Μοναχός Θηκαρᾶς. Προσευχές τοῦ 14ου αἰῶνα. Ἐνάτη ὥρα. Εὐχή

.

Ὕμνος εἰς τὴν ἐνάτην Ωραν

Δόξα τῇ ἀφράστῳ δυνάμει τῆς βασιλείας σου, δημιουργὲ τῶν ἁπάντων, τρισυπόστατε καὶ ὁμοούσιε μεγαλοδύναμε Κύριε· ὁ ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἔργοις καὶ τῇ ἰσχύι ἀτεχνολόγητας· καὶ ἀκατάληπτος καὶ ἀνεξιχνίαστος· παράγεις γὰρ ἑτοίμως ἅπερ ἐθέλεις μόνῳ βουλήματι· ἡ ἀνώνυμος καὶ ἀσήμαντος πάσῃ διανοίᾳ ὕπαρξις, ἡ πάσης ὑπάρξεως ποιητική·

οὐσία ἀναίτιος, αἰτία παναλκής· ἡ πάσης οὐσίας ὑπερούσιος οὐσία· ὁ τὰ ἐπὶ πάσης τῆς γῆς ποτὲ ὕδατα εἰς μίαν συναγωγὴν τῷ λόγῳ συναθροίσας· ὁ τὸ ἀρχέγονον σκότος τῆς ἀβύσσου διώξας, καὶ διατμήξας· τὸ πρωτόγονον φάος.

Δόξα τῇ ἀφράστῳ δυνάμει τῆς βασιλείας σου· ὁ πάντων τῶν ὄντων, τῶν τε μετεχόντων καὶ μεθεκτῶν, τῶν τε νοουμένων καὶ λεγομένων ἀσυγκρίτως ἀπειράκις ὑπερεξῃρημένος· ὁ μήπου τὸ παράπαν ἐξ ἀϊδίου ἔχων τὶ σαὐτῷ συνεπινοούμενον· ὁ τῶν αἰώνων ποιητής· ὁ τῆς ζωῆς ἀέναος χορηγός, καὶ τῆς τῶν πάντων κατασκευῆς αἴτιος.

Μοναχός Θηκαρᾶς. Προσευχές τοῦ 14ου αἰῶνα τοῦ 14ου αἰῶνα. Ἐνάτη ὥρα.

Ανοιξον μου τό νοερο στόμα τῆς καρδίας καὶ τὰ ἔνυλα μου χείλη προς αινεσιν σου Κύριε

Φωτισόν μου τὸν νοῦν καὶ ἴθυνον τὰ κινήματα τῆς διανοίας μου πρὸς τὸ θεῖον σου βούλημα,

Ἐπὶ πλεῖον πλῶνον με ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με, ὅτι μέγα καὶ ἄπειρον τὸ πελαγος τῆς εὐσπλαγχνίας σου.

Ἁγίασόν με τῷ παναγίῳ καὶ ἁγιαστικῷ σου Πνεύματο ἵνα κἀγὼ ναὸς ἁγιάσματος τῇ δωρεῷ τῆς χάριτός σου γε

νόμενος, ἐπαξίως ἀναμέλπω καὶ δοξάζω τὴν ἀκατάληπτον

διανοίαις καὶ ἄφατον παντελῶς ἀνθρωπίνῃ φωνῇ δύναμιν τῆς βασιλείας σου.

Καὶ γενέσθω Κύριε ἡ παροῦσα μου θυσία εὐπρόσδεκτος

ἐνώπιόν σου·

Μοναχός Θηκαράς. Προσευχές τοῦ 14ου αἰῶνα. Ἕκτη ὥρα. Εὐχή

ΕΥΧΉ ΤΉΣ ΈΚΤΗΣ ΩΡΑΣ

´ Κύριε ῥῦσαι με ἀπὸ θυμοῦ καὶ ὀξυχολίας, καὶ δώρησα

· μοι πραότητα καὶ μακροθυμίαν.

