκοί μέ ράσα πού παριστάνουν τούς ἱερεῖς καί ἐπισκόπους, δέν ἐπιτρέπεται νά εἰσέλθουν στό Μοναστήρι»


Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr
Να χεις την ευχή μου οσιοτάτη γερόντισσα Θέκλα. Είμαστε μαζί σου. Ο άγιος Νεκτάριος να σε χαριτώνει! Σε περίπτωση που ο επίσκοπος θα κινηθεί εναντίον σου θα είναι άνανδρος. Θα είμαστε στο πλευρό σου. Μακάρι να γίνεις παράδειγμα φωτεινό προς μίμηση.σχολιασμός π.Νικολάου Μανώλη, από εδώ
Η Καθηγουμένη μοναχή Θέκλα της Ιεράς γυναικείας Μονής Αγίου Μηνά ως παλικάρι του Χριστού έκλεισε τις πύλες του μοναστηριού για τους σχισματικούς της Ουκρανίας!
Είπε χαρακτηριστικά:

Μνημόνευσε τόν ΨευδοΚιέβου Ἐπιφάνιο ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος

Μνημόνευσε τον Κιέβου Επιφάνιο ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος
Το όνομα του Μητροπολίτη Επιφανίου Κιέβου ακούστηκε για πρώτη φορά στον καθεδρικό ναό της Αθήναςαπό τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, ο οποίος μνημόνευσε το όνομα του νέου Προκαθημένου της Εκκλησίας της Ουκρανίας, στα Δίπτυχα κατά τη διάρκεια της σημερινής αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας.

Γέρων Ἐφραίμ Κατουνακιώτης: «Ἡ δικαιολογία δὲν εἶναι γραμμένη στὴ Γραφή. Οἱ ἅγιοι ὄχι μόνο δὲν δικαιολογοῦνται, ἀλλὰ ...



Γέρων Ἐφραίμ Κατουνακιώτης: «Ἡ δικαιολογία δὲν εἶναι γραμμένη στὴ Γραφή. Οἱ ἅγιοι ὄχι μόνο δὲν δικαιολογοῦνται, ἀλλὰ ὑποφέρουν ἑκουσίως γιὰ τοὺς ἄλλους»

https://paraklisi.blogspot.com/2019/10/blog-post_720.html

13 Νοεμβρίου. ♰ Ἰωάννου ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Χρυσοστόμου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ. Τοῦ ἱεράρχου. 13 Νοεμ. (Ἑβρ. ζ΄ 26 - η΄ 2).
Εβρ. 7,26           Τοιοῦτος γὰρ ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος,
Εβρ. 7,26                  Διότι τέτοιος τέλειος και αιώνιος Αρχιερεύς μας εχρειάζετο, όσιος, χωρίς κανένα ίχνος κακίας και πονηρίας, αμόλυντος από κάθε σπίλον αμαρτίας, χωρισμένος και εντελώς διάφορος με την αγιότητά του από τους αμαρτωλούς και ο οποίος έχει ανυψωθή πάρα πάνω από τους ουρανούς, εις τα δεξιά του Πατρός και Θεού,

Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2019

Ἀπό τά διδάγματα τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἀμμωνᾶ

Υπάρχουν τέσσαρα κακά, και εάν ο άνθρωπος έχει ένα απ' αυτά, ούτε να μετανοήσει μπορεί ούτε η προσευχή του να εισακουσθεί από τον Θεό.
Πρώτο κακό είναι η υπερηφάνεια. Ο υπερήφανος νομίζει ότι ζει καλά, ότι η διαγωγή του αρέσει στον Θεό και στους ανθρώπους, ότι πολλοί ωφελούνται με την συναναστροφή του και ότι ταυτόχρονα με την αναχώρησή του στην έρημο απαλλάχτηκε από πολλές αμαρτίες. Δεν κατοικεί ο Θεός στον άνθρωπο πού σκέπτεται έτσι. Ο μοναχός πρέπει μάλλον να θεωρεί τον εαυτό του κατώτερο από τα άλογα ζώα και να πιστεύει ότι τα έργα του δεν ευχαριστούν τον Θεό. Άλλωστε  ελέχθη από προφήτη: « Πάσα δικαιοσύνη ανθρώπους ως ράκος αποκαθημένης εστίν ενώπιον αυτού» (πρβλ. Ήσ. ξδ' 6). Και αν δεν πιστέψει πραγματικά η ψυχή ότι είναι πιο ακάθαρτη από τα ζώα, τα πουλιά και τα σκυλιά, ο Θεός δεν εισακούει την προσευχή της. Και τούτο, διότι τα ζώα, τα πουλιά και σκυλιά, ουδέποτε αμάρτησαν ενώπιον του Θεού και δεν θα δικασθούν στην Κρίσι. Είναι λοιπόν φανερό ότι ο αμαρτωλός είναι ελεεινότερος από τα ζώα. Τον συμφέρει, σαν τα ζώα, να μην αναστηθεί ούτε να δικασθή στην Κρίσι. Τα ζώα δεν κατακρίνουν και δεν υπερηφανεύονται. Επί πλέον αγαπούν εκείνους πού τα τρέφουν. Ο άνθρωπος όμως δεν αγαπά, όπως οφείλει, τον Θεό, πού τον έπλασε και τον τρέφει.
Δεύτερο κακό είναι η μνησικακία. Εάν κάποιος μνησικακή εναντίον οποιουδήποτε ανθρώπου, ακόμη και εναντίον εκείνου πού τυχόν τον τύφλωσε, τότε η προσευχή του δεν ανεβαίνει προς τον Θεό. Θα είναι πλάνη να πιστέψει πώς θα ελεηθεί ή θα συγχωρηθεί, ακόμη κι αν αναστήσει νεκρούς.
Τρίτο κακό είναι η κατάκριση. Εκείνος πού κατακρίνει άνθρωπο αμαρτωλό, είναι και αυτός αξιοκατάκριτος, ακόμη κι αν θαυματουργή. Ο Χριστός είπε: «Μην κρίνετε και ου μην κριθήτε» (πρβλ. Ματθ. ζ' 1). Πρέπει λοιπόν να μην κρίνει ο χριστιανός κανένα.

