Νέας Σμύρνης Συμεῶν: Ὁ θεσμὸς τῶν Βοηθῶν Ἐπισκόπων δέν συνάδει μέ τίς θεμελιώδεις ἀρχές τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησιολογίας καί τό πνεῦμα τῶν ἱερῶν Κανόνων.

ΠΕΡΙ ΒΟΗΘΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ

Ἐν ὄψει τῆς τακτικῆς συνελεύσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας (6-8 Ὀκτωβρίου) καί ἐξ ἀφορμῆς σχετικοῦ θέματος πού πρόκειται νά ἐξετασθεῖ, ὁ Σεβασμ. Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης κ. Συμεών ἔδωσε στή δημοσιότητα τό ἀκόλουθο κείμενο.

Ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ἀκροτελευτίου θέματος «Περί βοηθῶν ἐπισκόπων», τό ὁποῖο περιλήφθηκε στήν ἡμερήσια διάταξη τῆς προσεχοῦς τακτικῆς συγκλήσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας μας (6-8 Ὀκτωβρίου), αἰσθάνομαι τό χρέος νά διατυπώσω καί δημόσια τίς ἀπόψεις μου περί τοῦ θέματος. Καί λέγω καί δημόσια (δηλαδή, «ἐνώπιον Ἐκκλησίας»), διότι κατ᾽ ἐπανάληψιν ἐξέφρασα ἐπί τοῦ θέματος τούτου τίς σκέψεις μου τόσο προφορικῶς ἐνώπιον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου —τῆς Ἱεραρχίας καί τῆς Διαρκοῦς— ὅσο καί γραπτῶς ἐπί σχετικοῦ ἐρωτήματος, τό ὁποῖο ἀπηύθυνε μέ τήν ὑπ᾽ ἀριθμ. 2865 Ἐγκύκλιό της ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος τό 2008 πρός τά μέλη τῆς Ἱεραρχίας.

1. Ἀποτελεῖ πεποίθησή μου ὅτι ὁ θεσμός τῶν βοηθῶν ἤ τιτουλαρίων ἐπισκόπων, πού δέν ἐκλέγονται γιά ὑπαρκτή —ἔστω καί μικρή— ἐκκλησιαστική ἐπαρχία καί δέν τούς ἀνατίθεται ἡ διαποίμανση συγκεκριμένου ποιμνίου, δέν συνάδει μέ τίς θεμελιώδεις ἀρχές τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησιολογίας καί τό πνεῦμα τῶν ἱερῶν Κανόνων. Καί εἶναι μέν ἀληθές ὅτι κατά καιρούς ἡ Ἐκκλησία μας προσέφυγε στή χρήση τοῦ ἐν λόγω θεσμοῦ, ἡ ἀνάπτυξη ὅμως τοῦ κλάδου τῆς ἐκκλησιολογίας καί τά πρακτικά προβλήματα τά ὁποῖα ἀνέκυψαν ἀπό τήν ἐφαρμογή τοῦ θεσμοῦ, ὁδήγησαν τελικῶς στήν κατάργηση τῶν νομοθετημένων θέσεων βοηθῶν ἐπισκόπων διά τοῦ ἐν ἰσχύει Καταστατικοῦ Χάρτου (Ν. 590/1977), τοῦ καλυτέρου καί ἐκκλησιολογικῶς ἐγκυροτέρου Καταστατικοῦ Χάρτου ἀπό τήν ἀναγνώριση τῆς Ἐκκλησίας μας ὡς αὐτοκέφαλης μέχρι σήμερα.

Σήμερα τὸ νὰ μὴν ἀσχολοῦνται μὲ τοὺς προβατόσχημους λύκους, τὸ θεωροῦν πνευματικότητα!!

«Τοὺς Μακεδονίους καὶ Νεστορίους, καὶ τοὺς Εὐτυχέας καὶ Διοσκόρους, Ἀπολλιναρίους τε Σαβελλιοσεβήρους, λύκους βαρεῖς ἀποδειχθέντας, ἐν δέρμασι προβάτων, πόρρω τῆς ποίμνης τοῦ Σωτῆρος, ὡς ἀληθεῖς Ποιμένες, ἀπηλάσατε γυμνοὺς κωδίων, τοὺς τρισαθλίους καταστήσαντας ἄριστα· ὅθεν ὑμᾶς μακαρίζομεν».