Κύριε ῥῦσαι με ἀπὸ τοῦ ψεύδους καὶ τῆς καταλαλιᾶς καὶ

τῆς κατακρίσεως, καὶ δώρησαί μοι ἐν πάσῃ ἀληθείᾳ καὶ συμπαθείᾳ καὶ προσοχῇ ὁμιλεῖν ἐν τῷ συντυγχάνειν με τοῖς ἀδελφοῖς μου.

Κύριε ῥῦσαι με ἀπὸ τῆς καυχήσεως καὶ τῆς ἀργολογίας,

καὶ δώρησαί μοι ταπείνωσιν καὶ σιωπήν.

Κύριε ῥῦσαι με ἀπὸ τῶν πτωμάτων τῆς γλώττης μου,

ὅτι καθ᾽ ἑκάστην ἁμαρτάνω δι᾿ αὐτῆς ὁ τάλας καὶ οὐκ αἰσθάνομαι.

Μοναχός Θηκαράς. Προσευχές τοῦ 14ου αἰώνα. Ἕκτη ὤρα. Ὕμνος

ΜΟΝΑΧΌΣ ΘΗΚΑΡΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΈΣ ΤΟΥ 14 ΑΙΩΝΑ ΈΚΤΗ ΏΡΑ ΎΜΝΟΣ

Υμνος εἰς τὴν ἕκτην ὥραν

Δόξα τῷ πλήθει τῆς μεγαλωσύνης σου

ἁπάντων, τρισυπόστατε καὶ ὁμοούσιε Παντοκράτορ Κύριε·

ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν· ὁ ὢν πρὸ τῶν

· αἰώνων καὶ διαμένων εἰς τοὺς αἰῶνας· ὁ ἄπειρος καὶ ὑπερμεγέθης, πᾶσαν τὲ διάνοιαν ὑπερβαίνων τῷ μεγέθει καὶ τῇ

δυνάμει καὶ τῇ σοφίᾳ.

Δόξα τῷ πλήθει τῆς μεγαλωσύνης σου· ὁ παντὸς μεγέθους καὶ ὄγκου καὶ ὅρου, καὶ πάσης ἀπειρίας καὶ ὑπεροχῆς

καὶ ἱδρύσεως, ὑποστάτης καὶ συνοχεύς· ὁ ἀπειράκις τῶν

ὅλων ὑπερεξῃρημένος καὶ καθ᾿ ὑπεροχὴν ὑπερούσιος καὶ

ἀμερῶς ἐπιβεβηκὼς· τοῖς ὅλοις· πάντα τε ὁρίζων καὶ σε

αὐτοῦ ἀποπληρῶν, πάντα δυναμῶν ἀγαθοπρεπῶς καὶ

ζωῶν, πάντα ἰθύνων καὶ συνέχων καὶ ἀσφαλίζων· καὶ μὴ

ἐῶν ἀφαιρεθέντα χυθῆναι εἰς τὸ χάος τὸ ἄπειρον καὶ

ἀπύθμαντον· ὁ εἰς πάντα νοῦν ἄβατος καὶ μηδενὶ τῶν

ὄντων ἐκ φυσικῆς διεγνωσμένος ἐμφάσεως.

Δόξα τῷ πλήθει τῆς μεγαλωσύνης σου· ὁ τῷ λόγῳ σου

παραγαγὼν καὶ στερεώσας τοὺς οὐρανούς· ὁ κτίσας τὰς

ἀβύσσους καὶ ἐπ᾿ αὐτῶν τὴν γῆν θεμελιώσας· ὁ κτίσας φῶς

καὶ σκότος καὶ διακρίνας αὐτὰ ἀπ᾽ ἀλλήλων· ὁ ψιλῷ νεύματι μόνῳ καὶ ὁρμῇ τοῦ θελήματός σου πρὸς τὸ δοκοῦν σοι

οὐσιώσας τὰ σύμπαντα.

Μοναχός Θηκαρᾶς. Προσευχές τοῦ 14ου αἰῶνα. Ἕκτη ὥρα, στιγμή πρώτη

Στιγμὴ πρώτη.

