Δέν μπορεῖς νά σωθεῖς ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία, δέν μπορεῖς νά σωθεῖς ἔξω ἀπό τόν Χριστό

❈ Ὁ Κύριος ἵδρυσε τήν Ἐκκλησία καί μένει διαπαντός σ’ αὐτήν, στό θεανθρώπινο σῶμα Του, τοῦ ὁποίου εἶναι κεφαλή. Γι’ αὐτό ὅταν κανείς πηγαίνει στήν Ἐκκλησία καί ζεῖ σωστά, σύμφωνα μέ τούς κανόνες τῆς Ἐκκλησίας, αὐτός ζεῖ μέσα στόν Χριστό, ζεῖ μέσα στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ.

25 Ἰανουαρίου. † ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ´ Λουκᾶ. † Γρηγορίου ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Θεολόγου (Ναζιανζηνοῦ) (†390), Καστίνου ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ ἱεράρχου, 13 Νοεμβρίου (Ἑβρ. ζ΄ 26 - η΄ 2).

Εβρ. 7,26           Τοιοῦτος γὰρ ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος,

Εβρ. 7,26                  Διότι τέτοιος τέλειος και αιώνιος Αρχιερεύς μας εχρειάζετο, όσιος, χωρίς κανένα ίχνος κακίας και πονηρίας, αμόλυντος από κάθε σπίλον αμαρτίας, χωρισμένος και εντελώς διάφορος με την αγιότητά του από τους αμαρτωλούς και ο οποίος έχει ανυψωθή πάρα πάνω από τους ουρανούς, εις τα δεξιά του Πατρός και Θεού,

Εβρ. 7,27           ὃς οὐκ ἔχει καθ᾿ ἡμέραν ἀνάγκην, ὥσπερ οἱ ἀρχιερεῖς, πρότερον ὑπὲρ τῶν ἰδίων ἁμαρτιῶν θυσίας ἀναφέρειν, ἔπειτα τῶν τοῦ λαοῦ· τοῦτο γὰρ ἐποίησεν ἐφάπαξ ἑαυτὸν ἀνενέγκας.

Εβρ. 7,27                  και δεν έχει ανάγκην, όπως οι Αρχιερείς του Νομου, να προσφέρη πρώτον θυσίας δια τας ιδικάς του αμαρτίας και έπειτα δια τας αμαρτίας του λαού. Αφ' ενός μεν διότι είναι απολύτως αναμάρτητος, αφ' ετέρου δε διότι προσέφερε μίαν φοράν υπέρ του λαού την υψίστην λυτρωτικήν θυσίαν, θυσιάσας τον εαυτόν του επάνω στον σταυρόν.

Ἀποκρίσεις πρός Ἀββᾶ Ἰωάννην τον ἀπό Μηρωσάβης (52- ), Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις), τόμος Α, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκρίσεις πρός Ἀββᾶ Ἰωάννην τον ἀπό Μηρωσάβης (52- ), Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις), τόμος Α, 22-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἔξοδος Κέφ. Δ΄- Ε΄-Στ'-Ἡ ἀποστολή τοῦ Μωυσῆ, ἡ συνάντηση μέ τόν Φαραώ, ἡ ἀντίδραση τοῦ καί ὁ γογγυσμός τοῦ λαοῦ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἔξοδος Κέφ. Δ΄- Ε΄-Στ'-Ἡ ἀποστολή τοῦ Μωυσῆ, ἡ συνάντηση μέ τόν Φαραώ, ἡ ἀντίδραση τοῦ καί ὁ γογγυσμός τοῦ λαοῦ, 22-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἔξοδος Κέφ. Γ΄και Δ΄-Ἡ φλεγομένη βάτος, τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ καί οἱ ὁδηγίες τοῦ Θεοῦ γιά τήν ἀποστολή τοῦ Μωυσῆ στήν Αἴγυπτο,Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἔξοδος Κέφ. Γ΄και Δ΄-Ἡ φλεγομένη βάτος, τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ καί οἱ ὁδηγίες τοῦ Θεοῦ γιά τήν ἀποστολή τοῦ Μωυσῆ στήν Αἴγυπτο, 22-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Τί σημαίνει γνωρίζω τόν Θεό, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τί σημαίνει γνωρίζω τόν Θεό, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 23-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Πῶς ὁ Θεός γνωρίζει τόν ἑαυτό Του καί τά δημιουργήματά Τοῦ καί πῶς γνωρίζεται ἀπό αὐτά, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Πῶς ὁ Θεός γνωρίζει τόν ἑαυτό Του καί τά δημιουργήματά Τοῦ καί πῶς γνωρίζεται ἀπό αὐτά, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 22-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Κυριακή ΙΕ Λουκᾶ: «Εἰς τὸν Ζακχαῖον τὸν τελώνην». Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκ. 19,1-10]

Ομιλία αγίου Ιωάννου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου,

«Εἰς τὸν Ζακχαῖον τὸν τελώνην»

Όσοι ποθούν έντονα καθετί καλό, καθόλου δεν διαφέρουν από όσους αισθάνονται δίψα, αγαπητοί μου. Όσο πιο πολύ δεν βρίσκουν αυτό που η ψυχή τους επιζητεί, τόσο περισσότερο ανάβει η δίψα τους για αυτά που ποθούν· και τη νύχτα ονειρεύονται σαν διψασμένοι τις πηγές των όσων ποθούν να βρουν· και όταν ξημερώσει, περιερχόμενοι από τόπο σε τόπο, με αεικίνητα μάτια κοιτάζοντας ερευνητικά γύρω, αναζητούν αυτά που ποθεί η καρδιά τους· και είναι όπως ακριβώς οι οδοιπόροι που σε ώρα μεσημεριάτικου καύσωνα διασχίζουν την άνυδρη γη, πιεσμένοι από τη δίψα, και που εξετάζουν γύρω τους να βρουν πηγές να δροσιστούν και να ξεδιψάσουν και πολλές φορές θα τους δεις να ανεβαίνουν αυτοί ακόμη και βουνά, για να φτάσουν όπου υπάρχει κάποια πηγή· κι όταν από μακριά τη δουν, χαίρονται και σπεύδουν να συνεχίσουν και να ολοκληρώσουν την πορεία τους προς αυτήν· έπειτα φθάνουν στην πηγή και σβήνουν με το νερό τη δίψα τους· τέτοιοι είναι και οι άνθρωποι που είναι φίλοι του Χριστού. Την ημέρα αναζητούν τον ποθούμενό τους Χριστό με καλά έργα και τη νύχτα συνομιλούν μαζί Του με την προσευχή και όταν κοιμούνται βλέπουν στο όνειρό τους ότι περπατούν μαζί Του· όταν στα οράματά τους Τον δουν από μακριά, χαίρονται και αναγαλλιάζουν, όπως ακριβώς οι διψασμένοι, όταν βρουν τις πηγές που ποθούν· και πάλι όταν ξυπνήσουν, θέλουν να ξανακοιμηθούν, για να αντικρύσουν στον ύπνο τους την ίδια πάλι οπτασία.

Τέτοιος άνθρωπος ήταν και ο Ζακχαίος που διαβάσαμε πριν από λίγο στο Ευαγγέλιο. Δες τον, σε παρακαλώ, που και τρέχει και από τον πόθο φλέγεται τον θείο και επάνω στο δέντρο σκαρφαλώνει και τον Ιησού ψάχνει ολόγυρα, για να δει τη ζωοδότρια πηγή. Κι όταν ο Ζακχαίος αντίκρισε τον Κύριο, την όρασή του βέβαια την ανάπαυσε, την καρδιά του όμως περισσότερο εξήψε ο πόθος να μείνει για πάντα κοντά Του.

«Έπειτα από λίγο ο Ιησούς μπήκε στην Ιεριχώ », λέγει ο Ευαγγελιστής Λουκάς, «και περνούσε μέσα από την πόλη. Εκεί υπήρχε ένας άνθρωπος που ονομαζόταν Ζακχαίος. Αυτός ήταν αρχιτελώνης και πολύ πλούσιος. Και προσπαθούσε να δει τον Ιησού », επειδή επρόκειτο να περάσει από εκεί, «αλλά δεν μπορούσε».

«Τοιοῦτος ἡμῖν ἔπρεπεν Ἀρχιερεύς» . Μνήμη Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου.Π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ:

«Τοιοῦτος ἡμῖν ἔπρεπεν Ἀρχιερεύς»

[εκφωνήθηκε στις 25-1-1998]

Σήμερα, αγαπητοί μου, η Εκκλησία μας τιμά την μνήμην του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Πρόκειται για μια μεγάλη μορφή της Εκκλησίας μας. Εγεννήθη περί το 328 έτος, είτε εις την Ναζιανζό είτε εις την Αριανζό της Καππαδοκίας. Παρηκολούθησε σπουδές στις σχολές της Καισαρείας της Καππαδοκίας, της Καισαρείας της Παλαιστίνης και της Αλεξανδρείας.

Γνωρίστηκε στην Αλεξάνδρεια με τον Μέγαν Αθανάσιον και τον Μέγαν Αντώνιον. Με τον Μέγαν Βασίλειον υπήρξε συμμαθητής εις τας Αθήνας και μαζί του συνεδέθη με στενοτάτη φιλία. Εχρημάτισε αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως και προήδρευσε της Β΄Οικουμενικής Συνόδου. Όμως σύντομα παρητήθη, διαρκούσης της Συνόδου, γιατί του δημιούργησαν πράγματα(:εμπόδια), οι φθονούντες αυτόν- βλέπετε πόσο εισχωρεί ο φθόνος… Του αμφισβήτησαν την κανονικότητα ως αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως. Και όμως, δεν ήτο αντικανονικός και απελογήθη. Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι παρητήθηκε, έφυγε. Φεύγοντας είπε ότι αν αυτός είναι ο αίτιος της διαιρέσεως, τότε ας ερρίπτετο εις την θάλασσαν, όπως ο Ιωνάς για να παύσει η τρικυμία.

Απέθανε πιθανώς το 391, σε ηλικία εξήκοντα τριών ετών. Η Εκκλησία τον ετίμησε απονέμοντας σ’ αυτόν, τον τίτλον, το επίθετον «Θεολόγος». Σημείωσατε ότι η Εκκλησία είναι πολύ φειδωλή στις απονομές χαρακτηρισμών και ονομάτων κ.λπ.- πολύ φειδωλή. Αρκεί να σκεφθούμε ότι ενώ υπήρξαν τόσοι και τόσοι παρθένοι, όμως αναγνωρίζει μόνο τρεις παρθένους. Έτσι και εδώ. Ενώ υπήρξαν τόσοι και τόσοι θεολόγοι- δεν εθεολόγησε ο Μέγας Αθανάσιος; Δεν εθεολόγησε ο Μέγας Βασίλειος; Όλοι οι μεγάλοι Πατέρες εθεολόγησαν. Όμως, κατεξοχήν θεολόγους αναγνωρίζει: τον άγιον Ιωάννην τον Θεολόγον, τον άγιον Γρηγόριον τον Θεολόγον και τον άγιο Συμεών τον Νέο Θεολόγον. Βλέπετε λοιπόν ότι έχει αυτόν τον επίζηλο τίτλο του Θεολόγου.

Αγαπητοί μου, η Εκκλησία, με την ευκαιρία της αγίας μνήμης του, καταχωρεί ως αποστολικό ανάγνωσμα από την προς Εβραίους επιστολήν του αποστόλου Παύλου, που αναφέρεται η περικοπή αυτή εις τα προσόντα του Ιησού Χριστού ως Μεγάλου Αρχιερέως και συγκρίνει την αρχιερωσύνη του Χριστού ο απόστολος Παύλος με την αρχιερωσύνη των αρχιερέων της Παλαιάς Διαθήκης. Και επειδή ακριβώς η μνήμη είναι αρχιερέως, γι’ αυτόν τον λόγο μάς καταθέτει αυτήν την περικοπήν, για να δείξει ποιος πρέπει να είναι και ο αρχιερεύς.

Κυριακή ΙΕ Λουκᾶ. «Ἡ ὥρα τῆς πνευματικῆς ὡριμότητος» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ IΕ΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 19, 1-10]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΩΡΙΜΟΤΗΤΟΣ:

Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΙΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 24-1-1982]

[B65]

Όταν, αγαπητοί μου, η καρδιά φλέγεται από τον πόθο να γνωρίσει τον Θεό, τότε κάθε κοσμικό σχήμα ευπρεπείας και ευγενείας εγκαταλείπεται. Δεν ήταν μικρό πράγμα για τον Ζακχαίο τον αρχιτελώνη, όταν άκουσε ότι στην πόλη τους θα εισήρχετο ο Ιησούς, ήθελε να Τον δει. Όπως μας λέγει ο ιερός Ευαγγελιστής: «Καὶ ἐζήτει ἰδεῖν τὸν ᾿Ιησοῦν τίς ἐστιν», Ποιος είναι. Η φήμη Του είχε φθάσει έως την Ιεριχώ. Ποιος ήταν ο Ιησούς. Γι'αυτό, δεν ήτο μικρό πράγμα για τον Ζακχαίο, όταν τον βλέπομε να ζητάει να ιδεί τον Ιησούν, αυτός που ήταν -και εθεωρείτο τουλάχιστον- ο πιο αμαρτωλός άνθρωπος της πόλεως, γιατί ήταν η προσωποποίηση της αδικίας, εφόσον έπαιρνε, κατόπιν δημοπρασίας, τους φόρους από τους Ρωμαίους και εισέπραττε -κατά το δοκούν!- όσα ήθελε, όσα βαστούσε η καρδιά του -είχε μάλιστα την δύναμιν των Ρωμαίων σε τούτο- από τους δυστυχισμένους πολίτας της Ιεριχούς.

