ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙὙπάρχουν κρυπτοχριστιανοὶ σήμερα;«Ἦραν οὖν λίθους ἵνα βάλωσιν ἐπ’ αὐτόν. Ἰησοῦς δὲ ἐκρύβη, καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ διελθὼν διὰ μέσου αὐτῶν, καὶ παρῆγεν οὕτως» (Ἰωάν. η΄, 59). (:Κατόπιν λοιπὸν τῆς διαβεβαιώσεως αὐτῆς, ποὺ ἔκαμε διὰ τὸν ἑαυτόν του ὁ Ἰησοῦς, ἐπῆραν ἀπὸ τὸ ἔδαφος πέτρας διὰ νὰ τὰς ρίψουν κατ’ αὐτοῦ. Ὁ Ἰησοῦς ὅμως διὰ θαυμαστῇς ἐπεμβάσεως τῆς θείας Προνοίας ἐχάθη ἀπὸ τὰ μάτια τους καὶ ἐβγῆκεν ἀπὸ τὸ ἱερόν, ἀφοῦ ἐπέρασεν ἀπαρατήρητος διὰ μέσου αὐτῶν. Καὶ ἐβάδιζεν ἔτσι, χωρὶς νὰ φαίνεται εἰς αὐτούς).Ἔτσι ἀκριβῶς δὲν σκεπάζει ἡ Χάρις τοῦ Κυρίου καὶ τοὺς ἀδελφούς μας Κρυπτοχριστιανοὺς ποὺ ζοῦν μέσα στὴ φωλιὰ τοῦ ἐχθροῦ;Πίστη χρειάζεται λέγει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος:« Ἡ πίστη χρειάζεται τὴ βοήθεια καὶ τὴν παραμονὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, γιὰ νὰ μένη ἀσάλευτη, ἐνῶ ἡ βοήθεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος συνήθως παραμένει μὲ καθαρὸ τρόπο ζωῆς καὶ ἄψογη συμπεριφορά. Ἑπομένως ἄν θέλουμε νὰ ἔχουμε σταθερὴ τὴν πίστη, ἐπιβάλλεται νὰ ἔχουμε ἄψογη συμπεριφορὰ ποὺ πείθει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα νὰ μένη καὶ νὰ συγκρατῆ τὴ δύναμη ἐκείνης. Γιατὶ δὲν εἶναι δυνατό, πραγματικὰ δὲν εἶναι, νὰ μὴ κλονίζεται καὶ στὴν πίστη ἐκεῖνος ποὺ κάνει ἁμαρτωλὴ ζωή».Στὸ περιοδικὸ Χριστιανικὴ Σπίθα (Νοε.- Δεκ. 24) ὁ κ. Χρῆστος Νικολόπουλος, Δρ. Θεολογίας-Βυζαντινολόγος, ἀναφέρει ἕνα περιστατικὸ Ποντίων κρυπτοχριστιανῶν.
ΙΒΑΝ ΜΙΧΑΗΛΟΒΙΤΣ ΑΝΤΡΕΕΒΣΚΙΑνακρίσεις στις φυλακές της NKVD(Ἀπὸ τὶς σημειώσεις ἑνὸς πρώην κρατουμένου στὰ Σολόβκι)Ἡ ἀνάκριση στὴν ΕΣΣΔ ἔχει δύο πλευρές. Ἡ μία εἶναι ἡ προφορικὴ συνομιλία τοῦ ἀνακριτῆ μὲ τὸν κρατούμενο. Ἡ ἄλλη εἶναι τὸ ἐπίσημο γραπτὸ ἔγγραφο, τὸ πρωτόκολλο τῆς ἀνάκρισης, ὑπογεγραμμένο ἀπὸ τὸν κατηγορούμενο.