Ἔξοδος, κεφ.η', θ΄ καί ι΄. Ἡ 8η πληγή τοῦ Φαραώ 8-2-2026, Ἱερομ. Σαββα Ἁγιορείτου

 

Ὁ πολυτελῇς ἐνταφιασμός δέν εἶναι μικρή ζημιά γιά τήν ψυχή. Αὐτοί ποῦ ἀγαποῦν τόν Θεό, ἐπιθυμοῦν πάρα πολύ τόν ἄσημο καί ἄδοξο ἐνταφιασμό καί τόν προτιμοῦν, Εὐεργετινός Δ΄, Ὑπόθεση Λζ΄, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ὁ πολυτελῇς ἐνταφιασμός δέν εἶναι μικρή ζημιά γιά τήν ψυχή. Αὐτοί ποῦ ἀγαποῦν τόν Θεό, ἐπιθυμοῦν πάρα πολύ τόν ἄσημο καί ἄδοξο ἐνταφιασμό καί τόν προτιμοῦν, Εὐεργετινός Δ΄, Ὑπόθεση Λζ΄, 8-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ ἀνάγκη νά γίνουμε γνήσιοι χριστιανοί, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

π.Σεραφείμ Ζήσης, Οι Μασόνοι Πατριάρχες Ιωακείμ Γ΄ και Μελέτιος Μεταξάκης (Α΄)

π.Σεραφείμ Ζήσης, Οι Μασόνοι Πατριάρχες Ιωακείμ Γ΄ και Μελέτιος Μεταξάκης (Α΄) [ΒΙΝΤΕΟ 2019]

 

Ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι πορεία πρός τόν πνευματικό θάνατο, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι πορεία πρός τόν πνευματικό θάνατο, 8-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Στήν παραβολή τοῦ Ἀσώτου, Ἁγ. Γενναδίου Σχολαρίου, ( Κυριακή του Ἀσώτου), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Στήν παραβολή τοῦ Ἀσώτου, Ἁγ. Γενναδίου Σχολαρίου, 8-2-2026 ( Κυριακή του Ἀσώτου), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ παραβολή τοῦ Ἀσώτου, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος (Κυριακή του Ἀσώτου), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ παραβολή τοῦ Ἀσώτου, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος (Κυριακή του Ἀσώτου), 7-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἀποκρίσεις πρός ἡσυχαστές πατέρες, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά τόμος A', Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀποκρίσεις πρός ἡσυχαστές πατέρες, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις), τόμος A', 7-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 5

307. Πότε διαχωρίστηκε η Ρωμαϊκή Εκκλησία από τη Μία Ορθόδοξη Εκκλησία;

Η ερώτηση ενός ευγενή : Πότε διαχωρίστηκε η Ρωμαϊκή Εκκλησία από τη Μία Ορθόδοξη Εκκλησία;

Απάντηση από τον ιερέα. Μετά τις Επτά Οικουμενικές Συνόδους. Κατά την εποχή αυτών των συνόδων, η Εκκλησία ήταν Ορθόδοξη και σε ενότητα με την Παγκόσμια Εκκλησία. Και παρόλο που και οι επτά Οικουμενικές Σύνοδοι πραγματοποιήθηκαν στην Ανατολή, όπου βρέθηκαν οι πιο σοφοί και θεοφωτισμένοι πατέρες και δάσκαλοι της πίστης, οι ίδιοι οι επίσκοποι της Ρώμης , ή οι πάπες, παρευρέθηκαν και έστειλαν πρεσβευτές σε αυτές τις συνόδους , μαζί με επισκόπους άλλων εκκλησιών. Όπως και αυτοί, οι επίσκοποι της Ρώμης, μαζί με ολόκληρη την εκκλησία τους, δέχτηκαν υπάκουα και με αγάπη την ομολογία της πίστης και τα διατάγματα των Οικουμενικών Συνόδων. Αλλά λίγο μετά από αυτές τις συνόδους, και ακριβώς από τον ένατο αιώνα μετά τη γέννηση του Χριστού, οι πάπες και η εκκλησία τους άρχισαν να χωρίζονται, και από τον 11ο αιώνα, σχεδόν πλήρως χωρίστηκαν από τη Μία Παγκόσμια Εκκλησία. Έκτοτε, η Ρωμαϊκή Εκκλησία υπάρχει, αποστάτρια ή σχισματική. Ονομάζεται Ρωμαϊκή και Δυτική επειδή ο ηγέτης της, ο Πάπας, ζει στη Ρώμη, δυτικά του Ορθόδοξου κόσμου, όπου, δηλαδή, στη δύση, ζουν ως επί το πλείστον οι λαοί που παρασύρθηκαν από τη Ρώμη στο σχίσμα ή την αποστασία.

