Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

ΟΙ ΟΜΙΛΙΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΚΑΤΕΒΑΣΜΑ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΣΑΣ





ΟΔΗΓΙΕΣ: ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ:

Δίπλα από το όνομα Κύριος Ιησούς Χριστός που υπάρχει ένα μικρό βελάκι , πατάμε εκεί και μας βγάζει διάφορες επιλογές από τις οποίες πατάμε το Download .
Και γίνεται η εκκίνηση να κατέβουν όλες οι ομιλίες.

Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026

21 Νοεμβρίου. † ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΜΑΡΙΑΣ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τῆς ἑορτῆς, 21 Νοεμβρίου (¨Εβρ. θ´ 1-7).

Εβρ. 9,1            Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας τό τε Ἅγιον κοσμικόν·

Εβρ. 9,1                     Λοιπόν η πρώτη διαθήκη, που εσυμβολίζετο από την σκηνήν του μαρτυρίου, είχε λατρευτικάς διατάξεις, όπως επίσης και το επίγειον θυσιαστήριον.

Εβρ. 9,2            σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται Ἅγια.

Εβρ. 9,2                    Διότι είχε κατασκευασθή το πρώτον τμήμα της σκηνής, όπου υπήρχε η επτάφωτος χρυσή λυχνία και η τράπεζα και οι άρτοι, τους οποίους απέθεταν επάνω εις αυτήν ως προσφοράν προς τον Θεόν. Και αυτό το πρώτον τμήμα της σκηνής, που εκλείετο προς την αυλήν με το πρώτον παραπέτασμα, ελέγετο Αγια.

Εβρ. 9,3            μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη Ἅγια Ἁγίων,

Εβρ. 9,3                    Εν συνεχεία δε προς τα Αγια υπήρχε δεύτερον εσωτερικόν καταπέτασμα, έπειτα από το οποίον ήτο το τμήμα της σκηνής, που ελέγετο Αγια Αγίων.

Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026

Ἡ μοναστική τάξη σέ ἕνα γυναικεῖο μοναστήρι -Περί γεροντολατρείας καί γεροντισμοῦ, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἀγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ. Ὁμιλία γιά τήν εἴσοδο στά Ἅγια τῶν Ἁγίων τῆς πανυπέραγνης Δέσποινάς μας Θεοτόκου

Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΣΤΑ ΑΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ

ΤΗΣ ΠΑΝΥΠΕΡΑΓΝΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΜΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Εάν το δέντρο αναγνωρίζεται από τον καρπό και το καλό δέντρο παράγει επίσης καλό καρπό[βλ. Ματθ.7,16: «Ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς. μήτι συλλέγουσιν ἀπὸ ἀκανθῶν σταφυλὴν ἢ ἀπὸ τριβόλων σῦκα;(: Από τη διαγωγή τους και τα έργα τους, που σαν καρπό παράγουν, θα τους μάθετε καλά. Μήπως μαζεύουν από τα αγκάθια σταφύλια ή από τους αγκαθωτούς θάμνους σύκα;)» και Λουκ.6,44: «Ἓκαστον γὰρ δένδρον ἐκ τοῦ ἰδίου καρποῦ γινώσκεται. οὐ γὰρ ἐξ ἀκανθῶν συλλέγουσι σῦκα, οὐδὲ ἐκ βάτου τρυγῶσι σταφυλήν(:Κάθε δέντρο διακρίνεται και αναγνωρίζεται εάν είναι καλό ή κακό από τον καρπό που βγάζει· διότι από αγκάθια δεν μαζεύουν ως καρπό σύκα, ούτε από βάτο τρυγούν ποτέ σταφύλι)»], η μητέρα της αυτοαγαθότητος, η γεννήτρια της αΐδιας καλλονής, πώς δεν θα υπερείχε ασυγκρίτως κατά την καλοκαγαθία από κάθε αγαθό εγκόσμιο και υπερκόσμιο; Διότι η δύναμη που καλλιέργησε τα πάντα, η συναϊδία και απαράλλακτη εικόνα της αγαθότητας, ο προαιώνιος και υπερούσιος και υπεράγαθος Λόγος, από ανέκφραστη φιλανθρωπία και ευσπλαχνία, για χάρη μας θέλησε να περιβληθεί τη δική μας εικόνα, για να ανακαλέσει τη φύση που είχε συρθεί κάτω στους μυχούς του άδη και να την ανακαινίσει, διότι είχε παλαιωθεί, και να την αναβιβάσει προς το υπερουράνιο ύψος της βασιλείας και θεότητός Του.

