Κυριακή ΣΤ Ματθαίου. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τή θεραπεία τοῦ παραλυτικοῦ τῆς Καπερναούμ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ.9,1-8]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ

«Καὶ ἐμβὰς εἰς πλοῖον διεπέρασε καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν. Καὶ ἰδοὺ προσέφερον αὐτῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης βεβλημένον· καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπε τῷ παραλυτικῷ· θάρσει, τέκνον· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου(:και αφού μπήκε σε ένα πλοίο, πέρασε στην απέναντι όχθη της λίμνης, και ήλθε στη δική Του πόλη, την Καπερναούμ. Τότε Του έφεραν έναν παράλυτο, που τον είχαν βάλει πάνω σε ένα κρεβάτι. Και καθώς ο Ιησούς είδε την πίστη που είχε και ο παράλυτος κι εκείνοι που τον μετέφεραν, είπε στον παράλυτο, ο οποίος ανησυχούσε και φοβόταν μήπως οι αμαρτίες του γίνουν εμπόδιο στη θεραπεία του: “Έχε θάρρος, παιδί μου˙ έχουν συγχωρηθεί οι αμαρτίες σου”)» [Ματθ. 9,1-2].

«Δική Του πόλη» ονομάζει εδώ την Καπερναούμ· διότι άλλη μεν Τον έφερε στον κόσμο, η Βηθλεέμ, άλλη Τον ανέθρεψε, η Ναζαρέτ και άλλη Τον είχε διαρκώς κάτοικό της, η Καπερναούμ [πρβλ. Ματθ. 4,12-16: «Ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν. καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρὲτ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καπερναοὺμ τὴν παραθαλασσίαν ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ, ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλείμ, ὁδὸν θαλάσσης, πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς (:όταν άκουσε ο Ιησούς ότι ο Ιωάννης παραδόθηκε στη φυλακή απ’ τον βασιλιά Αντίπα, αναχώρησε και πήγε στη Γαλιλαία. Κaι αφού άφησε τη Ναζαρέτ, πήγε και κατοίκησε στην Καπερναούμ, η οποία ήταν κτισμένη κοντά στη λίμνη της Γαλιλαίας, στα σύνορα των φυλών Ζαβουλών και Νεφθαλείμ. Έτσι επαληθεύθηκε και πραγματοποιήθηκε εκείνο που είπε ο Θεός μέσω του προφήτου Ησαΐα: “Η χώρα της φυλής Ζαβουλών και η χώρα της φυλής Νεφθαλείμ, που εκτείνονται κοντά στη θάλασσα και πέρα από τον Ιορδάνη ποταμό, στα ανατολικά του, η Γαλιλαία, στην οποία κατοικούν πολλοί εθνικοί. Ο λαός που κάθεται καθηλωμένος κι ακίνητος στο πνευματικό σκοτάδι της ειδωλολατρικής πλάνης και της ασεβείας είδε μεγάλο πνευματικό φως, τον Χριστό˙ κι έλαμψε φως από τον ουρανό σε εκείνους που κάθονται στη χώρα που σκιάζεται από το πυκνότατο σκοτάδι της αμαρτίας και του θανάτου”)».

Ο παραλυτικός της παρούσης διηγήσεως είναι διαφορετικός από εκείνον που αναφέρει ο ευαγγελιστής Ιωάννης[Ιω.5,1-18]· διότι εκείνος ήταν κατάκοιτος κοντά στην κολυμβήθρα της Βηθεσδά, ενώ αυτός εδώ βρισκόταν στην Καπερναούμ. Και ο ένας είχε τριάντα οκτώ χρόνια παράλυτος, ενώ γι’ αυτόν που αναφέρει ο ευαγγελιστής Ματθαίος δεν ειπώθηκε τίποτε παρόμοιο. Ακόμη, ο παραλυτικός της Βηθεσδά δεν είχε δικούς του ανθρώπους που να τον βοηθούσαν, ενώ ο παραλυτικός της Καπερναούμ είχε ανθρώπους που τον φρόντιζαν, οι οποίοι και τον μετέφεραν επάνω στο κρεβάτι του ενώπιον του Ιησού. Επίσης σε αυτόν ο Κύριος λέγει: «θάρσει, τέκνον· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου (:έχε θάρρος, παιδί μου, σου έχουν συγχωρηθεί οι αμαρτίες σου)», ενώ εκείνον τον ρωτά: «Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;(:Θέλεις να γίνεις υγιής;)»[Ιω. 5,6]. Και τον παράλυτο της Βηθεσδά τον θεράπευσε ημέρα Σάββατο, ενώ αυτόν εδώ της Καπερναούμ, όχι Σάββατο· διότι, διαφορετικά, θα Τον κατηγορούσαν και γι' αυτό οι Ιουδαίοι. Αλλά όσον αφορά τη θεραπεία του παραλυτικού της Καπερναούμ σιώπησαν για το θέμα αυτό, ενώ στον άλλο που θεραπεύτηκε στη Βηθεσδά από τον Κύριο έκαναν επίθεση και τον κατεδίωκαν.

