Ὁ Χριστός θέλει νά μᾶς βάλει ὅλους στόν Παράδεισο, ἐμεῖς δέν θέλουμε...

❈ *Ἐρώτηση* : Ὑπάρχει μία λαθεμένη ἐντύπωση Γέροντα, ὅτι ὁ Θεός εἶναι καλός καί θά συγχωρέσει ὅλο τόν κόσμο καί ἄς κάνουν ἁμαρτίες (καί τελικά θά τούς σώσει ὅλους).

*Ἀπάντηση* : Ὑπάρχει ὁλόκληρη αἵρεση τοῦ Ὠριγένη "περί ἀποκαταστάσεως τῶν πάντων". Ἀπό παλιά ὑπῆρχε αὐτή ἡ ἀντίληψη, ὅτι ὁ Χριστός θά μᾶς βάλει ὅλους στόν Παράδεισο. Νά σᾶς πῶ κάτι πολύ ἁπλό: Ὁ Χριστός θέλει νά μᾶς βάλει ὅλους στόν Παράδεισο, ἐμεῖς δέν θέλουμε.

Πάρτε ἕναν κοσμικό ἄνθρωπο καί πεῖτε του: "ἔλα νά πᾶμε στήν ἀγρυπνία". Τέσσερις ὧρες. Θά ἀντέξει; Κόλαση θά τοῦ φανεῖ. Οὔτε πέντε λεπτά δέν ἀντέχει. Λέει "μέ πειράζει τό θυμίαμα" κ.λπ. Ἄν τόν βάλεις μιά αἰωνιότητα νά εἶναι στήν Θεία Λειτουργία, γιατί αὐτό εἶναι ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ μιά συνεχής Θεία Λειτουργία, πῶς θά τό νιώθει αὐτός; Σάν Παράδεισο; Σάν κόλαση θά τό νιώθει. Γιατί; Γιατί δέν ἀγαπάει τόν Χριστό.

Ἡ χαρά μας δηλαδή στόν Παράδεισο ποιά θά εἶναι; Ὅτι θά βλέπουμε τόν Χριστό, θά βλέπουμε τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, τό φῶς τοῦ Χριστοῦ καί θά χαιρόμαστε. Ὅπως χαιρόμαστε, ὅταν βλέπουμε ἕναν δικό μας ἄνθρωπο. Ὅμως πολλοί ἀπό αὐτούς, ὄχι μόνο δέν ἔχουν ἀγάπη, ἀλλά ἔχουν καί μίσος καί ἐχθρότητα γιά τόν Χριστό καί Τόν πολεμοῦν. Πῶς λοιπόν ὅταν Τόν βλέπουν συνέχεια μπροστά τους θά ἀντέχουν; Θά τούς φαίνεται κόλαση.

❝ Τό ἀήττητον Ὅπλον❞

✝️🌿❝ Το ἀήττητον Ὅπλον❞

Γλωσσικό & φιλολογικό σχόλιο στον Ειρμό του Κανόνος

εις την Ύψωσιν του Σταυρού ~

Είναι γνωστό ότι ο Κανόνας, το σπουδαιότερο ποιητικό είδος που ήκμασε στο Βυζάντιο, αποτελείται από 9 ωδές, που η αρχή κάθε μίας (ο " Ειρμός" ) έχει ως άξονα το θέμα της αντίστοιχης ωδής της Παλαιάς Διαθήκης.

Επειδή λοιπόν η Α΄ ωδή της ΠΔ αναφερόταν στη διάβαση της Ερυθράς Θάλασσας, οι ποιητές των Κανόνων συνέπλεκαν με ευφυή, ενίοτε μάλιστα αριστοτεχνικό τρόπο, το θέμα της εκάστοτε εορτής (εν προκειμένω του Σταυρού) με το θέμα της διάβασης της Ερυθράς.

