Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2019

Πῶς γίνεται ἕνας εὐλογημένος γάμος, 20-2-2011, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Πῶς γίνεται ἕνας εὐλογημένος γάμος-Χρηστοήθεια, Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, 20-2-2011, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr

Κυριακή Γ Λουκᾶ. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τήν ἀντιμετώπιση τοῦ θανάτου


ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΛΟΥΚΑ (:Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, κεφ. ζ΄, χωρία 11 έως 16)

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Όποιος έχει πραγματικά φιλοσοφημένη σκέψη και κατευθύνεται από την ελπίδα των μελλοντικών αγαθών, ούτε και τον θάνατο θα θεωρήσει ως αληθινό θάνατο. Ο δίκαιος, δηλαδή, που βαδίζει στο δρόμο του Θεού και καθημερινά περιμένει να μπει στη βασιλεία Του, δεν ταράζεται, δεν αναστατώνεται, δεν στενοχωριέται, όταν έρχεται αντιμέτωπος με τον θάνατο, όταν λ.χ. αντικρύσει νεκρό κάποιον συγγενή ή φίλο του· γιατί γνωρίζει ότι ο θάνατος γι’ αυτούς που έζησαν ενάρετα στη γη, δεν είναι παρά μετάθεση σε μια καλύτερη ζωή, ταξίδι για έναν καλύτερο τόπο, δρόμος που οδηγεί στα στεφάνια.
Τι θέλω να πω με όλα αυτά; Ότι πηγαίνοντας στο συμβολαιογραφείο για τη σύνταξη μιας διαθήκης, ο καθένας γνωρίζει πως ο θάνατος θα επισκεφθεί κάποια στιγμή τον ίδιο ή έναν δικό του άνθρωπο. Το θεωρεί απόλυτα φυσιολογικό και αναπόφευκτο. Όταν, όμως, έρθει ο θάνατος, ξεχνάει όσα έγραψε και άλλα λέει. "Έπρεπε να πάθω εγώ τέτοιο πράγμα;", φωνάζει με θρήνους και αναστεναγμούς ο άντρας που χήρεψε. "Περίμενα να με βρει τέτοια συμφορά και να χάσω τη γυναίκα μου;". Τι λες, άνθρωπέ μου; Όταν ήσουνα, ή μάλλον νόμιζες πως ήσουνα, μακριά από τον θάνατο, ήξερες καλά τους φυσικούς νόμους· τώρα που έπαθες τη συμφορά, τους ξέχασες; Ίσως να πήρε ο Θεός τη γυναίκα σου, επειδή θέλει να σε οδηγήσει στην εγκράτεια, επειδή σε θεωρεί ικανό για μεγαλύτερους αγώνες, για ανώτερη πνευματική ζωή, και γι’ αυτό σε ελευθέρωσε από τον συζυγικό δεσμό.
Κι εσύ πάλι, η γυναίκα, που έχασες τον άντρα σου, γιατί κλαις; Μήπως επειδή έχασες τον προστάτη σου κι έμεινες έρημη στον κόσμο; Ποτέ μην πεις κάτι τέτοιο. Γιατί δεν έχασες τον Θεό, που είναι ο πραγματικός προστάτης όλων μας. Αφού έχεις βοηθό τον Θεό, δεν έχεις ανάγκη από κανέναν άλλο. Μήπως, και όταν ζούσε ο άντρας σου, ο Θεός δεν ήταν που σας τα έδινε όλα; Αυτό να σκέφτεσαι και να λες, όπως ο Δαβίδ: «Ο Κύριος είναι το φως μου και ο σωτήρας μου, ποιον θα φοβηθώ; Ο Κύριος είναι ο υπερασπιστής της ζωής μου, τι θα με κάνει να δειλιάσω;» (Ψαλμ. 26:1). Τώρα πια Αυτός, «ο πατέρας των ορφανών και συμπαραστάτης των χηρών» (Ψαλμ. 67:6), θα φροντίζει για σένα περισσότερο απ’ όσο φρόντιζε πριν.

