Τὸ ἀλεξικέραυνον τῆς εὐσεβείας

Τὸ ἀλεξικέραυνον τῆς εὐσεβείας

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Εἶναι κοινὴ διαπίστωση ὅτι πολλοί, κατ’ ὄνομα μόνο χριστιανοί, βρίσκονται μακριὰ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, χωρὶς νὰ ἀναφέρουν τοὺς λόγους καὶ χωρὶς νὰ νοιάζονται. Ἁπλῶς ἀσχολοῦνται μὲ τὶς βιωτικὲς μέριμνες καὶ μόνο μ’ αὐτές. Καθετὶ ποὺ ἔχει σχέση μὲ τὴν πίστη στὸ Θεὸ καὶ τὶς ἐντολές, τὶς ὁποῖες πρέπει νὰ τηροῦν στὴ ζωή τους, τοὺς ἀφήνει ἀδιάφορους. Εἶναι οἱ ἄνθρωποι ποὺ δὲν ἀντιδροῦν στὰ ὅσα διδάσκει ἡ Ἐκκλησία καὶ ἄνετα θὰ ζοῦσαν καὶ σὲ μία χώρα ποὺ δὲν θὰ ὑπῆρχαν ναοί, δὲν θὰ ἀκούγονταν κηρύγματα καὶ δὲν θὰ γινόταν λόγος γιὰ προσευχή, γιὰ μετάνοια καὶ γενικὰ γιὰ ἀρετές.

Ἀνάμεσα σ’ αὐτὸ τὸ ἀδιάφορο πλῆθος ἐμφανίζονται συχνὰ ἄνθρωποι ὄχι γιὰ νὰ διδάξουν τὴν πίστη, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὴν ἀπαξιώσουν πλήρως καὶ νὰ ἐξασφαλίσουν στὸ λαὸ τὴν ἐλευθερία ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσία τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴ δημοκρατία, ὅπως οἱ ἴδιοι ὑποστηρίζουν. Πρόκειται γιὰ τοὺς ἀνθρώπους «ποὺ λένε τὸ φῶς σκοτάδι καὶ τὸ σκοτάδι φῶς, τὴν ἀλήθεια ψέμα καὶ τὸ ψέμα ἀλήθεια, τὸ γλυκὸ πικρό, τὸ καλὸ κακὸ καὶ τὸ κακὸ καλό», ὅπως ἔλεγε ὁ ὅσιος Φιλόθεος Ζερβάκος. Αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους τοὺς συναντοῦ­με σὲ ὅλες τὶς τάξεις τῆς κοινωνίας. Καὶ στοὺς μορφωμένους καὶ ἀμόρφωτους, καὶ στοὺς πλούσιους καὶ στοὺς πτωχούς, καὶ στοὺς ἄρχοντες καὶ στοὺς ἀρχόμενους καὶ στοὺς ἄνδρες καὶ τὶς γυναῖ­κες, σὲ μεγάλους καὶ μικρούς.

Περί Ἀμετανοησίας

❈ Δυστυχῶς οἱ ἄνθρωποι δὲν ἐννοοῦν νὰ ἀλλάξουν ζωή· θέλουν τὰ θελήματά τους νὰ ἱκανοποιήσουν. Καὶ πᾶνε καὶ στοὺς Ἁγίους καὶ τοὺς παρακαλοῦν νὰ μεσιτεύσουν στὸν Θεὸ ὄχι γιὰ νὰ μετανοήσουν. Σπάνια νὰ βρεῖς ἄνθρωπο νὰ παρακαλέσει ἱερέα καὶ νὰ τοῦ πεῖ:

- Πάτερ, σὲ παρακαλῶ, προσευχήσου γιὰ μένα νὰ μετανοήσω.

4 Μαρτίου. Γερασίμου ὁσίου τοῦ ἐν Ἰορδάνῃ (†475)· Παύλου καὶ Ἰουλιανῆς τῶν μαρτύρων (†273). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Ε´ 16-25).

Ησ. 5,16            καὶ ὑψωθήσεται Κύριος σαβαὼθ ἐν κρίματι, καὶ ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος δοξασθήσεται ἐν δικαιοσύνῃ.

Ησ. 5,16                    Θα υψωθή όμως και θα δοξασθή ο Κυριος των δυνάμεων με την δικαίαν αυτήν κρίσιν και τιμωρίαν· και ο Θεός ο άγιος θα υψωθή εν τη δικαιοσύνη αυτού.