◾ Λόγω της εικαστικής και δραματικής μεγαλοπρέπειας του θέματος οι ειρμοί της Α ωδής των μεγάλων κανόνων έχουν σπάνια ποιητικότητα. Όσοι αγαπάτε την υμνογραφία αξίζει να μελετήσετε συγκριτικά τους ειρμους της Α΄ ωδής των κανόνων. Είχαν γίνει κάτι σαν "λυδία λίθος" της τέχνης του ποιητή κανόνων.

Τὸ ἀνικανοποίητο.

«Ἔξω εἶχε χιονίσει καί ὁ γάιδαρος μονολογοῦσε μέσα στόν κρύο στάβλο του:

“Ἂς τελείωνε ὁ χειμώνας, νά ἔλθη ἡ ἄνοιξι, νά λιγοστέψη τό κρύο καί νά φάω λίγο χλωρό χορτάρι, ἀντί γιά τό παλιοάχυρο αὐτό...".

Καί ἦλθε ἡ ἄνοιξι.

"Αχ, καί νά 'ταν καλοκαίρι, νά μή δουλεύω τόσο καί νά ξεκουράζωμαι στη σκιά τῶν δένδρων".

Ήλθε καί τό καλοκαίρι. Ὁ γάιδαρος ἵδρωνε κάτω ἀπ' τό βάρος τοῦ ἀχύρου καί τῶν ζαρζαβατικῶν τά ὁποῖα κουβαλούσε κάθε μέρα, κάτω ἀπ' τόν καυτο ἥλιο.

Λέει ὁ Ἅγιος Ἰσαάκ:

 ❈ Λέει ὁ Ἅγιος Ἰσαάκ: "Ὅπως ἡ μητέρα φροντίζει γιά τό παιδί της, ἔτσι καί ὁ Χριστός φροντίζει γιά τό σῶμα πού κακοπαθεῖ δι΄ Αὐτόν, καί εἶναι πάντοτε κοντά στό σῶμα αὐτό καί τό βοηθεῖ καί δέν τό ἀφήνει νά καταπέσει τελείως".Λέει κανείς:

- Ἐσύ θά πεθάνεις μ' αὐτά πού κάνεις...

3 Νοεμβρίου. Ἀκεψιμᾶ, Ἰωσήφ, Ἀειθαλᾶ μαρτύρων (δ΄ αἰ.)· ἀνακομιδὴ λειψάνων Γεωργίου τοῦ τροπαιοφόρου. Γεωργίου νέου ἱερομάρτυρος τοῦ Νεαπολίτου (†1797). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τρίτης κγ΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Α΄ Θεσ. α΄ 6-10).

Α Θεσ. 1,6         καὶ ὑμεῖς μιμηταὶ ἡμῶν ἐγενήθητε καὶ τοῦ Κυρίου δεξάμενοι τὸν λόγον ἐν θλίψει πολλῇ μετὰ χαρᾶς Πνεύματος Ἁγίου,

Α Θεσ. 1,6                 Αλλά και σεις εμιμήθητε ημάς και τον Κυριον με το να δεχθήτε τον λόγον του Ευαγγελίου εν μέσω πολλών θλίψεων, που σας είχαν προκαλέσει οι διωγμοί, αλλά και με χαράν, την οποίαν γεννά το Αγιον Πνεύμα εις τας καλοπροαιρέτους καρδίας.