Νά νικᾶς τό κακό μέ τό ἀγαθό-Ἀναμνήσεις ἀπό τόν Ἅγιο Ἀλέξιο τῆς Μόσχας


Ο βίος του Αγίου Αλεξίου Μετσώβ ΕΔΩ

Προτείνουμε στους αναγνώστες μας μερικά αποσπάσματα από το νέο βιβλίο «Άγιος Αλέξιος της Μόσχας», που εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο της Ιεράς Μονής Υπαπαντής της Μόσχας (Sretensky) και αναφέρετε στον πρωτοπρεσβύτερο Αλέξιου Μετσώφ (1859-1923), εφημέριο του ναού του Αγίου Νικολάου στα Κλέννικι (Μόσχα), ο οποίος είχε χαρίσματα προσευχής και προοράσεως.
Η μοναχή Ιουλιανία (Σοκολόβα) διηγήθηκε μια ιστορία: «Μιά φορά, μετά από την Θεία λειτουργία, ένας πιωμένος με κουρελιασμένα ρούχα, που δεν μπορούσε να κρατηθεί στα πόδια του, πλησίασε τον π. Αλέξιο και, μιλώντας με δυσκολία του είπε: «Έχω χάσει εντελώς τον ευατό μου, γιατι συνέχεια πίνω πάρα πολύ. Η ψυχή μου έχει χαθεί... σώσον με, βοήθησέ με, πάτερ... έχω ξεχάσει τον εαυτό μου ξεμέθυστο... έχασα την ανθρώπινη μορφή μου...».

Οἱ προφητεῖες τοῦ Στάρετς Ἀνατολίου: Ὅταν δεῖς τὴν παραβίαση τῆς πατερικῆς παράδοσης καὶ τῆς τάξης τῆς Ἐκκλησίας πού θέσπισε ὁ Θεός, νὰ γνωρίζεις πώς οἱ αἱρετικοὶ ἔχουν κάνει τὴν ἐμφάνισή τους