Αγαπώ ιδιαιτέρως την ακολουθία των πατέρων της Ζ οικουμενικής συνόδου, όπως και τα κείμενα, τα πρακτικά της, τον θεϊκό τρόπο με τον οποίο τοποθετήθηκαν οι Πατέρες.

Το παραπάνω στιχηρό του εσπερινού, το σκεφτόμουν χθες όλο το βράδυ. Λέω, κοίτα να δεις τι αναφέρει. Αφαιρέσατε την προβιά από τους λύκους, ως αληθείς ποιμένες.

Δηλαδή αν δεν ήταν αληθινοί ποιμένες δεν θα ασχολούνταν με τέτοια θέματα, οπως συμβαίνει με τους περισσότερους των κληρικών σήμερα – και δεν θα ξεσκέπαζαν τους λύκους.

Σήμερα το να μην ασχολούνται με τους προβατόσχημους λύκους, το θεωρούν πνευματικότητα. Το να έγραφε κάποιος τέτοιο τροπάριο (όπως και πολλά άλλα της ακολουθίας), θα τον έλεγαν ιεροκατήγορο!

"Νά τό θεωρεῖς σάν ἔκτρωμα μιά προσευχή πού δέν ἔχει σωματικό κόπο"

❈ Μερικοί κάποιοι κάνουν τήν προσευχή ξαπλωμένοι. Καλύτερα ὅμως εἶναι νά εἶσαι γονατιστός. Οἱ Πατέρες λένε ὅτι "νά τό θεωρεῖς σάν ἔκτρωμα μιά προσευχή πού δέν ἔχει σωματικό κόπο". Εἶναι μισή προσπάθεια.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

31 Ὀκτωβρίου. Στάχυος, Ἀπελλοῦ κ.λπ. ἐκ τῶν 70 (α΄ αἰ.)· ᾿Επιμάχου μάρτυρος (†250). Νικολάου νεομάρτυρος τοῦ ἐν Χίῳ (†1754). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Σαββάτου κβ΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Β´ Κορ. ε´ 1-10).

Β Κορ. 5,1          Οἴδαμεν γὰρ ὅτι ἐὰν ἡ ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ σκήνους καταλυθῇ, οἰκοδομὴν ἐκ Θεοῦ ἔχομεν, οἰκίαν ἀχειροποίητον αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

Β Κορ. 5,1                 Δια τούτο ούτε καταβαλλόμεθα ούτε αποκάμνομεν από τας θλίψεις, τους κινδύνους και τας ταλαιπωρίας. Διότι γνωρόζομεν καλά ότι, εάν η επίγειος κατοικία της ψυχής μας, σαν προσωρινή σκηνή που είναι, διαλυθή από τον θάνατον, έχωμεν άλλην οικοδομήν ετοιμασμένην από τον Θεόν, οικίαν που δεν την έχουν κάμει ανθρώπινα χέρια, δηλαδή το αθάνατον και ένδοξον σώμα μας, που θα είναι αιώνιον στους ουρανούς.

Συναγερμός προσευχῆς ὑπέρ τοῦ Πανιερωτάτου Τυχικοῦ, Ὁμολογητοῦ τῆς πίστεως καί μόνου Κανονικοῦ Ἐπισκόπου Πάφου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Συναγερμός προσευχῆς ὑπέρ τοῦ Πανιερωτάτου Τυχικοῦ, Ὁμολογητοῦ τῆς πίστεως καί μόνου Κανονικοῦ Ἐπισκόπου Πάφου, 30-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

α) Ἡ σαρκική ἐπιθυμία εἶναι φυσιολογική; β) Εἶναι αἰτία διαζυγίου ἡ ἀπόκτηση Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ; , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

α) Ἡ σαρκική ἐπιθυμία εἶναι φυσιολογική; β) Εἶναι αἰτία διαζυγίου ἡ ἀπόκτηση Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ; , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Πῶς ὁμολογοῦμε τόν Κύριο σήμερα (B' μέρος)