Ησ. 5,17            καὶ βοσκηθήσονται οἱ διηρπασμένοι ὡς ταῦροι, καὶ τὰς ἐρήμους τῶν ἀπειλημμένων ἄρνες φάγονται.

Ησ. 5,17                     Και οι αιχμάλωτοι Ιουδαίοι θα βόσκουν στον τόπον της εξοριας των, όπως τα ζώα, όπως οι ταύροι· εις δε τας ερήμους περιοχάς της πατρίδος των θα βόσκουν αρνιά.

Ὁ κάθε χριστιανός εἶναι ὑπεύθυνος γιά ὅλη τήν Ἐκκλησία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Εἶναι ὁ Π.Α. τό χάραγμα τῆς Ἀποκάλυψης; Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Διδαχή περί πίστεως Β', Ἐπίσκοπου Κερνίκης καί Καλαβρύτων Ἠλία Μηνιάτη, Κυριακή Α’ Νηστειῶν, τῆς Ὀρθοδοξίας, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Διδαχή περί πίστεως Β', Ἐπίσκοπου Κερνίκης καί Καλαβρύτων Ἠλία Μηνιάτη, Κυριακή Α’ Νηστειῶν, τῆς Ὀρθοδοξίας, 2-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Διδαχή περί πίστεως Α', Ἐπίσκοπου Κερνίκης καί Καλαβρύτων Ἠλία Μηνιάτη, Κυριακή Α’ Νηστειῶν, τῆς Ὀρθοδοξίας, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Διδαχή περί πίστεως Α', Ἐπίσκοπου Κερνίκης καί Καλαβρύτων Ἠλία Μηνιάτη, Κυριακή Α’ Νηστειῶν, τῆς Ὀρθοδοξίας, 1-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὁμολογία πίστεως ἡ ἑκάστοτε ἀντίδραση τοῦ πιστοῦ ἀπέναντι σέ ἄνομα νομοσχέδια , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁμολογία πίστεως ἡ ἑκάστοτε ἀντίδραση τοῦ πιστοῦ ἀπέναντι σέ ἄνομα νομοσχέδια , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

.Ἐκεῖνοι ποῦ διδάσκουν, ὅσο περισσότερο κηρύττουν, τόσο μεγαλύτερη Χάρη ἀπολαμβάνουν, Εὐεργετινός Δʹ, Ὑπόθεση ΜΑ', Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἐκεῖνοι ποῦ διδάσκουν, ὅσο περισσότερο κηρύττουν, τόσο μεγαλύτερη Χάρη ἀπολαμβάνουν, Εὐεργετινός Δʹ, Ὑπόθεση ΜΑ', 1-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Συνευδοκοῦσι τοῖς πράσσουσι. (Λίγες σκέψεις στο εδάφιο Ρωμ. Α’ 32)

ΛΙΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΤΟ ΕΔΑΦΙΟ ΡΩΜ. Α’ 32

ΣΥΝΕΥΔΟΚΟΥΣΙ ΤΟΙΣ ΠΡΑΣΣΟΥΣΙ 

1.24 Διὸ καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῶν καρδιῶν αὐτῶν εἰς ἀκαθαρσίαν τοῦ ἀτιμάζεσθαι τὰ σώματα αὐτῶν ἐν αὐτοῖς, 1.25 οἵτινες μετήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει, καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα, ὅς ἐστιν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν. 1.26 Διὰ τοῦτο παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς πάθη ἀτιμίας. αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν, 1.27 ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄρσενες ἀφέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξευκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσι τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καὶ τὴν ἀντιμισθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες. 1.28 Καὶ καθὼς οὐκ ἐδοκίμασαν τὸν Θεὸν ἔχειν ἐν ἐπιγνώσει, παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν, ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα, 1.29 πεπληρωμένους πάσῃ ἀδικίᾳ, πορνείᾳ πονηρίᾳ πλεονεξίᾳ κακίᾳ, μεστοὺς φθόνου φόνου ἔριδος δόλου κακοηθείας, 1.30 ψιθυριστάς, καταλάλους, θεοστυγεῖς, ὑβριστάς, ὑπερηφάνους, ἀλαζόνας, ἐφευρετὰς κακῶν, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, 1.31 ἀσυνέτους, ἀσυνθέτους, ἀστόργους, ἀσπόνδους, ἀνελεήμονας· 1.32 οἵτινες τὸ δικαίωμα τοῦ Θεοῦ ἐπιγνόντες, ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράσσοντες ἄξιοι θανάτου εἰσίν, οὐ μόνον αὐτὰ ποιοῦσιν, ἀλλὰ καὶ συνευδοκοῦσι τοῖς πράσσουσι. (Προς Ρωμαίους)

