Γένεσις Κέφ. μζ΄ καί μή΄-Ἡ ἐγκατάσταση στήν Γεσεμ καί ἡ εὐλογία τῶν υἱῶν τοῦ Ἰωσήφ, 19-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ
Γένεσις Κέφ με΄ καί μστ΄- Ἡ ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωσήφ καί ἡ κάθοδος στήν Αἴγυπτο, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου, 18-1-2026 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com
182. Το ερώτημα του περιπλανώμενου: Ποιες είναι οι συνέπειες της αδράνειας;Η απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου . Η ψυχή ενός αδρανούς ανθρώπου φθείρεται όλο και περισσότερο με κάθε μέρα που περνά: το συναίσθημα εξασθενεί, η λογική εξασθενεί, η θέληση μουδιάζει και ο αδρανής άνθρωπος αισθάνεται ανίκανος για οτιδήποτε δύσκολο. Η αδράνεια δεν είναι λιγότερο καταστροφική για το σώμα. Αδυναμία, εξάντληση, πρόωρη λήθαργος και ευθραυστότητα, και ως εκ τούτου μια ολόκληρη σειρά από διάφορες ασθένειες - αυτές είναι οι συνηθισμένες συνέπειες της αδράνειας! Η ίδια αφήνει ένα τρομερό σημάδι στους πιστούς της: το σώμα κάποιου συνθλίβεται από την παχυσαρκία, κάποιος υποφέρει από υπερβολική αιμορραγία, κάποιος άλλος ταλαιπωρείται ή ακρωτηριάζεται, κάποιος άλλος μένει ακίνητος από ουρική αρθρίτιδα, κάποιος άλλος ακράτεια στην αυγή της ζωής έχει αμβλύνει όλες τις αισθήσεις. Οποιαδήποτε ελαφρά ανησυχία, κόπωση, μια ξαφνική αλλαγή του καιρού ή κάποιο άλλο απρόβλεπτο γεγονός συνοδεύεται πάντα από ένα οδυνηρό σοκ σε αυτά τα σώματα που διαστρεβλώνονται από την αδράνεια. Έτσι, τόσο για την ψυχή όσο και για το σώμα, η αδράνεια είναι ένα μεγάλο και τρομερό κακό.183. Ερώτηση από έναν αρχάριο: Ποιο όφελος φέρνει η νηστεία;Η απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου : Η νηστεία μας ενώνει με τον Θεό, αλλά η λαιμαργία μετατρέπει τη σωτηρία μας σε καταστροφή. Τι χώρισε τον Ησαύ από τον Θεό και τον πούλησε ως σκλάβο στον αδελφό του; Δεν ήταν η απλή τροφή για την οποία πούλησε την πρωτοκαθεδρία του; Τι, αντίθετα, έδωσε τον Σαμουήλ στη μητέρα του; Δεν ήταν η προσευχή σε συνδυασμό με τη νηστεία; Τι έκανε τον ισχυρό Σαμψών αήττητο; Δεν ήταν η νηστεία; Η νηστεία γεννά προφήτες, ενδυναμώνει μάρτυρες, φέρνει σοφία στους νομοθέτες· είναι πιστός φύλακας της ψυχής, αξιόπιστος υπερασπιστής του σώματος, όπλο πολεμιστή που ενισχύει τους ασκητές, φίλος του καλού θάρρους, οικοδόμος της νηφαλιότητας. Διώχνει τους πειρασμούς, εμπνέει ευσέβεια, δίνει θάρρος στη μάχη και ούτω καθεξής.184. Το ερώτημα του περιπλανώμενου: Πώς πρέπει να συλλογιστώ το τέλος του ανθρώπου;Απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου : Σκέψου το εξής: Σκέψου, ψυχή μου, ότι η ύπαρξη που απολαμβάνεις σου δόθηκε από τον Θεό, ο οποίος σε δημιούργησε κατ' εικόνα