Στά ὑλικά ἀγαθά δέν ὑπάρχει ἡ εὐτυχία

Κάποτε ένας Ιεραπόστολος βρήκε έναν πλούσιο, που κατοικούσε στην εξοχική του βίλα, σε μια τοποθεσία που ήταν πραγματικός "παράδεισος".
Θέλησε ο Ιεραπόστολος να μιλήσει μαζί του και να του πει, ότι αυτό καθ' αυτό το κτήμα με όλα τα κομφόρ και την άνεση, δεν είναι η πραγματική ζωή...
Του λέει λοιπόν:
- Αδερφέ, είναι αλλιώς ο παράδεισος. Αν ήθελες να σου έλεγα δύο λόγια για αυτόν τον παράδεισο, που ετοίμασε για εμάς ο Χριστός.
- Όχι αγαπητέ μου, μην κάνεις τον κόπο, απάντησε ο πλούσιος. Δεν είμαι διατεθειμένος να ακούσω για κανέναν παράδεισο. Για μένα, αυτός είναι ο παράδεισος και δεν πιστεύω σε κανέναν άλλον παράδεισο!
Του μίλησε κατά τέτοια έννοια ο πλούσιος, που απέκλεισε κάθε συζήτηση. Έτσι ο Ιεραπόστολος έφυγε.
Έπειτα από πολλά χρόνια ήρθαν τα πράγματα έτσι, ώστε αυτός ο Ιεροκήρυκας να περάσει ξανά από εκείνο το μέρος.
Πήγε σε εκείνο το ωραίο κτήμα, προχώρησε μέσα και είδε από μακριά αυτόν τον πλούσιο να αναπαύεται στην βεράντα, ο τότε ευτυχισμένος... Τον είδε μαραμένο, στενοχωρημένο, θλιμμένο, ήταν αγνώριστος!

Ἐνημέρωση ἀπό τό ἱστολόγιο http:// hristospanagia3.blogspot.gr γιά τίς 7-11-2019 ἕως 9-11-2019.

 

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ Πατέρες καί ἀδελφοί 
Δόξα τῇ Ἁγίᾳ καί ὁμουσίῳ καί ζωοποιῷ καί ἀδιαιρέτῳ Τριάδι πάντοτε νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων
Εἴθε ὁ Πανάγιος Τριαδικός Θεός μας, ὁ Πατήρ, ὁ Υἱός καί τό Ἅγιον Πνεῦμα, νά εὐλογεῖ τήν ζωή μας.
Εἴθε καί ἐμεῖς νά δεχόμαστε τήν εὐλογία Του ζώντας μέ μετάνοια, ταπείνωση, ἀγάπη, ἀδιάλειπτη προσευχή, κατά Χριστόν ἄσκηση καί τακτική συμμετοχή στά Ἅγια Μυστήρια. 

Λαμβάνετε ατό τό μήνυμα ς νημέρωση πό τό στολόγιο 
http://hristospanagia3.blogspot.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr γιά τίς 7-11-2019 ἕως 9-11-2019

1) Ἐνημέρωση ἀπό τό ἱστολόγιο: http://hristospanagia3.blogspot.gr


Δύο ἄγγελοι πού πετοῦσαν ἀπό τήν Ἀνατολή κρατοῦσαν τό Θεῖο Βρέφος στά χέρια τους!


ΣΤΑΡΕΤΣ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ ΤΗΣ ΛΑΒΡΑΣ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ

~ Ήταν παραμονές του νέου έτους……………… Είχε προσηλωμένο το πνεύμα του με ευσεβή ενατένιση στον νηπιάσαντα Θεό, «τον οκταήμερον κατά την Μητέρα, τον άναρχον κατά τον Πατέρα».
Συλλογιζόταν πόσο χαριτωμένος θα ήταν ο μικρός Ιησούς, «υπέρ πάντας τους υιούς των ανθρώπων».
Με αυτές τις άγιες σκέψεις βυθίστηκε σε απαλό ύπνο, και να ! δύο άγγελοι που πετούσαν από την ανατολή, κρατούσαν το θείο Βρέφος στα χέρια. Κατέβηκαν και τον άφησαν μπροστά στον κατάπληκτο στάρετς.

Ἔχει σχέση ἡ σχισματική "ἐκκλησία" τῆς Οὐκρανίας μέ Ναζί καί SS;

Κάθε χρόνο στην Ουκρανία εορτάζεται η επέτειος των γενεθλίων της μεραρχίας Galicia των SS και του μέλους της, του "ήρωα" Dmytro Paliiv μεταφραστή του Heinrich Himmler.