Κάποια επανάσταση πρέπει να έγινε, λοιπόν, μέσα στην ψυχή του Ζακχαίου. Μια επανάσταση που αναποδογύρισε τα πάντα. Αλλά ο πόθος αυτός να δει τον Ιησού, δεν ήταν ένας πόθος μιας απλής περιεργείας, αλλά ένας πόθος για να διορθωθεί. Είναι υπέροχο πράγμα, όταν βλέπει κανένας ανθρώπους που πραγματικά ύστερα από κάποια αμαρτωλή ζωή θέλουν, ζητούν να διορθωθούν. Να γνωρίσουν τον Χριστό και να βάλουν τελεία και παύλα στη ζωή τους. Είναι πολύ συγκινητικό.

Έτσι, αγαπητοί μου, η παρουσία του Ζακχαίου, με τον δυνατό αυτό πόθο για να διορθωθεί, να γνωρίσει τον Ιησούν, μας θέτει ένα θέμα, ότι οι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Είναι εκείνοι που ζητούν να δουν πραγματικά με ειλικρίνεια, τον Ιησούν για διόρθωση και εκείνοι οι οποίοι ζητούν να Τον ιδούν μόνο και μόνο από μια περιέργεια. Και μέσα στην Αγία Γραφή βρίσκουμε και τις δυο, αυτές, κατηγορίες ανθρώπων.

Και πρώτα πρώτα είναι οι Φαρισαίοι· οι οποίοι δεν άφηναν ποτέ τον Κύριο μόνο. Τον ηκολούθουν μόνο και μόνο για να δουν και να ακούσουν τι λέγει και πώς θαυματουργεί. Και να βρουν ένα ψεγάδι για να Τον κατηγορήσουν. Να ιδούν αν Σάββατο θα θεραπεύσει. Να ακούσουν αν θα πει κάτι εναντίον του νόμου και του Μωυσέως και των προφητών. Τον ακολουθούν, λοιπόν, κατά βήμα, όχι, λοιπόν, γιατί πραγματικά θέλουν να σωθούν, αλλά είναι φθονεροί, είναι κακεντρεχείς, είναι θλιβεροί άνθρωποι. Όπως πάντοτε θα υπάρχουν Φαρισαίοι από τους ακροατάς του λόγου του Θεού. Είναι όμως, σας ξαναλέγω, θλιβεροί άνθρωποι.

Ήταν και ο όχλος που ζητούσε να δει τον Ιησούν. Στον όχλο υπήρχε μια ειλικρίνεια, αλλά και ταπεινά ελατήρια, μια συμφεροντολογία. Ζητούσε να δει τον Ιησούν για να θεραπευθούν οι αρρώστιες των ανθρώπων. Ζητούσε να δει τον Ιησούν ακόμη, για να χορτάσει από ψωμί. Θυμηθείτε που ζητούσαν οι Καπερναΐται, μετά από το θαύμα του χορτασμού των πεντακισχιλίων, να Τον ιδούν. Έψαχναν να Τον βρουν. Κι ο Κύριος τούς αποκαλύπτει αυτά τα ταπεινά τους ελατήρια· που τους είπε: «Με γυρεύετε γιατί χορτάσατε ψωμί». Και όταν τους είπε την αληθινή θεολογία, τον αληθινό Άρτο τούς πρόβαλε και τους είπε «Μη ζητάτε το ψωμί που όταν φάγει κανείς ξαναπεινά ή αποθνήσκει, αλλά τον αληθινό Άρτο, που κατέβηκε από τον ουρανό, που όποιος Τον φάει τον Άρτον αυτόν, δεν πεθαίνει εις τον αιώνα, έχει ζωήν αιώνιον», εκείνοι δεν κατάλαβαν, σκανδαλίσθηκαν. Έτσι βλέπομε αυτούς τους ανθρώπους να εγκαταλείπουν τον Χριστόν, παρά την ειλικρίνειά τους, γιατί τους χαρακτηρίζουν ταπεινά ελατήρια αναζητήσεως του Ιησού.

Μνήμη Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ [:Εβρ.7,26-28 και 8,1-2]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Τοιοῦτος γὰρ ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς, ὅσιος, ἄκακος, ἀμίαντος, κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος(:Aντικαταστάθηκε λοιπόν η λευιτική ιεροσύνη. Διότι τέτοιος και με τέτοιες ιδιότητες Αρχιερέας μάς χρειαζόταν· ευσεβής και άγιος, απαλλαγμένος από κακία και πονηρία, αμόλυντος, χωρισμένος από τους αμαρτωλούς και ανέγγιχτος από την αμαρτία. Και όσο ζούσε στη γη, ήταν τελείως χωρισμένος και ανέγγιχτος από τις αμαρτίες των ανθρώπων, επειδή ήταν απόλυτα αναμάρτητος· επιπλέον όμως τώρα και επειδή ανυψώθηκε πάνω από τους ουρανούς και κάθεται στα δεξιά του Θεού)»[Εβρ.7,26].

Βλέπεις ότι όλα έχουν λεχθεί για την ανθρώπινη φύση του Κυρίου; Όταν όμως λέγω «ανθρώπινη φύση», εννοώ αυτήν που έχει θεότητα· δεν τη χωρίζω, αλλά αφήνω να σκέπτεται κανείς αυτά που πρέπει. Είδες τη διαφορά του αρχιερέα; Ανακεφαλαίωσε όσα λέχθηκαν παραπάνω, λέγοντας : « Οὐ γὰρ ἔχομεν ἀρχιερέα μὴ δυνάμενον συμπαθῆσαι ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν, πεπειραμένον δὲ κατὰ πάντα καθ᾿ ὁμοιότητα χωρὶς ἁμαρτίας(: Και να μην περάσει ποτέ από τον νου μας ότι αφού Αυτός είναι τώρα στους ουρανούς, δε θα δείξει ενδιαφέρον για μας· διότι δεν έχουμε αρχιερέα που να μην μπορεί να μας συμπαθήσει στις ηθικές και φυσικές αδυναμίες μας, επειδή τάχα δεν γνωρίζει τα όσα μας συμβαίνουν ή επειδή υψώθηκε τόσο πολύ· αλλά έχουμε αρχιερέα ο οποίος έχει αντιμετωπίσει πειρασμούς, με όλους τους τρόπους που μπορεί να δοκιμαστεί η ανθρώπινη φύση. Έχει αντιμετωπίσει πειρασμούς εξ ολοκλήρου όμοια με εμάς, χωρίς όμως να υποπέσει σε καμία αμαρτία)»[Εβρ.4,15].

«Τοιοῦτος γὰρ ἀρχιερεύς(:Τέτοιος λοιπόν αρχιερέας)», λέγει, «ἡμῖν ἔπρεπεν· ὅσιος, ἄκακος(:μάς χρειαζόταν· ευσεβής και άγιος, απαλλαγμένος από κακία και πονηρία)». Τι σημαίνει «ἄκακος»; Απονήρευτος· όχι ύπουλος. Και ότι είναι τέτοιος άκου τον προφήτη που λέγει: «ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ(:δεν διέπραξε καμία παρανομία, ούτε βρέθηκε ποτέ δόλος και ψεύδος στο στόμα Του)» [Ησ. 53,9]. Θα μπορούσε λοιπόν να το πει αυτό κανείς για τον Θεό; Δεν ντρέπεται όμως να λέγει ότι ο Θεός δεν είναι ύπουλος, ούτε δολερός; Για τον Θεό βέβαια που έγινε άνθρωπος θα μπορούσε να είναι δικαιολογημένο. «Ὃσιος, ἀμίαντος(:ευσεβής και άγιος, αμόλυντος)». Και αυτό δεν θα μπορούσε να το πει κανείς για τον Θεό, γιατί έχει φύση που δεν μολύνεται.

Ἡ ἐκτροπὴ τῆς ἐκκλησιαστικῆς νομιμότητας. Ἡ ἔκπτωση καὶ ἡ ἀργία τοῦ Μητροπολίτη Πάφου Τυχικοῦ ὡς θεσμικὸ πραξικόπημα κατὰ τῶν Ἱερῶν Κανόνων καὶ τοῦ δικαίου.

Πανόρθοδοξο Κίνημα Στήριξης Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

Η εκτροπή της εκκλησιαστικής νομιμότητας.

Η έκπτωση και η αργία του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού ως θεσμικό πραξικόπημα κατά των Ιερών Κανόνων και του δικαίου.

Η υπόθεση της κήρυξης εκπτώτου και της επιβολής αργίας στον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό δεν αποτελεί απλώς μία αμφιλεγόμενη συνοδική απόφαση. Συνιστά κορύφωση μιας κανονικής και νομικής εκτροπής, η οποία αλλοιώνει τον πυρήνα της συνοδικότητας και μετατρέπει την Εκκλησία της Κύπρου από σώμα δικαίου σε μηχανισμό εξουσίας. Η ευθύνη για αυτή την εκτροπή δεν είναι αφηρημένη· είναι συγκεκριμένη και προσωποπαγής και βαραίνει πρωτίστως τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Γεώργιο, ο οποίος αξιοποίησε τη Σύνοδο όχι ως όργανο κρίσεως, αλλά ως εργαλείο επικύρωσης προειλημμένων αποφάσεων.

1. Η ανυπαρξία κανονικού αδικήματος: καταδίκη χωρίς κανόνα

Κατά το κανονικό δίκαιο, επίσκοπος δύναται να καθαιρεθεί ή να τεθεί σε αργία μόνον για συγκεκριμένο κανονικό αδίκημα, ρητώς προβλεπόμενο στους Ιερούς Κανόνες. Ο Αποστολικός Κανών 74 απαιτεί σαφή και προσδιορισμένη κατηγορία. Στην περίπτωση του Μητροπολίτη Τυχικού, ουδέποτε προσδιορίστηκε:

• ποιος Ιερός Κανών παραβιάστηκε,

• ποια πράξη συνιστά κανονικό παράπτωμα,

• εάν πρόκειται για αίρεση, σχίσμα ή ηθικό αδίκημα.

Η χρήση γενικών όρων περί «αντικανονικής στάσης» ή «προβληματικής συμπεριφοράς» δεν συγκροτεί κατηγορία. Καταδίκη χωρίς κανόνα είναι κανονικά ανυπόστατη.

2. Αργία ως ποινή πριν τη δίκη: κατάργηση του τεκμηρίου αθωότητας

Η επιβολή αργίας στον Μητροπολίτη Πάφου προηγήθηκε ουσιαστικά κάθε τελεσίδικης κανονικής κρίσης. Αυτό παραβιάζει ευθέως τον Αποστολικό Κανόνα 75, ο οποίος απαγορεύει την επιβολή ποινών χωρίς αποδεικτική διαδικασία, αλλά και θεμελιώδη αρχή κάθε έννομης τάξης: το τεκμήριο αθωότητας.

Η αργία δεν λειτούργησε ως προσωρινό διοικητικό μέτρο, αλλά ως ποινή κοινωνικού και ποιμαντικού θανάτου, ισοδύναμη με έμμεση καθαίρεση. Στο κανονικό δίκαιο, τέτοια πρακτική δεν υφίσταται.

«Τὸ Κράτος ἐκβιάζει τοὺς πολίτες ποὺ λένε “ὄχι” στὶς νέες ταυτότητες»

Μὲ τὸν τίτλο αὐτὸ τὸ κύριο ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας «Ἑστία τῆς Κυριακῆς» (4-1-2026) δίνει τὶς διαστάσεις τοῦ ἐκβιασμοῦ ποὺ δέχονται ὅσοι πολίτες ἀντιδροῦν στὴν παραλαβὴ τῶν νέων ταυτοτήτων μὲ τὸν προσωπικὸ ἀριθμό.

