Ὁ Μητροπολίτης Προκόπιος, ὁ πρώην Κεφαλληνίας, ἔλεγε στούς γνωστούς του:

«Ὁ Μητροπολίτης Προκόπιος, ὁ πρώην Κεφαλληνίας, ἔλεγε στούς γνωστούς του: “Αν σᾶς πῶ τί συνέβη, ὅταν πῆγα νά δώσω τόν τελευταῖο ἀσπασμό στο γέροντα Σίμωνα Ἀρβανίτη, δέν θά τό πιστέψετε.

2 Φεβρουαρίου. † Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. 2ας Φεβρουαρίου ("Εβρ. ζ΄ 7-17).

Εβρ. 7,7            χωρὶς δὲ πάσης ἀντιλογίας τὸ ἔλαττον ὑπὸ τοῦ κρείττονος εὐλογεῖται.

Εβρ. 7,7                    Δεν υπάρχει δε καμμία αντιλογία και αντίρρησις, ότι το μικρότερον από απόψεως αξίας ευλογείται από το μεγαλύτερον. (Και ο Μελχισεδέκ με το να ευλογήση, κατά θείαν βουλήν, τον Αβραάμ, σημαίνει, ότι ήτο ανώτερος από εκείνον).

«Τίνος εἶμαι ὅμοιος εἰς τὴν Βασιλείαν Σου;»

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ 

«Τίνος εἶμαι ὅμοιος εἰς τὴν Βασιλείαν Σου;»

«μὴ πεποίθατε ἐπ᾿ ἄρχοντας, ἐπὶ υἱοὺς ἀνθρώπων, οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία» (Ψαλμ. 145, 3). (:Μὴ στηρίζετε τὴν πεποίθησιν καὶ ἐλπίδα σας εἰς κοσμικοὺς ἄρχοντας, εἰς υἱοὺς καὶ ἀπογόνους τῶν ἐφημέρων καὶ ἀδυνάτων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν τὴν δύναμιν νὰ σᾶς σώσουν).

Εὐλογημένος εἶναι ὁ λαός, ὅταν ὁ ἄρχοντάς του στηρίζεται στὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ. Πολλοὺς τέτοιους ἄρχοντες ἀνέδειξε ἡ ἱστορία, οἱ ὁποῖοι εἶχαν τὴν ἐλπίδα στὸν Θεό.Τί λέγει ὁ ἱερὸς Ἰωάννης:

«Πῶς ὁ Παῦλος λέγει, ὅτι “δέν ὑπάρχει ἄλλη ἐξουσία, παρά μόνο αὐτή πού προέρχεται ἀπό τό Θεό” (Ρωμ. 13, 1.); Γιατί Αὐτός ἔδωσε αὐτήν γιά τό δικό μας καλό. Γιατί εἰσήγαγε μέν αὐτῆς τήν ἀνάγκη ἡ ἁμαρτία, ὁ Θεός ὅμως τή χρησιμοποίησε γιά τό συμφέρον μας.

Ὁ μέν καθορισμός τῶν ἐξουσιῶν ὑπῆρξε τοῦ Θεοῦ ἔργο, τό νά καταλαμβάνουν ὅμως αὐτές κακοί ἄνθρωποι καί νά μή ἀσκοῦν αὐτές ὅπως πρέπει, εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς κακίας τῶν ἀνθρώπων».Ὁ Ὅσιος Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος ἀναφέρει γιὰ τὴν ἀσκητικὴ ζωὴ τοῦ Ἁγ. Θεοδοσίου τοῦ Μεγάλου (7 Ἰανουαρίου):

«Ἀναφέρεται εἰς τὸ Πατερικόν, ὅτι εἰς τὰ ἐνδότερα μέρη τῆς ἐρήμου ἀσκητὴς ἐνάρετος καὶ ἅγιος, ὁ ὁποῖος εἶχον ἔτη τεσσαράκοντα εἰς τήν ἡσυχίαν, ὅπου δέν εἶδεν ἄνθρωπον οὔτε ἐδοκίμασεν ἄλλην τροφήν παρά ὕδωρ καί χόρτα, ἐδέετο τοῦ Θεοῦ νά τοῦ φανερώσῃ τίνος εἶναι ὅμοιος εἰς τήν βασιλείαν του καί ἐλθών ̓́Ἄγγελος Κυρίου εἶπεν αὐτῷ· «ὁμοίαν δόξαν καί ἀπόλαυσιν ἔχεις νά λάβης μέ τόν βασιλέα Θεοδόσιον».