Ο συγκεκριμένος ήταν ένας από τους ιδρυτές μιας μονάδας SS και καταδικάστηκε από το Δικαστήριο της Νυρεμβέργης.
Σε κάποιο απόσπασμα των λόγων του αναφέρει : « Οι Γερμανοί μας δίνουν την ευκαιρία να δημιουργήσουμε μια μεραρχία, μας βοηθούν με τις επαγγελματικές (στρατιωτικές) δυνάμεις, το υλικό και την εμπειρία. Το καθήκον μας είναι να αποδείξουμε ότι πραγματικά αξίζουμε τη βοήθεια των Γερμανών στη δημιουργία όχι μιας, αλλά δέκα μεραρχιών».
Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται έξω από το σπίτι του συγκεκριμένου ήρωα των SS, στο χωριό Perevozets κοντά στο Kalush και κάθε χρόνο παίρνουν μέρος και "ευλογούν" την συγκεκριμένη επέτειο οι αποσχηματισμένοι κληρικοί που σήμερα προσπαθούν να εμφανίσουν σαν επίσημη εκκλησία της Ουκρανίας.
Καμαρώστε τους.

Ἡ εὐθύνη τῶν γονέων γιά τήν ἀνατροφή τῶν παιδιῶν

Ακούω πολλές φορές να λένε "Τα παιδιά μας είναι κακά, δεν μας ακούν, είναι άτακτα, βρίζουν" κλπ. Πώς θέλετε,αγαπητοί μου, να γίνουν τα παιδιά σας καλά, όταν εσείς τις Κυριακές και τις γιορτές δεν πηγαίνετε στην Εκκλησία, αλλά πηγαίνετε στα καφενεία, στα οινοπωλεία, στους κινηματογράφους, στα θέατρα και στα γήπεδα, και συζητάτε άκαιρες συζητήσεις και κατηγορείτε και κατακρίνετε τον έναν και τον άλλον, και παίζετε χαρτιά και μεθάτε;
Πώς είναι δυνατόν τα παιδιά σας να γίνουν καλοί άνθρωποι, όταν εσείς οι ίδιοι, πολλές φορές μπροστά στα παιδιά σας θυμώνετε και βρίζετε τα θεία; Όταν αρπάζετε τα ξένα και αδικείτε τους άλλους; Όταν κλέβετε και λέτε ψέματα όταν συκοφαντείτε και επιορκείτε; Όταν έχετε όλο σας το νου και την προσπάθεια στα υλικά πράγματα, ενώ για την ψυχή σας καθόλου δεν φροντίζετε ούτε ένα εξομολογείστε, ούτε να μεταλαμβάνετε, ούτε να προσεύχεστε, ούτε να μελετάτε βιβλία ηθικά και
θρησκευτικά;
Βγάλτε το από το νου σας. Είναι αδύνατο να γίνουν τα παιδιά σας καλοί άνθρωποι, αν εσείς οι γονείς δεν τους δώσετε το καλό παράδειγμα. Και αν ποτέ έτυχε από κακούς γονείς να γίνουν καλά παιδιά αυτό είναι σπάνιο. Το καλό δέντρο παράγει καλούς καρπούς, και οι καλοί γονείς κάνουν καλά παιδιά.
Εκτός από το καλό παράδειγμα, έχουν καθήκον οι γονείς να εκπαιδεύουν τα παιδιά τους από την βρεφική τους ακόμη ηλικία. Να τα διδάσκουν τον φόβο του Θεού, να κόβουν τις κακές ορμές τους και τα ελαττώματα, όπου παρουσιάζονται να μην τα κολακεύουν και να μην τα κάνουν τα κακά θελήματα και τις ορέξεις τους. Όπως είναι το απαλόκερί που το πλάθεις όπως θέλεις και δέχεται ότι σφραγίδα του βάλεις, έτσι είναι και το μικρό παιδί- το διαπλάθεις όπως θέλεις. Στο άγραπτο χαρτί ότι γράψεις θα μείνει ανεξάλειπτο. Και το μικρό παιδί ότι μάθει και διδαχτεί από μικρό, αυτό θα έχει ανεξάλειπτο και όταν γεράσει. Στην μικρή και τρυφερή ηλικία δίδαξε, νουθέτησε το παιδί σου να θυμάται την διδασκαλία σου όταν γεράσει.

Τουλάχιστον...

Δυο φίλοι από την Αλεξάνδρεια έφτασαν μέχρι τα βάθη της ερήμου, ψάχνοντας για ένα σοφό και ευτυχισμένο άνθρωπο. Πραγματικά, μετά από πολύ καιρό, βρήκαν έναν άγιο ασκητή. Και τον ρώτησαν:
-Τι να κάνουμε, πάτερ, για να βρούμε την αληθινή ευτυχία; Βλέπουμε, ότι είσαι ο πιο κατάλληλος άνθρωπος πού μπορούμε να ρωτήσουμε. Γιατί φαίνεσαι ΑΛΗΘΙΝΑ ήρεμος και ευτυχισμένος. Μόνο πού εμείς
-γιατί να το κρύψομε;
-δεν μπορούμε να ζήσομε όπως εσύ...
Τότε εκείνος ο άγιος άνθρωπος, σηκώνοντας τα χέρια του προς τον ουρανό και με δάκρυα στα μάτια, τούς είπε:
-Αδέλφια μου, δεν χρειάζεται να ζείτε ακριβώς όπως εγώ, για να είσθε ΑΛΗΘΙΝΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ. Αλλά τι χρειάζεται;
* ΝΑ σκέπτεστε τον Θεό,τουλάχιστον όσο σκέπτεστε τούς ανθρώπους.
* ΝΑ φοβάσθε τον Θεό, τουλάχιστον όσο φοβάσθε τούς ανθρώπους.

