Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρασκευῆς ις´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ἐφεσ. α´ 7-17).
Εφ. 1,7 ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν ἀπολύτρωσιν διὰ τοῦ αἵματος αὐτοῦ, τὴν ἄφεσιν τῶν παραπτωμάτων, κατὰ τὸν πλοῦτον τῆς χάριτος αὐτοῦ,
Εφ. 1,7 Πράγματι δια του Υιού του ελάβομεν και έχομεν την απελευθέρωσιν από την δουλείαν της αμαρτίας και την σωτηρίαν με το αίμα του, που εχύθη επάνω στον σταυρόν και εδόθη δια την εξαγοράν μας. Ελάβομεν έτσι και έχομεν την συγχώρησιν των αμαρτιών μας σύμφωνα με τον πλούτον της χάριτός του.
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου- συγγραφέωςΕν Θεσσαλονίκη τη 7η Σεπτεμβρίου 2026Εορτάζει και πανηγυρίζει, αγαπητοί μου αδελφοί, σήμερα η αγία μας Εκκλησία την χαρμόσυνη και πανευφρόσυνη εορτή και πανήγυρη της γεννήσεως της μητρός του Κυρίου μας και μητέρας όλων μας, της Θεοτόκου Μαρίας. Ανέτειλε στον κόσμο αυτόν εκείνη, που με την σειρά της έφερε τον κόσμο τον ήλιο της δικαιοσύνης Χριστόν. Με την έλευσή της ο Θεός προαναγγέλει τα προοίμια της σωτηρίας του γένους των ανθρώπων.Προκειμένου ο Θεός να πραγματοποιήσει το προαιώνιο σχέδιο της ενσάρκου θείας οικονομίας του έπρεπε να έρθει στον κόσμο το κατάλληλο εκείνο σκεύος της εκλογής, που θα αποτελούσε το άξιο κατοικητήριο και ναό της Θεότητός του. Το μέσο δηλαδή εκείνο, διά του οποίου θα εδανίζετο την ανθρώπινη φύση. Και η μόνη αξία για να δεχθεί μέσα της το πυρ της θεότητος, η μόνη αξία για να αποτελέσει την κλίμακα από την οποία θα κατέβαινε ο Θεός στη γή, ήταν η Θεοτόκος. Αφού λοιπόν ο Θεός κατασκεύασε πρώτα τον έμψυχο αυτόν ουρανό τον λογικό παράδεισο, τον θρόνον της Θεότητός του, την μακαρία Παρθένο, τότε ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, για να κατέβει στη γη, να προσλάβει την φύση μας μέσω της Θεοτόκου και να συναναστραφεί ως άνθρωπος ανάμεσα στους ανθρώπους.Όπως όλα τα γεγονότα της ζωής της, έτσι και ο τρόπος της γεννήσεώς της ήταν υπερφυσικός και πέρα από τους νόμους της φύσεως. Οι γονείς της, Ιωακείμ και Άννα, δίκαιοι και ευσεβείς και ενάρετοι, ήταν ήδη περασμένης ηλικίας και δεν είχαν τέκνο. Επί πλέον η Άννα ήταν στείρα και η τεκνογονία ήταν αδύνατη και λόγω ηλικίας και λόγω στειρώσεως. Ωστόσο παρά το προχωρημένο της ηλικίας των δεν έπαυαν να παρακαλούν τον Θεόν με θερμές προσευχές να τους δώσει ο Θεός τέκνο και να πάρει από πάνω τους το όνειδος της ατεκνίας. Υποσχέθηκαν δε ότι αν φέρουν στον κόσμο παιδί, να το προσφέρουν ως αφιέρωμα σ’ Εκείνον.
ΑΓΙΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
Μαρτυρία κυρίου ΓΕ, Δ. Πολιτικός μηχανικός, Ἀθήνα!