Κυριακή ΣΤ Ματθαίου:«Τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ρωμ.12,6-14]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-7-1995]

(Β320)

Ο Απόστολος Παύλος, αγαπητοί μου, στη σημερινή αποστολική του περικοπή προς τους Ρωμαίους, κάνει αναφορά των ποικίλων χαρισμάτων, με τα οποία πρέπει να κοσμούνται οι βαπτισμένοι Χριστιανοί.

Το Πνεύμα το Άγιον, ευθύς μετά την βάπτισή μας, έρχεται, υπό το μυστήριον του Χρίσματος, να μας μοιράσει χαρίσματα. Είναι η προίκα που παίρνομε μετά την υιοθεσία μας στο βάπτισμα. Αν κάποιος ισχυριστεί ότι δεν έχει κανένα χάρισμα, θα του εδίδετο η απάντησις ότι ή δεν το ανεγνώρισε ή δεν το ενεργοποίησε. Διότι στα χαρίσματα, πρέπει να λάβει μέρος και ο άνθρωπος, στην αποδοχή. Όταν απλώνει κάποιος το χέρι του να δώσει κάτι, πρέπει και ο άλλος να απλώσει το χέρι του να το πάρει. Δεν είναι αρκετό να δώσεις το χέρι σου να προσφέρεις. Γιατί αλλιώτικα, πώς θα το πάρει ο άλλος, εάν δεν απλώσει το χέρι του να το πάρει; Θέλω να πω ότι στα θεία χαρίσματα, πρέπει να υπάρχει και η αποδοχή του ανθρώπου. Και η ενεργοποίησις, ακόμη, αυτών των διδομένων χαρισμάτων.

Και με την ευκαιρία αναφοράς των χαρισμάτων αυτών, επιλέγει ο Απόστολος Παύλος, όπως ακούσαμε στη σημερινήν αποστολική του περικοπή, κάποιες θαυμάσιες προτροπές. Σημειώνει: «Ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος, ἀποστυγοῦντες -δηλαδή αποστρεφόμενοι- τὸ πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ -δηλαδή προσκολλώμενοι στο αγαθόν- τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι, τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι, τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί - δηλαδή στην προθυμία και στον ζήλο να μην τεμπελιάζουμε-, τῷ πνεύματι ζέοντες, τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες, τῇ ἐλπίδι χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες, ταῖς χρείαις (:στις ανάγκες) τῶν ἁγίων κοινωνοῦντες, τὴν φιλοξενίαν διώκοντες».

Αγαπητοί μου, ένα ωραίο μπουκέτο από λουλούδια αρετών, προτροπών. Υπέροχα πράγματα, υπέροχα. Προϊόντα του Αγίου Πνεύματος, πάντοτε.

Ανάμεσα, όμως, απ’ αυτές τις προτροπές, μία απ’ αυτές θα σταθεί και ένα σημείο που θα προσπαθούσαμε, με τη βοήθεια του Θεού, στην αγάπη σας να αναλύσομε. Είναι το: «Τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι». Είναι μία προτροπή που είναι ένα γέννημα της αγάπης και της ευγενείας. Δηλαδή «να προηγείσθε στην απόδοση της τιμής, χωρίς να περιμένετε να ξεκινήσει ο άλλος». Αυτή είναι η προτροπή.

Τι σημαίνει απόδοση της τιμής; Απόδοση σεβασμού και τιμής στο πρόσωπο του άλλου ανθρώπου. Οποιουδήποτε ανθρώπου. Αλλά γιατί; Διότι ο άλλος άνθρωπος, είτε είναι πλούσιος, είτε είναι πτωχός, είτε είναι μορφωμένος ή απαίδευτος, ή πολιτισμένος ή απολίτιστος, είτε είναι μικρός στην ηλικία, είτε είναι πρεσβύτης εις την ηλικίαν, κάθε άνθρωπος είναι ζώσα εικόνα του Θεού. Κάθε άνθρωπος, λοιπόν, σαν εικόνα του Θεού, χρήζει τιμής. Έστω και αν αυτός ο άνθρωπος, σαν εικόνα του Θεού, βρίσκεται, τολμηρόν ειπείν, και εις την κόλασιν. Διότι άνθρωποι δεν θα πάνε στην κόλαση; Ως εικόνες Θεού δεν θα πάνε στην κόλαση; Και αφού είναι εικόνα του Θεού ο κάθε άνθρωπος, η εικόνα του Θεού είναι σεβαστή και συνεπώς ο κάθε άνθρωπος είναι σεβαστός, προς τον οποίον οφείλομε να αποδώσομε τιμή.

Ἀπὸ τὸ Ἑνωτικὸ τοῦ Ζήνωνος στὴ σύγχρονη ἐκκλησιαστικὴ κρίση: Ὁ Ἅγιος Καλανδίων καὶ ἡ περίπτωση τοῦ Μητροπολίτου Πάφου Τυχικοῦ.