Τυπικὰ ἡ νομικὴ πλευρὰ στὴν ΕΣΣΔ παρουσιάζεται συχνὰ ἄψογη. Ἀπὸ τὰ πρωτόκολλα τῶν ἀνακρίσεων φαίνονται τὰ πάντα: καὶ ὁ χαρακτήρας τῆς κατηγορίας, καὶ ὁ χαρακτήρας τῆς ἔρευνας, καὶ τὸ περίπλοκο δίκτυο τῶν μαρτυρικῶν καταθέσεων, καὶ τέλος, ἡ ἀποκάλυψη, ἡ ἐνοχοποίηση τοῦ κατηγορουμένου, ἡ ὁμολογία του, ἐπικυρωμένη μὲ τὴν ὑπογραφή του. Μετὰ ἡ καταδίκη καὶ ἡ ποινή. Ὅλα εἶναι αὐστηρὰ νόμιμα, βάσει τοῦ Ποινικοῦ Κώδικα καὶ τοῦ Συντάγματος.Τίποτε ἄλλο δὲν φαίνεται. Δὲν ὑπάρχουν οὔτε ἴχνη συνομιλιῶν, οὔτε ἴχνη βασανιστηρίων. Οἱ συνομιλίες γίνονται κατ’ ἰδίαν· τὰ βασανιστήρια – χωρὶς μάρτυρες. Οἱ «σοβαροὶ» ἐγκληματίες στὶς σοβιετικὲς φυλακὲς πεθαίνουν πάντα. Κρατοῦνται σὲ κελιά ἀπομόνωσης, ἀνακρίνονται τὴ νύχτα, «ἐκκαθαρίζονται» πρὶν τὴν αὐγή. Οἱ σκοτεινοὶ διάδρομοι τοῦ DPZ (Σπίτι Προσωρινῆς Κράτησης) τῶν «Κρεστὺ» καὶ τῶν «Μπουτύρκα» (φυλακὲς στὸ Λένινγκραντ καὶ τὴ Μόσχα) – σιωποῦν. Τὸ βοηθητικὸ προσωπικὸ τῶν δεσμοφυλάκων εἶναι προσεκτικὰ ἐπιλεγμένο καὶ ἐπίσης γνωρίζει πῶς νὰ σιωπᾷ.Γιὰ μένα, ὡς ψυχίατρο, εἶχε ἐξαιρετικὸ ἐνδιαφέρον νὰ παρατηρῶ τοὺς τύπους τῶν ἀνακριτῶν καὶ τῶν δεσμοφυλάκων. Εἶναι αὐστηρὰ ἐπιλεγμένοι. Μεταξύ τους ἡ πλειονότητα εἶναι ψυχοπαθεῖς: ἐπιληπτοειδεῖς, παρανοϊκοί, σχιζοειδεῖς. Πολλοὶ εἶναι σαδιστὲς καὶ ἠθικὰ ὑπολειμματικοί.Ἡ ἀνάκριση στὴν ΕΣΣΔ εἶναι ἕνα ἐντελῶς ἰδιαίτερο εἶδος ἀθλήματος γιὰ τὸν ἀνακριτὴ καὶ πάντα ἕνα βασανιστήριο (σωματικὸ ἢ ψυχικὸ) γιὰ τὸν κατηγορούμενο.
Ἱερέας Ἰωάννης ΒασίλιεφΗ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΡΑΝΙΟΥ
Εἰσαγωγικὸ ἀπό entaksis: Ἡ σύγχρονη ἰσλαμική ἀπολογητική προβάλλει συχνά τόν ἰσχυρισμό τῆς «ἀπόλυτης καί ἀδιατάρακτης διατηρήσεως» τοῦ Κορανίου, ὑποστηρίζοντας ὅτι τό κείμενο πού ἀναγινώσκεται σήμερα ταυτίζεται πλήρως, μέχρι κεραίας, μέ τήν ἀρχική ἀποκάλυψη τοῦ 7ου αἰῶνος. Ὁ ἰσχυρισμός αὐτός ἀποτελεῖ τόν ἀκρογωνιαῖο λίθο τῆς δογματικῆς ἀνωτερότητας τοῦ Ἰσλάμ ἔναντι τῶν λοιπῶν μονοθεϊστικῶν θρησκειῶν, οἱ οποῖες κατηγοροῦνται γιά παραφθορά τῶν γραφῶν τους. Ὡστόσο, μία προσεκτική ἐξέταση τῶν ἀρχαιότερων καί πλέον ἀξιόπιστων ἰσλαμικών πηγῶν (ὅπως οἱ συλλογές Χαντίθ τῶν Al-Bukhari καί Muslim), καθώς καί ἡ ἐπιστημονική μελέτη τῶν πρώιμων χειρογράφων, ἀποκαλύπτουν μία πολύ πιό σύνθετη πραγματικότητα. Ἡ ἱστορία τῆς συλλογῆς, τῆς ἐπιλογῆς καί τῆς τελικής τυποποιήσεως τοῦ κορανικοῦ κειμένου βρίθει ἀναφορῶν γιά ἀπώλειες στίχων, καύση ἐναλλακτικῶν κωδίκων καί σημαντικές κειμενικές ἀποκλίσεις μεταξύ τῶν κορυφαίων συντρόφων τοῦ Μωάμεθ. Στό παρόν ἄρθρο, ἐπιχειρεῖται μία ἀνατομία τῆς διαδικασίας συγκροτήσεως τοῦ Κορανίου, βασισμένη ὄχι σέ ἐξωτερικές ἐπικρίσεις, ἀλλά στά ἴδια τά δεδομένα τῆς ἰσλαμικής παραδόσεως. Σκοπός εἶναι νά καταδειχθεῖ ἡ ἀπόσταση μεταξύ τοῦ λαϊκοῦ θρησκευτικοῦ μύθου καί τῆς ἱστορικής πραγματικότητος, ὅπως αὐτή καταγράφηκε ἀπό τούς πρώτους μουσουλμάνους λογίους. |
Παρουσίαση τοῦ προβλήματοςΟἱ σύγχρονοι ἰσλαμιστές κήρυκες λένε συχνά ὅτι τό κείμενο τῆς Βίβλου εἶναι ἀλλοιωμένο, ἐνῷ τό κείμενο τοῦ Κορανίου ἔχει διατηρηθεῖ πλήρως στό πρωτότυπο ἀπό τόν ἱδρυτή τοῦ Ἰσλάμ, χωρίς καμία διαφοροποίηση ἤ παραλλαγή στό κείμενο. Ἐπιπλέον, οἱ σύγχρονοι μουσουλμάνοι ἰσχυρίζονται ὅτι ὅλοι οἱ σύντροφοι τοῦ Μωάμεθ ἤξεραν τό κείμενο τοῦ Κορανίου ἀπ’ ἔξω καί δέν χρειαζόταν νά γραφτεῖ.Ὡστόσο, ὅλοι αὐτοί οἱ ἰσχυρισμοί εἶναι πέρα γιά πέρα ψεύτικοι, ὄχι μόνο σύμφωνα μέ τήν ἀντικειμενική ἐπιστήμη καί τά δεδομένα γιά τό περιεχόμενο τῶν χειρογράφων τοῦ Κορανίου πού σώζονται, ἀλλά καί σύμφωνα μέ τίς ἴδιες τίς ἰσλαμικές πηγές πού θεωροῦνται οἱ πιό ἔγκυρες, ὅπως τό Sahih Bukhari καί τό Sahih Muslim.
Ποιος ἔγραψε τό ΚοράνιἌς ξεκινήσουμε μέ τό γεγονός ὅτι ἡ ἱστορία πώς δῆθεν ὅλοι ἤ οἱ περισσότεροι σύντροφοι τοῦ ἱδρυτή τοῦ Ἰσλάμ ἤξεραν τό Κοράνι ἀπ’ ἔξω δέν εἶναι παρά ἕνα πολύ μεταγενέστερο ἐφεύρημα. Ἡ πρώτη ἀπόδειξη γι’ αὐτό εἶναι ὅτι, ὅπως ἀναφέρουν οἱ ἴδιες οἱ ἰσλαμικές πηγές, τή στιγμή πού πέθανε ὁ Μωάμεθ τό Κοράνι δέν ὑπῆρχε ἀκόμη ὡς ὁλοκληρωμένο κείμενο:«Εἶπε ὁ Ad-Dairakuli στό βιβλίο του “Ὠφέλειες”: Μᾶς διηγήθηκε ὁ Ἰμπραήμ ἰμπν Μπασάρ ἀπό τόν Σουφιάν ἰμπν Οὐέιν, ἀπό τόν Ζούγκρι, ἀπό τόν Οὐμπάιντ, ἀπό τόν Ζαΐντ ἰμπν Θάμπιτ, ὁ ὁποῖος εἶπε: Ὅταν πέθανε ὁ προφήτης, τό Κοράνι δέν εἶχε ἀκόμη συγκεντρωθεῖ σέ καμία μορφή».¹Ἑπομένως, ἀφοῦ τό Κοράνι δέν ὑπῆρχε ἀκόμη, πῶς γινόταν νά τό ξέρουν ἀπ’ ἔξω; Στήν καλύτερη περίπτωση, κάποιοι μαθητές μπορεῖ νά ἤξεραν ἀπ’ ἔξω κάποια σκόρπια ἀποσπάσματα, ἀλλά τίποτα περισσότερο.
ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [: Μάρκ.2,1-2]Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίουμε θέμα:«Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 15-3-1998][Β372]Μας διηγείται, αγαπητοί μου, ο Ευαγγελιστής Μάρκος, που ακούσαμε στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, ότι «τῷ καιρῷ ἐκείνῳ εἰσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς Καπερναούμ καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι. Καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν· καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον».Με ένα χαριτωμένο και ζωηρό και σύντομο τρόπο, μας περιγράφει ο ευαγγελιστής Μάρκος την είσοδον του Ιησού εις την Καπερναούμ. Και συγκεκριμένα, ότι επήγε σε ένα σπίτι, προφανώς φιλικόν, κι εκεί άρχισε να ομιλεί τον λόγον του Θεού. Μόλις το έμαθαν οι κάτοικοι ή οι περίοικοι, έσπευσαν να τον ακούσουν. Το πλήθος ήταν τόσο πολύ, ώστε, όπως σημειώνει ο Ευαγγελιστής Μάρκος, ώστε όχι μόνον το σπίτι εγέμισε, που βέβαια τα σπίτια τότε ήταν κάπως μικρά, αλλά και η αυλή μέχρι την αυλόθυρα και έξω στον δρόμο. Πλήθος κόσμου, στο άκουσμα ότι έφθασε ο Ιησούς στην πόλη και ότι βρίσκεται σε εκείνο το συγκεκριμένο σπίτι.Τέσσερις φίλοι ενός παραλύτου ανδρός τον έφεραν επάνω σε ένα κρεβάτι για να τον θεραπεύσει ο Κύριος. Αλλά το πλήθος ήταν τόσο, που ήταν αδύνατον να περάσουν μέσα εις το σπίτι. Τότε, η πίστις και η αγάπη αυτών των τεσσάρων συνοδών, βρήκε τον τρόπο. Πέρασαν σε ένα γειτονικό σπίτι, ανέβηκαν στη στέγη του, από κει πέρασαν στη στέγη του σπιτιού που ήταν ο Κύριος, απεστέγασαν την στέγη, δηλαδή βγάλαν τα κεραμίδια -προφανώς δεν υπήρχε ταβάνι- και κατέβασαν με σχοινιά τον παραλυτικό μπροστά εις τον Κύριον. Και ο Κύριος εθαύμασε την πίστιν αυτών των τεσσάρων ανδρών και τους είπε έναν επαινετικόν λόγον και αφού συγχώρησε και τις αμαρτίες του παραλύτου, του λέγει: «Σήκω επάνω, πάρε το κρεβάτι σου, το ξύλινο κρεβάτι που σε μετέφεραν και πήγαινε στο σπίτι σου».Έχομε εδώ, αγαπητοί μου, δύο περιστατικά. Το ένα είναι η εξαγγελία του λόγου του Θεού. Τι έκανε ο Κύριος όταν εισήλθε σ’ αυτό το σπίτι; Λέγει ότι «ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον» του Θεού. Το άλλο ποιο είναι το περιστατικό; Είναι η θεραπεία του παραλυτικού.Μπροστά σ’ αυτά τα δύο περιστατικά, θα μας επιτραπεί να κάνομε μίαν ιεράρχησιν. Εκ των δύο τούτων, τι είναι πιο ανώτερο; Δηλαδή η θεραπεία του παραλυτικού ή του ότι ο Κύριος ελάλει τον λόγον του Θεού; Εκ των δύο, κάνοντας, επαναλαμβάνω, ιεράρχησιν των δύο αυτών περιστατικών, ποιο είναι ανώτερο; Το ερώτημα δεν είναι ούτε αφελές, βέβαια ούτε και περιττό. Και τούτο διότι από την οπτική γωνιά που βλέπουν οι άνθρωποι τον Χριστιανισμόν, θα κρίνουν και