Δόξα τῷ πλήθει τῆς μεγαλωσύνης σου Κύριε· ὁ ἀχώρητος ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ ἐν τοῖς ὑπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ ἐν

ἅπασι· ὁ ποιήσας ἐν μέτρῳ τὰς φύσεις καὶ ὅρον θεὶς αὐταῖς

πρὸς ὑπόστασιν· ὁ μηδὲν τῶν γεγονότων παρὰ σεαυτῷ

ἔχων ἀόριστον, ἀλλ᾽ ἑκάστου τῶν ὄντων πέρας καὶ μέτρον

ἔχοντος, τῷ μεγέθει τοῦ κράτους σου περιορίζων· καὶ τῇ

ἀπείρῳ σου σοφίᾳ περιμετρῶν.

Δόξα τῷ πλήθει τῆς μεγαλωσύνης σου· ὁ τὰς τῶν μεγίστων τούτων στοιχείων συνεζευγμένων αὐτῶν ἰδίᾳ ποιότητας διακρίνας, καὶ οὕτω συμφωνούντων καὶ διακρινομένων παντοδυνάμῳ σου νεύσει τὰ πάντα εἰς ἕνα κύκλον ἐπιστῆσας· ὁ ἀνεκδιήγητον τὴν εἰς ἔχαστον τῶν στοιχείων γένεσιν τῇ τε διαφορᾷ καὶ θεωρίᾳ καὶ ἐνεργείᾳ, θελήματα μόνῳ ἀθρόον διακοσμήσας.

Δόξα τῷ πλήθει τῆς μεγαλωσύνης σου· ὁ ὑπὲρ πάντας ὢν καὶ αἰῶνας καὶ φύσεις καὶ τόπους· ὁ τὴν ἀερίαν χώρω ὁρίζων· ὁ στεγάζων τὰ ὕδατα ἐπὶ τοῦ ἀέρος· ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἐν νεφέλαις· ὁ τὰς φύσεις τῶν ὄντων μεταστρέφων· ὁ ἰθύνων τὰς τῶν χρόνων περιελίξεις· ὁ τοὺς των στῆρας σώματα ὄντας, τὸ πάντῃ ἀμήχανον· ἐν τοῖς σωμασιν, ὑπὸ κάτω τοῦ στερεώματος στερρεῶς ποιήσας το ρεύεσθαι· ὁ ποιῶν θαυμάσια μεγάλα μόνος, ἔνδοξά τε καὶ ἐξαίσια, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός.

Μοναχός Θηκαράς. Προσευχές τοῦ 14ου αἰῶνα. Ἕκτη ὥρα. Εὐχή καί ὕμνος..

Εὐχὴ καὶ Ὕμνος

Εὐχὴ

Eλέησόν με ὁ Θεὸς κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου, ἑκάστην ἡμέραν καὶ ὥραν σε παροργίζοντα τῇ τῶν τεπτῶν ἐντολῶν σου παραβάσει· καὶ διὰ τὴν ἀμέλειάν με καὶ τὴν ὀκνηρίαν μου καὶ διὰ τὴν ἀθέτησιν τῆς καρδίας μου καὶ μὴ ἐάσῃς με ταῖς πονηραῖς μου πράξεσι συναποθανεῖν μηδὲ τῷ ἀρχεκάκῳ καὶ φθονερῷ λυμεῶνι ἐπίχαρμα γενεσθαι.

