Κυριακή Ε Νηστειῶν. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τό αἴτημα τῶν ὑιῶν τοῦ Ζεβεδαίου

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Ματθ.20,20-28]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΩΝ ΥΙΩΝ ΤΟΥ ΖΕΒΕΔΑΙΟΥ

Σε τόσο μεγάλο βαθμό έφθασε η αδυναμία των μαθητών να αντιληφθούν καθαρά τα λόγια του Κυρίου για το επικείμενο Πάθος και την Ανάστασή Του, ώστε ευθύς αμέσως να Τον πλησιάσουν οι υιοί του Ζεβεδαίου και να συζητήσουν μαζί Του για την πρωτοκαθεδρία που θα ήθελαν να τους παραχωρήσει στο μέλλον· διότι, όπως αναφέρει ο ευαγγελιστής Μάρκος, είπαν τότε στον Κύριο: «Δὸς ἡμῖν ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου(:Όταν έλθεις στη δόξα σου και ανεβείς στον επίγειο βασιλικό θρόνο του Δαβίδ, βάλε μας να καθίσουμε ο ένας στα δεξιά σου κι ο άλλος στ’ αριστερά σου)»[Μάρκ.10,37].

Πώς τότε λοιπόν ο ευαγγελιστής Ματθαίος λέγει ότι πλησίασε τον Κύριο η μητέρα τους και το ζήτησε αυτό και όχι οι ίδιοι οι μαθητές; «Τότε προσῆλθεν αὐτῷ ἡ μήτηρ τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου μετὰ τῶν υἱῶν αὐτῆς προσκυνοῦσα καὶ αἰτοῦσά τι παρ᾿ αὐτοῦ(: Τότε Τον πλησίασε η μητέρα των παιδιών του Ζεβεδαίου με τους γιους της, η οποία Τον προσκύνησε και έδειξε ότι σκόπευε να Του ζητήσει κάτι)»[Ματθ.20,20]. Φυσικό ήταν και τα δύο να συνέβησαν· διότι παρέλαβαν τη μητέρα τους, με σκοπό να μεγαλώσουν την παράκλησή τους, και κατ’ αυτόν τον τρόπο να συγκινήσουν τον Χριστό. Το ότι λοιπόν είναι αληθινό αυτό που είπα και ότι η παράκληση ήταν μάλλον δική τους, αλλά παρουσιάζουν από ντροπή τη μητέρα τους, πρόσεξε πως ο Χριστός απευθύνει προς αυτούς τον λόγο. Καλύτερα όμως ας προσπαθήσουμε να γνωρίσουμε κατά πρώτον τι είναι αυτό που ζητούν, με ποια διάθεση το ζητούν και τι ήταν εκείνο που τους οδήγησε να ενεργήσουν κατ’ αυτόν τον τρόπο.

Σημειώσεις ἀδελφῆς Συγκλητικῆς. Ἱερὸ ἡσυχαστήριο Παναγίας Γλυκοφιλούσης Ραψάνης.Πειρασμός μὲ μορφὴ ἀνδρὸς καὶ ἡ δύναμη τῆς εὐχῆς.Καθαρά Δευτέρα, νύκτα. (1967)

Σημειώσεις ἀδελφῆς Συγκλητικῆς γιά πνευματικές εμπειρίες

Πειρασμός με μορφή ἀνδρός καί ἡ δύναμη τῆς εὐχῆς

Καθαρά Δευτέρα, νύκτα.