Ἡ φυλακή τῆς ἀφῆς καί τά πολυτελῆ ἐνδύματα, Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον - Ἁγίου Νικοδήμου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ φυλακή τῆς ἀφῆς καί τά πολυτελῆ ἐνδύματα, Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον - Ἁγίου Νικοδήμου, 1-11-2026,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὁ Θεός Λόγος εἶναι κρυμμένος μέσα στίς ἐντολές Του, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ - Β' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον: Θεολογική ἀνάλυση καί μελέτη τῆς Ἐνσάρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ Θεός Λόγος εἶναι κρυμμένος μέσα στίς ἐντολές Του, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ - Β' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον: Θεολογική ἀνάλυση καί μελέτη τῆς Ἐνσάρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 31-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ φυλακή τῆς ἀφῆς καί τά ἐνδύματα, Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον - Ἁγίου Νικοδήμου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ φυλακή τῆς ἀφῆς καί τά ἐνδύματα, Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον - Ἁγίου Νικοδήμου, 31-10-2026,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ φυλακή τοῦ στόματος καί τό γέλοιο, Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον - Ἁγίου Νικοδήμου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ φυλακή τοῦ στόματος καί τό γέλοιο, Συμβουλευτικόν Ἐγχειρίδιον - Ἁγίου Νικοδήμου, 31-10-2026,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ ἀσφαλέστερη ἄμυνα

Ἡ ἀσφαλέστερη ἄμυνα

Γράφει η Εὐδοξία Αὐγουστίνου , Φιλόλογος - Θεολόγος

Παρά τίς διακηρύξεις στήν ἐποχή μας καί τήν προώθηση τοῦ δικαιωματισμοῦ, πού ἔφτασε στό ἀπόγειό του, διεθνεῖς ὀργανισμοί ἐπιβεβαιώνουν τή σκληρή πραγματικότητα: Ὁ Χριστιανισμός παραμένει ἡ ἀπηνέστερα διωκόμενη θρησκεία παγκοσμίως. Ἡ πλέον προβληματική ἐξέλιξη ὅμως εἶναι ἡ αὐξανόμενη πολεμική κατά τῆς ἁγίας Γραφῆς. Δέν περιορίζεται πλέον σέ αὐταρχικά καθεστῶτα, ἀλλά ἐκδηλώνεται ἀπροκάλυπτα στήν καρδιά τῶν δυτικῶν χωρῶν. Ὑπό τήν ἐπίδραση ἐπικρατούντων ἰδεολογικῶν ρευμάτων, ὅπως ἡ λεγόμενη woke agenda, ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀτόμου ἀναγορεύεται σέ ἀδιαμφισβήτητο κριτήριο ἀλήθειας. Ἡ χριστιανική διδασκαλία γιά τό ἦθος, τήν οἰκογένεια καί τήν ἱερότητα τῆς ζωῆς ἀντιμετωπίζεται ὡς «ἐμπόδιο», ὁδηγώντας στή στοχοποίηση καί τόν νομικό περιορισμό της.

Τά δεδομένα ἀπό τήν ἐπικαιρότητα εἶναι κραυγαλέα καί ἀνησυχητικά:

Στόν Καναδᾶ ἡ αὐστηροποίηση τοῦ ποινικοῦ κώδικα γιά τή «ρητορική μίσους» στοχοποιεῖ ἄμεσα τήν ἁγία Γραφή καί προετοιμάζει τό ἔδαφος, ὥστε νά ποινικοποιεῖται ἡ δημόσια ἀνάγνωση ἤ τό κήρυγμα, ἐάν στρέφεται κατά τῆς ὁμοφυλοφιλίας, τῶν ἐκτρώσεων, τοῦ παρά φύσιν «γάμου» ἤ ὁποιουδήποτε ἄλλου ὀρθοπολιτικοῦ «δόγματος».

Δέν θά γεράσει.Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΔΕΝ ΘΑ ΓΕΡΑΣΕΙ. ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Δέν θά γεράσει .

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα

Μία γνωστή µου κυρία, ἡ Αἰκατερίνη, ὅταν ἦταν 24-25 χρονῶν, οἱ γιατροί τῆς εἴχανε πεῖ τελεσίδικα: «Ἔχεις πολύ σοβαρό γυναικολογικό πρόβλημα καί δέν θά µπορέσεις νά ἀποκτήσεις ποτέ παιδιά». Τό 1986 πῆγε στόν Ἅγιο καί τοῦ εἶπε: "Γέροντα, τό ἀποφάσισα, θά υἱοθετήσω ἕνα παιδί. Νά τό ἔχω, γιά να μέ φροντίζει στά γεράµατά µου...

«Καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα» (Ἀπ. Παῦλος – Πράξ. 20, 30) ΜΕΡΟΣ Γ΄

«Και εξ υμών αυτών αναστήσονται άνδρες λαλούντες διεστραμμένα»

(Απ. Παύλος – Πράξ. 20, 30)

ΜΕΡΟΣ Γ΄

Νίκος Σακαλάκης, Μαθηματικός

Ο ρυθμός των αιρετικών εξελίξεων και οι (ανάλογες) μεταμορφώσεις των ποιμένων έχουν λάβει το χαρακτήρα θυέλλης, ενώ το πλήθος των πιστών (γενικά) δεν έχει συλλάβει το αληθινό νόημα των καιρών. Αυτός ο ραγδαίος ρυθμός των αιρετικών διδασκαλιών έχει συμπυκνωθεί στον οικουμενισμό, στην ψευδοσύνοδό του και στο Π.Σ.Ε.

Παραδείγματα διεστραμμένων διδασκαλιών, ρήγματα στο Σώμα της Εκκλησίας, είναι και οι αποφάσεις του Π.Σ.Ε., τις οποίες η άγνοια, η αναζήτηση ευζωίας και ικανοποίησης των αισθήσεων δεν επιτρέπουν στους ανθρώπους να κατανοήσουν τις αναιμικές (δήθεν σωτήριες) αιωνιότητες που υπόσχονται.

Αυτές τις αποφάσεις τις έχει υπογράψει η Εκκλησία της Ελλάδος, δημιουργώντας, έτσι, ασταμάτητο ολοφυρμό για την απομάκρυνση από το καθαρό πνεύμα της Ορθοδοξίας. Παραθέτουμε (ως παραδείγματα) αποφάσεις, οι οποίες επιθυμούν εκκλησιολογική δόξα που δεν τους ανήκει.

1. Κείμενο Ραβέννας: Το οποίο προβάλλει - προπαγανδίζει το πρωτείο μέσα στην Εκκλησία (του πάπα δηλ.).

2. Σαμπεζύ: Εδώ προσβάλλεται η ορθόδοξη Χριστολογία, αναγνωρίζοντας εκκλησιαστικότητα στους μονοφυσίτες.

3. Μπελαμέντ: Εδώ έχουμε αναγνώριση εκκλησιαστικότητας στους παπικούς και προώθηση της κακοδοξίας μιας διαιρεμένης εκκλησίας.

4. Πόρτο Αλέγκρε, Πουσάν: Υιοθετήθηκε η προτεσταντική θεολογία.

Ἡμέρα ἐθνικῆς χαρᾶς καὶ εὐγνωμοσύνης πρὸς τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο ἡ ἔνδοξη νίκη τῶν Ἑλλήνων τὸ 1940.

