Family Life - Saint Paisios, Fr. Savvas Agioritis (English subs)

 Family Life - Saint Paisios, 7-9-2025, Fr. Savvas Agioritis (English subs)

Θαυμαστὰ σημεῖα τῶν Ἁγίων - Ἁγία Μελανγκέλα ἡ θαυματουργός

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Θαυμαστὰ σημεῖα τῶν Ἁγίων

Ἁγία Μελανγκέλα ἡ θαυματουργός

«Ἡ γὰρ καύχησις ἡμῶν αὕτη ἐστί, τὸ μαρτύριον τῆς συνειδήσεως ἡμῶν, ὅτι ἐν ἁπλότητι καὶ εἰλικρινείᾳ Θεοῦ, οὐκ ἐν σοφίᾳ σαρκικῇ ἀλλ’ ἐν χάριτι Θεοῦ ἀνεστράφημεν ἐν τῷ κόσμῳ, περισσοτέρως δὲ πρὸς ὑμᾶς» (Β΄ Κορ. 1, 12). (: Ἔχομεν δὲ κάποιο δικαίωμα νὰ ζητῶμεν τὰς προσευχὰς ὅλων σας. Διότι ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον καυχώμεθα, εἶναι ἡ μαρτυρία τῆς συνειδήσεώς μας, ὅτι συμπεριεφέρθημεν μέσα εἰς τὸν κόσμον καὶ πρὸ παντὸς ἀπέναντί σας μὲ εὐθύτητα καὶ εἰλικρίνειαν, ὅπως ζητεῖ ὁ Θεός. Ὄχι μὲ σοφιστείαν καὶ μὲ χρησιμοποίησιν ἀπατηλῶν συλλογισμῶν, ποὺ μεταχειρίζονται οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόσμου, ἀλλὰ μὲ τὸν φωτισμὸν καὶ τὰ σημεῖα, ποὺ μᾶς χαρίζει ὡς δωρεάν του ὁ Θεός).

Ἔτσι ἐνεργοῦν οἱ Ἅγιοι, μὲ τὸν φωτισμὸ τοῦ Θεοῦ.Λέγει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος:

«Τέτοιοι εἶναι ὅλοι οἱ Ἅγιοι. Ὅταν ἀπολαύσουν μεγαλύτερη τιμή, τότε δείχνουν μεγαλύτερη ταπείνωση. Κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο καὶ ὁ Ἀβραάμ, συνομιλώντας μὲ τὸν Θεό, ἀποκαλοῦσε τὸν ἑαυτό του χῶμα καὶ στάκτη ἔτσι καὶ ὁ Παῦλος, ὅταν καταξιώθηκε νὰ δεῖ ἐκεῖνο τὸ θέαμα, τότε ὀνόμασε τὸν ἑαυτό του ἔκτρωμα».Ὁ Ἅγιος Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ μᾶς συμβουλεύει:

«Ὁ Θεός, παιδί μου, δὲν κρύβεται πίσω ἀπὸ τοὺς θάμνους! Οὔτε χρειάζεται νὰ σκαρφαλώσης στὰ βουνά, γιὰ νὰ τὸν συναντήσης!

Αὐτὲς ἦταν οἱ γυναῖκες τοῦ Πόντου...

Τα Καντήλια της Σουμελάς

Το καράβι «Κωνσταντινούπολις» – Σεπτέμβρης 1922

Την έλεγαν Γιαγιά-Ευγενία. 70 χρονών. Από το χωριό Λιβερά της Τραπεζούντας. Χήρα. Τα παιδιά της σφαγμένα το ’21. Της έμεινε μόνο ο εγγονός. Ο μικρός ο Βασίλης. 5 χρονών.

Όταν ήρθε η διαταγή «Φεύγετε», οι Τούρκοι έκαψαν το χωριό. Η Ευγενία πρόλαβε να πάρει τρία πράγματα:

Το παιδί. Το μαντήλι του άντρα της και την εικόνα. Η εικόνα της Παναγίας Σουμελάς.