Τὸ ἐδάφιο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου «ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράσσοντες ἄξιοι θανάτου εἰσίν, οὐ μόνον αὐτὰ ποιοῦσιν, ἀλλὰ καὶ συνευδοκοῦσι τοῖς πράσσουσι» (Ρωμ. α΄ 32) ἀποτελεῖ τὴν κορύφωση τῆς ἀναλύσεώς του γιὰ τὴν κατάσταση τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου.

Γιά τίς προγαμιαῖες σχέσεις ἤ Γιατί σήμερα ἔχουν τόσο πληθυνθεῖ τά διαζύγια;

Γιά τίς προγαμιαῖες σχέσεις

ἤ Γιατί σήμερα ἔχουν τόσο πληθυνθεῖ τά διαζύγια;

Παναγιώτης Ν. Γκουρβέλος, Καθηγητής Θεολόγος

Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026: μνήμη τῶν ἁγίων ἱερομάρτυρος Βλασίου καί Θεοδώρας τῆς Αὐγούστας, σημειώνει τό Χριστιανικό ἑορτολόγιο καί ἡ χαρά καί εὐφροσύνη μας γίνεται ἀκόμα μεγαλύτερη, διότι τήν ἡμέρα αὐτή ἡ Ἐκκλησία μας ἀνακήρυξε Ἁγίους τούς, ἤδη στήν συνείδηση ὅλων τῶν χριστιανῶν ἀναγνωρισμένους ὡς Ἁγίους, παπά -Τύχωνα τόν Ἁγιορείτη (+1968), τόν πνευματικό τοῦ Ἁγίου Παϊσίου καί μοναχό Γεώργιο τόν Ἁγιορείτη (+1886), τόν ἐπονομαζόμενο Χατζη-Γεώργη. Ἡ κατάταξη αὐτῶν τῶν δύο νέων ἁγίων στό ἁγιολόγιο τῆς Ἐκκλησίας ἦλθε ὡς καρπός τῆς ὁσιακῆς βιοτῆς τους, ἀναφέρεται στήν σχετική ἀνακοίνωση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Καί βέβαια ὁσιακός βίος σημαίνει νηστεία, ἐγκράτεια καί ἀδιάλειπτη προσευχή.

Ὅμως στήν ἐποχή μας πνέει ἄνεμος ἡδονιστικός, δηλαδή ἀντι-ὁσιακός καί ἀντι-ἀσκητικός. Καί ὅσον ἀφορᾶ τήν περί ἔρωτος ἠθική, τό σύγχρονο πνεῦμα ἀντιστρατεύεται λυσσαλέα τήν χριστιανική ἀρετή τῆς ἐγκράτειας, τῆς ἁγνότητας καί παρθενίας, ἀποδέχεται καί εὐλογεῖ τήν πορνεία, δηλαδή τίς προγαμιαῖες σχέσεις καί τήν μοιχεία, δηλαδή τήν καταπάτηση τῆς συζυγικῆς πίστης καί κηρύσσει μεγαλοφώνως καί ἀνερυθριάστως τήν ἀπόλυτη σεξουαλική ἐλευθερία. Ἀλλά γιατί ἡ Ἐκκλησία καταδικάζει τίς προγαμιαῖες σχέσεις, ἀγκαλιάζοντας ὅμως τόν ἁμαρτωλό;

Ἡ Τεχνητὴ Νοημοσύνη καὶ τὸ ἀκατάλυτο τῆς Ἐκκλησίας. (Σχόλιο στὶς δηλώσεις τοῦ ὑπερφίαλου καθηγητῆ Yuval Noah Harari)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 9η Φεβρουαρίου 2026

Η ΤΕΧΝΗΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΑΚΑΤΑΛΥΤΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

