Περί τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, τῆς αἰσθήσεως τοῦ μέλλοντος αἰῶνος, τῆς αἰωνίου ζωῆς, κεφ. θ'-2, Ἀββᾶ Ἰσαάκ-Ἀσκητικά, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, τῆς αἰσθήσεως τοῦ μέλλοντος αἰῶνος, τῆς αἰωνίου ζωῆς, κεφ. θ'-2, Ἀββᾶ Ἰσαάκ-Ἀσκητικά, 3-10-2026,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἀποκάλυψις 17, 1-6. Ἡ γυναίκα, τό κρίμα της καί τό κόκκινο θηρίο, Ἁγίων Πατέρων - π. Χ. Βασιλόπουλου - Ν. Βασιλειάδη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκάλυψις 17, 1-6. Ἡ γυναίκα, τό κρίμα της καί τό κόκκινο θηρίο, Ἁγίων Πατέρων - π. Χ. Βασιλόπουλου - Ν. Βασιλειάδη, 3-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Πρώην στέλεχος τῆς Ἀνθρώπικ ἀποκαλύπτει στὸ CNN ὅτι ἡ τεχνητὴ νοημοσύνη θὰ μποροῦσε νὰ ἐξολοθρεύσει ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα ἕως τὸ 2030.

Η Ανθρώπικ (Anthropic) δηλώνει ότι είναι μια εταιρεία η οποία εργάζεται για την ανάπτυξη αξιόπιστων και ελέγξιμων συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να παριστάνει τον Θεό. Η υπερηφάνεια του Εωσφόρου έφερε την πτώση του. Το ίδιο θα πάθει και η ανθρωπότητα αν δεν επέμβει ο Θεός.

–https://youtu.be/i30jVPqQeOM – CNN (έχει και Ελληνικούς υπότιτλους) 

https://tasthyras.wordpress.com/2026/09/17/πρώην-στέλεχος-της-ανθρώπικ-αποκαλύπ/

Ἱερεύς Βασίλειος Πραβήτας. Ὁ ταπεινός, ὁ ἁπλοῦς, ὁ πρᾶος.2

ΙΕΡΕΥΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΡΑΒΗΤΑΣ . Ο ΤΑΠΕΙΝΟΣ, Ο ΑΠΛΟΥΣ, Ο ΠΡΑΟΣ . 2

α. Ἡ Ἱερατική του οἰκογένεια

Συμπαραστεκόµενος ἀπό τήν πρεσβυτέρα Ἀναστασία, δηµιούργησαν οἰκογένεια καί ἀνέθρεψαν τά τέσσερα κορίτσια τους µέσα σέ πνευματικό ἐκκλησιαστικό περιβάλλον «ἐν παιδείᾳ καί νουθεσίᾳ Κυρίου». Ἡ Ἐλευθερία καί ἡ Μαρία ἀφιερώθηκαν στήν Ἐκκλησία ὡς μοναχές. ( Ἡ Ἐλευθερία έγινε μοναχή στή Μονή τοῦ Τιμίου Προδρόμου Μεταμόρφωσης Χαλκιδικῆς µέ τό ὄνομα Παϊσία καί ἡ Μαρία μοναχή στἠ Μονή τοῦ Ἁγίου Αὐγουστίνου Φλώρινας µέ τό ὄνομα Μαριάμ, ) καί ἡ Ἑλένη καί ἡ Εἰρήνη δημιούργησαν χριστιανικές οἰκογένειες µέ εὐσεβέστατους συζύγους.

β. Ποιμένας ἀληθινός

Ἔγραφε σέ ἔκθεση του: «Καί εἰς τόν τοµέα τῆς πνευµατικῆς ἐν γένει, διοικητικής καί ποιµαντικῆς δράσεως καί κινήσεως διακάτατέχοµαι ἀπό τά ἰδανικά τοῦ καλοῦ ἀγῶνος ἐν γένει ἐν τῇ ἐνορία. Ὁ Ιερός αὑτός ἀγών Σεβασμιώτατε, καί ἡ ἀγωνία διά τά ποικἰλά προβλήµατα ἐν τῇ ἐνορίᾳ κατέχουν τό εἶναι µου».