12 Νοεμβρίου. Ἰωάννου τοῦ ἐλεήμονος, πατριάρχου Ἀλεξανδρείας. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ. Ἡμέρας. Τρ. κβ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Κλσ. β΄ 20 - γ΄ 3).
Κολ. 2,20           Εἰ οὖν ἀπεθάνετε σὺν τῷ Χριστῷ ἀπὸ τῶν στοιχείων τοῦ κόσμου, τί ὡς ζῶντες ἐν κόσμῳ δογματίζεσθε,
Κολ. 2,20                  Εάν, λοιπόν, έχετε αποθάνει μαζή με τον Χριστόν και έχετε απαλλαγή από τα στοιχειώδη και μάταια αυτά διδάγματα του Κοσμου, διατί, σαν να ζήτε ακόμη κοσμικήν ζωήν, δέχεσθε τα αυθαίρετα διδάγματα των ψευδοδιδασκάλων;

Τώρα ἔρχεται τό Ἅγιο Πνεῦμα. Θά δοῦμε ποιός θά Τό ὑποδεχθεῖ


Οι πιστοί που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά στο κελί του παρακάλεσαν τον Άγιο Γαβριήλ να τους διδάξει κάτι ψυχωφελές. Τότε εκείνος τους είπε:
- Τώρα έρχεται το Άγιο Πνεύμα. Θα δούμε ποιός θα Το υποδεχθεί.

Τό μήνυμα τῆς ἡμέρας

"Για τους ανθρώπους μεγάλη δόξα στη ζωή είναι η γνώση, αλλά και κακό για όσους την χρησιμοποιούν άσχημα." 

Αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος

https://epanosifi.blogspot.com/2019/10/blog-post_961.html

Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2019

Ἡ φυλακή τῆς ἀφῆς καί τά μαλακά στρώματα εἶναι αἰτία πολλῶν κακῶν, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ φυλακή τῆς ἀφῆς καί τά μαλακά στρώματα εἶναι αἰτία πολλῶν κακῶν, Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, Συμβουλευτικό Ἐγχειρίδιο, 7-11-2008, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

Μαρτυρίες ἐκείνων πού γνώρισαν τόν Ἅγ. Νεκτάριο καί ἔζησαν δίπλα του!



Ο π. Εμμανουήλ Γιαννούλης, εφημέριος του Ι. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου και Αγ. Διονυσίου, αφηγείται αυθεντικά περιστατικά από τον θαυματουργό βίο του προστάτη της Αίγινας

Η συμπεριφορά αυτού του κόσμου έχει την εξουσία να υποβιβάζει τον άνθρωπο και ο Αγιος Νεκτάριος, που τον τιμούμε στις 9 Νοεμβρίου, είχε υποστεί τις συνέπειες της εξουσίας του κόσμου. Αλλά η αληθινή εξουσία είναι εκείνη του εσταυρωμένου Θεού ή των εσταυρωμένων Αγίων Του. Η ανθρώπινη ιστορία συγκλονίζεται πάντα από τη δύναμη της πίστης. Ο τρόπος όμως με τον οποίο μεταδίδεται η πίστη παραμένει ένα μυστήριο. Μπορούμε μόνο να περιγράψουμε όμορφες ιστορίες πίστης και αυτό θα κάνουμε. 
Επισκεφθήκαμε το νησί όπου μόνασε ο Αγιος Νεκτάριος, την Αίγινα, και συνομιλήσαμε με τον ιερέα Εμμανουήλ Γιαννούλη, εφημέριο του Μητροπολιτικού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου και Αγίου Διονυσίου Αιγίνης, ο οποίος έχει κάνει έρευνα για τον Αγιο, συλλέγοντας μαρτυρίες από ανθρώπους που τον συναπάντησαν. 

Ἡ τυφλή Γερόντισσα Ξένη τῆς Αἰγίνης (1867-1923)

Κοιμήθηκε τὴν 1η Νοεμβρίου τοῦ 1923.

