Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ Εὐαγγελιστοῦ, Ὀκτωβρίου 18 (Κλσ. δ´ 5-11, 14-18).
Κολ. 4,5 Ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω, τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι.
Κολ. 4,5 Να συμπεριφέρεσθε με σύνεσιν και φρόνησιν προς τους ανθρώπους που ευρίσκονται έξω από την Εκκλησίαν του Χριστού, εκμεταλλευόμενοι κάθε ευκαιρίαν, δια να πράττετε το αγαθόν, κερδίζοντες έτσι τον καιρόν σας.
Προσοχή σέ νεοεποχίτικες ὀργανώσεις, σεμινάρια αὐτοβελτίωσης καί διαλογιστικές τεχνικές (Νοόσφαιρα κλπ), 17-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com
ΜΝΗΜΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ[:Λουκά 10,16-21]ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΥΡΙΛΛΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ«῾Ο ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ· ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με. ῾Υπέστρεψαν δὲ οἱ ἑβδομήκοντα μετὰ χαρᾶς λέγοντες· Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ὑποτάσσεται ἡμῖν ἐν τῷ ὀνόματί σου (: Διότι όποιος ακούει εσάς και υπακούει σε σας, ακούει Εμένα και υπακούει σε Εμένα. Και όποιος παρακούει εσάς, παρακούει Εμένα. Κι εκείνος που παρακούει Εμένα, παρακούει τον Θεό, που με έστειλε στον κόσμο. Κάθε, λοιπόν, παρακοή και περιφρόνηση που θα δείξουν οι άνθρωποι σε σας είναι σαν να την δείχνουν στον Ίδιο τον επουράνιο Θεό. Επέστρεψαν από την περιοδεία τους οι εβδομήντα μαθητές με χαρά και έλεγαν: “Κύριε, ακόμη και τα δαιμόνια υποτάσσονται σε μας με την επίκληση του ονόματός Σου”)»[Λουκά 10,17].Για να μην νομίζουν, δηλαδή, ότι με δική τους θέληση προσήλθαν στο κήρυγμα, το επιβεβαίωνε η χάρη του Πνεύματος που δόθηκε σε αυτούς. Γιατί όταν ακολουθούσε τον λόγο το θαύμα, δεν μπορούσε να ισχύσει εναντίον τους κανένας τρόπος συκοφαντίας. Χαίρονταν επειδή αξιώνονταν να κάνουν θαύμα και να υποτάσσουν τα δαιμόνια.«Εἶπε δὲ αὐτοῖς· ἐθεώρουν τὸν σατανᾶν ὡς ἀστραπὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα(:Τους είπε τότε: “Από τότε που άρχισα το έργο μου, αλλά κaι όταν σας έστειλα σε περιοδεία, και τώρα που ήλθατε και μου αναγγέλλετε τις εκδιώξεις αυτές των δαιμόνων, έβλεπα τον σατανά να χάνει την εξουσία του και τη δύναμή του˙ τον έβλεπα να πέφτει συντριμμένος κάτω από το ύψος της εξουσίας του και από τις ανώτερες σφαίρες του εναέριου κόσμου, απ’ όπου ασκούσε την κυριαρχία του. Και να πέφτει τόσο απότομα και φανερά και με τόσο πάταγο, όπως πέφτει η αστραπή”)»[Λουκά 10,18].Το ότι έπεσε σαν αστραπή, φανερώνει ότι αυτός κατέπεσε από ψηλά στη γη, από τη δόξα στην ατίμωση, από τη δύναμη σε αδυναμία. Γιατί πριν από την οικονομία του Σωτήρα επικράτησε στη γη και προσκυνήθηκε σχεδόν από όλους. Και τότε έπεσε σαν αστραπή, αυτός που είχε προσκυνητές του όλους εκείνους που παραπλανήθηκαν, και τοποθετήθηκε κάτω από τα πόδια εκείνων που τον προσκυνούσαν· γιατί αυτό υποδηλώνει το: «Ἰδοὺ δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσῃ (:Ιδού, εγώ σας δίνω τώρα εξουσία εναντίον του σατανά πολύ μεγαλύτερη απ’ όση σας έδωσα όταν σας έστειλα να κηρύξετε. Σας δίνω εξουσία να νικάτε και να ποδοπατάτε όλα τα όργανα του σατανά, που σαν φίδια και σκορπιοί επιβουλεύονται και χύνουν το δηλητήριό τους ύπουλα στις ψυχές των ανθρώπων, για να τις νεκρώσουν.