Συγκεκριμένα, ἀναφέρεται ἡ περίπτωση βουλευτῆ ἐν ἐνεργείᾳ, ὁ ὁποῖος ἐπισκέφθηκε πρόσφατα ἀστυνομικὸ τμῆμα, προκειμένου νὰ ἐκδώσει νέο διαβατήριο. Ἀμέσως οἱ ἀξιωματικοὶ τῆς ΕΛ.ΑΣ. ζήτησαν τὴν ταυτότητά του. Αὐτὸς τὴν ἐπέδειξε, καὶ τότε τὸν πληροφόρησαν ὅτι δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τοῦ ἐκδώσουν νέο διαβατήριο, ἐπειδὴ ἡ ταυτότητά του δὲν εἶναι ἡ νέα – μὲ τὸν προσωπικὸ ἀριθμό. Στὴν ἀπορία του ἂν ἔχει πάψει ἡ ἰσχὺς τῆς παλαιᾶς ταυτότητος – πράγμα ποὺ ὡς βουλευτὴς θὰ τὸ γνώριζε – τοῦ ἀπάντησαν ὅτι ἰσχύει, ἀλλὰ ὄχι γιὰ τὴν ἔκδοση νέου διαβατηρίου, χωρὶς ὅμως καὶ νὰ παραπέμπουν σὲ κάποια ἀνάλογη κανονιστικὴ ρύθμιση.

Ὁ ἴδιος τελικὰ δέχθηκε νὰ μπεῖ στὴ διαδικασία ἐκδόσεως τῆς νέας ταυτότητος, ἀλλὰ τὴ στιγμὴ ποὺ ἔφευγε ἀπὸ τὸ ἀστυνομικὸ τμῆμα, «ἕνας ἀπὸ τοὺς ἀξιωματικούς (…) τὸν πλησίασε καὶ τοῦ εἶπε συνωμοτικὰ στὸ αὐτί: “Ξέρετε… ἔχουμε ὁδηγίες νὰ πιέζουμε τὸν κόσμο νὰ ἐκδίδει νέα ταυτότητα μὲ ἀφορμὴ τὴν ἔκδοση τῶν διαβατηρίων, καθώς, ὅπως ἔχει διαπιστωθεῖ, χιλιάδες πολῖτες ἀρνοῦνται νὰ παραλάβουν τὶς νέες τους ταυτότητες.

Περί Προσβολῆς

❈ Ἔχετε ἀκούσει τήν ἔκφραση πού λέει: «φτού - φτού, νά μήν βασκαθεῖς» καί σέ φτύνουνε... σέ σαλιώνουνε.. Ξέρετε τί εἶναι αὐτό; Αὐτό εἶναι προσβολή στήν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ. Καί σοῦ λέει: «ὄχι, γιά καλό τό κάνω γιά νά μήν τήν πιάσει τό μάτι...».

24 Ἰανουαρίου. Ξένης ὁσίας (ε΄ αἰ.). Βαβύλα ἱερομάρτος (γ΄ αἰ.), Φίλωνος ἐπισκ. Καρπασίας, Νεοφύτου τοῦ ἐν Κύπρῳ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Σαββάτου λβ΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Α´ Θεσ. ε´ 14-23).

Α Θεσ. 5,14        Παρακαλοῦμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, νουθετεῖτε τοὺς ἀτάκτους, παραμυθεῖσθε τοὺς ὀλιγοψύχους, ἀντέχεσθε τῶν ἀσθενῶν, μακροθυμεῖτε πρὸς πάντας.

Α Θεσ. 5,14               Σας παρακαλούμεν, αδελφοί, να συβουλεύετε και καθοδηγήτε αυτούς που συμπεριφέρονται άτακτα, να παρηγορήτε και να ενισχύετε τους ολιγοψύχους, να στηρίζετε και να βοηθήτε τους ασθενείς κατά την πίστιν, να δείχνετε μεγαλοκαρδίαν και ανωτερότητα προς όλους.

43. Περὶ τῆς ξενιτείας τῶν ἡσυχαστῶν πατέρων και του ησυχαστου, Ἀββᾶ Ἰσα...

Ἡ ἐξάλειψη τῆς ταραχῆς διά τῆς καταπολέμησης τῶν αἰτιῶν τῶν λογισμῶν, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτη

Ἡ

Ἡ ἐξάλειψη τῆς ταραχής τῆς ψυχῆς διά τῆς καταπολέμησης τῶν αἰτιῶν τῶν λογισμῶν, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 22-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com,

«Ὅταν ἔλθῃ ἀσεβής εἰς βάθος κακῶν, καταφρονεῖ», Σοφία Σολομῶντος κεφ.18, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὅταν ἔλθῃ ἀσεβὴς εἰς βάθος κακῶν, καταφρονεῖ, ἐπέρχεται δὲ αὐτῷ ἀτιμία καὶ ὄνειδος (Παρ. 18,3). Ὅταν ὁ ἀσεβής καί χωρίς φόβον Θεοῦ ἄνθρωπος πάρη τόν κατήφορον καί ὀλισθήση εἰς βάθος κακῶν, ἀναίσχυντος πλέον καί πωρωμένος καταφρονεῖ τούς πάντας. Διά τοῦτο ἐπέρχεται ἐναντίον του ὁ ἐξευτελισμός καί ἡ καταισχύνη. Παροιμίες Σολομῶντος, Κεφ.18, 21-1-2026, 

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἔξοδος Κέφ. Α΄ καί Β΄-Ἡ καταδυνάστευση τοῦ Ἰσραήλ καί ἡ φυγή τοῦ Μωϋσή στή γῆ Μαδιάμ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἔξοδος Κέφ. Α΄ καί Β΄-Ἡ καταδυνάστευση τοῦ Ἰσραήλ καί ἡ φυγή τοῦ Μωϋσή στή γῆ Μαδιάμ, 21-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά).  Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Γιατί οἱ ἄνθρωποι ἐπιθυμοῦν τά χρήματα, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Γιατί οἱ ἄνθρωποι ἐπιθυμοῦν τά χρήματα, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 21-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

6. Εξοδος Κεφ. Ζ΄ καί Η΄-Οι 10 πληγές του Φαραώ, 23-1-2026, Ιερ. Σαββα ...

Ὅταν μὲ ρωτοῦν οἱ αἱρετικοὶ γιὰ τὴν πίστη καὶ δὲν μπορῶ νὰ τοὺς τὴ διδάξω, τί νὰ κάνω;

ΑΓΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΥΝΑΪΤΗ

ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣ

ΟΤΑΝ ΜΕ ΡΩΤΟΥΝ ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΗ ΔΙΔΑΞΩ, ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ;

ΕΡΩΤΗΣΗ 116η

Πηγή: Ι.Ν.ΑΓΙΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΙΣΤΙΑΙΑΣ www.entaksis.gr

Ὅταν μὲ ρωτοῦν οἱ αἱρετικοὶ γιὰ τὴν πίστη καὶ δὲν μπορῶ νὰ τοὺς τὴ διδάξω, τί νὰ κάνω;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ Ὄχι μόνο γιὰ σένα ποὺ δὲν γνωρίζεις ὑπάρχει κίνδυνος, ἀλλὰ καὶ γι’ αὐτοὺς ποὺ ξέρουν, τὸ νὰ μιλοῦν γιὰ τὴν πίστη. Πὲς λοιπὸν σ’ αὐτὸν ποὺ σὲ ρωτᾶ· Ἐγὼ εἶμαι ἄνθρωπος ἁπλοϊκός. Ὅμως, ἐὰν πραγματικὰ ζητᾶς νὰ μάθεις τὴν ἀλήθεια, ἔλα στὴν Ἐκκλησία, καὶ ἐκεῖ θὰ διδαχθεῖς τὴν πίστη.

ΕΡΩΤΗΣΗ 117η

Δηλαδὴ δὲν ὑπάρχει καμιὰ μέθοδος, μὲ τὴν ὁποία νὰ μπορεῖ ὁ ἁπλοϊκὸς νὰ ἀντικρούσει τὸν αἱρετικό;

Ἀθανάσιον καὶ θανόντα ζῆν λέγω. Οἱ γὰρ δίκαιοι ζῶσι καὶ τεθνηκότες.

Ἀθανάσιον καὶ θανόντα ζῆν λέγω.

Οἱ γὰρ δίκαιοι ζῶσι καὶ τεθνηκότες.

Μυργιώτης Παναγιώτης, Μαθηματικός

Ο Μέγας Αθανάσιος ή Άγιος Αθανάσιος ή Αθανάσιος Αλεξάνδρειας ήτο Ορθόδοξος Πατριάρχης Αλεξάνδρειας και η προσωπικότητά του σφράγισε τα δρώμενα της εποχής του. Μαχητής αταλάντευτος και αγωνιστής της Ορθοδοξίας. Ανυποχώρητος ήλθε σε σύγκρουση με τους ισχυρούς της εποχής, εξορίστηκε και ταλαιπωρήθηκε.

Ας δούμε τα πράγματα με τη σειρά. Υιός ευσεβούς οικογενείας έδειξε από μικρός την ιερατική του κλίση, αφού παρίστανε τον ιερέα και βάπτιζε πιστούς. Από τις περιγραφές του Γρηγορίου Θεολόγου αλλά και από τα συγγράμματά του βγαίνει το συμπέρασμα ότι είχε αποκτήσει στην Κατηχητική Σχολή Αλεξάνδρειας θεολογικότατη μόρφωση αλλά και εγκύκλιες γνώσεις. Η γνωριμία του με τον Μέγα Αντώνιο τον επηρέασε στην πορεία της ζωής του και εις την διαμόρφωση του ήθους του.

Κατά την δεύτερη εικοσαετία του τετάρτου αιώνος ξεσπά η αίρεση του Αρείου,. ο Ο Αθανάσιος τότε ήταν λαϊκός, αλλά δεν έμεινε αδρανής. Μάχεται την αίρεση γράφοντας κείμενα όπως το «Κατά Ειδώλων» και το «Περί Ενανθρωπήσεως του Λόγου».

Θεσμοὶ δὲν ἀλλάζουν ἐν μέσῳ κρίσης. Γιατί ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου ὀφείλει νὰ διαφυλάξει τὸ Καταστατικό της καὶ τὴ συμμετοχὴ τοῦ λαοῦ

Πανόρθοδοξο Κίνημα Στήριξης Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

Θεσμοί δεν αλλάζουν εν μέσω κρίσης

Γιατί η Εκκλησία της Κύπρου οφείλει να διαφυλάξει το Καταστατικό της και τη συμμετοχή του λαού

Η Εκκλησία της Κύπρου αποτελεί έναν από τους αρχαιότερους και ιστορικότερους θεσμούς του τόπου. Η διαχρονική της παρουσία δεν στηρίχθηκε μόνο στην πνευματική της αποστολή, αλλά και στη θεσμική της σταθερότητα, στη συνέχεια των παραδόσεών της και στη σχέση εμπιστοσύνης που καλλιέργησε με το ποίμνιό της. Για τον λόγο αυτό, κάθε συζήτηση περί αλλαγής του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας οφείλει να γίνεται με εξαιρετική περίσκεψη, θεσμική ωριμότητα και, κυρίως, σε συνθήκες ηρεμίας.

Η παρούσα πρόθεση τροποποίησης των άρθρων που αφορούν τη συμμετοχή του λαού στην εκλογή των Μητροπολιτών εγείρει σοβαρά ερωτήματα, όχι κατ’ ανάγκην για τη θεολογική της βάση, αλλά για τη χρονική της συγκυρία, τη θεσμική της σκοπιμότητα και τις επιπτώσεις της στην εκκλησιαστική συνοχή.

………………………………

Η συμμετοχή του λαού ως θεσμική παράδοση της Εκκλησίας της Κύπρου

Η συμμετοχή του λαού στην εκλογική διαδικασία δεν αποτελεί νεωτερική επινόηση ούτε διοικητική απόκλιση. Αντιθέτως, υπήρξε επί δεκαετίες – και σε βάθος ιστορικού χρόνου – κατοχυρωμένο στοιχείο της εκκλησιαστικής ζωής της Κύπρου. Λειτούργησε ως γέφυρα μεταξύ ιεραρχίας και ποιμνίου και συνέβαλε στην αποδοχή, τη νομιμοποίηση και τη σταθερότητα των ποιμαντικών επιλογών.

Ἡ αὐτομεμψία εἰς τὴν ἐν Χριστῷ ζωήν μας

Ἡ αὐτομεμψία εἰς τὴν ἐν Χριστῷ ζωήν μας – 1ον

Τοῦ μοναχοῦ Ἀρσενίου, Ἱ. Σκήτη Κουτλουμουσίου, Ἅγιον Ὄρος

Οἱ Ἅγιοι πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας λένε πὼς τὸ νὰ πέσει ὁ ἄνθρωπος στὴν ἁμαρτία εἶναι ἀνθρώπινο, ἀλλὰ τὸ νὰ παραμένει συνεχῶς στὴν ἁμαρτία ἑκουσίως εἶναι δαιμονικὸ καὶ κολάσιμο. Ἡ λέξις ἁμαρτία σημαίνει ὁ ἑκούσιος ἐκτροχιασμὸς ἀπὸ τὸ στόχο, σημαίνει ἑκούσια ἀποτυχία, ἐπίσης ἁμαρτία σημαίνει τὸ νὰ πράττει ὁ ἄνθρωπος πᾶν ὅτι μισεῖ ὁ Τριαδικὸς Θεός μας.