Εἶναι γνωστὴ σὲ ὅλους τοὺς Ἕλληνες ἡ Μονὴ τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου στὴν Αἴγινα. Πρόκειται γιὰ τὸ μοναστήρι ποὺ ἵδρυσε ὁ Ἅγιος τοῦ 20ου αἰῶνα μὲ δέκα νέες ποὺ τὸν ἀκολούθησαν ἀπὸ τὴν Ἀθήνα. Ἀνάμεσα σ᾿ αὐτὲς ξεχώριζε ἡ Χρυσάνθη Στρογγυλοῦ, μία τυφλὴ Κρητικοπούλα.
Γεννήθηκε τὸ 1867 στὰ Χανιὰ τῆς Κρήτης, ὅταν ἔβραζε ἡ κρητικὴ ἐπανάσταση γιὰ τὴν ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὸν τουρκικὸ ζυγό. Σὲ ἡλικία ἐννέα μηνῶν ἔχασε τὸ φῶς της ἀπὸ μηνιγγίτιδα. Οἱ γονεῖς τῆς Νικόλαος καὶ Μαρία, εὐσεβεῖς ἄνθρωποι τὴν φώτισαν μὲ τὸ χριστιανικὸ φῶς. Ἔτσι ὅταν ἡ τυφλὴ Χρυσάνθη ἦρθε στὴν Ἀθήνα, φιλοξενήθηκε ἀπὸ εὐσεβεῖς οἰκογένειες καὶ χάρη στὴν πνευματική της καλλιέργεια ἀγαπήθηκε ἀπ᾿ ὅλους. Πήγαινε τακτικὰ στὴν Ἐκκλησία, στοὺς Ταξιάρχες, στὸ Πολύγωνο. Φοροῦσε καλογερικά. Ἐκεῖ τὴ συναντοῦσε ἡ Αἰκατερίνα Ματθοπούλου, εὐσεβὴς καὶ εὔπορη. Ἦταν νύφη τοῦ π. Εὐσεβίου Ματθοπούλου. Ἐκεῖ σύχναζε ἡ εὐσεβὴς κόρη ὅπου καὶ ἐγνώρισε τὸν Ἅγιο Νεκτάριο, ποὺ εἶχε ἐπισκεφθεῖ τὸν σπίτι τῆς κ. Ματθοπούλου μετὰ ἀπὸ ἕνα μνημόσυνο. Ἀπὸ τότε ἡ κ. Χρυσάνθη μὲ μιὰ ὁμάδα καλῶν κοριτσιῶν εἶχαν γιὰ πνευματικὸ τοὺς πατέρα τὸν Ἅγιο Νεκτάριο. Οἱ πνευματικὲς συναντήσεις αὐτὲς γίνονταν στὸ σπίτι τῆς νύφης τοῦ π. Εὐσεβίου Ματθόπουλου. Τὶς ἀφοσιωμένες αὐτὲς καρδιὲς τὶς πυρπολοῦσε ὁ πόθος τῆς ὁλοκληρωτικῆς ἀφιερώσεως στὸ Θεό. Τὸ 1904 ὁ Σεβ. Νεκτάριος διάλεξε ἕνα μέρος στὴ θέση Ξάντος στὴν Αἴγινα ὅπου ὑπῆρχε ἄλλοτε ἡ Μονὴ τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς. Ἐκεῖ ἀποφάσισαν νὰ μείνουν ὁ Ἅγιος με τὶς 10 νέες.

Μὲ τὴν πνευματικὴ διαύγεια ποὺ διέκρινε τὸν Ἅγιο, ὅρισε γιὰ ἡγουμένη τὴν τυφλὴ Χρυσάνθη ποὺ μετονομάστηκε Ξένη μοναχή.
Ὑπάρχουν προφορικὲς μαρτυρίες πιστῶν Αἰγινητῶν, ὅπου καταδεικνύεται ὁ θαυμαστὸς βίος, τὸ προφητικὸ καὶ προορατικὸ χάρισμα τῆς γερόντισσας, ὅπως καὶ ἡ ἐκ μέρους τῶν συμμοναζουσῶν της βαθιὰ ἐμπιστοσύνη καὶ ἀφοσίωση ὡς πρὸς τὴν ὁσία. Οἱ ἐνθυμήσεις ποὺ ἔχουν διασωθεῖ εἶναι ἀπολύτως χαρακτηριστικές, παραθέτουμε ἐνδεικτικὰ ὁρισμένες ἀπὸ αὐτές:
«Ἦταν ἡ πρώτη ἡγουμένη τοῦ Μοναστηρίου» ἔλεγε ἡ Εὐαγγελία Μπέση. «Ἁγία γυναῖκα. Ἦταν προικισμένη μὲ πολλὲς ἀρετές. Ἐφάρμοζε κατὰ γράμμα τὶς συμβουλὲς τοῦ Σεβασμιότατου καὶ βοηθοῦσε καὶ τὶς ἀδελφὲς νὰ τὶς ἐφαρμόσουν καὶ αὐτές. Τὴν σέβονταν ὅλες. Εἶχε καὶ θαυμάσιο ποιητικὸ τάλαντο. Ἦταν θρησκευτικὴ ποιήτρια. Ἔγραφε ὕμνους στὸ Χριστό, στὴν Παναγία, στοὺς Ἁγίους. Ὑπέροχη ψυχή. Ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ».
Παρεμφερεῖς εἶναι καὶ οἱ ἐνθυμήσεις τοῦ Σωτηρίου Οἰκονόμου, μαθητοῦ τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου στὴν Ριζάρειο Σχολή, διηγεῖται μὲ ἔμφαση: «Ἁγία ψυχή! Μάλιστα ἀπορῶ πῶς δὲν τὴν ἀνακήρυξαν καὶ αὐτὴν ἁγία».