Παρακλητικὸς Κανὼν
εἰς τὸν ῞Οσιον Τύχωνα τὸν ̒Αγιορείτην
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ«Από τον υγειονομικό στον ψηφιακό ολοκληρωτισμό» – Εκδήλωση για τον Προσωπικό Αριθμό, την Ηλεκτρονική Ταυτότητα και τα συνταγματικά δικαιώματαΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ | Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026 | Ώρα 17:00Η Πανελλήνια Ομάδα Επαγγελματιών Υγείας (Π.Ο.Ε.Υ.) και η Πανελλήνια Κίνηση κατά του Ψηφιακού Ολοκληρωτισμού «ΕΞΟΔΟΣ» απευθύνουν ανοιχτό κάλεσμα προς όλους τους πολίτες για μαζική συμμετοχή στην εκδήλωση που συνδιοργανώνουν την Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026, στις 17:00, στο Άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης.
Εἶναι καταδικαστέα ἡ προσφυγή τῶν Κληρικῶν εἰς τήν Κοσμικήν Δικαιοσύνην;Τοῦ π. Γερασίμου Βουρνᾶ, ΠρεσβυτέρουΜέ ἀφορμή τήν ὑπόθεση τοῦ Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Τυχικοῦ, τήν ἄδικη μεταχείρισή του ἀπό τήν διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καί τήν προσφυγή του στήν κοσμική δικαιοσύνη, συζητεῖται κατά καιρούς μεταξύ ἄλλων, τό κατά πόσον εἶναι ὀρθή ἡ ἐπιλογή του αὐτή.Αὐτό πού θά θέλαμε ἐν πρώτοις νά καταθέσουμε εἶναι ἡ παρατήρηση ὅτι, ἕνας Ἱεράρχης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἀδικεῖται κατάφωρα καί δέχεται σχεδόν ἀποκλειστικά, ἀπό ὅλες τίς πλευρές – πλήν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων – ὑποδείξεις καί κριτική γιά τόν τρόπο πού ἐπιλέγει νά ὑπερασπίσει τό δίκαιό του. Ὡστόσο, δέν δείχνουν τόν ἴδιο ζῆλο στό νά ὑπερασπίσουν τήν ἀλήθεια. Τό μεῖζον ζήτημα εἶναι ἡ ἀδικία. Ἕνας Ἱεράρχης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τιμωρεῖται, γιατί προσπαθεῖ νά μείνει πιστός στήν Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας! Ἄν ὅλοι διατυπώναμε ἕνα λόγο ἀληθείας, ἄραγε θά ἦταν τόσο εὔκολο γιά τήν ὁποιαδήποτε ἐκκλησιαστική διοίκηση νά φέρεται τόσο ἀνάλγητα;Τόσο ἐμεῖς, ὅσο καί ἄλλοι ἀρθρογράφοι τόνισαν ἀρχικά τούς κινδύνους τῆς προσφυγῆς (ἔκκλητον) τοῦ Μητροπολίτου Τυχικοῦ πρός τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο. Δέν λύνονται τά ζητήματα τῆς Ἐκκλησίας μέ προσφυγή σέ κάποιον ἀνώτατο κριτή τῆς Οἰκουμένης, ἁπλούστατα γιατί ἀνώτερος δέν ὑπάρχει. Ἡ Ἐκκλησία λύνει τά προβλήματά Της Συνοδικῶς καί τό Οἰκουμενικό μας Πατριαρχεῖο ἔχει ρόλο συντονιστικό καί ὄχι κατεξουσιαστικό, ὅπως κάποιοι ἐπιχειροῦν νά τοῦ προσδώσουν ἀμαυρώνοντας τήν Ἱστορία του. Τό εἴπαμε, τό γράψαμε, ἀλλά αὐτό δέν σημαίνει ὅτι μειώνεται ἡ ἀδικία πού ὑφίσταται τόσο ὁ ἄνθρωπος ὅσο καί ἡ Ἱερωσύνη, ἀφοῦ δημιουργεῖται ἕνα κακό προηγούμενο: ὁποιοσδήποτε Ἱεράρχης ἤ Κληρικός ἔχει ἀντίθετη ἄποψη, θά καταδικάζεται, χωρίς, οὐσιαστικά, νά καλεῖται κἄν σέ ἀπολογία.
ΜΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ[:Κολ.4,5-11 και 14-18]ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ[Υπομνηματισμός των χωρίων Κολ.4,5-18]«Ἐν σοφίᾳ περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω, τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι. ὁ λόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι, ἅλατι ἠρτυμένος, εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἑνὶ ἑκάστῳ ἀποκρίνεσθαι(: Να συμπεριφέρεστε με σύνεση στους ανθρώπους που είναι έξω απ’ την Εκκλησία, αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που σας παρουσιάζονται για να κάνετε το καλό. Ο λόγος σας να είναι πάντοτε χαριτωμένος, αρτυμένος με το αλάτι της συνέσεως, ώστε να είναι βέβαια ευχάριστος, όχι όμως και βρώμικος˙ να ξέρετε πώς πρέπει να αποκρίνεστε στον καθένα)»[Κολ.4,5-6].Αυτό που ο Χριστός έλεγε προς τους μαθητές Του, αυτό και ο Παύλος συμβουλεύει τώρα. Και τι έλεγε ο Χριστός; «Ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων· γίνεσθε οὖν φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί(:Να λοιπόν, Εγώ ο Κύριός σας σάς αποστέλλω για να είστε σαν πρόβατα ήμερα ανάμεσα σε αιμοβόρους λύκους, με τους οποίους μοιάζουν οι εχθροί του ευαγγελίου, οι οποίοι είναι κυριευμένοι από τα άγρια πάθη της σάρκας. Αφού λοιπόν τόσο δεινή θα είναι η θέση σας, φροντίστε να είστε φρόνιμοι σαν τα φίδια, ώστε να μην εκθέτετε τον εαυτό σας σε ανωφελείς και ανόητους κινδύνους, και άκακοι και απλοί σαν τα περιστέρια)» [Maτθ.10,16]. Δηλαδή, «να είστε προσεκτικοί και προφυλακτικοί για τον εαυτό σας, χωρίς να δίνετε σε αυτούς καμία αφορμή εναντίον σας». Γι'αυτό λοιπόν επιμένει, «προς τους έξω της Εκκλησίας», για να μάθουμε ότι δεν μας χρειάζεται τόση ασφάλεια προς της Εκκλησίας τα μέλη, όση προς τους έξω. Γιατί όπου υπάρχουν αδελφοί, υπάρχει και συγνώμη πολλή και αγάπη. Πρέπει βέβαια να υπάρχει και εδώ ασφάλεια, πολύ περισσότερο όμως έξω, γιατί δεν είναι το ίδιο να βρισκόμαστε ανάμεσα σε εχθρούς και αντιπάλους, και ανάμεσα σε φίλους.Έπειτα, επειδή τους φόβισε, πρόσεχε πάλι πώς τους δίνει θάρρος: «Επωφελούμενοι», λέγει, «από τις περιστάσεις», δηλαδή είναι μικρή η παρούσα ζωή. Και έλεγε αυτά χωρίς να θέλει να γίνουν αυτοί πολυμήχανοι, ούτε υποκριτές, γιατί αυτό δεν είναι απόδειξη σοφίας, αλλά ανοησίας· αλλά τι; «Σε εκείνους που δεν σας βλάπτουν», λέγει, «μην τους δίνετε καμία αφορμή». Αυτό και όταν έγραφε προς τους Ρωμαίους, το λέγει: «Ἀπόδοτε οὖν πᾶσι τὰς ὀφειλάς, τῷ τὸν φόρον τὸν φόρον, τῷ τὸ τέλος τὸ τέλος, τῷ τὸν φόβον τὸν φόβον, τῷ τὴν τιμὴν τὴν τιμήν(:Αποδώστε λοιπόν σε όλους όσους κατέχουν εξουσία ό,τι τους οφείλετε ως χρέος και καθήκον. Σε εκείνον που εισπράττει τον φόρο για τα εισοδήματα και τον κεφαλικό φόρο, αποδώστε τον φόρο. Σε εκείνον που εισπράττει τους τελωνειακούς δασμούς, αποδώστε τον τελωνειακό δασμό. Σε εκείνον που ανήκει ο βαθύς σεβασμός, αποδώστε τον βαθύ σεβασμό. Σε εκείνον που ανήκει η τιμή, αποδώστε την τιμή)» [Ρωμ.13,7].
«Νηστεία προ της Θείας Μεταλήψεως; Ναι!»