Για να ενωθεί, λοιπόν, με αυτήν καθ’ υπόσταση, επειδή χρειαζόταν σαρκικό πρόσλημμα και σάρκα νέα συγχρόνως και δική μας, ώστε να μας ανανεώσει από εμάς τους ίδιους, και επιπλέον χρειαζόταν και κυοφορία και γέννα σαν τη δική μας, τροφή μετά τη γέννα και κατάλληλη αγωγή, γινόμενος προς χάριν μας καθ΄όλα σαν εμάς, βρίσκει για όλα πρέπουσα υπηρέτρια και χορηγό αμόλυντης φύσεως από τον εαυτό της αυτήν την αειπάρθενη, η οποία υμνείται από εμάς και της οποίας σήμερα εορτάζουμε την παράδοξη είσοδο στα άγια των αγίων· διότι αυτήν προορίζει πριν από αιώνες ο Θεός για τη σωτηρία και αποκατάσταση του γένους και την εκλέγει ανάμεσα από όλους, όχι απλώς τους πολλούς, αλλά τους από τους αιώνες εκλεγμένους και θαυμαστούς και περιβόητους για την ευσέβεια και σύνεση, καθώς και για τα κοινωφελή και θεοφιλή συγχρόνως ήθη και λόγια και έργα.

Ἑορτή τῶν εἰσοδίων τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ [:Εβρ.9,1-7]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

[:Υπομνηματισμός των εδαφίων Εβρ.9,1-14]

«Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας τό τε Ἅγιον κοσμικόν· σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται Ἅγια. μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη Ἅγια Ἁγίων, χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ, ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης, ὑπεράνω δὲ αὐτῆς Χερουβὶμ δόξης κατασκιάζοντα τὸ ἱλαστήριον· περὶ ὧν οὐκ ἔστι νῦν λέγειν κατὰ μέρος(:Είχε βέβαια και η πρώτη Διαθήκη νόμους και λατρευτικές διατάξεις, καθώς κι ένα επίγειο θυσιαστήριο. Κατασκευάστηκε δηλαδή το πρώτο διαμέρισμα της σκηνής, μέσα στο οποίο υπήρχε η λυχνία και η τράπεζα της προθέσεως και οι άρτοι που τοποθετούνταν πάνω σ’ αυτήν ως προσφορά στον Θεό. Και το πρώτο αυτό διαμέρισμα της σκηνής λεγόταν «Άγια». Έπειτα, πίσω από το δεύτερο καταπέτασμα ήταν το μέρος της σκηνής που λεγόταν «Άγια Αγίων». Στα «Άγια των Αγίων» υπήρχε ένα χρυσό θυμιατήριο και η Κιβωτός της Διαθήκης, που ήταν γύρω –γύρω καλυμμένη με χρυσάφι απ’ όλες τις πλευρές της. Μέσα στην κιβωτό αυτή υπήρχε μια χρυσή στάμνα που περιείχε από το περίφημο μάννα, καθώς επίσης και η ράβδος του Ααρών που είχε βλαστήσει θαυματουργικά, και οι θεοχάρακτες πλάκες της Διαθήκης. Πάνω από την κιβωτό υπήρχαν δύο χρυσά Χερουβίμ ένδοξα, που ανάμεσά τους εμφανιζόταν και μιλούσε ο Θεός. Αυτά σκέπαζαν με τα φτερά τους και σκίαζαν το χρυσό κάλυμμα της κιβωτού που ονομαζόταν «Ιλαστήριο». Αλλά για όλα αυτά δεν είναι τώρα καιρός να μιλήσουμε με λεπτομέρειες)»[Εβρ.9,1-5]·[ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτου Τρεμπέλα].
Έδειξε ο Παύλος από τον ιερέα, από την ιεροσύνη και από τη διαθήκη ότι εκείνη επρόκειτο να έχει τέλος· το δείχνει πλέον και από τη μορφή της ίδιας της σκηνής. Πώς; Μιλώντας για «Ἅγια» και για «Ἅγια Ἁγίων». Τα «Ἅγια» δηλαδή είναι σύμβολο του προηγούμενου καιρού -γιατί τότε γίνονταν όλα με θυσίες-, ενώ τα «Ἅγια Ἁγίων» είναι σύμβολα τούτου του παρόντος καιρού. Ονομάζει «Ἅγια Ἁγίων» τον ουρανό, και το ίδιο και καταπέτασμα του ουρανού, και τη σάρκα που εισέρχεται στο εσώτερο του καταπετάσματος, δηλαδή μέσω του καταπετάσματος της σάρκας Αυτού. Αλλά καλό είναι να μιλήσουμε εξετάζοντας από την αρχή το χωρίο αυτό.