Όχι η πρωτότυπη - εκείνη έμεινε στο μοναστήρι, στον Μελά. Αυτή ήταν αντίγραφο. Ξύλο παλιό, ζωγραφισμένη στο χέρι από καλόγερο το 1800. Την είχε από τη μάνα της. Την είχε από τη γιαγιά της. 300 χρόνια στην οικογένεια.

Στο λιμάνι της Τραπεζούντας γινόταν το αδιαχώρητο. Χιλιάδες ψυχές. Τούρκοι χωροφύλακες έψαχναν τους πρόσφυγες.

«Χρυσάφια! Λίρες! Όπλα!» φώναζαν. Και τα έπαιρναν.Εικόνες; Τις έσπαγαν. Τις έκαιγαν. «Ειδωλολατρία», έλεγαν.Η Ευγενία κατάλαβε. Αν τη δουν, τη χάνει.

Τύλιξε την εικόνα στο μαύρο μαντήλι της. Μετά την έδεσε με σπάγκο, σφιχτά, στο στήθος της. Από πάνω φόρεσε το χοντρό το ζιπούνι της. Από πάνω τη μαύρη φούστα. Από πάνω το μαντήλι στο κεφάλι.

Έμοιαζε με μια γριά 100 κιλά. Καμπουριαστή.

«Τι έχεις εκεί, γριά;» φώναξε ο χωροφύλακας στο καράβι. «Καμπούρα, αφέντη», είπε η Ευγενία. «Από τα χρόνια.» Την έσπρωξε. «Πέρασε, βρωμόγρια!» Πέρασε.

Στο αμπάρι, 2.000 ψυχές. Ο ένας πάνω στον άλλον. Βρώμα. Εμετός. Πείνα. Δίψα. Τα παιδιά έκλαιγαν. Οι μανάδες μοιρολογούσαν.

Εἶναι λάθος αὐτό, πού λένε κάποιοι σήμερα, ὅτι:

❈ Εἶναι λάθος αὐτό, πού λένε κάποιοι σήμερα, ὅτι:

- Δέν πρέπει νά μιλᾶς στούς ἀλλόθρησκους γιά τόν Χριστό, διότι εἶναι φανατισμός αὐτό.

Τό νά λές τήν ἀλήθεια εἶναι φανατισμός; Τό νά πεῖς στούς Μουσουλμάνους ὅτι:

- Εἶστε λάθος κύριοι, εἶστε στήν πλάνη, προσκυνᾶτε τόν ἔξω ἀπό ἐδῶ, αὐτό εἶναι φανατισμός;

Θά πρέπει, λένε κάποιοι, νά τόν ἀφήσεις ὅπως εἶναι, νά μήν θέλεις νά τόν ἀλλάξεις.

Αὐτά εἶναι τά διδάγματα τῆς νέας ἐποχῆς. Εἶναι ὅμως τελείως λάθος. Αὐτό δέν ἔχει ἀγάπη.

Τότε καί οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι δέν θά ἔπρεπε νά κηρύξουν στούς εἰδωλολάτρες, γιά νά μήν θεωρηθοῦν φανατικοί, γιά νά μήν τούς ποῦν ὅτι δέν σέβονται τίς ἄλλες θρησκεῖες, γιά νά μήν τούς κατηγορήσουν ὡς φανατικούς, ταλιμπάν, μουτζαχεντίν, κολλημένους, μεσαιωνικούς κ.λπ., γιά νά μήν τούς ποῦν ὅτι δέν σέβονται τήν διαφορετικότητα τοῦ ἄλλου κ.λπ.

Περί Ἀναδόχου - Κουμπάρου

❈ Εἶναι γνωστό ὅτι ὁ νηπιοβαπτισμός στηρίζεται πάνω στόν θεσμό τοῦ ἀναδόχου, τοῦ νονοῦ δηλαδή.