 Πῶς ὁμολογοῦμε τόν Κύριο σήμερα (B' μέρος) (Γέροντας Δοσίθεος, Ἱερομ. Σάββας Ἁγιορείτης)

Πηγή αρχείου: ‪@gerontas.dositheos.official‬ Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

«καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει ᾿Ηλιού»

«καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει ᾿Ηλιού»

Χρήστος Σαλταούρας

« εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ ἄγγελος· μὴ φοβοῦ, Ζαχαρία· διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, καὶ ἡ γυνή σου ᾿Ελισάβετ γεννήσει υἱόν σοι, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιωάννην· καὶ ἔσται χαρά σοι καὶ ἀγαλλίασις, καὶ πολλοὶ ἐπὶ τῇ γεννήσει αὐτοῦ χαρήσονται. ἔσται γὰρ μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ οἶνον καὶ σίκερα οὐ μὴ πίῃ καὶ Πνεύματος ῾Αγίου πλησθήσεται ἔτι ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ,καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐπιστρέψει ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν· καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει ᾿Ηλιού.. »Λουκάς 1:13-17.

Στο παρόν χωρίο όπου γίνεται λόγος για τον Ιωάννη τον Βαπτιστή και Πρόδρομο, ο ομιλών Άγγελος Γαβριήλ λέγει κάτι καταπληκτικό, κάτι τόσο παράδοξο που δεν θα πήγαινε ποτέ σε μυαλό ανθρώπου να αναφέρει. Λέγει ο Γαβριήλ ότι ο Ιωάννης, ο υιός του Ιερέως Ζαχαρίου, θα προηγηθεί του Κυρίου του Θεού των υιών Ισραήλ !!! Θα προηγηθεί του Γιαχβέ δηλαδή !

«καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐπιστρέψει ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν· καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει ᾿Ηλιού.. ».

Διηγεῖται Ο ΚΥΡ ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ .

Διηγείται Ο ΚΥΡ ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ .

"- Δεν είχα πατήσει καλά καλά τα είκοσι

και είχα ένα από τα καλύτερα συνεργεία μοτοσικλετών στην Αθήνα.

Κάποια μέρα εκεί που διόρθωνα μια μηχανή,

πετάχτηκε ένα ελατήριο και καρφώθηκε στην καρωτίδα μου.

Ακατάσχετη αιμορραγία.

Με τρέξανε στο ΚΑΤ.

Πέσαν πάνω μου όλοι οι γιατροί.

Μέσα στην παραζάλη άκουσα να λένε ότι αυτός έχει ελάχιστες ελπίδες να ζήσει.

Εγκεφαλικό.

Δεν ξέρω πως μου ήρθε.

Είπα:

"Παναγιά μου κάνε με να ζήσω..."...είδα μια άγνωστη μικρή εικόνα της Παναγίας να μου λέει:

" Είμαι η Παναγία η φανερωμένη .Θα ζήσεις"!

Τὸ κυρίαρχο ἀφήγημα τῆς κλιματικῆς ἀλλαγῆς.

Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών

Δεν μπορούσε να απουσιάζει από το μείγμα κάθε νεοταξίτικης πολιτικής η δράση για το κλίμα, που αναδεικνύεται σε στρατηγικής σημασίας ζήτημα για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, καθότι είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ριζική μεταβολή του παραγωγικού μοντέλου ανάπτυξης και την ταχεία μετάβαση σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. (Α.Π.Ε.)

Μόλις πρόσφατα, ο Ευρωπαίος Επίτροπος για το κλίμα προχώρησε σε μια δραματική προειδοποίηση, τονίζοντας την επείγουσα ανάγκη της αύξησης των άμεσων επενδύσεων, με σκοπό την προστασία της Ευρώπης από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις οικονομικών κύκλων της Κομισιόν η Ε.Ε. οφείλει να επενδύει σε έργα «κλιματικής προσαρμογής» 70 δισ. ευρώ ετησίως έως το 2050.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτίθεται να παρουσιάσει μέχρι το τέλος του έτους το ολοκληρωμένο πλαίσιο για την αντιμετώπιση των κλιματικών καταστροφών, το οποίο θα περιλαμβάνει την ενσωμάτωση της «κλιματικής ανθεκτικότητας» σε κάθε στάδιο λήψης αποφάσεων από την χρηματοδότηση και την ενίσχυση των υποδομών μέχρι την χάραξη της νομοθεσίας. 

ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΤΖΕΝΤΑ

Τα θεμέλια του αφηγήματος της κλιματικής αλλαγής τέθηκαν για πρώτη φορά (τουλάχιστον σε θεσμικό επίπεδο) στο μακρινό 1987, όταν ο Ο.Η.Ε. καθόρισε την έννοια της βιώσιμης ανάπτυξης, ενώ το επόμενο έτος συγκροτήθηκε η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος, η οποία προσπάθησε να αποδώσει την κλιματική μεταβολή στην ανθρώπινη δραστηριότητα που αλλάζει τη σύνθεση της ατμόσφαιρας σε παγκόσμια κλίμακα.

Ὁ ἅγιος Δημήτριος ἔδωσε τὴν καλὴ ὁμολογία τῆς πίστεως μέχρι θανάτου.

Εν Θεσσαλονίκη τη 26 Οκτωβρίου 2026

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως.

Σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, εορτάζει η Εκκλησία μας την μνήμη του αγίου μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του μυροβλήτου και θαυματουργού, πολιούχου και προστάτου της πόλεως της Θεσσαλονίκης. Είναι γνωστός σχεδόν σε όλους μας ο βίος του άγιου. Τον έχουμε διαβάσει, ή τον έχουμε ακούσει πολλές φορές, όπως και πολλά από τα θαύματά του και νομίζω δεν χρειάζεται να τον επαναλάβουμε. Στη σημερινή εόρτια ημέρα, στην οποία η πόλις της Θεσσαλονίκης εορτάζει παράλληλα και την απελευθέρωσή της από τον τουρικικό ζυγό, (26.10.1912), κατά τον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο, θα ήθελα, με αφορμή τον βίο του αγίου και το μαρτύριό του, να κάνω μόνο κάποιες επισημάνσεις σε ορισμένα πρακτικής φύσεως θέματα, που αφορούν την πνευματική μας πορεία και ζωή.

Κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα της ζωής του αγίου είναι ότι από την πρώτη στιγμή που έγινε χριστιανός, δεν φρόντιζε να εφαρμόζει, μόνον όσα θα του ήταν εύκολα, αλλά και όσα θα του στοίχιζαν. Αγωνιζόταν καθημερινά να εφαρμόζει το θέλημα του Θεού όχι μόνο στα εύκολα, αλλά και στα δύσκολα. Αυτό το βλέπουμε σε όλους τους άγιους. Ο άγιος Δημήτριος, δεν δυσκολεύτηκε τελικά να δώσει και τον ίδιο τον εαυτό του στο μαρτύριο, να θυσιάσει τη ζωή του, να χύσει το αίμα του για την αγάπη του Χριστού.

Έτσι γίνεται παράδειγμα προς μίμηση σε όλους εμάς. Βέβαια εμείς σήμερα δεν ζούμε σε περίοδο διωγμών και δεν μας καλεί ο Κύριος να χύσουμε το αίμα μας από αγάπη γι’ Αυτόν.

Διαρροὴ ἐγγράφου γιὰ τὸ παρασκήνιο τῆς Ἑνωτικῆς Συνόδου στὴν Οὐκρανία

Διαρροή εγγράφου για το παρασκήνιο της Ενωτικής Συνόδου στην Ουκρανία

Γράφει ο Αιμίλιος Πολυγένης

Ένα ιδιαίτερα αποκαλυπτικό χρονικό για όσα διαδραματίστηκαν στο Κίεβο τον Δεκέμβριο του 2018, λίγες ημέρες πριν από την λεγόμενη Ενωτική Σύνοδο για την ανάδειξη του Προκαθημένου της νέας Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ουκρανίας, έρχεται στο φως μέσα από έγγραφο που διέρρευσε και καταγράφει λεπτομερώς τις συναντήσεις, τις πιέσεις και τις κρίσιμες στιγμές εκείνων των ημερών.

