Τὰ πάθη ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς. +Ἐπίσκοπος Αὐγουστίνος Καντιώτης.

«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν

καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι» (Μᾶρκ. 8,34)

Τί λέει τὸ εὐαγγέλιο σήμερα (βλ. Μᾶρκ. 8,34 – 9,1), ἀγαπητοί μου; Φωνάζει ὄχι εἰρήνη, ἀλλὰ πόλεμο! αὐτὸ λέει. Ὅσοι πιστεύουν στὸ Χριστό, ἄντρες γυναῖκες καὶ παιδιά, στὰ ὅπλα!

–Μὰ τί λόγος εἶν ̓ αὐτός;… Καὶ ποιοί εἶνε λοιπὸν οἱ ἐχθροὶ ποὺ ἔχουμε ἀπέναντί μας; εἶνε Βούλγαροι, Ἀλβανοί, ̔Ρῶσοι, Τοῦρκοι;

√ Ὄχι αὐτοί. Καὶ ὅμως, ἂν θέλουμε νὰ ζήσουμε, καὶ ὡς οἰκογένεια καὶ ὡς κοινωνία καὶ ὡς ἔθνος, στὰ ὅπλα! Εἶνε ἀνάγκη νὰ χτυπήσουμε ἀλύπητα, μέχρι ἐξοντώσεως, ἕναν ἐχθρό, προαιώνιο ἐχθρὸ τοῦ γένους μας. Κι αὐτός, ὁ ὑπ ̓ ἀριθμὸν ἕνα ἐχθρὸς εἶνε κοντά, πολὺ κοντά μας· εἶνε ὁ ἑαυτός μας, ὁ κακὸς ἑαυτός μας· οἱ κακίες, τὰ πάθη μας. Νά λοιπὸν τί λέει τὸ σημερινὸ εὐαγγέλιο· Χριστιανοί, ἐμπρὸς νὰ χτυπήσουμε τὸν διεφθαρμένο ἑαυτό μας!

Φαίνονται δύσκολα αὐτά; χρειάζεται νὰ τὰ κάνω λειανά; Θὰ φέρω λοιπὸν δύο – τρία παραδείγματα, γιὰ νὰ φανῇ ὅτι αὐτὸ ποὺ λέει τὸ εὐαγγέλιο εἶνε μία μεγάλη ἀλήθεια.

Πρὸ ἡμερῶν ἦρθε στὴ μητρόπολι ὡς τουρίστρια ἀπὸ τὴ Θεσσαλονίκη μιὰ γυναίκα καλῆς οἰκογενείας. Ἦταν μάνα. –Συμφορὰ μεγάλη, μοῦ λέει, στὸ σπίτι μου. –Τί συμφορά; –Εἶχα ἕνα παιδὶ ἔξυπνο, ἄριστο στὰ μαθήματα· καὶ χεροδύναμο, πέτρα ἔπιανε καὶ τὴν ἐσποῦσε. Τώρα… κι ἄρχισε νὰ κλαίῃ. –Τί; –Ἔμπλεξε μὲ κακὲς παρέες, ποὺ γέμισε ἡ Θεσσαλονίκη… (Κλάψτε, ἀδέρφια μου, γονεῖς ποὺ στέλνετε τὰ παιδιά σας νὰ σπουδάσουν στὰ πανεπιστήμια καὶ χάνουν ὅ,τι ἱερὸ παρθενικὸ καὶ ἅγιο ἔχει ὁ Χριστιανὸς Ἕλληνας).

Ἡ εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς Μετά τήν Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ

ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Κατά Μάρκον, κεφάλαιο Η΄, εδάφια 34-38 και κεφάλαιο Θ΄, εδάφιο 1

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η΄: 34 Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. 35 Ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν. 36 Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; 37 Ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; 38 Ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Θ΄: 1Καί ἔλεγεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η΄: 34 Τότε ο Ιησούς κάλεσε τα πλήθη του λαού μαζί με τους μαθητές Του και τους είπε: «Εκείνος που θέλει να γίνει δικός μου και να με ακολουθεί ως μαθητής μου, ας διακόψει κάθε φιλία και σχέση με τον διεφθαρμένο απ’ την αμαρτία εαυτό του και ας πάρει τη σταθερή απόφαση να υποστεί για μένα όχι μόνο κάθε θλίψη και δοκιμασία, αλλά ακόμα και θάνατο σταυρικό, και τότε ας με ακολουθεί μιμούμενος το παράδειγμά μου.

Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς Κυριακῆς μετά τήν Ὕψωση. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ

Προς Γαλάτας, κεφάλαιο Β΄, εδάφια 16-20

16 Εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν ᾿Ιησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου, διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ. 17 Εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος; Μὴ γένοιτο. 18 Εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν συνίστημι. 19Ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον, ἵνα Θεῷ ζήσω. 20 Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός· ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα

16 Επειδή όμως μάθαμε από την προσωπική μας πείρα ότι δεν γίνεται δίκαιος ο άνθρωπος και δεν σώζεται με την τήρηση των τυπικών διατάξεων του μωσαϊκού νόμου, αλλά μόνο με την πίστη στον Ιησού Χριστό, γι’ αυτό λοιπόν και εμείς πιστέψαμε στον Ιησού Χριστό, για να γίνουμε δίκαιοι και να σωθούμε από την πίστη στον Χριστό και όχι από τα έργα του μωσαϊκού νόμου· διότι, όπως αναφέρεται και στους Ψαλμούς, με τα έργα του νόμου δεν θα δικαιωθεί και δεν θα σωθεί κανένας άνθρωπος.

Αἰτία τῆς ἐργασίας τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου, εἶναι ἡ καλὴ προαίρεση.

Αἰτίες τῶν καλῶν λογισμῶν εἶναι οἱ ἀρετές. Τῶν ἀρετῶν αἰτίες εἶναι ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου. Καὶ αἰτία τῆς ἐργασίας τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου, εἶναι ἡ καλὴ προαίρεση. 

Ὅσιος Θαλάσσιος 

20 Σεπτεμβρίου. † ΚΥΡΙΑΚΗ μετὰ τὴν Ὕψωσιν. † Εὐσταθίου μεγαλομάρτυρος καὶ τῆς συνοδείας αὐτοῦ (†118). Ἱλαρίωνος Κρητὸς νεομάρτυρος (†1804). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Κυριακῆς μετά τήν ὕψωσιν, Κυριακῆς κα´ ἐπιστολῶν (Γαλ. β´ 16-20).

Γαλ. 2,16           εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου, διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ.

Γαλ. 2,16                   Επειδή όμως εγνωρίσαμεν καλά ότι ο άνθρωπος δεν γίνεται δίκαιος, δεν αποκτά την δικαίωσιν ενώπιον του Θεού από τας τυπικάς διατάξστου μωσαϊκού Νομου, αλλά μόνον δια της φωτισμένης ενεργείας και ενεργού πίστεως στον Ιησούν Χριστόν, και ημείς επιστεύσαμεν στον Χριστόν Ιησούν, δια να γίνωμεν δίκαιοι από την πίστιν και με την πίστιν στον Χριστόν και όχι από τα έργα του μωσαϊκού Νομου. Διότι, όπως άλλωστε έχει γραφή και εις την Παλαιάν Διαθήκην, “δεν θα δικαιωθή ποτέ κανείς από τα έργα του Νομου”.

Περί τῆς θεωρίας καί τῶν 3 εἰδῶν της, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. η΄-1, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Περί τῆς θεωρίας καί τῶν 3 εἰδῶν της, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. η΄-1, 18-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Περί τῆς καθαρᾶς προσευχῆς καί θεωρίας, Β΄ μέρος, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. ζ΄-6, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί τῆς καθαρᾶς προσευχῆς καί θεωρίας, Β΄ μέρος, Ἀσκητικά - Ἀββᾶ Ἰσαάκ, κεφ. ζ΄-6, 17-9-2026,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ 6η, 7η καί 8η ἡμέρα ἀντίστοιχες μέ τά στάδια τῆς πνευματικῆς ζωῆς, Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

Ἡ 6η, 7η καί 8η ἡμέρα ἀντίστοιχες μέ τά στάδια τῆς πνευματικῆς ζωῆς, Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 18-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ πορεία τῶν Ἰσραηλιτῶν καί τά στάδια τῆς πνευματικῆς ζωῆς, Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ πορεία τῶν Ἰσραηλιτῶν καί τά στάδια τῆς πνευματικῆς ζωῆς, Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 17-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Κυριακή μετά τήν Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τήν αὐταπάρνηση πού ὁδηγεῖ στή σωτηρία

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ[:Μάρκ. 8,34-38 και 9,1]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΣΗ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ

[Υπομνηματισμός στα εδάφια Ματθ.16,24-27]

«Τότε ὁ Ἰησοῦς εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· Εἴ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν, καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι(:Τότε ο Ιησούς είπε στους μαθητές Του: “Εάν κάποιος θέλει να με ακολουθήσει ως μαθητής μου, ας διακόψει κάθε σχέση με τον διεφθαρμένο από την αμαρτία εαυτό του κι ας πάρει τη σταθερή απόφαση να υποστεί ακόμη και θάνατο σταυρικό και βίαιο. Κι ας με ακολουθήσει μιμούμενος σε όλα το παράδειγμά μου· και να μη διστάσει να προβεί στις αποφάσεις και τις θυσίες αυτές)»[Ματθ.16,24].

«Τότε ο Ιησούς είπε στους μαθητές Του», λέγει ο ιερός Ευαγγελιστής· πότε δηλαδή; Όταν ο Πέτρος λίγο πριν είχε πει: « Ἳλεώς σοι, Κύριε· οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο(:Ο Θεός να σε φυλάξει, Κύριε, από όσα φοβερά μας είπες ότι θα σου συμβούν· Δεν πρέπει να σου συμβούν αυτά)»[Ματθ.16,22]· και άκουσε ως απάντηση από τον Κύριο: « Ὓπαγε ὀπίσω μου, σατανᾶ· σκάνδαλόν μου εἶ· ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων (:Πήγαινε πίσω μου και φύγε από μπροστά μου, σατανά˙ μου είσαι εμπόδιο στο δρόμο του καθήκοντός μου και πειρασμός· διότι δεν φρονείς εκείνα που αρέσουν στον Θεό, αλλά εκείνα που αρέσουν στους ανθρώπους)»[Ματθ. 16,23]· διότι δεν αρκέστηκε στην επιτίμηση μόνο, αλλά θέλοντας να δείξει και με το παραπάνω και το ότι τα λόγια του Πέτρου ήταν άτοπα και ανάρμοστα και να αποκαλύψει και το κέρδος που θα πήγαζε από το Πάθος, λέγει: «Εσύ μου λέγεις: “ο Θεός να σε φυλάξει και να σε ευσπλαχνιστεί, ώστε να μη σου συμβεί αυτό”· εγώ όμως σου λέγω ότι δεν είναι μόνο επιβλαβές για σένα και ολέθριο το να με εμποδίσεις και να δυσφορείς για το Πάθος μου, αλλά ότι ούτε θα μπορέσεις να σωθείς εάν και εσύ ο ίδιος δεν είσαι προετοιμασμένος με κάθε τρόπο να πεθάνεις». Για να μη νομίσουν δηλαδή ότι είναι ανάξιο Αυτού το να πάθει, διδάσκει σε αυτούς το κέρδος του πράγματος, όχι μόνο με όσα είχαν προηγηθεί, αλλά και με όσα επρόκειτο να ακολουθήσουν.

Στο περιστατικό που καταγράφεται από τον ευαγγελιστή Ιωάννη, λοιπόν, λέγει: «Ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ, αὐτὸς μόνος μένει· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ, πολὺν καρπὸν φέρει(:Αληθινά σας λέω, εάν το μικρό σπυρί του σιταριού δεν πέσει στη γη και δεν σαπίσει μέσα στο χώμα, μένει απλώς ένας μόνο σπόρος και δεν πολλαπλασιάζεται. Εάν όμως με τη σπορά του στη γη πεθάνει και ταφεί, βγάζει πολύ καρπό. Έτσι κι εγώ, εάν πεθάνω, όπως ο Πατέρας μου όρισε, θα καρποφορήσω τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους)»[Ιω.12,24]. Στην αντίστοιχη περικοπή του Ματθαίου στο συγκεκριμένο σημείο [Ματθ.16,24], διδάσκοντας αυτό σε μεγαλύτερο βάθος, δεν περιορίζει τον λόγο μόνο στον Εαυτό του, περί του ότι πρέπει δηλαδή να πεθάνει, αλλά επεκτείνει αυτόν και προς εκείνους. «Είναι δηλαδή τόσο το κέρδος αυτού του πράγματος, ώστε και για σας το να μη θέλετε μεν να πεθάνετε να είναι φοβερό, ενώ το να είστε όμως έτοιμοι προς αυτό να είναι αγαθό».

Μέ ἀπάλλαξε ἀπό δαιμονική ἐπήρεια. Ἅγιος Πορφύριος

ΜΕ ΑΠΑΛΛΑΞΕ ΑΠΟ ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΕΠΗΡΕΙΑ

Μαρτυρία κ. Μαρίας, Μεσολόγγι

Ὅταν ἤμουν νέα, ὅπως ὅλα τὰ κορίτσια τῆς ἡλικίας μου, ὀνειρευόμουν νὰ γνωρίσω έναν όμορφο νέο καὶ νὰ παντρευτῶ. Ἐπειδὴ ὅμως περνούσανε τὰ χρόνια καὶ οἱ φίλες μου ἔκαναν τις οἰκογένειές τους ἐνῶ ἐγὼ ἀποτύχαινα, ἄρχισα νὰ

ἀπελπίζομαι καὶ νὰ πιστεύω ὅτι κάποιος μὲ μισεῖ καὶ μὲ ἔχει "δέσει" μέ μάγια.

Μὲ τὴν ἀφελὴ αὐτὴ σκέψη ἐπισκέφτηκα μάγους, χαρτορίχτρες, μέντιουμ... προκειμένου νὰ μοῦ λύσουνε τὰ μάγια.

Ψυχολογικὰ χειροτέρεψα καὶ ἔνιωθα ἕνα βάρος στὴν ψυχή μου. Εἶχα ταραχὴ καὶ ἐκνευρισμό. Οι τύψεις καὶ οἱ ἐνοχὲς γιὰ τὴν ἁμαρτία μου αὐτή μοῦ ἔφεραν περισσότερη ἀπελπισία.

Ήμουν στὴν Ἀθήνα, ἔμαθα γιὰ τὸν Ἅγιο καί τόν ἐπισκέφτηκα. Βρῆκα κόσμο νὰ περιμένει καὶ μία μοναχή μᾶς εἶπε νὰ παίρνουμε τὴν εὐλογία του καὶ νὰ φεύγουμε.

Κυριακή μετά τήν Ὕψωση:«Ἡ παιδεία τοῦ Τιμίου Σταυροῦ» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ[:Μάρκ. 8,34-9,1]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Στομίου Λαρίσης στις 19-9-1999]

(Β405)

Η Κυριακή, αγαπητοί μου, μετά την Ύψωσιν του Τιμίου Σταυρού, είναι ο απόηχος της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Ο Τίμιος Σταυρός υψώθηκε όχι μόνον σαν μία αισθητή υπόθεση -να τον δει, δηλαδή, ο λαός όπως τότε έγινε εις τα Ιεροσόλυμα και να αναφωνήσει το «Κύριε ἐλέησον»· ο Τίμιος Σταυρός είναι παντοτινά υψωμένος και νοητά ορώμενος από τον κάθε Χριστιανό. Και τούτο γιατί ο Τίμιος Σταυρός είναι η μεγάλη παιδεία, η μεγάλη παιδαγωγία του κάθε Χριστιανού, στο κάθε βήμα της ζωής του, για όλους τους Χριστιανούς, όλων των αιώνων και όλων των εποχών. Είναι το σχολείον που πρέπει να φοιτήσει ο πιστός, για να γίνει τέλειος Χριστιανός.

Και η παιδεία του Τιμίου Σταυρού άρχισε πολύ ενωρίς· από αυτόν τον Παράδεισον. Δηλαδή προ Χριστού. Θα το δείτε. Θα ήταν χωρίς αξία βέβαια η αρετή του Αδάμ, αφού ο Θεός τον εδημιούργησε αγαθόν, αν ο Αδάμ δεν μετήρχετο μία παιδαγωγία. Και η παιδαγωγία του Αδάμ ήταν το ξύλον της γνώσεως καλού και κακού. Ήταν η τήρησις της εντολής της υπακοής, με αισθητή αναφορά τον καρπόν ενός δένδρου. Και τότε απεδείχθη η ελευθέρα, του Αδάμ, βούλησις και ενέργεια. Έπρεπε αυτά να τύχουν μίας δοκιμασίας, για να συνειδητοποιήσει ο Αδάμ και έτσι η αρετή γι’ αυτόν να είναι καρπός όχι παθητικός, αλλά ενεργητικός. Ο Αδάμ, όμως, δυστυχώς έδειξε άρνηση στην παιδαγωγία του Θεού.

Κυριακή μετά τήν Ὕψωση.Ἐρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ [: Γαλ. 2, 16-20]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν ᾿Ιησοῦν ἐπιστεύσαμεν διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ(:Επειδή όμως μάθαμε από τη δική μας πείρα ότι δεν γίνεται δίκαιος ο άνθρωπος και δεν σώζεται με την τήρηση των τυπικών διατάξεων του μωσαϊκού νόμου, αλλά μόνο με την πίστη στον Ιησού Χριστό, γι' αυτό λοιπόν και εμείς πιστέψαμε στον Ιησού Χριστό, για να γίνουμε δίκαιοι και να σωθούμε από την πίστη στον Χριστό και όχι από τα έργα του μωσαϊκού νόμου· διότι όπως αναφέρεται και στους Ψαλμούς, με τα έργα του νόμου δεν θα δικαιωθεί και δεν θα σωθεί κανένας άνθρωπος)»[Γαλ.2,16· ερμ. απόδοση Παν. Τρεμπέλα].

Πρόσεξε και εδώ πώς με ασφάλεια λέγει τα πάντα. «Διότι όχι όμως ως κακό αλλά ως ασθενή στο να μας εξασφαλίσει τη σωτηρία», λέγει, «εγκαταλείψαμε τον μωσαϊκό νόμο». Εάν λοιπόν ο μωσαϊκός νόμος δεν παρέχει δικαίωση και σωτηρία στον άνθρωπο, είναι περιττή η περιτομή. Αλλά εδώ μεν έτσι αναφέρει· προχωρώντας όμως δείχνει ότι όχι μόνο είναι περιττή η περιτομή, αλλά και επικίνδυνη· κάτι το οποίο είναι και περισσότερο αξιοπαρατήρητο, το ότι δηλαδή στην αρχή μεν λέγει ότι «δεν δικαιώνεται ο άνθρωπος από τα έργα του νόμου», προχωρώντας όμως ομιλεί και με πιο βαριές εκφράσεις.

«Εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος;(:Αλλά όμως εάν υποθέσουμε ότι η τήρηση του μωσαϊκού νόμου είναι επιβεβλημένη, και συνεπώς εμείς που αφήσαμε τον νόμο, αμαρτήσαμε και βρεθήκαμε να είμαστε αμαρτωλοί μόνο και μόνο επειδή ζητούμε να δικαιωθούμε και να σωθούμε με την πίστη και την κοινωνία μας με τον Χριστό, τότε γεννιέται το άτοπο ερώτημα: “Άραγε ο Χριστός είναι υπηρέτης της αμαρτίας, αφού Αυτός μας ώθησε να αφήσουμε τον μωσαϊκό νόμο;”. Μη συμβεί να πούμε τέτοια βλασφημία)»[Γαλ.2,17]. «Διότι εάν δεν έχει δύναμη», λέγει, «η πίστη στον Χριστό να δικαιώσει, αλλά υφίσταται πάλι η αναγκαιότητα του μωσαϊκού νόμου, εκείνοι οι οποίοι εγκατέλειψαν τον νόμο για τον Χριστό και δεν δικαιώνονται από την άφεση, αλλά κατακρίνονται, θα βρούμε να γίνεται αίτιος της κατακρίσεως Αυτός, για τον οποίο, αφού εγκαταλείψαμε τον νόμο, καταφύγαμε στην πίστη».

Ἡράκλειο Κρήτης: ΝΤΡΟΠΗ - Τουρκικὲς σημαῖες ἐκεῖ ποὺ κάποτε ἔσφαζαν Ἕλληνες!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Ας αναλογιστούμε λίγο τι έχουν δει τα μάτια μας τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας.

Ισλαμιστές με τζιχαντιστικές σημαίες να κάνουν παράτες στο κέντρο της Αθήνας. Μουσουλμάνους να αγνοούν τα περιοριστικά μέτρα της πανδημίας και να κατακλύζουν την πλατεία Συντάγματος για την πρωτοχρονιά του 2022. Αφγανούς να σουλατσάρουν με στρατιωτικές στολές σαν να κάνουν περιπολία στη Καμπούλ. Πακιστανούς να κάνουν παρέλαση με αυτοκίνητα ή να «κλείνουν» την πλατεία Κοτζιά για εθνικές τους εορτές.

Αλβανούς να πραγματοποιούν εθνικιστική φιέστα στο Σύνταγμα, φωνάζοντας συνθήματα για τον UCK, κρατώντας πανό με τη «Μεγάλη Αλβανία» και κάνοντας χειρονομίες με τον «αλβανικό αετό». Ψευτομακεδόνες Σκοπιανούς να διοργανώνουν αλυτρωτικά πανηγύρια στη Βόρεια Ελλάδα. Τουρκόψυχα κόμματα πρακτόρων να κάνουν πολιτική εκστρατεία στη Θράκη. Εικόνες του Κεμάλ Ατατούρκ να υψώνονται σε ελληνικά γήπεδα και Τούρκους να κάνουν λαϊκό προσκύνημα στο σπίτι του σφαγέα στη Θεσσαλονίκη.