Ἡ σωτήρια ὑπομονή τῶν θλίψεων

Ένας από τους πατέρες διηγήθηκε ότι ήταν κάποιος γέροντας μέθυσος, που δούλευε όλη μέρα την ψάθα, την πουλούσε στο χωριό και όσα χρήματα έβγαζε τα έπινε.
Μετά από καιρό πήγε κάποιος αδελφός και έμεινε μαζί του. Δούλευε και αυτός κάθε μέρα την ψάθα, που την έπαιρνε και αυτήν ο γέροντας, την πουλούσε και έπινε όσα έβγαζε και από τις δυο, ενώ στον αδελφό έφερνε το βράδυ λίγο ψωμί.
Αυτό το έκανε τρία χρόνια, και ο αδελφός δεν του είπε τίποτε. Μετά όμως σκέφτηκε: «Να, είμαι γυμνός και το ψωμί μου το τρώω λιγοστό. Θα σηκωθώ λοιπόν να φύγω από εδώ».
Ωστόσο το ξανασκέφτηκε: «Πού να πάω; Ας καθίσω καλύτερα· γιατί εγώ για τον Θεό ζω κοινοβιακά». Και αμέσως του φανερώθηκε ένας άγγελος και του είπε: «Να μην πας πουθενά, γιατί αύριο θα έρθω για εσένα».
Την άλλη μέρα ο αδελφός παρακάλεσε τον γέροντα: «Πάτερ, σήμερα να μην πας πουθενά, γιατί θα έρθουν οι δικοί μου να με πάρουν». Όταν λοιπόν ήρθε η ώρα που έφευγε ο γέροντας, του είπε: «Δεν θα έρθουν σήμερα, παιδί μου, άργησαν». Εκείνος απάντησε: «Ναι, αββά, σίγουρα θα έρθουν». Και ενώ μιλούσε με τον γέροντα, ξεψύχησε.
Μόλις το είδε ο γέροντας, άρχισε να κλαίει και να λέει: «Αλίμονο, παιδί μου, εγώ ζω πολλά χρόνια μέσα στην αμέλεια, ενώ εσύ σε λίγον καιρό έσωσες την ψυχή σου με την υπομονή». Και από τότε διορθώθηκε και αυτός και έγινε καλός μοναχός.
✶✶✶
Κάποιος γέροντας έμενε στα κελλιά τα λεγόμενα ερημικά, έξω από την Αλεξάνδρεια, και ήταν πολύ οξύθυμος και μικρόψυχος.
Άκουσε γι’ αυτόν κάποιος αδελφός, νέος στην ηλικία, και έκανε συμφωνία με τον Θεό λέγοντας: «Κύριε, για όλα τα κοσμικά που έκανα, θα πάω και θα μείνω μαζί με τον γέροντα, να τον υπηρετώ και να τον περιποιούμαι». Ο γέροντας λοιπόν τον έβριζε καθημερινά σαν σκυλί.
Ο Θεός, βλέποντας την ταπείνωση και την υπομονή του αδελφού, έξι χρόνια μετά την υποταγή του στον γέροντα, του παρουσίασε στον ύπνο του κάποιον που κρατούσε ένα μεγάλο χαρτί, το μισό σβησμένο και το μισό γραμμένο, και το έδειχνε στον αδελφό λέγοντας: «Δες, το μισό χρέος σου το έσβησε ο Κύριος ο Θεός. Αγωνίσου και για τα υπόλοιπα».

Ὀρθόδοξα Χριστιανικά Σωματεῖα Ἀθηνῶν: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ γιά τό Ἑλληνικό Ἐκπαιδευτικό Πρόγραμμα Σεξουαλικῆς Ἀγωγῆς γιά τήν προσχολική καί τήν πρώτη παιδική ἡλικία, «Φρίξος»

Τα «Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία Αθηνών» αγρυπνώντας για το κρίσιμο ζήτημα της διαπαιδαγώγησης των παιδιών μας στα Ελληνικά Σχολεία και βάσει των τελευταίων εξελίξεων σχετικά με την προώθηση σε Νηπιαγωγεία της Χώρας Προγράμματος σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης των νηπίων, με τίτλο: «Παίζω με το Φρίξο και μαθαίνω για το σώμα μου και τις διαπροσωπικές σχέσεις», ενημερώνουμε για τα εξής.
Ο σκοπός του προγράμματος, σύμφωνα με τις συγγραφείς του, είναι να πληροφορήσει τα παιδιά του νηπιαγωγείου για θέματα ανθρώπινης σεξουαλικότητας κάνοντας αναφορές στο σώμα, στα γεννητικά όργανα, το βιολογικό και κοινωνικό (!) φύλο, την αναπαραγωγή, τις διαπροσωπικές σχέσεις. Οι υπεύθυνες του προγράμματος σε συνεντεύξεις τους, εκτός των άλλων, μίλησαν και για άλλες μορφές οικογένειας, όπως «με γονείς του ιδίου φύλου».
Είναι βασικό να σημειώσουμε ότι είναι τουλάχιστον αντιπαιδαγωγικό, η σεξουαλική «αγωγή», όπως αυτή προωθείται, να γίνεται σε αυτές τις τόσο ευαίσθητες ηλικίες οριζόντια και ισοπεδωτικά. Το κάθε παιδάκι έχει τη δική του ιδιοσυγκρασία, το δικό του χαρακτήρα και το δικό του βαθμό ωριμότητας, αλλά και τα δικά του ερεθίσματα και ενδιαφέροντα.