Γιὰ ὁποιαδήποτε ἁμαρτία ποὺ πράττει ὁ ἄνθρωπος ἔχει ὁ ἴδιος τὴν εὐθύνη ἐξ ὁλοκλήρου. Ὁ ἐχθρὸς διάβολος δὲν ἔχει καμία ἐξουσία νὰ σπρώξει στὴν ἁμαρτία τὸν ἄνθρωπο καὶ εἰδικὰ τὸν ὀρθόδοξο χριστιανό, ἀλλὰ τὸ μόνο ποὺ μπορεῖ νὰ κάνει κι ἔχει τὸ ἐλεύθερο εἶναι νὰ προσβάλει τὸ νοῦ μας μὲ πονηρὲς σκέψεις καὶ φαντασίες. Ὅμως ἐὰν στὴν πρώτη προσβολὴ ποὺ μᾶς κάνει ὁ διάβολος ἐμεῖς δὲν ὑπακούσουμε, τότε δὲν κινδυνεύουμε νὰ πράξουμε τὴν ἁμαρτία ποὺ εἶναι ὁ στόχος τοῦ πονηροῦ. Ἂν ὅμως δε­χθοῦμε τὴν προσβολὴ ποὺ εἶναι μία πονηρὴ σκέψη γιὰ ἕνα πρᾶγμα, τότε σιγὰ-σιγὰ ὁδηγούμαστε στὴν διάπραξη τῆς ἁμαρτίας. Ἄρα λοιπόν, ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος ἔχει πλήρη τὴν εὐθύνη τῆς ἁμαρτίας ποὺ διέπραξε, κανεὶς δὲν τὸν ἀνάγκασε.

Ἕνα ἀκόμη μιαρό συλλείτουργο, ἀλλά μέ κάποια καινούργια δεδομένα…

Νεκτάριος Δαπέργολας

Ἕνα ἀκόμη μιαρό συλλείτουργο πραγματοποιήθηκε στήν Κωνσταντινούπολη, ἀνήμερα τῶν Θεοφανείων, μέ πρωταγωνιστή τον πατριάρχη Βαρθολομαίο καί τόν ψευτομητροπολίτη Κιέβου Ἐπιφάνιο Ντουμένκο, ὅπου πάλι στήν ὁμιλία πού ἔβγαλε ὁ πρῶτος αὐτοεγκωμιάστηκε γιά τήν παρέμβασή του στήν Οὐκρανία, προβαίνοντας ταυτόχρονα σέ νέα διαστροφή τῆς ἀλήθειας σχετικά μέ τό πόσο ἀνώμαλη καί στρεβλωμένη ἦταν ἐκκλησιαστικά ἐκεῖ ἡ κατάσταση ἐπί αἰῶνες καί πόσο ἱεροκανονικά θεμιτή καί σωτήρια ἡ δική του ἐπέμβαση. Στήν πραγματικότητα βέβαια μόνο τραγικά ἀνίδεοι μποροῦν νά πιστεύουν ὅτι ὑπῆρχε ὄντως ἐκκλησιαστική στρέβλωση ὡς τό 2018 στήν Οὐκρανία καί ὅτι ἐπίσης τό Φανάρι εἶχε δικαιοδοσία καί συνεπῶς δικαίωμα παρέμβασης ἐκεῖ καί δέν πραγματοποίησε εἰσπήδηση σέ χῶρο ξένης ἐκκλησιαστικῆς δικαιοδοσίας (καί ἐπί του προκειμένου τῆς ρωσικῆς). Δέν ξεχνᾶμε ἄλλωστε ὅτι ὅλα αὐτά τά γνώριζε καί τά ἀναγνώριζε τό Φανάρι ἕως τό 2018 (ὅσο καί ἄν κάποιοι κάνουν τώρα πώς δέν τά θυμοῦνται), καθώς καί τήν κανονική Οὐκρανική Ἐκκλησία ὑπό τόν Ὀνούφριο τήν θεωροῦσε ἀπολύτως νόμιμη καί κανονική, ἀλλά καί τήν καθηρημένη ἀπό τό 1992 ὁμάδα του Φιλαρέτου (από την οποία προέκυψε καί ο Επιφάνιος Ντουμένκο) τήν θεωροῦσε ἐπί 26 ὁλόκληρα χρόνια ὡς σχισματική καί παράνομη, ὥσπου ἐν μιᾷ νυκτί τήν ἀναγνώρισε ὡς Ἐκκλησία.

Ἄν διαβάσουμε ὅμως προσεκτικά τήν ἐν λόγῳ ὁμιλία, θά διαπιστώσουμε ὅτι τό ἐντυπωσιακό σέ αὐτήν δέν ἦταν τό παραπάνω. Τέτοιες στρεβλώσεις τῆς ἀλήθειας καί προσπάθειες αὐτοδικαίωσης τίς ἔχουμε ξαναδεῖ πολλές φορές. Ἐκεῖνο ὅμως πού μόλις τώρα ἀκούσαμε ἀπό τά χείλη τοῦ πατριάρχη, γιά πρώτη φορά ἀφ’ ὃτου ξεκίνησε αὐτό τό τρισάθλιο ἐκκλησιαστικό Οὐκρανία Γκέιτ (ἐδῶ καί 8 περίπου χρόνια) ἦταν λόγια ἔντονης ἀνησυχίας, ἐπειδή εἶναι ξεκάθαρο ὅτι τό ἔργο στό Κίεβο δέν πάει ἔτσι ὅπως τό εἶχαν σχεδιάσει. Ἡ ὁμιλία τοῦ Βαρθολομαίου λοιπόν ἐμπεριεῖχε γιά πρώτη, ἐπαναλαμβάνω, φορά:

α) ξεκάθαρα ἴχνη ἀπολογητικοῦ ὓφους σέ μία ἀπόπειρα ἀπάντησης στίς βάσιμες κατηγορίες περί μή ἐπαναχειροτονίας τῶν ἕως τό 2018 καθηρημένων σχισματικῶν (ἀπόπειρα βεβαίως ἀπολύτως ἀτυχῆ, μέ τό ἀδιανόητο σόφισμα ὅτι «τὸ πρόβλημα τῆς ἀποκαταστάσεως καὶ ἀναπληρώσεως τῶν ἐλλειπόντων ἄνευ οὐδεμιᾶς λειτουργικῆς διατυπώσεως τῶν ἐκ σχισμάτων προερχομένων κληρικῶν ὑπάρχει διαχρονικῶς λελυμένον, ἀρκούσης μόνον τῆς ἐν τῇ ἱερᾷ συλλειτουργίᾳ ἐνεργούσης μυστηριακῶς Χάριτος δίκην «μυστικωτέρας εὐχῆς»), ἀλλά τό ἀπολογητικό ὕφος εἶναι ἕνα νέο δεδομένο.

β) ἔμμεση ἀλλά σαφῆ ἐκδήλωση δυσαρέσκειας πρός τό πολιτικό καί ἐκκλησιαστικό οὐκρανικό καθεστώς γιά τό πογκρόμ πού ἔχει ἐξαπολυθεῖ καί συνεχῶς κλιμακώνεται («Καταδικάζομεν ἀπεριφράστως τὰς ἀκρότητας ὁποθενδήποτε καὶ ἐὰν προέρχωνται. Συνιστῶμεν εἰς τὰ κρατικὰ ὄργανα τὴν ἀποχήν των ἐκ τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐσωτερικῶν ὑποθέσεων»),

γ) παράλληλη ὑπόδειξη πρός τόν Ἐπιφάνιο νά ἐργαστεῖ μέχρι ἐξαντλήσεως γιά συνδιαλλαγή μέ τήν ἄλλη πλευρά, τήν ὁποία μάλιστα ἔμμεσα ἀναγνωρίζει ὡς νόμιμη («τὴν ἀναζήτησιν τρόπων πρὸς προσέγγισιν τῶν ἐν Οὐκρανίᾳ συνεπισκόπων Σας διὰ διάλογον καὶ ἀναζήτησιν κοινῶν σημείων πρὸς ἐνότητα»),

δ) ὀνομαστική ἀναφορά στόν νόμιμο μητροπολίτη Ὀνούφριο, γιά τόν ὁποῖο ἐξέφρασε τήν εὐχή νά συμφιλιωθεῖ μέ τήν ὑβριδική ψευτοεκκλησία («Καλοῦμεν τὴν ἀπολειπομένην ἐν Οὐκρανίᾳ σεβασμίαν ἱεραρχίαν ὑπὸ τὸν Μητροπολίτην κ. Ὀνούφριον, νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν στάσιν της»), ἀλλά καί

ε) αἴτηση συγγνώμης ἐάν παρερμηνεύθηκαν οἱ προθέσεις του καί θεωρήθηκε ὅτι ἡ στάση του ὑποκινήθηκε καί ἀπό πολιτικούς λόγους («Ζητῶμεν ἐν τέλει μετὰ θάρρους συγγνώμην, ἐὰν ἐκ τῆς ἐν ταπεινώσει σιωπῆς ἡμῶν ἐδώκαμεν τὴν ἐντύπωσιν εἴς τινας ὅτι ὑπῆρχεν ἐκ μέρους ἡμῶν ἑτέρα ἀνθρωπογενὴς καὶ οὐχὶ ἐκκλησιαστικὴ προοπτικὴ εἰς τὸ ὅλον πρόβλημα»).

Πραγματικά, εἶναι πολύ εὔγλωττα ὅλα αὐτά. Καί ὄχι ἀσφαλῶς ἐπειδή φανερώνουν…ἀγάπη, ἐνσυναίσθηση ἤ εἰλικρινῆ πρόθεση συνδιαλλαγῆς (ὅπως εἴμαστε βέβαιοι ὅτι θά σπεύσουν νά συμπεράνουν οἱ γνωστοί χειροκροτητές), γιατί πολύ ἁπλά ἐδῶ καί τόσα χρόνια δέν εἴδαμε τίποτε ἐξ αὐτῶν γιά τά ἐκεῖ συμβαίνοντα αἴσχη, πέραν μίας βαθιᾶς καί ἐνοχικῆς σιωπῆς. Τό ὅτι αὐτή ἡ σιωπή σπάζει αἴφνης γιά πρώτη φορά τώρα, ἄλλα πράγματα ἀποδεικνύει: τό πόσο πολύ τά πράγματα ἔχουν ξεφύγει πέρα ἀπό κάθε προϋπολογισμένο ὅριο, ἀλλά καί τό ἀδιέξοδο σέ μία ὑπόθεση πού ἀλλιῶς τήν σχεδίαζε ὁ Βαρθολομαῖος καί οἱ σύν αὐτῷ (ὡς ὄνειρο εὔκολης ἐκκλησιαστικῆς ἑνοποίησης ὅλης τῆς Οὐκρανίας ὑπό τήν ἐποπτεία του) καί ἐντελῶς ἀλλιῶς δείχνει νά καταλήγει (ὡς μόνιμη πληγή, ἀτελεύτητος ἐμφύλιος καί πεδίο κλιμακούμενης καθεστωτικῆς – καί δυσφημιστικῆς γιά τόν ἴδιο – κτηνωδίας). Καί ἐπειδή ὑπάρχουν καί οἱ πολεμικές ἐπιχειρήσεις, πού ἐπίσης δέν ἐξελίσσονται ὅπως περίμενε καί ἤλπιζε τό Φανάρι, ἡ κατάσταση δείχνει ἀνεξέλεγκτη πιά.

Τό πόσο πολύ ἔχουν ξεφύγει τά πράγματα (καί δέν μαζεύονται πλέον) τό μαρτυρᾶ ἄλλωστε σύν τοῖς ἄλλοις καί ἡ γνωστή πλέον – καί πρωτοφανής στά χρονικά (γιά τό εἶδος της καί γιά τό ὓφος της) – ἀνακοίνωση, πού ἔφτασε στό σημεῖο νά ἐκδώσει προχτές ἡ Ρωσική ὑπηρεσία πληροφοριῶν, ὅπου καταγγέλλεται ἕνας ἀνώτερος θρησκευτικός ἀξιωματοῦχος ὡς συνεργάτης κατασκόπων, κατονομάζεται ρητά ὡς «ἀντίχριστος μέ ράσο» καί «ἐνσαρκωμένος διάβολος» καί συνάμα παρατίθεται μία πληθώρα ἐνεργειῶν μέ τίς ὁποῖες προσπαθεῖ νά διαλύσει τήν Ρωσική Ὀρθοδοξία, συνεργαζόμενος ὄχι μόνο στήν Οὐκρανία ἀλλά καί στήν Βαλτική μέ ἐθνικιστές καί νεοναζί καί δημιουργώντας τεχνητά θρησκευτικές δομές-μαριονέτες.

