Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, Σήμερα βάλλεται καί ὑπονομεύεται ἔμμεσα καί ἔντεχνα ἡ παραδοσιακή καί εὐλογημένη χριστιανική οἰκογένεια.

…….Καί ὅμως, ὁ φοβερός «λίβας» τῆς χρεωκοπημένης πνευματικά Δύσεως, τῆς «νέας ἐποχῆς» καί τῆς «νέας τάξης πραγμάτων», ἔφερε τά ἄνω κάτω εἰς τήν Ἑλληνορθόδοξη Πατρίδα μας. Δυστυχῶς νομοθετήθηκε καί ἐπισημοποιήθηκε «νέος τύπος οἰκογένειας» (δύο ἀτόμων τοῦ ἰδίου φύλου μέ δικαίωμα τεκνοθεσίας). Καί αὐτός ὁ νεωτερισμός περνάει καί εἰς τήν σχολική ἐκπαίδευσι, μέ ἀρχή εἰς τά βιβλία τοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου, πού θά κυκλοφορήσουν ἀπό τόν Σεπτέμβριο τοῦ ἔτους αὐτοῦ. Θά διδάσκωνται τά παιδιά μας ὄχι ἕνα, ὅπως συνέβαινε μέχρι τώρα, ἀλλά καί ἄλλους δύο «τύπους οἰκογένειας» (ἄνδρα μέ ἄνδρα καί γυναίκας μέ γυναίκα), διά νά ἐπιλέξουν μελλοντικά τόν «τύπο οἰκογένειας», πού τούς ταιριάζει. Φοβερή κατάπτωσις! Καί τό χειρότερο: προβάλλεται σκίτσο μέ περίπτυξι καί φίλημα ἀνθρώπου σέ ζῶο! Ποῦ ὁδηγοῦνται τά παιδιά μας, στή ζωολατρεία ἀντί στή θεολατρεία;………………….

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΥΘΗΡΩΝ & ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ

Ἐν Κυθήροις τῇ 29ῃ Ἰουλίου 2026

Ἀριθ. Πρωτ.: 455

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2026

(ὑπ’ ἀριθ. 258/2026)

Πρός

Τόν Ἱερόν Κλῆρον και τόν Χριστώνυμον Λαόν τῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων

«Πατρικήν ἐβδελύξω σύ Ἐλέσα ἀσέβειαν,

μητρικῇ στηριχθεῖσα εὐσεβείᾳ πανάμωμε...»

(Ἐκ τοῦ Ἀπολυτικίου τῆς Ἁγίας Ὁσιοπαρθενομάρτυρος Ἐλέσης)

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,

Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά·

Καλόν μῆνα καί εὐλογημένον Δεκαπενταύγουστον!

Ἡ Πρόοδος - Λιτάνευσις τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ καί ἡ φαιδρά ἑορτή τῆς Ἁγίας Ὁσιοπαρθενομάρτυρος Ἐλέσης, Προστάτιδος καί Ἐφόρου τῆς νήσου τῶν Κυθήρων, καί τῆς ἁγίας οἰκογενείας τῆς Ἁγίας Σολομονῆς, μετά τῶν ἑπτά (7) Μακκαβαίων παίδων της καί τοῦ διδασκάλου των Ἐλεαζάρου, ἀνοίγουν τόν μῆνα τοῦ Αὐγούστου μέ τίς Δεσποτικές καί Θεομητορικές ἑορτές του καί τίς καθημερινές Ἱερές Παρακλήσεις τοῦ Δεκαπενταυγούστου εἰς τήν Παναγία μας.

