ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ
ΟΙ ΟΜΙΛΙΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΚΑΤΕΒΑΣΜΑ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΣΑΣ
ΟΔΗΓΙΕΣ: ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ:
Δίπλα από το όνομα Κύριος Ιησούς Χριστός που υπάρχει ένα μικρό βελάκι , πατάμε εκεί και μας βγάζει διάφορες επιλογές από τις οποίες πατάμε το Download .
Και γίνεται η εκκίνηση να κατέβουν όλες οι ομιλίες.
Δευτέρα 25 Μαΐου 2026
25 Μαΐου. Ἡ γ΄ εὕρεσις τῆς τιμίας κεφαλῆς τοῦ Προδρόμου καὶ βαπτιστοῦ Ἰωάννου (850). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ Προδρόμου, Κυριακῆς ιε´ ἐπιστολῶν (Β´ Κορ. δ´ 6-15).
Β Κορ. 4,6 ὅτι ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Β Κορ. 4,6 Και τούτο, διότι ο Θεός, ο οποίος κατά τους χρόνους της δημιουργίας διέταξε να λάμψη φως αντί του σκότους που υπήρχε τότε, αυτός έλαμψεν εις τας καρδίας μας και τας εφώτισεν, όχι μόνον δια να γνωρίσωμεν ημείς, αλλά δια να μεταδώσωμεν και στους άλλους φωτεινήν και καθαράν την γνώσιν της δόξης του Θεού, η οποία δόξα εφανερώθη δια του Ιησού Χριστού.
Τί σημαίνει ἡ φράση «αἰωνία ἡ μνήμη»
Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς«Αἰωνία ἡ μνήμη» σημαίνει: αἰώνια νὰ ὑπάρχει ἡ μνήμη γιὰ σένα. Ἄκουσα μία φορὰ πὼς κάποιος στὸν ἐπικήδειο λόγο ἐπάνω ἀπὸ τὸ νεκρὸ φώναξε: «αἰωνία ἡ μνήμη σου στὴ γῆ!». Παραξενεύτηκα σὲ μία τόσο λανθασμένη ἑρμηνεία τῆς πίστης μας. Μὰ μπορεῖ κάτι νὰ εἶναι αἰώνιο στὴ γῆ, ὅπου ὅλα περνοῦν βιαστικὰ σὰν προσκεκλημένοι σὲ γάμο; Ὄντως, δὲν εὐχόμαστε στὸν νεκρὸ ἐντελῶς μηδαμινὸ πλοῦτο, ὅταν τοῦ εὐχόμαστε νὰ τὸν μνημονεύουν σ’ αὐτὸν τὸν κόσμο, ὁ ὁποῖος καὶ ὁ ἴδιος πλησιάζει στὸ τέλος του.Ἀλλὰ ἂς ποῦμε πώς τὸ ὄνομα κάποιου μνημονεύεται στὴ γῆ ἕως τὸ τέλος τοῦ χρόνου· τί κερδίζει αὐτὸς ἀπ’ αὐτό, ἐὰν ἡ μνήμη του στὰ οὐράνια ἔχει ξεχαστεῖ; Τὸ σωστὸ εἶναι νὰ ἐπιθυμοῦμε τὸ ὄνομα τοῦ νεκροῦ νὰ μνημονεύεται αἰώνια στὴν αἰωνιότητα, στὴν αἰώνια ζωὴ καὶ στὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Τοῦτο εἶναι καὶ τὸ νόημα τῶν λέξεων « αἰωνία σου ἡ μνήμη».
Διαβάζουμε στα Κείμενα τῶν Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου: «“Αν θέλη κάποιος νά ἔλθη πίσω Μου, ἂς ἀπαρνηθῆ τόν ἑαυτό του, ἄς πάρη τό σταυρό του καί ἄς Μέ ἀκολουθήση"(Μθ 16, 24).
Διαβάζουμε στα Κείμενα τῶν Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου: «“Αν θέλη κάποιος νά ἔλθη πίσω Μου, ἂς ἀπαρνηθῆ τόν ἑαυτό του, ἄς πάρη τό σταυρό του καί ἄς Μέ ἀκολουθήση"(Μθ 16, 24).Πῶς ἀλλιῶς ἀρνεῖται, ὅμως, τόν ἑαυτό του ὁ ἄνθρωπος, παρά μέ τό νά ἐγκαταλείψη τά θελήματά του τά φυσικά, ἀκολουθώντας τόν Κύριο; Γι' αὐτό τό λόγο τονίζει εἰδικῶς τά φυσικά θελήματα καί ὄχι τά παρά φύσιν.Διότι, ἄν κάποιος ἐγκαταλείψη τά παρά φύσιν, δέν ἀφήνει κάτι ἀπό τόν ἑαυτό του γιά τό Θεό, ἀφοῦ αὐτά δέν εἶναι δικά του. Ἐκεῖνος ὅμως, πού ἄφησε τά φυσικά του θελήματα, αυτός μαζί μέ τόν ἀπόστολο Πέτρο βροντοφωνάζει:
Ἁγίου Θεοφάνους τοῦ ῾Εγκλείστου. Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ.