Ἡ Λειτουργία τῆς ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας καὶ οἱ ἐσφαλμένες θεολογικὲς προϋποθέσεις τοῦ παπικοῦ Πρωτείου

Εισήγηση του κ. Δημητρίου Τσελεγγίδη, Καθηγητή Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στην Ημερίδα της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς με Θέμα «‘'Πρωτείο'', Συνοδικότης & Ενότης της Εκκλησίας» Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, 28 Απριλίου 2010

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΣΦΑΛΜΕΝΕΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ ΠΡΩΤΕΙΟΥ

Θεολογική-αγιοπνευματική προσέγγιση

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
Η ε­νό­τη­τα της Εκ­κλη­σί­ας σε ό­λες τις εκ­δο­χές της – θε­σμι­κές η χα­ρι­σμα­τι­κές- έ­χει σα­φώς α­γι­ο­πνευ­μα­τι­κή βά­ση. Πα­ρέ­χε­ται μυ­στη­ρια­κώς, συν­τη­ρεί­ται ό­μως, κα­λι­ερ­γεί­ται και εκ­φαί­νε­ται κα­τε­ξο­χήν ευ­χα­ρι­στια­κώς.
Κα­ταρ­χήν, η ε­νό­τη­τα της Εκ­κλη­σί­ας, ως θε­με­λι­ώ­δης ι­δι­ό­τη­τά της, προ­κύ­πτει α­πό την ί­δια την ον­το­λο­γί­α της και εκ­φρά­ζει ι­δι­αι­τέ­ρως την αυ­το­συ­νει­δη­σί­α της, η ο­ποί­α δι­α­τυ­πώ­θη­κε ι­στο­ρι­κά κα­τά τον πλέ­ον ε­πί­ση­μο και α­δι­αμ­φι­σβή­τη­το τρό­πο στον Ό­ρο της Β΄ Οι­κου­με­νι­κής Συ­νό­δου (381), ο ο­ποί­ος α­πε­τέ­λε­σε και το Σύμ­βο­λο Πί­στε­ως της Εκ­κλη­σί­ας.
Στο ε­ξής, ο­μο­λο­γού­με δια του Συμ­βό­λου της Πί­στε­ως με κά­θε ε­πι­ση­μό­τη­τα, ό­τι πι­στεύ­ου­με «εις μί­αν, α­γί­αν, κα­θο­λι­κήν και α­πο­στο­λι­κήν Εκ­κλη­σί­αν». Αν ό­μως η Εκ­κλη­σί­α εί­ναι ΜΙΑ κα­τά το Σύμ­βο­λο της Πί­στε­ως, τό­τε με την συ­νε­πή εκ­κλη­σι­ο­λο­γι­κή έν­νοι­α και κα­τά κυ­ρι­ο­λε­ξί­α δεν μπο­ρούν να υ­πάρ­χουν ε­τε­ρό­δο­ξες εκ­κλη­σί­ες, αλλά ούτε μητέρες, αδελφές, θυγατέρες και εγγονές εκκλησίες. Η ΜΙΑ και μό­νη Εκ­κλη­σί­α, που ο­μο­λο­γού­με, εί­ναι η πνευ­μα­τι­κή μη­τέ­ρα ό­λων των με­λών της. Η ΜΙΑ Εκ­κλη­σί­α δη­λα­δή γεν­νά μυ­στη­ρια­κώς «δι’ ύ­δα­τος και Πνεύ­μα­τος» τα μέ­λη της, δε γεν­νά άλ­λες εκ­κλη­σί­ες. Οι κα­τά τό­πους Εκ­κλη­σί­ες α­πο­τε­λούν φα­νέ­ρω­ση της ΜΙΑΣ και μό­νης Εκ­κλη­σί­ας. Αυ­τό βε­βαι­ώ­νε­ται βι­βλι­κώς α­πό τον Α­πό­στο­λο Παύ­λο, ο ο­ποί­ος α­πευ­θυ­νό­με­νος π.χ. στους Κο­ριν­θί­ους γρά­φει: «τη Εκ­κλη­σί­α του Θε­ού τη ού­ση εν Κο­ρίν­θω»[1].
Α­πό τη δι­α­τύ­πω­ση του Συμ­βό­λου προ­κύ­πτει, ό­τι η ε­νό­τη­τα, ως θε­με­λι­ώ­δης ι­δι­ό­τη­τα του ε­νός, στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση ως η ι­δι­ό­τη­τα της ΜΙΑΣ Εκ­κλη­σί­ας, εί­ναι το α­σφα­λές δε­δο­μέ­νο της πί­στε­ώς μας. Και πραγ­μα­τι­κά, στη συ­νεί­δη­ση του σώ­μα­τος της Εκ­κλη­σί­ας η ε­νό­τη­τά της εί­ναι δε­δο­μέ­νο ον­το­λο­γι­κό, α­πο­λύ­τως και α­με­τα­κλή­τως δι­α­σφα­λι­σμέ­νο α­πό την κε­φα­λή της Εκ­κλη­σί­ας, το Χρι­στό, δια της συ­νε­χούς πα­ρου­σί­ας του Πα­ρα­κλή­του Πνεύ­μα­τός Του σ’ αυ­τήν, ή­δη α­πό την Πεν­τη­κο­στή.
