Ὅσο ἀντιδράει ὁ λαός, διάφορα γεγονότα θά ἀναβάλλονται, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἕνας πού πῆρε συνειδητά τόν προσωπικό ἀριθμό καί δέν μετανόησε, μπορεῖ νά κοινωνήσει; , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἕνας πού πῆρε συνειδητά τόν προσωπικό ἀριθμό καί δέν μετανόησε, μπορεῖ νά κοινωνήσει; , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ διάκριση τῶν λογισμῶν μας μέ τήν βοήθεια τοῦ Πνευματικοῦ μας πατρός, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ διάκριση τῶν λογισμῶν μας μέ τήν βοήθεια τοῦ Πνευματικοῦ μας πατρός, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 11-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἐπαγγελματικός προορισμός καί πνευματική ζωή, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὅταν οἱ πιστοί χρειαστεῖ νά φύγουν στήν ἔρημο..., Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 8

319. Ποιος δεν αγαπά την Πατρίδα του;

Μια ερώτηση από τους ενορίτες : Ποιος δεν αγαπά την πατρίδα του;

Η απάντηση του ιερέα: Αυτός που εκπληρώνει τα καθήκοντά του νωχελικά, πρόχειρα, απρόσεκτα και αμελώς δεν αγαπά την Πατρίδα του. Αυτός που, στο βαθμό και τη δημόσια υπηρεσία του, σκέφτεται μόνο να εξασφαλίσει μια άνετη θέση, επιδιώκει την αυτοϊκανοποίηση και την ανύψωση πάνω από τους άλλους, επιδιώκει την ευτυχία και δεν σκέφτεται το καλό των άλλων. Αυτός που, από ιδιοτέλεια, προδίδει την αλήθεια, τη δικαιοσύνη και την αρετή, ενδίδει σε ψέματα και απάτη, και διώχνει ή καταστέλλει την αθωότητα, την εντιμότητα, την ευγένεια, την ευθύτητα και ούτω καθεξής, δεν αγαπά την Πατρίδα του και είναι εχθρός της.

320. Ποιος αγαπά την Πατρίδα του;

Μια ερώτηση από τους ενορίτες : Ποιος αγαπά την Πατρίδα του;

Η απάντηση του ιερέα: Αν αγαπάτε την Πατρίδα σας, προσπαθήστε να διατηρήσετε εκείνα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά με τα οποία οι πρόγονοί μας κέρδισαν ένα καλό όνομα στην ιστορία - αυτές τις ιερές πεποιθήσεις, τα ήθη και τα έθιμα που έκαναν τη χώρα μας σεβάσμια. Αγαπήστε την απλότητα, την ειλικρίνεια, τη γενναιοδωρία, την καλή φύση, την αφοσίωση στο θρόνο και την υπακοή στην εκκλησία για τα οποία ο ρωσικός λαός ήταν πάντα φημισμένος. Μην αποφεύγετε τις θρησκευτικές πεποιθήσεις με τις οποίες η Πατρίδα έβρισκε παρηγοριά σε περιόδους θλίψης και σώζονταν σε περιόδους εξωτερικών αντιξοοτήτων. Μην είστε ψυχροί και αδιάφοροι για εκείνες τις φιλοδοξίες και τις απαιτήσεις της Πατρίδας σας που προκύπτουν από την επίγνωση του λαού για τις αδυναμίες μας κ.λπ. Όποιος πληροί αυτές τις προϋποθέσεις αγαπά την Πατρίδα του.

Ὁ Χαρίλαος ποὺ ἤθελε νὰ γίνει Ἅγιος...Γέρων Εἰρηναῖος (Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου Πυργετοῦ): Θὰ ἤθελα πολὺ σύντομα νὰ σᾶς πῶ ἔτσι μιὰ μικρὴ ἱστορία, ἡ ὁποία ἔχει σχέση μὲ τὴ ζωή μου.

Ο Χαρίλαος που ήθελε να γίνει Άγιος...Γέρων Ειρηναίος ( Ιερά Μονή Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Πυργετού): Θα ήθελα πολύ σύντομα να σας πω έτσι μια μικρή ιστορία, η οποία έχει σχέση με τη ζωή μου.