Του, χωρίς καμία αξία εκ μέρους σου. Σκέψου τις τύψεις της συνείδησης και την πικρή λύπη που θα νιώσεις την ώρα του θανάτου αν δεν έχεις προσπαθήσει να υπηρετήσεις τον Θεό. Τι θλίψη αν μάθεις, στο τέλος των ημερών σου, ότι τίποτα από τα πλούτη, τις απολαύσεις ή τη δόξα αυτού του κόσμου δεν σου απομένει, εκτός από μια φευγαλέα σκιά και μια πικρή, βασανιστική ανάμνηση. Ψυχή, πόση προσπάθεια έχεις καταβάλει για να καταστρέψεις τον εαυτό σου, κι όμως δεν έχεις κοπιάσει καθόλου για να σώσεις τον εαυτό σου! Μάθε, λοιπόν, να εργάζεσαι για τη δική σου σωτηρία μέσα από το παράδειγμα των άλλων, αν δεν θέλεις να πέσεις σε μεγάλη απελπισία. Σκέψου ότι όλα όσα κάνεις, λες ή σκέφτεσαι δεν είναι για τον Θεό. Όλα είναι χαμένα. Ξεκίνα με τον Θεό! Είναι καιρός να αλλάξεις τη ζωή σου. Θέλεις πραγματικά να περιμένεις τη στιγμή του θανάτου, τις πύλες της αιωνιότητας και της κόλασης, για μετάνοια; Τότε θα είναι πολύ αργά για να διορθώσεις τον εαυτό σου, τότε δεν θα υπάρχει χρόνος για σωτηρία.185. Ερώτηση ενός δόκιμου: Πρέπει να παραμελούνται οι μικρές αμαρτίες;
❈ Μοῦ διηγεῖτο ἕνας συνταξιοῦχος ἀστυνομικός, ὁ ὁποῖος εἶχε μετανοήσει πολύ θερμά καί ἔκανε συνεχῶς τήν νοερά προσευχή, ὅτι εἶχε τέτοιους πειρασμούς, δηλαδή ἔβλεπε τούς Δαίμονες σάν στρατιῶτες νά τοῦ ἐπιτίθενται, ὅπως λέει ἐδῶ ὁ Ἅγιος Ἀντώνιος. Πλῆθος στρατιωτῶν, ἤ ἀκόμα λέει ὁ Ἅγιος, καί σάν θηρία, σάν ἑρπετά κ.λπ. ἐμφανίζονται γιά νά τρομάξουν τόν ἀγωνιστή.Ἀλλά αὐτό βέβαια εἶναι τό "plan B" θά λέγαμε τοῦ Διαβόλου. Τό πρῶτο εἶναι μέ τούς λογισμούς. Ἄν σέ ρίχνει μέ τούς λογισμούς, δέν χρειάζεται νά κάνει τέτοια πράγματα, φαντασίες κ.λπ. Ἄν ὅμως τόν νικήσεις στό πρῶτο σχέδιο, στούς λογισμούς, στήν πρώτη του ἐπίθεση, μετά θά σοῦ κάνει αὐτή τήν ἐπίθεση μέσω τῆς φαντασίας.Καί τότε ὅμως δέν πρέπει νά δειλιάσεις, γιατί δέν εἶναι τίποτε, καί μάλιστα ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἔχει πίστη καί κάνει μέ πίστη τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ. Οἱ Δαίμονες τρέμουν τόν Τίμιο Σταυρό καί τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ καί τή λέξη ἀκόμα Σταυρός.Μεταμορφώνονται ἐπίσης σέ μοναχούς, σέ Ἀγγέλους, ἀκόμα καί τή μορφή τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Παναγίας παίρνουν.
Η Ιδεολογική Ανατομία του ΚακούΤο Δίκτυο «764» (Μέρος Β’)Δείτε και το Α΄Μέρος -Το Δίκτυο «764»Σε προηγούμενο άρθρο μας, αναδείξαμε την ύπαρξη του δικτύου «764» ως μια παγκόσμια απειλή που μετατρέπει το διαδίκτυο σε πεδίο πνευματικής και σωματικής εξόντωσης παιδιών. Σήμερα, με βάση τα νέα στοιχεία από το FBI, την Europol και τις δικαστικές αρχές, προχωράμε στην αποκάλυψη της βαθύτερης ιδεολογικής τους δομής, η οποία ξεπερνά το κοινό έγκλημα