Ημουν στήν ομάδα τῶν πολιτικῶν μηχανικῶν πού ἀνέλαβαν τὴ µελέτη καὶ ἐπίβλεψη στήν ἀνέγερση τῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου στό Μήλεσι,Ἕνα βράδυ τοῦ 1985, ἐργαστήκαμε ἕως ἀργά καί, κατά τή 01:00 µετά τά μεσάνυχτα, πρίν πᾶμε γιά ὕπνο, αποφασίσαμε νά κάνουμε µία βόλτα στήν αὐλή. Ἠταν καλοκαίρι καί εἶχε ξαστεριά. Βλέπαμε καθαρά τόν ἔναστρο οὐρανό καί κατευθυνθήκαµε πρός τή νότια πλευρά τῶν Κελλιῶν, δηλαδή περίπου κάτω ἀπό τό μπαλκόνι τοῦ Κελλιοῦ τοῦ Ἁγίου.Ημασταν τρία ἄτομα καί, καθώς δέν εἶχε τά δέντρα πού ἔχει σήµερα, κοιτούσαµε τόν οὐράνιο θόλο, γεμάτο µέ ἑκατοντάδες χιλιάδες λαμπερά ἀστέρια καί φωτεινούς ἀστερισμούς, Μικροί καί μεγάλοι ἀστέρες, ἀκανόνιστα ἁπλωμένοι ἀπό τό χέρι τοῦ Θεοῦ. Τότε ἀγαποῦσα καί μελετοῦσα τήν ἀστρονομία. Καθώς συζητούσαµε γιά αὐτή τή φανταστική ὀμορφιά, διακρίναµε τόν Ἅγιο νά ἔρχεται πρός τό µέρος µας καί ὅταν ἦρθε κοντά µας, πολύ γαλήνιος καί ἤρεμος, μᾶς ρώτησε:“Τί κάνετε ἐσεῖς ἐδῶ ἔξω;"Βλέπουμε τά ἀστέρια..."Τά ἀστέρια,, Μόνο αὐτά βλέπετε;“Τί ἄλλο νά δοῦμε µέσα στή νύχτα;-Καλά, ὁ οὐρανός εἶναι γεμάτος µέ Ἁγίους καί Ἀγγέλους, δέν τούς βλέπετε;Όχι, δέν βλέπουμε τίποτα.«θέλετε νά τούς δεῖτε;
ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣΑναμφίβολα, στις Προφητείες (Παλαιάς και Καινής Διαθήκης) υπάρχει μια καταγραφή της πραγματικότητας, σε δυναμική αληθείας, ως κοινωνία μίας πληροφορίας που μεταφέρει τον άνθρωπο – κόσμο στη σκηνή του μελλοντικού επιστητού.Ο ίδιος ο Κύριος χρησιμοποίησε (πολλές φορές) φράσεις προφητών και προφητικών ψαλμών. Παράδειγμα, όταν συνόδευε δύο μαθητές του προς Εμμαούς, τους ήλεγξε «ως ανοήτους και βραδείς τη καρδία του πιστεύειν επί πάσιν οις ελάλησαν οι προφήται» (Λουκ. 24, 25), δηλ. «ω ανόητοι και βραδείς την καρδίαν που δυσκολεύεστε να πιστεύετε εις όλα εκείνα που ελάλησαν οι προφήτες».Και στη συνέχεια του ιερού κειμένου διαβάζουμε την ιεράρχηση, ταξινόμηση και την πνευματική παροχέτευση του νοήματος των γεγονότων της επί γης πορείας Του: ότι «ταύτα έδει παθείν τον Χριστόν. Και αρξάμενος από Μωυσέως και πάντων των προφητών διηρμήνευεν αυτοίς εν πάσαις ταις γραφαίς τα περί εαυτού» (Λουκ. 24, 27).Στο εικοστό κεφάλαιο των Πράξεων (20, 30), ο Απ. Παύλος προφητικά προλέγει τη (διαχρονική) συστηματική προσπάθεια των αιρετικών να ποδηγετήσουν – αλλοιώσουν το υγιές φρόνημα του Σώματος της Εκκλησίας. Τα λόγια του Αποστόλου Παύλου προετοίμασαν την Εκκλησία και της έδωσαν δύναμη αντίστασης έναντι των αιρετικών στην πολυκύμαντη πορεία της μέσα στο χρόνο. Η Αποστολική συνείδηση εκφράσθηκε σε απόλυτη προφητική, εκκλησιαστική ποιμαντική, με το χαρακτηρισμό των αιρετικών ως «λύκους βαρείς» και ως «άνδρες λαλούντες διεστραμμένα»: «Εγώ γάρ οίδα τούτο, ότι εισελεύσονται μετά την άφιξίν μου λύκοι βαρείς εις υμάς μή φειδόμενοι του ποιμνίου· και εξ υμών αυτών αναστήσονται άνδρες λαλούντες διεστραμμένα του αποσπάν τους μαθητάς οπίσω αυτών διό γρηγορείτε, μνημονεύοντες ότι τριετίαν νύκτα και ημέραν ουκ επαυσάμην μετά δακρύων νουθετών ένα έκαστον» (Πράξ. 20, 29-31).
ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣΠῶς ἐπιλέγουμε τόν Πνευματικό μας ὁδηγό (Ἁγ. Συμεών Νέου Θεολόγου), π. Σάββας Ἁγιορείτης, 30-10-2017-Ερώτηση από ακροατήριο: Όταν κάποιος έχει βρει Πνευματικό, αλλά, αυτό που είπατε ότι υπάρχει απόσταση τότε θα πρέπει να αναζητήσει κάποιον άλλον με την ευλογία βέβαια του Πνευματικού;-Βέβαια. Οπωσδήποτε.Όπως όταν πάτε σε ένα ατύχημα ας πούμε. Δεν μπορεί ο γιατρός σου να είναι στην Κρήτη. Θα πρέπει να έχεις έναν εδώ στην Έδεσσα, έτσι;Θα πεις ο γιατρός μου είναι στην Κρήτη να με πάτε στην Κρήτη; μπορεί να πεθάνεις μέχρι να φτάσεις στην Κρήτη.-Ερώτηση από ακροατήριο: Είναι λάθος πάτερ να νιώθει ο πιστός δεμένος με τον Πνευματικό του και να δυσκολεύεται να πάρει αυτή την απόφαση;-Ναι. Προσέξτε το και αυτό. Είναι πολλές οι παγίδες, δεν μπορούμε να τα πούμε όλα. Πολλά μαθήματα μπορούμε να κάνουμε στο θέμα του Πνευματικού. Υπάρχουν Πνευματικοί, και ευχαριστώ για την ερώτηση γιατί μου θυμίσατε κι άλλα τώρα, οι οποίοι δένουν με το πρόσωπό τους τα πνευματικά τους παιδιά.Και είναι λάθος αυτό. Και γίνεται μία προσωπολατρεία. Μία γεροντολατρεία.Είναι φοβερό αυτό. Αντί να τα δένουν με τον Χριστό τα δένουν με τον εαυτό τους. Στο προσωπικό τους άρμα και τα σέρνουν από πίσω.Δεν είναι σωστό αυτό. Βέβαια κάποιοι αυτό το υπερτονίζουν για να λένε ελάτε σε εμάς, έτσι; Μην πάτε στον παπα-Σάββα που έχει αυλή ας πούμε. Έχει άλλους που τον ακολουθούν. Δεν γίνεται έτσι. Όλοι όσοι ακολουθούν δεν σημαίνει ότι έχουν και προσωπολατρεία.Προσέξτε το και αυτό έτσι. Και στον πατέρα Αθανάσιο τον Μυτιληναίο πήγαιναν εκατοντάδες, να μην πω χιλιάδες. Σημαίνει ότι ο άνθρωπος αυτός καλλιεργούσε προσωπολατρεία;Όχι βέβαια. Απλώς ήταν πολύ καλός Πνευματικός και πολύ καλός ομιλητής. Και μάζευε εκατοντάδες στις ομιλίες του.Αυτό δεν σημαίνει ότι καλλιεργούσε τη γεροντολατρεία. Αλλά υπάρχουν και τέτοιοι. Και δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να δενόμαστε ούτε συναισθηματικά — προσέξτε το αυτό — ούτε με οποιοδήποτε άλλο μέσο με τον Πνευματικό. Αλλά μόνο αγιοπνευματικά. Να γίνεις ένα με τον Πνευματικό εν Αγίω Πνεύματι. Όχι ανθρώπινα.
