14 Ἰουνίου – Ἀφιέρωμα στὸν Ἅγιο Ἰουστῖνο Πόποβιτς

14 Ιουνίου – Αφιέρωμα στον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς

Ο σύγχρονος Ομολογητής της Ορθοδοξίας και η ακατάπαυστη μαρτυρία του στην εποχή των μεγάλων εκκλησιαστικών προκλήσεων με κέντρο τον κανονικό Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό

Ανδρέας Νικολάου εκ Πάφου

Η 14η Ιουνίου αποτελεί ημέρα ιεράς μνήμης του Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, του μεγάλου Σέρβου ασκητού, δογματικού θεολόγου και ομολογητού της Ορθοδόξου Πίστεως του 20ού αιώνα. Η ζωή και το έργο του αποτελούν μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς για όσους μελετούν τη σύγχρονη ορθόδοξη θεολογία, ιδιαίτερα στα ζητήματα της εκκλησιολογίας, του παπισμού και του οικουμενικού διαλόγου. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 14 Ιουνίου, ημέρα της κοιμήσεώς του, αναγνωρίζοντας την αγία βιοτή, την ασκητική του πολιτεία και την πνευματική του παρακαταθήκη.

Σε μία εποχή κατά την οποία η Εκκλησία της Κύπρου περνά περίοδο έντονων συζητήσεων εξαιτίας των γεγονότων που σχετίζονται με τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό και τις ευρύτερες αντιπαραθέσεις γύρω από ζητήματα πίστεως και εκκλησιαστικής τάξεως, η θεολογική φωνή του Αγίου Ιουστίνου εξακολουθεί να προκαλεί προβληματισμό και να καλεί σε βαθύτερη μελέτη της πατερικής παραδόσεως.

Μὴ φοβᾶσαι, ὁ Θεὸς εἶναι πιὸ κοντά!”

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

“Μὴ φοβᾶσαι, ὁ Θεὸς εἶναι πιὸ κοντά!”

«Κατανοήσατε τοὺς κόρακας, ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν, οἷς οὐκ ἐστι ταμεῖον οὐδὲ ἀποθήκη, καὶ ὁ Θεὸς τρέφει αὐτούς· πόσῳ μᾶλλον ὑμεῖς διαφέρετε τῶν πετεινῶν;» (Λουκ. ιβ΄, 24).

(: Παρατηρήσατε μὲ προσοχὴν τὰ κοράκια καὶ σκεφθῆτε, ὅτι ταῦτα δὲν σπέρνουν οὔτε θερίζουν. Δὲν ἔχουν αὐτὰ οὔτε κελ­λάριον οὔτε ἀποθήκην. Καὶ μολονότι καὶ οἱ ἄνθρωποι τὰ κυνηγοῦν, ἀλλὰ καὶ τὰ ψοφίμια, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ζοῦν, εἶναι σπάνια καὶ δυσεύρετα, ὅμως ὁ Θεὸς τὰ τρέφει. Πόσον περισσότερον θὰ θρέψῃ ἐσᾶς, οἱ ὁποῖοι διαφέρετε καὶ εἶσθε ἀσυγκρίτως ἀνώτεροι ἀπὸ τὰ πετεινά;).

Πόση εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ πρόνοιά του.Ὁ Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος τονίζει:

«Ἐὰν δ’ ἐρωτήση κανείς: Καὶ ποῦ ἐργάζεται ὁ Πατέρας, ἀφοῦ κατὰ τὴν ἑβδόμη ἡμέρα ἀναπαύτηκε ἀπ’ ὅλα τὰ ἔργα του; Ἂς μάθη τὸν τρόπο τῆς ἐργασίας Του. Ποιὸς λοιπὸν εἶναι ὁ τρόπος ἐργασίας Του; Προνοεῖ καὶ συντηρεῖ ὅλα τὰ δημιουργήματά του. Ὅταν λοιπὸν βλέπης τὸν ἥλιο ν’ ἀνατέλλη, τὴ σελήνη νὰ τρέχη, τὶς λίμνες, τὶς πηγές, τὰ ποτάμια, τὴ βροχή, τὸ δρόμο τῆς φύσεως, εἴτε στὰ δικά μας σώματα εἴτε στὰ σώματα τῶν ἀλόγων κι ὅλα τ’ ἄλλα, μὲ τὰ ὁποῖα ἔχει συσταθῆ ὁλόκληρο τὸ σύμπαν, τότε θὰ καταλάβης τὴ διαρκῆ ἐργασία τοῦ Πατέρα».

