45.Περὶ τῆς...τάξεως...τοῦ ἡσυχαστοῦ-κάθαρση τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὰ πάθη, Ἀββᾶ...

Ἡ Ἐθνική Παιδεία καὶ ἡ Συνταγματική ἀναθεώρηση

«Ὑπέρ βωμῶν κ ἑστιῶν» 21.01.2026: «Ἡ Ἐθνική Παιδεία καὶ ἡ Συνταγματική ἀναθεώρηση»;

ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Χαράλαμπος Ἂνδραλης, Νομικός-Συγγραφέας (συμπαρουσιαστής)

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: Δημήτρης Χιωτακάκος - Δρ. Πληροφορικής κ Τηλ/νιών

Εστία Πατερικών Μελετών   - https://www.youtube.com

https://aktines.blogspot.com/2026/01/blog-post_762.html#more 

Περί Ζωντανῶν - Νεκρῶν Ἀνθρώπων

 ❈ Ἕνας πού ἔχει γευτεῖ τήν Ζωή (τόν Χριστό) καταλαβαίνει πολύ καλά τόν θάνατο (τον πνευματικό). Ἄν ὅμως εἶσαι συνέχεια πεθαμένος, δέν καταλαβαίνεις καί λές: «σιγά καί πού δέν πάω Ἐκκλησία, τί ἔγινε;». Τοῦ λές: «πήγαινε γιά ἐξομολόγηση» καί λέει: «Ναί, πᾶς στόν παπά καί λές δυό κουβέντες καί τί ἀλλάζει; Τίποτα».

Ἐνῶ ἕνας πού ἐξομολογεῖται, πού ἐκκλησιάζεται, μία Κυριακή, μία μέρα ἄν δέν πάει Ἐκκλησία, τοῦ κοστίζει. Δέν τοῦ κοστίζει ψυχολογικά ἐπειδή τό ἔχει συνηθίσει, τοῦ κοστίζει γιατί νιώθει νηστικός, σάν νά μήν ἔφαγε, νιώθει τήν ἔλλειψη. Πολύ περισσότερο βέβαια, ἄν κάνει καμιά ἁμαρτία, νιώθει ἀπαραίτητη τήν ἐξομολόγηση.

49. Τί σημαίνει τό κατ΄ εικόνα καί το καθ΄ ομοίωσιν; Ἁγ. Ἀναστασίου Σινα...

Περί Βαρεμάρας - Ἀνίας

❈ Σήμερα τά παιδιά τί λένε κατεξοχήν; Βαριέμαι, βαριέμαι, βαριέμαι.. Ἔτσι δέν λένε τά παιδιά; Μπορεῖ νά τό λέτε κι ἐσεῖς.

- Γιατί βαριόμαστε τό ἔχετε σκεφτεῖ; Γιατί βαριοῦνται τά παιδιά; Εἶναι φυσιολογικό αὐτό, ὑγιές;

Ὄχι, εἶναι ἄρρωστο. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι φτιαγμένος νά ζεῖ, νά κινεῖται, νά χαίρεται, νά εἶναι γεμάτος ζωή, δραστηριότητα. Δέν εἶναι φτιαγμένος γιά νά βουλιάζει σέ μιά ἀπραξία ἤ νά κάνει ἔτσι ἀνούσια πράγματα, γιά νά γεμίζει τό κενό του.

Γιατί δέν ἔχουμε αὐτή τήν ζωή, αὐτή τήν δράση τήν οὐσιαστική; Γιατί δέν ἔχουμε, τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ. Δέν ἔχουμε Χάρη. Τήν πήραμε μέν στό βάπτισμα, ἀλλά τήν ἔχουμε μπαζωμένη, ὅπως ἔλεγε ὁ Ἅγιος Παΐσιος. Καί αὐτή ἡ Χάρις εἶναι πού μᾶς δίνει ζωή ἀληθινή. Εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Θεός αὐτή ἡ Χάρις. Χωρίς τόν Θεό, δέν ἔχεις ζωή καί νιώθεις ἀνίκανος γιά ὁτιδήποτε.

