Τὸ Παπικὸ δόγμα περὶ τῆς «Ἀσπίλου Συλλήψεως τῆς Θεοτόκου» ὑπὸ τὸ πρίσμα τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας (Ἀπολογητικὴ καὶ θεολογικὴ προσέγγιση)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 7η Σεπτεμβρίου 2026

ΤΟ ΠΑΠΙΚΟ ΔΟΓΜΑ ΠΕΡΙ ΤΗΣ «ΑΣΠΙΛΟΥ ΣΥΛΛΗΨΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ

(Απολογητική και θεολογική προσέγγιση)

Στις 8 Σεπτεμβρίου η Εκκλησία μας εορτάζει με ιδιαίτερη λαμπρότητα την θεομητορική εορτή του Γεννεσίου της Θεοτόκου, η οποία αποτελεί και την απαρχή όλων των εορτών του ενιαυτού.

Σύμφωνα με την διδασκαλία της Εκκλησίας μας, η θαυματουργική σύλληψη, λόγω προχωρημένης ηλικίας των γονέων της της Θεοτόκου και η Γέννησή Της, αποτελούν και την απαρχή της υλοποιήσεως του θείου σχεδίου για την απολύτρωση του ανθρωπίνου γένους από την αιχμαλωσία του Σατανά, την δουλεία της αμαρτίας, την φθορά και το θάνατο. Η Θεοτόκος αποτελεί, από ανθρωπίνης πλευράς, το κύριο πρόσωπο, συμβάλλοντας καθοριστικά στο σχέδιο της Θείας Οικονομίας, για την υλοποίηση του θείου σχεδίου, να δεχτεί να γίνει η κατά σάρκα μητέρα του Υιού και Λόγου του Θεού, γενόμενη έτσι η νοητή γέφυρα, η οποία ένωσε το κτιστό με το άκτιστο, την γη με τον ουρανό, τον άνθρωπο με το Θεό.

Οι άγιοι και θεοφόροι Πατέρες, υπό την φώτιση του Παναγίου Πνεύματος, καθόρισαν με δογματική ακρίβεια την θέση της Θεοτόκου στο μυστήριο της Θείας Οικονομίας και αξιολόγησαν επακριβώς της υπέρτατη συμβολή Της για την Ενανθρώπιση του Θεού.

Και τούτο διότι εμφανίστηκαν κατά καιρούς διάφοροι αιρετικοί, οι οποίοι, προσπαθώντας να αλλοιώσουν την βιβλική και αγιοπατερική διδασκαλία της Εκκλησίας περί του Θείου Προσώπου του Χριστού, επεξέτειναν τις κακοδοξίες τους και προς το Πρόσωπο της Θεοτόκου. Γι’ αυτό το λόγο οι θείοι Πατέρες αποφάνθηκαν με συνοδικό τρόπο και όρισαν επακριβώς την περί της Θεοτόκου πίστη της Εκκλησίας.

Παρά ταύτα διάφοροι αιρετικοί συνέχισαν να προσβάλλουν το ιερό Πρόσωπο της Θεομήτορος, όπως οι αρνητές της Αγίας Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου (787), αρχικά οι αιρετικοί Φράγκοι και στη συνέχεια, τον 16ο αιώνα, οι Προτεστάντες, οι οποίοι, όχι μόνον δεν δέχονται να αποδώσουν τιμή σ’ Αυτήν, αλλά την έχουν υποβιβάσει με μια συνηθισμένη γυναίκα, αρνούμενοι την αειπαρθενία Της, ενώ οι πάτρωνες της Μεταρρύθμισης (Λούθηρος, κλπ) Την σέβονταν απολύτως.