Ἡ αἰδὼς καὶ ἡ σεμνότητα στὴν χριστιανικὴ ζωὴ (Ὀρθόδοξη Θεώρηση τῆς Ἐνδυμασίας καὶ τῆς Γύμνιας)

Η ΑΙΔΩΣ ΚΑΙ Η ΣΕΜΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΖΩΗ

(Ορθόδοξη Θεώρηση της Ενδυμασίας και της Γύμνιας)

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

Βρισκόμαστε στην καρδιά του καλοκαιριού, μιας από τις ωραιότερες και πλέον ευχάριστες περιόδους του έτους. Δυστυχώς, όμως, η εποχή αυτή συνοδεύεται συχνά από φαινόμενα που μαρτυρούν τη βαθιά ηθική και πνευματική κρίση της σύγχρονης κοινωνίας. Με πρόσχημα τις υψηλές θερμοκρασίες, πολλοί άνθρωποι εμφανίζονται δημόσια με ενδυμασία που αφήνει εκτεθειμένο το σώμα τους σε βαθμό ασύμβατο με τη χριστιανική αντίληψη περί αιδούς και σεμνότητας. Η δημόσια αυτή έκθεση του σώματος, όταν μάλιστα συνοδεύεται από πρόθεση επίδειξης ή πρόκλησης, δεν αποτελεί απλώς προσωπική επιλογή, αλλά μπορεί να γίνει αφορμή σκανδαλισμού των συνανθρώπων και πρόκλησης πνευματικής βλάβης.

Η Αγία Γραφή και η πατερική παράδοση διδάσκουν ότι ο πιστός καλείται να αποφεύγει όχι μόνο την προσωπική αμαρτία, αλλά και κάθε συμπεριφορά που γίνεται αιτία να παρασυρθούν και άλλοι στην αμαρτία. Ο σκανδαλισμός του αδελφού αποτελεί σοβαρό πνευματικό παράπτωμα, διότι αντιστρατεύεται το πνεύμα της αγάπης και της ευθύνης απέναντι στον πλησίον.

Δυστυχώς, στις ημέρες μας η απομάκρυνση από τον Θεό λαμβάνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις. Η αναίδεια προβάλλεται πλέον ως στοιχείο ελευθερίας και προόδου, ενώ η αιδώς, η σωφροσύνη και η σεμνότητα θεωρούνται από πολλούς ξεπερασμένες αντιλήψεις. Έτσι, άνθρωποι που επιδιώκουν να ζουν σύμφωνα με τις χριστιανικές αρχές χαρακτηρίζονται συχνά ως αναχρονιστικοί ή συντηρητικοί.

Στην αλλοίωση αυτή συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας και ψυχαγωγίας. Η τηλεόραση, ο κινηματογράφος, το διαδίκτυο, η διαφήμιση και γενικότερα η βιομηχανία του θεάματος προβάλλουν συστηματικά πρότυπα ζωής που εξιδανικεύουν τη σωματική επίδειξη και υποβαθμίζουν την αξία της σεμνότητας. Πρόσωπα με μεγάλη δημοσιότητα προβάλλονται ως πρότυπα, επηρεάζοντας ιδιαίτερα τους νέους, οι οποίοι συχνά υιοθετούν άκριτα τις συμπεριφορές και τις ενδυματολογικές επιλογές τους.

Η κατάσταση αυτή δεν αποτελεί απλώς κοινωνικό φαινόμενο· έχει βαθύτατες πνευματικές διαστάσεις. Όταν η εξωτερική εμφάνιση ανάγεται σε υπέρτατη αξία και το ανθρώπινο σώμα αντιμετωπίζεται ως αντικείμενο επίδειξης, υποβαθμίζεται η ιερότητα του ανθρώπινου προσώπου, το οποίο, σύμφωνα με τη χριστιανική διδασκαλία, είναι εικόνα Θεού και προορίζεται να γίνει ναός του Αγίου Πνεύματος.

Η αιδώς στην αρχαιοελληνική σκέψη

Η αιδώς υπήρξε διαχρονικά θεμελιώδης αρετή της ανθρώπινης κοινωνίας, ενώ η αναίδεια θεωρήθηκε πάντοτε γνώρισμα ηθικής παρακμής. Δεν είναι μόνο η χριστιανική παράδοση που προβάλλει τη σεμνότητα ως αξία· και η αρχαιοελληνική σοφία αναγνώρισε ότι η αιδώς αποτελεί αναγκαίο θεμέλιο του πολιτισμένου βίου.