Η ιστορία της Εκκλησίας αποδεικνύει ότι σε περιόδους δογματικών κρίσεων οι συγκρούσεις δεν περιορίζονται σε θεολογικές διατυπώσεις, αλλά επεκτείνονται και στη διοίκηση της Εκκλησίας. Όταν η πίστη θεωρείται ότι κινδυνεύει από συμβιβασμούς, οι επίσκοποι που αρνούνται να συναινέσουν συχνά υφίστανται διώξεις, καθαιρέσεις, εξορίες ή απομακρύνσεις από τους θρόνους τους. Η περίπτωση του Αγίου Καλανδίωνος Αντιοχείας κατά τον 5ο αιώνα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Κατά την παραδοσιακή αντιοικουμενιστική θεολογική προσέγγιση, ανάλογα χαρακτηριστικά διακρίνονται και στη σύγχρονη υπόθεση του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού.

Το 482 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Ζήνων εξέδωσε το περίφημο Ενωτικό (Henotikon), με σκοπό να αποκαταστήσει την ειρήνη μεταξύ των Χαλκηδονίων και των αντιχαλκηδονίων. Αντί όμως να επιλύσει τη δογματική διαφορά, το Ενωτικό επέλεξε τη μέθοδο της σιωπής. Απέφυγε να επαναλάβει με σαφήνεια τη δογματική διατύπωση της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου περί των δύο φύσεων του Χριστού και επιδίωξε να δημιουργήσει μία κοινή βάση αποδοχής μέσω ασαφών διατυπώσεων.

Η μέθοδος αυτή δεν ήταν ουδέτερη. Για τους υπερασπιστές της Χαλκηδόνας, η αποσιώπηση της δογματικής αλήθειας ισοδυναμούσε με έμμεση υπονόμευσή της. Η Εκκλησία δεν διαφυλάσσει την ενότητά της με διπλωματικές ισορροπίες αλλά με την ακριβή ομολογία της αλήθειας.

Κυριακή ΣΤ Ματθείου.Ἐρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ [: Ρωμ. 12,6-14]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Καθάπερ γὰρ ἐν ἑνὶ σώματι μέλη πολλὰ ἔχομεν, τὰ δὲ μέλη πάντα οὐ τὴν αὐτὴν ἔχει πρᾶξιν, οὕτως οἱ πολλοὶ ἓν σῶμά ἐσμεν ἐν Χριστῷ, ὁ δὲ καθ᾿ εἷς ἀλλήλων μέλη(: διότι όπως σε ένα σώμα έχουμε πολλά μέλη και όλα τα μέλη δεν έχουν το ίδιο έργο, έτσι οι πολλοί πιστοί στην Εκκλησία είμαστε ένα σώμα εξαιτίας της ενώσεώς μας με τον Χριστό, και ο καθένας μας είμαστε μέλη ο ένας του άλλου. Συνεπώς οφείλουμε να συνεργαζόμαστε με ταπείνωση και ο καθενός να υπηρετεί όλο το σώμα της Εκκλησίας)»[ Ρωμ.12,4-5]

Πάλι χρησιμοποιεί το ίδιο παράδειγμα, που χρησιμοποίησε και στην επιστολή προς τους Κορινθίους, για να καταπολεμήσει το ίδιο ακριβώς πάθος· καθόσον είναι μεγάλη η δύναμη του φαρμάκου και η επίδραση του παραδείγματος αυτού προς διόρθωση της αρρώστιας της αλαζονείας. «Για ποιον λόγο, λοιπόν», λέγει, «υπερηφανεύεσαι εσύ; Ή γιατί πάλι άλλος εξευτελίζει τον εαυτό του; Δεν είμαστε ένα σώμα όλοι, και μεγάλοι και μικροί; Όταν λοιπόν κατά το σπουδαιότερο είμαστε ένα και μέλη ο ένας του άλλου, γιατί με την αλαζονεία ξεχωρίζεις τον εαυτό σου; Γιατί περιφρονείς τον αδελφό σου; Εφόσον, όπως ακριβώς εκείνος είναι μέλος σου, έτσι και εσύ είσαι μέλος εκείνου· και είναι μεγάλη και ως προς αυτό η ισοτιμία σας».

Αναφέρει λοιπόν δύο πράγματα που είναι ικανά να εξαλείψουν την αλαζονεία τους· και ότι είμαστε μέλη ο ένας του άλλου, όχι ο μικρός του μεγάλου μόνο, αλλά και ο μεγάλος του μικρότερου, και ότι όλοι αποτελούμε ένα σώμα· ή καλύτερα και τρία· καθόσον έδειξε πως είναι χάρισμα αυτό που μας δόθηκε. Μην υπερηφανεύεσαι λοιπόν· γιατί το χάρισμα σου δόθηκε από τον Θεό, δεν το έλαβες εσύ, ούτε το βρήκες. Γι’ αυτό και μιλώντας για τα χαρίσματα, δεν είπε ότι «ο ένας έλαβε μεγαλύτερο και ο άλλος μικρότερο», αλλά τι; Είπε ότι ο καθένας έλαβε «διαφορετικό» χάρισμα. «Έχοντας λοιπόν», λέγει, «χαρίσματα», όχι μεγαλύτερα και μικρότερα, αλλά «διαφορετικά».