Παραμένοντας πιστή στη Μία Παγκόσμια Εκκλησία, η Ανατολική Εκκλησία θρήνησε πικρά τη ρωμαϊκή αποστασία, προτρέποντας συχνά και έντονα τον Πάπα και τους Ρωμαίους δασκάλους να επιστρέψουν στην προηγούμενη ενότητά τους. Αλλά αρνήθηκαν να συνέλθουν. Αντίθετα, το πνεύμα της αποστασίας εδραιωνόταν όλο και πιο βαθιά μέσα τους.

Συμπτώματα καὶ τεκμήρια τῆς σταδιακῆς μασονοποίησης τῆς Ἐκκλησίας (Β΄).

Η μασονία έχει τυλίξει σαν χταπόδι τα θεσμικά όργανα της Εκκλησίας της Ελλάδος. Στην συνέχεια της αποκαλυπτικής ομιλίας του π. Σεραφείμ (Ζήση) για την μασονοποίηση της Εκκλησίας (Α ΜΕΡΟΣ ΕΔΩ) θα ακούσετε μεταξύ των άλλων και για τον Αλέξανδρο Κατσιάρα, διευθυντή του ραδιοφωνικού σταθμού και διευθυντή των περιοδικών: ‘Εφημέριος’, ΄Θεολογία», ‘Εκκλησία’, ο οποίος γράφει στο βιβλίο του «Όταν ο θεός πεθαίνει»:

«Η Εκκλησία δεν είναι τίποτε άλλο παρά η εικόνα των εσχάτων μέσα στην ιστορία. Είναι η εικόνα της ερχόμενης Βασιλείας. Και την Βασιλεία του Θεού δεν την φέρνει κανένας πολύφερνος γαμπρός, ακόμα κι αν είναι ο πλέον αγιασμένος επίσκοπος, ή ο πλέον χαρισματούχος λαϊκός και κυρίως δεν την φέρνει με όσα κάνει, όσα λέει, με όσα γράφει με όσα διδάσκει, αλλά κυρίως με όσα δεν κάνει! Την φανερώνει (την Βασιλεία του Θεού) με όσους θεωρούν τον εαυτό τους σκύβαλα και νήπια, με εκείνους που παρ’ όλα αυτά δεν πιστεύουν ότι μπορεί να τους χωρίσει από τον Χριστό, ούτε διωγμός, ούτε θλίψη, ούτε στενοχώρια, ούτε μαρτύριο, ούτε φυλακή, ούτε χωρισμός Εκκλησίας από Κράτος ή Έθνος, ούτε κατάργηση του Σταυρού από τις όποιες σημαίες!, ούτε κατάργηση του όρκου από τα δικαστήρια, ούτε η υποχρεωτική επιβολή της καύσης του νεκρού σώματος -χιλιάδες αγίασαν επειδή τα σώματά τους τα έκαψαν-, ούτε κατάργηση του μαθήματος των Θρησκευτικών, ούτε η αποκαθήλωση των εικόνων από τις όποιες αίθουσες, ούτε η αντιμετώπιση από το κράτος της Εκκλησίας ως όποιας άλλης θρησκείας κλπ, παρά πιστεύουν ότι το μόνο που μπορεί να τους χωρίσει είναι η φιλαυτία. Απεναντίας, η επιμονή για την ύπαρξη και την διατήρηση όλων αυτών των παραπάνω καταστάσεων και άλλων παρόμοιων μπορεί ενδεχομένως να σηματοδοτεί ήδη τον χωρισμό μας από τον Χριστό και την Εκκλησία, όταν τουλάχιστον τα ανάγουμε σε αυτοσκοπό. Μόνο όταν πεθάνουν όλα αυτά σαν θεότητες που μας καταδυναστεύουν υπάρχει ελπίδα να συναντήσει κανείς τον όντως Θεό.»

Τὰ γνωρίσματα τῆς ἀληθινῆς μετανοίας, (Κυριακὴ τοῦ Ἀσώτου)

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου- συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 8η Φεβρουαρίου 2026

Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η δεύτερη Κυριακή του Τριωδίου, είναι η Κυριακή του ασώτου, επειδή ακριβώς η Εκκλησία μας αναγινώσκει την ημέρα αυτή την γνωστή σε όλους μας παραβολή του ασώτου. Η παραβολή αυτή, μπορούμε να πούμε ότι είναι συνέχεια της προηγουμένης, της παραβολής του Τελώνου και του Φαρισαίου, που ακούσαμε την προηγούμενη Κυριακή, διότι σ’ εκείνη μεν η Εκκλησία μας εισάγει στην συντριβή της καρδιάς και την συναίσθηση της αμαρτωλότητος, που είχε ο τελώνης, ως δύο απαραίτητα γνωρίσματα της αληθινής μετάνοιας, ενώ στη σημερινή μας παρουσιάζει την δύναμη της μετανοίας και το μέγεθος της ευσπλαγχνίας του Δεσπότου Χριστού. Αποτυπώνει με τον πλέον παραστατικό τρόπο την τραγωδία του κάθε ανθρώπου, που απομακρύνεται από τον Θεό και παραδίδεται στα πάθη και στις επιθυμίες του. Κορυφαίοι ερμηνευτές της Εκκλησίας μας παρατηρούν ότι πουθενά, σε καμιά άλλη παραβολή δεν παρουσιάζεται με τόση ένταση η κατάντια της αμαρτίας. Αλλά και σε καμιά άλλη δεν αποκαλύπτεται τόσο παραστατικά το μεγαλείο της άπειρης αγάπης του Θεού, ο Οποίος συγχωρεί τον αμαρτωλό, όσο πολλές και μεγάλες και αν είναι οι αμαρτίες του, αρκεί να μετανοήσει ειλικρινά και να επιστρέψει στον ουράνιο πατέρα.

Καινοφανὴς κακοδοξία ἡ ἀπομάκρυνση τοῦ Ἐσταυρωμένου.

Η απομάκρυνση του Εσταυρωμένου από το Ιερό Βήμα.

Η Παρουσία του Εσταυρωμένου Κυρίου ημών Ιησού Χριστού πίσω από την Αγία Τράπεζα αποτελεί παράδοση της Εκκλησίας μας. Ο μεγάλος ξύλινος Σταυρός με τον Εσταυρωμένο κατά την Μεγάλη Πέμπτη (ημέρα του Σταυρικού Πάθους του Κυρίου μας) βγαίνει έξω από το Ιερό Βήμα προς προσκύνηση και τιμή από το πλήρωμα της Εκκλησίας σύμφωνα με την παράδοση.

Την παράδοση αυτή, την επικύρωσε η Εκκλησία της Ελλάδος με σχετική απόφαση το 2025, ενώ αδιαμφισβήτητα ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί το έχουμε παραλάβει από τους σεβαστούς πατέρες μας και μεγαλώσαμε με την όψη του Εσταυρωμένου εντός του Ιερού Βήματος.

Τι σημαίνει ο Εσταυρωμένος για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς;

Ο Εσταυρωμένος είναι το σύμβολο της Ορθοδοξίας! Ο Απόστολος Παύλος διδάσκει ότι “έμεις κυρύσσομεν Χριστόν Εσταυρωμένον” (Α’Κορ. 1,23). Ο Άγιος Κύριλλός Ιεροσολύμων (+387) μας προειδοποιεί “να μην αρνηθούμε τον Εσταυρωμένο, γιατί θα έχουμε πολλούς να μας ελέγξουν γι’ αυτό” και ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (+390) μας δίνει αυστηρή προειδοποίηση ότι “όποιος δεν προσκυνεί τον Εσταυρωμένο, ανάθεμα είναι και κατατάσσεται μεταξύ των θεοκτόνων” (PG 37,180).

Ὁ Μακαριστός γέρων Εὐσέβιος Βίτης ἀναφέρει

" Άν μάθουμε κάτι συγκλονιστικό, ατύχημα, θεομηνία, καταστροφή, αρρώστιες, πολέμους, επιδημίες κλπ, άς κάνουμε γι αυτά μία προσευχή, π.χ κάθε μέρα νά κάνουμε τήν παράκληση στήν Παναγία γιά κάτι σuγκεκριμένο, σήμερα γιά τήν Κύπρο, αύριο γιά τήν Β.Ήπειρο, μεθαύριο γιά κάποιους αρρώστους, κλπ. Άς φροντίζουμε από καιρό σέ καιρό νά μαθαίνουμε άν κάποιοι πατριώτες είναι άρρωστοι πρό πάντων από τό εξωτερικό καί νά πηγαίνουμε νά τούς βλέπουμε.

Ὁ πατέρας Φιλόθεος Ζερβάκος

Παλαιά βελτιωμένη τεχνικά φωτογραφία από το τέλος λιτανείας μπροστά στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Λευκών.

Διακρίνονται ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Λογγοβάρδας όσιος πατέρας Φιλόθεος Ζερβάκος και ο τότε αρχιμανδρίτης Αμβρόσιος Σράμενας και μετέπειτα Μητροπολίτης Κιλκισίου πρώτα και έπειτα Παροναξίας.