και εισέρχεται στα πεδία του σατανιστικού εξτρεμισμού και του απόλυτου μηδενισμού.1. Τα «Lorebooks»: Η Ψηφιακή Κατήχηση στον ΣατανισμόΠρόσφατες έρευνες σε κατασχεμένους διακομιστές (servers) αποκάλυψαν την ύπαρξη των λεγόμενων «Lorebooks». Δεν πρόκειται για απλά αρχεία, αλλά για ψηφιακά εγχειρίδια «μαύρης κατήχησης». Εκεί, οι ηγέτες του δικτύου διδάσκουν στα νέα μέλη πώς να αποβάλουν κάθε ίχνος ενσυναίσθησης, την οποία θεωρούν «ανθρώπινη αδυναμία».Τα εγχειρίδια αυτά περιέχουν οδηγίες για το πώς να προσεγγίζουν ευάλωτα παιδιά χρησιμοποιώντας τεχνικές ψυχολογικής αποδόμησης. Η κακοποίηση δεν παρουσιάζεται ως έγκλημα, αλλά ως μια «τελετουργική υπέρβαση» των κοινωνικών και θρησκευτικών κανόνων. Πρόκειται για μια μεθοδευμένη προσπάθεια μύησης των νέων στον παραδοσιακό σατανισμό, όπου ο πόνος του άλλου γίνεται μέσο πνευματικής «ανύψωσης» του θύτη.2. Το «Swatting» ως Ψηφιακός Σαδισμός
«Ὁ καιρὸς ἐγγύς ἐστιν. ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καὶ ὁ ῥυπαρὸς ῥυπαρευθήτω ἔτι, καὶ ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι» (Ἀπ. 22,10-11)Μιλήσαμε, ἀγαπητοί μου, πρὸ ἡμερῶν γιὰ τὴν ἐπίτασι τῆς ἁμαρτίας, τὴν ἐπιδείνωσι τοῦ κακοῦ, ποὺ παρατηρεῖται στὶς ἡμέρες μας. Ἀκοῦμε τὴν Ἀποκάλυψι νὰ λέῃ· «Ὁ καιρὸς ἐγγύς ἐστιν. ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καὶ ὁ ῥυπαρὸς ῥυπαρευθήτω ἔτι, καὶ ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι»(Ἀπ. 22,10-11). Εἴδαμε ἕως ἐδῶ τὴν πρόοδο τοῦ κακοῦ· ὅτι τώρα ἡ ἐνίσχυσι τοῦ κακοῦ εὐνοεῖται καὶ χειροκροτεῖται. Τὸ θλιβερὸ εἶνε ὅτι, ἐνῷ ὁ κόσμος προχωρεῖ ἀπὸ τὸ κακὸ στὸ χειρότερο, τὰ παιδιὰ τοῦ Φωτός, οἱ Χριστιανοὶ τῆς Ἐκκλησίας, κοιμοῦνται ὅπως οἱ μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ στὸν κῆπο τῆς Γεθσημανῆ τὴ νύχτα τῆς Μεγάλης Πέμπτης, ὅταν ὁ Θεάνθρωπος Κύριός μας ζοῦσε τὴ μεγάλη ἀγωνία. Ἑρμηνεύσαμε ὣς ἐδῶ τὸ πρῶτο μέρος τοῦ ῥητοῦ τῆς Ἀποκαλύψεως. Συνεχίζουμε τώρα νὰ δοῦμε τὸ δεύτερο μέρος.Ὑπάρχει καὶ τὸ καλὸ «ἔτι»Παρὰ τὴν πρόοδο τοῦ κακοῦ ἡ Ἀποκάλυψις μᾶς παρηγορεῖ. Τί λέει στὴ συνέχεια τὸ χωρίο ποὺ ἑρμηνεύουμε· «ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι» (Ἀπ. 22,11).Δὲν προχωρεῖ δηλαδὴ μόνο τὸ κακό· προχωρεῖ καὶ τὸ καλό, ἔστω καὶ ἂν φαίνεται ὅτι κινεῖται σὲ μικρότερη κλίμακα. Μπορεῖ τὸ πονηρὸ νὰ πλεονεκτῇ σὲ ὄγκο, σὲ ποιότητα ὅμως ὑπερέχει τὸ ἀγαθό· τὸ ὕψος τῆς πίστεως, αὐτὸς ὁ «κόκκος σινάπεως» (Ματθ. 13,31· 17,20. Μᾶρκ. 4,31. Λουκ. 13,19· 17,6), ἀντισταθμίζει τὴν πλημμύρα τῆς ἀσεβείας καὶ ἀθεΐας. Ἄλλωστε, ἐνῷ τὸ κακὸ εἶνε θρασὺ καὶ ἀλαζονικό, τὸ ἀγαθὸ εἶνε σεμνὸ καὶ ἀφανές, προχωρεῖ χωρὶς θόρυβο καὶ καύχησι. «Οὐκ ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ μετὰ παρατηρήσεως» (Λουκ. 17,20).