Ἐκοιμόμουν, μοῦ κτυπᾶ κάποιος τήν πόρτα, μέ τό φώναγμα: «Αδελφή, ἀδελφούλα», γιά νά μέ ξυπνήσει. Καί ἐξύπνησα, βλέπω ἄνδρα, τό κεφάλι του μέσα ἀπό τήν πόρτα τοῦ κελλιοῦ μου. Τοῦ λέγω: «Τί θέλεις αὐτήν τήν ὥρα;» Ἄρχισε νά μέ κολακεύει, ὡς ἀδελφός, μέ ἐρωτικά λόγια πονηρά. Γυρίζω ἀπό τήν ἄλλη πλευρά καί παίρνω τό κομποσκοίνι καί προσεύχομαι, μιά φωνή μέσα μου: «Εἶναι ὁ διάβολος». Εγώ ἔλεγα ὅτι ἔφυγαν ὅλες οἱ ἀδελφές γιά τήν ἀκολουθία, δέν μέ ξύπνησαν ἀλλά ἄφησαν καί τίς πόρτες ανοιχτές καί μπῆκε τοῦτος ὁ νέος μέσα. Μετά τή φωνή πού πληροφορήθηκα ὅτι ἦταν αὐτός, ἐνῶ γύρισα ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, νά μήν τόν βλέπω, μά είπε τόσα λόγια και τρόπους ερωτικούς, αἰσχρούς νά μέ ἑλκύσει. Αλλά, ἐπικαλούμουν τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ μέ πίστη, μέ θέρμη πολλή νά μέ λυτρώσει ἀπό τήν παγίδα αυτήν. Μετά από λίγη ώρα μέ ἐκάλυψε ἕνα συννεφάκι, θεῖος γνόφος, μοῦ ἦλθε μία μακαριότης καί θεωρία Θεοῦ καί μυστηρίων, πού ὁ διάβολος ὠρύετο ἔξω. Ἐγώ ἄκουγα τίς φωνές του, ἀλλά δέν ἄκουγα στήν οὐσία τίποτα. Θεῖον πρᾶγμα μέ σκέπαζε ἀρκετή ὥρα. Ἔπειτα μοῦ δόθηκε τόση δύναμη, πού παίρνω τα σπίρτα καί τό κομποσκοίνι νά τόν κάψω, νά τόν κάνω κομμάτια, τόση δύναμη χωρίς καθόλου φόβον. Πράγματι, τό ἔκανα αὐτό, σηκώθηκα, μ' αὐτήν τήν δύναμιν βγαίνω ἔξω ἀπό τό κελλί, τίποτε, οἱ ἀδελφές ἡσύχαζαν, ἡ ὥρα ἦταν μία (1.00 μ. μ.).

Κυριακή Ε Νηστειῶν:«Τό αἷμα τοῦ Χριστοῦ» π. ἈΘανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ[: Εβρ. 9,1-14]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 28-3-1999]

β΄έκδοσις (Β395)

Σήμερα, αγαπητοί μου, ο Απόστολος Παύλος εις την προς Εβραίους επιστολήν του μας είπε: «Εἰ γὰρ τὸ αἷμα ταύρων καὶ τράγων ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα, πόσῳ μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ὃς διὰ Πνεύματος αἰωνίου ἑαυτὸν προσήνεγκεν ἄμωμον τῷ Θεῷ, καθαριεῖ τὴν συνείδησιν ὑμῶν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων εἰς τὸ λατρεύειν Θεῷ ζῶντι; Καὶ διὰ τοῦτο διαθήκης καινῆς μεσίτης ἐστίν».

Θέλει εδώ ο Απόστολος Παύλος να συγκρίνει το αίμα από τις θυσίες των ζώων, ταύρων, τράγων κ.τ.λ. με το Αίμα του Χριστού. Εκείνο βέβαια το αίμα των θυσιών της Παλαιάς Διαθήκης ήτο τύπος του Αίματος της θυσίας του Χριστού. Αλλά δύναται να συγκριθεί το αίμα των θυσιών εκείνων, δια των οποίων ο Θεός επιτέλους επέβλεπε ευμενώς και συγχωρητικώς, πόσο περισσότερον, λέγει ο Απόστολος Παύλος, όταν ο Αμνός του Θεού θυσιάζεται επί του Σταυρού, πόσο περισσότερον θα πρέπει να είναι αίμα ιλασμού; Συγχωρήσεως και αιωνίου ζωής;

Έτσι λοιπόν, αγαπητοί μου, το θέμα μας σήμερα θα είναι γύρω από το Αίμα του Χριστού, όπως προβάλλεται από την προς Εβραίους επιστολήν. Το Αίμα του Χριστού που εχύθη επί του Σταυρού, μας καθαρίζει και μας σώζει, λέει ο Απόστολος Παύλος. Γι'αυτό, όταν κοινωνούμε, ο ιερεύς επιλέγει: «Μεταλαμβάνει ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ -τάδε-, Σῶμα καὶ Αἷμα Χριστοῦ, εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον». Δύο στοιχεία λοιπόν: «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον».