«Ταῦτα ἐκ καθήκοντος ἀναφέρω πρὀς Ὑμᾶς Σεβασμιώτατέ, και οὐχί ὡς ἐπιτελέσας τι μεγάλο ἐν σχέσει µέ τό μέγεθος τῶν καθηκόντων τοῦ καλοῦ ποιµένος. Ἐν τῇ ἑνορίᾳ ἐπί ἑπτά καί ἤμισυ συνεχή ἔτη ὑπηρετῶ, σύν Θεῷ Ἁγίῳ, ἔθεσα ἕνα λιθαράκι εἰς τό οἰκοδόµηµα τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἤ ἄλλως ἤνοιξα ἕνα µέρος τῆς ὁδοῦ πού ὁδῃγεῖ πρός τὀν Σωτῆρα Χριστόν. Μένει νά ἀνοίξη τό ὑπόλοιπον τῆς ὁδοῦ, ὑπάρχει δηλαδή εἰσέτι ἔδαφος δι’ ἐργασίαν, ἥτις δύναται νά συνεχισθῇ καί φθάση εἰς τὀν Γολγοθᾶ, εἰς τήν Ἀνάστασιν «εἰς µέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ» (Εφ. δ᾽, 13), ἕκαστος εὐσεβής, πιστός καί συνετός ἐνορίτης τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, τῆς οὔσις ἐν Ἁγ. Προδρόμῳ, ἐν Ἀρναίᾳ...«καί ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς» (Πραξ. α’.8).

«ΗΤΑΝ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟ...!»Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

«ΗΤΑΝ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟ...!»

Μαρτυρία κ. Ἄννας Νάσσερ, Ἄστρος Κυνουρίας

Νουθεσίες

Μία Κυριακή, τὸ φθινόπωρο τοῦ 1981, ξεκινήσαμε πέντε γυναῖκες γιὰ νὰ πᾶμε στὸ Μήλεσι καὶ ἡ φίλη μου ἄρχισε νὰ μᾶς μιλάει μὲ πολὺ εὐλάβεια γιὰ τὴν ἁγιότητα τοῦ Γέροντα ποὺ θὰ γνωρίζαμε σὲ λίγο. Μία κυρία στὸ πίσω κάθισμα ταράχτηκε τόσο πολὺ ποὺ ζήτησε ἀμέσως νὰ σταματήσει τὸ αὐτοκίνητο, κατέβηκε καὶ ἔφυγε βιαστικά. Ἦταν κάτι πειρασμικό.

Ὅταν φτάσαμε, ἐπειδὴ ὑπῆρχε πολὺς κόσμος, ὁ Ἅγιος μᾶς μίλησε καὶ στὶς τέσσερις μαζί. Στην καθεμία εἶπε διακριτικὰ καὶ κάτι ποὺ ἀποδείχτηκε ἡ πιὸ κατάλληλη συμβουλή. Σὲ ἐμένα εἶπε: «Νὰ πηγαίνεις πιο συχνὰ στὴν Ἐκκλησία!». Πράγματι, πήγαινα σπάνια καὶ ὅταν πήγαινα ἀργοῦσα, διότι κάθε ἡμέρα ξύπναγα πολὺ πρωὶ καὶ ἤθελα τὴν Κυριακὴ νὰ εὐχαριστηθῶ τὸν πρωινὸ ὕπνο, περιφρονώντας τη βασικὴ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ πνευματικὸ ὄφελος τοῦ ἐκκλησιασμοῦ.

Έκανα Πνευματικό μου τὸν π. Ἱερόθεο Νικολάκη, πνευματικὸ παιδὶ τοῦ π. Φιλόθεου Ζερβάκου ἀπὸ τὴν Ἱ. Μ. Λογγοβάρδας, καὶ ἄρχισα να κάνω καθημερινὰ τὸ Ἀπόδειπνο καὶ αμέσως μετὰ πολλὲς στρωτές μετάνοιες. Αρκετούς μῆνες ἀργότερα, πήγαμε πάλι στὸν Ἅγιο καὶ καθὼς μᾶς μιλοῦσε, ἀπευθύνθηκε σὲ ἐμένα καὶ εἶπε: «Καὶ ἐγὼ ποὺ εἶμαι γέρος τὶς μετάνοιες δὲν τὶς ἀφήνω». Πάλι ἔνιωσα τὸ χάρισμά διότι τὶς τελευταῖες ἡμέρες εἶχα σταματήσει τὶς μετάνοιές μου.

Ὁ Ἅγιος μᾶς ἔλεγε πὼς ὅλη ἡ φύση εὐχαριστεῖ διαρκῶς τὸν Θεό. Τὰ δέντρα, τὰ λουλούδια, τα πουλιά... ὅλα δοξολογοῦνε τὸν Θεό!

