Τὸ ἀήτητον ὅπλον (Κυριακὴ τῆς Σταυροπροσκυνήσεως).

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 15η Μαρτίου 2026

Την τρίτη Κυριακή των νηστειών εορτάζει η αγία μας Εκκλησία, όπως είναι γνωστό, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, την προσκύνηση του Τιμίου και ζωοποιού Σταυρού. Η καθιέρωση της εορτής αυτής δεν είναι άσχετη, αλλά είναι στενά συνδεδεμένη με το μεγάλο ιστορικό γεγονός της ευρέσεως του Τιμίου Σταυρού, πάνω στον οποίο σταυρώθηκε αρχηγός της σωτηρίας μας, ο Χριστός από την αγία Ελένη, εκεί στο σπήλαιο του Γολγοθά, στις 6 Μαρτίου του 326 μ.Χ. Ωστόσο οι άγιοι Πατέρες τοποθέτησαν την εορτή αυτή την ημέρα αυτή, δηλαδή στο μέσον της αγίας Τεσσαρακοστής, και για έναν άλλο, βαθύτερο πνευματικό λόγο. Όπως σημειώνει το Συναξάρι του Τριωδίου, κατά την διάρκεια της περιόδου αυτής λόγω του εντονώτερου πνευματικού αγώνος καθώς προσπαθούμε να σταυρώσουμε τον παλαιόν άνθρωπον με την βοήθεια της νηστείας, αισθανόμαστε μια κόπωση. Τότε η Εκκλησία, θέλοντας να εμπνεύσει σε μας θάρρος και να ανορθώσει το καταβεβλημένο φρόνημά μας, προβάλει ενώπιόν μας εις προσκύνηση τον Τίμιο και ζωοποιό Σταυρό, υπενθυμίζοντας έτσι το πάθος του Κυρίου μας και τον σταυρικόν του θάνατο, τον οποίον υπέμεινε από αγάπη για μας χάριν της σωτηρίας μας. Φέρνει ακόμη στη μνήμη μας την χαρά της αναστάσεως, η οποία επακολουθεί πάντοτε μετά τον σταυρό και την ταφή. Έτσι τρόπον τινά υπογραμμίζει και το ιδικό μας χρέος και προδιαγράφει και την ιδική μας σταυροαναστάσιμη πορεία. Μια πορεία που περνάει υποχρεωτικά μέσα από το σταύρωμα του παλαιού ανθρώπου.

Ἀγαπᾶμε τὰ ζῶα. Δὲν τὰ λατρεύουμε. Δὲν τὰ υἱοθετοῦμε.

Αγαπάμε τα ζώα.

Δεν τα λατρεύουμε. Δεν τα υιοθετούμε.

Είναι γνωστό ότι ο Δημιουργός Θεός σε επτά ημέρες (χρονικά διαστήματα (που δεν ταυτίζονται με το ημερονύκτιο) δημιούργησε τον κόσμο. Την πρώτη ημέρα «είπεν ο Θεός ‘’γενηθήτω φως’’ και εγένετο φως». Την τελευταία ημέρα της δημιουργίας ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο κατασκευάζοντας πηλό. Αυτή η λεπτομέρεια, κατά τους ερμηνευτές, δίνει ιδιαίτερη αξία στον άνθρωπο, που έχει τη δυνατότητα να γίνει «θεός κατά χάριν» και είναι προικισμένος με λογικό και, κυρίως, με την αθάνατη ψυχή. Ο άνθρωπος είναι το τελειότερο πλάσμα και τα άλλα δημιουργήματά Του έγιναν για να υπηρετούν τον άνθρωπο.

Ο άνθρωπος πορεύτηκε εις την μακραίωνα ιστορική πορεία του δεχόμενος ή αν θέλετε εκμεταλλευόμενος τις δυνατότητες ή υπηρεσίες των ζώων. Τα προστάτευε, τα αγαπούσε και έδειχνε ενδιαφέρον για την τροφή, την υγεία και καλυτέρευση της ζωής των. Με τη πάροδο του χρόνου τα ζώα έγιναν «συνεργάτες» και υπηρέτες του ανθρώπου. Εξημερώθηκαν και έγιναν, ένα μέρος αυτών, οικόσιτα. Συγχρόνως νέμονται και την βλάστηση της φύσης. Η πρόοδος της κτηνιατρικής και της τεχνολογίας δημιούργησαν ράτσες ζώων πιο παραγωγικών εις το κρέας, εις την γαλακτοπαραγωγή κλπ.

Ο άνθρωπος, συναισθηματικό όν, αγαπά τα ζώα, όπως και τα υπόλοιπα δημιουργήματα του του Θεού. Έχουμε το φαινόμενο της φιλοζωίας, πράγμα υγιές. Μέχρι ενός σημείου τα πράγματα είναι φυσιολογικά. Μετά το όριο αυτό, τα πράγματα εκτρέπονται και ενίοτε φθάνομε εις την υπερβολή.

Θέλουμε νὰ μάθουμε τὴν ἀλήθεια γιὰ τὰ «ἐμβόλια»... μὲ ἕνα μόνον ἁπλὸ ἐρώτημα...