Woke Agenda καὶ ἡ «ἰδεολογία τῆς παιδεραστίας»

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 12η Ιανουαρίου 2026

WOKE AGENDA ΚΑΙ Η «ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑΣ»

Δεν υπάρχει στον κόσμο τίποτε πιο ευλογημένο από τα παιδιά και την παιδική αθωότητα! Τα παιδιά είναι οι πλέον καθαρές εικόνες του Θεού, οι οποίες δεν έχουν ακόμα προσβληθεί από την ανθρώπινη αμαρτωλότητα και διατηρούν την γνησιότητα της ανθρώπινης φύσης, όπως αυτή πλάστηκε «καλή λίαν» (Γεν.1,31), από τα χέρια του Δημιουργού. Γι’ αυτό και ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός τα όρισε ως «πρότυπα» όσων αξιωθούμε της επουράνιας και αιώνιας βασιλείας Του, «προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ ᾿Ιησοῦ λέγοντες· τίς ἄρα μείζων ἐστὶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν; καὶ προσκαλεσάμενος ὁ ᾿Ιησοῦς παιδίον ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ εἶπεν· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. ὅστις οὖν ταπεινώσει ἑαυτὸν ὡς τὸ παιδίον τοῦτο, οὗτός ἐστιν ὁ μείζων ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν. 5 καὶ ὃς ἐὰν δέξηται παιδίον τοιοῦτον ἓν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται·» (Ματθ.18,1-5).

Όμως ο «απ’ αρχής ανθρωποκτόνος» διάβολος (Ιωάν.8,44), ο ολετήρας του ανθρώπου, γνωρίζοντας ότι τα παιδιά διασώζουν εισέτι την γνησιότητα της ανθρώπινης φύσης, φρόντισε εξ’ αρχής να στρέψει την μανία του κατ’ αυτών, με όργανά του αμαρτωλούς και διεφθαρμένους ανθρώπους. Είναι γνωστή από την ιστορία η διαχρονική κακοπάθεια των παιδιών (φόνοι αγέννητων και γεννημένων παιδιών, ασπλαχνία, αδιαφορία, θεωρούμενα ως «βάρος» στους γονείς και αιτία στέρησης ευδαιμονιστικού τρόπου ζωής, κλπ). Μας είναι επίσης γνωστοί οι διάφοροι «καιάδες», οι «αποθέτες», τα «βάραθρα» στην αρχαία Ελλάδα, η εγκατάλειψη στις ερημιές των Ρωμαίων ως βορά των αγρίων θηρίων, κλπ. Είναι επίσης γνωστές οι φρικιαστικές ανθρωποθυσίες αθώων παιδιών στους δαιμονικούς «θεούς» (Κρόνο, Λύκιο Δία, Μολώχ, Θορ και άλλων «θεών» των Δρυιδών και των προκολομβιανών κατοίκων της Αμερικής, κλπ), των οποίων οι σύγχρονες αρχαιολογικές αποκαλύψεις προκαλούν φρίκη και αποτροπιασμό.

Αλλά ο διάβολος σοφίστηκε και κάτι άλλο, εξίσου τρομακτικό και αποτρόπαιο για τα αθώα παιδιά, την σεξουαλική τους κακοποίηση, η οποία είναι και αυτή παρούσα στην ιστορική πορεία της ανθρωπότητας. Όλες οι μυθολογίες και οι θρησκευτικές δοξασίες των λαών είναι γεμάτες με διηγήσεις παιδεραστίας «θεών» και θνητών! Έστω για παράδειγμα ο «έλληνας» Δίας, ο οποίος «άρπαξε» τον όμορφο θνητό Γανυμήδη και τον οδήγησε στον Όλυμπο να «ικανοποιεί» τις αρρωστημένες και διεστραμμένες ορέξεις του στο κορμί του άτυχου αυτού παιδιού, δίνοντας έτσι «νομιμοποίηση» στην ανθρώπινη παιδεραστία, η οποία ήταν διαδεδομένη στην προχριστιανική αρχαιότητα! Να επισημάνουμε απλά πως στους ύστερους χρόνους αυτό το αίσχος είχε γίνει μάστιγα και είχε συνδεθεί με τον αθλητισμό, βάζοντας τα παιδιά να αθλούνται γυμνά ενώπιον των ενηλίκων, εξ ου και ο όρος «γυμνάσιο», που σημαίνει αθλητισμός γυμνών (κυρίως) παιδιών!