Προσοχή στίς τρεῖς παγίδες στήν ἀντιμετώπιση τοῦ ψηφιακοῦ κλοιοῦ, πού τόν ἀποσυνδέουν ἀπό τό χάραγμα καί πού τελικά «διευκολύνουν» τό ψηφιακό σύστημα!

Σύνταξη: Ἱστολόγιον ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ

Μετά λύπης μας παρατηροῦμε κάποιους δημόσιους ἀγωνιστές κατά τῆς ἠλεκτρονικῆς ταυτότητας καί τοῦ Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ πού μάλιστα χαίρουν εὑρείας ἀποδοχῆς, δηλαδή μέ γνωστό-γνωστοποιημένο «ΟΝΟΜΑ» (θαρρεῖς καί αὐτό εἶναι ἐχέγγυο ἀληθείας καί ὀρθοῦ φρονήματος καί ὄχι τό γραφόμενο ἤ τό λεγόμενο ἀπό ὁποιονδήποτε) καί μέ «prestige» ἐπαγγέλματος (δικαστικός, ἰατρός, τεχνοκράτης, δικηγόρος, ἄντε καί θεολόγος, τά ὑπόλοιπα ἐπαγγέλματα καί οἱ ἄνθρωποι πού τά ἐξασκοῦν εἶναι γιά τόν Καιάδα…) ἤ ἰδιότητας (π.χ. ρασοφόρος)… νά στήνουν τρεῖς παγίδες στούς Χριστιανούς, ἀκόντες (λίγο δύσπεπτο αὐτό ὅταν τό κάνουν συστηματικά καί ὡς δημόσιο ἀντίλογο σέ ἀποκαλυπτικά ἄρθρα ἄλλων) ἤ ἑκόντες ἀκόμη χειρότερα!

Παρεμπιπτόντως, ὁ Χριστός ἦταν μαραγκός καί σχεδόν ὅλοι οἱ Ἀπόστολοι ψαράδες, ἐπίσης ἡ Παναγία ἀνεπάγγελτη καί ἄνευ περίοπτης κοινωνικῆς θέσεως καί ἀνά τούς αἰῶνας νέφη Ἁγίων ἀμόρφωτοι, ἐνῶ ἀντιθέτως Φαρισαῖοι καί Γραμματεῖς κατά συντριπτική πλειοψηφία ὑπῆρξαν ἀντίχριστοι καί χριστοκτόνοι!

Τίποτε δέν εἶναι τυχαῖο πνευματικά. Ἄν οὔτε μία τρίχα ἀπό τό κεφάλι μας δέν πέφτει εἰκῆ καί ὡς ἔτυχε, ἀλλά ὅλες οἱ τρίχες μας εἶναι ἀριθμημένες σύμφωνα μέ τόν Χριστό, πόσο μᾶλλον δέν εἶναι τυχαῖα ἡ ταπεινή καταγωγή καί βιωτή καί Αὐτοῦ τοῦ ἰδίου τοῦ Θεανθρώπου· «ἀλλὰ καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς ὑμῶν πᾶσαι ἠρίθμηνται» (Λουκ. 12, 7).

Κατά τ’ ἄλλα ὅμως, μιλοῦνε πολλοί ἀπό αὐτούς γιά ταπεινοφροσύνη (κατά τό δοκοῦν), ὅταν οἱ ἴδιοι στήν πράξη προσωποληπτοῦν, ἀπαξιώνουν καί περιθωριοποιοῦν πιστούς πού φρονοῦν ὀρθῶς καί δέν ἔχουν τήν ἀπλότητα τῶν Ἀγίων πού δέχονται τήν ἀλήθεια τοῦ Κυρίου ἀκόμη κι ἀπό μία γαϊδοῦρα (βλέπε τήν ὄνο τοῦ Βαλαάμ) ἤ ἀπό μία κοτρῶνα (βλέπε λόγια Κυρίου· «ἐὰν οὗτοι σιωπήσωσιν, οἱ λίθοι κεκράξονται» (Λουκ. 19,40).

4 Ὀκτωβρίου. † ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΗ΄ (Β΄ ΛΟΥΚΑ). Ἱεροθέου ἀρεοπαγίτου, πρώτου ἐπισκόπου Ἀθηνῶν (α΄ αἰ.). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Κυριακῆς ιη´ ἐπιστολῶν (Β´ Κορ. θ´ 6-11).

Β Κορ. 9,6          Τοῦτο δέ, ὁ σπείρων φειδομένως φειδομένως καὶ θερίσει, καὶ ὁ σπείρων ἐπ᾿ εὐλογίαις ἐπ᾿ εὐλογίαις καὶ θερίσει.