Η εν λόγω έκθεση, η οποία φέρεται να συντάχθηκε από πρόσωπο που συμμετείχε στην αποστολή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, παρουσιάζει μια διαφορετική εικόνα από εκείνη μιας ομαλής προετοιμασίας της Ενωτικής Συνόδου, καθώς περιγράφει έντονες διαφωνίες μεταξύ των εμπλεκομένων πλευρών, παρεμβάσεις πολιτικών παραγόντων, αλλά και ένα επεισόδιο κατά το οποίο μέλη της αντιπροσωπείας οδηγήθηκαν υπό ισχυρή αστυνομική συνοδεία στο Προεδρικό Μέγαρο.

Σύμφωνα με το χρονικό, η αποστολή είχε μεταβεί στο Κίεβο προκειμένου να συνδράμει τον τότε Μητροπολίτη Γαλλίας κ. Εμμανουήλ στην προετοιμασία της Ενωτικής Συνόδου, με στόχο τη δημιουργία των απαραίτητων εκκλησιολογικών και κανονικών προϋποθέσεων για την ίδρυση της νέας Εκκλησίας.

Όπως φαίνεται από την έκθεση, από τις πρώτες κιόλας συναντήσεις, ωστόσο, διαπιστώθηκαν σοβαρές εκκρεμότητες.

30 Ὀκτωβρίου. Ζηνοβίου καὶ Ζηνοβίας μαρτύρων (†285). Κλεόπα καὶ Ἀρτεμᾶ ἐκ τῶν 70 ἀποστόλων. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρασκευῆς κβ΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Κλσ. δ΄ 10-18).

Κολ. 4,10           Ἀσπάζεται ὑμᾶς Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτός μου, καὶ Μᾶρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρνάβα. -περὶ οὗ ἐλάβετε ἐντολάς· ἐὰν ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς, δέξασθε αὐτόν,-

Κολ. 4,10                   Σας χαιρετά ο Αρίσταρχος, που συμπαρίσταται εις την φυλακήν μου και έγινε έτσι συναιχμάλωτός μου, και Μάρκος ο ανεψιός του Βαρνάβα δια τον οποίον έχετε λάβει οδηγίας, εάν έλθη προς σας να τον δεχθήτε και να τον φιλοξενήσετε-.

Ξεπουλῶντας τὴ δόξα τῶν προγόνων μας

ΞΕΠΟΥΛΩΝΤΑΣ ΤΗ ΔΟΞΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Τις τελευταίες ημέρες υπογράφηκε Μνημόνιο Κατανόησης μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας για την επιστροφή 48 εκκλησιαστικών κειμηλίων στην Ελλάδα, ενώ παράλληλα η χώρα μας παραδίδει στη Βουλγαρία τα λείψανα που έχουν αποδοθεί στον τσάρο Σαμουήλ. Ασφαλώς, κάθε ελληνικό κειμήλιο που επιστρέφει στον τόπο του είναι καλοδεχούμενο. Αλλά, κυρία Μενδώνη, επιτρέψτε μου να μην πανηγυρίσω ακόμη.

Γιατί πριν μιλήσουμε για 48 κειμήλια που επιστρέφουν, ας μιλήσουμε για εκείνα που δεν έχουν επιστρέψει. Μόνο από την Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοινίσσης στο Παγγαίο, το 1917, οι βουλγαρικές κατοχικές αρχές αφαίρεσαν περίπου 1.300 τόμους από τη βιβλιοθήκη της, ανάμεσά τους περίπου 430 χειρόγραφα, ενώ αφαιρέθηκαν επίσης περίπου 470 πολύτιμα θρησκευτικά αντικείμενα. Χειρόγραφα αιώνων, χρυσοποίκιλτα Ευαγγέλια, χρυσοκέντητα άμφια, ιερά σκεύη κ.ο.κ Κειμήλια που δεν ήταν απλώς αντικείμενα, αλλά κομμάτια της ζωντανής μνήμης της Μακεδονίας και της ορθόδοξης παράδοσης του Ελληνικού έθνους.

Βέβαια η Εικοσιφοίνισσα δεν ήταν η εξαίρεση.