Ὁ Χριστὸς ὁ μεγάλος ἀπὼν στὶς "Γερμανικὲς Καθολικὲς Ἡμέρες" καὶ ἡ κρίση τοῦ σύγχρονου Παπισμοῦ. (Ἀπὸ τὴν ἐκκοσμίκευση καὶ τὴ Woke ἀτζέντα στὸν «Μεγάλο Ἱεροεξεταστή» του Ντοστογιέφσκι)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 16η Ιουνίου 2026

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΠΩΝ ΣΤΙΣ «ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΚΑΘΟΛΙΚΕΣ ΗΜΕΡΕΣ» ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

(Από την εκκοσμίκευση και τη Woke ατζέντα στον «Μεγάλο Ιεροεξεταστή» του Ντοστογιέφσκι)

Έχουμε επανειλημμένως επισημάνει, μέσω των ανακοινώσεών μας, ότι ο αιρετικός και πλήρως εκκοσμικευμένος δυτικός Χριστιανισμός διέρχεται περίοδο βαθιάς παρακμής. Κατά την εκτίμηση έγκριτων μελετητών, αντιμετωπίζει τη σοβαρότερη κρίση της ιστορικής του διαδρομής.

Σε πρόσφατη ανακοίνωσή μας, με τίτλο «Η Απρόσμενη Άνθηση της Ορθοδοξίας και ο Μαρασμός των Αιρέσεων»[1], υπογραμμίζαμε ότι οι δυτικές «εκκλησίες» και, πρωτίστως, ο αιρετικός Παπισμός – η μήτρα όλων των μεταγενέστερων αιρετικών μορφωμάτων του δυτικού «Χριστιανισμού» – βρίσκονται σε κατάσταση πρωτοφανούς παρακμής. Εκατομμύρια οπαδοί τους τις εγκαταλείπουν κάθε χρόνο, καταλήγοντας κυρίως είτε στην αθεΐα είτε σε διάφορες μορφές αποκρυφισμού.

Παράλληλα, η έλλειψη «κληρικών» και παστόρων έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις, καθώς ολοένα και λιγότεροι νέοι επιθυμούν να στελεχώσουν τις δομές τους. Η οικονομική τους συρρίκνωση καθιστά αδύνατη ακόμη και τη συντήρηση των ναών, με αποτέλεσμα εκατοντάδες εξ αυτών να πωλούνται ετησίως και να μετατρέπονται σε αθλητικά κέντρα, χώρους εστίασης ή αίθουσες γιόγκα. Ακόμη τραγικότερο είναι το γεγονός ότι αρκετοί ναοί αποκτώνται από εύπορους μουσουλμάνους και μετατρέπονται σε ισλαμικά τεμένη.

Με την παρούσα ανακοίνωση επανερχόμαστε στο ζήτημα αυτό, με αφορμή δημοσιεύματα που αναφέρονται σε «καθολική εκδήλωση χωρίς Χριστό, αλλά με πράσινη και queer θεματολογία»[2].

Περί τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς. Λόγος πρῶτος. Ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΒΑΣΙΛΑ

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗΣ

ΛΟΓΟΣ ΠΡΩΤΟΣ

Ότι η εν Χριστώ ζωή συγκροτείται μέσω των θείων μυστηρίων του Βαπτίσματος, του Μύρου και της Ιερής Κοινωνίας