Β Κορ. 9,6                Ας γνωρίζετε δε τούτο· ότι εκείνος που στο χωράφι του σπέρνει με τσιγκουνιά λιγοστό σπόρο, θα θερίση και λίγο σιτάρι. Και εκείνος που σπέρνει απλόχερα, θα θερίση πολύν καρπόν. (Ο καθένας δηλαδή θα αμειφθή από τον Θεόν ανάλογα με όσα δίνει, κατά την δύναμίν του πάντοτε).

Κυριακή Β Λουκᾶ:«Γίνεσθε οἰκτίρμονες» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 6,31-36]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

σχετικά με την ευαγγελική περικοπή της Κυριακής Β΄ Λουκά με θέμα:

«Γίνεσθε οἰκτίρμονες»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 1-10-2000]

(Β 423), έκδοσις Β΄

Η ευαγγελική διδασκαλία του πνευματικού βίου, αγαπητοί μου, είναι ανύποπτα ανωτέρα από κάθε άλλη ανθρώπινη διδασκαλία, κυρίως φιλοσοφική διδασκαλία, που θέλει να διορθώσει τον πνευματικό βίο του ανθρώπου. Έτσι, ο Χριστός, ο Κύριός μας, για να μας υπενθυμίσει το «κατ’ εἰκόνα» και να ανορθώσει το «καθ’ ὁμοίωσιν», μας έδωσε και την ηθικήν διδασκαλίαν. Διακρίνομε δηλαδή τόσο την δογματικήν διδασκαλίαν, όσο και την ηθικήν διδασκαλίαν. Γιατί αυτό συνιστά τον σκοπό της ανθρωπίνης υπάρξεως· η ηθική διδασκαλία. Είναι ο δρόμος. Δεν είναι το τέρμα. Είναι ο δρόμος που θα μας οδηγήσει εις το να δεχθούμε, ό,τι ο Θεός έχει ετοιμάσει για μας. Και κυρίως είναι η θέωσις.

Έτσι ο Κύριος εισάγει την έννοια της φιλανθρωπίας, με την κυριολεκτική, θα λέγαμε, σημασία και μας προτρέπει: «Ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀπελπίζοντες, καὶ ἔσται ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς, καὶ ἔσεσθε υἱοὶ ὑψίστου, ὅτι αὐτὸς χρηστός ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀχαρίστους καὶ πονηρούς. Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες».

Αυτά ακούσαμε, στη σημερινή ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί μου. Αδιάφορον της ηθικής στάθμης του άλλου, όποιος και να είναι αυτός, οφείλεις συ να τον αγαπάς και να τον φροντίζεις με κάθε τρόπο. Αυτές οι ηθικές θέσεις ήταν άγνωστες, αγαπητοί, εις τον αρχαίον κόσμον, που στο βάθος ήταν άσπλαχνος και σκληρός. Κανένα φιλανθρωπικόν ίδρυμα δεν υπήρχε στην αρχαιότητα. Αυτό που σήμερα λέμε Γηροκομείον, Βρεφοκομείον, Νοσοκομείον… Δεν υπήρχε τίποτα από όλα αυτά. Όλα αυτά είναι έργα του Χριστιανισμού. Ρίξτε μια ματιά σε καμία αρχαία πόλη, εννοείται προ Χριστού, είτε ελληνική και λεγομένη «πολιτισμένη», είτε βάρβαρη πόλη, δεν θα βρείτε πουθενά τέτοια ιδρύματα να υπάρχουν. Η πρόνοια η κοινωνική ήταν ανύπαρκτη, τελείως ανύπαρκτη. Η φιλανθρωπία ήταν άγνωστη. Και το σπουδαίον είναι ότι αυτός ο πνευματικός βίος, δεν έχει φιλοσοφικήν προέλευσιν ή εξάρτησιν. Παρότι φιλοτίμως βέβαια προ Χριστού, δικαιολογημένα, μπορούσαν οι φιλόσοφοι να λέγουν ηθικούς κανόνες, για να βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής των ανθρώπων. Όπως λέει κάποιος ξένος ότι ο Σωκράτης δεν κατάφερε να διορθώσει ούτε τους ανθρώπους της γειτονιάς του. Βέβαια σπουδαία ήταν αυτά τα οποία έλεγαν, αλλά όλα αυτά δεν είχαν γνώμονα τον Θεόν. Ούτε εκ του Θεού εξηρτώντο. Συνεπώς ήτανε, θα λέγαμε, μία φιλοσοφία ανθρωπιστική, που ξεκινούσε από τον άνθρωπο, και προ Χριστού δικαιολογημένα, γιατί δεν υπήρχε η Αποκάλυψις, και φιλότιμη μάλιστα, αλλά ξεκινούσε από τον άνθρωπο για να φθάσει εις τον άνθρωπο και με τον τρόπο αυτόν δεν υπήρχε εξάρτηση από τον Θεό, εις τρόπον ώστε οι άνθρωποι να έχουν αυθεντία εις τον τρόπο του βιώματός των. Γιατί ο Θεός είναι βεβαίως Αυθεντία, έχει το κύρος.