Αγίου Θεοφάνους τοῦ ῾ΕγκλείστουΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝΜου γράφετε ὅτι δεχθήκατε χθές ἐπισκέπτες, ὅτι εἶχατε μιά έντονη συζήτηση μαζί τους, γιατί δέν πίστευαν στην ἀνάστασι τῶν νεκρῶν, καί ὅτι ἀπό τήν συζήτηση αυτή ταραχθήκατε ἐπειδή οἱ ἐπισκέπτες ἦσαν ἄνθρωποι καλοί.Αφιβάλλω ἂν ἦσαν πραγματικά καλοί, διότι τότε δέν θά ἔλεγαν ἀντίθετα ἀπ' αὐτά πού δίδαξε ὁ Κύριος. Ο Κύριος εἶπε: «Πορεύομαι... καί πάλιν ἔρχομαι» (Ἰωάν. ιδ' 3). Καί άκόμη: «Ἔρχεται ὥρα ἐν ᾗ πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις ἀκούσονται τῆςφωνῆς αὐτοῦ, καί ἐκπορεύσονται οἱ τά ἀγαθά ποιήσαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς, οἱ δέ τά φαῦλα πράξαντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως» (Ἰωάν. ε΄ 28-29).Δέν καθώρισε τόν χρόνον τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν, βεβαίωσε ὅμως μέ τόν θεῖο Του λόγο ὅτι ὁπωσδήποτε θά γίνη καί μάλιστα ξαφνικά: «Ὥσπερ ἡ ἀστραπή εξέρχεται ἀπό ἀνατολῶν καί φαίνεται ἕως δυσμῶν οὕτως ἔσται καί ἡ παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου... Φανήσεται τό σημεῖον τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῷ οὐρανῷ... καί ὄψονται τόν Υἱόν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπί τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ μετά δυνάμεως καί δόξης πολλῆς... Ὥσπερ δέ αἱ ἡμέρα τοῦ Νῶε, οὕτως ἔσται καί ἡ παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου. Ὥσπερ γάρ ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις ταῖς πρό τοῦ κατακλυσμού... ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθε Νώε εἰς τήν κιβωτόν, καί οὐ ἔγνωσαν ἕως ήλθεν ὁ κατακλυσμός καί ἦρεν ἅπαν τας, οὕτως ἔσται καί ἡ παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου...
Ἀναφέρει ὁ Ἅγ. Τύχων τοῦ Zadonsk:
Ἀναφέρει ὁ Ἅγ. Τύχων τοῦ Zadonsk:«Ὁ κηπουρός, ὅταν θέλη νά φυτεύση ἕνα δένδρο, τό δένει σέ πάσσαλο, πού εἶναι χωμένος στερεά μέσα στό χῶμα. Ἔτσι δέν ὑπάρχει κίνδυνος νά ξερριζώσουν τό δένδρο ὁ ἄνεμος καί οἱ μπόρες. Τό καθαρίζει ἐπίσης ἀπό τά περιττά καί ἄχρηστα κλαδιά, γιά νά μή τό βλάψουν καί τό ξηράνουν ὁλόκληρο. Κάντε καί ἐσεῖς τό ἴδιο γιά τά μικρά παιδιά σας.
Ὁ Ἅγιος Γέροντας π.Φιλόθεος Ζερβάκος στὸ ἅγιο Βῆμα τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Νεκταρίου βόρεια τῆς Μονῆς Θαψανῶν Πάρου.
Ο Άγιος Γέροντας π.Φιλόθεος Ζερβάκος στο άγιο Βήμα του Ιερού Ναού Αγίου Νεκταρίου βόρεια της Μονής Θαψανών Πάρου.Στον τόπο αυτό,υπήρχε ένα υποτυπώδες κελί στο οποίο διέμενε ο Άγιος Νεκτάριος όταν η Μονή Θαψανών ήταν μετόχι της Νέας Μονής Χίου. Ο Άγιος ερχόταν ως εκπρόσωπος της Μονής του, προκειμένου να φροντίζει τόσο το μετόχι όσο και τα λίγα κτήματα που υπήρχαν γύρω.
Διαπιστώνει ὁ Ἅγ. Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ:
Διαπιστώνει ὁ Ἅγ. Ἰγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ:«Όπως ὁ νεκρός δέν τό καταλαβαίνει ὅτι εἶναι νεκρός, ἔτσι καί ὅποιος ἔχει φρόνημα σαρκικό, δέν μπορεῖ νά καταλάβη, τί εἶναι ἡ ἀπώλεια. Καί ὅπως ἀκριβῶς δέν μπορεῖ νά καταλάβη τί σημαίνει ἀπώλεια καί νέκρωσι, ἔτσι δέν μπορεῖ νά καταλάβη καί ὅτι πρέπει νά ζωοποιηθῆ.