Χωρίς το αίμα του Χριστού αγαπητοί μου, δεν έχομε την σωτηρία. Βεβαίως και την αιώνιον ζωήν. Το είπε σαφώς ο Χριστός: «Ὁ τρώγων μου τὸ σῶμα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον». Άρα, εκείνος που δεν κοινωνεί, δεν έχει ζωήν αιώνιον. Και βέβαια επειδή ο άνθρωπος δεν εκμηδενίζεται, έχει βεβαίως την αιωνίαν κόλασιν.

Ο Πατήρ βλέπει το Αίμα του Ενανθρωπήσαντος Υιού Του, τον Οποίον αγαπά και εις Αυτόν ευδοκεί, όχι σε μας, εις τον Υιόν Του ευδοκεί, αλλά επειδή βλέπει τον Υιόν Του και ο Υιός δίνει το Αίμα υπέρ ημών, σώζει κι εμάς τους ανθρώπους. Είμαστε πίσω από την πλάτη του Χριστού, τρόπον τινά. Βλέπει ο Πατήρ τον Υιόν, σώζει εμάς. Ή, αν θέλετε, ο Χριστός είναι ο αντιπρόσωπός μας ενώπιον του Πατρός. Αυτά βέβαια τελεσιουργούνται μέσα εις την Αγία Τριάδα. Διότι, αν θέλετε πολύ να ακριβολογήσω, όταν ο Υιός σώζει παρουσιαζόμενος προς τον Πατέρα, επειδή ουδέποτε ο Υιός άφησε τους κόλπους του Πατρός, είναι προ της Αγίας Τριάδος. Δηλαδή η ανθρωπίνη φύσις του Χριστού, προ του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Η δε προσοικείωσή μας εις τον Χριστόν γίνεται δια της πίστεως, γιατί ο Υιός είναι Θεάνθρωπος. Πώς πλησιάζομε; Για να δεχθούμε τα δώρα του Πατρός; Εάν είμεθα, σας είπα προηγουμένως, πίσω από τον Υιόν. Αλλά πώς θα είμαι πίσω από τον Υιόν, αν Εκείνος είναι εκπρόσωπός μου; Εάν εγώ Τον βάλω εκπρόσωπό μου. Πώς θα γίνει αυτό; Δια της πίστεως. Πιστεύω ότι Εκείνος είναι ο αιώνιος μεσίτης, ο Χριστός. Προσέξτε, η διαφορά της μεσιτείας του Χριστού και των αγίων είναι τρομακτικά μεγάλη. Ο άγιος μεσιτεύει, όπως ακριβώς μεσιτεύομε εμείς οι άνθρωποι προς έναν τρίτον. Μπαίνει ένας μεσίτης και λέει… ανάμεσα στους ανθρώπους, παρακαλεί τον έναν υπέρ του άλλου: «Σε παρακαλώ, κάνε την χάρη αυτή…». Είναι μεσιτεία ηθική.

Κυριακή Ε Νηστειῶν. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Εβρ.9,11-14]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Χριστὸς παραγενόμενος ἀρχιερεὺς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς, οὐ χειροποιήτου(:Ο Χριστός ήλθε ως αρχιερέας των μελλοντικών αγαθών, των αγαθών δηλαδή της Καινής Διαθήκης. Και εισήλθε στα επουράνια Άγια των Αγίων μέσα από μία ανώτερη και τελειότερη σκηνή, που δεν κατασκευάστηκε από χέρια ανθρώπων. Δηλαδή δεν εισήλθε μέσα από μία επίγεια σκηνή, όπως ήταν η Σκηνή του Μαρτυρίου, αλλά δεδομένου ότι το σώμα Του ήταν η σκηνή και κατοικία του Θεού Λόγου, ασυγκρίτως ανώτερη και τελειότερη, εισήλθε μέσα από τη σκηνή αυτή του σώματός Του)»[Εβρ.9,11].

Εδώ ως «μείζονα καί τελειοτέραν σκηνήν» εννοεί τη σάρκα. Και σωστά την ονόμασε και «ανώτερη» και «τελειότερη», εφόσον σε αυτήν κατοικεί ο Θεός Λόγος και όλη η ενέργεια του Πνεύματος· γιατί «οὐ γὰρ ἐκ μέτρου δίδωσιν ὁ Θεὸς τὸ Πνεῦμα(:και τα διδάσκει αυτά αλάνθαστα, διότι ο Θεός δεν Του έδωσε το Άγιο Πνεύμα όπως κάποτε στους προφήτες περιορισμένα και σε ορισμένες στιγμές της ζωής τους, αλλά Του το έδωσε ολοκληρωτικά, αδιάκοπα και απεριόριστα· και συνεπώς Αυτός κατέχει την πλήρη και απόλυτη θεϊκή αποκάλυψη και διδάσκει με ακρίβεια τη διδασκαλία του Θεού)»[Ιω.3,34]· ή το λέγει επειδή είναι τελειότερη, αφού είναι ακατάληπτη, και κατορθώνει μεγαλύτερα.

«Τοῦτ' ἔστιν οὐ ταύτης τῆς κτίσεως(:Ακριβώς μάλιστα το σώμα Του αυτό, επειδή συνελήφθη εκ Πνεύματος Αγίου, δεν προερχόταν από την κτίση αυτή, αλλά από νέα πνευματική κτίση)»[Εβρ.9,11]. Να πώς εισήλθε από σκηνή που είναι ανώτερη· γιατί δεν θα ήταν κατασκευασμένη από το Άγιο Πνεύμα, αν την κατασκεύασε άνθρωπος. «Ἒστιν οὐ ταύτης τῆς κτίσεως(: Δεν προέρχεται από αυτόν τον κόσμο)»· δηλαδή δεν είναι από αυτά τα κτίσματα, αλλά από τον πνευματικό κόσμο· γιατί έχει κατασκευαστεί από το άγιο Πνεύμα. Βλέπεις πώς ονομάζει το σώμα, και «σκηνή» και «κατασκεύασμα» και «ουρανό»; «Εισήλθε στα επουράνια Άγια των Αγίων», λέγει, «διὰ τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας σκηνῆς(:μέσα από μία ανώτερη και τελειότερη σκηνή)»· έπειτα, «διὰ τοῦ καταπετάσματος, τοῦτ᾿ ἔστι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ(:αφού πρώτος Αυτός εισήλθε μέσα από το καταπέτασμα, δηλαδή με τη σάρκα Του και το αίμα Του)»[Εβρ.10,20] δια του καταπετάσματος, δηλαδή της σάρκας Αυτού· και πάλι: «Εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος(:Πιο μέσα από το καταπέτασμα της σκηνής)»[Εβρ.6,19]· και πάλι: «εἰσερχομένην εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων(: που εισέρχεται στα Άγια των αγίων)», για να παρουσιαστεί μπροστά στον Θεό.

Ἡ Ὑμνολογία τῆς Ἑβδομάδος τῆς Σταυροπροσκυνήσεως καταρρίπτει τὶς διδασκαλίες τοῦ Μητροπολίτη Περιστερίου.

Ο Μητροπολίτης Περιστερίου συνεχίζοντας την ανήλεη πολεμική του κατά του Εσταυρωμένου, ανάμεσα στα πολλά, θεολογικώς προβληματικά διδάγματά του και παρερμηνεύοντας την σχετική Συνοδική Εγκύκλιο διδάσκει ότι μεταξύ «Ἐσταυρωμένου» καί «Τιμίου Σταυροῦ» υπάρχει «θεολογική διάκριση», «ξεκαθάρισμα, ξεχώρισμα καί εἰσαγωγή βασικῆς διάκρισης ἀνάμεσα σέ αὐτά τά δύο», ώστε νά γίνεται «ἀντιληπτό τό διαφορότροπο περιεχόμενό τους».

Διαχωρίζοντας τα δύο, αναφέρεται απαξιωτικά στον «Εσταυρωμένο» ως «ἐνσώματος Σταυρός – Εἴδωλο», που του αποδίδεται «τιμή τῆς μιᾶς ἡμέρας», αφού διδάσκει την λυτρωτική Σταύρωση του Κυρίου μας ώς «στιγμιαῖο» και «ἐφήμερο γεγονός μιᾶς ἡμέρας», ενώ στον Τίμιο Σταυρό αντιδιαστέλλει ως «Ἄδειο» και «Ἀσώματο» που του αποδίδεται «τιμή ὅλου τοῦ ἐνιαυτοῦ».

Στην καινοφανή αυτή διδασκαλία υποστηρίζεται ακόμα, ότι «μὲ τόν Ἀσώματο Λιτανευτικό χωρίς Ἔσταυρωμένο Ἄδειο Σταυρό δίδεται ἔμφαση στό σύμβολο …καί ὄχι στό γεγονός (τῆς Σταύρωσης τῆς Μ. Πέμπτης)». Και πως όταν με τον Εσταυρωμένο «προβάλλεται τό γεγονός τῆς Σταύρωσης, ἐπικαλύπτεται τό σύμβολο», δηλαδή ο Τίμιος Σταυρός.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ωστόσο πιστεύει και διδάσκει διαφορετικά μέσα από την Υμνολογία της:

Ἡ Πάφος δὲν ἐκβιάζεται – Ἡ Πάφος δὲν ξεχνᾶ – Ἡ Πάφος ἀπαιτεῖ δικαιοσύνη.

Ο λαός της Πάφου αισθάνεται την ανάγκη να μιλήσει καθαρά, δημόσια και χωρίς φόβο.

Όχι με ψιθύρους, όχι με υπαινιγμούς, αλλά με λόγο ευθύ, γιατί η σιωπή πλέον θα ισοδυναμούσε με συνενοχή.

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος επιδιώκει να έρθει στην Πάφο για να λειτουργήσει, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι ο λαός της πόλης δεν τον αποδέχεται και δεν συμμετέχει στις λειτουργίες του. Αντί να αναρωτηθεί γιατί, αντί να ακούσει τη φωνή της τοπικής Εκκλησίας και του ποιμνίου της, επέλεξε έναν άλλο δρόμο: τον δρόμο της επικοινωνιακής χειραγώγησης, της στοχοποίησης και της συστηματικής απαξίωσης.

Εδώ και πάνω από έναν χρόνο, η γνωστή εφημερίδα Φιλελεύθερος φιλοξενεί επαναλαμβανόμενα άρθρα, τα οποία δεν πείθουν κανέναν αμερόληπτο αναγνώστη ότι πρόκειται για ανεξάρτητη δημοσιογραφία. Πρόκειται για κείμενα που λειτουργούν ως καθυποβολή, ως προπαγάνδα, με έναν και μόνο στόχο: τη σπίλωση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, ενός ιεράρχη που ο λαός της Πάφου αναγνωρίζει, σέβεται και αγαπά.

Τραγικὲς δηλώσεις τοῦ μητροπολίτη Λαοδικείας Θεοδώρητου γιὰ τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη.

ΜΩΡΑΙΝΕΙ ΚΥΡΙΟΣ ΟΝ ΒΟΥΛΕΤΑΙ ΑΠΩΛΕΣΑΙ

«Ο πρωθυπουργός μας αγαπάει την πατρίδα, αγαπάει την παράδοση αλλά έχει ανοιχτούς ορίζοντες στον κόσμο. Δείτε τον κάθε φορά που είναι στην ευρωπαΐκή ένωση να παίζει πάντα πρωταγωνιστικό ρόλο και όταν λαμβάνει τον λόγο σταματούν όλοι για να ακούσουν τον πρωθυπουργό της Ελλάδος, γιατί έχει να πει κάτι σημαντικό.» !

 

FACEBOOK

https://tasthyras.wordpress.com/2026/03/06/τραγικές-δηλώσεις-του-μητροπολίτη-λα/#more-130581

28 Μαρτίου. Σάββατον ε΄ τῶν νηστειῶν. Τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου. Ἱλαρίωνος ὁσίου τοῦ νέου, ἡγουμένου μονῆς Πελεκητῆς (†754)· Ἡρῳδίωνος ἐκ τῶν 70 ἀποστόλων. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τῆς Θεοτόκου, Νοεμβρίου 21 (Ἑβρ. θ´ 1-7).

Εβρ. 9,1            Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας τό τε Ἅγιον κοσμικόν·

Εβρ. 9,1                     Λοιπόν η πρώτη διαθήκη, που εσυμβολίζετο από την σκηνήν του μαρτυρίου, είχε λατρευτικάς διατάξεις, όπως επίσης και το επίγειον θυσιαστήριον.

Εβρ. 9,2            σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται Ἅγια.

Εβρ. 9,2                    Διότι είχε κατασκευασθή το πρώτον τμήμα της σκηνής, όπου υπήρχε η επτάφωτος χρυσή λυχνία και η τράπεζα και οι άρτοι, τους οποίους απέθεταν επάνω εις αυτήν ως προσφοράν προς τον Θεόν. Και αυτό το πρώτον τμήμα της σκηνής, που εκλείετο προς την αυλήν με το πρώτον παραπέτασμα, ελέγετο Αγια.

Ποιά εἶναι ἡ φυσιολογική λειτουργία τοῦ νοῦ καί ἡ καθαρότητα τῆς ψυχῆς,Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης/ Φιλοκαλία τόμος Β', Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ποιά εἶναι ἡ φυσιολογική λειτουργία τοῦ νοῦ καί ἡ καθαρότητα τῆς ψυχῆς,Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης/ Φιλοκαλία τόμος Β', 27-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ ἀντιμετώπιση ὅσων μᾶς φθονοῦν καί ἡ ὑπέρβαση τοῦ δικοῦ μας φθόνου πρός τούς ἄλλους, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης/ Φιλοκαλία τόμος Β', Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀντιμετώπιση ὅσων μᾶς φθονοῦν καί ἡ ὑπέρβαση τοῦ δικοῦ μας φθόνου πρός τούς ἄλλους, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Γ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης/ Φιλοκαλία τόμος Β', 26-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Αποκρίσεις πρός ησυχαστές πατέρες, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις 122 κ. ε.), τόμος Α', Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Αποκρίσεις πρός ησυχαστές πατέρες, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις 122 κ. ε.), τόμος Α', 25-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com,

Κυριακὴ Δ’ Νηστειῶν, Τὸ Παράπονο τοῦ Χριστοῦ.

«Ὦ γενεά ἄπιστος, ἕως πότε πρός ὑμᾶς ἔσομαι, ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;».

(Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο τοῦ πατρός Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΦΩΣ ΕΚ ΦΩΤΟΣ)

Κατεβαίνοντας ὁ Χριστός ἀπό τό ὄρος τῆς μεταμορφώσεως καί τῆς δόξας του, βρίσκεται ἀντιμέτωπος μέ τήν ἀθλιότητα τῶν ἀνθρώπων, πού στενάζουν κάτω ἀπό τή δουλεία τοῦ Σατανᾶ.

Ἕνας πατέρας, πού βλέπει σάν ἔσχατη ἐλπίδα γιά τό παιδί του τήν δύναμη τοῦ Χριστοῦ, χωρίς ὅμως νά ἔχει τήν ἀπαιτούμενη πίστη νά δεχθεῖ αὐτή τήν δύναμη. Θά τολμήσει μάλιστα, θρασύς ὅπως εἶναι, νά πεῖ καί σ’ αὐτόν τόν Χριστό: «Εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν». Ἄν δηλαδή καί σύ μπορεῖς νά κἀμεις κάτι, κάμε το (εἰδ’ ἄλλως, ἄσε με νά πάω στή μοῖρα μου…). Πόση σκληρότητα!

Εἶναι καί οἱ Μαθηταί, πού μέσα στό ψῦχος ἐκεῖνο τῆς ἀπιστίας καί σκληροκαρδίας, παγώνουν καί χάνουν τήν δύναμη τοῦ Θεοῦ μέσα ἀπό τά χέρια τους, ἀδυνατῶντας νά θεραπεύσουν τό βασανισμένο παιδί.

Εἶναι ἀκόμα καί οἱ Γραμματεῖς· ἐπωφελοῦνται τήν ἀποτυχία τῶν μαθητῶν, γιά νά ἐκτοξεύσουν τό δηλητἠριό τους ἐνἀντια σ’ αὐτούς, ἀλλά προπάντων ἐνάντια στόν Διδάσκαλό τους.

Εἶναι τέλος, καί ὁ λαός, ὁ ὄχλος, ἡ εὐμετάβλητη αὐτή μάζα, πού δυστυχῶς ἐπηρεάζεται καί παρασύρεται συνήθως ἀπό τούς ἐχθρούς τοῦ Χριστοῦ καί ὑπηρετεῖ τά συμφέροντά τους.

Ἀνθρωπόμορφοι σατανόψυχοι δικαστές καταλύουν τὸν Θεόσδοτο Νόμο τοῦ Τρισυποστάτου Θεοῦ μας…

Ἁγιορείτικη Κελλιώτικη Φωνή.

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 8//21.3.2026.

Τῶν Ὁσίων Θεοφυλάκτου καὶ Παύλου Ὁμολογητῶν.

Πληροφορηθήκαμε ἐντὸς τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς, μετὰ τὴν Κυριακὴ τῆς Σταυροπροσκυνήσεως ὅπου κατακαίεται (ἀπὸ τὴν δύναμη τοῦ Ζωοποιοῦ Σταυροῦ) ὁ διάβολος καὶ τὰ ὄργανά του ἐπὶ τῆς γῆς. Τώρα σηκώσανε κεφάλι-ἀνάστημα καὶ μὲ τά πειθήνια του ὄργανα, τούς ἀνθρωπόμορφους δικαστές τῆς παραπαίουσας -σὲ πολλὰ ζητήματα- Ἑλληνικῆς δικαιοσύνης καὶ μὲ νομικίστικες ὁρολογίες τῆς νεοταξικῆς μὲ τὸ στανιὸ παγκοσμιοποιήσεως, νὰ ἐπιβάλλουν μὲ ἀπόφαση ἀπὸ τὸ Συμβούλιο τοῦ Ἑωσφόρου (βλπ. ἀπόφαση Σ.τ.Ε. ὑπ’ ἀριθμὸ 392/20.3.2026) τὴν υἱοθεσία ἀνυπεράσπιστων ἀθώων παιδιῶν ἀπὸ ἀνώμαλους, κιναιδιστές, ὁμοφυλόφιλους, ἀρσενοκοῖτες, πούστηδες, λεσβίες, Σοδομίτες….

Καθ’ ὅτι τὸ ποτήρι ξεχείλισε μὲ ὅποιες ἀκατανόμαστες ἐκδηλώσεις ἀνὰ χρόνους καὶ δικαιωματισμούς ποὺ παγιώνουν ἀνὰ ἔτος μὲ παρελάσεις καί λοιπές ἐκδηλώσεις.

Μέχρι ἐδῶ Σοδομίτες, ὁμοφυλόφιλοι, ἀνώμαλοι ὅπου τῆς γῆς !!!