Ἡ Χριστολογία τοῦ J. Ratzinger

Ἡ Χριστολογία τοῦ J. Ratzinger

Γράφει ὁ κ. Εὐλάλιος Θωμαΐδης, Θεολόγος

Μὲ τὴ χριστολογία τοῦ J. Ratzinger εἴχαμε ἀσχοληθεῖ καὶ πέρυσι. Ὅμως κρίνω ὅτι χρειάζεται περισσότερη ἐμβάθυνση στὰ κείμενα τοῦ πάπα Βενέδικτου, καθὼς μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο θὰ καταδειχθοῦν περισσότερο οἱ μεγάλες διαφορὲς μεταξὺ παπισμοῦ καὶ Ὀρθοδοξίας σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ στὴ χριστολογία. Τὴν ἀνάγκη συζήτησης μὲ τοὺς παπικοὺς πάνω στὴ χριστολογία, οὕτως ὥστε νὰ ἀποδειχθοῦν οἱ διαφορὲς καὶ τὸ ἀδύνατο τῆς σύγκλισης μεταξὺ ὀρθόδοξης καὶ ρωμαιοκαθολικῆς θεολογίας, ἔχουν τονίσει σὲ ἀρκετὰ κείμενά τους οἱ π. Μάξιμος Λαυρεώτης καὶ Γεώργιος Καραλής. Σύμφωνα μὲ τοὺς ἀνωτέρω ὀρθόδοξους θεολόγους, οἱ Λατῖνοι δὲν δέχονται στὴν πραγματικότητα τὴν ὑποστατικὴ ἕνωση τῶν δύο φύσεων στὸν Χριστό, ὅπως θὰ φανεῖ μὲ τὴν πραγμάτευση τῶν χριστολογικῶν θέσεων τοῦ Ratzinger. Προτοῦ ξεκινήσω μὲ τὴν πραγμάτευση τῶν προβληματικῶν χωρίων τοῦ Ratzinger, ὀφείλω νὰ ἀναφέρω ὅτι θὰ βασιστῶ στὸ κεφάλαιο «Punti di orientamento cristologico», τὸ ὁποῖο βρίσκεται στό: Joseph Ratzinger, Opera omnia, vol. 6/2: Gesù di Nazaret. Scritti di cristologia, Libreria Editrice Vaticana, Città del Vaticano 2015.

Ταύτισις προσώπου καὶ ἀποστολῆς

Ὁ Ratzinger, ἐπηρεασμένος ἀπὸ τὴ διαλογικὴ φιλοσοφία τοῦ M. Buber, βλέπει τὰ πρόσωπα ὡς σχέσεις μεταξὺ ἑνὸς Ἐγὼ καὶ ἑνὸς Ἐσύ. Αὐτὸ ποὺ συν­ιστᾶ τὴν ταυτότητα τοῦ Ἰησοῦ εἶναι ὅτι ἐκεῖνος εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Πατρός. Ὁ Υἱὸς ὑπάρχει ὡς σχέση, καθὼς εἶναι ἀπολύτως προσανατολισμένος πρὸς τὸν Πατέρα, διαλεγόμενος συνεχῶς μὲ αὐτόν. Ἑπομένως, ὁ Υἱὸς εἶναι σχετιζόμενος διαρκῶς μὲ τὸν Πατέρα. Στὴ συνέχεια ὁ Ratzinger θὰ ὑποστηρίξει ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν ὁμιλεῖ οὔτε δρᾶ ἐξ ὀνόματός του, ἀλλὰ ἐξ ὀνόματος τοῦ Πατρός. Ὅλη του ἡ ὕπαρξη εἶναι ἀποστολὴ ἢ σχέση (σσ. 81-82). Ἐν ὀλίγοις, οἱ λέξεις Υἱός, λόγος καὶ ἀποστολὴ ταυτίζονται. Ἡ ἑλληνικὴ πατερικὴ θεολογία, ὅμως, δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ἀποδεχτεῖ τὰ ἀνωτέρω, καθότι ἡ ἀποστολὴ δὲν ταυτίζεται μὲ τὴν ὑπόσταση, ἀλλὰ ἀφορᾶ στὴ θεία οἰκονομία. Ὅταν ὁ Υἱὸς ἀποστέλλεται, ἀποστέλλεται μόνον ὡς ἄνθρωπος, δηλαδὴ σαρκούμενος, καὶ ὄχι ὡς Θεός, ὅπως μᾶς ἀναφέρει ρητὰ ὁ Ἅγ. Ἰωάννης Δαμασκηνὸς (Ἰωάννης Δαμασκηνός, PG 96, 573B).