Παρέμβαση τῆς Παμμακεδονικῆς πρὸς κυβέρνηση καὶ ἀντιπολίτευση στὴ Βικτώρια γιὰ τὴ χρήση τοῦ ὅρου «Republic of Macedonia».

σ.σ. Ο μόνος δρόμος που θα μας βγάλει έξω από την παγίδα που έστησαν οι εν Ελλάδι πολιτικοί νάνοι και μειοδότες των «γεωγραφικών προσδιορισμών» και παρόμοιων προδοτικών σοφιστειών, είναι η πλήρης άρνηση της ούτως η άλλως μη εφαρμόσιμης προδοτικής συμφωνίας Κοτζιά-Δημητρώφ και η μη αναγνώριση οποιασδήποτε μορφής της λέξεως «Μακεδονία» μέσα στην ονομασία του κρατιδίου των Σκοπίων.

Έντονη πολιτική και κοινοτική διάσταση λαμβάνει στη Μελβούρνη η παρέμβαση της Παμμακεδονικής Ένωσης Μελβούρνης και Βικτώριας, η οποία απέστειλε σχεδόν πανομοιότυπες επιστολές τόσο προς την Πρέμιερ της Βικτώριας Jacinta Allan όσο και προς την αρχηγό της αντιπολίτευσης Jess Wilson, εκφράζοντας «σοβαρή ανησυχία και αγανάκτηση» για τη χρήση του όρου «Republic of Macedonia» σε εκδήλωση της οργάνωσης MOYA στη Μελβούρνη, στην οποία συμμετείχαν βουλευτές των δύο μεγαλύτερων κομμάτων της Πολιτείας μας.

Η Παμμακεδονική, η οποία αυτοχαρακτηρίζεται ως «το ανώτατο ελληνικό όργανο που εκπροσωπεί τη μακεδονική κοινότητα της πολιτείας από το 1952», υποστηρίζει ότι η χρήση της ονομασίας αυτής συνιστά ευθεία παραβίαση της Συμφωνίας των Πρεσπών και έρχεται σε αντίθεση με το διεθνές νομικό πλαίσιο που αναγνωρίζει αποκλειστικά το όνομα «North Macedonia».

Οι επιστολές αφορούν εκδήλωση της οργάνωσης “Macedonian Orthodox Youth of Australia” (MOYA), η οποία πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαΐου στο Sheldon Reception στο Sunshine West της Μελβούρνης για τα 20 χρόνια από την ίδρυσή της. Στην εκδήλωση παρέστησαν εκπρόσωποι τόσο του Εργατικού Κόμματος όσο και του Φιλελεύθερου Κόμματος, καθώς και διπλωματικοί εκπρόσωποι της «Βόρειας Μακεδονίας».

Στην επιστολή προς την Jacinta Allan, η Παμμακεδονική αναφέρεται στην παρουσία της Υπουργού Natalie Suleyman και του υποψηφίου των Εργατικών Uroš Rasić, ενώ στην αντίστοιχη επιστολή προς την Jess Wilson γίνεται αναφορά στην παρουσία των Matthew Guy και Moira Deeming.

Η οργάνωση ξεκαθαρίζει ότι το πρόβλημα «δεν είναι η παρουσία εκλεγμένων αντιπροσώπων σε κοινοτικές εκδηλώσεις», αλλά «ο τρόπος με τον οποίο η εκδήλωση διαφημίστηκε και παρουσιάστηκε δημόσια». Όπως σημειώνει, στις αναρτήσεις της MOYA στα κοινωνικά δίκτυα οι διπλωματικοί εκπρόσωποι αναφέρονταν ως εκπρόσωποι της «Republic of Macedonia» και όχι της «North Macedonia».

«Η γλώσσα αυτή δεν αποτελεί απλή ανακρίβεια — είναι η σκόπιμη χρήση μιας ονομασίας χωρίς νομική ισχύ, με ξεκάθαρο πολιτικό σκοπό», αναφέρει χαρακτηριστικά η επιστολή.

Η Παμμακεδονική επικαλείται μάλιστα τη Συμφωνία των Πρεσπών, υποστηρίζοντας ότι η ίδια η συμφωνία «δεν μεταβίβασε την ιδιοκτησία του μακεδονικού ονόματος ούτε κατήργησε τη σημασία του για τον ελληνικό λαό». Υποστηρίζει επίσης ότι η χρήση εκφράσεων όπως «Macedonian community» και «Macedonian identity» από τη MOYA δημιουργεί «μονοπωλιακή διεκδίκηση» της μακεδονικής ταυτότητας.