Πρὸ τριῶν μηνῶν περίπου ἔκανε πρεμιέρα τὸ ἐξαιρετικὸ ἀμερικάνικο ντοκιμαντὲρ “An inconvenient study” [1] τὸ ὁποῖο ἀναφέρεται στὶς παρενέργειες τῶν λεγομένων «παλιῶν», «παιδικῶν» ἐμβολίων. Ἐκτὸς τῶν ἄλλων πολυτίμων στοιχείων ποὺ παρέχει, παρουσιάζει καὶ ἐπικεντρώνεται σὲ μία μέχρι πρότινος ἐπιμελῶς ἀποκρυβεῖσα ἔρευνα (πραγματοποιηθεῖσα μάλιστα ἀπὸ ὑπέρμαχο τῶν ἐμβολίων, Ἀμερικανὸ ἑλληνικῆς καταγωγῆς), ἡ ὁποία δίνει ἀπάντησι σὲ ἕνα μόνον ἁπλὸ ἐρώτημα. Ὑπάρχει διαφορὰ στὴν συνολικὴ ὑγεία μεταξὺ ἐμβολιασμένων καὶ μὴ ἐμβολιασμένων παιδιῶν; Ἡ ἀπάντησι θὰ ἐκπλήξῃ πολλούς. Ὁ δημοσιογράφος-δημιουργὸς τοῦ ντοκιμαντὲρ ἀφήνει, ὡστόσο, κάποια περιθώρια λάθους στὴν συγκεκριμένη ἀπάντησι, ἀλλά, ἐπειδὴ τὰ παρεχόμενα στοιχεῖα εἶναι πράγματι συγκλονιστικά, κρούει τὸν κώδωνα τοῦ κινδύνου καὶ ζητεῖ ἐπειγόντως νέες, ἀνεξάρτητες, ἀπηλλαγμένες ἀπὸ κάθε συμφέρον, ἀξιόπιστες ἔρευνες.

Ὡστόσον, δὲν ἐπεκτείνεται στὴν ἀποκάλυψι καὶ ἀνάλυσι ἄλλων παραμέτρων, λ.χ. στὴν χρήσι πάρα πολλῶν ἐκτρωμένων ἐμβρύων κατὰ τὴν παραγωγὴ αὐτῶν τῶν “παλιῶν” ἐμβολίων. Ἀπάντησι σὲ αὐτὸ ἔδωσε περίτρανα, μάλιστα σὲ ἔνορκη κατάθεσι, ἕνας ἐκ τῶν κορυφαίων ἰατρῶν τῆς βιομηχανίας τῆς Ὑγείας καὶ μάλιστα τῶν ἐμβολίων, Stanley Plotkin. [2] τὴν παραδοχή του ὅτι σὲ μία μόνο μελέτη γιὰ ἐμβόλιο χρησιμοποιήθηκαν 74 ἐκτρωμένα ἔμβρυα. Ὁ δικηγόρος ἀπέναντί του (δὲν φαίνεται σὲ αὐτὸ τὸ βίντεο) συμμετέχει καὶ στὸ ἐν λόγῳ ντοκιμαντέρ.

Ὅταν καταπιέζεται, ἡ πίστη βαθαίνει, ἐνδυναμώνεται καὶ ἐξαπλώνεται μὲ ἀνανεωμένο σθένος.

Ἡ ὁμολογία τῆς πίστης εἶναι μιὰ πνευματικὴ ἀνάγκη κάθε ἔθνους, καὶ ὁ διωγμὸς μόνο ἐντείνει αὐτὴν τὴν ἀνάγκη. Ὅταν καταπιέζεται, ἡ πίστη βαθαίνει, ἐνδυναμώνεται καὶ ἐξαπλώνεται μὲ ἀνανεωμένο σθένος. 

Ἅγιος Ἀμβρόσιος ὁ Ὁμολογητὴς (Ἠλαία) 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/02/blog-post_163.html

18 Μαρτίου. Κυρίλλου ἀρχιεπισκόπου Ἰεροσολύμων (†386). Τροφίμου, Εὐκαρπίωνος καὶ τῶν σὺν αὐτοῖς μαρτύρων (†300). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Κς´ 21 καί ΚΖ´ 1-9).

Ησ. 26,21          ἰδοὺ γὰρ Κύριος ἀπὸ τοῦ ἁγίου ἐπάγει τὴν ὀργὴν ἐπὶ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἀνακαλύψει ἡ γῆ τὸ αἷμα αὐτῆς καὶ οὐ κατακαλύψει τοὺς ἀνῃρημένους ἐπ᾿ αὐτῆς.

Ησ. 26,21                  Διότι ιδού, ο Κυριος επιφέρει από τον άγιον ουρανόν την οργήν του εναντίον των κατοίκων της γης. Θα ξεσκεπάση η γη το αθώον αίμα, που εχύθη επάνω εις αυτήν, δεν θα σκεπάση τους φονευθέντας, δια να είναι φανεροί στον Θεόν και προκαλούν την δικαίαν οργήν εναντίον των φονευτών,