Ἡ φιλαυτία, ἡ ρίζα τῶν παθῶν, καί τά ἔκγονα της, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης, Φιλοκαλία Β ' τόμος, 9-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com
309. Ποιο είναι το καθήκον των Χριστιανών απέναντι στους νεκρούς;Ερώτηση ενός ενορίτη : Ποια είναι η χριστιανική ευθύνη απέναντι στους νεκρούς;Η απάντηση του ιερέα: Η χριστιανική αγάπη δεν περιορίζεται σε όσους ζουν σε αυτή τη γη, αλλά επεκτείνεται και στους νεκρούς. Ο προσωρινός θάνατος, ενώ τερματίζει τις εξωτερικές μας σχέσεις με τον πλησίον μας, δεν θα πρέπει να τερματίζει την αγάπη σας και, γενικά, τις υποχρεώσεις μας απέναντί τους.1) Το καθήκον μας απέναντι στους νεκρούς συνίσταται στις προσευχές για την αιώνια σωτηρία τους, στο να κάνουμε καλό στους φτωχούς και ιδιαίτερα στη μνήμη τους κατά την τέλεση της Αναίμακτης Θυσίας. Δεν υπάρχει καμία καλή πράξη προς τον πλησίον που να μπορεί να συγκριθεί με την προσευχή για τους νεκρούς, γιατί οι ζωντανοί μπορούν να βοηθήσουν τον εαυτό τους, αλλά οι νεκροί δεν μπορούν να βοηθήσουν τον εαυτό τους εκτός αν λάβουν βοήθεια από άλλους. Κανένας Χριστιανός δεν μπορεί να αποφύγει το καθήκον να βοηθήσει τους νεκρούς επειδή δεν έχει τα μέσα να το κάνει, γιατί ο καθένας μπορεί να ενώσει τις προσευχές του με τις προσευχές της Εκκλησίας όταν ο ιερέας προσεύχεται πριν από τα τρομερά μυστήρια για όλους όσους έχουν φύγει από την πίστη. Αν κάποιος δεν έχει πλούτο να σκορπίσει στους φτωχούς στη μνήμη των κεκοιμημένων: τότε δώστε όσο μπορείτε, όπως λέει ο Άγιος Χρυσόστομος, και έχετε κάνει πολλά (Ομιλία στις Πράξεις 21). Αν δεν μπορείτε να κάνετε ούτε αυτό, επειδή δεν έχετε τίποτα, τότε μπορείτε να αναστενάζετε με συμπόνια για τους αγαπημένους σας που έχουν φύγει από την ζωή, να τους ευχηθείτε μια καλύτερη ζωή ενώπιον του Θεού και να πιστέψετε ότι ένας προσευχητικός αναστεναγμός ενώπιον του Κυρίου και ένα δάκρυ χριστιανικής συμπόνιας θα φέρουν δροσιά στην ψυχή του πλησίον σας.2) Η χριστιανική αγάπη πρέπει να επεκτείνει τη φροντίδα της στα σώματα των αποθανόντων αγαπημένων. Η θεία πίστη μας εμπνέει να σεβόμαστε τα σώματα των νεκρών, επειδή το σώμα είναι μέλος του Χριστού, αγιασμένο από τα Μυστήρια, ιδιαίτερα με τη μετάληψη του σώματος και του αίματος του Κυρίου Ιησού. Είναι ο ναός του Αγίου Πνεύματος και φέρει μέσα του τον σπόρο ενός μελλοντικού, πνευματικού, άφθαρτου, ένδοξου σώματος. Η βεβήλωση των σωμάτων των νεκρών θεωρούνταν πάντα ένα από τα σοβαρότερα εγκλήματα. Το καθήκον της χριστιανικής αγάπης απαιτεί:α) να αφεθεί το σώμα στη γη με την πρέπουσα τιμή, σύμφωνα με τις εκκλησιαστικές τελετές, αλλά χωρίς μάταιη μεγαλοπρέπεια και χωρίς να βλάψει την ευημερία των υπολοίπων συγγενών·