Όταν ήρθα από το χωριό μου στη Λάρισα, ήμουν 2,5 χρονών, τον Αύγουστο του 1951. Ήρθαμε βράδυ και το πρωί όταν ξημέρωσε, είδα μια γιαγιά να περνάει τις γραμμές, γιατί εμείς το σπίτι μας ήταν μετά τις γραμμές, δηλαδή έξω από τη Λάρισα.Και είχε ένα παιδάκι από το χέρι της, το οποίο το όνομα ήταν Χαρίλαος.

Με αυτό το παιδάκι γνωριστήκαμε και γίναμε φίλοι. Και έτσι ήμασταν φίλοι και ο χρόνος περνούσε και φτάσαμε στα 16 μας χρόνια. Μαζί πηγαίναμε στο κατηχητικό, μας άρεσε, ήμασταν τακτικοί, αλλά εγώ την τελευταία χρονιά κάπου άρχισα να χαλαρώνω, γιατί άλλαξα σχολείο και βρήκα κάποιους άλλους φίλους.

Για να μην σας το πολυλογω, ο Χαρίλαος συνεχώς με κεντούσε να ξαναρχίσουμε μαζί τη χριστιανική ζωή, αλλά εγώ του έλεγα ότι δεν μ' αρέσει. Εσύ συνέχισε αφού σ' αρέσει αυτή η ζωή. Είπαμε κι άλλα πολλά, ήταν η τελευταία φορά που βρεθήκαμε στο Αλκαζάρ στη Λάρισα.

Ὅταν ὁ "σκοπὸς ἁγιάζει τα μέσα", "ἐξαγιάζεται" καὶ ἡ ὑποκρισία! (Σχόλιο σὲ ἄρθρο παπικοῦ «ἀρχιεπισκόπου»)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 26η Ιανουαρίου 2026

ΟΤΑΝ Ο «ΣΚΟΠΟΣ ΑΓΙΑΖΕΙ ΤΑ ΜΕΣΑ», «ΕΞΑΓΙΑΖΕΤΑΙ» ΚΑΙ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ!

(Σχόλιο σε άρθρο παπικού «αρχιεπισκόπου»)

Πάγια και διαχρονική τακτική του αιρετικού Παπισμού είναι, μιμούμενος το γνωστό ερπετό, τον χαμαιλέοντα, να αλλάζει συχνά πρόσωπο, να φορεί υποκριτικό προσωπείο ανάλογα με τις περιστάσεις. Κρύβει το αληθινό του πρόσωπο προκειμένου να αποκομίζει οφέλη, χωρίς να μετακινείται ουσιαστικά από τη δική του ταυτότητα και οντότητα.

Η ιστορία καταγράφει τις κατά καιρούς υποκριτικές του «προσαρμογές» στις πρόσκαιρες συγκυρίες: άλλοτε εμφανίζει το σκληρό και ανελέητο πρόσωπό του και άλλοτε προσποιείται μια γελοία αγαθότητα. Όταν όμως οι περιστάσεις παρέλθουν και τα οφέλη αποκομιστούν, επανέρχεται στην πραγματικότητα· δεν διστάζει να αποκαλύψει τον αληθινό του χαρακτήρα και να φανερώσει τις καταχθόνιες επιδιώξεις του φραγκισμού: την ολοκληρωτική κατάληψη του κόσμου και την παπική παγκόσμια κυριαρχία υπό την εξουσία του δήθεν «θείω δικαίω αντιπροσώπου του Θεού στη γη», του «Πάπα».

Όποιος αμφιβάλλει για τα παραπάνω, ας ανατρέξει τόσο στη λεγόμενη «θεολογία» του Παπισμού όσο και στο ιστορικό του παρελθόν, για να διαπιστώσει ότι ο Παπισμός δεν είναι παρά ένας παγκόσμιος πολιτικοοικονομικός οργανισμός με χριστιανικό προσωπείο. Η δομή του, άλλωστε, το αποδεικνύει περίτρανα: το Βατικανό υπήρξε και παραμένει από τον 9ο μ.Χ. αιώνα πρωτίστως κράτος. Ένα κράτος με όλες τις δομές ενός μεσαιωνικού απολυταρχικού μορφώματος: ισόβιο και αδιαμφισβήτητο ηγεμόνα τον «Πάπα», πρωθυπουργό, υπουργεία, υπουργούς, τράπεζες, οργανωμένη διπλωματία, πρεσβείες (νούτσιους), αστυνομία, στρατό κ.λπ. Η διεθνής κοινότητα, αποδεχόμενη τον «Πάπα» ως αρχηγό κράτους, του αποδίδει τιμές και ασυλίες και δέχεται τις πολιτικές του παρεμβάσεις, επιβεβαιώνοντας τον καθαρά κρατικό και κοσμικό χαρακτήρα του Παπισμού.