Σε ιδιαίτερα αυστηρό τόνο, οι επιστολές αναφέρουν ότι η παρουσία βουλευτών και από τα δύο μεγάλα κόμματα δημιούργησε στην ελληνική κοινότητα την εντύπωση ότι «το πολιτικό σύστημα της Βικτώριας ανέχεται ή δεν αμφισβητεί τη χρήση ορολογίας αντίθετης προς το διεθνές δίκαιο».

«Η αντίληψη που έχει διαμορφωθεί είναι ότι η χρήση ονοματολογίας αντίθετης προς τις διεθνείς υποχρεώσεις της Αυστραλίας γίνεται ανεκτή — ή τουλάχιστον δεν αμφισβητείται — από εκπροσώπους και των δύο πλευρών του κοινοβουλίου», τονίζεται.

Ο Πρόεδρος της Παμμακεδονικής κ. Παναγιώτης Στεφανίδης και ο Γραμματέας του φορέα κ. Χάρης Τσαϊρης, συντάκτες των επιστολών, αφιερώνουν μεγάλο μέρος του κειμένου στην ιστορική σχέση της Αυστραλίας με τη Μακεδονία, αναφερόμενοι στη συμμετοχή Αυστραλών στρατιωτών στο Μακεδονικό Μέτωπο κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη μάχη του Vevi το 1941, αλλά και στη δράση του Major George Devine Treloar στη Θράκη και τη Μακεδονία μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται επίσης στη σχέση αδελφοποίησης μεταξύ Μελβούρνης και Θεσσαλονίκης, την οποία η Παμμακεδονική χαρακτηρίζει «δεσμό που διαρκεί πάνω από σαράντα χρόνια».

Η οργάνωση ζητά από την κυβέρνηση Allan αλλά και από την αντιπολίτευση να ξεκαθαρίσουν δημόσια τη θέση τους αναφορικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών και την επίσημη ονομασία της χώρας αυτής, καθώς και να εξετάσουν κατά πόσο υπάρχουν κατευθυντήριες οδηγίες προς βουλευτές για τη συμμετοχή τους σε εκδηλώσεις όπου χρησιμοποιείται «νομικά ξεπερασμένη ή διεθνώς αμφισβητούμενη ορολογία».

Κλείνοντας, η Παμμακεδονική τονίζει ότι το ζήτημα «δεν είναι κομματικό αλλά θέμα αρχής», υπογραμμίζοντας ότι η ελληνική κοινότητα της Βικτώριας «παραμένει βαθιά προσηλωμένη στις αξίες της δικαιοσύνης, του κράτους δικαίου και της ίσης μεταχείρισης».

Παμμακεδονική Ένωση Μελβούρνης και Βικτώριας – Επιστολή προς την Πρέμιερ (pdf)

Παμμακεδονική Ένωση Μελβούρνης και Βικτώριας – Επιστολή προς την Ηγέτη της Αντιπολίτευσης (pdf)

__________

Πηγή: https://tanea.com.au/el/

https://tasthyras.wordpress.com/2026/06/25/παρέμβαση-της-παμμακεδονικής-προς-κυ/#more-136888

Πῶς Γέροντα, θά ξεπεράσω τή φιλαυτία;

❈ Ρώτησε κάποιος τόν Ἅγιο Παΐσιο:

- Πῶς Γέροντα, θά ξεπεράσω τή φιλαυτία; Οἱ σωματικές μου δυνάμεις εἶναι λίγες καί δυσκολεύομαι στήν αὐταπάρνηση καί στή θυσία.

Καί ὁ Ἅγιος Παΐσιος τοῦ εἶπε:

- "Θυσία τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην καί τεταπεινωμένην ὁ Θεός οὐκ ἐξουδενώσει" (Ψαλμ. 50,19). Δέν ξεπερνᾶς τή φιλαυτία σου μέ τό νά σηκώνεις τόν βαρύ τουρβά τοῦ ἄλλου.

Καί μήν ξεχνᾶς παιδί μου. Μετά ταῦτα, θάνατος!

Ἕνα πνευματικό του παιδί, γιατρός, πέρασε ἀπό τόν Γέροντα λίγο προτοῦ μεταβεῖ σέ Πανελλήνιο Συνέδριο, ὅπουἐπρόκειτο νά τοῦ δοθεῖ βραβεῖο γιά κάποια ερευνητική του Ἐργασία.

11 Ἰουλίου. Εὐφημίας μεγαλομάρτυρος (†451). Ὄλγας ἰσαποστόλου (†969), Νεκταρίου ὁσιομάρτυρος τοῦ ἐκ Βρυούλων (†820). Σωφρονίου ὁσίου τοῦ ἐν Ἔσσεξ Ἀγγλίας (†1993). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τῆς ἁγίας, Κυριακῆς ις´ ἐπιστολῶν (Β´ Κορ. ς´ 1-10).

Β Κορ. 6,1          Συνεργοῦντες δὲ καὶ παρακαλοῦμεν μὴ εἰς κενὸν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ δέξασθαι ὑμᾶς

Β Κορ. 6,1                 Συνεργαζόμενοι δε με τον Θεόν δια να συμφιλιωθή με αυτόν ο κόσμος, σας παρακαλούμεν να προσέξετε, μήπως ματαίως και ανωφελώς δεχθήτε την χάριν του Θεού.