Γι' αὐτό δέν ἀφήνουμε τούς ἀνθρώπους νά μεγαλώσουν καί τούς βαφτίζουμε νήπια, γιατί ὑπάρχει ὁ ἀνάδοχος, ὁ ὁποῖος ἐγγυᾶται γιά τήν κατήχηση τοῦ νηπίου καί κάνει αὐτά πού δέν μπορεῖ νά κάνει τό νήπιο. Δέν μπορεῖ τό νήπιο νά πεῖ τό "Πιστεύω" καί τό λέει ὁ ἀνάδοχος, ὁ ὁποῖος ἀναλαμβάνει τήν κατήχηση.

Εἶναι δεδομένο καί ἀποδεκτό ὅτι τό νήπιο δέν ἔχει συνείδηση τῶν τελουμένων καί ὅσων διαμείβονται μεταξύ αὐτοῦ καί τοῦ Θεοῦ μέσα στή συνεργασία τοῦ τελετουργοῦ ἱερέως καί τοῦ ἀναδόχου. Ὁ ἀνάδοχος τότε ἀναπληρώνει συνειδησιακά τό νήπιο καί ἀναλαμβάνει τήν εὐθύνη νά δημιουργήσει ἐν καιρῷ καί νά καλλιεργήσει δεόντως τήν συνείδηση αὐτῶν τῶν τόσο ἱερῶν συνθηκῶν καί σημαντικῶν συμβάσεων γιά τό παιδί πού ἀναδέχεται καθ' ὅλο τό μακρύ διάστημα τῆς ἀνάπτυξής του.

Ὅταν ὁ ἱερέας ρωτάει: "ἀποτάσσεσαι τόν σατανᾶ;", λέει "ἀποτάσσομαι". Αὐτό τί σημαίνει; Εἶναι μία συνθήκη, εἶναι ἕνας ὅρκος, εἶναι μιά ὑπόσχεση ὅτι τό νήπιο μέ τό στόμα τοῦ ἀναδόχου ὑπόσχεται στόν Θεό, στόν Χριστό, ὅτι ἀποτάσσεται τόν Σατανᾶ. Δέν θά ξαναδουλέψει ποτέ στόν Σατανᾶ. Δέν θά ξαναϋποταχτεῖ ποτέ στά κελεύσματα τοῦ Σατανᾶ.

Γι' αὐτό τό λέει τρεῖς φορές:

ΑΓΙΟΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ. ΕΤΟΣ 1977

Εσπερινός αγάπης 1977. 

Ο άγιος Γέροντας με τις Αδελφές βγαίνουν από το καθολικό για την καθιερωμένη μικρή λιτανεία της ημέρας γύρω από την Μονή Θαψανών.

Στιγμές πνευματικής χαράς και αγαλλιάσεως στις οποίες εκδηλώνεται και εξωτερικά αυτό που αισθάνονται μέσα τους τόσο ο Άγιος Γέροντας, όσο και οι Αδελφές. Την μετοχή στο μέγιστο γεγονός της Αναστάσεως του Κυρίου.

Διαβάζουμε στά Κείμενα τῶν Βαρσανουφίο καί Ἰωάννου:

Διαβάζουμε στα Κείμενα τῶν Βαρσανουφίο καί Ἰωάννου: «Γιά τήν Ἀνάστασι γιά τήν ὁποία ρωτᾶς, αὐτός ὁ αἰώνας τῆς ἐπίγειας ζωῆς εἶναι ἕνα ἁλώνι καί τά ζιζάνια εἶναι μαζί μέ τό σιτάρι. Ὅταν ὅμως θά γίνη ἡ Ἀνάστασι, ὁ εὐαγγελικός λόγος μᾶς διδάσκει ὅτι θά ἀναστηθοῦν ὅλοι ἀναμεμιγμένοι (ἁμαρτωλοί καί δίκαιοι), ἀλλά μέ τό λόγο του "θά χωρίση τούς μέν ἀπό τούς δέ, ὅπως ὁ βοσκός χωρίζει τά πρόβατα ἀπό τά ερίφια"(Μθ 25, 32).

Ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ἐπισημαίνει:

Ὁ Ἅγ. Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ἐπισημαίνει:

«Σε ποιά κατάστασι καταντᾶς, σε αυτή τῶν ἀλόγων ζώων, καθώς εἶναι γραμμένο· "Ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὤν, οὐ συνῆκε (: δέν κατάλαβε), παρασυνεβλήθη(: κατήντησε) τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις, καί ώμοιώθη αὐτοῖς"(Ψ 48, 13 καί 21).

27 Μαΐου. Ἑλλαδίου ἱερομάρτυρος (ϛ΄ αἰ.)· Ἰωάννου ὁμολογητοῦ τοῦ Ῥώσου († 1730). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης ζ´ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. κγ´ 1-11).

Πραξ. 23,1         Ἀτενίσας δὲ ὁ Παῦλος τῷ συνεδρίῳ εἶπεν· ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ πάσῃ συνειδήσει ἀγαθῇ πεπολίτευμαι τῷ Θεῷ ἄχρι ταύτης τῆς ἡμέρας.

Πραξ. 23,1                Ο δε Παύλος, αφού προσήλωσε το βλέμμα στο συνέδριον, είπε· “άνδρες αδελφοί, εγώ έχω πολιτευθή απένεντι του Θεού με καθαράν συνείδησιν έως την ημέραν αυτήν”.

Γιά νά μετέχεις στή δόξα τοῦ Θεοῦ χρειάζονται προϋποθέσεις...

❈ Ὁ Κύριος εἶπε, ὅταν προσευχόταν στόν Θεό-Πατέρα: "τήν δόξαν ἥν δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς", τήν ἐνέργεια δηλαδή πού ἔχω ὡς Θεός, τήν ἔδωσα στούς Ἀποστόλους, σ' αὐτούς πού Μοῦ ἔδωσες "ἵνα ὦσιν ἕν καθώς ἡμεῖς ἕν ἐσμεν", γιά νά εἶναι και αὐτοί ἕνα, ὅπως και Ἐμεῖς εἴμαστε ἕνα.

Ἐκεῖνο, δηλαδή, πού μᾶς ἑνώνει μεταξύ μας, καί ἄν θέλουμε νά ἑνωθοῦμε μεταξύ μας, εἶναι ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ, ὅταν μετέχουμε στή δόξα τοῦ Θεοῦ, στη Χάρη τοῦ Θεοῦ.

Ἑπομένως, δέν μποροῦμε νά γίνουμε ἕνα, οὔτε μέσα στόν γάμο, οὔτε μέσα στό μοναστήρι, οὔτε μέσα στήν ἐνορία, σέ ἕνα προσκύνημα, ἐάν δέν μετέχουμε σ' αὐτή τή δόξα τοῦ Θεοῦ.

Γι΄ αὐτό βλέπετε, ὅτι ὑπάρχει τσακωμός, διχόνοια, βρίσιμο... ἄσχημα πράγματα καί μέσα στίς ἐνορίες καί μέσα στά μοναστήρια καί μέσα στίς οἰκογένειες, γιατί οἱ ἄνθρωποι δέν ἑνώνονται μέ τή δόξα τοῦ Θεοῦ. Δέν μετέχουν στή δόξα τοῦ Θεοῦ. Γιατί δέν μετέχουν; Γιατί δέν θέλουν! Γιατί γιά νά μετέχεις στή δόξα τοῦ Θεοῦ χρειάζονται προϋποθέσεις.