την ιεράρχησιν αυτών των δύο. Να πουν ποιο είναι πρώτο και ποιο είναι δεύτερο. Από την οπτική γωνιά που υπάρχουν, κρίνοντες τον Χριστιανισμόν. Είναι το θέμα πάρα πολύ σπουδαίο. Αν θεωρήσουμε, αν θεωρηθεί, θεωρήσουν οι άνθρωποι τον Χριστιανισμό σαν ένα κοινωνισμό, θα μας πουν ότι …το πρώτο, η θεραπεία είναι εκείνη, του παραλυτικού, που προέχει, είναι πάνω απ΄όλα, σαν μια πράξη κοινωνικώς αγαθή. Αν πάλι δουν τον Χριστιανισμό σαν διδασκαλία που ανοίγει τον δρόμον για την σωτηρία, θα κρίνουν ότι ο λόγος του Θεού έχει την προτεραιότητα. Και το σπουδαίον είναι ότι μέσα στους αιώνες, μέχρι σήμερα, οι άνθρωποι παραμένουν σ’ αυτές τις δύο οπτικές θεωρήσεις. Οι μεν έτσι βλέπουν· κοινωνικά τον Χριστιανισμό. Οι δε έτσι βλέπουν· σωτηριολογικά τον Χριστιανισμόν. Κι αυτό το βλέπομε καθημερινά και εις αυτήν την ζωήν μας και αύριο και μεθαύριο έτσι θα είναι.
Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝΚατά Μάρκον, κεφ. Β΄, εδάφια 1-121 Καί εἰσῆλθε πάλιν εἰς Καπερναοὺμ δι᾿ ἡμερῶν καὶ ἠκούσθη ὅτι εἰς οἶκόν ἐστι. 2 Καὶ εὐθέως συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν· καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον. 3 Καὶ ἔρχονται πρὸς αὐτὸν παραλυτικὸν φέροντες, αἰρόμενον ὑπὸ τεσσάρων. 4 Καὶ μὴ δυνάμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον, ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράβαττον, ἐφ᾿ ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο. 5 Ἰδὼν δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν λέγει τῷ παραλυτικῷ· τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου. 6 ἦσαν δέ τινες τῶν γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν· 7 τί οὗτος οὕτω λαλεῖ βλασφημίας; Τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός; 8 Καὶ εὐθέως ἐπιγνοὺς ὁ ᾿Ιησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ ὅτι οὕτως αὐτοὶ διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς, εἶπεν αὐτοῖς· τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; 9 Τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει; 10 Ἳνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀφιέναι ἐπὶ τῆς γῆς ἁμαρτίας λέγει τῷ παραλυτικῷ. 11 Σοὶ λέγω, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου. 12 Καὶ ἠγέρθη εὐθέως, καὶ ἄρας τὸν κράβαττον ἐξῆλθεν ἐναντίον πάντων, ὥστε ἐξίστασθαι πάντας καὶ δοξάζειν τὸν Θεὸν λέγοντας ὅτι οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν.Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα1 Ύστερα από μερικές ημέρες μπήκε πάλι ο Ιησούς στην Καπερναούμ˙ κι έγινε γνωστό ότι βρίσκεται σε κάποιο σπίτι. 2 Αμέσως λοιπόν μαζεύτηκαν τόσο πολλοί, ώστε να γεμίσει το σπίτι και να μην υπάρχει χώρος πλέον ούτε δίπλα στη θύρα. Και τους δίδασκε τον λόγο του Θεού.
Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Β΄ΝΗΣΤΕΙΩΝΠρος Εβραίους κεφ. Α΄ εδάφια 10-14 και κεφ. Β΄, εδάφια 1-4Κεφ. Α΄ 10 Καὶ σὺ κατ᾿ ἀρχάς, Κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σου εἰσιν οἱ οὐρανοί· 11 αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ διαμένεις· καὶ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται, 12 καὶ ὡσεὶ περιβόλαιον ἑλίξεις αὐτούς, καὶ ἀλλαγήσονται· σὺ δὲ ὁ αὐτὸς εἶ, καὶ τὰ ἔτη σου οὐκ ἐκλείψουσι. 13 Πρὸς τίνα δὲ τῶν ἀγγέλων εἴρηκέ ποτε· κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου; 14 Οὐχὶ πάντες εἰσὶ λειτουργικὰ πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν;Κεφ. Β΄ 1 Διὰ τοῦτο δεῖ περισσοτέρως ἡμᾶς προσέχειν τοῖς ἀκουσθεῖσι, μή ποτε παραῤῥυῶμεν. 2 Εἰ γὰρ ὁ δι᾿ ἀγγέλων λαληθεὶς λόγος ἐγένετο βέβαιος, καὶ πᾶσα παράβασις καὶ παρακοὴ ἔλαβεν ἔνδικον μισθαποδοσίαν, 3 πῶς ἡμεῖς ἐκφευξόμεθα τηλικαύτης ἀμελήσαντες σωτηρίας; Ἣτις ἀρχὴν λαβοῦσα λαλεῖσθαι διὰ τοῦ Κυρίου, ὑπὸ τῶν ἀκουσάντων εἰς ἡμᾶς ἐβεβαιώθη, 4 συνεπιμαρτυροῦντος τοῦ Θεοῦ σημείοις τε καὶ τέρασι καὶ ποικίλαις δυνάμεσι καὶ Πνεύματος Ἁγίου μερισμοῖς κατὰ τὴν αὐτοῦ θέλησιν.Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. ΤρεμπέλαΚεφ. Α΄ 10 Και πάλι η Αγία Γραφή λέει για τον Υιό: «Εσύ, Κύριε, στην αρχή της δημιουργίας στήριξες τη γη και την εδραίωσες μέσα στο ουράνιο στερέωμα, και έργα των χειρών Σου είναι οι ουρανοί. 11 Αυτοί θα χάσουν το σημερινό τους σχήμα και θα εξαφανιστούν. Εσύ όμως παραμένεις αναλλοίωτος και αμετάβλητος. Και όλος ο κόσμος θα παλιώσει σαν ένα ένδυμα, 12 κι Εσύ θα τον περιστρέψεις και θα τον περιτυλίξεις σαν εξωτερικό ρούχο που φορούν οι άνθρωποι· θα αλλάξει και θα γίνει καινούργιος. Εσύ όμως είσαι πάντοτε ο Ίδιος, και τα έτη Σου θα είναι ατελείωτα». 13 Σε ποιον άλλωστε από τους αγγέλους έχει πει ποτέ ο επουράνιος Πατέρας: «Κάθισε τώρα μετά την Ανάληψή Σου στα δεξιά μου, ωσότου υποτάξω τους εχθρούς Σου νικημένους κάτω από τα πόδια Σου ως υποπόδιο, για να έχεις αιωνίως αδιαφιλονίκητη την εξουσία»; Σε κανέναν. 14 Δεν είναι όλοι οι άγγελοι υπηρετικά πνεύματα, που ενεργούν όχι από δική τους πρωτοβουλία, αλλά αποστέλλονται από τον Θεό για να υπηρετούν εκείνους που πρόκειται να κληρονομήσουν την αιώνια ζωή;Κεφ. Β΄ 1Ο Υιός λοιπόν είναι ασυγκρίτως ανώτερος από τους αγγέλους. Γι΄αυτό κι εμείς πρέπει να προσέχουμε πολύ περισσότερο σε εκείνα που ακούσαμε με το κήρυγμα, διότι όλα αυτά είναι λόγοι του Υιού και των Αποστόλων Του.
https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/02/blog-post_440.html
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Κυριακῆς β´ νηστειῶν (Ἑβρ. α´ 10 - β´ 3).
Εβρ. 1,10 καὶ σὺ κατ᾿ ἀρχάς, Κύριε, τὴν γῆν ἐθεμελίωσας, καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σού εἰσιν οἱ οὐρανοί·
Εβρ. 1,10 Και, πάλιν η Γραφή άλλου λέγει· “συ, Κυριε, εις την αρχήν της δημιουργίας εστερέωσας την γην επάνω εις ασφαλές θεμέλιον και έργα των ιδικών σου χειρών, είναι οι ουρανοί·