Βαρύτατοι μέν οἱ χαρακτηρισμοί, εἰδικά ὅμως γιά τίς κατονομαζόμενες ἐνέργειες ὁφείλουμε νά ξεκαθαρίσουμε ὅτι οὔτε περιμέναμε οὔτε καί χρειαζόμασταν τήν ὃποια ρωσική ἀνακοίνωση γιά νά τίς μάθουμε. Δυστυχῶς, ὁ ὀλέθριος ρόλος τῆς φαναριώτικης ἡγεσίας εἶναι γνωστός καί πολλαπλῶς τεκμηριωμένος. Καί βέβαια ὄχι μόνο γιά τήν Ρωσική, ἀλλά γενικότερα γιά τήν συνολική Ὀρθοδοξία. Φτάνει ὅμως μιά στιγμή πού μετά ἀπό τόσους ἀνέμους πού ἔχεις σπείρει, φαίνεται ὅτι πλησιάζει ἡ ὥρα καί γιά τίς θύελλες. Καί ὅταν οἱ θύελλες βγαίνουν ἐκτός ἐλέγχου, ἀρχίζει ὁ προβληματισμός, μετά ἀκολουθεῖ ἡ ἀγωνία καί στή συνέχεια ὁ πανικός.

Τώρα ὅμως εἶναι ἴσως πιά πολύ ἀργά γιά δάκρυα. Ἀκόμη καί γιά κροκοδείλια…

https://tasthyras.wordpress.com/2026/01/14/ἕνα-ἀκόμη-μιαρό-συλλείτουργο-ἀλλά-μ/#more-127968

Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων: Εἶναι ὁ Πάπας Ἁγιότατος;

Είναι ο Πάπας Αγιότατος;

Η αγιότητα του ανθρώπου δεν μία απλή κατάσταση της ανθρωπίνης φύσεως, ούτε χορηγείται με την προσφώνηση, αλλά είναι καρπός της παρουσίας του Τριαδικού Θεού μέσα σ’ όλη την ύπαρξη του αναγεννημένου εν Χριστώ ανθρώπου.

Ο άνθρωπος αγιάζεται όταν μένει ενωμένος με την Πηγή της αγιότητος, που είναι ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός. Ο ίδιος ο Κύριος μας διαβεβαίωσε, ότι για να φέρουμε “καρπόν πολύν”, οφείλομε να μένουμε ενωμένοι μαζί Του. Διότι, “άνευ Εμού, ου δύνασθε ποιείν ουδέν”, καθώς ο Ίδιος αλλού μας επιβεβαιώνει.

Η παραμονή του ανθρώπου, “εν πνεύματι Αληθείας”, στο κανονικό Σώμα του Χριστού, είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για τον αγιασμό του.

Η Αίρεση ή το Σχίσμα αποκλείουν τον αγιασμό, διότι είναι αιτία του χωρισμού του ανθρώπου από τον Θεό. Είναι καρποί του μισοκάλους εχθρού του ανθρώπου, του Διαβόλου.

Ἔτσι ἔρχεται ἡ ἀληθινή προσευχή, ἡ σωστή προσευχή...

❈ Πῶς ἔρχεται ἡ προσευχή; Διά τῆς ὑπακοῆς. Σοῦ λέει κάτι ὁ Πνευματικός καί ἐσύ θέλεις νά κάνεις τό δικό σου. Δέν θά ἀποκτήσεις προσευχή. Προσευχή θά ἀποκτήσεις, ὅταν κάνεις ὑπακοή. Δέν ἔρχεται ἡ ὑπακοή διά τῆς προσευχῆς, ἀλλά διά τῆς ὑπακοῆς ἡ προσευχή.

23 Ἰανουαρίου. Κλήμεντος ἱερομάρτυρος ἐπισκόπου Ἀγκύρας († 312), Ἀγαθαγγέλου μάρτυρος (†312)· Διονυσίου ὁσίου τοῦ ἐν ᾿Ολύμπῳ (†1540). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρασκευῆς λβ΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Α΄ Πέτρ. α΄ 1 - β΄ 10).

Α Πε. 1,1           Πέτρος, ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐκλεκτοῖς παρεπιδήμοις διασπορᾶς Πόντου, Γαλατίας, Καππαδοκίας, Ἀσίας καὶ Βιθυνίας,

Α Πε. 1,1                    Ο Πετρος, απόστολος του Ιησού Χριστού, εις σας τους εκλεκτούς του Θεού, οι οποίοι είσθε τώρα προσωρινοί κάτοικοι, διασκορπισμένοι εις τας χώρας του Ποντου, της Γαλατίας, της Καππαδοκίας, της Ασίας και της Βιθυνίας,

Α Πε. 1,2           κατά πρόγνωσιν Θεοῦ πατρός, ἐν ἁγιασμῷ Πνεύματος, εἰς ὑπακοὴν καὶ ῥαντισμὸν αἵματος Ἰησοῦ Χριστοῦ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη πληθυνθείη.

Α Πε. 1,2                   και έχετε γίνει εκλεκτοί, σύμφωνα με την αγαθήν προγνώσιν του Θεού και Πατρός, με τον αγιασμόν, που χαρίζει το Πνεύμα το Αγιον, δια να υπακούσετε στο θέλημα του Κυρίου και λάβετε την απολύτρωσιν, που επήγασεν από το χυθέν αίμα του Ιησού Χριστού, εύχομαι η χάρις και η ειρήνη να αυξάνη και να πληθύνεται εις σας.

Ἔξοδος Κέφ. Β΄και Γ΄-Ἡ φυγή τοῦ Μωϋσή στή γῆ Μαδιάμ, η φλεγομένη βάτος καί ἡ ἀποστολή του Μωϋσή ἀπό τόν Θεό στήν Αἴγυπτο, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἔξοδος Κέφ. Β΄και Γ΄-Ἡ φυγή τοῦ Μωϋσή στή γῆ Μαδιάμ, η φλεγομένη βάτος καί ἡ ἀποστολή του Μωϋσή ἀπό τόν Θεό στήν Αἴγυπτο, 21-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά). Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Περὶ τῆς ὀφειλομένης στοὺς ἡσυχαστὲς ἀποφυγῆς τῆς συναναστροφῆς μὲ τοὺς ἀνθρώπους, καὶ μάλιστα τοὺς ἐμπαθεῖς, καὶ μιμήσεως τῆς ξενιτείας τῶν ἡσυχαστῶν πατέρων - Νουθεσίες πνευματικές, Ἀββᾶ Ἰσαάκ- Ἀσκητικά, Ε 2-7, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περὶ τῆς ὀφειλομένης στοὺς ἡσυχαστὲς ἀποφυγῆς τῆς συναναστροφῆς μὲ τοὺς ἀνθρώπους, καὶ μάλιστα τοὺς ἐμπαθεῖς, καὶ μιμήσεως τῆς ξενιτείας τῶν ἡσυχαστῶν πατέρων - Νουθεσίες πνευματικές, Ἀββᾶ Ἰσαάκ- Ἀσκητικά,  Ε 2-7, Αναδιατεταγμένο κείμενο καί μετάφραση ὑπο Μον. Δαμασκηνοῦ Ἁγιορείτου, 20-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

 

Γένεσις Κέφ. μθ καί ν΄-Ἡ προφητεία γιά τίς 12 φυλές, ἡ κοίμηση καί ἡ κηδεία τοῦ Ἰακώβ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Γένεσις Κέφ. μθ καί ν΄-Ἡ προφητεία γιά τίς 12 φυλές, ἡ κοίμηση καί ἡ κηδεία τοῦ Ἰακώβ, (ὁμιλία σέ παιδιά καί νέους), 20-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

Πῶς θά κυριαρχήσουμε στούς λογισμούς μας καί θά ἐξαλείψουμε τά πάθη Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Πῶς θά κυριαρχήσουμε στούς λογισμούς μας καί θά ἐξαλείψουμε τά πάθη Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 21-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, 

 

13. Αποκρίσεις πρός Αββά Ιωάννην (52- ) Αγ.Νικοδήμου Αγ.-Βίβλος Βαρσανου...

Ὅσιος Βονιφάτιος Θεοφανόφσκι (Κίεβο) .Ἀπαντήσεις τοῦ Ἡγουμένου Πατέρα Βονιφάτιου σὲ ἐρωτήσεις διαφόρων ἀνθρώπων 13

227. Ερώτηση επισκέπτη: Πώς πρέπει να συμπεριφέρονται οι Χριστιανοί μέσα και έξω από τον ναό του Θεού;

Η απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου : Οι άνδρες και οι γυναίκες, όταν πηγαίνουν στην εκκλησία, πρέπει να ντύνονται απλά, σεμνά και ευπρεπώς. Πρέπει να συμπεριφέρονται με κάποια αξιοπρέπεια, αλλά χωρίς καμία αλαζονεία. Πρέπει να τηρούν ευλαβική σιωπή, να καίνε στην καρδιά τους μια αληθινή και ένθερμη χριστιανική αγάπη, να είναι αγνοί στο σώμα και την καρδιά και να είναι όσο το δυνατόν πιο άγιοι, ώστε να μπορούν να προσφέρουν τις προσευχές τους στα Άγια των Αγίων.

Και όταν οι Χριστιανοί φεύγουν από την εκκλησία, θα πρέπει να συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο όπως και στην ίδια την εκκλησία, δηλαδή, θα πρέπει να είναι εξίσου ήρεμοι και στοργικοί προς τους άλλους.

228. Ερώτηση από έναν επισκέπτη: Ποιοι είναι οι καρποί της ακράτειας και της σαρκικής ζωής;

Η απάντηση του πρεσβύτερου Βονιφάτιου . «Να είστε νηφάλιοι, οι πότες, από το κρασί σας και να κλαίτε· αλίμονο, όλοι εσείς που πίνετε κρασί μέχρι μεθυσίας, γιατί η χαρά και η ευφροσύνη αφαιρέθηκαν από εσάς», λέει ο προφήτης Ιωήλ ( Ιωήλ 1:5 ). «Διότι κάθε μέθυσος και πόρνος θα φτώχεια και θα ντυθεί με κουρέλια», λέει ο σοφός ( Παροιμίες 23:21 ). Σε μερικούς, αλίμονο· σε μερικούς, φήμες· σε μερικούς, κρίσεις· σε μερικούς, λύπες και διαμάχες· σε μερικούς, μάταιες θλίψεις· σε μερικούς, γαλάζια μάτια· δεν είναι μήπως σε εκείνους που μένουν στο κρασί; Και σε εκείνους που βλέπουν πού είναι τα γλέντια... Γιατί αν τα μάτια σας έχουν σταματήσει από ποτήρια και ποτήρια, αυτός που πιέζει το φλοιό του φουντωτή θα φύγει αργότερα», λέει ο σοφός ( Παροιμίες 23:29-31 ). «Αλίμονο σε εκείνους που σηκώνονται νωρίς το πρωί και επιδιώκουν τα δυνατά ποτά και περιμένουν το βράδυ! Γιατί το κρασί θα τους κατακάψει!» «Διότι πίνουν κρασί με άρπες και τραγουδιστές, με τύμπανα και αυλούς, αλλά δεν βλέπουν τα έργα του Κυρίου ούτε συλλογίζονται το έργο των χεριών Του», λέει ο προφήτης Ησαΐας ( Ησαΐας 5:11-12 ). Αυτοί είναι οι καρποί της ακράτειας και της μέθης!

Ἡ προδοσία καί ἀμετανοησία τῶν Ποιμένων.

Πορφυρίτης

Τό μεγαλύτερο χαρακτηριστικό τῶν αἱρετικῶν εἶναι ἡ ἀρρωστημένη ἀγάπη πού τρέφουν πρός τόν πατέρα τους τόν διάβολο. Θέλουν νά ὁμοιάζουν μέ αὐτόν καί, ὡς ἐπί τό πλεῖστον τά καταφέρνουν, ἀφοῦ πλησιάζουν στό καθ’ ὁμοίωσιν μέ τό κυριώτερο γνώρισμά του, τήν ἀμετανοησία. Ἕνα φοβερό πάθος, ἀπό τό ὁποῖο πάσχουν ἀποδεδειγμένα καί σύγχρονοι Ποιμένες τῆς Ἐκκλησίας. Κάποιοι ἀπό αὐτούς, γέροι ὄντες, πλησιάζοντες στό Μέγα Κριτήριο, συνεχίζουν νά ταλαιπωροῦν ἑαυτούς καί ἀλλήλους ἀλλά καί τό καράβι τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας, μή διακρίνοντας τόν Πηδαλιοῦχο, τόν Μέγα Δεσπότη καί Κύριο! Μή ξεχνᾶμε· οἱ μεγαλύτεροι αἱρετικοί στήν ἐκκλησιαστική ἱστορία, ἦταν ὀρθόδοξοι ποιμένες.

Τί τραγικό! Τούς δόθηκε τό μέγα προνόμιο τῆς γέννησης καί τῆς ἀνατροφῆς στήν ἀγκαλιά τῆς Μάνας Ὀρθοδοξίας, τῆς ἀνάδειξής τους σέ Ποιμένα γιά τή διακονία τῆς Ποίμνης τοῦ Ἰησοῦ, καί αὐτοί μέ ἀχαριστία, Τήν προδίδουν καί παραμένουν ἀμετανόητοι. Σιμά εἶναι ἡ φωνή τοῦ Κυρίου· θά ἀκούσουν αὐτό πού ἐλέχθη γιά τόν τραγικότερο τῶν μαθητῶν Του: «Καλύτερα νά μήν εἶχες γεννηθεῖ». Ὁ ἀμετανόητος ποιμήν, θῦμα οὐσιαστικά τοῦ Διαβόλου, γίνεται ὄργανο καί ὅμοιός του: ἀδίστακτος, μισάνθρωπος, φανατικός, δολοφόνος σωμάτων καί ψυχῶν, σταυρωτής τοῦ Κυρίου καί κατακερματιστῆς τοῦ Σώματός Του. Εἶναι στυγνός ἀπατεῶνας· διαβεβαιώνει ὅτι εἶναι ἄγρυπνος φύλακας τῆς ἀμωμήτου Πίστεως, ἐνῶ ταυτόχρονα τήν προδίδει ἀσυστόλως καί ἀκατασχέτως.