Πα­ρά ταύ­τα, η ε­νό­τη­τα πα­ρα­μέ­νει για τα συγ­κε­κρι­μέ­να και ε­πώ­νυ­μα μέ­λη της Εκ­κλη­σί­ας κά­θε ε­πο­χής και ζη­τού­με­νο βι­ω­μα­τι­κό. Ως βι­ω­μα­τι­κό ζη­τού­με­νο η ε­νό­τη­τα των με­λών της α­πο­τε­λεί το προ­σω­πι­κό ά­θλη­μα της συ­νερ­γί­ας τους για τη δό­κι­μη πα­ρα­μο­νή και την ασφαλή καρ­πο­φο­ρί­α στο ζων­τα­νό και ζω­ο­ποι­ό, θε­αν­θρώ­πι­νο σώ­μα του Χρι­στού, την Εκ­κλη­σί­α. Αυ­τή α­κρι­βώς η εν πά­ση αι­σθή­σει ε­νό­τη­τα με το Χρι­στό και δι’ αυ­τού με τον ό­λο Τρι­α­δι­κό Θε­ό, αλ­λά και με­τα­ξύ μας, ως με­λών της Εκ­κλη­σί­ας, εί­ναι ο σκο­πός του ε­ναν­θρω­πή­σαν­τος Θε­ού για μας, ώ­στε να γί­νου­με ό­χι μό­νον έ­να σώ­μα με το Χρι­στό, αλ­λά και έ­να Πνεύ­μα με τον Τρι­α­δι­κό Θε­ό[2]. Αυ­τό εκ­φρά­στη­κε α­πε­ρί­φρα­στα στην Αρ­χι­ε­ρα­τι­κή προ­σευ­χή του Χρι­στού, που θα ε­ξη­γή­σου­με στη συ­νέ­χεια της Ει­ση­γή­σε­ώς μας.
Συγ­κε­κρι­μέ­να, η ε­νό­τη­τα της Εκ­κλη­σί­ας υ­φί­στα­ται και εκ­φαί­νε­ται θε­σμι­κώς στην «δι’ α­γά­πης ε­νερ­γου­μέ­νη» πί­στη, στην δια της ε­νερ­γού με­το­χής στα θεί­α μυ­στή­ρια λα­τρεί­α και στη δι­οί­κη­ση της Εκ­κλη­σί­ας. Σε κά­θε πε­ρί­πτω­ση η πα­ρα­πά­νω τρι­πλή ε­νό­τη­τα θε­με­λι­ώ­νε­ται και αν­τλεί­ται α­πό το τρισ­σό α­ξί­ω­μα του Χρι­στού: το προ­φη­τι­κό, το αρ­χι­ε­ρα­τι­κό και το βα­σι­λι­κό. Κα­τά συ­νέ­πεια, οι τρεις εκ­φάν­σεις της ε­νό­τη­τας της Εκ­κλη­σί­ας θα πρέ­πει να θε­ω­ρούν­ται ως αλ­λη­λο­ε­ξαρ­τώ­με­νες και α­δι­ά­σπα­στες συν­τε­ταγ­μέ­νες της μί­ας και πλή­ρους ε­νό­τη­τας της Εκ­κλη­σί­ας.
Η ε­νό­τη­τα της Εκ­κλη­σί­ας κα­θε­αυ­τήν, τό­σο σε θε­σμι­κό ό­σο και σε βι­ω­μα­τι­κό-χα­ρι­σμα­τι­κό ε­πί­πε­δο, χω­ρίς την ον­το­λο­γι­κού χα­ρα­κτή­ρα δι­ά­κρι­ση α­νά­με­σα στην ά­κτι­στη ου­σί­α και τις ά­κτι­στες ε­νέρ­γει­ες του Τρι­α­δι­κού Θε­ού, πα­ρα­μέ­νει στην πρά­ξη ου­σι­α­στι­κά α­κα­τα­νό­η­τη, αλ­λά και θε­ο­λο­γι­κά α­τεκ­μη­ρί­ω­τη. Η πα­ρα­πά­νω δι­ά­κρι­ση, α­πο­τέ­λε­σμα του χα­ρι­σμα­τι­κού και εμ­πει­ρι­κού χα­ρα­κτή­ρα της Ορ­θό­δο­ξης Θε­ο­λο­γί­ας, α­πο­τε­λεί το πνευ­μα­τι­κό «κλει­δί» κα­τα­νο­ή­σε­ως του χα­ρα­κτή­ρα της ε­νό­τη­τας της Εκ­κλη­σί­ας. Γι’ αυ­τό και η δι­ά­κρι­ση αυ­τή θα προ­ϋ­πο­τί­θε­ται ο­πωσ­δή­πο­τε σ’ ό­λη την πραγ­μά­τευ­ση του θέ­μα­τός μας, θα το δι­α­περ­νά α­ξο­νι­κά και θα δι­έ­πει νο­η­μα­τι­κά τα ε­πι­μέ­ρους λε­γό­με­νά μας.