❈ "Δέν ὑπάρχει τίποτε περισσότερο βδελυρό καί πονηρό ἀπό μία ψυχή πού βασκαίνει", παρατηρεῖ καί ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, "διότι ἀπό αὐτό ἀνατράπηκαν Ἐκκλησίες, γεννήθηκαν αἱρέσεις, καί αὐτό ὅπλισε τό χέρι τοῦ ἀδελφοῦ". Ἄς μήν ξεχνᾶμε ὅτι ὁ πρῶτος φόνος τοῦ Ἄβελ ἀπό τόν Κάιν ἔγινε διά φθόνου, ὅπως καί ὁ φόνος τοῦ Κυρίου ἀπό τούς Γραμματεῖς καί Φαρισαίους.Λέγει ἡ Ἁγία Γραφή: "διά φθόνον παρέδωκαν αὐτόν" (Ματθ. 27,18). "Ὁ βάσκανος", λέει ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, "ἔχει πονηρό μάτι πού ματιάζει τά ἀγαθά. Ἡ πονηρή ἐνέργεια βγαίνει ἀπό τήν φθονερή ψυχή του. Ὁ ἄνθρωπος ἐάν εἶναι φθονερός, δέν νοιάζεται γιά τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς του∙ ἕνα μόνο τόν νοιάζει ἡ καταστροφή τοῦ ἄλλου. Τόν βάσκανο, ἀκόμα καί ἄν τόν καλέσεις δαίμονα καί θηρίο, δέν ἁμαρτάνεις".
(Σύνοδος της Ιεραρχίας της Ελλάδος 15-30 Νοεμβρίου 1972)ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣΗ διερεύνηση αυτής της Συνόδου άπτεται και μιας σειράς αναστοχασμών, προκειμένου να κατανοήσουμε τις προσδιοριστικές υφές της σύγκρουσης μεταξύ του τότε (μακαριστού) Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου (Α’) και του (επίσης μακαριστού) επισκόπου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτη στη προσπάθειά τους για οριοθέτηση της εκκλησιολογικής νόησης του Καταστατικού Χάρτη της Eκκλησίας της Eλλάδoς, προκειμένου ο Χάρτης αυτός να έχει για πληρότητα oρθότητας∙ εχρειάζετο δηλ. στην περίπτωση αυτή εκ μέρους των επισκόπων υπευθυνότητα στις επιλογές που υιοθετούσαν, αλλά και στις θέσεις-επιλογές που δεν επιχειρούσαν.Ήμουν στο πρώτο έτος φοιτητής και είχα διαπιστώσει ότι ο Αρχιεπίσκοπος δεν ήταν (πραγματικά) επιθυμητός στην 21η Απριλίου, μιάς και είχε φανερή εξεγερσιακή λειτουργία έναντι της δικτατορίας (λόγω διαμαρτυριών του) για τις φυλακίσεις και βασανισμούς πολιτικών κρατουμένων.Αυτή την εξεγερσιακή συνείδηση έναντι του καθεστώτος την είχε (έτι περισσότερο) ο π. Γεώργιος Πυρουνάκης, ως συνειδητοποίηση της αδικίας της επιβολής δικτατορίας στον Ελληνικό λαό.
Λέει ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ὅτι ἕνα δεῖγμα ὅτι ἔχουμε πίστη στόν ἑαυτόν μας εἶναι νά ἀπογοητευόμαστε πάρα πολύ ὅταν κάνουμε ἕνα λάθος.Ὅταν ἔχεις μία πτώση, ὅταν κάνεις μία ἁμαρτία, ὅταν ὑποκύψεις σ΄ ἕνα πάθος, ἄν ἔχεις μεγάλη γνώμη, μεγάλη πίστη στόν ἑαυτόν σου, τότε συντρίβεσαι, καταπίπτεις, τά χάνεις, ἀπελπίζεσαι, λυπᾶσαι πάρα πολύ. Αὐτό εἶναι ἕνα κριτήριο.Γιατί τί σημαίνει αὐτό; Ἐπειδή εἶχες μεγάλη ἰδέα γιά τόν ἑαυτόν σου, καί ἔχεις μεγάλη ἰδέα, πέφτοντας σοῦ γκρεμίζεται αὐτή ἡ ἰδέα, ὁπότε χάνεις τό στήριγμά σου. Σάν ἕνα τεράστιο οἰκοδόμημα πού σωριάζεται. Ἔτσι γίνεται καί ἡ ψυχή σου, γιατί εἶχες στηριχτεῖ στά μπράτσα σου, στόν ἑαυτόν σου, ἀκόμα καί γιά τόν πνευματικό σου ἀγῶνα καί γιά τά καθημερινά.Γι' αὐτό βλέπετε μιά ἀποτυχία - ἀφῆστε τά πνευματικά - στά βιοτικά, πολλούς ἀνθρώπους τούς διαλύει. Γιά μιά ζωή! Τούς ἀχρηστεύει! Γιατί; Γιατί ἤλπισαν στόν ἑαυτόν τους καί ὄχι στόν Θεό. Ἐνῶ αὐτός πού ἐλπίζει στόν Θεό, θά πεῖ:- Ἐντάξει, λάθος ἔκανα. Θά πάω νά ἐξομολογηθῶ. Θά κάνω ὅ,τι μπορῶ ἀνθρωπίνως καί μετά ἔχει ὁ Θεός.
Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ και γερουσιαστής του Οχάιο, J.D. Vance, δεν μάσησε τα λόγια του στην ετήσια March for Life, την μεγαλύτερη πορεία υπέρ της ζωής στην Αμερική.Μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που γέμισαν το National Mall κάτω από παγωμένο ήλιο, ο Vance έριξε βόμβα:«Η άμβλωση δεν είναι απλώς μια ιατρική πράξη. Είναι μια παγανιστική τελετή ανθρώπινης θυσίας που κάνουμε στον βωμό της σεξουαλικής απελευθέρωσης και της προσωπικής ευκολίας. Θυσιάζουμε τα παιδιά μας στον Μολόχ της σύγχρονης εποχής, και μετά έχουμε το θράσος να αποκαλούμε τους εαυτούς μας πολιτισμένους.»
Ιεροπρεπής, σεμνός και μεγαλοπρεπής ταυτόχρονα ο άγιος Γέροντας της Πάρου Φιλόθεος Ζερβάκος.Όταν τελούσε την Θεία Λειτουργία, όχι μόνον ήταν ταπεινός και συντετριμμένος μπροστά στο άφθαστο μεγαλείο του Μεγάλου Αρχιερέως, τον Οποίο με δέος διακονούσε, αλλά ταυτόχρονα ήταν συνεπαρμένος από τα τελούμενα και την μοναδική λαμπρότητα της λατρείας της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.
❈ Τό μεγάλο κακό τῆς δηλητηρίασης τῶν ψυχῶν τῶν ἀνθρώπων, στήν ἐποχή μας γίνεται ἀπό τήν τηλεόραση. Γίνεται γενικά ἀπό ὅλα τά μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης, ἀλλά πιό πολύ ἀπό τήν τηλεόραση.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ ἁγίου, 26 Ὀκτωβρίου (Β´ Τιμ. β´ 1-10).
Β Τιμ. 2,1 Σὺ οὖν, τέκνον μου, ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ,
Β Τιμ. 2,1 Συ λοιπόν, τέκνον μου, να ενδυναμώνεσαι με την χάριν, που δίδει ο Ιησούς Χριστός (δια να μένης πιστός εις αυτόν και εις εμέ, χωρίς να επηρεάζεσαι από το παράδειγμα εκείνων, που με εγκατέλειψαν).
Β Τιμ. 2,2 καὶ ἃ ἤκουσας παρ᾿ ἐμοῦ διὰ πολλῶν μαρτύρων, ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις, οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους διδάξαι.
Β Τιμ. 2,2 Και αυτά που έχεις ακούσει και διδαχθή από εμέ, παρουσία πολλών μαρτύρων, αυτά να τα εμπιστευθής ως ανεκτίμητον θησαυρόν εις πιστούς και αξιοπίστους ανθρώπους, οι οποίοι θα είναι ικανοί και άλλους να διδάξουν τας αληθείας του Ευαγγελίου.