Ἡ κατάκριση εἶναι γεμάτη ἀπό ἀδικία

- Γέροντα, εύκολα κρίνω και κατακρίνω. - Η κρίση που έχεις, είναι, φυσικά, χάρισμα που σου έδωσε ο Θεός, αλλά την εκμεταλλεύεται το ταγκαλάκι και σε κάνει να κατακρίνης και να αμαρτάνης. Γι’ αυτό, μέχρι να εξαγνισθή η κρίση σου και να έρθη ο θείος φωτισμός , να μην την εμπιστεύεσαι. Όταν κανείς ασχολήται με άλλους και τους κρίνη, ενώ ακόμη δεν έχει εξαγνισθή η κρίση του, πέφτει συνέχεια στην κατάκριση. - Και πώς, Γέροντα, θα εξαγνισθή η κρίση μου; - Πρέπει να την λαμπικάρης. Μπορεί να έχης καλή διάθεση και μια δύναμη μέσα σου, αλλά πιστεύεις ότι κρίνεις πάντοτε σωστά. Η κρίση σου όμως είναι ανθρώπινη, κοσμική. Προσπάθησε να απαλλαγής από το ανθρώπινο στοιχείο, να αποκτήσης ανιδιοτέλεια, για να έρθη ο θείος φωτισμός και να γίνη η κρίση σου πνευματική, θεϊκή. Τότε κρίση σου θα είναι σύμφωνη με την δικαιοσύνη του Θεού και όχι με την ανθρώπινη δικαιοσύνη με την αγάπη και την ευσπλαχνία του Θεού και όχι με την λογική την ανθρώπινη. Μόνον ο Θεός κρίνει δίκαια, γιατί μόνον Αυτός γνωρίζει τις καρδιές των ανθρώπων. Εμείς, επειδή δεν ξέρουμε την δίκαιη κρίση του θεού, κρίνουμε «κατ’ όψιν», εξωτερικά, και γι’ αυτό πέφτουμε έξω και αδικούμε τον άλλον. Η ανθρώπινη κρίση μας δηλαδή είναι μια μεγάλη αδικία. Είδες τι είπε ο Χριστός: «Μη κρίνετε κατ’ όψιν, αλλά την δικαίαν κρίσιν κρίνατε». Θέλει πολλή προσοχή ποτέ δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πώς ακριβώς έχουν τα πράγματα. Πριν από χρόνια σε ένα μοναστήρι στο Άγιον Όρος ήταν ένας πολύ ευλαβής διάκος.

Ὅσιος Γαβριήλ τῆς Γεωργίας ὁ διά Χριστόν σαλός – ἀποφθέγματα Ὀρθόδοξης Ἐκκλησιολογίας (1ο μέρος)



Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr

Ο Όσιος Γέροντας Γαβριήλ της Γεωργίας, ο δια Χριστόν σαλός και ομολογητής, εκοιμήθει εν Κυρίω στις 2 Νοεμβρίου 1995.
Ας δούμε τη στάση του Οσίου για τις συμπροσευχές με τους αιρετικούς:
«Μακάρι να μου έρθει κάποιος αιρετικός ή Βαπτιστής ή Μάρτυρας του Ιεχωβά. Θα τους βάλω να καθίσουν, θα τους ταΐσω και θα τους διδάξω τον καλό λόγο. Αλλά εγώ δεν θα φάω μαζί τους. Δεν θα καθίσω με απίστους. Κι αν έρθει κάποιος, εσύ μη σηκώνεσαι. Μη δώσεις τη θέση σου. Άφησε τον να καθίσει με τον εαυτό του. Δεν πήγες εσύ, αυτός ήρθε και κάθισε δίπλα στους πιστούς. Γι’ αυτόν θα σηκωθούν όλοι;»
Ο Όσιος Γαβριήλ ομιλεί για τον Οικουμενισμό:
«Στην αρχή θα είναι μία αίρεση και αργότερα θα γίνει μεγάλο μπέρδεμα. Μετά την εμφάνιση του Οικουμενισμού θα έρθει ο Αντίχριστος. Μία μέρα ήρθε κάποιος που πήγε να κάνει τον δάσκαλο στον Γέροντα Γαβριήλ γύρω από το θέμα αυτό. Ο Άγιος Γαβριήλ,σαν να μην καταλάβαινε τίποτα, τον σταμάτησε και τον ρώτησε: -Τι οικούμενα; Ποια οικούμενα και πράσιν’άλογα. Δεν καταλαβαίνω!»
Περί αναξίων ιερέων και ιερέων που διδάσκουν μη ορθόδοξα:

Γιόγκα (Yoga): Ἡ τέχνη γιά νά πεθάνεις (Ἰωάννης Μηλιώνης, ἐκπαιδευτικός, μέλος τῆς Π.Ε.Γ.)