Ἡ εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς Β Λουκᾶ. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Β΄ΛΟΥΚΑ

Κατά Λουκάν, κεφάλαιο ΣΤ΄, εδάφια 31-36

31Καὶ καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως. 32 Καὶ εἰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; Καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτοὺς ἀγαπῶσι. 33 Καὶ ἐὰν ἀγαθοποιῆτε τοὺς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; Καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τὸ αὐτὸ ποιοῦσι. 34 Καὶ ἐὰν δανείζητε παρ᾿ ὧν ἐλπίζετε ἀπολαβεῖν, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; Καὶ γὰρ ἁμαρτωλοὶ ἁμαρτωλοῖς δανείζουσιν ἵνα ἀπολάβωσι τὰ ἴσα. 35 Πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀπελπίζοντες, καὶ ἔσται ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς, καὶ ἔσεσθε υἱοὶ ὑψίστου, ὅτι αὐτὸς χρηστός ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀχαρίστους καὶ πονηρούς. 36 Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

31 Και με λίγες λέξεις, όπως θέλετε να σας συμπεριφέρονται και να σας κάνουν οι άνθρωποι, έτσι ακριβώς να συμπεριφέρεστε κι εσείς σε αυτούς και να τους κάνετε τα ίδια. 32Διότι εάν αγαπάτε μόνο εκείνους που σας αγαπούν, ποια εύνοια και ποια αμοιβή σάς ανήκει από τον Θεό; Καμία.

Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς Κυριακῆς Β Λουκᾶ. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Β΄ΛΟΥΚΑ

Β΄προς Κορινθίους, κεφάλαιο Θ΄, εδάφια 6-15

6Τοῦτο δέ, ὁ σπείρων φειδομένως φειδομένως καὶ θερίσει, καὶ ὁ σπείρων ἐπ᾿ εὐλογίαις ἐπ᾿ εὐλογίαις καὶ θερίσει.7Ἕκαστος καθὼς προαιρεῖται τῇ καρδία, μὴ ἐκ λύπης ἢ ἐξ ἀνάγκης· ἱλαρὸν γὰρ δότην ἀγαπᾷ ὁ Θεός. 8 Δυνατὸς δὲ ὁ Θεὸς πᾶσαν χάριν περισσεῦσαι εἰς ὑμᾶς, ἵνα ἐν παντὶ πάντοτε πᾶσαν αὐτάρκειαν ἔχοντες περισσεύητε εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν, 9 καθὼς γέγραπται· ἐσκόρπισεν, ἔδωκε τοῖς πένησιν· ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα. 10 Ὁ δὲ ἐπιχορηγῶν σπέρμα τῷ σπείροντι καὶ ἄρτον εἰς βρῶσιν χορηγήσαι καὶ πληθύναι τὸν σπόρον ὑμῶν καὶ αὐξήσαι τὰ γενήματα τῆς δικαιοσύνης ὑμῶν· 11 ἐν παντὶ πλουτιζόμενοι εἰς πᾶσαν ἁπλότητα, ἥτις κατεργάζεται δι᾿ ἡμῶν εὐχαριστίαν τῷ Θεῷ.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

6 Και πρέπει να γνωρίζετε αυτό, ότι εκείνος που σπέρνει με τσιγκουνιά, με τσιγκουνιά και θα θερίσει. Κι εκείνος που σπέρνει άφθονα, άφθονα και θα θερίσει.

Εἶναι ἐπικίνδυνο νὰ ἐπιδεικνύεις τὶς ἀρετές σου...

Είναι επικίνδυνο να επιδεικνύεις τις αρετές σου, σαν βιτρίνα στην οποία ο καθένας μπορεί να πετάξει πέτρες. Είναι καλύτερο να κρύβεσαι στην αφάνεια, ώστε μόνο ο Θεός να ξέρει για σένα.