Οι μεγάλοι Έλληνες φιλόσοφοι και συγγραφείς αντιμετώπισαν με αυστηρότητα κάθε μορφή αναισχυντίας και ηθικής εκτροπής. Ο Αριστοτέλης παρατηρεί χαρακτηριστικά ότι «το χρώμα της ντροπής είναι το ωραιότερο», αναδεικνύοντας την αιδώ ως γνώρισμα εσωτερικής ευγένειας και ηθικής καλλιέργειας.

Ο Μένανδρος χαρακτηρίζει τη ντροπή «κάστρο της ομορφιάς», επισημαίνοντας ακόμη ότι «η αιδώς στολίζει την ομορφιά, όπως η δρόσος τη φύση», ενώ αλλού τονίζει πως εκείνος που δεν αναγνωρίζει τίποτε ως ιερό ή όσιο έχει φθάσει στο έσχατο σημείο της αναίδειας.

Αἶσχος. Μετέτρεψαν τὴν Ἱερὰ Μονὴ Παναγίας Πορετσοῦ σὲ ξενῶνα.

Πριν λίγες ημέρες το ιστολόγιο έλαβε ένα μήνυμα θλίψης και αγανάκτησης πιστού σχετικά με την κατάσταση στην ιστορική Ιερά Μονή Πορετσού, η οποία ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Ηλείας. Το μήνυμα αφορούσε την μετατροπή της Ιεράς Μονής, που είναι αφιερωμένη στην Παναγία μας, «σε έναν χώρο εμπορευματοποιημένης φιλοξενίας».

Στην αρχή θεωρήσαμε ότι επρόκειτο για κακόβουλη φάρσα, καθότι μας ήταν αδύνατο να πιστεύσουμε ότι η Ορθόδοξη Ελλάδα ζήλεψε τους αιρετικούς της Δύσης, οι οποίοι μετατρέπουν τα μοναστήρια τους σε μπουτικ ξενοδοχεία [1]. Δεν μπορούσαμε να πιστεύσουμε ότι η Ορθόδοξη Ελλάδα, και μάλιστα πρόσωπα κοντά στην Εκκλησία, ακολουθούν παράλληλα βήματα με αυτά του Ερντογάν, ο οποίος επαίρεται για την μετατροπή της Αγιάς Σοφιάς σε τζαμί. [2]

Οι αιρετικοί όμως δέν βιώνουν την χάρη της αληθινής Εκκλησίας και γι’ αυτό εγκαταλείπουν τους ναούς και τα μοναστήρια τους, πολλά εκ των οποίων γίνονται στο τέλος μπαρ και ξενοδοχεία. Ο αλλόθρησκος Ερντογάν δεν γνωρίζει την άλήθεια της Ορθοδοξίας και βρωμίζει τον Ιερό Τόπο με τα δαιμόνια του ισλάμ. Οι Ορθόδοξοι όμως τί έχουν να πουν για να δικαιολογήσουν τον εαυτό τους; Αν διαβάζουμε και φρίττουμε με τα καθέκαστα των αιρετικών και των αλλοθρήσκων, τί πρέπει να κάνουμε με τα καθέκαστα των αδελφών Ορθοδόξων; 

Η έμπονη καταγγελία που λάβαμε είναι η εξής: 

«Ὀλιγόπιστε! Εἰς τί ἐδίστασας;» (Ματθ. 14, 31)

Ὅσοι ἔχουν μάτια καί αὐτιά τῆς ψυχῆς, βλέπουν τόν Χριστό καί σήμερα νά περπατάῃ πάνω στά κύματα καί τόν ἀκοῦνε νά λέῃ· «Ὀλιγόπιστε! Εἰς τί ἐδίστασας;» (Ματθ. 14, 31)

Ἐπισκόπου Αὐγουστίνου Καντιώτη 

Καί σήμερα ἡ πατρίδα μας δοκιμάζεται. Μόνο ἡ πίστι, ἡ ἀκράδαντη πίστι, μπορεῖ νά κάνῃ τό θαῦμα. Ἀρκεῖ ἡ Ἑλλάς νά ἐπαναλάβῃ στόν Κύριο τήν φωνή τοῦ Πέτρου «Κύριε, σῶσον με».Καί σήμερα ἡ οἰκογένεια ὡς θεσμός πλήττεται ἀπό τά κύματα μοντέρνων ἀντιλήψεων, συνηθειῶν καί νομοθετημάτων. Οἱ σύζυγοι, πού βλέπουν τό σκάφος τους νά κάνῃ νερά, ἄς γονατίσουν καί ἄς φωνάξουν: «Κύριε, σῶσε τό σπίτι μας, ἅπλωσε τό χέρι σου καί κράτησέ μας, νά μή καταποντισθοῦμε!».

