Ἐπιτρέπει ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ ἕως 3 γάμους; , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὁ λόγος τοῦ Μ. Βασιλείου γιά ὅσους πόρνευσαν πρό γάμου , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Τό δαιμονικό κίνημα τοῦ φεμινισμοῦ , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

«Μιὰ ἐπίσκεψη στὸ Ἅγιον Ὅρος...»

«ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ…»

Στέφανος Κισιώτης

Είναι αλήθεια ότι πολλοί επισκέπτονται το Άγιον Όρος. Κάθε επίσκεψη είναι καλή και ωφέλιμη. Αφήνει ένα ιδιαίτερο αποτύπωμα στον επισκέπτη.

Οι επισκέπτες είναι δυο ειδών. Όσοι πηγαίνουν και επιστρέφουν στον κόσμο και όσοι πηγαίνουν και μένουν εκεί…

Αυτοί που μένουν, αφιερώνονται δια βίου εκεί, ως μοναχοί, στο Περιβόλι της Παναγίας. Σε όσους μείνουν εκεί δημιουργείται μια αλλοίωση μέσα τους, μικρή ή μεγάλη. Αυτή εξαρτάται από, την προαίρεση, τη διάθεση, την επιθυμία, τη λαχτάρα, την αναζήτηση, την ανησυχία μπροστά στα απλά και τα δύσκολα που θέτει, πρώτα και κύρια στον εαυτό του, και ταυτόχρονα από το πόσο αφίεται στα χέρια του Χριστού, της Παναγίας και τελικά του γέροντά του στον οποίο έχει εμπιστευθεί τον εαυτό του.

Όποιος γίνεται μοναχός, αφιερώνεται, «για να βρει την ψυχή του». Έχει μπροστά του ένα δρόμο με αγώνα και εκπλήξεις. Ξεκινώντας από την υπακοή, την προσευχή, την άσκηση, την μελέτη, την εργασία στο κοινόβιο, την απόταξη από όλα και κυρίως από το «Εγώ» του, από τον εαυτό του και το προσωπικό του θέλημα, για να φτάσει μέσα από την ασκητική ζωή, στην κάθαρση από τα πάθη, στον φωτισμό της Χάριτος και τελικά στη Θέωση… Αυτό θα συμβεί, μέσα από πολλά «σημαντικά» και «ασήμαντα», αφού έχει παραδώσει τον εαυτό του στον Χριστό, δια του γέροντά του και έχει ξανοιχτεί στο «μέγα πέλαγος» της μοναστικής ζωής.

Παρηγοριά στην «δια βίου» εν Χριστώ «εκπαίδευση» θα βρει στη λατρευτική – μυστηριακή ζωή και στην ενίσχυση κυρίως της Θεοτόκου, η οποία πάντοτε είναι σταθερή και σωτήρια σ’ αυτή «την πάλη με τον Θεό»… Στο τέλος πρέπει να νικήσει το ανθρώπινο θέλημά του που αντιστέκεται πεισματικά στο λόγο του Θεού και στην εν Χριστώ ζωή. Κι όπως λέει ο καρδιογνώστης απόστολος Παύλος, «ου γαρ ό θέλω τούτο πράσσω, αλλ’ ό μισώ, τούτο ποιώ»(Ρωμ.7,15).

Αυτός ο αγώνας των μοναχών είναι ατέλειωτος. Αλλά είναι ο μοναδικός προς τη Θεογνωσία ως βίωμα, ως εμπειρία. Και όσο ο μοναχός πλησιάζει δια της Χάριτος στην φανέρωση και αποκάλυψη του Θεού, το γεγονός της Θεοφάνειας που μπορεί να «γευτεί» - να βιώσει, δεν είναι το τέρμα, γιατί η παρουσία του Θεού είναι απέραντη, ατέλεστη και διαρκώς υπάρχει κι άλλο, κι άλλο και η πορεία τον οδηγεί «από δόξης εις δόξαν»(Β΄Κορ. 3,18), από έκπληξη σε έκπληξη… Και πάντα υπάρχει μια νέα αρχή κι ένα τέλος ατέλεστο… Πόσες δυνάμεις, πόση αγάπη, πόσο έρωτα πρέπει να διαθέτει ο κάθε μοναχός, ο κάθε άνθρωπος τελικά; Ο Θεός τα θέλει όλα δικά Του!! Πρόκειται για γεγονός ανερμήνευτο. «Τις έγνω νουν Κυρίου»;(Ρωμ. 11,34). Μόνον η Χάρις που «αναπληροί τα ελλείποντα» έρχεται και δυναμώνει και ενισχύει τον άνθρωπο, τον αφιερωμένο, τον κάθε πιστό, και αυτός εν Χάριτι πορεύεται… Αυτός λέει, «ναι, Κύριε» και «του Θεού συνεργούντος», φτάνει στο άφθαστο…

Μία ἔγκυος. Ἄγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΜΙΑ ΕΓΚΥΟΣ.ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ.