Γιατί ἡ «λειτουργικὴ ὀρθότητα» ἐξαντλεῖται στὸν Ἐσταυρωμένο;

Ακούγεται ως επιχείρημα ότι Ο Εσταυρωμένος στην κεντρική Αγία Τράπεζα δεν αποτελεί την παλαιότερη μορφή της λειτουργικής τάξεως. Ας δεχθούμε ότι ιστορικά υπήρξαν διαφορετικές μορφές και διαφορετικές πρακτικές. Αλλά τότε γεννάται ένα ακόμη σοβαρότερο ερώτημα. Εάν η απόλυτη προσήλωση στην αρχαιότερη λειτουργική μορφή αποτελεί το κριτήριο, τότε γιατί αυτή η «λειτουργική ορθότητα» εξαντλείται επιλεκτικά Στον Εσταυρωμένο;

Ούτε τα τέμπλα υπήρχαν ανέκαθεν με τη σημερινή τους μορφή. Ούτε η διάταξη των Ιερών Ναών παρέμεινε απαράλλακτη μέσα στους αιώνες. Ούτε η εικονογραφική παράδοση είχε πάντοτε την ίδια μορφή. Ούτε τα άμφια των επισκόπων και των ιερέων είχαν πάντοτε τη σημερινή μορφή. Ούτε ο σάκκος, ούτε η μήτρα και τόσα άλλα στοιχεία της σημερινής εκκλησιαστικής τάξεως υπήρχαν εξαρχής με τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα.

Γιατί, λοιπόν, όταν φθάνουμε στον Εσταυρωμένο, ξαφνικά εμφανίζεται ως ύψιστη ανάγκη η επιστροφή σε κάποια παλαιότερη μορφή; Γιατί η λειτουργική ακρίβεια γίνεται τόσο αυστηρή ακριβώς απέναντι στον Εσταυρωμένο; Γιατί δεν εφαρμόζεται το ίδιο κριτήριο με την ίδια αυστηρότητα σε όλα τα στοιχεία της εκκλησιαστικής ζωής;

Διαμαρτυρία ΠΕΠΠ γιὰ τὶς καινοτομίες κατὰ τὴν τέλεση τοῦ Ἁγιασμοῦ στὰ σχολεῖα στὴν Μητρόπολη Νεαπόλεως & Σταυρουπόλεως.

Θεσσαλονίκη, 08/09/2026

Πανελλήνια Ένωση Πολιτών

για τα Παιδιά (ΠΕΠΠ ΑΜΚΕ)

pepp.hellas@gmail.com

ΠΡΟΣ:

Ι.Μ. Νεαπόλεως & Σταυρουπόλεως

Ιδ. Γραφείο Επισκόπου, Γραφείο Τύπου Μητρόπολης

Θέμα: Αγιασμός μαθητών, στα σχολεία, κατά την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.

Σεβασμιώτατε κ.κ. Βαρνάβα,

Η ΠΕΠΠ (Πανελλήνια Ένωση Πολιτών για τα Παιδιά) ως Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία (ΑΜΚΕ), και αναγνωρισμένη από το Ελληνικό Κράτος με σκοπούς παρέμβασης σε ζητήματα που αφορούν τις κοινωνίες παιδιών εντός και εκτός σχολικού περιβάλλοντος, τον πολιτισμό, τις τέχνες, την οικογένεια και τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, έχει γίνει αποδέκτης πολλών καταγγελιών για μη κανονικές ενέργειες από πλευράς της Μητρόπολής σας και κάποιων κληρικών της, σχετικά με τον τρόπο τέλεσης του Αγιασμού στα σχολεία κατά την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.

Συγκεκριμένα, οι διαμαρτυρίες μαθητών, γονέων, εκπαιδευτικών κ.λπ., που κι εσείς γνωρίζετε, αφορούν την αυθαίρετη μετάφραση της Ακολουθίας του Αγιασμού από την αρχαία ελληνική γλώσσα, στα νέα ελληνικά, χωρίς να έχει κοινοποιηθεί στον λαό καμία προηγούμενη Συνοδική έγκριση της Εκκλησίας της Ελλάδος -το αντίθετο μάλλον- :

Ἔχετε ἀκούσει ποτέ πολιτικούς νά μιλᾶνε γιά Χριστό;

❈ Ἔχετε ἀκούσει ποτέ πολιτικούς νά μιλᾶνε γιά Χριστό; Ὄχι. Γιά θεό μιλᾶνε, ἀλλά ποιόν θεό ἐννοοῦν;

Ἔχετε ἀκούσει μασόνους νά μιλᾶνε γιά Χριστό; Ὄχι, γιά θεό μιλᾶνε. Ποιόν θεό;

18 Σεπτεμβρίου. Εὐμενίου ἐπισκόπου Γορτύνης Κρήτης (ζ΄ αἰ.). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρασκευῆς ις´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ἐφεσ. α´ 7-17).