Μετά τό θάνατό μας.

Μετά τον θάνατό μας, όταν η ψυχή μας ανοίξει τα μάτια της, το πρώτο πράγμα που θα κάνουμε είναι να δοξάσουμε με χαρά τον Θεό για όλα τα βάσανα που μας είχαν προορίσει να υπομείνουμε στη γη.

11 Αὐγούστου. Εὔπλου διακόνου (†304). Νήφωνος Κωνσταντινουπόλεως (†1502)· ἀνάμνησις θαύματος τοῦ ἁγ. Σπυρίδωνος ἐν Κερκύρᾳ (1716). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τρίτης ια´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Β´ Κορ. β´ 14 - γ´ 3).

Β Κορ. 2,14        Τῷ δὲ Θεῷ χάρις τῷ πάντοτε θριαμβεύοντι ἡμᾶς ἐν τῷ Χριστῷ καὶ τὴν ὀσμὴν τῆς γνώσεως αὐτοῦ φανεροῦντι δι᾿ ἡμῶν ἐν παντὶ τόπῳ·

Β Κορ. 2,14              Ας είναι δε ευλογημένον και δοξασμένον το όνομα του Θεού, ο οποίος μας δίδει χάριν και δύναμιν και μας κάμνει να νικώμεν και να θριαμβεύωμεν εν τω Χριστώ, και ο οποίος κάμνει φανεράν και αισθητήν δια μέσου ημών εις κάθε τόπον την ζωογόνον ευωδίαν της αληθινής γνώσεως.

Ἡ δύναμη τῆς Πίστεως (Κυριακή Ι' Ματθαίου) Β'- Ἡ θεραπεία τοῦ σεληνιαζόμενου νέου, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ δύναμη τῆς Πίστεως (Κυριακή Ι' Ματθαίου) Β'- Ἡ θεραπεία τοῦ σεληνιαζόμενου νέου, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος , 9-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ δύναμη τῆς Πίστεως (Κυριακή Ι' Ματθαίου) Α'- Ἡ θεραπεία τοῦ σεληνιαζόμενου νέου, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ δύναμη τῆς Πίστεως (Κυριακή Ι' Ματθαίου) Α'- Ἡ θεραπεία τοῦ σεληνιαζόμενου νέου, Ἁγ. Νικολάου Ἀχρίδος , 9-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

«Ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ του Ναζωραίου – (Πράξ. 3,6)». Ἡ Ἰσχὺς τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ.

σ.σ. Απάντηση στους οικουμενιστές που λένε ότι η Θεία Λειτουργία τελείται στο όνομα του επισκόπου!

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Ύψιστη πνευματική σφαίρα είναι η επίκληση του ονόματος του Χριστού· είναι (η επίκληση) περιεκτική και αδιασάλευτη.

Ασύγκριτα υψηλής σημασίας το δώρο του Απ. Πέτρου προς τον χωλό: «αργύριον και χρυσίον ουχ υπάρχει μοι· ό δε έχω τούτο σοι δίδωμι· εν τω ονόματι Ιησού Χριστού του Ναζωραίου έγειρε και περιπάτει» (Πράξ. 3,6).

Στην εξίσωση της πνευματικής ουσίας (θεολογικού νοήματος) με τη γλωσσική εκφορά του ονόματος, φανερώνεται η ισχύς του ονόματος του Χριστού. Βλέπουμε ότι το όνομα Ιησούς Χριστός είναι βαθιά ταυτόσημο με τον δημιουργικό Λόγο και λόγο, ως αποτέλεσμα της ένσαρκης οικονομίας του Χριστού.

Μέγιστη ευεργεσία του Θεού το δώρημα της δημιουργικής Του δύναμης στον άνθρωπο κατά χάρη!