Τα τελευταία χρόνια, μέσα στη ραγδαία και δραματική μεταβολή των παγκόσμιων δεδομένων, ο Παπισμός, αδυνατώντας να επιβάλει το σκληρό, άτεγκτο και φιλοπόλεμο πρόσωπό του, «φόρεσε» το προσωπείο της «αγάπης», της «καταλλαγής» και του «ειρηνιστή», επιδιώκοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στα σύγχρονα παγκόσμια τεκταινόμενα. Καθώς δεν μπορεί πλέον να διεκδικήσει απροκάλυπτα την παγκόσμια πολιτική και οικονομική κυριαρχία, περιορίζεται στη διεκδίκηση της θρησκευτικής–πνευματικής εξουσίας επί της ανθρωπότητας, φιλοδοξώντας να καταστήσει τον «Πάπα» θρησκευτικό ηγέτη ολόκληρου του κόσμου, ανεξαρτήτως πίστεως.

Οἱ τρεῖς Ἱεράρχαι – Μία σύντομος ἀπάντησις εἰς τοὺς κατηγόρους τους

Οἱ τρεῖς Ἱεράρχαι – Μία σύντομος ἀπάντησις εἰς τοὺς κατηγόρους τους

Τοῦ κ. Ἀνδρέου Κεφαλληνιάδη, Δασκάλου

Μέσα στὴ θύελλα τῆς ἀμφισβήτησης καὶ τῆς ἀπόπειρας ἀποδόμησης τῶν ἐθνικῶν καὶ θρησκευτικῶν ἀξιῶν, δὲν ξέφυγε οὔτε ἡ προσωπικότητα τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, τοὺς ὁποίους τιμᾶ ἡ Ἐκκλησία μας στὶς 30 Ἰανουαρίου. Ἐνοχλεῖ μερικοὺς ἡ καθιέρωση τῆς μνήμης καὶ τοῦ ἔργου τους ὡς σχολικῆς ἑορτῆς καὶ ὡς προστατῶν τῶν γραμμάτων καὶ τῆς παιδείας. Προκειμένου λοιπὸν νὰ προσβάλουν μέ κάθε τρόπο τὸν ἑορτασμό τους ἀπὸ τὴν σχολικὴ κοινότητα, δὲν διστάζουν νὰ τοὺς παρουσιάσουν ἀκόμα καὶ ὡς…ἀνθέλληνες!

Ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ ἀποτελεῖ κοινὴ παραδοχὴ ὅλων τῶν σοβαρῶν μελετητῶν τοῦ ἔργου τους, εἶναι ἡ προσφορά τους στὴ συμφιλίωση Χριστιανισμοῦ καὶ Ἑλληνισμοῦ. Κι αὐτό, διότι πρὶν ἀπὸ αὐτούς, ὑπῆρχε διαμάχη ἀνάμεσα σὲ αὐτὰ τὰ δύο μεγέθη ἐκείνη τὴν ἐποχή. Οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες μελετώντας προσεκτικὰ τὰ κείμενα τῶν ἀρχαίων, ἀνακαλύπτουν ὅτι ἐκτὸς ἀπὸ τὶς ἀντιθέσεις, ὑπάρχουν καὶ πολλὰ στοιχεῖα τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς σκέψης ποὺ περιέχουν ἰδέες σύμφωνες μὲ τὴ χριστιανικὴ πίστη. Γιὰ τὸ λόγο αὐτό, ἐκφράζονται σὲ πολλὰ σημεῖα τῶν ἔργων τους μὲ λόγια ἐπαινετικὰ γιὰ τὰ ἔργα τῶν Ἑλλήνων, ἀνοίγοντας τὸ δρόμο, γιὰ νὰ ἀναζητήσουν καὶ νὰ βροῦν οἱ Χριστιανοὶ μέσα στὰ ἔργα αὐτά, ἀξίες καὶ πρότυπα ἀρετῆς, ἀνάλογα μὲ τὰ δικά τους.