Αρχιμανδρίτης Κύριλλος (Παβλόφ)

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/09/blog-post_873.html

Ἡ κενοδοξία καί ἡ πορνεία σέ συνεργασία γιά τήν θανάτωση τοῦ Λόγου, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ κενοδοξία καί ἡ πορνεία σέ συνεργασία γιά τήν θανάτωση τοῦ Λόγου, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 3-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Περί τοῦ μυστηρίου τῆς γεωργίας καί τῶν μυστηρίων τοῦ Σαββάτου καί τῆς Κυριακῆς, κεφ. θ'-1, Ἀββᾶ Ἰσαάκ-Ἀσκητικά, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί τοῦ μυστηρίου τῆς γεωργίας καί τῶν μυστηρίων τοῦ Σαββάτου καί τῆς Κυριακῆς, κεφ. θ'-1, Ἀββᾶ Ἰσαάκ-Ἀσκητικά, 1-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Κυριακή Β Λουκᾶ. Ὁ Ἰερός Χρυσόστομος γιά τήν ἐντολή τῆς ἀγάπης πρός τόν πλησίον

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ΛΟΥΚΑ [: Λουκ. 6,31-36]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΟΛΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ

«Ἠκούσατε ὅτι ἐῤῥέθη, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ καὶ ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος·Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ἀντιστῆναι τῷ πονηρῷ· ἀλλ᾿ ὅστις σε ῥαπίσει ἐπὶ τὴν δεξιὰν σιαγόνα, στρέψον αὐτῷ καὶ τὴν ἄλλην·καὶ τῷ θέλοντί σοι κριθῆναι καὶ τὸν χιτῶνά σου λαβεῖν, ἄφες αὐτῷ καὶ τὸ ἱμάτιον(:Ακούσατε ότι έχει λεχθεί: ‘’Εκείνος που πλήγωσε και τραυμάτισε κάποιον, πρέπει να δώσει ένα μάτι του για το μάτι που έβλαψε, και ένα δόντι του για το δόντι που έσπασε ή πέταξε έξω με το χτύπημά του’’. Εγώ όμως σας λέω να μην προβάλετε αντίσταση στον Πονηρό, που χρησιμοποιεί ως όργανό του εκείνον που σας βλάπτει. Αλλά όποιος σε ραπίσει στο σαγόνι σου από το δεξιό μέρος, στρέψε σε αυτόν και το άλλο μέρος, για να το ραπίσει κι αυτό. Και σε εκείνον που θέλει να κάνει δίκη μαζί σου και να σου πάρει το πουκάμισο, άφησέ του και το πανωφόρι σου)»[Ματθ.5,38-40].

Βλέπεις ότι δεν εννοούσε τον ίδιο τον οφθαλμό μας προηγουμένως, όταν νομοθετούσε να βγάζουμε τον οφθαλμό που μας σκανδαλίζει[Ματθ. 5,29: «Εἰ δὲ ὁ ὀφθαλμός σου ὁ δεξιὸς σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμα σου βληθῇ εἰς γέενναν(:Και αν κάποιο πρόσωπο που είναι χρήσιμο, φιλικό και αγαπητό σε σένα σαν το δεξί σου μάτι, σου γίνεται αφορμή εμπαθούς επιθυμίας και αμαρτίας, χωρίσου οριστικά απ’ αυτό και πέταξέ το μακριά από σένα˙ όπως θα έκανες και με το μάτι σου, εάν κινδύνευε να πάθει και να βλαφτεί απ’ αυτό όλο το σώμα σου· διότι σε συμφέρει να χαθεί ένα από τα μέλη σου και να μη ριχτεί όλο το σώμα σου στη φωτιά της κολάσεως. Σε συμφέρει να στερηθείς τη φιλία και τη χρησιμότητα του προσώπου αυτού και να μη ριχτείς μαζί με εκείνο στη φωτιά της κολάσεως)»], αλλά έκανε λόγο για εκείνους που μας βλάπτουν με τη φιλία τους και μας ρίπτουν στο βάραθρο της απώλειας. Πραγματικά, Αυτός που τονίζει εδώ με τόση έμφαση και δεν επιτρέπει να αφαιρεί ως ανταπόδοση κάποιος τον οφθαλμό ακόμα και εκείνου που του βγάζει τον δικό του, πώς είναι δυνατόν να νομοθέτησε να βγάζουμε τον δικό μας οφθαλμό;