Στο φως της Καινής Διαθήκης η Θεϊκή απειρότητα του Χριστού δηλώνεται ως εξής:

Α) «Το πρυτανεύον εν τη Καινή Διαθήκη όνομα είναι το όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού, όσα εν τη Καινή Διαθήκη λέγονται ή γίνονται υπέρ ή περί ή ένεκεν του ονόματος του Χριστού» (Ν. Ι. Σωτηρόπουλος).

O Ἅγιος Ἄνθρωπος πατὴρ Χρύσανθος τῆς Σπιναλόγκας.

Του Βασίλη Λαμπόγλου

Του θεραπευτή Αγίου Παντελεήμονα σήμερα και θέλω να σας πω για έναν Άγιο Άνθρωπο (κάθε χρόνο τέτοια μέρα) έτσι σαν κεράκι στη θύμηση του.

Μέρος της «κουβέντας» που έκανε ο Νίκος ο Στρατάκης το 1967 στη μόνη Τοπλου με τον πατέρα Χρύσανθο (κατα κόσμο Ματθαίο Κατσουλογιαννακη) και έναν πρώην χανσενικό ασθενή (δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Κρητικές εικόνες» το 1984).

« Ήμουνα λεπρός. Έζησα στη Σπιναλόγκα πολλά χρόνια. Η κατάστασή μας ήταν φρικτή. Η αρρώστια παραμόρφωνε τα πρόσωπά μας, έτρωγε τα άκρα μας.

Πολλοί λεπροί ήταν χωρίς φρύδια, χωρίς μάτια, χωρίς μύτη, χωρίς χείλη, χωρίς δάκτυλα χεριών και ποδιών. Πολλών το σώμα σκεπαζόταν από μια φρικτή κρούστα. Οι πληγές ξερνούσαν πολλές φορές ακαθαρσίες και έτσι κολλούσε το σώμα με τα ρούχα. Και είχαν οι πληγές μια τρομερή βρώμα από πύο!

Η ιατρική περίθαλψη ήταν ασήμαντη. Υπήρχε στο νησί ένας γιατρός και ήμαστε οι άρρωστοι περίπου εξακόσιοι! Και δεν έφταναν αυτά. Ζούσαμε οι περισσότεροι σε σπίτια μικρά, υγρά και ανήλια.

Ο φόβος της μόλυνσης έκανε όλους τους υγιείς ανθρώπους να μην τολμούν να μας πλησιάσουν. Ήταν τούτο κάτι ανώτερο από τις δυνάμεις τους. Δεν μπορούσε η ψυχή να νικήσει τη σάρκα.

Ο γιατρός, οι νοσοκόμες, οι άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι και οι γυναίκες, που έπλυναν τα ρούχα μας, άφηναν το νησί της φρίκης λίγο πριν τη δύση του ηλίου και πήγαιναν με βενζινάκατο στην Πλάκα, που ήταν δυτικά και απέναντι της Σπιναλόγκας. Φεύγοντας έκλειναν την πελώρια πύλη του βενετσιάνικου τείχους, που χώριζε την αποβάθρα από το χωριό μας.

Και μέναμε οι λεπροί ολομόναχοι. Συντροφιά με τη μοίρα μας!

Λάθη στὴν μετάφραση τῆς Βιβλικῆς Ἑταιρείας (Β΄Μέρος)

ΛΑΘΗ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ

Β΄ ΜΕΡΟΣ Δείτε και το (Α΄ ΜΕΡΟΣ)

Χρήστος Σαλταούρας

Συνεχίζουμε την παράθεση μεταφραστικών λαθών από την έκδοση της Αγίας Γραφής στην Δημοτική της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρείας. Υπενθυμίζουμε ότι για την Παλαιά Διαθήκη η Βιβλική Εταιρεία ακολουθεί το Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο. Συνεπώς η αρίθμηση των εδαφίων και κεφαλαίων στην παρούσα μελέτη ακολουθεί το Μασοριτικό κείμενο.

Παραθέσεις από την μετάφραση της Βιβλικής Εταιρείας. Οι υπογραμμίσεις δικές μας:

Γένεση 10:21 « Ο Σημ, ο μεγαλύτερος αδερφός του Ιάφεθ, είναι ο γενάρχης όλων των Εβραίων».

Σύμφωνα με την μετάφραση της Βιβλικής Εταιρείας ο Σήμ ο γιος του Νώε είναι μεγαλύτερος σε ηλικία από τον Ιάφεθ. Αυτό όμως όπως θα δούμε δεν είναι αληθές. Παρερμηνεύεται η Εβραϊκή πρόταση.

« Καὶ ἦν Νῶε ἐτῶν πεντακοσίων καὶ ἐγέννησε τρεῖς υἱούς, τὸν Σήμ, τὸν Χάμ, καὶ τὸν ᾿Ιάφεθ» Γένεση 5:32.

Τῆς Παναγίας μας τό πιο χαρούμενο πένθος!

ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ ΤΟ ΠΙΟ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΠΕΝΘΟΣ!

Παύλος Σαββίδης

Τον μήνα Αύγουστο ο χρόνος με την ξέφρενη πορεία του που συνοδοιπορεί μαζί μας και «εκβάλλει» στην αιωνιότητα, σταματά, παίρνει βαθιές ανάσες, γονατίζει και παρακλητικά κάνει στάση στη γιορτή της Μεγάλης Μάνας της Ορθοδοξίας μας! Συμμετέχει και αυτός στη χαρά του πένθους των πιστών για τη «Ζωηφόρο Κοίμηση» της Θεοτόκου. …

Από κοντά γιορτάζουμε και το παράδοξο της Εορτής αφού ο θάνατος, αυτός ο δίδυμος αδελφός του χρόνου, τραγική συνέπεια της αμαρτίας, που μόνο θλίψεις και ανείπωτους πόνους σκορπίζει, μεταποιείται στο πρόσωπο της Κυρίας Θεοτόκου, στο πιο χαρούμενο πένθος.Γι’ αυτό και δεν θρηνούμε, αλλά μόνο πανηγυρίζουμε διότι ο θάνατός της «μόνον όνομα έχει» αφού η εκκλησία μας τον θάνατό της ονομάζει «ζωηφόρο». Kαι επειδή ζωή της, είναι ενωμένη με την ενυπόστατη ζωή του Υιού και Θεού της, και ο «τάφος» και η « νέκρωσις» αυτήν « ουκ εκράτησεν».

Οὐνίτης Ἀρχιεπίσκοπος: Νὰ γίνει μέλος τοῦ ΠΣΕ ἡ Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία της Οὐκρανίας

Σε μια κίνηση ιδιαίτερης σημασίας για το διεθνές οικολογικό και εκκλησιαστικό σκηνικό, ο επικεφαλής της Ουκρανικής Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας (Ουνίτες), Μακαριώτατος Σβιατοσλάβ (Σέβτσουκ), κάλεσε επίσημα το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (ΠΣΕ) να συμπεριλάβει στους κόλπους του την Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, υπό τον Μητροπολίτη Επιφάνιο.

Η έκκληση αυτή διατυπώθηκε κατά τη διάρκεια συνάντησης εκπροσώπων του Πανουκρανικού Συμβουλίου Εκκλησιών και Θρησκευτικών Οργανώσεων με αντιπροσωπεία του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών, η οποία επισκέφθηκε το Κίεβο υπό την ηγεσία του Γενικού Γραμματέα του ΠΣΕ, αιδεσιμότατου Δρ. Τζέρι Πίλεϊ (Jerry Pillay).

Θὰ δεῖς....

Θα δείς...

Θα δείς πόρνες να γίνονται οσίες.

Θα δείς άντρες μοιχοὺς να γίνονται αρνιἁ.

Θα δείς τσιγγοὐνηδες να μοιράζουνε ελεημοσὐνη τα υπάρχοντά τους.

Θα δείς φονιάδες να γίνονται καλόγεροι.

Θα δείς αλἡτες να λάμπουνε σαν τον ἠλιο.

Θα δείς ψεὐτες, κλέφτες, λωποδὐτες να γίνονται ασκητἑς.