Ποιμένες! Τιμοῦν μέ τή γλῶσσα τούς Ἁγίους γιά τό θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις, καί τούς ἀτιμάζουν μέ τήν καρδιά τους! Οἱ ἅγιοί μας σύμφωνα μέ τήν ὀρθόδοξη ὑμνολογία, εἶναι τῆς Πίστεως πρόμαχοι, κοπτεροί πελέκεις γιά τούς ἐχθρούς τοῦ Θεοῦ[1], κήρυκες τῆς ἀληθείας, τσεκούρια πού κόβουν τίς ὁρμές τῶν αἱρετικῶν, φωτιά πού κατακαίει τά ξερόκλαδα τῶν αἱρέσεων[2], σάλπιγγες πού κηρύττουν στόν κόσμο τίς ἐντολές τοῦ Ἰησοῦ, σφενδόνες θείων λόγων, ἰσχυροί διῶκτες τῶν αἱρετικῶν λύκων μακριά ἀπό τήν ποίμνη τοῦ Χριστοῦ, πανάριστοι Ποιμένες φροντιστές τῶν προβάτων, τροφοί τους μέ τή διδασκαλία τῆς Ἁγίας Τριάδος[3]… Ἔχουν κάποια σχέση οἱ σημερινοί ποιμένες μέ αὐτούς τούς Ἁγίους Ποιμένας τοῦ Χριστοῦ;

49.Εξοδος Κεφ. Γ΄και Δ΄-Η φλεγομένη βάτος καί οι οδηγίες για την αποστολ...

Ὁ Ἐπίσκοπος καὶ ἡ κοσμικὴ Δικαιοσύνη.

Πρεσβύτερος Αναστάσιος Γκοτσόπουλος

 

Δικαιούται ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός να προσφύγει στην πολιτική Δικαιοσύνη;

Ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός με την από 8.1.26 επιστολή του προς την Ι. Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου ενημέρωσε ότι πρόκειται να προσφύγει -και ήδη χθες προσέφυγε, όπως εγράφη στον τύπο- στα Πολιτικά Δικαστήρια για να μπορέσει να εξασφαλίσει δίκαιη δίκη στην υπόθεσή του.

Σε απάντηση στην επιστολή αυτή η Ι. Σύνοδος στο ανακοινωθέν της της 8.1.26 αναφέρει ότι «μελέτησε τις απαράδεκτες από απόψεως εκκλησιαστικού ήθους κινήσεις του για προσφυγή στα Πολιτικά Δικαστήρια, πράγμα το οποίο καταδικάζεται από τους ιερούς Κανόνες» και τον καλεί να «αποσύρει την προσφυγή του ή την πρόθεση προσφυγής του σε Πολιτικά Δικαστήρια».

α. Οι ιεροί κανόνες το απαγορεύουν; ΟΧΙ!

Τίθεται λοιπόν το ερώτημα: Είναι απαράδεκτη «από απόψεως εκκλησιαστικού ήθους» και αντικανονική η προσφυγή του Μητροπολίτη Τυχικού στην κοσμική Δικαιοσύνη; Απαγορεύουν οι ιεροί Κανόνες την προσφυγή κληρικού στα πολιτικά Δικαστήρια; Απαγορεύει ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Κύπρου την προσφυγή στην κοσμική δικαιοσύνη;

Εν πρώτοις αξίζει να επισημάνουμε ότι το ανακοινωθέν (8.1.26) δεν τεκμηριώνει ούτε αιτιολογεί τον ισχυρισμό ότι τάχα είναι απαράδεκτη «από απόψεως εκκλησιαστικού ήθους» η προσφυγή στα κοσμικά Δικαστήρια. Επίσης δεν παραπέμπει ούτε καν αναφέρει -ως ώφειλε- κάποιον ιερό Κανόνα στον οποίο να θεμελιώνει τον ισχυρισμό ότι η προσφυγή στην κοσμική Δικαιοσύνη είναι αντικανονική.

Οἱ εὐρωπαῖοι προσκύνησαν τόν διάβολο ἀλλά ἐκεῖνος δέν τούς ἔκανε θεούς, ὅπως τούς ὑποσχέθηκε, ἀλλά δαίμονες. Αὐτή ἦταν ἡ ἀπάτη του.

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Ὁ εὐρωπαῖος ἄνθρωπος, ὁ διανοούμενος, ὁ ἄνθρωπος μέ τήν ἀκάθαρτη καρδιά καί τό ρυπαρό μυαλό, ὁ ἄνθρωπος μἐ τόν ἡδυπαθῆ χαρακτῆρα, ἔκανε συμβόλαιο μέ τό διάβολο, ἀνανέωσε τό παλιό συμβόλαιο τοῦ Ἀδάμ, γιά νά πραγματοποιήσει τό θέλημα τοῦ διαβόλου καί θέλησε, μέ τή βοήθειά του, νά γίνει θεός. Πράγματι οἱ εὐρωπαῖοι ἄνθρωποι ἄν καί βαπτισμένοι στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ὑποτάχθηκαν στόν διάβολο, ἀρνούμενοι τόν Χριστό, γιά νά πάρουν τό παράσημο πού θά τούς ἔκανε θεούς. Καθένας τους ἀρνήθηκε τόν Χριστό, ἔφτυσε τό σταυρό, γονάτισε στό διάβολο καί ἀμέσως πῆρε τίτλους, λόρδος, βαρόνος, στρατηγός…

Ὁ διάβολος ἔδωσε ψεύτικη ὑπόσχεση στήν Εὐρώπη πώς θά κάνει τούς εὐρωπαίους ἀνθρώπους θεούς, μέ τήν προϋπόθεση νά τόν προσκυνοῦν. Οἱ εὐρωπαῖοι τόν προσκύνησαν, ἀλλά ἐκεῖνος δέν τούς ἔκανε θεούς ἀλλά δαίμονες. Αὐτή ἦταν ἡ ἀπάτη του.

Ἡ ἀναγκαιότης τῆς κοινωνικότητος

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Στὸ Ψαλτήρι διαβάζουμε ἕνα πολὺ ἐνδιαφέροντα στίχο ποὺ ὅλοι τὸν δέχονται καὶ τὸν ἐπιθυμοῦν στὴν πράξη, ἀλλὰ δύσκολα τὸν βιώνουν: «Τί πιὸ ὡραῖο καὶ τί πιὸ εὐχάριστο ἀπὸ τὸ νὰ κατοικοῦν ἀδελφοὶ μὲ ἀγάπη καὶ ὁμόνοια στὸν ἴδιο τόπο;» (Ψαλ. 132, 1).

Ἡ κοινωνικότητα εἶναι χαρακτηριστικὸ τῶν ἀνθρώπων καὶ μᾶς ξεχωρίζει ἀπὸ τὰ ζῶα. Ἡ ἁρμονικὴ ὅμως συνύπαρξη προϋποθέτει καλοὺς καὶ καλλιεργημένους ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι θὰ μποροῦν νὰ συνεργάζονται μὲ καλὲς προθέσεις, νὰ ἀγαπάει ὁ ἕνας τὸν ἄλλο καὶ εὔκολα θὰ συγχωροῦν καὶ θὰ ἀνέχονται. Καὶ ὅλα αὐτὰ μὲ ὑπομονὴ καὶ ἀλληλοϋποχωρήσεις.

Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος μιλάει γιὰ τὴν ἀναγκαιότητα καὶ χρησιμότητα τῆς κοινωνικότητας, γιατί οἱ ἄνθρωποι ὡς μονάδες εἶναι ἀνεπαρκεῖς: «Γι’ αὐτὸ καὶ κτίσαμε πόλεις καὶ ἀγορὲς καὶ σπίτια, γιὰ νὰ συζοῦμε καὶ νὰ συνδεόμαστε ὄχι μόνο μὲ τὴ συγκατοίκηση, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν σύνδεσμο τῆς ἀγάπης.

Ρωσσικὴ Ὑπηρεσία Κατασκοπείας: «Ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἑτοιμάζει νέο σχίσμα».

Σφοδρές κατηγορίες εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου και των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών εξαπέλυσε η Ρωσική Υπηρεσία Εξωτερικής Κατασκοπείας (SVR), σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση που μετέδωσε το πρακτορείο TASS.

Σύμφωνα με το Γραφείο Τύπου της SVR, οι ειδικές υπηρεσίες του Ηνωμένου Βασιλείου φέρονται να υποστηρίζουν σθεναρά τις κινήσεις του Φαναρίου, με στόχο τον περιορισμό της επιρροής της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας διεθνώς.

Η ρωσική πλευρά από την πλευρά της υποστηρίζει ότι οι βρετανικές υπηρεσίες «τροφοδοτούν ρωσοφοβικά συναισθήματα» σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, χρησιμοποιώντας το εκκλησιαστικό ζήτημα ως εργαλείο πίεσης.

Ὅσο ὁ ἄνθρωπος εἶναι γεμάτος ἀπό τά θελήματά του καί ἀπό τίς ἐπιθυμίες του δέν χωράει νά μπεῖ ὁ Θεός

❈ Ὁ Θεός γεμίζει τόν ἄνθρωπο στό μέτρο πού ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἀδειάσει ἀπό τόν ἑαυτό του καί ἀπ’ τά θελήματά του καί ἀπό τίς ἐπιθυμίες του. Ὅσο ὁ ἄνθρωπος εἶναι γεμάτος ἀπ’ αὐτά δέν χωράει νά μπεῖ ὁ Θεός.

22 Ἰανουαρίου. Τιμοθέου ἀποστόλου (†96), Ἀναστασίου ὁσιομάρτυρος τοῦ Πέρσου (†628), Ἰωσήφ, τοῦ Ἡγιασμένου, Βησσαρίωνος ὁσίου τοῦ νέου (†1991). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἀποστόλου, 22ας Ἰανουαρίου (Β´ Τιμ. α´ 3-9).

Β Τιμ. 1,3           Χάριν ἔχω τῷ Θεῷ, ᾧ λατρεύω ἀπὸ προγόνων ἐν καθαρᾷ συνειδήσει, ὡς ἀδιάλειπτον ἔχω τὴν περὶ σοῦ μνείαν ἐν ταῖς δεήσεσί μου νυκτὸς καὶ ἡμέρας,

Β Τιμ. 1,3                  Ευχαριστώ τον Θεόν, τον οποίον λατρεύω καθώς έχω διδαχθή από τους προγόνους μου με καθαράν συνείδησιν, τον ευχαριστώ, διότι συνεχώς και ακατάπαυστα σε ενθυμούμαι εις τας δεήσεις μου ημέραν και νύκτα.

Ἡ Δεσποτοκρατία (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αὐγουστίνου Καντιώτου)

Φοβερή ομιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου. Έγινε στην Αθήνα το 1966. Μιλά σκληρά για τους κακούς επισκόπους, που δεν είναι ούτε θεόκλητοι ούτε δημόκλητοι, αλλά αυτόκλητοι. Καυτηριάζει την πολυτελή ζωή και την φιλαργυρία των, που δεν αρμόζει σε αντιπροσώπους του Χριστού και είναι σκάνδαλο στον πιστό λαό.

Γένεσις Κέφ. ν΄-Ἡ κηδεία τοῦ Ἰακώβ, ἡ συνεξήγηση τῶν ἀδελφῶν τοῦ Ἰωσήφ μαζί του καί ἡ κοίμηση τοῦ Ἰωσήφ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Γένεσις Κέφ. ν΄-Ἡ κηδεία τοῦ Ἰακώβ, ἡ συνεξήγηση τῶν ἀδελφῶν τοῦ Ἰωσήφ μαζί του καί ἡ κοίμηση τοῦ Ἰωσήφ, 20-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Τί νά κάνουμε γιά νά εὐαρεστήσουμε στόν Θεό, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τί νά κάνουμε γιά νά εὐαρεστήσουμε στόν Θεό, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 20-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

Ἡ ἀγάπη καί ἡ ἐγκράτεια στήν καταπολέμηση τῶν παθῶν, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀγάπη καί ἡ ἐγκράτεια στήν καταπολέμηση τῶν παθῶν, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 20-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com, 

 

Ἡ λελογισμένη χρήση τῶν νοημάτων καί τῶν πραγμάτων, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ λελογισμένη χρήση τῶν νοημάτων καί τῶν πραγμάτων, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 19-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἀποκρίσεις πρός Ἀββᾶ Ἰωάννην τον ἀπό Μηρωσάβης, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις), τόμος Α, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκρίσεις πρός Ἀββᾶ Ἰωάννην τον ἀπό Μηρωσάβης, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις), τόμος Α, 19-1-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

48.Εξοδος Κεφ. Β΄και Γ΄-Η φυγή τού Μωϋσή στη γη Μαδιάμ,η φλεγομένη βάτος...