Ὁ Ἅγιος Γαβριὴλ (Οὐργκεμπάτζε) κληροδότησε σὲ ὅλους νὰ διαβάσουν αὐτὴν τὴν προσευχὴ στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο γιὰ προστασία ἀπὸ κάθε κακὸ καὶ γιὰ θεραπεία τῶν πασχόντων καὶ τῶν ἀσθενῶν.

Ο Άγιος Γαβριήλ (Ουργκεμπάτζε) κληροδότησε σε όλους να διαβάσουν αυτήν την προσευχή στην Υπεραγία Θεοτόκο για προστασία από κάθε κακό και για θεραπεία των πασχόντων και των ασθενών.

Προσευχή του Οσίου Γαβριήλ.

- Χαίρε, ευσπλαχνική και πανεύσπλαχνη Μητέρα του Θεού, Μεσίτρια των Χριστιανών, ότι η Σύναξη των Αγγέλων αγαλλιάζει ενώπιόν σου και οι Αρχάγγελοι σε υπηρετούν στον Ουρανό.

- Χαίρε, παρηγορήτρια της θλιβερής, σωτήρια ράβδος των τυφλών, που έρχονται σε εσένα με πίστη, αναμφισβήτητη βοηθός και μεσίτρια.

- Χαίρε, τράπεζα της ουράνιας αγιότητας.

- Χαίρε, φωτεινότερο παλάτι του Κυρίου.

- Χαίρε, χρυσό θυμιατήρι του Δημιουργού σου.

- Χαίρε, χρυσούτσικη στήλη.

- Χαίρε, Παναγία και Άμωμη Παρθένε, δωρήτρια του Ηλιακού Σταυρού στον Ουράνιο Θρόνο. Σκεπάσου με με το πολύτιμο ωμοφόριό σου, ω αδιάλειπτη μεσίτευσή μας. Έχοντας αυτή την προσευχή ως όπλο μου, παραδίδω την ψυχή μου στα αγνά σου χέρια. Οδήγησέ με στο δρόμο της δικαιοσύνης και δώσε μου τη νίκη επί του κακού, για να εισέλθω στη Βασιλεία των Ουρανών με το έλεος του Κυρίου μας Θεού και Σωτήρα Ιησού Χριστού.

- Χαίρε, Παναγία Μαρία, Άμωμη Στήλη και Πνευματική Δύναμη.

- Χαίρε, Νύμφη Άγαμη.

- Χαίρε, Μητέρα άγαμη και άμωμη, που κράτησες στην αγνή σου αγκαλιά Εκείνον που πήρε όλα τα βάρη του κόσμου. Γίνε βοηθός και μεσίτης του ανάξιου δούλου σου, προστάτεψέ με όλες τις ημέρες της ζωής μου από ταλαιπωρίες και τους πειρασμούς, δώσε μου μακροζωία για τα καλά, ευλόγησέ με να περπατώ την οδό της ζωής με ευλάβεια και δοξολογία του ονόματός σου, για να σου ψάλλω σε τούτον τον αιώνα και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν!

- Χαίρε, Βασίλισσα των Αγγέλων, Κυρία της Δικαιοσύνης.

- Χαίρε, ο Κύριος μαζί σου, Αγία των Αγίων, πιο τιμημένη από τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ.

- Χαίρε, Παναγία, βοηθός στη διόρθωση των αμαρτωλών.

- Χαίρε, άνθος των μαρτύρων και ελπίδα των πατέρων μας. Μαρία, Υπεραγία Παρθένε, δια της οποίας ο Χριστός ο Θεός μας έγινε άνθρωπος και κατοικούσε μαζί με τους ανθρώπους, ελέησέ με, τον δούλο σου, ενίσχυσέ με με τη δύναμη του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού του Υιού σου και οδήγησέ με στην οδό της αλήθειας.

Κυριακή Τελώνου καί Φαρισαίου:«Ἡ αὐτογνωσία τοῦ Τελώνου» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ TEΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ[:Λουκά 18,10-14]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 12-2-1995]

[Β 312]

Και πάλι, αγαπητοί μου, προ των οφθαλμών μας η πολύτιμη παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου. Με αυτήν την παραβολή θέλησε ο Κύριος να δώσει πολλά διδάγματα. Να μας πει για την ταπείνωση και την υπερηφάνεια. Για την πνευματική ή ηθική, αν θέλετε, επάρκεια και ανεπάρκεια. Για το περιεχόμενο μιας καλής ή κακής προσευχής. Για την παρουσία δύο τύπων ανθρώπων μπροστά στον Θεό. Για την αυτοπεποίθηση του ενός και την αυτογνωσία του άλλου. Και όλα αυτά ελέχθησαν από το αυθεντικό στόμα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Γι’ αυτό κάθε σημείο της διδασκαλίας του Κυρίου, είναι και μία αυθεντική απάντησις.

Είναι γνωστή η πλοκή της παραβολής. Εξάλλου δεν είναι μεγάλη. Δύο άνθρωποι ανέβηκαν εις το ιερό, δηλαδή εις τον ναό, για να προσευχηθούν. Ο ένας ήταν Φαρισαίος, από την γνωστή τάξη των Φαρισαίων και ο άλλος Τελώνης. Από εκείνους που έπαιρναν με δημοπρασία από τους Ρωμαίους την είσπραξη των φόρων. Ο Φαρισαίος, φορτωμένος με αυτοπεποίθηση από το αξίωμά του, την γνώση του νόμου και τις καλές του πράξεις, στέκεται να πει την προσευχή του στον Θεό, με μεγάλη δόση αυτοπεποιθήσεως και αλαζονείας. Ο τελώνης, φορτωμένος κι αυτός αλλά με παρανομίες και ποικίλες αμαρτίες, στέκεται σε μία άκρη να πει και αυτός την προσευχή του. Οι ενοχές του, όμως, δεν τον αφήνουν να σηκώσει κεφάλι: «Οὐκ ἤθελεν –μας σημειώνει ο ευαγγελιστής Λουκάς- οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανόν ἐπᾶραι». «Ούτε τα μάτια του να σηκώσει εις τον ουρανόν». Χτυπούσε διαρκώς το στήθος του, κάνοντας κοπετό και εκφράζοντας πένθιμη καρδιά για το πλήθος των πολλών του αμαρτημάτων. Κι έλεγε συνεχώς: «῾Ο Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ».

307. Η τακτική Θεία Μετάληψις είναι πολύ ωφέλιμη. Η μη τακτική βλαβερή, ...

Κυριακή Τελώνου καί Φαρισαίου. Ἀγίου Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ [:Λουκ. 18, 9-14]

Αγίου Κυρίλλου, αρχιεπισκόπου Αλεξανδρείας,

Ἐξήγησις ὑπομνηματική εἰς τό κατά Λουκάν Εὐαγγέλιον,

κεφ.ιη΄, εδάφια 9-14: Η παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου

[…] Για να μάθεις όμως πόση ζημία προκαλεί το να κατακρίνουμε τους άλλους και να μη μετανοούμε για τα δικά μας πταίσματα, θα σου το επιβεβαιώσω και από τα ίδια τα Ευαγγέλια. Λέγει πράγματι αυτός ο μακάριος Λουκάς για τον Σωτήρα μας Χριστό: «Εἶπε δὲ καὶ πρός τινας τοὺς πεποιθότας ἐφ᾿ ἑαυτοῖς ὅτι εἰσὶ δίκαιοι, καὶ ἐξουθενοῦντας τοὺς λοιπούς, τὴν παραβολὴν ταύτην(:Σε μερικούς μάλιστα που είχαν τη βεβαιότητα και την αυτοπεποίθηση ότι είναι δίκαιοι και ενάρετοι, και γι’ αυτό περιφρονούσαν τους άλλους, είπε την παραβολή αυτή)»[Λουκ.18,9]. Και ποια είναι η παραβολή;

«Ἂνθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι, ὁ εἷς Φαρισαῖος καὶ ὁ ἕτερος τελώνης. ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο· ὁ Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης· νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι. καὶ ὁ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπᾶραι, ἀλλ᾿ ἔτυπτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ λέγων· ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ. λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ γὰρ ἐκεῖνος· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται (:Δύο άνθρωποι ανέβηκαν στο ιερό για να προσευχηθούν· ο ένας ήταν Φαρισαίος και ο άλλος τελώνης.