Χρειάζεται νά ταπεινωθεῖς, χρειάζεται νά καθαριστεῖς, νά μετανοήσεις δηλαδή. Ἄν δέν μετανοήσεις, δέν πολεμήσεις τά πάθη σου, δέν ἀντισταθεῖς στούς κακούς λογισμούς κατ' ἀρχήν, δέν ἀντισταθεῖς στόν θυμό, δέν ἀντισταθεῖς στή μνησικακία, σ' ὅλα αὐτά τά κακά πράγματα, στή φιληδονία, στή φιλαργυρία, στή φιλοδοξία καί σέ νοιάζει τί θά πεῖ ὁ ἕνας καί ὁ ἄλλος, μετά φυσικά δέν μετέχεις στή δόξα τοῦ Θεοῦ. Ὁπότε δέν μπορεῖς νά κολλήσεις μέ τόν ἄλλον καί ἄς εἶσαι σύζυγος καί ἄς εἶσαι στό ἴδιο μοναστήρι καί ἄς τόν ξέρεις πενήντα καί ἑξήντα χρόνια. Δέν κολλᾶς, δέν γίνεσαι ἕνα.

Γράφει ὁ Ἅγ. Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης:

Γράφει ὁ Ἅγ. Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης:

«Χαριτωμένο εἶναι ἐκεῖνο τό ὁποῖο γράφουν οἱ ἱστορικοί περί τοῦ σοφοῦ Σωκράτους καί τῆς Θεοδώρας, τῆς δημοσίας πόρνης. Η πόρνη αὐτή συναντώντας μιά φορά τό Σωκράτη τοῦ λέει· ἐγώ Σωκράτη, εἶμαι πολύ σοφότερη ἀπό σένα. Διότι ἐσύ ὁ τόσο σοφός ἔχεις λίγους μαθητές.

*Περί Ἐκπαιδευτικοῦ - Δασκάλου

Στά παιδιά, ἔλεγε ὁ Ἅγιος Πορφύριος, "νά μή λέτε πολλά γιά τόν Χριστό, γιά τόν Θεό, ἀλλά νά προσεύχεσθε στόν Θεό γιά τά παιδιά. Τά λόγια χτυποῦν στά αὐτιά, ἐνῶ ἡ προσευχή πηγαίνει στήν καρδιά. Ἀκοῦστε ἕνα μυστικό:

Τήν πρώτη μέρα πού θά μπεῖτε στήν τάξη, νά μήν κάνετε μάθημα. Νά τούς μιλήσετε ὡραῖα. Μία - μία τίς λέξεις. Νά φερθεῖτε μέ ἀγάπη στά παιδιά. Στήν ἀρχή νά μήν τούς μιλήσετε καθόλου περί Θεοῦ, οὔτε περί ψυχῆς. Ἄλλη φορά αὐτά, ἀργότερα.

Τήν ἡμέρα, ὅμως, πού θά τούς μιλήσετε γιά τόν Θεό, θά προετοιμασθεῖτε καλά καί θά τούς πεῖτε:

- Ὑπάρχει ἕνα θέμα γιά τό ὁποῖο πολλοί ἀμφιβάλλουν. Εἶναι τό θέμα "Θεός". Τί γνώμη ἔχετε;

Ἔπειτα συζήτηση. Ἄλλη ἡμέρα τό θέμα "ψυχή":

- Ὑπάρχει ψυχή;

Κυριακὴ Πατέρων Α΄ Οἰκ. Συνόδου - Ἡ οὐνία ὅπλο τοῦ παπισμοῦ κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας (†Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Κυριακὴ Πατέρων Α΄ Οἰκ. Συνόδου

Ἡ οὐνία ὅπλο τοῦ παπισμοῦ κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας

Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. Καντιώτης

Ὁ ὀρθόδοξος λαός μας, ἀγαπητοί μου, ἀ­κούει τὴ λέξι «οὐνῖτες» καὶ ἐρωτᾷ· τί εἶ­νε οἱ οὐνῖτες; τί εἶνε ἡ οὐνία;

* * *

Ἡ οὐνία δὲν εἶνε ἑλληνικὴ λέξι. Εἶνε ξένη, πολωνικῆς μᾶλλον προελεύσεως. Καὶ μόνο αὐ­­τὸ δείχνει, ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δέχεται ἐπιβου­λὴ ἐκ μέρους ἐχθρῶν της ἀπ᾿ ἔξω. Ἡ οὐ­νία εἶ­νε ἕνα ἀπὸ τὰ ὅπλα τῆς παπικῆς προπαγάνδας γιὰ νὰ ὑποτάξῃ τὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία.