Προβληματισμός για σύγχρονες οικουμενιστικές κατευθύνσεις του Γρηγορίου και των συν αυτώ υποστηρικτών «θεολόγων».«Διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε» (Ἑβρ. 13,9)Σε μία εποχή όπου η Ορθόδοξη Εκκλησία βρίσκεται αντιμέτωπη με πολλές και διαφορετικές θεολογικές προσεγγίσεις, ο λόγος του Αποστόλου παραμένει επίκαιρος: «μὴ παραφέρεσθε».Ο χριστιανός δεν καλείται να ακολουθεί κάθε νέα θεολογική αντίληψη, αλλά να παραμένει στερεωμένος στον Χριστό και στην πίστη που παρέδωσαν οι Απόστολοι. Και αμέσως προηγείται ο λόγος: «Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτός, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας» (Ἑβρ. 13,8). Οι εποχές αλλάζουν· ο Χριστός δεν αλλάζει.Η Αγία Γραφή είναι απλώς «άποψη της εποχής»;Ακούγεται στις ημέρες μας η άποψη ότι ορισμένες διδασκαλίες της Αγίας Γραφής πρέπει να θεωρηθούν ως «αντιλήψεις της εποχής» στην οποία γράφτηκαν. Ασφαλώς η Αγία Γραφή έχει ιστορικό πλαίσιο. Δεν σημαίνει όμως ότι το περιεχόμενό της αποτελεί απλώς ανθρώπινη σκέψη μιας περασμένης κοινωνίας.Ο Απόστολος λέγει: «Πᾶσα γραφὴ θεόπνευστος» (Β΄ Τιμ. 3,16), ενώ ο Χριστός διακηρύσσει: «οἱ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσιν» (Ματθ. 24,35).
Ηλιάδης Σάββας – ΑΜΑΣΕΥΣ, ΔάσκαλοςΚιλκίς, 5-9-2026Αυτός είναι δεξιός! Εκείνος είναι αριστερός! Ο άλλος είναι κεντρώος! Ο άλλος φασίστας και ο παραπέρα κομουνιστής! Έτσι μεγαλώσαμε. Αυτά μπήκαν για καλά στο πετσί μας, εξ απαλών ονύχων.Και σκεπτόμουν, μετά την «μεταπολίτευση», ποιο να είναι άραγε το νόημα αυτών των όρων; Τι σημαίνει κατ’ ουσία δεξιός ή αριστερός; Εντάξει, μου είπαν πως είναι κλεμμένοι από την Δύση οι όροι, από την θέση που καταλάμβαναν τα κόμματα μέσα στην αίθουσα του κοινοβουλίου.«Κόμματα»! Άλλο ένα απροσδιόριστο κατασκεύασμα χειραγώγησης των ιδεολογικά «συνειδητοποιημένων» πολιτών!Και, ναι μεν, για ένα διάστημα δύο ή τριών το πολύ δεκαετιών, υπήρχε μία διαχωριστική γραμμή, έστω και κατά βάση ψευδής και παραπλανητική, που κατηύθυνε την συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού της Ελλάδας, την μάζα, τους εκτός πολιτικού σκηνικού και συντηρούσε το κλίμα της αντιπαλότητας, της σύγκρουσης, της έχθρας μεταξύ των πολιτών. Εκ των υστέρων αποδεδειγμένο ως στημένο παιχνίδι του συστήματος, κατάλληλο για εκείνη την εποχή.Έτσι τους βόλευε τότε.Σήμερα έχει αλλάξει άρδην η κατάσταση. Υπάρχουν μεν κόμματα και «ιδεολογίες», αλλά η κοινωνικοπολιτική ατμόσφαιρα είναι λίαν συγκεχυμένη. Και εδώ φαίνεται πλέον το κατ’ ουσία ανυπόστατο της ιδεολογίας και των κομμάτων. Και για να μην μακρυγορώ, πιστεύω πως οι έννοιες δεξιά και αριστερά νοηματοδοτούνται με απόλυτη πληρότητα μέσα από την Αγία Γραφή.
Ὅταν προσευχόμαστε πρέπει νά ἔχουμε δύο πράγματα:Πρῶτον, τήν αἴσθηση τῆς πανταχοῦ παρουσίας τοῦ Θεοῦ. Ὅταν τό συνειδητοποιήσεις, ὅτι ὁ Χριστός εἶναι δίπλα σου ὅταν προσεύχεσαι, συγκλονίζεσαι. Δέν χρειάζεται λοιπόν νά Τόν βλέπεις μέ τή φαντασία σου. Καί αὐτό μπορεῖ νά τό κάνει κανείς, μέ διάκριση, ἀλλά καλύτερα νά τό ἀποφεύγουμε, γιατί μπορεῖ νά τό ἐκμεταλλευτεῖ ὁ Διάβολος καί νά μᾶς πάει μέ τή φαντασία σέ ἄλλα πράγματα, ὄχι καλά.