Ἀλλὰ χρῆσαι ἱκετεύω τῇ ἀσυγκρίτῳ σου χρηστότητα ἐπὶ τὸν ἄθλιον ἐμέ, καὶ πάντα τὰ διὰ πάσης μου τῆς ζωῆς καὶ μέχρι τῆς παρούσης ὥρας πλημμεληθέντα μοι, ἐν πράξεσιν ἢ ἐν ῥήμασιν ἢ ἐν νοήμασιν, ἢ ἐν διαθέτεσιν, ἄνες, ἄφες, συγχώρησον· εἴτε οὖν ἡδονῇ δελεασθεὶς πολυτρόπωςβημαρτικα, εἴτε κοσμικαῖς ἐπιθυμίαις ταῖς πάνυ βλαβεραῖς ἐξαπατηθεὶς ἐνδιέτριψα, εἴτε ὀργῇ κινηθεὶς καὶ θυμῷ ἀλόγῳ τινὰ τῶν ἀδελφῶν μου λελύτηκα, εἴτε διὰ τῆς γλώττης μου ποικίλαις καὶ ἰσχυραῖς ἑάλων παγίσιν· εἴτε διά τινος τῶν αἰσθήσεών μου ἢ καὶ διὰ πασῶν, ἑκὼν ἢ ἄκων, εἰδὼς ἢ ἀγνοῶν, ἐκ συναρπαγῆς ἢ μελέτης ἀφρόνως ὠλίσθησα, εἴτε πονηροῖς διαλογισμοῖς καὶ ματαίοις τὸ συνειδὸς κατεμόλυνα, εἴτε τινὶ τρόπῳ ἐξήμαρτον ὑπὸ προλήψεων καὶ συνηθείας τυραννούσης με φαύλης, σύγγνωθι καὶ ἄφες μοι ἅπαντα ὑπεράγαθε καὶ πανοικτίρμον Κύριε, καὶ

Μοναχός Θηκαράς. Προσευχές τοῦ 14ου αἰῶνα. Ἕκτη ὥρα. Εὐχή καί ὕμνος..

ΜΟΝΑΧΌΣ ΘΗΚΑΡΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΈΣ ΤΟΥ 14 ΑΙΩΝΑ ΈΚΤΗ ΏΡΑ Ευχή και ύμνος..

Εὐχὴ καὶ Ὕμνος

Δόξα σοι μόνε ἀγαθέ· δόξα σοι μόνε σοφέ.

Δόξα σοι εὐεργέτα τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων ἡμῶν.

Δόξα σοι ὁ ἀνατέλλων τὸν ἥλιον ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους· ὁ βρέχων ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθούς.

Δόξα σοι ὁ τρέφων τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, τὰ θηρία καὶ πάντα τὰ ἔνυδρα ὡς στρουθίον εὐτελές.

Δόξα σοι ὁ ὑετοῖς ἀλλεπαλλήλοις ἄρδων τὰ σπέρματα·

δόξα σοι ὁ τῶν δένδρων τὰς ῥίζας καθικνεῖσθαι σοφίζων

τῆς τῆς ταῖς κοιλότησι.

Μοναχός Θηκαράς. Προσευχές τοῦ 14ου αἰῶνα. Ἕκτη ὥρα

ΜΟΝΑΧΌΣ ΘΗΚΑΡΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΈΣ ΤΟΥ 14 ΑΙΩΝΑ ΈΚΤΗ ΏΡΑ

ΕΚΤΗ ΩΡΑ

Αρξάμενος λέγειν τὴν ἔκ τὴν ὥραν, λέγε πρῶτον· τὸ Τρισάγιον, τὸ Κύριε ἐλέησον

(457). Δόξα. Καὶ νῦν.

Εἶτα τὴν Εὐχὴν ταύτην·

Τράνωσόν μου τὴν γλῶτταν καὶ πλάτυνόν μου τὸ στόμα τῆς καρδίας· καὶ πλήρωσον αὐτὸ τῆς χάριτός σου

ὑπεράγαθε παντοκράτορ Κύριε, ὅπως εἰ καὶ ἁμαρτωλὸςβεἰμὶ καὶ ἀνάξιος, ἀλλὰ τῷ πλήθει τῶν οἰκτιρμῶν σου

θαρρῶν - Δεσπότην γάρ σε οἶδα φιλανθρωπότατον- τολμηρῶς καὶ αὐτὸς ἐν πηλίνῃ γλώσσῃ δοξάσω καὶ αἰνέσω τὴν

ἀκατάληπτόν σου μεγαλειότητα· ὃν ἀκαταπαύστῳ φωνῇ

μετὰ δέους καὶ φρίκης ἀνυμνοῦσι τὰ φοβερὰ Χερουβὶμ καὶ τὰ φρικτὰ Σεραφίμ καὶ πᾶσαι αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν.