Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 29

473. Ποια είναι τα καθήκοντα των φίλων;

Η ερώτηση ενός ευγενή : Ποια είναι τα καθήκοντα των φίλων;

Η απάντηση του ιερέα : Η αληθινή φιλία αναμφίβολα συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην ανθρώπινη τελειότητα: σε αυτήν, τόσο το πνεύμα όσο και η αρετή του ανθρώπου αποκτούν διπλό όφελος. Διότι ο αδελφός βοηθά τον αδελφό, σαν μια ισχυρή και ψηλή πόλη· και ενισχύεται σαν μια θεμελιωμένη βασιλεία ( Παροιμίες 18:19 ). Αλλά αλίμονο σε αυτόν μόνο όταν πέσει, και δεν υπάρχει δεύτερος για να τον σηκώσει ( Εκκλησιαστής 4:10 ). Οι φίλοι αποκαλύπτουν πιο εύκολα τις αμοιβαίες τους αδυναμίες και ατέλειες, επισημαίνοντάς τες ο ένας στον άλλον, και είναι πιο ζηλωτές στην εκτέλεση των καλών τους επιδιώξεων και προθέσεων· και όταν η μοίρα του ενός θεωρείται από τον άλλον ως δική του, τότε οι χαρές φαίνονται πιο ευχάριστες, και οι δυσκολίες και οι λύπες πολύ πιο εύκολες. Αλλά όσο πιο εξυψωμένη είναι η φιλία, τόσο πιο αυστηρά πρέπει να τιμώνται και να διατηρούνται τα δικαιώματα και τα καθήκοντα της φιλίας.

474. Τι αξιοπρέπεια έχει η συζυγική κατάσταση;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Τι αξιοπρέπεια έχει η συζυγική κατάσταση;

Η απάντηση του ιερέα . Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η συζυγική κατάσταση είναι μεγάλης αξιοπρέπειας, διότι θεσπίστηκε από τον ίδιο τον Θεό για την αναπαραγωγή του ανθρώπινου γένους ( Γέν. 1:28-31 ), και από τον Ιησού Χριστό τοποθετήθηκε ανάμεσα στα Μυστήρια και απεικονίζει την ένωσή Του με την Εκκλησία.

Ὁ Φιλοθεΐτης π. Σάββας μιλάει γιὰ τὸν Δημήτριο Παναγόπουλο†

Ὁ Φιλοθεΐτης π. Σάββας μιλάει γιὰ τὸν Δημήτριο Παναγόπουλο†

Εἶχα τὴ μεγάλη εὐλογία νὰ βρεθῶ κάποτε μὲ τὸν κ. Παναγόπουλο στὸ Ἅγιο Ὄρος καὶ 3 ὧρες ἤμασταν μαζί σὲ ἕνα κελί μόνοι μας καὶ τὸν παρακάλεσα νὰ μοῦ διηγηθεῖ ἐμπιστευτικῶς, τὴ ζωή του ἐν περιλήψει. Μοῦ εἶπε καταπληκτικὰ πράγμα (μὲ παρακάλεσε, ὅσο ἦταν ἐν ζωῇ, νὰ μὴν τὰ ἀποκάλυπτα σὲ κανέναν), γιὰ νὰ δεῖτε σὲ τί πνευματικὰ μέτρα ἤτανε ὁ Παναγόπουλος.

Αὐτὸ φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸ ἔργο του, διότι ἔχω συναντήσει πάνω ἀπὸ 100 ἀνθρώπους, ποὺ δὲν γνώριζαν τὸν Παναγόπουλο ἀλλὰ ἀπὸ μία ὁμιλία του, ποὺ ἄκουσαν σὲ μία κασέτα, ἄφησαν τὴν ἁμαρτία καὶ πῆραν τὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Παναγόπουλος μοῦ εἶπε:

Ἤμουν στὴ κοσμικὴ ζωή καὶ στὴν ἁμαρτία. Τὴν πρώτη πληροφορία ὅτι θὰ μὲ ἐλεήσει ὁ Κύριος, τὴν πῆρα ὅταν ἤμουν στρατιώτης. Εἶδα στὸν ὕπνο μου, ὅτι πήγαινα στὸ χωριό μου. Βαδίζοντας πρὸς τὰ ἐκεῖ, μοῦ φώτιζε καὶ μὲ ὁδηγοῦσε στὸ δρόμο ἕνα δυνατό φῶς ἀπὸ τὸν οὐρανό. Ὅταν ξύπνησα, μοῦ δόθηκε σὰν ἐξήγηση, ὅτι τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ θὰ μὲ φώτιζε καὶ θὰ μὲ ὁδηγοῦσε στὸ δρόμο Του. Ἔτσι λίγο - λίγο μὲ ὁδηγοῦσε ὁ Θεὸς στὸ δρόμου του...

Ὅταν ὅμως ἀπολύθηκα, ἐπὶ 4 συνεχόμενα χρόνια, δὲν μποροῦσα νὰ βρῶ ἐργασία, ὅλο ἐμπόδια καὶ ἀποτυχίες. Εἶχα φτάσει σχεδὸν σὲ ἀπελπισία καὶ σκεφτόμουνα νὰ ἀφήσω τὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἐπιστρέψω στὸν κόσμο καὶ στὴν ἁμαρτία. Τότε θυμάμαι, συνάντησα μία μέρα στὸ δρόμο, ἕναν γνωστό μου εὐλαβέστατο συνταγματάρχη, στὸ ὁποῖο ἄνοιξα τὴν καρδιά μου καὶ εἶπα τὸν πόνο μου. Καὶ ἐκεῖνος μοῦ εἶπε:

Ἰράν – Ἰσραήλ – Εὐρώπη. Μετάβαση σὲ «Ὠκεανία» ἢ σὲ «Ἀρμαγεδώνα»;

Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.)

Η διεθνής πραγματικότητα του 2026 δεν χαρακτηρίζεται απλώς από περιφερειακές εντάσεις ή τεχνολογικές καινοτομίες. Βρισκόμαστε σε καμπή διεθνούς πολιτειακής μετάβασης. Από τη μία πλευρά, η κλιμάκωση υψηλής έντασης μεταξύ Ιράν και Ισραήλ αναδιαμορφώνει τη γεωστρατηγική αρχιτεκτονική της Μέσης Ανατολής. Από την άλλη, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιταχύνει την οικοδόμηση ενός πυκνού πλέγματος ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και κανονιστικής επιτήρησης, που σε συμβολικό επίπεδο παραπέμπει στην «Ωκεανία» του 1984 του George Orwell, στην Ελλάδα με τον Δαίδαλο στο Σούνιο.

Η αντιδιαστολή αυτή —Αρμαγεδδών στη Μέση Ανατολή και κανονιστική-ψηφιακή υπερπύκνωση στην Ευρώπη— δεν αποτελεί ρητορική υπερβολή. Αποτελεί γεωπολιτικό αναλυτικό εργαλείο κατανόησης μιας διεθνούς έννομης τάξης που μετασχηματίζεται ταχύτερα από την ικανότητα των θεσμών να την ρυθμίσουν!!

I. Ιράν – Ισραήλ: Αποτροπή, Προληπτικότητα και Γεωστρατηγική Μετάβαση.

Η αντιπαράθεση Τεχεράνης–Ιερουσαλήμ δεν περιορίζεται σε ιδεολογική εχθρότητα. Πρόκειται για δομική σύγκρουση αποτροπής σε περιβάλλον μετάβασης αδίστακτης ισχύος.

Το διεθνές δικαιϊκό πλαίσιο δοκιμάζεται: Άρθρο 2§4 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ: απαγόρευση χρήσης βίας. Άρθρο 51: δικαίωμα νόμιμης άμυνας.

Το δόγμα της «anticipatory self-defence» (προληπτικής αυτοάμυνας), που παραμένει νομικά αμφιλεγόμενο.

Το Ισραήλ επικαλείται την αποτροπή υπαρξιακής απειλής. Το Ιράν αρνείται την στρατιωτική πυρηνική πρόθεση, ενώ ταυτόχρονα επεκτείνει την επιρροή του μέσω δικτύου περιφερειακών δρώντων. Κτυπά στην Κύπρο, αλλά δεν κτυπά τις βάσεις των ΗΠΑ στην Τουρκία.

Η δυναμική αυτή φαίνεται να εντάσσεται στο ρεαλιστικό υπόδειγμα ισορροπίας δυνάμεων.

Ωστόσο, η ενδεχόμενη γενίκευση της σύρραξης θα υπερέβαινε τα περιφερειακά όρια, ενεργοποιώντας δυνάμεις όπως η Κίνα, η Ινδία, η Ρωσία και το ΝΑΤΟ, με απρόβλεπτες συνέπειες για τη διεθνή σταθερότητα.

Ο κίνδυνος εδώ δεν είναι ρητορικός. Είναι συστημικός.

Ἁγίου Λουκᾶ τοῦ Ἰατροῦ - Ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου

Τρία σημαντικότατα γεγονότα στὴν ἱστορία τοῦ κόσμου ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας.

To πρῶτο εἶναι ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου, τὸν ὁποῖο ἑορτάζουμε σήμερα μὲ χαρὰ καὶ ἀγάπη, ἀλλὰ καὶ μὲ δέος ἐνώπιον τοῦ μεγαλείου τοῦ γεγονότος αὐτοῦ, τὸ ὁποῖο ὀνομάζεται «κεφάλαιον» (δηλαδὴ ἀρχὴ) τῆς σωτηρίας μας.

Ἐννέα μῆνες μετὰ τὸν Εὐαγγελισμὸ πραγματοποιήθηκε καὶ τὸ δεύτερο ἀπὸ τὰ σημαντικότερα γεγονότα, ἡ κατὰ σάρκα Γέννηση τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χρίστου. Κορυφὴ καὶ ὁλοκλήρωση τῆς σωτηρίας μας θὰ εἶναι ἡ ἀνάσταση τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χρίστου μετὰ ἀπὸ ἕνα φρικτὸ θάνατο πάνω στὸ Σταυρό.

Ὄχι μόνο μία φορὰ ἀλλὰ πολλὲς φορὲς φανερώθηκαν στοὺς ἁγίους...

ἄγγελοι. Ἔξι μῆνες πρὶν τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Παναγίας Παρθένου Μαρίας στάλθηκε ὁ ἀρχάγγελος Γαβριὴλ στὸν ἱερέα Ζαχαρία, ὁ ὁποῖος ὑπηρετοῦσε στὸ ναό, γιὰ νὰ τοῦ ἀναγγείλει, ὅτι ἀπ’ αὐτὸν θὰ γεννηθεῖ ὁ μεγαλύτερος μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, ὁ Πρόδρομος τοῦ Κυρίου ὁ Ἰωάννης. Καὶ σήμερα ὁ ἴδιος φέρνει τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα στὴν Ὑπεραγία καὶ ἄχραντο Παρθένο Μαρία, ἡ ὁποία ζοῦσε στὸ ταπεινὸ φτωχόσπιτο τοῦ ξυλουργοῦ Ἰωσήφ.

Ἡ παγκοσμιοποίηση καὶ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς.

Στοκχόλμη, 11/3/2026

Τιμούδας Χρήστος

Η δεύτερη Κυριακή των νηστειών είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά. Σε όποια Ορθόδοξη Εκκλησία κι΄ αν βρεθεί κανείς αυτήν την ημέρα, οποιασδήποτε εθνικότητας, όσο και να μην καταλαβαίνει την γλώσσα, το αυτί του θα πιάσει τις λέξεις Γρηγόριος, Παλαμάς, Θεσσαλονίκη. Στην διασπορά σου δίνεται η δυνατότητα να ζήσεις πραγματικά και όχι φανταστικά ή θεωρητικά την οικουμενικότητα της Ορθοδοξίας. Στην Στοκχόλμη για παράδειγμα, όπου ζεί ο υποφαινόμενος από το 80, εκτός από τον ελληνορθόδοξο ναό, μπορεί κάποιος να εκκλησιαστεί σε ρώσικο, φιλανδικό, σέρβικο, ρουμάνικο, βουλγάρικο, ουκρανικό που ανήκει στον πατριάρχη Ονούφριο, ακόμα και σε αμιγώς σουηδόφωνο ορθόδοξο ναό. Ο υποφαινόμενος εκκλησιάζεται στην σέρβικη Εκκλησία της Στοκχόλμης και ο ιερέας αυτή την ημέρα αφιέρωσε όλο το κήρυγμα του, πάνω από δέκα λεπτά, στον άγιο Γρηγόριο, Αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης.

Παραθέτουμε ένα πολύ χαρακτηριστικό απόσπασμα από άρθρο του Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως της Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων για τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά.

Η ασκητική ζωή και οι αντιαιρετικοί αγώνες του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά (Β’ Κυριακή των Νηστειών).

«Το κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα της ζωής του αγίου ήταν ο συνδυασμός της ασκητικής του ζωής και των αντιαιρετικών του αγώνων. Ο άγιος Γρηγόριος ήταν ο μεγάλος ασκητής, που έφθασε σε μεγάλα μέτρα αγιότητος, ο άνθρωπος που ανέβηκε όλη τη σκάλα των αρετών. Εκείνος ο οποίος διά συνεχούς νηστείας, αγρυπνίας και προσευχής πέρασε από τη κάθαρση στον φωτισμό και από τον φωτισμό στην θέωση και αξιώθηκε μεγάλων πνευματικών χαρισμάτων, κατ’ εξοχήν δε του χαρίσματος της Θεολογίας. Ταυτόχρονα όμως υπήρξε και ο μεγάλος υπέρμαχος της Ορθοδόξου πίστεως και ο σφοδρός πολέμιος της παναιρέσεως του Παπισμού. Ήταν ο άνθρωπος ο οποίος εξ’ αιτίας των αντιαιρετικών του αγώνων υπέμεινε με ακατάβλητο ηρωϊσμό και ομολογιακό φρόνημα πολλές θλίψεις, διωγμούς και φυλακίσεις, προκειμένου να διαφυλαχθεί η Εκκλησία από τις καινοτομίες, τις διαστρεβλώσεις και παραχαράξεις, που προσπαθούσε την εποχή εκείνη να εισαγάγει ο Παπισμός μέσα στο χώρο της Ορθοδοξίας.»

Σημειώσεις ἀδελφῆς Συγκλητικῆς. Ἱερὸ ἡσυχαστήριο Παναγίας Γλυκοφιλούσης Ραψάνης.Μοναχική κουρά.

Επιστολές καί σημειώσεις πνευματικῶν ἐμπειριῶν

Μοναχική κουρά

Ἐπίκληση στήν ἁγία Συγκλητική να πάρει τό ὄνομά της

Τόν πρῶτο χρόνο (στό μοναστήρι) διάβαζα μέ μία ἀδελφή τόν Εὐεργετινό. Συνέπεσε ἕνα κομμάτι ἀπό τῆς ἁγίας Συγκλητικής. Τόσον αἰσθάνθηκα τήν ἁγιότητά της, πού τήν ἐπικαλέστηκα να μου δώσει τό ὄνομά της. Ἔμεινε μέσα μου ὁ πόθος τῆς Ἁγίας να γίνει προστάτης μου καί συνώνυμος. Συνέπεσε να γράψω στον Γέροντα ὅτι πῶς θα γίνω μοναχή, πού εἶμαι ὅλο ἄρρωστη, καί δέν ἔχω ἀγῶνα πολύ καί πῶς θά μπορῶ νά κάνω τά μοναχικά μου καθήκοντα, κ.λ.π.

Σπάνια φωτογραφία

ΣΠΆΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ.

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/02/blog-post_135.html

25 Μαρτίου. † Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ. (Ἐθνικὴ ἑορτὴ ἐπὶ τῇ ἐπετείῳ τῆς ἑλληνικῆς ἐπαναστάσεως τοῦ 1821). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τῆς ἑορτῆς (Ἑβρ. β΄ 11-18).

Εβρ. 2,11           ὅ τε γὰρ ἁγιάζων καὶ οἱ ἁγιαζόμενοι ἐξ ἑνὸς πάντες· δι᾿ ἣν αἰτίαν οὐκ ἐπαισχύνεται ἀδελφοὺς αὐτοὺς καλεῖν,

Εβρ. 2,11                   Διότι ο Χριστός που μας αγιάζει, και ημείς που αγιαζόμεθα, καταγόμεθα από ένα Πατέρα. Δι' αυτήν ακριβώς την αιτίαν και ο Χριστός δεν εντρέπεται να ονομάζη αυτούς, που καλεί εις σωτηρίαν, αδελφούς του,

Εβρ. 2,12           λέγων· ἀπαγγελῶ τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου, ἐν μέσῳ ἐκκλησίας ὑμνήσω σε·

Εβρ. 2,12                  λέγων· “θα διαλαλήσω και θα ομολογήσω το όνομά σου, ω Θεέ και Πατέρα, στους αδελφούς μου· εν μέσω συγκεντρώσεως των αδελφών μου θα σε ανυμνήσω και θα σε δοξάσω”.

Τί εἶναι ἡ ταπείνωση, πώς ἐξαλείφονται οἱ λογισμοί καί πῶς θεραπεύεται ἡ μνησικακία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης/ Φιλοκαλία τόμος Β', Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τί εἶναι ἡ ταπείνωση, πώς ἐξαλείφονται οἱ λογισμοί καί πῶς θεραπεύεται ἡ μνησικακία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης/ Φιλοκαλία τόμος Β', 24-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Τά κατορθώματα καί οἱ πτώσεις μοναχῶν καί κοσμικῶν. Ἡ ἁμαρτία της παράχρησης , Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης/ Φιλοκαλία τόμος Β', Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τά κατορθώματα καί οἱ πτώσεις μοναχῶν καί κοσμικῶν. Ἡ ἁμαρτία της παράχρησης , Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης/ Φιλοκαλία τόμος Β', 23-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Στήν θεραπεία τοῦ δαιμονιζόμενου νέου Β' (Κυριακή Δ' Νηστειῶν) καί περί καθάρσεως τοῦ νοῦ, Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Στήν θεραπεία τοῦ δαιμονιζόμενου νέου Β' (Κυριακή Δ' Νηστειῶν) καί περί καθάρσεως τοῦ νοῦ, Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ, 22-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἀποκάλυψη/Εἰσαγωγή (β' μέρος). Χρόνος, τόπος συγγραφῆς, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκάλυψη/Εἰσαγωγή Β'. Χρόνος, τόπος συγγραφῆς. Ἑρμηνεία καί Περιεχόμενο τῆς Ἀποκάλυψης, π. Ἰωήλ Γιαννακόπουλου καί π. Χαραλάμπους Βασιλόπουλου, 22-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Στήν θεραπεία τοῦ δαιμονιζόμενου νέου Α' (Κυριακή Δ' Νηστειῶν) καί περί καθάρσεως τοῦ νοῦ, Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Στήν θεραπεία τοῦ δαιμονιζόμενου νέου Α' (Κυριακή Δ' Νηστειῶν) καί περί καθάρσεως τοῦ νοῦ, Ἁγ. Γρηγορίου Παλαμᾶ, 22-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἀποκάλυψη/Εἰσαγωγή Α'- Οἱ σύγχρονοι ἀποστάτες χριστιανοί, π. Σεραφείμ Ρόουζ καί Ἐπ. Συρακουσῶν Ἀβέρκιου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκάλυψη/Εἰσαγωγή Α'- Οἱ σύγχρονοι ἀποστάτες χριστιανοί, π. Σεραφείμ Ρόουζ καί Ἐπ. Συρακουσῶν Ἀβέρκιου, 22-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com