Μαρτυρία ανώνυμης μοναχῆς. 

Μοῦ ἔλεγε: «Μία ἔγκυος δέν πρέπει ποτέ νά µαλώσει µέ τόν ἄντρα της, οὔτε νά ἔχει άρνητικά συναισθήματα, γιατί μυστικά μεταφέρονται στό ἔμβρυο. Οἱ ἔγκυες γυναῖκες πρέπει νά χαϊδεύουνε τήν κοιλιά τους καί νά προσεύχονται, διότι τό ἔμβρυο τά νιώθει καί τά καταλαβαίνει ὅλα, Ἀκούει τίς προσευχές καί ἡ ψυχή του ἁγιάζεται!». Προσωπικά γνωρίζω µία μητέρα πού, καθ’ ὅλη τή διάρκεια τῆς ἐγκυμοσύνης, ἔκανε καθημερινά τήν Παράκληση τῆς Παναγίας καί µετά ἔλεγε τήν εὐχή.

Πῶς τὸ καθεστὼς τοῦ Κιέβου καταστρέφει τὴν κανονικὴν Ἐκκλησίαν

Πῶς τὸ καθεστὼς τοῦ Κιέβου καταστρέφει τὴν κανονικὴν Ἐκκλησίαν*

Τῆς κ. Ἴννας Κουτσερόβα

Ἐνῶ ἡ προσοχὴ τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης εἶναι στραμμένη στὶς γραμμὲς τοῦ μετώπου, ὅπου κρίνεται ἡ τύχη ἐδαφῶν, ἕνα ἄλλο δρᾶμα, ὄχι λιγότερο ἔντονο, ἐκτυλίσσεται στὸ ἐσωτερικό τῆς οὐκρανικῆς κοινωνίας — ἕνα δρᾶμα πίστεως καὶ συνειδήσεως. Τὰ τελευταῖα χρόνια, ἡ Οὐκρανία ἔχει καταστεῖ πεδίο μίας πρωτοφανοῦς ἐπίθεσης ἐναντίον θεμελιωδῶν δικαιωμάτων.

Ἡ Οὐκρανικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία (UOC) — ἡ μεγαλύτερη θρησκευτικὴ ὁμολογία τῆς χώρας, ἡ ὁποία ἑνώνει ἑκατομμύρια πιστοὺς — ἔχει βρεθεῖ στὸ στόχαστρο τοῦ καθεστῶτος τοῦ Κιέβου. Αὐτὸ ποὺ ξεκίνησε ὡς πολιτικὴ πίεση ἐξελίχθηκε σὲ μία συνολικὴ κρατικὴ ἐκστρατεία μὲ στόχο τὴν ἐξάλειψη τῆς κανονικῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τὴν ἐκτόπισή της ἀπὸ τὴ θρησκευτικὴ ζωὴ τῆς χώρας.

Πληροφοριακὴ τρομοκρατία

Μ ία εὐρεῖα ἐκστρατεία δυσφήμησης ἔχει ἐξαπολυθεῖ κατὰ τοῦ κλήρου τῆς UOC. Ἐπὶ χρόνια, οἱ ἀρχὲς καὶ τὰ μέσα ἐνημέρωσης ποὺ βρίσκονται ὑπὸ τὸν ἔλεγχό τους παρουσιάζουν κληρικοὺς ὡς «συνεργοὺς τοῦ ἐχθροῦ». Τὰ κοινωνικὰ δίκτυα καὶ οἱ ἐπίσημες ἀνακοινώσεις ἔχουν κατακλυστεῖ ἀπὸ κατηγορίες: ἐφημέριοι καὶ ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας κατηγοροῦνται γιὰ ἐσχάτη προδοσία χωρίς νὰ παρουσιάζονται οὐσιαστικὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα.