Ὁ στάρετς εἶχε προφητέψει πώς ἡ ὀργανικὴ ἑνότητα τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας θὰ διασπαστεῖ σέ διάφορα κομμάτια. Αὐτὸ ἔγινε στὶς 27 Φεβρουάριου τοῦ 1917, ὅταν παρομοίασε τὴν Ρωσικὴ Ἐκκλησία μέ πλοῖο: «Θὰ ἐνσκήψει καταιγίδα. Τὸ ρωσικὸ πλοῖο θὰ ναυαγήσει. Μάλιστα, θὰ γίνει αὐτό, οἱ ανθρωποι θὰ σωθοῦν ἄλλα θὰ ’ναι σκορπισμένοι, ναυαγοί. Ὄχι, δὲ θὰ χαθοῦν ὅλοι...» Προφήτεψε ἐπίσης πώς ἡ κανονικὴ ἑνότητα θ’ ἀποκατασταθεῖ: Θ’ ἀποκαλυφθεῖ ἕνα μεγάλο θαῦμα τοῦ Θεοῦ.
Μὲ τὴν δύναμη καὶ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὅλα τὰ κομμάτια καὶ τὰ ναυάγια θὰ συγκεντρωθοῦν μαζὶ καὶ θὰ ἑνωθοῦν, τὸ πλοῖο θ’ ἀναδημιουργηθεῖ, θ’ ἀποκτήσει τὸ παλιὸ κάλλος του καὶ θ’ ἀκολουθήσει τὸ δρόμο πού εἶχε χαράξει ὁ Θεός. Θὰ γίνει αὐτὸ καὶ θὰ ’ναι ἕνα θαῦμα πού θὰ τὸ δοῦν ὅλοι...»
Σὲ ἄλλη περίπτωση πάλι προφήτεψε: «Οἱ αἱρέσεις θὰ διαδοθοῦν παντοῦ καὶ θὰ πλανήσουν πολλούς. Ὁ ἐχθρός τοῦ ἀνθρώπινου γένους θὰ ἐνεργήσει μὲ πανουργία ὥστε, ἂν εἶναι δυνατόν, νὰ πλανήσει ἀκόμα καὶ τοὺς ἐκλεκτούς. Δὲν θὰ ξεκινήσει ἀπορρίπτοντας ἀνοιχτὸ τὸ δόγμα τῆς Ἁγίας Τριάδος ἢ τῆς θεότητας τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν παρθενία τῆς Θεοτόκου. Θ’ ἀρχίσει ὕπουλα νὰ διαφθείρει τὶς διδαχὲς καὶ τὴν τάξη τῆς Ἐκκλησίας πού μᾶς κληροδότησαν οἱ ἅγιοι πατέρες...μας μὲ τὸν φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Λίγοι θὰ παρατηρήσουν τὶς παγίδες αὐτὲς τοῦ ἐχθροῦ, ἐκεῖνοι μόνο πού εἶναι πιὸ ἔμπειροι στήν πνευματικη ζωή. Οἱ αἱρετικοὶ θ’ ἀποκτήσουν δύναμη στὴν Ἐκκλησία καὶ θὰ τοποθετήσουν τοὺς ἐκπροσώπους τους παντοῦ. Τοὺς εὐλαβεῖς πιστοὺς θὰ τοὺς περιφρονοῦν. Ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς, εἶπε ὁ Κύριος. Ἀπό τὰ ἔργα τῶν αἱρετικῶν, ἀπό τούς καρπούς τους, προσπαθῆστε νὰ ξεχωρίσετε τοὺς ἀληθινοὺς ποιμένες. Οἱ αἱρετικοὶ εἶναι πνευματικοὶ ληστές. Εἰσβάλουν στὸ λογικὸ ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ (στὴν Ἐκκλησία) ἀπὸ «ἄλλον δρόμο» καὶ εἶναι ληστές, ὅπως τοὺς ἀποκάλεσε ὁ Κύριος: « Ὁ μὴ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας εἰς τὴν αὐλὴν τῶν προβάτων, ἀλλά ἀναβαίνων ἀλλαχόθεν, ἐκεῖνος κλέπτης ἐστι καὶ ληστὴς» (Ἰωαν. ι' 1). Οὐσιαστικό τους καθῆκον εἶναι ὁ διωγμὸς τῶν ἀληθινῶν ποιμένων. Θέλουν νὰ τοὺς φυλακίσουν, νὰ τοὺς στείλουν ἐξορία, διαφορετικὰ θὰ τοὺς εἶναι ἀδύνατο νὰ εἰσβάλουν μέσα στὸ ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ.
»Γι’ αὐτό, γιέ μου, ἔλεγε, ὅταν δεῖς τὴν παραβίαση τῆς πατερικῆς παράδοσης καὶ τῆς θείας τάξης τῆς Ἐκκλησίας, τῆς τάξης πού θέσπισε ὁ ἴδιος ὁ Θεός, νὰ γνωρίζεις πώς οἱ αἱρετικοὶ ἔχουν κάνει ἤδη τὴν ἐμφάνισή τους, ἂν καὶ στὴν ἄρχη ἴσως κρύψουν τὴν ἀσέβειά τους. Θὰ νοθεύσουν τὴν πίστη σιγὰ σιγά, ἀνεπαίσθητα, γιά νά κατορθώσουν εὐκολότερα νὰ δελεάσουν καὶ νὰ πλανήσουν τοὺς ἄπειρους, νὰ τοὺς μπλέξουν στὰ δίχτυα τους.