Ἡ εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς τοῦ Τελώνου καί τοῦ Φαρισαίου. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ

ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

Κατά Λουκάν, κεφάλαιο ΙΗ΄, εδάφια 10-14

10 ῎Ανθρωποι δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι, ὁ εἷς Φαρισαῖος καὶ ὁ ἕτερος τελώνης. 11 Ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο, ῾Ο Θεός, εὐχαριστῶ σοι ὅτι οὐκ εἰμὶ ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ἅρπαγες, ἄδικοι, μοιχοί, ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελώνης· 12 νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου, ἀποδεκατῶ πάντα ὅσα κτῶμαι. 13 Ὁ δὲ τελώνης μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐπᾶραι εἰς τὸν οὐρανόν, ἀλλ᾽ ἔτυπτεν τὸ στῆθος αὐτοῦ λέγων, ῾Ο Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ. 14 Λέγω ὑμῖν, κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ παρ᾽ ἐκεῖνον· ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

10 Δύο άνθρωποι ανέβηκαν στο ιερό για να προσευχηθούν˙ ο ένας ήταν Φαρισαίος και ο άλλος τελώνης.

Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου Τρύφωνος.Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΥΦΩΝΟΣ

Προς Ρωμαίους, κεφάλαιο Η΄, εδάφια 28-39

28 Οἴδαμεν δὲ ὅτι τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν, τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν· 29 Ὃτι οὓς προέγνω, καὶ προώρισε συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πρωτότοκον ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς· 30 οὓς δὲ προώρισε, τούτους καὶ ἐκάλεσε, καὶ οὓς ἐκάλεσε, τούτους καὶ ἐδικαίωσεν, οὓς δὲ ἐδικαίωσε, τούτους καὶ ἐδόξασε.

31 Τί οὖν ἐροῦμεν πρὸς ταῦτα; Εἰ ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν, τίς καθ᾿ ἡμῶν; 32 Ὃς γε τοῦ ἰδίου υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο, ἀλλ᾿ ὑπὲρ ἡμῶν πάντων παρέδωκεν αὐτόν, πῶς οὐχὶ καὶ σὺν αὐτῷ τὰ πάντα ἡμῖν χαρίσεται; 33 Τίς ἐγκαλέσει κατὰ ἐκλεκτῶν Θεοῦ; Θεὸς ὁ δικαιῶν· 34 τίς ὁ κατακρίνων; Χριστὸς ὁ ἀποθανών, μᾶλλον δὲ καὶ ἐγερθείς, ὃς καὶ ἔστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ, ὃς καὶ ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν. 35 Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; Θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα;

36 Καθὼς γέγραπται ὅτι ἕνεκά σου θανατούμεθα ὅλην τὴν ἡμέραν· ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς. 37 Ἀλλ᾿ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν διὰ τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς. 38 Πέπεισμαι γὰρ ὅτι οὔτε θάνατος οὔτε ζωὴ οὔτε ἄγγελοι οὔτε ἀρχαὶ οὔτε δυνάμεις οὔτε ἐνεστῶτα οὔτε μέλλοντα οὔτε 39ὕψωμα οὔτε βάθος οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

28 Γνωρίζουμε ωστόσο ότι σε εκείνους που αγαπούν τον Θεό όλα συνεργούν για το καλό τους. Αυτοί κλήθηκαν σύμφωνα με την προαιώνια απόφαση του Θεού και δέχθηκαν τη σωτήρια κλήση.

Σπάνια φωτογραφία μέ τόν Ἅγιο Παϊσιο

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/01/blog-post_8088.html

1 Φεβρουαρίου. † Κυριακὴ τοῦ Τελώνου καὶ τοῦ Φαρισαίου. (ΙϚ´ Λουκᾶ). Προεόρτια Ὑπαπαντῆς, Τρύφωνος μάρτυρος (†250). Βασιλείου Θεσσαλονίκης τοῦ ἐξ Ἀθηνῶν (†870), Ἀναστασίου νεομάρτυρος τοῦ ἐκ Ναυπλίου (†1655)· τῶν ἐν Μεγάροις τεσσάρων μαρτύρων. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ μάρτυρος (Ῥωμ. η´ 28-39).

Ρωμ. 8,28          Οἴδαμεν δὲ ὅτι τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν, τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν·

Ρωμ. 8,28                 Τους στεναγμούς μας δια τας θλίψεις της παρούσης ζωής τους απαλύνει και το γεγονός, ότι γνωρίζομεν πως εις εκείνους που αγαπούν τον Θεόν όλα υποβοηθούν και συνεργάζονται δια το καλόν των· εις αυτούς δηλαδή, οι οποίοι σύμφωνα με την προαιώνιον πρόθεσιν του Θεού έχουν κληθή και έχουν δεχθή την σωτηρίαν.