1. Η εν Χριστώ ζωή φυτρώνει βέβαια σ᾿ αυτόν τον βίο και από αυτόν λαμβάνει την αρχή της, ολοκληρώνεται όμως στο μέλλον, όταν φθάσουμε σ᾿ εκείνη την ημέρα, και ούτε ο παρών βίος μπορεί να την εντυπώσει τελείως μέσα στις ψυχές των ανθρώπων, ούτε ο μελλοντικός, αν δεν λάβει από εδώ τις αρχές. Γιατί στην παρούσα ζωή την σκοτίζει η σάρκα και η προερχόμενη από αυτήν καταχνιά και φθορά, που δεν θα κληρονομήσει την αφθαρσία· γι’ αυτό ο Παύλος θεώρησε ότι ο θάνατος συμβάλλει πολύ στη συνύπαρξη με τον Χριστό· γιατί λέγει: «το να πεθάνω και να βρεθώ με τον Χριστό είναι πολύ πιο ανώτερο» [βλ. Φιλιπ.1,23: «Συνέχομαι δὲ ἐκ τῶν δύο, τὴν ἐπιθυμίαν ἔχων εἰς τὸ ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι, πολλῷ γὰρ μᾶλλον κρεῖσσον(:Και τα δύο με συνεπαίρνουν και με συνέχουν, και η επιθυμία της ζωής και η επιθυμία του θανάτου. Και υπερισχύει η επιθυμία να φύγω απ’ τη ζωή αυτή και να είμαι μαζί με τον Χριστό. Διότι αυτό είναι ασυγκρίτως καλύτερο για μένα)»], και η μέλλουσα ζωή αυτούς που θα παραλάβει χωρίς να έχουν τις δυνάμεις που χρειάζονται για εκείνη τη ζωή, δεν θα μπορέσει να τους βοηθήσει καθόλου για την ευδαιμονία, αλλά ως νεκροί και άθλιοι θα κατοικήσουν τον μακάριο εκείνο και αθάνατο κόσμο.

Περὶ τῆς καλουμένης ‘’πλήρους’’ κοινωνίας μὲ τὸν Παπισμό

Περί της καλουμένης ‘’πλήρους’’ κοινωνίας με τον Παπισμό

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Αν κάποιος παρακολουθούσε γνωστούς διαδικτυακούς ιστότοπους Παπικών, θα διεπίστωνε χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, ότι προωθούσαν ή μάλλον απεδέχοντο μια δυαρχία, με παράλληλες δομές σε Δύση και Ανατολή, όπως φυσικά την εννοούν αυτοί. Έτσι θα απεφεύγετο γι’ αυτούς το εμπόδιο της Συνοδικότητας και θα επέβαλλαν αλλοτρόπως το παπικό εξουσιαστικό πρωτείο και δι’ αυτού το ενισχύον αυτό ‘’αλάθητο’’. Τέτοιες αναφορές επιβάλλουν μια πρακτική παράλληλης ‘’συνύπαρξης’’ χωρίς να χρειάζεται να εγκαταλείψουν αυτά τα οποία έγιναν αιτία αποκοπής των από την Μία Αγία Εκκλησία.

Να θυμίσουμε αυτό το οποίο ανεφέρετο σε άρθρο του Gianni Valente στη La Stampa (Vatican insider), ημερομηνίας 9 Δεκεμβρίου 2014, το οποίο τιτλοφορείτο «Ιωάννης Περγάμου: το Φανάρι σε μια ‘’προκαταβολή’’ για την πλήρη κοινωνία» (Ioannis di Pergamo: al Fanar un “anticipo” della piena comunione), όπου γινόταν αναφορά στην Παπική ‘’’μεγαλοκαρδία’’, με τον τονισμό, «Η Καθολική Εκκλησία ‘’δεν προτίθεται να επιβάλει καμιά υποχρέωση’’ για να φτάσουμε στην πλήρη κοινωνία με τους Ορθόδοξους Χριστιανούς».

Το φλιτζάνι τσάι

Μια μέρα, ο γέροντας έδωσε σε μια από τις θαυμάστριές του ένα φλιτζάνι τσάι, με ασυνήθιστα ευχάριστη γεύση, και μετά έριξε ένα άλλο φλιτζάνι τσάι, αλλά ήταν πικρό και δυσάρεστο, τόσο πολύ που δεν μπορούσε να το πιει.

Κατηγορεῖς τὴ φύση γιὰ τὴν ἀστάθεια καὶ τὴν μεταβλητότητά της.

Κατηγορείς τη φύση για την αστάθεια και την μεταβλητότητά της. Αλλά σε αντιγράφει: ρίξε μια καλή ματιά στη ζωή σου. Ο Θεός σε διδάσκει από το βιβλίο της φύσης: μάθε και μην είσαι το ένα πράγμα σήμερα και το άλλο αύριο. Μάθε επίσης να σκέφτεσαι τι είναι σταθερό και διαρκές.

Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/06/blog-post_6874.html

18 Ἰουνίου. Λεοντίου μάρτυρος. Ὑπατίου, Θεοδούλου, Αἰθερίου τῶν μαρτύρων (†70), Λεοντίου ὁσίου τοῦ Ἀργείου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Πέμπτης γ´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ῥωμ. η´ 22-27).

Ρωμ. 8,22          οἴδαμεν γὰρ ὅτι πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καὶ συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν·

Ρωμ. 8,22                 Διότι γνωρίζομεν, ότι όλη η κτίσις μαζή στενάζει και πονεί πολύ μέχρι σήμερον.

Ρωμ. 8,23          οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τὴν ἀπαρχὴν τοῦ Πνεύματος ἔχοντες καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς στενάζομεν υἱοθεσίαν ἀπεκδεχόμενοι, τὴν ἀπολύτρωσιν τοῦ σώματος ἡμῶν.

Ρωμ. 8,23                 Και όχι μόνον η κτίσις, αλλά και ημείς οι ίδιοι, μολονότι έχομεν ήδη πάρει την απαρχήν των δωρεών του Αγίου Πνεύματος ως προκαταβολήν, τρόπον τινά, και εγγύησιν δια τα μέλλοντα αγαθά, στενάζομεν εν τούτοις εσωτερικώς, περιμένοντες το πλήρες και τέλειον δώρον της υιοθεσίας μας εκ μέρους του Θεού, την απολύτρωσιν του σώματος ημών εκ της φθοράς.

Ἀποκάλυψη- 8,7-12 (Β΄), Τά πρῶτα 4 σαλπίσματα, Ν. Βασιλειάδη καί π. Ἀθ. Μυτιληναίου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀποκάλυψη- 8,7-12 (Β΄), Τά πρῶτα 4 σαλπίσματα, Ν. Βασιλειάδη καί π. Ἀθ. Μυτιληναίου, 16-6-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἀριθμοί κέφ. 20- 21,Τό ὕδωρ τῆς ἀντιλογίας, ἡ κοίμηση τοῦ Ἀαρῶν καί ὁ χάλκινος ὄφις, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀριθμοί κέφ. 20- 21,Τό ὕδωρ τῆς ἀντιλογίας, ἡ κοίμηση τοῦ Ἀαρῶν καί ὁ χάλκινος ὄφις, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἀριθμοί, Κέφ. 18-20 Τά καθήκοντα τῶν ἱερέων, ἡ ξανθῇ δάμαλις καί τό ἁμάρτημα τοῦ Μωυσῆ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀριθμοί, Κέφ. 18-20 Τά καθήκοντα τῶν ἱερέων, ἡ ξανθῇ δάμαλις καί τό ἁμάρτημα τοῦ Μωυσῆ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (Ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἀποκάλυψη- 8,7-12, Τά πρῶτα 4 σαλπίσματα, Ἁγίων Πατέρων καί Ν. Βασιλειάδη/ π. Ἀθ. Μυτιληναίου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀποκάλυψη- 8,7-12, Τά πρῶτα 4 σαλπίσματα, Ἁγίων Πατέρων καί Ν. Βασιλειάδη/ π. Ἀθ. Μυτιληναίου, 15-6-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Θέλει ὁ Θεός τήν αἰώνια καταδίκη κάποιων ἀνθρώπων; (Μεταξύ Ἀπόλυτου Προορισμοῦ καί Ἀποκατάστασης τῶν πάντων)

Θέλει ὁ Θεός τήν αἰώνια καταδίκη κάποιων ἀνθρώπων;

(Μεταξύ Ἀπόλυτου Προορισμοῦ καί Ἀποκατάστασης τῶν πάντων)

Παναγιώτης Νικ. Γκουρβέλος

«Ὁ Θεός θέλει πάντας σωθῆναι»(Α΄ Τιμ. β΄ 4), μᾶς βεβαιώνει ὁ ἀδιάψευστος λόγος τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά ταυτόχρονα ἡ Ἐκκλησία μας ρητά διδάσκει πώς ὁ Κύριος θα ἐπιτρέψει (παραχωρήσει) τήν αἰώνια κόλαση τῶν μέχρι θανάτου ἀμετανόητα ἁμαρτωλῶν. Πῶς λοιπόν αὐτό συμβιβάζεται μἐ τήν ἀναλλοίωτη θέληση τοῦ Πανάγαθου Θεοῦ νά σώσει ὅλα τά λογικά του δημιουργήματα, ἀγγέλους καί ἀνθρώπους; Ὅ,τι θά γραφτεῖ στή συνέχεια ἀποτελεῖ μιάν απόπειρα διαλεύκανσης τοῦ ἐπίμαχου αὐτοῦ ζητήματος.