Εφ. 1,7              ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν ἀπολύτρωσιν διὰ τοῦ αἵματος αὐτοῦ, τὴν ἄφεσιν τῶν παραπτωμάτων, κατὰ τὸν πλοῦτον τῆς χάριτος αὐτοῦ,

Εφ. 1,7                       Πράγματι δια του Υιού του ελάβομεν και έχομεν την απελευθέρωσιν από την δουλείαν της αμαρτίας και την σωτηρίαν με το αίμα του, που εχύθη επάνω στον σταυρόν και εδόθη δια την εξαγοράν μας. Ελάβομεν έτσι και έχομεν την συγχώρησιν των αμαρτιών μας σύμφωνα με τον πλούτον της χάριτός του.

Ἀριθμοί κέφ. 27- 31, Ἡ ἀνάδειξη τοῦ Ἰησοῦ Ναυή- Διατάξεις λατρείας, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά)

Ἀριθμοί κέφ. 27- 31, Ἡ ἀνάδειξη τοῦ Ἰησοῦ Ναυή- Διατάξεις λατρείας, 20-6-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου (ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Οἱ δύο γεννήσεις- Τό Ἁγ. Βάπτισμα καί ἡ προαιώνια γέννηση τοῦ Υἱοῦ, Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου-Κυριακή πρό τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τ. Σταυροῦ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Οἱ δύο γεννήσεις- Τό Ἁγ. Βάπτισμα καί ἡ προαιώνια γέννηση τοῦ Υἱοῦ, Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου-Κυριακή πρό τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τ. Σταυροῦ, 12-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

«Κἀγὼ ἐὰν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς, πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν», Ν. Σωτηρόπουλου- Ἑρμηνεία στό κατά Ἰωάννην, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

«Κἀγὼ ἐὰν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς, πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν», Ν. Σωτηρόπουλου- Ἑρμηνεία στό κατά Ἰωάννην, 13-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου-Ὁμιλία σέ ἐπισκέπτες (Ὕψωσις τοῦ Τ. Σταυροῦ) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

«Οὕτω γάρ ἠγάπησεν ὁ Θεός τόν κόσμον, ὥστε τόν υἱόν αὐτοῦ τόν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτόν μή ἀπόληται, ἀλλ' ἔχη ζωήν αἰώνιον», Ν. Σωτηρόπουλου- Ἑρμηνεία στό κατά Ἰωάννην, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου-

«Οὕτω γάρ ἠγάπησεν ὁ Θεός τόν κόσμον, ὥστε τόν υἱόν αὐτοῦ τόν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτόν μή ἀπόληται, ἀλλ' ἔχη ζωήν αἰώνιον», Ν. Σωτηρόπουλου- Ἑρμηνεία στό κατά Ἰωάννην, 13-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου-Ὁμιλία σέ ἐπισκέπτες Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 

Ὁ χάλκινος ὄφις-Κυριακή πρό τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τ. Σταυροῦ, Θεοφάνους Κεραμέως Ἐπ. Ταυρομενίου, , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ χάλκινος ὄφις-Κυριακή πρό τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τ. Σταυροῦ, Θεοφάνους Κεραμέως Ἐπ. Ταυρομενίου, 12-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ

.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὁ Σταυρός, τό ἀληθινό καί μόνο καύχημά μας, Ἀρχιμ. Γ. Καψάνη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

«Αὕτη ἡμέρα Κυρίου, ἀγαλλιᾶσθε λαοί. Ἰδοὺ γὰρ τοῦ φωτὸς ὁ νυμφῶν καὶ ἡ βίβλος τοῦ λόγου τῆς ζωῆς ἐκ γαστρὸς προελήλυθε».