Ταύτισις τοῦ ὁμοουσίου μὲ τὸν Υἱόν

Σκωπτικές ἀπαντήσεις τοῦ ἐπισκόπου Φλωρίνης περί συμπροσευχῶν καί κοινοῦ Πάσχα μετά τῶν «Καθολικῶν

«ΣΚΩΠΤΙΚΕΣ» ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΕΡΙ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΥ ΠΑΣΧΑ ΜΕΤΑ ΤΩΝ «ΚΑΘΟΛΙΚΩΝ»

«Ὅτι εἶμαι κατώτερος καὶ ἀμαθὴς τὸ γνωρίζω, ὅτι εἶμαι μηδὲν ἐκ τοῦ μηδενός. Ἀλλὰ εἶμαι καὶ ἄνθρωπος Χριστιανὸς Ὀρθόδοξος… καὶ ὀφείλω, ὅταν ὑβρίζεται ἡ πίστις μου νὰ μὴ κλείω τὸ στόμα μου καὶ νὰ σιωπῶ». (Ὅσιος Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος)

Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Ὁ ἀγαπημένος μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος γράφει τὸ τῆς Ἀποκαλύψεως βιβλίο πειθόμενος στὴν Φωνή: «Ὅ βλέπεις, γράψον», ἀλλὰ καὶ ὁ π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος τί ἄλλο ἔκαμε παρὰ νὰ γράφει συστηματικὰ (σὲ κασέττες καὶ σπανιότερα σὲ βίντεο) ὅ,τι «ἔβλεπε» ἐντὸς τῶν Γραφῶν ἀλλὰ καὶ τῶν συναξαριῶν τῶν ἁγίων τῆς Μίας Ἁγίας Ἐκκλησίας μας… Ὁμοίως καὶ ὁ π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης!

Τὸ δημογραφικὸ γιὰ τὸν Ἕλληνα δὲν εἶναι πρόβλημα μόνο ἀριθμῶν.

Ὁ σημερινός Ἑλληνισμός πρέπει νά ἐπιζήσει καί ἀριθμητικά, ἀλλά καί συνειδησιακά.

Πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός

Ἡ ἀλλαγή τῶν συστατικῶν τῆς ταυτότητάς μας, ἡ ἀναιμική ἑλληνικότητα χωρισμένη ἀπό τήν ὀρθόδοξη Πίστη καί Πράξη, παράγει ἕνα Λαό, μέ νοθευμένη ταυτότητα, ἀλλά καί μέ ἀπέχθεια καί ἀπστροφή πρός τήν παράδοσή μας. Φθάσαμε νά ντρεπόμαστε γιά τήν ἴδια τήν οὐσία μας καί νά ζητοῦμε νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό ὅ,τι μᾶς τήν θυμίζει. Χωρίς Ἑλλάδα ὅμως καί Ὀρθοδοξία αὐθεντικοί Ἕλληνες δέν μποροῦν νά ὑπάρξουν.

Λέει ὁ Ἅγιος Πορφύριος:

❈ Λέει ὁ Ἅγιος Πορφύριος: "Ὅλες σχεδόν οἱ ἀρρώστιες προέρχονται ἀπό τήν ἔλλειψη ἐμπιστοσύνης στόν Θεό καί αὐτό δημιουργεῖ τό ἄγχος". Βλέπετε τί ἁπλά καί σοφά!

28 Ἰανουαρίου. Ἐφραῒμ τοῦ Σύρου († 373). Παλλαδίου ὁσίου (δ΄ αἰ.), Χάριτος μάρτυρος. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης λγ´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Α´ Πέτρ. δ´ 1-11).

Α Πε. 4,1           Χριστοῦ οὖν παθόντος ὑπὲρ ἡμῶν σαρκὶ καὶ ὑμεῖς τὴν αὐτὴν ἔννοιαν ὁπλίσασθε, ὅτι ὁ παθὼν ἐν σαρκὶ πέπαυται ἁμαρτίας,

Α Πε. 4,1                   Αφού λοιπόν, ο Χριστός έπαθε κατά την ανθρωπίνην αυτού φύσιν υπέρ ημών, και σεις οπλισθήτε με την αυτήν σκέψιν και απόφασιν, να δέχεσθε με υπομονήν ανάλογα παθήματα, χωρίς να παρασύρεσθε ποτέ εις την αμαρτίαν. Διότι εκείνος ο οποίος έπαθε και εσταυρώθη κατά το σώμα μαζή με τον Χριστόν είναι νεκρός ως προς την αμαρτίαν και έχει παύσει να αμαρτάνη,

Α Πε. 4,2           εἰς τὸ μηκέτι ἀνθρώπων ἐπιθυμίαις, ἀλλὰ θελήματι Θεοῦ τὸν ἐπίλοιπον ἐν σαρκὶ βιῶσαι χρόνον.

Α Πε. 4,2                  δια να μη ζη πλέον τον υπόλοιπον χρόνον της επιγείου ζωής του σύμφωνα με τας αμαρτωλάς επιθυμίας των μακράν του Θεού ανθρώπων, αλλά σύμφωνα με το θέλημα του Θεού.