21 Ἰανουαρίου. Μαξίμου ὁσίου τοῦ ὁμολογητοῦ (†662), Νεοφύτου μάρτυρος (†305). Πατρόκλου καὶ Ἀγνῆς μαρτύρων, Μαξίμου ὁσίου τοῦ Γραικοῦ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης λβ´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ἰακ. γ´ 11 - δ´ 6).

Ιακ. 3,11            μήτι ἡ πηγὴ ἐκ τῆς αὐτῆς ὀπῆς βρύει τὸ γλυκὺ καὶ τὸ πικρόν;

Ιακ. 3,11                    Μηπως τάχα η πηγή από την αυτήν τρύπαν αναβλύζει νερό πόσιμο και ευχάριστο και νερό πικρό και αποκρουστικό;

Ιακ. 3,12            μὴ δύναται, ἀδελφοί μου, συκῆ ἐλαίας ποιῆσαι ἢ ἄμπελος σῦκα; οὕτως οὐδεμία πηγὴ ἁλυκὸν καὶ γλυκὺ ποιῆσαι ὕδωρ.

Ιακ. 3,12                    Μηπως είναι ποτέ δυνατόν, αδελφοί μου, η συκιά να καρποφορήση εληές και το αμπέλι να κάμη σύκα; Ετσι και καμμία ποτέ πηγή δεν είναι δυνατόν να βγάζη νερό αλμυρό και νερό πόσιμον και ευχάριστον. (Και από την ίδια γλώσσα, που αναπέμπονται δοξολογίες προς τον Θεόν, ποτέ δεν πρέπει να ξεχύνωνται κατάραι και δολιότητες).

Ὅσιος Βονιφάτιος Θεοφανόφσκι (Κίεβο) .Ἀπαντήσεις τοῦ Ἡγουμένου Πατέρα Βονιφάτιου σὲ ἐρωτήσεις διαφόρων ἀνθρώπων 12

209. Το ερώτημα του προσκυνητή: Πώς θα κρίνει ο Θεός κατά την Τελική Κρίση;

Η απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου : Η συνείδηση ​​κάθε ανθρώπου θα αποκαλυφθεί σε όλους, και όχι μόνο όλες οι πράξεις που έχει κάνει σε όλη τη ζωή του στη γη θα αποκαλυφθούν, αλλά και όλα τα λεγόμενα λόγια, οι κρυφές επιθυμίες και οι σκέψεις. «Θα έρθει ο Κύριος, ο οποίος θα φέρει στο φως τα μυστικά του σκότους και θα φανερώσει τις βουλές της καρδιάς, και τότε όλοι θα λάβουν έπαινο από τον Θεό» ( Α΄ Κορινθίους 4:5 ).

210. Το ερώτημα του προσκυνητή: Θα έρθει σύντομα ο Ιησούς Χριστός σε κρίση;

Η απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου . Αυτό είναι άγνωστο, και ως εκ τούτου πρέπει να ζούμε με τέτοιο τρόπο ώστε να είμαστε πάντα προετοιμασμένοι γι' αυτό. «Ο Κύριος δεν αργοπορεί στην υπόσχεσή του, όπως μερικοί θεωρούν αργοπορία· αλλά μακροθυμεί προς εμάς, μη θέλοντας να χαθεί κανείς, αλλά όλοι να έρθουν σε μετάνοια. Η ημέρα του Κυρίου θα έρθει σαν κλέφτης τη νύχτα» ( Β' Πέτρου 3:9-10 ). Αγρυπνείτε λοιπόν, γιατί δεν ξέρετε την ημέρα ούτε την ώρα κατά την οποία έρχεται ο Υιός του Ανθρώπου» ( Ματθαίος 25:13 ).

211. Το ερώτημα του προσκυνητή: Τι είναι ο Αντίχριστος;

Η απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου : Ένας αντίπαλος του Χριστού που θα προσπαθήσει να καταστρέψει τον Χριστιανισμό , αλλά αντίθετα θα χαθεί με τρομερό τρόπο (βλ.: Β΄ Θεσσαλονικείς 2:8 ).

212. Ερώτηση ενός προσκυνητή: Τι σημαίνει να πιστεύεις στην Εκκλησία;

Η απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου : Αυτό σημαίνει ότι τιμούμε με ευλάβεια την αληθινή Εκκλησία του Χριστού και υπακούμε στις διδασκαλίες και τις εντολές της, βέβαιοι ότι η χάρη, που εκχέεται από τη μία αιώνια κεφαλή της, τον Κύριο Ιησού Χριστό, κατοικεί μέσα της, ενεργεί σωτήρια, διδάσκει και καθοδηγεί.

213. Το ίδιο ερώτημα: Χρειάζεται κάθε Χριστιανός βάπτισμα;

Η απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου . Η αναγκαιότητα του βαπτίσματος ως νέας γέννησης χάρης καταδείχθηκε από τον ίδιο τον Κύριο όταν είπε στον Νικόδημο: «Εάν τις δεν γεννηθεί εξ ύδατος και Πνεύματος, δεν μπορεί να εισέλθει στη βασιλεία του Θεού» ( Ιωάννης 3:5 ). Έτσι, το βάπτισμα είναι τόσο απαραίτητο που χωρίς αυτό κανείς δεν μπορεί να ανήκει στη Βασιλεία του Χριστού της χάρης, και η σωτηρία είναι βέβαιη μόνο για όσους έχουν πίστη και τη χάρη του βαπτίσματος.

214. Η ερώτηση ενός προσκυνητή: Είναι η σιωπή σωτήρια ενώπιον του Θεού;

Η απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου : Αυτός που σιωπά είναι επιδέξιος σε κάθε αρετή και έντιμος ενώπιον του Θεού. Ένας τέτοιος άνθρωπος εύκολα φτάνει στη Βασιλεία του Θεού. Όπως ακριβώς ένα δελφίνι παίζει στην ηρεμία και τη γαλήνη της θάλασσας, έτσι και στη σιωπή της καρδιάς, ο σιωπηλός χαίρεται μαζί με τον Κύριο.

215. Ερώτηση επισκέπτη: Συμβουλέψτε με, πατέρα, πώς μπορώ να γίνω πλούσιος;

Απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου : Αντί για τη συμβουλή μου, σας δίνω ένα παράδειγμα από το οποίο θα μάθετε πώς να γίνετε πλούσιοι. Ακούστε! Δύο κληρικοί ζούσαν δίπλα-δίπλα, και οι δύο ασχολούνταν με την ίδια τέχνη. Ο ένας είχε πολλά παιδιά, σύζυγο, πατέρα και μητέρα. Πήγαινε στην εκκλησία κάθε μέρα και κατάφερνε να συντηρεί την οικογένειά του από τα έσοδα του επαγγέλματός του. Ο άλλος ήταν πιο επιδέξιος στην τέχνη του και ήταν τόσο επιμελής στην επιδίωξή του που έφευγε ακόμη και από την εκκλησία τις Κυριακές για χάρη της. Ωστόσο, παρά όλα αυτά, μόλις που μπορούσε να συντηρήσει τον εαυτό του. Ζηλεύοντας τον γείτονά του, του είπε κάποτε: «Πώς γίνεται αυτό; Πώς έγινες πλούσιος, αφού εγώ ασχολούμαι περισσότερο με την τέχνη μου από εσένα, κι όμως είμαι σε φτώχεια;» Τότε ο πρώτος, θέλοντας να ενθαρρύνει τον γείτονά του να πάει στην εκκλησία, του είπε: «Όταν πηγαίνω, πάντα βρίσκω χρυσό στο δρόμο, τον οποίο παίρνω για τον εαυτό μου, και από αυτό έχω σταδιακά γίνει πλούσιος. Αν θέλεις, πήγαινε στην εκκλησία μαζί μου, και θα γίνεις πλούσιος!» Ο γείτονας τον πίστεψε και άρχισε να τον ακολουθεί τακτικά στην εκκλησία. Τότε ο Κύριος τον ευλόγησε κι αυτόν, και έγινε πλούσιος. Παρατηρώντας αυτό, ο συνετός σύμβουλος του είπε: «Βλέπεις, αδελφέ, σου είπα ψέματα ότι θα έβρισκα χρυσό στο δρόμο για την εκκλησία, κι όμως με αυτό το ψέμα, τι όφελος κέρδισα για την ψυχή σου και την περιουσία σου! Πίστεψέ με, δεν βρήκα ποτέ χρυσό στο δρόμο, αλλά πήγα στην εκκλησία, πιστεύοντας σε αυτό που ειπώθηκε: «Ζητείτε πρώτα τη βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη Του, και όλα αυτά θα σας προστεθούν» ( Ματθαίος 6:33 · Παροιμία 9 Ιουλίου).» Αν το κάνεις αυτό, θα γίνεις κι εσύ πλούσιος, κατέληξε ο γέροντας.

216. Ερώτηση ενός προσκυνητή: Πρέπει να καταδικαστεί ένας ιερέας;

Απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου : Μην κρίνετε έναν ιερέα του Θεού για τις μυστικές ή φανερές αμαρτίες του, τις οποίες ακούτε γι' αυτόν. Μην λέτε: είναι αμαρτωλός και προσέρχεται στα Μυστήρια, και γι' αυτό το λόγο η δωρεά του Αγίου Πνεύματος δεν έρχεται· μην σκέφτεστε τίποτα τέτοιο. Αυτός είναι ο κριτής και ο εξεταστής των μυστικών. Να θυμάστε ότι ο ιερέας είναι, σε κάθε περίπτωση, ανώτερός σας, και αφήστε την κρίση στον δίκαιο Κριτή. Αν ένας ιερέας έχει αμαρτήσει, έχει αμαρτήσει ενάντια στις Θείες εντολές, και εσείς δεν διορίζεστε κριτής και εξεταστής των άλλων· να γνωρίζετε λοιπόν το μέτρο και την κλήση σας. Αλλά θα πείτε: δεν υπόκειται ο ιερέας στην κρίση και στους κανόνες της Εκκλησίας; Είναι υποκείμενος, αλλά δεν είστε εσείς που τον κρίνετε ή τον δοκιμάζετε. Γιατί κρίνετε έναν ποιμένα, που είναι πρόβατο; Εξυψώνετε φαρισαϊκά την κρίση του Θεού, κρίνοντας την ιερατική τάξη, όταν δεν σας την έχει εμπιστευτεί ή αναθέσει ο Θεός; Σας παρακαλώ, μην κρίνετε κανέναν, και λιγότερο απ' όλους έναν ιερέα του Θεού.

217. Ερώτηση επισκέπτη: Τι είδους ετοιμότητα και συχνότητα απαιτείται από εκείνους που συμμετέχουν στην πανάγια τράπεζα του Κυρίου;

Απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου . Ο Απόστολος Παύλος δίδαξε: «Ας εξετάζει ο άνθρωπος τον εαυτό του, και έτσι ας τρώει από τον άρτο και ας πίνει από το ποτήριο. Διότι αυτός που τρώει και πίνει ανάξια, τρώει και πίνει κρίση στον εαυτό του, μη διακρίνοντας τον Κύριο» ( Α΄ Κορινθίους 11:28, 29 ). Επομένως, πρέπει να εξετάζουμε τη συνείδησή μας, να την καθαρίζουμε με μετάνοια, να αφυπνίζουμε την πίστη και την αγάπη στις ψυχές μας και έτσι να προσεγγίζουμε το Μυστήριο με πνευματική δίψα. «Όποιος κοινωνεί ανάξια, τρώει και πίνει κρίση στον εαυτό του» - δηλαδή, αυτός που προσέρχεται με ακάθαρτη συνείδηση, χωρίς πίστη και αγάπη, δέχεται καταδίκη, όχι δικαίωση. Επιπλέον, όπως διδάσκει ο ίδιος ο Κύριος, η συμφιλίωση με τον πλησίον είναι ιδιαίτερα απαραίτητη. «Εάν», λέει, «φέρεις το δώρο σου στο θυσιαστήριο και εκεί θυμηθείς ότι ο αδελφός σου έχει κάτι εναντίον σου, άφησε το δώρο σου εκεί μπροστά στο θυσιαστήριο και πήγαινε. Πρώτον συμφιλιώσου με τον αδελφό σου, και τότε έλα και πρόσφερε το δώρο σου» ( Ματθαίος 5:23, 24 ). Με ειρήνη στην ψυχή σας, με αγάπη στην καρδιά σας, πλησιάστε στην τράπεζα του Κυρίου.