Στήν ἱστορική πορεία παρουσιάστηκαν δύο ἀντίπαλες μεταξύ τους ἀλλά ἐξ ἴσου κακόδοξες- αἱρετικές διδασκαλίες, ὅσον ἀφορᾶ τό ὑπό συζήτησιν πρόβλημα. Σύμφωνα μέ τήν πρώτη, ὁ Θεός εἶναι ἕνας ἀμείλικτος Δικαστής, ὁ ὁποῖος θέλει ἤ μᾶλλον εὐφραίνεται μέ τήν αἰώνια τιμωρία μιᾶς μεγάλης μερίδας ἀνθρώπων. Κατά τήν θεωρία τοῦ Ἀπόλυτου Προορισμοῦ- διότι περί αὐτῆς πρὀκειται-, δέν εἶναι ἠ πρώτη καί ἀμετάβλητη βούληση τοῦ Θεοῦ (τό προηγούμενον ἤ κατ’ εὐδοκίαν θέλημά Του) ἡ αἰώνια λύτρωση ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ἀλλά ἡ σωτηρία μόνο λίγων ἐκλεκτῶν. Ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι προορίζονται ἀπό τή Θεία βούληση γιά τήν αἰώνια κόλαση.

Ἡ ἀντίθετη τοῦ Ἀπόλυτου Προορισμοῦ αἱρετική θεωρία, ἡ θεωρία τῆς Ἀποκατάστασης τῶν πάντων πρεσβεύει πώς ὁ Πανάγαθος Θεός δέν θά ἐπιτρέψει (παραχωρήσει) τήν παντοτεινή καταδίκη ὅσων πεισματικά παραμένουν ἀμετανόητα ἁμαρτωλοί. Κατά τήν αἵρεση αὐτή, ἡ αἰώνια κόλαση τῶν ἀμετανόητα ἁμαρτωλῶν δέν εἶναι οὔτε τό κατά παραχώρησιν ἤ ἑπόμενον, ὅπως λέγεται, θέλημα τοῦ Κυρίου. Οἱ αἱρετικοί αὐτοί ὑπερτονίζουν τή Θεϊκή ἀγαθότητα καί ὑποβαθμίζουν τή Θεϊκή δικαιοσύνη, κρίνοντας πώς δέν θά τιμωρήσει ὁ Θεός οὔτε τούς ἀμετανόητους ἁμαρτωλούς, οὔτε καί αὐτούς τούς δαίμονες, ἀλλά θά τούς ἀποκαταστήσει (σώσει) ὅλους στήν ἀνέσπερη Βασιλεία Του.

Περί Συγγενῶν

❈ Τό Εὐαγγέλιο λέει: "ὁ πρῶτος πού θά σοῦ ἐπιτεθεῖ, ὅταν θά πᾶς στόν Χριστό, θά εἶναι ὁ οἰκιακός σου" (Ματθ. 10,36). Οἱ πρῶτοι μας ἐχθροί θά εἶναι οἱ συγγενεῖς μας. Μή σᾶς παραξενεύει! Ὁ σύζυγος, ἡ σύζυγος, τά παιδιά, θά σοῦ ἐπιτεθοῦν μόλις σέ δοῦν νά κάνεις μετάνοια, μεταστροφή δηλαδή. Ἀληθινή μετάνοια! Θά σοῦ ποῦν:

- Τρελάθηκες; Εἴπαμε νά πᾶς στήν Ἐκκλησία, ἀλλά ὄχι νά γίνεις και ἔτσι! Καλόγρια θά γίνεις; Νά πᾶς μέ μέτρο...

Τά γνωστά... Μέ μέτρο θά πᾶμε στόν Χριστό; Ὄχι! Στόν Χριστό πρέπει νά πᾶς: "ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καί ἐξ ὅλης τῆς καρδιάς καί ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου" (Μαρκ. 12,30) καί νά Τόν ἀγαπήσεις. Ὄχι μέ μέτρο, ὄχι μέ ποσοστά.