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Ἡ Σύναξη τῶν Προκαθημένων ἀποφάσισε γιά τό Οὐκρανικό



Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης, Ὁμότιμος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

Η ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΠΡΟΚΑΘΗΜΕΝΩΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ

Ξεχασμένο ντοκουμέντο

1. Μετέωρα τὰ ἐπιχειρήματα τοῦ Φαναρίου
Τὸν κόσμο τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπασχολεῖ ζωηρὰ τὸ Οὐκρανικὸ Ζήτημα, δηλαδὴ ἡ ἀντικανονικὴ ἀπόδοση αὐτοκεφαλίας σὲ σχισματικὲς ὁμάδες τῆς Οὐκρανίας, μὲ ἀγνόηση τῆς κανονικῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, ἀπὸ τὴν ὁποία ἀποσχίσθηκαν καὶ ἐτιμωρήθηκαν μὲ καθαιρέσεις καὶ ἀφορισμούς. Τὶς ἐπιβαλλόμενες ἀπὸ κάποια τοπικὴ ἐκκλησία ποινές, σύμφωνα μὲ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες, τὶς ἀναγνωρίζουν ὅλες οἱ ἄλλες τοπικὲς ἐκκλησίες, καὶ καμμία ἐξ αὐτῶν δὲν ἔχει τὸ κανονικὸ δικαίωμα νὰ ἐπέμβει σὲ δικαστικὲς ἁρμοδιότητες ἄλλης αὐτοκέφαλης ἐκκλησίας. Αὐτὸ θεωρεῖται εἰσπήδηση στὰ ὅρια ξένης δικαιοδοσίας καὶ ἀποτελεῖ βαρὺ κανονικὸ παράπτωμα.
Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἀναγνωρίζοντας αὐτὴν τὴν βασικὴ κανονικὴ ἀρχή, ἀνεγνώριζε μέχρι τώρα τὶς ἐπιβληθεῖσες ποινὲς στοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας ὡς ἁρμοδιότητα τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας καὶ ἐδήλωνε ὅτι δὲν πρόκειται νὰ ἀναμιχθεῖ στὰ ἐσωτερικά της. Τὸ ἴδιο ἔπρατταν ὅλες οἱ ἄλλες αὐτοκέφαλες ἐκκλησίες, οἱ ὁποῖες δὲν εἶχαν σχέση κοινωνίας μὲ τοὺς σχισματικούς, ἀλλὰ μὲ τὴν κανονικὴ ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, τὴν ὑπὸ τὸν μητροπολίτη Ὀνούφριο.
Ξαφνικὰ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο ἐγνωσιμάχησε, ἄλλαξε γνώμη, προέβη σὲ ἀντικανονικὴ εἰσπήδηση στὸ ἔδαφος ξένης δικαιοδοσίας καί, τὸ χειρότερο, ἀποκατέστησε τοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας, ἀγνοώντας τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἀρχὴ ἡ ὁποία ἐπέβαλε τὶς ποινὲς τῶν καθαιρέσεων καὶ τῶν ἀφορισμῶν, χωρὶς μάλιστα δήλωση μετανοίας καὶ ἐπιστροφῆς τῶν σχισματικῶν στὴν κανονικὴ Ἐκκλησία, τὴν ὑπὸ τὸν μητροπολίτη Ὀνούφριο. Γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὶς ἀντικανονικές του αὐτὲς ἐνέργειες ἐστράτευσε δικούς του ἱστορικούς, θεολόγους καὶ κανονολόγους, οἱ ὁποῖοι προβάλλουν ἀνιστόρητες καὶ ἀντικανονικὲς θέσεις, οἱ σπουδαιότερες τῶν ὁποίων εἶναι δύο: α) ὅτι ἡ Οὐκρανία ἀποτελεῖ κανονικὸ ἔδαφος τῆς Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως καὶ β) ὅτι ὁ Οἰκουμενικὸς πατριάρχης ἔχει τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκκλήτου, νὰ δικάζει δηλαδὴ κατ᾽ ἔφεσιν δικαστικὲς ἀποφάσεις ἁπανταχοῦ τῆς Οἰκουμενικῆς Ὀρθοδοξίας, ὡς ἄλλος πάπας.

π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος -Ἔχουσιν οὗτοι τοὺς οἴκους, ἡμεῖς τὸν ἔνοικον.