Καὶ τί δὲν ἔκαναν ἐναντίον μας οἱ ἄνθρωποι τοῦ Βατικανοῦ! Νὰ τ᾿ ἀπαριθμήσουμε; • αὐ­θαίρετες ἐπεμβάσεις παπῶν πρὸ τοῦ σχίσματος στὴν δικαιοδοσία τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκ­κλησίας· • σταυροφορίες, μὲ πρόφασι μὲν τὴν ἀ­πε­λευθέρωσι τῶν Ἁγίων Τόπων ἀλλὰ μὲ βαθύτερο σκοπὸ τὴ διάλυσι τῆς ὀρθοδόξου Βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας· • βίαιες ψευδοενώσεις, ὅπως στὴ Φεράρρα καὶ Φλωρεντία ὅπου ἀντιστάθηκε ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός· • ἐ­πιδρομὲς Ἑνετῶν στὰ νησιὰ τοῦ ἑλληνικοῦ ἀρ­χιπελάγους· • μηχανορραφίες πρέσβεων τοῦ παπικοῦ κράτους στὴν Κωνσταντινούπολι ἐπὶ τουρκοκρατίας, μὲ τὶς ὁποῖες γκρέμιζαν ἀπὸ τὸ θρόνο γενναίους πατριάρχες καὶ τοὺς ὡδηγοῦσαν στὴν ἐξορία καὶ τὰ ἰκριώματα· • ἱεροσπουδαστήρια ποὺ λειτουργοῦσαν στὴ Ῥώμη καὶ ἀλλοῦ, τὰ περιβόητα σεμινάρια, ὅπου στρατολογοῦσαν νεαροὺς ὀρθοδό­ξους, γιὰ νὰ τοὺς μεταβάλουν σὲ προδότες τῆς πίστεώς τους, σὲ γενιτσάρους τοῦ παπισμοῦ κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὅλα αὐτά, γιὰ νὰ κυριεύσουν τὸ φρούριο, νὰ παύσῃ νὰ κυματίζῃ ἡ σημαία τῆς Ὀρθοδοξίας στὴν Ἀνατολή, γιὰ νὰ κάνουν τοὺς ὀρθοδόξους νὰ προσ­κυνήσουν τὴν παντόφλα τοῦ πάπα.

❝ ἐκ βορρᾶ καὶ θαλάσσης ❞

📜🍂 ❝ ἐκ βορρᾶ καὶ θαλάσσης ❞

(λέξεις & φράσεις της εκκλησιαστικής γλώσσας)

◾Γιατί ο Νότος λέγεται θάλασσα;

Στο τροπάριο της η΄ ωδής του Κανόνος της Αναστάσεως, ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός καλεί τη Σιών να σηκώσει τα μάτια της και να δει τα παιδιά της να συρρέουν από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα:

📜 «Ἆρον κύκλῳ τοὺς ὀφθαλμούς σου Σιὼν καὶ ἴδε·

ἰδοὺ γὰρ ἥκασί σοι, θεοφεγγεῖς ὡς φωστῆρες,

🙶ἐκ δυσμῶν καὶ βορρᾶ, καὶ θαλάσσης, καὶ ἑῴας🙷

τὰ τέκνα σου ἐν σοὶ εὐλογοῦντα,

Χριστὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.

μετάφρ.

🙶Σήκωσε τα μάτια σου γύρω, Ιερουσαλήμ, και δες·

να, έχουν έλθει σαν θεοφώτιστοι φωστήρες

από τη Δύση και το Βορρά, από το Νότο και την Ανατολή,

τα τέκνα σου, δοξολογώντας

μ' εσένα το Θεό στους αιώνες.🙶