218. Το ερώτημα του προσκυνητή: Πώς πρέπει να θυμάμαι το τέλος της ζωής μου;

Απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου : «Θυμήσου τις τελευταίες σου ημέρες και ποτέ δεν θα αμαρτήσεις», λέει ο σοφός Σειράχ. Να κατηγορείς πάντα τον εαυτό σου και να λες: «Φτωχή μου ψυχή! Ιδού, η ώρα της αναχώρησής σου από το σώμα πλησιάζει. Γιατί ακόμα χαίρεσαι με αυτό που πρέπει τώρα να αφήσεις πίσω σου και με αυτό που δεν θα ξαναδείς ποτέ; Δώσε προσοχή σε αυτό που σε περιμένει και σκέψου τι έχεις κάνει: τι και πώς. Με ποιον έχεις περπατήσει όλες τις ημέρες της ζωής σου - με τον Χριστό ή τον εχθρό Του; Ποιος δέχτηκε τον κόπο του κόπου σου, ποιον ευφράνθηκες στη ζωή σου και ποιος θα σε συναντήσει επομένως κατά τη στιγμή της αναχώρησής σου;

219. Ερώτηση ενός αρχάριου. Καταλαβαίνω λίγα από τον Χερουβικό Ύμνο· εξήγησέ μου, Πάτερ, τι περιέχει.

Η απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου . Ο Χερουβικός Ύμνος εξηγεί: Ας μιμηθούμε τα Χερουβείμ, λέει αυτός ο ύμνος, και ας αφήσουμε στην άκρη όλες τις κοσμικές μέριμνες σε μια τόσο σημαντική ώρα, και έτσι ας ανυψώσουμε, δηλαδή ας δοξάσουμε και ας ανυψώσουμε πνευματικά τον «Βασιλιά των πάντων», συνοδευόμενο από τις αγγελικές στρατιές.

220. Ερώτηση επισκέπτη: Τι πρέπει να κάνω αν, μετά τη μετάνοια, ξαναπέσω στην ίδια αμαρτία που με κυρίευε προηγουμένως;

Απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου : Μην απελπίζεσαι και μην ενδίδεις στην αμέλεια. Σήκω, πεσών, μην περιμένεις άλλη νηστεία· πήγαινε αμέσως στον πνευματικό σου πατέρα και πες του για την πτώση σου, δέξου μια νέα μετάνοια και εκπλήρωσέ την. Είθε το έλεος του Θεού να μας φυλάξει όλους από την καταστροφική αμέλεια, από την οχύρωση στην αμαρτία και την αμετανοησία.

221. Ερώτηση επισκέπτη: Ποιος έχει την εξουσία και τη δύναμη να μεταδώσει μια ευλογία και πώς;

Η απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου . Οι πάστορες της Εκκλησίας του Χριστού υπηρετούν ως ορατοί εκπρόσωποι και εξουσιοδοτημένοι διανομείς της χαρισματικής, μυστικής ευλογίας του Υιού του Θεού. Ακόμα και στην Παλαιά Διαθήκη, ο ίδιος ο Θεός τους έδωσε την εξουσία να «ευλογούν τα παιδιά Ισραήλ» (βλ. Αριθμοί 6:23 ) και να θέσουν το όνομα του Κυρίου πάνω τους, ώστε ο ίδιος ο Κύριος να τους ευλογήσει. «Ας θέσουν το όνομά μου πάνω στα παιδιά Ισραήλ», έλεγε ο Νόμος, «και εγώ ο Κύριος θα τους ευλογήσω» ( Αριθμοί 6:27 ). Στην Καινή Διαθήκη, αυτή η εξουσία απονέμεται στους αποστόλους και τους διαδόχους τους, μαζί με την εντολή του Κυρίου να διδάσκουν και να βαπτίζουν, να δένουν και να λύνουν. Η εξωτερική μορφή με την οποία απονέμεται η ευλογία των δούλων του Θεού είναι γνωστή. «Οι ανεκτίμητοι θησαυροί της βασιλείας της χάριτος περιέχονται σε πήλινα σκεύη, πάντα στη διάθεσή μας, πάντα έτοιμα να ανοιχτούν για να αναπληρώσουν και να ενισχύσουν τις πνευματικές και σωματικές μας αδυναμίες, για επιτυχία σε όλα τα θέματα. Κι όμως, πόσο λίγοι εκτιμούν τα σημάδια του μέγιστου ελέους του Θεού, που αποκαλύπτονται μέσω του ποιμένα της εκκλησίας, και πόσο απρόσεκτα και χωρίς τον οφειλόμενο σεβασμό για την ιερατική τάξη δέχονται μερικές φορές την ευλογία! Μην σκέφτεστε από ποιο χέρι ή σε ποιο σκεύος, αλλά από ποια θεϊκή άμπελο σας δίνεται το πνευματικό κρασί μέσω της ευλογίας του δούλου του Χριστού», σημειώνει ο διάσημος προκαθήμενος της εκκλησίας μας (Φιλάρετος, Μητροπολίτης Μόσχας).

222. Το ίδιο ερώτημα: Εκτός από τους ποιμένες της εκκλησίας, ποιος άλλος έχει την εξουσία να μας ευλογεί;

Η απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου . Στην οικογενειακή ζωή, οι γονείς είναι οι απαραίτητοι και φυσικοί δάσκαλοι της ευλογίας του Θεού. Γεννώντας τα παιδιά τους, συνεχίζουν, κατά κάποιο τρόπο, το έργο της δημιουργίας του Θεού και, κατά συνέπεια, φέρουν τη σφραγίδα της εξουσίας και της δύναμης του Θεού, η οποία δίνει και συντηρεί τη ζωή σε όλα τα ζωντανά όντα. Γι' αυτό η σημασία της γονικής εξουσίας διαφυλάσσεται από τον ίδιο τον Θεό, όταν μεταξύ των Δέκα Εντολών, μόνο αυτή που αφορά την τιμή των γονέων περιέχει μια σαφή υπόσχεση ανταμοιβής: «Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου, για να είναι καλό σε σένα», πρόσθεσε η άλλη, «και να ζήσεις μακροχρόνια πάνω στη γη».

223. Ερώτηση επισκέπτη: Από τι πρέπει να αποτελείται η ελεημοσύνη;

Η απάντηση του πρεσβύτερου Βονιφάτιου . «Εάν αδελφός ή αδελφή είναι γυμνοί και στερούνται της καθημερινής τροφής, και κάποιος από εσάς τους πει: “Φύγετε με ειρήνη, ζεσταθείτε και χορτάστε”. Δεν θα τους δώσει ό,τι χρειάζεται το σώμα. Ποιο είναι το όφελος;” ( Ιάκωβος 2:15-16 ); «Εάν λοιπόν αυτός που έχει τα πλούτη αυτού του κόσμου και βλέπει τον αδελφό του να τα απαιτεί, και κλείνει το στόμα του απ’ αυτόν, πώς η αγάπη του Θεού μένει μέσα του;» ( Α΄ Ιωάννη 3:17 ); «Όσο έχετε πολλά, δώστε ελεημοσύνη απ’ αυτούς· και αν έχετε λίγα, μη φοβηθείτε να δώσετε ελεημοσύνη λίγο. Δώστε από το ψωμί σας στους πεινασμένους και από τα ρούχα σας στους γυμνούς· ό,τι σας περισσέψει, δώστε το σε ελεημοσύνη· και ας μην σας καταφρονεί το μάτι σας όταν δίνετε ελεημοσύνη. Ξοδέψτε το ψωμί σας στους τάφους των δικαίων, αλλά μην το δίνετε σε αμαρτωλούς» ( Τωβ. 4:8, 16-17).

224. Ερώτηση από τον ίδιο επισκέπτη: Είναι η ελεημοσύνη ευάρεστη στον Θεό;

Η απάντηση του γέροντα Βονιφάτιου . Η ελεημοσύνη είναι πιο ευάρεστη στον Θεό από άλλες αρετές. «Ελέημον θέλω και ουχί θυσίαν», είπε ο Κύριος ( Ωσηέ 6:6 ). «Μη ξεχνάτε να αγαθοποιείτε και να κοινωνείτε· διότι με τοιαύτες θυσίες ευαρεστείται ο Θεός», είπε ο Απόστολος Παύλος ( Εβρ. 13:16 ). «Αγαπάει ο Θεός τον χαρούμενο δότη», είπε ο Απόστολος ( Β΄ Κορινθίους 9:7 ). «Αγαπάει ο Κύριος τον ήσυχο άνθρωπο και τον δότη· θα τερματίσει τη ματαιότητα των έργων του», είπε ο σοφός Σολομών ( Παροιμίες 22:9 ). «Οι προσευχές σας και οι ελεημοσύνες σας είναι ενθύμιο ενώπιον του Θεού· οι ελεημοσύνες σας ενθυμούνται ενώπιον του Θεού», είπε ο Άγγελος του Θεού στον Κορνήλιο ( Πράξεις 10:4, 31 ). Έτσι είναι ευάρεστη η ελεημοσύνη στον Θεό!

225. Ερώτηση ενός περιπλανώμενου: Ποια είναι τα καθήκοντα ενός άνδρα οικοδεσπότη;

Η απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου : Τα επαγγέλματα και οι ασκήσεις των ανδρών μπορεί να ποικίλλουν σημαντικά, ανάλογα με την ηλικία, τον βαθμό και τη θέση τους. Οι βασιλιάδες δεν ντρέπονταν να ασχολούνται με τις πιο απλές δραστηριότητες μετά τους κόπους της βασιλείας. Και οι ίδιοι οι πατριάρχες μας έκαναν τα πάντα μόνοι τους, μοιράζοντας την εργασία με τους σκλάβους τους. Η συνήθεια της συνεχούς εργασίας και της αποχής ενδυναμώνει το ανθρώπινο σώμα και του προσδίδει τη φυσική του ομορφιά. Όσοι δεν ασκούνται είναι ευάλωτοι σε πολλές ασθένειες, αδιανόητες για άλλους. Η υγεία, ωστόσο, είναι η υπέροχη μοίρα ενός εργατικού και εγκρατούς ατόμου. Ο γενικός κανόνας για κάθε σωματική άσκηση πρέπει να είναι ο εξής: κανείς δεν πρέπει ποτέ να μένει αδρανής, αλλά δεν πρέπει να ασκείται ή να ασχολείται με εργασία πέρα ​​από τις δυνάμεις του. Οι κανόνες της μετριοπάθειας στο φαγητό και το ποτό έχουν εφαρμογή στις σωματικές μας δραστηριότητες. Αν, αφενός, είναι ντροπή να ζούμε μια χαϊδεμένη ζωή, τότε, αφετέρου, δεν είναι καλό να υπερβάλλουμε. Πρέπει να τηρούμε τη μέση οδό μεταξύ αυτών των δύο άκρων.

226. Ερώτηση επισκέπτη: Ποιες είναι οι οικιακές υποχρεώσεις μιας νοικοκυράς;

Η απάντηση του Γέροντα Βονιφάτιου : Οι γυναίκες πρέπει να βρίσκουν την εργασία τους μέσα στο σπίτι τους. Είναι οι κύριοι διαχειριστές της οικιακής οικονομίας. Το καθήκον τους είναι να επιβλέπουν τα πάντα στο σπίτι. Επομένως, δεν πρέπει να ντρέπονται για καμία εργασία που είναι ωφέλιμη για την οικογένειά τους. Η προετοιμασία φαγητού, ποτού, ρούχων και διαφόρων χειροτεχνημάτων - όλα αυτά είναι φυσικά για αυτές, και όλα αυτά όχι μόνο δεν τις ταπεινώνουν, αλλά και τις ανυψώνουν στα μάτια των άλλων. Ας διαβάσουμε στην Αγία Γραφή την εικόνα μιας πραγματικά καλής συζύγου και ζηλώτριας μητέρας μιας οικογένειας: «Όποιος βρει καλή σύζυγο», λέει ο σοφός στο βιβλίο των Παροιμιών, «είναι πιο πολύτιμη αυτή από έναν πολύτιμο λίθο· η καρδιά του συζύγου της τολμά εναντίον της· τέτοιας δεν θα στερηθεί καλό κέρδος... Αφού βρήκε μαλλί και λινάρι, έκανε καλή χρήση των χεριών του. Είναι σαν εμπορικό πλοίο, μαζεύει πλούτο για τον εαυτό του από μακριά· και σηκώνεται από τη νύχτα, και δίνει τροφή στο νοικοκυριό και εργασία στις υπηρέτριες». «Αυτή που βλέπει χωράφι για να αγοράσει, και από τον καρπό των κόπων της φυτεύει θησαυρό. Αυτή που περιζώνει σφιχτά την οσφύ της, γυμνάζει τα χέρια της για εργασία, και ξέρει ότι είναι καλό να κάνει, και το λυχνάρι της δεν σβήνει όλη τη νύχτα. Απλώνει τα χέρια της σε ό,τι είναι χρήσιμο, και βάζει τα χέρια της σταθερά πάνω στον ασεβή· ανοίγει τα χέρια της στον πένητα, και απλώνει το χέρι της στον πένητα» ( Παροιμίες 31:10-20 ).

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2025/12/12_29.html