Ὅσιος Γαβριὴλ ὁ διὰ Χριστὸν σαλός(1929-1995): “Στὰ χρόνια του Ἀντιχρίστου οἱ ἄνθρωποι θὰ περιμένουν τὴ σωτηρία ἀπὸ τὸ Διάστημα. Αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ μεγαλύτερο τέχνασμα τοῦ διαβόλου.”

Στὰ χρόνια του Ἀντιχρίστου οἱ ἄνθρωποι θὰ περιμένουν τὴ σωτηρία ἀπὸ τὸ Διάστημα. Αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ μεγαλύτερο τέχνασμα τοῦ διαβόλου.

Ἡ ἀνθρωπότητα θὰ ζητεῖ βοήθεια ἀπὸ τοὺς ἐξωγήινους, χωρὶς νὰ γνωρίζει ὅτι αὐτοὶ στὴν πραγματικότητα εἶναι δαίμονες.

Ὁ Γέροντας Γαβριὴλ ὁ διὰ Χριστὸν σαλὸς (1929-1995), πλήρης Χάριτος καὶ ἁγιοπνευματικῶν χαρισμάτων, ἀπολάμβανε μεγάλου σεβασμοῦ στὴ Γεωργία. Μαρτυρίες γιὰ τὴν ἁγιότητα τοῦ δίνουν σὲ ἕνα μικρὸ βιβλίο Μητροπολίτες, ἡγούμενοι, ἡγουμένισσες, μοναχοί, ἱερεῖς καὶ λαικοί.

Ὁ Γέροντας ἦταν ἀσυμβίβαστος μὲ κάθε ἀντίχριστη πολιτικὴ καὶ πρακτική. Τὴν πρωτομαγιὰ τοῦ 1965 ἔκαψε ἕνα 12μετρο πορτραῖτο τοῦ Λένιν ποὺ κρεμόταν στὸ κτίριο τοῦ ἀνωτάτου Σοβιὲτ στὴν Τυφλίδα, πρωτεύουσα τῆς Γεωργίας. Συνελήφθη ἀπὸ τὴν Κά-Γκέ-Μπέ. Στὴν ἐρώτηση τοῦ ἀνακριτοῦ γιατί τὸ ἔκανε ἀπάντησε: «Τὸ ἔκανα γιατί δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ λατρεύουμε ἕνα ἄνθρωπο. Ἐκεῖ, στὴν θέση τοῦ πορτραίτου τοῦ Λένιν, πρέπει νὰ κρεμάσετε τὴν εἰκόνα τῆς Σταυρώσεως τοῦ Χριστοῦ. Γιατί γράφετε ‘Δόξα στὸν Λένιν’; Πρέπει νὰ γράψετε: Δόξα στὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό». Μετὰ ἀπὸ αὐτὸ τὸν ἔκλεισαν σὲ ψυχιατρικὴ κλινική, ὅπου διέγνωσαν σχιζοφρένεια!!!

………..

Παραθέτουμε στὴν συνέχεια μερικὲς ἀπὸ τὶς νουθεσίες τοῦ Γέροντος πρὸς τὰ πνευματικὰ τοῦ τέκνα περὶ τῶν ἐσχάτων καὶ τοῦ Ἀντιχρίστου.

Δίδασκε ὁ Γέροντας: στοὺς ἐσχάτους καιροὺς τοὺς ἀνθρώπους θὰ τοὺς σώσουν ἡ ἀγάπη, ἡ ταπείνωση καὶ ἡ καλωσύνη.

Ἡ καλωσύνη ἀνοίγει τὶς πύλες τοῦ Παραδείσου, ἡ ταπείνωση ὁδηγεῖ μέσα σ’ αὐτόν, ἀλλὰ ἡ ἀγάπη ἐμφανίζει τὸν Θεό.

Ὅλους, ὅσοι πήγαιναν σ’ αὐτὸν γιὰ εὐλογία, τοὺς παρακαλοῦσε κλαίγοντας: νὰ κάνετε τὸ καλὸ γιὰ νὰ σᾶς σώσει ἡ καλωσύνη σας.

Ἡ γῆ κατὰ τὸ ἥμισυ ἔγινε Ἅδης. Ὁ Ἀντίχριστος στέκεται στὴν πόρτα καὶ δὲν τὴ χτυπᾶ ἁπλῶς, ἀλλὰ ὁρμᾶ μέσα.

Ἐσεῖς θὰ τὸν δεῖτε τὸν Ἀντίχριστο.

Οὐσιαστική ἀγάπη.

Οκτώβριος 1989.