(Ξενίας δεσποτικής και αθανάτου τραπέζης, εν υπερώω τόπω ταις υψηλαίς φρεσί, πιστοί, δεύτε απολαύσωμεν – Μ. Τετάρτη Εσπέρας)ΜΕΡΟΣ Α΄Νίκος Σακαλάκης, ΜαθηματικόςΑναμφίβολα, η Δυτική (υλιστική) αντίληψη της ζωής και ο οικουμενισμός, ανέμπνοοι, αιρετικοί και κακοί όπως είναι, δημιουργούν ανθρώπους «πεθαμένους» πνευματικά, διότι προσπαθούν να σκεπάσουν τις πηγές ζωής της Ορθόδοξης Εκκλησίας με την επιτύμβια πλάκα της αποστασίας και της τεχνολογίας (όπως την κατευθύνουν!) οδηγώντας, έτσι, τους ανθρώπους σε εγκοσμίωση θανατηφόρα. Ο παλαιός στίχος του Ν. Βρεττάκου «στις ημέρες μας οι άνθρωποι περπατούσαν πεθαμένοι», εκφράζει αλήθεια της Ι. Αποκάλυψης: «οίδα σου τα έργα, ότι όνομα έχεις ότι ζής, και νεκρός εί» (κεφ. 3,1).Στον πυρήνα της ορθόδοξης πνευματικής ζωής υπάρχει και ο πολύτιμος μαργαρίτης της Νηστείας, η οποία στην υψηλή της εκδοχή προέρχεται από τον Παράδεισο, ως πρώτη εντολή του Θεού στον άνθρωπο, παλαιότερη και από τον νόμο του Μωϋσέως.Μέσα από την υπακοή της Νηστείας - Εγκρατείας στον Παράδεισο εξικνείτο η ροπή της αγιότητος, κίνηση προς την κατεύθυνση της θεώσεως. Την εποχή μας χαρακτηρίζουν - μαστίζουν πολλές αμφισβητήσεις και αγωνίες.Όσο αποδεσμευόμαστε από τις λειτουργίες της Ορθόδοξης πνευματικότητας, τόσο πυκνότερα αναφύονται και οι αμφισβητήσεις (οι δαιμονικές) γύρω από το ύφος και το ήθος του καθημερινού Ορθόδοξου πνευματικού βίου σε προσωπική και κοινωνική διάσταση.
Ὁ Ἐσταυρωμένος, ὁ Διάβολος καί ὁ ΜητροπολίτηςΠορφυρίτηςὉ ἅγιος πατήρ Σεραφείμ Ρόυζ, στό βιβλίο του «Ἡ ψυχή μετά τό θάνατο», περιγράφοντας τούς δαιμονικούς πειρασμούς πού δέχθηκε ἡ ἁγία Μαύρα, ἐννέα μέρες σταυρωμένη μαζί μέ τόν σύζυγό της, ἀναφέρει τά λόγια τῆς ἁγίας πρός τό σύζυγό της Τιμόθεο, καθώς καί τόν τρόπο ἀντιμετώπισης αὐτῶν τῶν πειρασμῶν.«-Στάσου στερεός, στάσου παλικάρι, Τιμόθεε. Τά μεσάνυχτα βρέθηκα σέ ἔκσταση κι εὐθύς ἀμέσως πρόσεξα νά μέ ζυγώνει ἕνας ἄνθρωπος χαμογελαστός, πού κρατοῦσε στά χέρια ἕνα ποτήρι γιομάτο μέλι καί γάλα. Μοῦ τὄφερε μέχρι τά χείλη, καί μοῦ εἶπε: «Πάρτο κι ἀπόλαυσέ το.» «Ποιός εἶσαι καί ἀπό ποῦ ἔρχεσαι;» τόν ρώτησα. «Ἄγγελος τοῦ Θεοῦ εἶμαι», μοῦ ἀποκρίθηκε. «Ἄν εἶσαι τέτοιος πού λές, ἔλα νά κλαύσουμε μαζί καί νά προσευχηθοῦμε στόν Ἐσταυρωμένο». «Ξέρεις κάτι;» μοῦ λέει. «Σέ λυπήθηκα νά σέ βλέπω πάνω στό ξύλο, δίχως τροφή. Θά τά καταφέρεις ἄραγε νά συνεχίσεις;». «Ποιός σ’ ἔστειλε νά μοῦ τά πεῖς αὐτά;» τόν σιγορώτησα. «Δέν ξέρεις ὅτι μέ τήν ὑπομονή, τήν ἐγκράτεια καί τήν προσευχή, ἀνεβαίνω τή σκάλα τοῦ ὕψους;» Ὤ, ἡ δύναμη τῆς προσευχῆς λιώνει τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ μας. Τή στιγμή πού στήν προσευχή μου ἀνέφερα τόν λυτρωτικό σταυρό τοῦ Σωτήρα μας, εἶδα νά στρέφει τό πρόσωπό του πρός τή Δύση. Τότε κατάλαβα. Καί τή στερνή ἀκόμα τούτη ὥρα, ἦλθε σάν ἄγγελος φωτός νά μᾶς ἀναστατώσει. Σέ λίγο ἡ ὀπτασία αὐτή ἐξαφανίσθηκε.
«Τό καλύτερο βιβλίο εἶναι ὁ Ἐσταυρωμένος.Ὅποιος δέν ξέρει νά τό διαβάση εἶναι ὁ πιό δυστυχισμένος ἀπ᾿ ὅλους τούς ἀναλφαβήτους»
https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/10/blog-post_937.html