Ἡ Ὑπηρεσία Ἀσφαλείας τῆς Οὐκρανίας (SBU) καὶ ἡ ἀστυνομία ἔχουν ἐπανειλημμένα προβάλει ἰσχυρισμοὺς ὅτι σὲ ναοὺς δῆθεν βρίσκονται ὅπλα, πυρομαχικὰ καὶ ἐφόδια ποὺ προορίζονται γιὰ τὸν ρωσικὸ στρατό. Οἱ κατηγορίες αὐτὲς ἐξυπηρετοῦν ἕνα μόνο σκοπό: νὰ δικαιολογήσουν ἐνώπιον τῆς κοινῆς γνώμης τὴ βίαιη κατάληψη ναῶν καὶ τὴ μετέπειτα «μεταβίβασή» τους στὴ σχισματικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας (OCU), ἡ ὁποία δημιουργήθηκε μὲ ἐνεργὸ συμμετοχὴ τοῦ κράτους.

Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς – Οἱ Οἰκουμενικὲς Σύνοδοι

ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΣΕΛΙΕ (ΠΟΠΟΒΙΤΣ)

ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ «ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ:

ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΙ

Η αυτοσυνειδησία της Εκκλησίας του Χριστού είναι κατά βάθος πάντοτε καθολική, διότι είναι πάντοτε θεανθρώπινη [[Ο άγιος Ιουστίνος εδώ με τον όρο «καθολική» δεν εννοεί φυσικά «ρωμαιοκαθολική», αλλά «οικουμενική, ολόκληρη και πλήρης, που εκφράζει το σύνολο της Εκκλησίας και την ενότητα όλων των μελών της εν Χριστώ». Επειδή κεφαλή της Εκκλησίας είναι ο Θεάνθρωπος Χριστός, η ζωή της δεν περιορίζεται σε τόπο, έθνος, εποχή ή ομάδα ανθρώπων. Αγκαλιάζει το όλον, και κάθε αληθινό μέλος της μετέχει σε αυτήν την ενότητα και πληρότητα. Δεν αντιλαμβάνεται τον εαυτό της ως ένα τοπικό, εθνικό ή μεμονωμένο ανθρώπινο σχήμα, αλλά ως ολόκληρη την Εκκλησία του Χριστού, μέσα στην οποία υπάρχει η πληρότητα της θεανθρώπινης ζωής και αλήθειας]]. Ο Θεάνθρωπος Χριστός αποτελεί την ουσία και την εγγύηση του ενιαίου και μοναδικού χαρακτήρα της εκκλησιαστικής αυτοσυνειδησίας, αφού Αυτός είναι η μοναδική Κεφαλή της Εκκλησίας. Τα πάντα στην Εκκλησία είναι καθολικά: το φρόνημα, η καρδιά, η συνείδηση, η βούληση, η ζωή, η προσευχή, το κάθε ιερό μυστήριο και η κάθε αγία αρετή[[Και εδώ ο άγιος Ιουστίνος χρησιμοποιεί το επίθετο «καθολικά» ακριβώς με την ίδια έννοια. Δεν εννοεί απλώς ότι όλα αυτά υπάρχουν «σε όλη την Εκκλησία», αλλά ότι καθένα από αυτά μετέχει στην ολότητα, στην ενότητα και στην πληρότητα του θεανθρώπινου σώματος της Εκκλησίας. Εννοεί ότι τίποτε μέσα στην Εκκλησία δεν είναι απομονωμένο ή ατομικό. Το φρόνημα του πιστού είναι εκκλησιαστικό φρόνημα· η προσευχή του εντάσσεται στην προσευχή ολόκληρης της Εκκλησίας· τα Μυστήρια δεν είναι ατομικές πράξεις αλλά γεγονότα του όλου Σώματος· ακόμη και η αρετή του κάθε μέλους βιώνεται εν Χριστώ και σε κοινωνία με ολόκληρο το εκκλησιαστικό σώμα.]]. Τούτον τον ευαγγελισμό εκφράζει, θεοπνεύστως, ο Απόστολος Παύλος λέγοντας: «Ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν(:Εμείς έχουμε τον νου και την σκέψη του Χριστού)» [Α΄ Κορ. 2, 16]. Αυτή η ολόπλευρη καθολικότητα αποκτά την δική της γλώσσα με τις Άγιες Οικουμενικές Συνόδους.