Α΄ Η Ε­ΝΟ­ΤΗ­ΤΑ ΣΤΗΝ ΠΙ­ΣΤΗ

Η ε­νό­τη­τα της Εκ­κλη­σί­ας, ό­πως ή­δη υ­παι­νι­χθή­κα­με, δεν α­πο­τε­λεί μια αυ­το­νο­μη­μέ­νη και α­φη­ρη­μέ­νη δογ­μα­τι­κή α­λή­θεια α­νε­ξάρ­τη­τη α­πό τη ζω­ή της, αλ­λά εκ­φρά­ζει την αυ­το­συ­νει­δη­σί­α και την α­γι­ο­πνευ­μα­τι­κή εμ­πει­ρί­α της. Το μυ­στη­ρια­κό σώ­μα του Χρι­στού, η Εκ­κλη­σί­α, γί­νε­ται ο χα­ρι­σμα­τι­κός χώ­ρος, ό­που συγ­κρο­τεί­ται, βι­ώ­νε­ται και φα­νε­ρώ­νε­ται η ε­νό­τη­τα των πι­στών ως ει­κό­να της ε­νό­τη­τας του Τρι­α­δι­κού Θε­ού. Η ε­νό­τη­τα των πι­στών α­πο­τε­λεί καρ­πό της με­θέ­ξε­ώς τους στην ά­κτι­στη Χά­ρη του Τρι­α­δι­κού Θε­ού και συ­νι­στά έκ­φρα­ση ζω­ής της ΜΙΑΣ και πάν­το­τε ε­νια­ίας Εκ­κλη­σί­ας, ως α­δι­ά­σπα­στης ε­νό­τη­τας και τε­λεί­ας κοι­νω­νί­ας προ­σώ­πων. Κα­τά συ­νέ­πεια, οι θε­ο­λο­γι­κές-ον­το­λο­γι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την α­να­φο­ρά των πι­στών στην Τρι­α­δι­κή ε­νό­τη­τα βρί­σκον­ται στην ί­δρυ­ση και σύ­στα­ση της Εκ­κλη­σί­ας ως σώ­μα­τος Χρι­στού, στο ο­ποί­ο αρ­μό­ζον­ται οι πι­στοί ως ορ­γα­νι­κά μέ­λη του.