Μακαριστός Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος (1927 – 2006)

Όταν κατέκτησε την Ιερουσαλήμ έκρινε ότι εκεί έπρεπε να χτιστεί ο ναός. Βέβαια καθ’ υπόδειξη του Θεού, διότι ποτέ δεν έκανε ο Δαυίδ τίποτε αν δεν έπαιρνε την πληροφορία από τον Θεό. Ήτανε πιστός στα δικαιώματα του Θεού, εν αντιθέσει με τον Σαούλ, ο οποίος δεν ήτο πιστός.
Ώστε, λέγει ο Ιερός Χρυσόστομος, ουκ ην ναός άχρι τότε·
Ώστε λοιπόν δεν υπήρχε μέχρι τότε ναός.
καίτοι καί τά έθνη εξέωστο,παρ’ ότι, λέει, είχαν εξωσθεί και τα έθνη, οι εθνικοί,τοσαύτα θαύματα, και ουδαμού ναός τόσα θαύματα εγίνοντο, κι όμως δεν υπήρχε πουθενά ναός. -Θαύματα εννοείται επεμβάσεις του Θεού στην ιστορία του Ισραήλ.
Άρα ο ναός δεν μπορούσε να έχει απόλυτην αξία αλλά σχετική, αφού είχαν μείνει περίπου τέσσερις αιώνες με την είσοδό τους εις την γην Χαναάν χωρίς να υπάρχει αυτός ο ναός.
Και ύστερα, όπως βλέπουμε και θα ιδούμε, ο Θεός δεν εβιάζετο να ανοικοδομήσει ναόν, ούτε εξάλλου το εζήτησε ο Θεός αυτό. Το λέγει ο ίδιος ο Θεός. Θα το δούμε λίγο πιο κάτω. Τούτο το εζήτησε ο Δαυίδ από τον Θεόν. Και πάλι ο Θεός δεν βιάζεται, αλλά αναθέτει το θέμα εις τον Σολομώντα. Θα το δούμε και αυτό λίγο πιο κάτω που του λέει, όχι, εσύ θα πεθάνεις και κατόπιν ο απόγονός σου θα είναι εκείνος ο οποίος θα μου χτίσει ναόν.
Συνεπώς, ο Στέφανος -μην ξεχνάμε ότι απολογείται ο Στέφανος- που θεωρούσε σχετική την αξία του ναού, δεν σήμαινε ότι εβλασφήμει κατά του τόπου του αγίου, δηλαδή κατά του ναού. Αυτή η απολυτοποίησις του ναού εκ μέρους των Εβραίων, το ότι δηλαδή ο Θεός μένει μόνο στο ναό, κατά περίεργον τρόπον αγαπητοί μου μένει σαν αντίληψη μέχρι σήμερα.

Οἱ ἅγιοι μάρτυρες Σέργιος καί Βλάχος


ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΣΕΡΓΙΟΣ ΚΑΙ ΒΑΚΧΟΣ 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού 

Οι Μάρτυρες αποτελούν την πλέον επίλεκτη και εκλεκτή χορεία των αγίων της Εκκλησίας μας, διότι με την ομολογία τους στο Χριστό αντάλλαξαν τη δόξα, τις τιμές και τα αξιώματα του κόσμου με την πίστη τους στον αληθινό Θεό. Αυτοί υπήρξαν οι ισχυροί κυματοθραύστες κατά των λυσσαλέων επιθέσεων κατά της Εκκλησίας. Με το τίμιο αίμα τους πότισαν το δένδρο της σώζουσας πίστης. Δύο από τους μυριάδες Μάρτυρες υπήρξαν οι άγιοι Σέργιος και Βάκχος, αξιωματικοί του Ρωμαϊκού στρατού. 
Καταγόταν από τη Ρώμη και έζησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Μαξιμιανού (286-305). Καταγόταν από ευγενείς οικογένειες και είχαν λάβει σοβαρή μόρφωση. Η αριστοκρατική τους καταγωγή τους ευνόησε να κάνουν καριέρα στο ρωμαϊκό στρατό. Παρά το νεαρό της ηλικίας τους είχαν αναχθεί σε υψηλά αξιώματα στη «Σχολή Κιντιλίων». Οι «Σχολές» ήταν επίλεκτες στρατιωτικές μονάδες, οι οποίες είχαν καθιερωθεί από τον Διοκλητιανό (284-305) και υπάγονταν κατ’ ευθείαν στον αυτοκράτορα. Λειτουργούσαν ως σώματα όπου εκπαιδεύονταν οι αξιωματικοί των ρωμαϊκών λεγεώνων. Γι’ αυτό όσοι υπηρετούσαν σ’ αυτές, επιλέγονταν με μεγάλη προσοχή και εκτιμώντο τα φυσικά και πνευματικά τους πλεονεκτήματα και οι σπάνιες στρατιωτικές τους ικανότητες. Οι δύο νέοι αξιωματικοί είχαν διαλεχτεί ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους νέους για την αξιοζήλευτη θέση τους στη «Σχολή». Έχοντας επιδείξει ασυνήθιστη ανδρεία και αρετή, σε σύντομο χρονικό διάστημα, ο μεν Σέργιος είχε οριστεί Πριμηκήριος, ο δε Βάκχος Σεκουνικήριος. 