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου- συγγραφέως

Εν Θεσσαλονίκη τη 7η Σεπτεμβρίου 2026

Εορτάζει και πανηγυρίζει, αγαπητοί μου αδελφοί, σήμερα η αγία μας Εκκλησία την χαρμόσυνη και πανευφρόσυνη εορτή και πανήγυρη της γεννήσεως της μητρός του Κυρίου μας και μητέρας όλων μας, της Θεοτόκου Μαρίας. Ανέτειλε στον κόσμο αυτόν εκείνη, που με την σειρά της έφερε τον κόσμο τον ήλιο της δικαιοσύνης Χριστόν. Με την έλευσή της ο Θεός προαναγγέλει τα προοίμια της σωτηρίας του γένους των ανθρώπων.

Προκειμένου ο Θεός να πραγματοποιήσει το προαιώνιο σχέδιο της ενσάρκου θείας οικονομίας του έπρεπε να έρθει στον κόσμο το κατάλληλο εκείνο σκεύος της εκλογής, που θα αποτελούσε το άξιο κατοικητήριο και ναό της Θεότητός του. Το μέσο δηλαδή εκείνο, διά του οποίου θα εδανίζετο την ανθρώπινη φύση. Και η μόνη αξία για να δεχθεί μέσα της το πυρ της θεότητος, η μόνη αξία για να αποτελέσει την κλίμακα από την οποία θα κατέβαινε ο Θεός στη γή, ήταν η Θεοτόκος. Αφού λοιπόν ο Θεός κατασκεύασε πρώτα τον έμψυχο αυτόν ουρανό τον λογικό παράδεισο, τον θρόνον της Θεότητός του, την μακαρία Παρθένο, τότε ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, για να κατέβει στη γη, να προσλάβει την φύση μας μέσω της Θεοτόκου και να συναναστραφεί ως άνθρωπος ανάμεσα στους ανθρώπους.

Όπως όλα τα γεγονότα της ζωής της, έτσι και ο τρόπος της γεννήσεώς της ήταν υπερφυσικός και πέρα από τους νόμους της φύσεως. Οι γονείς της, Ιωακείμ και Άννα, δίκαιοι και ευσεβείς και ενάρετοι, ήταν ήδη περασμένης ηλικίας και δεν είχαν τέκνο. Επί πλέον η Άννα ήταν στείρα και η τεκνογονία ήταν αδύνατη και λόγω ηλικίας και λόγω στειρώσεως. Ωστόσο παρά το προχωρημένο της ηλικίας των δεν έπαυαν να παρακαλούν τον Θεόν με θερμές προσευχές να τους δώσει ο Θεός τέκνο και να πάρει από πάνω τους το όνειδος της ατεκνίας. Υποσχέθηκαν δε ότι αν φέρουν στον κόσμο παιδί, να το προσφέρουν ως αφιέρωμα σ’ Εκείνον.

Ἅγιοι Ἄγγελοι στόν οὐρανό

ΑΓΙΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ 

Μαρτυρία κυρίου ΓΕ, Δ. Πολιτικός μηχανικός, Ἀθήνα! 

Ημουν στήν ομάδα τῶν πολιτικῶν μηχανικῶν πού ἀνέλαβαν τὴ µελέτη καὶ ἐπίβλεψη στήν ἀνέγερση τῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου στό Μήλεσι,

Ἕνα βράδυ τοῦ 1985, ἐργαστήκαμε ἕως ἀργά καί, κατά τή 01:00 µετά τά μεσάνυχτα, πρίν πᾶμε γιά ὕπνο, αποφασίσαμε νά κάνουμε µία βόλτα στήν αὐλή. Ἠταν καλοκαίρι καί εἶχε ξαστεριά. Βλέπαμε καθαρά τόν ἔναστρο οὐρανό καί κατευθυνθήκαµε πρός τή νότια πλευρά τῶν Κελλιῶν, δηλαδή περίπου κάτω ἀπό τό μπαλκόνι τοῦ Κελλιοῦ τοῦ Ἁγίου.