Ἡ τήρηση τῶν ἐντολῶν καὶ ἡ ἔμπρακτη ἀγάπη, ἡ μόνη ὁδὸς γιὰ τὴν αἰώνια ζωὴ (Κυριακὴ Η΄ Λουκᾶ)

Η ΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ ΚΑΙ Η ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΑΓΑΠΗ Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ, (ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ ΛΟΥΚΑ).

Εν Θεσσαλονίκη τη 15η Νοεμβρίου 2026

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου
Θεολόγου – συγγραφέως.

Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η ογδόη Κυριακή του Λουκά και το μεν αποστολικό ανάγνωσμα είναι μια περικοπή από την προς Εφεσίους επιστολή του αποστόλου Παύλου, το δε ευαγγελικό μια περικοπή από το 10ο κεφάλαιο του κατά Λουκάν Ευαγγελίου. Στην περικοπή αυτή ο ευαγγελιστής Λουκάς μας περιγράφει μια από τις ωραιότερες παραβολές του Κυρίου, την παραβολή του καλού Σαμαρείτη, με την οποία έχουμε ασχοληθεί και σε προηγούμενα χρόνια.
Αφορμή για να πεί ο Κύριος αυτή την παραβολή έδωσε ένας νομοδιδάσκαλος, δηλαδή ένας θεολόγος της εποχής εκείνης, ο οποίος κατ’ αρχήν του έθεσε το εξής ερώτημα: «Διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;», δηλαδή διδάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή; Τον απασχολούσε πολύ το παραπάνω ερώτημα, το πως δηλαδή θα κερδίσει την αιώνια ζωή. Γι’ αυτό και ζητούσε μια αυθεντική απάντηση από τον Κύριο. Πρόκειται για ένα καίριο και καυτό ερώτημα, που πρέπει να απασχολεί όλους μας. Το θέμα της σωτηρίας μας, όπως και το πως θα την επιτύχουμε, θα πρέπει να είναι το πρώτο θέμα και σπουδαιότερη φροντίδα στην ζωή μας. Και τούτο διότι η σωτηρία της ψυχής μας είναι το παν. Αν χάσουμε τη σωτηρία μας, χάσαμε τα πάντα, σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου: «Τι γαρ ωφελήσει άνθρωπον εάν τον κόσμον όλον κερδίσει, ζημιωθεί δε την ψυχήν αυτού;», (Μαρκ.8,36). Δυστυχώς η τραγική πραγματικότητα είναι ότι οι περισσότεροι χριστιανοί σήμερα για άλλα πράγματα ενδιαφέρονται, άλλες προτεραιότητες έχουν στη ζωή τους. Πνίγονται κυριολεκτικά μέσα σε ποικίλες μέριμνες φροντίδες και το τελευταίο πράγμα που τους απασχολεί είναι το θέμα της σωτηρίας τους.
Και τι απήντησε ο Κύριος στο παραπάνω ερώτημα του νομικού;

Halloween -Ἀναμενόμενες συνέπειες δαιμονικῶν "ἐθίμων"

Ο ορισμός της παράνοιας και της εξαχρείωσης: άνθρωποι πληρώνουν (140€ ανά ομάδα) για να τους δείρουν και αγοράζουν γλυκά για παιδιά που περιέχουν καρφίτσες!! Δαιμονική παράκρουση! (Ο.Τ.)
Γκάζι: Καταγγελίες για ξυλοδαρμούς σε πάρτυ Halloween- «Μας χτυπούσαν και όταν λέγαμε ότι πονάμε, συνέχιζαν πιο δυνατά»
Συμμετέχοντες υποστηρίζουν ότι δέχθηκαν πραγματικά χτυπήματα από άτομα που είχαν αναλάβει να υποδυθούν χαρακτήρες τρόμου, ακόμη και όταν εξέφραζαν την ενόχλησή τους και ζητούσαν να σταματήσουν.
Σε σκηνές που θύμιζαν ταινία τρόμου μετατράπηκαν οι δρόμοι στο Γκάζι το βράδυ του Halloween, κατά τη διάρκεια του Halloween Hunt, μιας διοργάνωσης escape rooms που πραγματοποιήθηκε με αφορμή τη γιορτή. Μασκοφόροι με τρομακτικές στολές, ψεύτικα αίματα, αλυσίδες και αλυσοπρίονα καταδίωκαν τους συμμετέχοντες, αλλά και ανυποψίαστους περαστικούς, προκαλώντας αναστάτωση στην περιοχή.
Ωστόσο, οι εικόνες που ήρθαν στη δημοσιότητα και οι μαρτυρίες που παρουσιάστηκαν στην εκπομπή Live News του Mega δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για το τι πραγματικά συνέβη το βράδυ της 31ης Οκτωβρίου 2026. Συμμετέχοντες υποστηρίζουν ότι δέχθηκαν πραγματικά χτυπήματα από άτομα που είχαν αναλάβει να υποδυθούν χαρακτήρες τρόμου, ακόμη και όταν εξέφραζαν την ενόχλησή τους και ζητούσαν να σταματήσουν.
Σε βίντεο από το περιστατικό διακρίνονται μεταμφιεσμένοι να τρέχουν πίσω από ανθρώπους στους δρόμους, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις καταγράφονται σκηνές που παραπέμπουν σε πραγματική σωματική βία. Ανάμεσα σε όσους βρίσκονταν στο σημείο ήταν και μικρά παιδιά, τα οποία φαίνονται να απομακρύνονται πανικόβλητα, ενώ αρκετοί περαστικοί παρακολουθούσαν όσα συνέβαιναν και τα κατέγραφαν με τα κινητά τους.

Οι μαρτυρίες για επιθέσεις και χτυπήματα

Οἱ Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι τῆς Πολωνίας ἀντιδροῦν στὶς ἀλλαγὲς στὰ Θρησκευτικά

Στιγμιότυπο από συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Πολωνίας, κατά την οποία εξετάστηκαν, μεταξύ άλλων, οι αλλαγές στη διδασκαλία των Θρησκευτικών στα σχολεία της χώρας. Πηγή: Basilica.ro

Οι Ορθόδοξοι Επίσκοποι της Πολωνίας εκφράζουν την ανησυχία τους για τις αλλαγές στη διδασκαλία των Θρησκευτικών και ζητούν την προστασία του μαθήματος.
Την έντονη ανησυχία τους για τις αλλαγές στη διδασκαλία των Θρησκευτικών στα σχολεία της Πολωνίας εκφράζουν οι Ορθόδοξοι Επίσκοποι της χώρας, επισημαίνοντας τη σημασία της θρησκευτικής εκπαίδευσης για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας των νέων. Μετά την ολοκλήρωση της φθινοπωρινής συνεδρίασης της Ιεράς Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Πολωνίας, οι Ιεράρχες απηύθυναν έκκληση προς τις εκπαιδευτικές αρχές, τους διευθυντές των σχολείων και τους γονείς να διαφυλάξουν τον παιδαγωγικό και πνευματικό χαρακτήρα του μαθήματος.

Ἡ ὑπογραφὴ τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου (+ ὁ Πενταπόλεως Νεκτάριος) σὲ ἔγγραφο τῆς Ριζαρείου Σχολῆς τὴν ἐποχὴ ποὺ ἦταν ἐκεῖ Διευθυντής.


https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/11/blog-post_582.html

20 Νοεμβρίου. Προεόρτια τῶν εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου· Γρηγορίου Δεκαπολίτου (†816) ὁσίου, Πρόκλου Κωνσταντινουπόλεως (†447). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρασκευῆς κε´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Β´ Θεσ. γ´ 6-18).

Β Θεσ. 3,6         Παραγγέλλομεν δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, στέλλεσθαι ὑμᾶς ἀπὸ παντὸς ἀδελφοῦ ἀτάκτως περιπατοῦντος καὶ μὴ κατὰ τὴν παράδοσιν ἣν παρέλαβον παρ᾿ ἡμῶν.

Β Θεσ. 3,6                 Παραγγέλλομεν δε εις σας, αδελφοί, εν τω ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, να κρατήτε τον εαυτόν σας εις απόστασιν από κάθε αδελφόν, ο οποίος συμπεριφέρεται άτακτα και δεν πορεύεται σύμφωνα με την παράδοσιν, την οποίαν και αυτοί που ατακτούν έχουν παραλάβει από ημάς.

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

Ἡ ἐκκοσμίκευση κλήρου καί λαοῦ , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Δέν θέλουμε κανένα χάραγμα καί κανένα σύμβολο τοῦ ἀντίχριστου στήν ταυτότητα μας , Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ μετάνοια εἶναι μιά θεραπευτική κίνηση τοῦ σώματος πρός τόν Θεό...

❈ Κάποιοι, θεωροῦν ὅτι πηγαίνουν πρός τόν Θεό, κάνοντας ἁπλά τό βράδυ ἕναν σταυρό. Μά εἶναι κίνηση αὐτή πού θά μᾶς ὁδηγήσει στήν ἀτρεψία;
Βλέπετε πῶς συνδυάζεται ἡ μετάνοια καί ἡ ἐξομολόγηση;
Ὁ Πνευματικός μᾶς συμβουλεύει νά κάνουμε μετάνοιες.
Ἡ μετάνοια εἶναι μιά θεραπευτική κίνηση τοῦ σώματος πρός τόν Θεό. Μπορεῖ ἐπίσης νά μᾶς πεῖ νά κάνουμε νηστεία τήν Τετάρτη καί τήν Παρασκευή. Αὐτή πάλι εἶναι μιά κίνηση πρός τόν Θεό. Τό νά σταθοῦμε μπροστά σέ μιά εἰκόνα εἶναι κι αὐτό μιά κίνηση.
Ὅλες αὐτές οἱ σωματικές κινήσεις, πού κάνουμε μέσα στήν Ἐκκλησία, ὅπως τό ὅτι σκύβουμε, γονατίζουμε, κάνουμε τόν σταυρό μας, εἶναι οὐσιαστικά κινήσεις πρός τόν Θεό.

"Δέσποινα, να πιστεύεις πιο πολύ!"...

 Θυμήθηκα το θαύμα που έζησε και μου αφηγήθηκε οικογενειακή φίλη...

 Θεσσαλονίκη, Αύγουστος 2018, νοσοκομείο Θεαγένειο! Η φίλη μου νοσηλευόταν ήδη 17 μέρες, υποβαλλόταν σε ακτινοβολίες και χημειοθεραπεία. Ο δρόμος ήταν μακρύς ακόμα! Είχε κουραστεί από όλα αυτά, το μέλλον φάνταζε τρομακτικό, σκεφτόταν τα παιδιά της, τους γονείς της, τον άντρα της. Έτσι ακριβώς ξάγρυπνη και βυθισμένη στις αρνητικές σκέψεις της την βρήκε το βράδυ...

Ήταν γύρω στις 03:00 η ώρα. Άκουσε στην αρχή του διαδρόμου κάποιον να περπατάει με βήματα βαριά αλλά σταθερά. Η φίλη μου θεώρησε πως είναι κάποιος γιατρός της εφημερίας ή κάποια νοσοκόμα. Όμως τα βήματα ακούγονταν να πλησιάζουν προς το δωμάτιό της.
Ήταν βαριά , σταθερά σαν να φορά κάποιος πανοπλία. Ξαφνικά ένα ζεστό ολόλευκο φως έλουσε την είσοδο και στάθηκε εκεί. Η φίλη μου έμεινε με γουρλωμένα μάτια. Δεν πίστευε αυτό που έβλεπε! Διέκρινε αμυδρά μες το νεφέλωμα την φιγούρα ενός πανύψηλου , γεροδεμένου άντρα. Δεν μπόρεσε να δει χαρακτηριστικά προσώπου ,παρά μόνο είδε καθαρά ότι στο δεξί του χέρι φορούσε περικάρπιο ασημί και ξεχώριζε η ασημένια λαβή σπαθιού!

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία:
Kyria.theotokos@gmail.com .
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό
Kyria.theotokos@gmail.com .
Home of the Greek Bible