20 Ὀκτωβρίου. Ἀρτεμίου μεγαλομ. (†326), Ματρώνης ὁσίας τῆς Χιοπολίτιδος (†462), Γερασίμου ὁσίου τοῦ ἐν Κεφαλληνίᾳ (†1581). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τρίτης κα΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Κλσ. α΄ 1-3, 6-11).

Κολ. 1,1             Παῦλος, ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός,

Κολ. 1,1                      Εγώ ο Παύλος, ο οποίος είμαι Απόστολος του Ιησού Χριστού, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, και ο Τιμόθεος, ο πνευματικός αδελφός,

Κολ. 1,2             τοῖς ἐν Κολοσσαῖς ἁγίοις καὶ πιστοῖς ἀδελφοῖς ἐν Χριστῷ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Κολ. 1,2                     στους Χριστιανούς, τους στερεούς εν τη πίστει και αδελφούς εν Χριστώ, που κατοικούν εις τας Κολοσσάς, ευχόμεθα να σας δοθή χάρις και ειρήνη από τον Θεόν και Πατέρα μας και από τον Κυριον Ιησούν Χριστόν.

Ἡ διαφθορὰ δὲν ἀρχίζει στὸ ὑπουργικὸ γραφεῖο. Πρὶν διαφθαρεῖ τὸ κράτος, ἔχει ἀρχίσει νὰ διαφθείρεται ἡ συνείδηση

Η διαφθορά δεν αρχίζει στο υπουργικό γραφείο

Πριν διαφθαρεί το κράτος, έχει αρχίσει να διαφθείρεται η συνείδηση

Γεώργιος Αποστολάκης

Το πρωτοσέλιδο είναι από εκείνα που σε αναγκάζουν να σταθείς: «200 φορές μεγαλύτερη η διαφθορά από την εποχή του Τσοχατζόπουλου!».

Τη φράση είπε ο πρώην υπουργός Τάσος Γιαννίτσης, συγκρίνοντας τις διαστάσεις παλαιότερων υποθέσεων διαφθοράς με όσα εμφανίζονται σήμερα στη δημόσια ζωή. Δεν γνωρίζω αν το «διακόσιες φορές» μπορεί να αποτυπωθεί με την ακρίβεια ενός μαθηματικού μεγέθους. Ούτε έχει αυτό, κατά τη γνώμη μου, τη μεγαλύτερη σημασία.

Γιατί το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι βαθύτερο. Η διαφορά με το παρελθόν δεν είναι πλέον μόνο ποσοτική. Είναι ποιοτική.

Κάποτε, όταν μιλούσαμε για διαφθορά, ο νους πήγαινε σχεδόν αυτομάτως στον πολιτικό που χρηματίζεται, στον κρατικό αξιωματούχο που παίρνει τη «μίζα», στον επιχειρηματία που αγοράζει μια δημόσια σύμβαση, στον δημόσιο λειτουργό που εκμεταλλεύεται τη θέση του.

Σήμερα φοβάμαι ότι η διαφθορά έχει απλωθεί πολύ περισσότερο. Έχει γίνει τρόπος σκέψεως. Και αυτό είναι πολύ πιο επικίνδυνο.

Δεν αρχίζει η διαφθορά όταν κάποιος βάλει στην τσέπη εκατομμύρια από ένα δημόσιο έργο. Αρχίζει πολύ νωρίτερα. Αρχίζει τη στιγμή που ο άνθρωπος πείθει τον εαυτό του ότι μπορεί να πάρει κάτι που δεν του ανήκει, αρκεί να μη συλληφθεί.

Όταν ο εργαζόμενος διαχειρίζεται χρήματα του εργοδότη του και κρατάει «κάτι λίγο» για τον εαυτό του. Όταν ο συνεταίρος κρύβει έσοδα από τον συνέταιρό του. Όταν κάποιος εξαπατά τον φίλο του επειδή πιστεύει ότι «δεν θα το καταλάβει». Όταν το παιδί παίρνει κρυφά χρήματα από τον γονέα του. Όταν ο αδελφός αδικεί τον αδελφό στην κληρονομία. Όταν ο επαγγελματίας χρεώνει εκείνο που δεν προσέφερε. Όταν κάποιος χρησιμοποιεί μια γνωριμία για να αποκτήσει εκείνο που κανονικά ανήκει σε άλλον. Όταν ο πολίτης ζητά το «ρουσφέτι» και ύστερα καταγγέλλει το πελατειακό κράτος.