Μακριὰ τὰ χέρια σας ἀπὸ τὰ ἀθῶα παιδιὰ καὶ ὀρφανὰ διότι ὡς Ἅ-Χριστοι καταστρέφετε τὶς ἁγνὲς ψυχὲς ποὺ ἔχετε βάλει στόχο νὰ μολύνετε…

Οἱ ἀποκαλύψεις μὲ ἑκατομμύρια φακέλλων, φωτογραφιῶν, εἰκονοληψιῶν ( : βίντεο) κ.λπ. τοῦ σιωνιστῆ Ἐπστάϊν καὶ δεξὶ χέρι τῶν διεθνῶν τοκογλύφων τοῦ οἴκου Rothschild (: Routh-child ), ἔχουν ἀφυπνίσει ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα γιὰ τὶς ἀπάνθρωπες διαολοεμπνεύσεις σας, στὸ γιὰ πού θά προορίζονται τὰ ἀθῶα παιδιὰ ἐὰν πέφτουν στὰ μολυσμένα – καὶ συνειδητὰ ἁμαρτωλά – χέρια σας…

Ὅσοι δικαστὲς ὑπέγραψαν καὶ ὅσοι ἀποδέχονται, νὰ εἶναι σίγουροι ὅτι ὡς διαβολόψυχοι θὰ εἶναι μὲ τὸν πατέρα τους τὸ διάβολο ἀντάμα …!!!

Ἡ θεοσοφικὴ ἐπιρροὴ εἰς τὴν κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐδημιούργησε τὸν ΟΗΕ.

Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου

Τὸ 1952, ἡ Ἐλεονώρα Ροῦζβελτ, πρώην Πρώτη Κυρία τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ χήρα τοῦ θανόντος προέδρου Φράνκλιν Ροῦζβελτ, ἐξέπληξε τὸ ἀμερικανικὸ κοινό, ἀπαγγέλλοντας μέσῳ ραδιοφώνου μία ἀποκρυφιστικὴ ἐπίκληση. Ἦταν ἡ «Μεγάλη Ἐπίκληση» ποὺ καλοῦσε τὸ (ἑωσφορικὸ) φῶς νὰ κατέλθει στὴ γῆ καὶ ποὺ εἶχε καθιερώσει ἡ νεοθεοσοφίστρια Ἀλίκη Μπέιλυ. Ἡ Πρώτη Κυρία τὴν ἀπήγγειλε μὲ ἀφορμὴ τὴν ἀποδοχὴ ἀπὸ τὸν ΟΗΕ τῆς Παγκόσμιας Διακήρυξης τῶν Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ἡ Μπέιλυ καὶ ἡ κυρία Ροῦζβελτ ἦταν γνώριμες μὲ τὴν πρώτη νὰ θεωρεῖ τὴν δεύτερη σὰν μέλος τοῦ κύκλου διακεκριμένων ἐπαφῶν της. Ἂς δοῦμε καὶ τί εἶπε μέσῳ τοῦ ραδιοφώνου τότε ἡ σύζυγος τοῦ σημαντικοτέρου Ἀμερικανοῦ προέδρου τοῦ 20οῦ αἰώνα.

«Ζοῦμε σήμερα σὲ ἕνα ταραγμένο κόσμο. Σὲ πολλὰ μέρη τοῦ κόσμου οἱ ἄνθρωποι αἰσθάνονται ἀποθάρρυνση ὡς πρὸς τὸ ἂν θὰ λύσουν ποτὲ τὶς δυσκολίες τους καὶ μοῦ φαίνεται ὅτι ὅσοι ἀπὸ ἐμᾶς αἰσθανόμαστε ὅτι μία πνευματικὴ ἡγεσία εἶναι ἀπαραίτητη στὸν κόσμο ἀναζητοῦμε τρόπους, γιὰ νὰ ἐκφράσουμε αὐτὰ ποὺ νιώθουμε. Κάποιος μοῦ ἔστειλε προχθὲς μία ἐπίκληση, ποὺ ὀνομάζεται Μεγάλη Ἐπίκληση, καὶ μοῦ φαίνεται ὅτι ἐκφράζει τὶς προσδοκίες ποὺ ἔχουν πολλοὶ ἄνθρωποι σὲ ὅλο τὸν κόσμο, γι’ αὐτὸ θὰ σᾶς τὴν διαβάσω σὲ αὐτὴ τὴν ἐκπομπή».