Κυριακή 24 Μαΐου 2026
«Ἡ δαιμονική μέθοδος τῆς συνυπάρξεως, τοῦ διαλόγου, τῆς διεισδύσεως καί τῆς ἀνατροπῆς» π. ἈΘανάσιος Μυτιληναῖος
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίουαπό τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς»με θέμα:«H ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΥΠΑΡΞΕΩΣ, ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ,ΤΗΣ ΔΙΕΙΣΔΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ»[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 17-11-1984][Σειρά Δ 24 Α+Β]Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ…Εάν ερωτήσετε, παιδιά, πώς κατάφερε ο διάβολος να μετακινήσει τους πρωτοπλάστους από τον Παράδεισον και να έχομε όλην αυτήν την περιπέτεια της ανθρωπίνης ιστορίας, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο διάβολος μετήλθε τέσσερα στάδια, τέσσερις φάσεις, για να το επιτύχει αυτό. Αυτές οι φάσεις είναι: Η συνύπαρξις, είναι ο διάλογος, είναι η διείσδυσις και η ανατροπή. Την ίδια μέθοδο ο διάβολος μετέρχεται όχι μόνον τότε, αλλά και πάντοτε, μέσα στην Ιστορία μέχρι σήμερα και μέχρι που να τελειώσει ο κόσμος. Την ιδία μέθοδο μετέρχεται ο διάβολος. Διότι θέλει να επιτύχει την ανατροπή του πλάσματος που λέγεται «άνθρωπος». Από φθόνο προς τον άνθρωπο ο διάβολος πάντοτε κινείται.Για να το δείτε αυτό όπως σας το είπα, θα σας διαβάσω μία πολύ μικρή περικοπή από το βιβλίο της «Γενέσεως» και θα το δείτε ανάγλυφο αυτό. Βέβαια, θα κάνομε την ανάλυση και θα το καταλάβετε καλύτερα. Στο τρίτο κεφάλαιο της «Γενέσεως» μάς σημειώνει ο Μωυσής: «Ὁ δὲ ὄφις ἦν φρονιμώτατος πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν ἐποίησε Κύριος ὁ Θεός. Καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί· τί ὅτι εἶπεν ὁ Θεός, οὐ μὴ φάγητε ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ παραδείσου; Καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ ὄφει· ἀπὸ καρποῦ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου φαγούμεθα, ἀπὸ δὲ τοῦ καρποῦ τοῦ ξύλου, ὅ ἐστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου, εἶπεν ὁ Θεός, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ, οὐ δὲ μὴ ἅψησθε αὐτοῦ, ἵνα μὴ ἀποθάνητε. Καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί· οὐ θανάτῳ ἀποθανεῖσθε· ᾔδει γὰρ ὁ Θεός, ὅτι ᾗ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, διανοιχθήσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ ἔσεσθε ὡς θεοί, γινώσκοντες καλὸν καὶ πονηρόν. Καὶ εἶδεν ἡ γυνή, ὅτι καλὸν τὸ ξύλον εἰς βρῶσιν καὶ ὅτι ἀρεστὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἰδεῖν καὶ ὡραῖόν ἐστι τοῦ κατανοῆσαι, καὶ λαβοῦσα ἀπὸ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ ἔφαγε· καὶ ἔδωκε καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς μετ᾿ αὐτῆς, καὶ ἔφαγον. Καὶ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν δύο, καὶ ἔγνωσαν ὅτι γυμνοὶ ἦσαν, καὶ ἔρραψαν φύλλα συκῆς καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς περιζώματα».Σ΄ αυτήν την μικρή περικοπή, παιδιά, είναι και περικλείεται ό,τι σας είπα. Δηλαδή πώς ακριβώς ο διάβολος εργάστηκε να εξώσει τους πρωτοπλάστους από τον Παράδεισον.
Ἀναφέρει ὁ Ἅγ. Τύχων τοῦ Zadonsk:
Ἀναφέρει ὁ Ἅγ. Τύχων τοῦ Zadonsk:
«Το τί κρύβεται μέσα στην καρδιά τοῦ ἀνθρώπου τό ἀποκαλύπτουν οἱ δοκιμασίες καί οἱ συμφορές.Ἡ δοκιμασία μοιάζει με εμετικό φάρμακο. Τί ὑπάρχει μέσα στο στομάχι τό φανερώνει ὁ ἔμετος· τί ὑπάρχει στόν ἄνθρωπο, ή δοκιμασία καί ἡ συμφορά τό γνωστοποιούν.Ὁ ἅγιος λόγος τοῦ Θεοῦ καί τά ἄλλα χριστιανικά βιβλία μᾶς φανερώνουν τή διεφθαρμένη φύση μας.Στούς πειρασμούς, ὅμως, καί στις συμφορές διαπιστώνουμε την κατάστασί μας ἄμεσα, προσωπικά, ἔμπρακτα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