Ημασταν τρία ἄτομα καί, καθώς δέν εἶχε τά δέντρα πού ἔχει σήµερα, κοιτούσαµε τόν οὐράνιο θόλο, γεμάτο µέ ἑκατοντάδες χιλιάδες λαμπερά ἀστέρια καί φωτεινούς ἀστερισμούς, Μικροί καί μεγάλοι ἀστέρες, ἀκανόνιστα ἁπλωμένοι ἀπό τό χέρι τοῦ Θεοῦ. Τότε ἀγαποῦσα καί μελετοῦσα τήν ἀστρονομία. Καθώς συζητούσαµε γιά αὐτή τή φανταστική ὀμορφιά, διακρίναµε τόν Ἅγιο νά ἔρχεται πρός τό µέρος µας καί ὅταν ἦρθε κοντά µας, πολύ γαλήνιος καί ἤρεμος, μᾶς ρώτησε:

“Τί κάνετε ἐσεῖς ἐδῶ ἔξω;

"Βλέπουμε τά ἀστέρια...

"Τά ἀστέρια,, Μόνο αὐτά βλέπετε;

“Τί ἄλλο νά δοῦμε µέσα στή νύχτα;

-Καλά, ὁ οὐρανός εἶναι γεμάτος µέ Ἁγίους καί Ἀγγέλους, δέν τούς βλέπετε;

Όχι, δέν βλέπουμε τίποτα.

«θέλετε νά τούς δεῖτε;

«Καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα» (Ἀπ. Παῦλος – Πράξ. 20, 30) Μέρος Α’

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Αναμφίβολα, στις Προφητείες (Παλαιάς και Καινής Διαθήκης) υπάρχει μια καταγραφή της πραγματικότητας, σε δυναμική αληθείας, ως κοινωνία μίας πληροφορίας που μεταφέρει τον άνθρωπο – κόσμο στη σκηνή του μελλοντικού επιστητού.

Ο ίδιος ο Κύριος χρησιμοποίησε (πολλές φορές) φράσεις προφητών και προφητικών ψαλμών. Παράδειγμα, όταν συνόδευε δύο μαθητές του προς Εμμαούς, τους ήλεγξε «ως ανοήτους και βραδείς τη καρδία του πιστεύειν επί πάσιν οις ελάλησαν οι προφήται» (Λουκ. 24, 25), δηλ. «ω ανόητοι και βραδείς την καρδίαν που δυσκολεύεστε να πιστεύετε εις όλα εκείνα που ελάλησαν οι προφήτες».

Και στη συνέχεια του ιερού κειμένου διαβάζουμε την ιεράρχηση, ταξινόμηση και την πνευματική παροχέτευση του νοήματος των γεγονότων της επί γης πορείας Του: ότι «ταύτα έδει παθείν τον Χριστόν. Και αρξάμενος από Μωυσέως και πάντων των προφητών διηρμήνευεν αυτοίς εν πάσαις ταις γραφαίς τα περί εαυτού» (Λουκ. 24, 27).

Στο εικοστό κεφάλαιο των Πράξεων (20, 30), ο Απ. Παύλος προφητικά προλέγει τη (διαχρονική) συστηματική προσπάθεια των αιρετικών να ποδηγετήσουν – αλλοιώσουν το υγιές φρόνημα του Σώματος της Εκκλησίας. Τα λόγια του Αποστόλου Παύλου προετοίμασαν την Εκκλησία και της έδωσαν δύναμη αντίστασης έναντι των αιρετικών στην πολυκύμαντη πορεία της μέσα στο χρόνο. Η Αποστολική συνείδηση εκφράσθηκε σε απόλυτη προφητική, εκκλησιαστική ποιμαντική, με το χαρακτηρισμό των αιρετικών ως «λύκους βαρείς» και ως «άνδρες λαλούντες διεστραμμένα»: «Εγώ γάρ οίδα τούτο, ότι εισελεύσονται μετά την άφιξίν μου λύκοι βαρείς εις υμάς μή φειδόμενοι του ποιμνίου· και εξ υμών αυτών αναστήσονται άνδρες λαλούντες διεστραμμένα του αποσπάν τους μαθητάς οπίσω αυτών διό γρηγορείτε, μνημονεύοντες ότι τριετίαν νύκτα και ημέραν ουκ επαυσάμην μετά δακρύων νουθετών ένα έκαστον» (Πράξ. 20, 29-31).