Εν Θεσσαλονίκη τη 28η Οκτωβρίου 2026

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου- συγγραφέως

Η μεγάλη θεομητορική εορτή της Αγίας Σκέπης, την οποία καθιέρωσε η αγία μας Εκκλησία να εορτάζουμε σήμερα κατόπιν μεταθέσεώς της από την 1η Οκτωβρίου, όπου εορταζόταν παλαιότερα, είναι ταυτόχρονα για μας τους Έλληνες και εθνική εορτή. Είναι ημέρα εθνικής χαράς και ευγνωμοσύνης προς την Υπεραγία Θεοτόκο, όχι μόνο διότι πολλές φορές κατά το παρελθόν στην ιστορική πορεία της πατριδος μας κατ’ εξαίρετο τρόπο έδειξε στο μικρό έθνος μας την πρόνοια και την προστασία της, αλλά και διότι για μια ακόμη φορά απέδειξε την θαυμαστή σκέπη της στο έπος του 40, στην θαυμαστή νίκη της απέναντι στις πανίσχυρες στρατιωτικές δυνάμεις του ιταλικού φασισμού. Η Υπεραγία Θεοτόκος υπήρξε για μια ακόμη φορά η Υπέρμαχος Στρατηγός, στην οποία οφείλει το έθνος μας να αναγράψει «τα νικητήρια». Δεν χωράει αμφιβολία, ότι η ένδοξος νίκη των Ελλήνων το 1940 αποτελεί ένα θαύμα της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Όπως και άλλοτε έχουμε τονίσει, στα κρίσιμα εκείνα χρόνια του πολέμου οι Έλληνες, άνδρες και γυναίκες, εμπιστεύθηκαν τον αγώνα τους στα χέρια της Παναγίας. Δεν είχαν στη διάθεσή τους τα σύγχρονα πολεμικά όπλα, που διέθεταν οι Ιταλοί. Είχαν όμως ως ισχυρό εφόδιο μέσα στην καρδιά τους την την θερμή πίστη προς τον Χριστό και την Παναγία. Καθημερινά γέμιζαν οι ναοί της Ελλάδος και έψαλλαν οι πιστοί την Παράκληση της Παναγίας και ζητούσαν να υπερασπιστεί το δίκαιό τους. Και την έβλεπαν τα παλληκάρια μας ζωντανή, να τους εμψυχώνει και να τους σκεπάζει, όταν πολεμούσαν στο μέτωπο. Γράφουν: «Λίγες στιγμές πριν ορμήσουμε είδαμε σε απόσταση καμιά δεκαριά μέτρων μία ψηλή μαυροφόρα να στέκει ακίνητη.

Λαλίστατοι μόνον ὅταν πρόκειται περὶ ἀποδοχῶν

Λαλίστατοι μόνον ὅταν πρόκειται περὶ ἀποδοχῶν

Θεοφάνης Γρηγορίου

Ὁ Μητροπολίτης Μεσσηνίας ἀπεδείχθη ἰδιαιτέρως λαλίστατος, ὅταν ἐτέθη τὸ ζήτημα τῆς προκλητικῆς αὐξήσεως τῶν ἀποδοχῶν τῶν Μητροπολιτῶν. Διὰ τὸ συγκεκριμένον ζήτημα εὑρέθησαν ἀμέσως καὶ τὰ νομικὰ ἐπιχειρήματα καὶ ἡ διάθεσις διὰ δημοσίαν παρέμβασιν καὶ ὁ ἀπαραίτητος τηλεοπτικὸς χρόνος.

Τὸ ἐρώτημα, ὅμως, παραμένει ἀμείλικτον: ποῦ ἦτο αὐτὴ ἡ μαχητικότης, ὅταν ὁ ἑλληνικὸς λαὸς κατήρχετο εἰς τὰ συλλαλητήρια διὰ τὴν Μακεδονίαν; Ποῦ ἦτο ἡ δυναμικὴ φωνὴ τῶν Ἱεραρχῶν, ὅταν οἱ ἱεροὶ ναοὶ ἐκλείσθησαν κατὰ τὴν περίοδον τοῦ κορωνοϊοῦ, ὅταν οἱ πιστοὶ ἀπεκλείοντο ἀπὸ τὴν θείαν λατρείαν καὶ ὅταν ἀκόμη καὶ ἡ συμμετοχὴ εἰς τὰ Μυστήρια ἀντιμετωπίζετο περίπου ὡς ἀπειλὴ διὰ τὴν δημοσίαν ὑγείαν; Ποῦ ἦτο ἡ ἀντίδρασις, ὅταν ἡ Πολιτεία ἐνομοθέτει κατὰ τρόπον εὐθέως ἀντίθετον πρὸς τὴν ὀρθόδοξον ἀνθρωπολογίαν, τὴν οἰκογένειαν καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴν παράδοσιν;