Τό «λεῖμμα» τῶν Χριστιανῶν εἶναι τό «μικρόν Ποίμνιον». Ἡ ἀληθής θυσία.π.ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ


https://www.youtube.com/watch?v=sIDHr2VuSY4&app=desktop

Ὁ πνευματικός ἀγώνας



Ο αγώνας αυτός γίνεται κάθε ημέρα και ώρα.

Αν μάλωσες, κατέκρινες ή στεναχώρησες αδερφό, έχασες την ειρήνη σου. Αν δέχτηκες λογισμό κενοδοξίας ή περιφρόνησες τον αδερφό, έχασες τη χάρη. Αν σε πρόσβαλε σαρκικός λογισμός και δεν τον έδιωξες αμέσως, θα ψυγεί στην καρδιά σου η αγάπη για τον Θεό και δεν θα έχεις παρρησία στην προσευχή.

Ὁλόκληρος ὁ κόσμος δέν εἶναι ἰσοστάσιος μέ τήν πιστή ψυχή τοῦ ἀνθρώπου.


«Ολόκληρος ο κόσμος δεν είναι ισοστάσιος με την πιστή ψυχή του ανθρώπου. Τι είναι ο υλικός κόσμος; Ένα σύνολο από αβεβαιότητες και φθορά. Δεν μπορούμε να τον εμπιστευτούμε σε τίποτε. Όλα είναι εύθραυστα και παροδικά.

10 Όκτωβρίου. Εὐλαμπίου καί Εὐλαμπίας μαρτύρων. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ. Ἡμέρας. Πέμ. ιζ´ ἑβδ. ἐπιστ. (Ἐφεσ. δ´ 14 - 17).
Εφ. 4,14            ἵνα μηκέτι ὦμεν νήπιοι, κλυδωνιζόμενοι καὶ περιφερόμενοι παντὶ ἀνέμῳ τῆς διδασκαλίας, ἐν τῇ κυβείᾳ τῶν ἀνθρώπων, ἐν πανουργίᾳ πρὸς τὴν μεθοδείαν τῆς πλάνης, 
Εφ. 4,14                    Δια να μη είμεθα πλέον νήπιοι από απόψεως πνευματικής, άστατοι σαν τα κύματα τρικυμισμένης θαλάσσης, που ανεβοκατεβαίνουν και ωθούνται εδώ κι' εκεί από την φοράν των ανέμων. Αυτήν δε την ακαταστασίαν την προκαλεί σαν ορμητικός άνεμος η δολία απάτη της υπούλου διδασκαλίας των πλανεμένων ανθρώπων, οι οποίοι με πανουργίαν χρησιμοποιούν τεχνάσματα, δια να διαδώσουν την πλάνην των. 

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία: hristospanagia@yahoo.gr
.
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό hristospanagia@yahoo.gr

ΕΤΙΚΕΤΕΣ - ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