Ὁμολογία ἢ αἵρεση; Ἡ στάση τοῦ Μητροπολίτη Πάφου Τυχικοῦ ὑπό το φῶς τῆς Ὀρθόδοξης Παράδοσης

Ομολογία ή αίρεση;

Η στάση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού υπό το φως της Ορθόδοξης Παράδοσης

Σε περιόδους εκκλησιαστικής σύγχυσης, η Ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας διδάσκει ότι η αλήθεια δεν αποκαλύπτεται πάντοτε μέσα από θορυβώδεις δηλώσεις, αλλά συχνά μέσα από τη σιωπηλή ομολογία, την υπομονή και τη σταθερότητα στην Παράδοση. Σήμερα, η περίπτωση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού φέρνει εκ νέου στο προσκήνιο ένα παλαιό, αλλά πάντοτε επίκαιρο ερώτημα:

είναι αιρετικός εκείνος που αντιστέκεται στον οικουμενισμό και αρνείται τις συμπροσευχές με αιρετικούς ή μήπως αιρετική είναι η αλλοίωση της εκκλησιολογικής συνείδησης;

…………………………………..


Η εύκολη χρήση του όρου «αίρεση»

Στον σύγχρονο εκκλησιαστικό λόγο παρατηρείται ένα επικίνδυνο φαινόμενο: ο όρος «αίρεση» να χρησιμοποιείται όχι ως δογματικός χαρακτηρισμός, αλλά ως μέσο εκφοβισμού ή φίμωσης. Όμως η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι απολύτως σαφής:

Ἡ Ὑποδοχὴ τοῦ Κυρίου.

Η Υποδοχή του Κυρίου

 «Ας αγαπάμε όλους τους ανθρώπους, ας συγχωρούμε όσους μας αδικούν και ας προσευχόμαστε αδιάλειπτα στην εκκλησία και στο σπίτι, γιατί η προσευχή είναι η σκάλα που ανεβάζει τον άνθρωπο στον ουρανό και κατεβαίνει στην καρδιά ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα. Τότε ας ταπεινωθούμε, γιατί ο Θεός δίνει χάρη στους ταπεινούς, και ας κάνουμε τους εαυτούς μας άξιους του Σώματος και του Αίματος του Κυρίου, γιατί μέσα από όλα αυτά γινόμαστε ζωντανές εκκλησίες του Αγίου Πνεύματος και φορείς του Θεού, δηλαδή, θεοφορία.

Δὲν εἶναι ἀπολύτως ἀπαραίτητο νὰ σπουδάσεις θεολογία.

«Δεν είναι απολύτως απαραίτητο να σπουδάσεις θεολογία. Είναι απλώς θέμα καρδιάς που χτυπάει προς τον Θεό, συνεχώς. Μια κατάσταση να θεωρείς τον εαυτό σου πάντα κοντά στον Θεό και τον Θεό πάντα κοντά σου.» 

Αρχιμανδρίτης Αρσένιος Παπατσόκ

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/01/blog-post_359.html

12 Φεβρουαρίου. Μελετίου Ἀντιοχείας (†381). Χρίστου νεομάρτυρος τοῦ κηπουροῦ (†1748). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Πέμπτης λε΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Α´ Ἰω. δ´ 20 - ε´ 20).

Α Ιω. 4,20          ἐάν τις εἴπῃ ὅτι ἀγαπῶ τὸν Θεόν, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῇ, ψεύστης ἐστίν· ὁ γὰρ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν ὃν ἐώρακε, τὸν Θεόν ὃν οὐχ ἑώρακε πῶς δύναται ἀγαπᾶν;

Α Ιω. 4,20                Εάν όμως κανείς πη ότι αγαπώ τον Θεόν και συγχρόνως μισή τον αδελφόν του, είναι ψεύστης. Διότι εκείνος που δεν αγαπά τον αδελφόν του, τον οποίον είδε και βλέπει κάθε ημέραν, πως είναι δυνατόν να αγαπά τον Θεόν, τον οποίον ποτέ δεν έχει ίδει·

Ἀποκρίσεις πρός ἡσυχαστές πατέρες, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις), τόμος Α', , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκρίσεις πρός ἡσυχαστές πατέρες, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις), τόμος Α', 10-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com