Ὡς γιόγκα νοοῦνται οἱ σωματικές, νοητικές καί πνευματικές πρακτικές, πού προέρχονται ἀπό τήν ἀρχαία Ἰνδία κι ἔχουν σά στόχο, ὅπως δηλώνουν οἱ ὀπαδοί της στή Δύση, τήν ἐπίτευξη μιᾶς «μόνιμης εἰρήνης τοῦ νοῦ, ὥστε νά βιώσει τόν ἀληθινό του ἑαυτό». Ἀκόμη, ἡ γιόγκα πρεσβεύει τήν ἕνωση τῆς ψυχῆς μέ τό θεό -ὅπως τουλάχιστον ὁ ἰνδουισμός ἀντιλαμβάνεται τό θεό-, μέσω συγκεκριμένων μεθόδων, κυρίως τοῦ διαλογισμοῦ.
Κατά τή θρησκευτική μυθολογία τοῦ Ἰνδουισμοῦ τή γιόγκα τή δημιούργησε ὁ θεός Κρίσνα καί τήν παρέδωσε στούς ἀνθρώπους, μέσω τοῦ μαθητῆ του, Ἀρτζούνα, σάν μιά μέθοδο γιά νά τόν λατρεύουν.
Ἡ γιόγκα ἀπέσπασε τήν προσοχή τοῦ κοινοῦ τῆς Δυτικῆς διανόησης στά μέσα του 19ου αἰώνα. Ὅμως ὁ κυρίως ὑπεύθυνος γιά τή διείσδυση τῆς γιόγκα στή Δύση ὑπῆρξε ὁ Ἰνδός Σουάμι Βιβεκανάντα. Ὁ Βιβεκανάντα συμμετεῖχε στό «Α’ Κοινοβούλιο τῶν Θρησκειῶν τοῦ Κόσμου», στό Σικάγο 1893, ὅπου μίλησε γιά τήν ἑνότητα τῶν θρησκειῶν καί ἐξαπάτησε τούς Δυτικούς συνέδρους δηλώνοντας ὅτι: «κάθε θρησκεία θά πρέπει νά ἀφομοιώσει τό πνεῦμα τῶν ἄλλων θρησκειῶν, διατηρώντας ὡστόσο τίς ἰδιαιτερότητές της…», πρᾶγμα ἐπί τῆς οὐσίας ἀδύνατον. Ὁ ἴδιος ὅμως, στόν πύρινο λόγο του σέ φοιτητές στό Madras κατά τήν ἐπιστροφή του στήν Ἰνδία, δήλωσε μεταξύ ἄλλων: «… σήκω, Ἰνδία, καί κυρίευσε τόν κόσμο μέ τήν πνευματικότητά σου… Αὐτό πού πρέπει νά κυριεύσει τή Δύση εἶναι ἡ πνευματικότητα…».
Ἄλλος ὑπεύθυνος γιά τή διείσδυση τῆς γιόγκα στή Δύση καί ὄχι μόνο, εἶναι ἡΘεοσοφία, ἕνα σύστημα ἀποκρυφιστικῶν δοξασιῶν μέ ἔντονα συγκρητιστικό χαρακτήρα, πού ἀναπτύχθηκε κυρίως μέσα ἀπό τά γραπτά της Ἑλένας Μπλαβάτσκυ, ἡ ὁποία ὑπῆρξε μέντιουμ καί ἀποκρυφίστρια καί ἡ ὁποία ἵδρυσε τό 1875 τή «Θεοσοφική Ἑταιρεία».
Ἔτσι, ἀπό τή δεκαετία τοῦ 1960, ἡ Δύση «ἁλώνεται» ἀπό δεκάδες ἰνδούς γκουρού, πού ἑλκόμενοι ἀπό τό «ζεστό» ἀμερικανικό χρῆμα, «παίρνουν πίσω το αἷμα τους» ἐκδικούμενοι παράλληλα τούς δύο καί πλέον αἰῶνες βρετανικῆς ἀποικιοκρατίας.

«Ἐγώ θά παραμείνω ἄφθαρτος» καί ἔδειχνε τή φωτογραφία τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου πού ἔμοιαζε πολύ στό πρόσωπο μέ τόν Ἅγιο Γαβριήλ



Ο Άγιος Γαβριήλ μας μιλούσε σαν να υπήρχε ήδη ο τάφος του, και μας άφησε διαθήκη:
- Πρώτα πρέπει ν΄ανοίξουν τον τάφο του Πνευματικού μου. Θα τον βρουν όπως εγώ τον ενταφίασα, με το Ευαγγέλιο στην καρδιά. 

Τό μήνυμα τῆς ἡμέρας

"Όταν σου λέει κάποιος να προσευχηθείς γι’ αυτόν, να το κάνεις αμέσως, εκεί που βρίσκεσαι. Θα κάνεις το σταυρό σου και θα λες: ”Κύριέ μου ή Παναγία μου, δείξε, σε παρακαλώ, το έλεός σου στο δούλο σου τάδε και δώσε του την υγεία του ή ό,τι άλλο”. Αυτό θα λες. Δυό λέξεις και με αγάπη". 

γ. Σίμων Αρβανίτης


https://epanosifi.blogspot.com/2019/11/blog-post_2.html

11 Νοεμβρίου. Μηνᾶ, Βίκτωρος καί Βικεντίου μαρτύρων. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ. Ἡμέρας. Δευτ. κβ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Κλσ. β΄ 13 - 20).
Κολ. 2,13           καὶ ὑμᾶς, νεκροὺς ὄντας ἐν τοῖς παραπτώμασι καὶ τῇ ἀκροβυστίᾳ τῆς σαρκὸς ὑμῶν, συνεζωοποίησεν ὑμᾶς σὺν αὐτῷ, χαρισάμενος ἡμῖν πάντα τὰ παραπτώματα,
Κολ. 2,13                   Και σας, οι οποίοι ήσασθε νεκροί ένεκα των αμαρτημάτων και της σαρκικής ακροβυστίας, που είχατε ως ειδωλολάτραι, σας εζωοποίησε μαζή με τον Χριστόν. Ετσι δε εχάρισε, έσβησε και εξηφάνισε τα αμαρτήματα όλων ημών Ιουδαίων και εθνικών.

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία: hristospanagia@yahoo.gr
.
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό hristospanagia@yahoo.gr

ΕΤΙΚΕΤΕΣ - ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