Μαζικὸς ἐξισλαμισμὸς τῆς Εὐρώπης

Μαζικὸς ἐξισλαμισμὸς τῆς Εὐρώπης

Τοῦ κ. Νικολάου Ρωμανοῦ, θεολόγου

Ξανὰ στὸ προσκήνιο παλαιότερες δηλώσεις τοῦ παπικοῦ ἐπισκόπου Ἀθανασίου Schneider, ὁ ὁποῖος κάνει λόγο γιὰ «εἰσβολὴ» καὶ «μαζικὸ ἐξισλαμισμὸ τῆς Εὐρώπης», μὲ ἀφορμὴ τὴ μεταναστευτικὴ κρίση στὴν Ἱσπανία.

Ὁ Schneider χρησιμοποιεῖ ἰδιαιτέρως σκληρὴ γλώσσα γιὰ τὸ μεταναστευτικὸ φαινόμενο, ἀπορρίπτοντας τὴν ἄποψη ὅτι ὅλοι ὅσοι εἰσέρχονται στὴν Εὐρώπη μποροῦν νὰ ἀντιμετωπίζονται ὡς πρόσφυγες.

«Αὐτὸ ποὺ βλέπουμε τώρα εἶναι μία εἰσβολή. Δὲν εἶναι πρόσ­φυγες — ὄχι — πρόκειται γιὰ μία εἰσβολὴ μαζικοῦ ἐξισλαμισμοῦ τῆς Εὐρώπης», δηλώνει χαρακτηριστικά.

 Ὁ παπικὸς ἐπίσκοπος προχωρεῖ ἀκόμη περισσότερο, ὑποστηρίζοντας ὅτι τὸ φαινόμενο συνδέεται μὲ μία παγκόσμια πολιτικὴ ἀτζέντα ἰσχυρῶν παραγόντων. Κατὰ τὸν ἴδιο, στόχος εἶναι ἡ πολιτιστικὴ καὶ θρησκευτικὴ ἀλλοίωση τῆς Εὐρώπης καὶ τελικῶς ἡ καταστροφὴ τοῦ Χριστιανισμοῦ στὴν εὐρωπαϊκὴ ἤπειρο.

Οἱ δηλώσεις αὐτὲς ἐ­πανῆλθαν στὸ προσκήνιο μετὰ τὰ γεγονότα στὴ Θέουτα, καθώς δεκάδες χιλιάδες μετανάστες ἐπιχείρησαν νὰ περάσουν στὸν ἱσπανικὸ θύλακα μέσα σὲ σύντομο χρονικὸ διάστημα, προκαλώντας μεγάλη πίεση στὶς τοπικὲς ἀρχὲς καὶ ἔνταση στοὺς δρόμους.

Ὁ καθένας μας μπορεῖ νὰ εἶναι ἕνα χαμόγελο τοῦ Θεοῦ γιὰ τοὺς ἀνθρώπους γύρω μας.- Πατέρας Θεόφιλος Παραϊάν

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/09/blog-post_543.html

Ἄρχιμ. Εἰρηναῖος Βαϊόπουλος, Πῶς συμπεριφερόμαστε μέσα στὸ Ναό;

Λίγα λόγια του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονή Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Πυργετού Λαρίσης, Αρχιμανδρίτου Ειρηναίου Βαϊοπούλου, στο τέλος της Θείας Λειτουργίας της Κυριακής 20 Σεπτεμβρίου 2026.

(youtube.com)
https://aktines.blogspot.com/2026/10/blog-post_679.html#more

«Ἀγαπητόν ποίμνιον φυλάξετε τόν ἑαυτόν σας» , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Πῶς ὁρίζεται ὁ φαῦλος, ὁ μοιχός, καί ὁ πόρνος -Ποιός ὁ νομιμοφανής σοδομισμός ἐντός τοῦ γάμου , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Πῶς ὁρίζεται ὁ φαῦλος, ὁ μοιχός, καί ὁ πόρνος -Ποιός ὁ νομιμοφανής σοδομισμός ἐντός τοῦ γάμου , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com