«Εκκλησία χωρίς λείψανα: η νέα ''ποιμαντική'' πρόταση»«Ἀνάστασις μὲ ὅρους διαχείρισης»...Γράφει ὁ Ἰωάννης Χατζηδιγενῆς, θεολόγοςΤὶς τελευταῖες ἡμέρες παρακολουθοῦμε μὲ ἀπορία καὶ ὀδύνη νὰ ἐπανέρχεται στὸ προσκήνιο τὸ ζήτημα τῆς ἀποτέφρωσης, ὄχι πλέον μόνον ἀπὸ κοσμικοὺς κύκλους, ἀλλὰ –πράγμα ἀληθινὰ ἀνησυχητικό– καὶ ἀπὸ κληρικούς, οἱ ὁποῖοι ἐμφανίζονται νὰ ὑπερασπίζονται τὴν πρακτικὴ αὐτὴ ἐν ὀνόματι μιᾶς δήθεν «ποιμαντικῆς εὐαισθησίας».Μιᾶς εὐαισθησίας, ὅμως, ποὺ φαίνεται νὰ σταματᾶ ἐκεῖ ποὺ ξεκινᾶ ἡ Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ μετατρέπεται εὔκολα σὲ ποιμαντικὸ λαϊκισμό, μὲ θεολογικὴ ἀμνησία.Διότι ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι οὔτε γραφεῖο τελετῶν, οὔτε ψυχολογικὸ καταφύγιο.Ἡ ἐξόδιος ἀκολουθία δὲν εἶναι μία γενικὴ προσευχὴ παρηγοριᾶς, ἀλλὰ δογματικὸ κείμενο, δημόσια ὁμολογία πίστεως.Ὅποιος ἰσχυρίζεται ὅτι μπορεῖ νὰ ἀποσπαστεῖ ἡ πράξη ἀπὸ τὸ φρόνημα, ἢ δὲν γνωρίζει τὴν πατερικὴ θεολογία ἢ συνειδητὰ τὴν παρακάμπτει.Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος εἶναι σαφής: «Οὐχ ὡς ἀπολλύμενον τιθέμεθα τὸ σῶμα εἰς τὴν γῆν, ἀλλ’ ὡς σπέρμα ἀναστάσεως».Ἡ ταφὴ εἶναι πράξη ἐλπίδας καὶ ἀναμονῆς, ὄχι ἀπλῶς μία μέθοδος «διαχείρισης».Ἀκούγεται συχνὰ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι καὶ στὴν ταφὴ καὶ στὴν καύση τὸ σῶμα διαλύεται, ἄρα δὲν ὑπάρχει διαφορά.Ἀν αὐτὸ ἦταν ἀληθινό, τότε ὁλόκληρη ἡ Ἐκκλησία ἐπὶ δύο χιλιάδες χρόνια θὰ εἶχε παρεξηγήσει τὸ Εὐαγγέλιο.Οἱ χριστιανοὶ τῶν κατακομβῶν, ποὺ ἔθαβαν τοὺς νεκρούς τους μὲ κίνδυνο ζωῆς, ἦταν –ὡς φαίνεται– θεολογικὰ ἀφελεῖς καὶ χρειάστηκε νὰ φτάσουμε στὸν 21ο αἰῶνα γιὰ νὰ τοὺς διορθώσουμε.Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὅμως, μιλᾶ καθαρά: «Καὶ τὸ σῶμα ἁγιάζεται, οὐ μόνον ἡ ψυχή».
❈ Ἄν διαβάσετε τό Εὐαγγέλιο, θά δεῖτε ὅτι τό λέει ἀπερίφραστα "Μακάριοι οἱ πτωχοί" (Λουκ. 6,20). Ὄχι τῷ πνεύματι. Μακάριοι οἱ πτωχοί, τό λέει ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς. Φυσικά καί οἱ πτωχοί τῷ πνεύματι, ἀλλά καί οἱ πτωχοί.
❈ Προσέξτε, γιά ὅλη τήν δημιουργία, γιά τά βουνά, γιά τά ἀστέρια, γιά τίς θάλασσες, γιά τά ζῶα, γιά τά φυτά... ὁ Θεός δέν εἶπε "ποιήσωμεν", ἀλλά εἶπε καί ἔγιναν. Δηλαδή μόνο μέ τόν Λόγο Του τά ἔφτιαξε ὅλα αὐτά. Γιά τόν ἄνθρωπο εἶπε "ποιήσωμεν", δηλαδή θά τόν φτιάξουμε.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ ὁσίου, Κυριακῆς ιε´ ἐπιστολῶν (Β´ Κορ. δ´ 6-15).
Β Κορ. 4,6 ὅτι ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Β Κορ. 4,6 Και τούτο, διότι ο Θεός, ο οποίος κατά τους χρόνους της δημιουργίας διέταξε να λάμψη φως αντί του σκότους που υπήρχε τότε, αυτός έλαμψεν εις τας καρδίας μας και τας εφώτισεν, όχι μόνον δια να γνωρίσωμεν ημείς, αλλά δια να μεταδώσωμεν και στους άλλους φωτεινήν και καθαράν την γνώσιν της δόξης του Θεού, η οποία δόξα εφανερώθη δια του Ιησού Χριστού.