Ὁ π. Ἐπιφάνιος διέρχεται τίς τελευταῖες ἡμέρες τῆς ἐπί γῆς ζωής του, μέ φοβερούς πόνους ἀπό τήν ἀνίατη ασθένεια τοῦ καρκίνου. Τήν ἴδια ἀκριβῶς περίοδο, μια μεσόκοπη γυναίκα από την περιοχή που βρίσκεται καί τό Ἱερό Ἡσυχαστήριο Κεχαριτω

μένης Θεοτόκου Τροιζήνας ἔχει εἰσαχθεί σε μεγάλο Νοσοκομεῖο τῆς Ἀθήνας, προκειμένου νά ὑποβληθεῖ σέ πολύωρη χειρουργική ἐπέμβαση για σοβαρή γυναικολογική πάθηση. Γιά τό ἐν λόγῳ σοβαρό χειρουργεῖο, ἀπαιτοῦνται ἀρκετές φιάλες αἵματος.

Ὁ π. Ἐπιφάνιος ἐνημερώνεται σχετικά καί παρά τό βεβαρημένο τῆς ὑγείας του, μᾶς δίνει ὁδηγίες γιά τήν ἐξεύρεση τῆς ποσότητας τοῦ αἵματος πού θά χρειασθεῖ γιά τήν ἀνωτέρω ἀσθενῆ.

Μετά από 2-3 ἡμέρες, μᾶς ζητᾶ να καλέσουμε στο τηλέφωνο τόν ἐπιφορτισμένο μέ τήν ἐξεύρεση τοῦ αἵματος πνευματικό ἀδελφό, γιά νά τοῦ μιλήσει σχετικά.

2ο Διεθνὲς Συνέδριο τοῦ Διεθνοῦς Παρατηρητηρίου Θρησκευτικοῦ Φονταμενταλισμοῦ στὸ Κολυμπάρι Χανίων.

«καὶ ἐνεκαυχήσαντο οἱ μισοῦντές σε ἐν μέσῳ τῆς ἑορτῆς σου, ἔθεντο τὰ σημεῖα αὐτῶν σημεῖα καὶ οὐκ ἔγνωσαν.(…) ἀνάστα, ὁ Θεός, δίκασον τὴν δίκην σου· μνήσθητι τοῦ ὀνειδισμοῦ σου τοῦ ὑπὸ ἄφρονος ὅλην τὴν ἡμέραν. μὴ ἐπιλάθῃ τῆς φωνῆς τῶν ἱκετῶν σου· ἡ ὑπερηφανία τῶν μισούντων σε ἀνέβη διὰ παντός.» Ψαλμ. ογ’ (73) 4-5, 22-23.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Σε σχετική δημοσίευση της «Ορθόδοξης Ακαδημίας Κρήτης» (22-6-2026), καθώς και σε δελτίο τύπου της Ι. Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως (23-6-2026), διαβάζουμε:

«Το Διεθνές Παρατηρητήριο Θρησκευτικού Φονταμενταλισμού με την υποστήριξη της Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως, Τραϊνουπόλεως και Σαμοθράκης, της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης διοργανώνει το 2ο Διεθνές Συνέδριό του, στις εγκαταστάσεις της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης, στο Κολυμπάρι Χανίων, μεταξύ 2-3 Ιουλίου 2026.

Το Συνέδριο είναι αφιερωμένο στο γενικό θέμα: «Φονταμενταλισμός και Προστασία των Θρησκευτικών Μνημείων και Τόπων» και θα περιλαμβάνει Εισηγήσεις μελών της Πανεπιστημιακής Κοινότητας και εξειδικευμένων ερευνητών, από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Επιπλέον, θα μελετήσει τους τρόπους με τους οποίους τα μνημεία και οι Iεροί Tόποι οφείλεται να προστατευθούν από επιθέσεις μισαλλόδοξων ομάδων και μπορούν να λειτουργήσουν ως σημεία συμφιλίωσης και συνύπαρξης. Τα μνημεία της Εκκλησίας και των εν γένει θρησκευτικών κοινοτήτων ενσαρκώνουν ένα τρόπο ύπαρξης, καταφάσκοντας στην καλλιτεχνία και τη φιλοκαλία που αφήνει διαχρονικά έργα πολιτισμού.

Οἱ σύγχρονοι Γαδαρηνοὶ. +Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης.

σ.σ. Δείτε τί λέει ο μακαριστός Αυγουστίνος Καντιώτης για τον τίτλο «ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΧΡΙΔΟΣ» που έδωσε ο Βαρθολομαίος στους σχισματικούς των Σκοπίων. Πόσοι από τους 82 Μητροπολίτες έθιξαν αυτό το θέμα;

«Καὶ ἰδοὺ πᾶσα ἡ πόλις ἐξῆλθεν εἰς συνάντησιν τῷ Ἰησοῦ, καὶ ἰδόντες αὐτὸν παρεκάλεσαν ὅπως μεταβῇ ἀπὸ τὸν ὁρίων αὐτῶν» (Ματθ. 8,34)

Τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο (βλ. Ματθ. 8,28-9,1), ἀγαπητοί μου, λέει ὅτι ὁ Κύριος ἐπισκέφθηκε κάποια πόλι. Πῆγε μὲ πλοιάριο στὴν ἀνατολικὴ ὄχθη τῆς λίμνης Γεννησαρέτ, στὴν πόλι τῶν Γαδαρηνῶν. Τί ἔπρεπε νὰ κάνουν οἱ Γαδαρηνοί; Ἔπρεπε νὰ βγοῦν ὅλοι νὰ τὸν ὑποδεχθοῦν μὲ ἄνθη. Αὐτοὶ τοῦ εἶπαν· Φύγε, δὲν σὲ θέλουμε. Τί ἀχαριστία! Καὶ ὁ Χριστός; Ἔφυγε ἀπὸ τὰ ὅριά τους! Ποιά ἦταν ἡ αἰτία ποὺ τὸν ἔδιωξαν μὲ τόση ἀγένεια καὶ βαρβαρότητα;

Λίγο ἔξω ἀπὸ τὴν πόλι τους ζοῦσαν δύο δαιμονισμένοι. Κανείς δὲν μποροῦσε νὰ τοὺς τιθασεύσῃ. Ὁ Χριστὸς ὅμως μὲ μία διαταγή του τοὺς θεράπευσε. Μὰ δὲν ἔκανε μόνο αὐτό· ἔκανε καὶ κάτι ἄλλο. Τὸ ἕνα ἦταν φιλανθρωπία, τὸ ἄλλο ἦταν τιμωρία· εἶνε φιλάνθρωπος, εἶνε καὶ δίκαιος, καὶ ἐπιβάλλει κυρώσεις· τὸ Εὐαγγέλιο διδάσκει καὶ τὰ δύο αὐτά. Ἐκεῖ λοιπὸν ἔβοσκε μία ἀγέλη χοίρων. Ὁ Κύριος ἐπέτρεψε στὰ δαιμόνια ποὺ βγῆκαν ἀπὸ τοὺς δαιμονισμένους νὰ μποῦν στοὺς χοίρους καὶ οἱ χοῖροι ἔπεσαν στὴ λίμνη καὶ πνίγηκαν. Ὁ χοιροβοσκὸς γύρισε στὴν πόλι καὶ διηγήθηκε στ ̓ ἀφεντικὰ τὸ γεγονός. Μεγάλη ζημιά, ἀλλὰ καὶ δικαία τιμωρία.

Ἡ παπαδίνα τοῦ Καντέρμπερυ Σάρα Μάλαλι συναντήθηκε μὲ τὸν Ἱεροσολύμων Θεόφιλο Γ’. (ΒΙΝΤΕΟ)

Η παπαδίνα Σάρα Μάλαλι (Sarah Mullally) που αποκαλείται «Αρχιεπίσκοπος» του Καντέρμπερυ, δημοσίευσε την επίσκεψή της στην Αγία Γή και την συνάντησή της με τον Ιεροσολύμων Θεόφιλο Γ’. Έγραψε:

«Την τελευταία ημέρα του προσκυνήματός μας στους Αγίους Τόπους, η προσευχή με τον Πατριάρχη Θεόφιλο Γ΄ και τον Αρχιεπίσκοπο Χοσάμ στην Εκκλησία του Παναγίου Τάφου ήταν το σημαντικότερο δώρο.

Η Ιερουσαλήμ είναι η πόλη από την οποία το Ευαγγέλιο διαδόθηκε για πρώτη φορά στον κόσμο και στην οποία ο Κύριός μας θα επιστρέψει κάποια μέρα.

Οι Εκκλησίες αυτής της αγίας πόλης είναι θεματοφύλακες μιας ζωντανής χριστιανικής παρουσίας στον ίδιο τόπο όπου τέθηκαν τα θεμέλια της πίστης μας.

Μὲ αὐτὲς τὶς ἔκφυλες καταστάσεις θέλει νὰ μᾶς ἑνώσει ὁ Βαρθολομαῖος: ψευτοεπισκοπίνα ζήτησε συγγνώμη ἀπὸ τοὺς ΛΟΑΤΚΙ+.

Η Σούζαν Μπελ, ψευτοεπισκοπίνα της Αγγλικανικής «εκκλησίας», ζήτησε επίσημα συγγνώμη από την ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα για την μακροχρόνια πρακτική της «εκκλησίας» να κάνει διακρίσεις και να αποκλείει από την εκκλησιαστική ζωή τα μέλη των σεξουαλικών μειονοτήτων. Ως ένδειξη υποστήριξης προς τους ακτιβιστές, η ψευτοεπισκοπίνα πρόθεσε σύμβολα του ουράνιου τόξου στα άμφιά της !!

Κατά τη διάρκεια της ομιλίας της, η Μπελ χαρακτήρισε τις ενέργειες της «εκκλησίας» «κακές», τονίζοντας συγκεκριμένα την απαράδεκτη, όπως την θεωρεί, «θεραπεία μεταστροφής», δηλαδή την ομαλή εναρμόνιση του μπερδεμένου ΛΟΑΤΚΙ+ με την βιολογική, φυσιολογική του κατάσταση.