(Σχόλιο στις δηλώσεις του υπερφίαλου καθηγητή Yuval Noah Harari)

Έχουμε επισημάνει και αποδείξει επανειλημμένως, μέσα από τις ανακοινώσεις μας, το αναντίρρητο γεγονός ότι ο σύγχρονος κόσμος βιώνει τη χειρότερη και πολυπλευρότερη παρακμή σε ολόκληρη την ιστορική του πορεία. Διατελεί σε μια πρωτοφανή πνευματική και ηθική κατάπτωση, η οποία χαρακτηρίζεται από σύγχρονους Γέροντες και πνευματικούς ανθρώπους ως η «αποστασία των εσχάτων», όπως αυτή έχει προφητευθεί στη βιβλική και πατερική παράδοση της Εκκλησίας μας.

Όπως είναι γνωστό, η ανθρωπότητα τις τελευταίες δεκαετίες κυριαρχείται πνευματικά και θρησκευτικά από το λεγόμενο «πνεύμα», τις αρχές και τα διδάγματα της αποκαλούμενης «Νέας Εποχής του Υδροχόου», η οποία φέρει βαθύτατα αντιχριστιανικό χαρακτήρα και αποσκοπεί στην περιθωριοποίηση του Χριστιανισμού, προβάλλοντας πίστεις διαμετρικά αντίθετες προς τη χριστιανική διδασκαλία.

Μία από τις βασικές δοξασίες που προωθεί το εν λόγω αντιχριστιανικό κίνημα είναι η αντίληψη ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του θεός και, ως εκ τούτου, δεν έχει ανάγκη τον Θεό ούτε κάποιον σωτήρα εκτός του εαυτού του, αφού δήθεν διαθέτει από μόνος του τις δυνάμεις για να φθάσει στη «θεότητά» του. Αυτή η δαιμονική πίστη δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά το λεγόμενο «ευαγγέλιο του όφεως», το αρχέγονο ψεύδος του Σατανά προς τους Πρωτοπλάστους, ότι μπορούν να γίνουν θεοί αφ’ εαυτών: «ἔσεσθε ὡς θεοί» (Γεν. 3,4), χωρίς τον Θεό.

Ἡ Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ ἡ σύγχρονη αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως,

Ι. Μ. Κυθήρων & Αντικυθήρων.

Εν Κυθήροις τη 1η Μαρτίου 2026

Η σημερινή ημέρα, Κυριακή της Ορθοδοξίας, είναι, αγαπητοί μου αδελφοί, μια ιδιαίτερα χαρμόσυνη και πανηγυρική ημέρα για όλη την ανά την οικουμένην Ορθοδοξία. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το συναξάριο της ημέρας, η αγία μας Εκκλησία εορτάζει την «αναστήλωσιν των αγίων και σεπτών εικόνων, γενομένην παρά των αειμνήστων Αυτοκρατόρων Κωνσταντινουπόλεως, Μιχαήλ και της μητρός αυτού Θεοδώρας, επί πατριαρχείας του αγίου και ομολογητού Μεθοδίου». Γενικότερα όμως ως ημέρα αφιερωμένη στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας, εορτάζομε την νίκη και τον θρίαμβό της απέναντι σε κάθε αίρεση διά μέσου των αιώνων, όπως αυτή κατά τρόπο θριαμβευτικό και πανηγυρικό καταγράφεται στο Συνοδικό της Ορθοδοξίας: «Οι Προφήται ως είδον, οι απόστολοι ως εδίδαξαν, η Εκκλησία ως παρέλαβεν, οι διδάσκαλοι ως εδογμάτισαν, η Οικουμένη ως συμπεφρόνηκεν, η Χάρις ως έλαμψεν, η αλήθεια ως αποδέδεικται, το ψεύδος ως απελήλαται, η σοφία ως επαρρησιάσατο, ο Χριστός ως εβράβευσεν, ούτω φρονούμεν, ούτω λαλούμεν, ούτω κηρρύσωμεν…». Γι’ αυτό και οι περισσότεροι ύμνοι στην ασματική ακολουθία του Τριωδίου της Κυριακής αυτής, αν προσέξουμε, έχουν πανηγυρικό και πασχάλιο χαρακτήρα: «Ουκέτι των ασεβών αιρετικών η οφρύς αίρεται, η γαρ Θεού δύναμις την Ορθοδοξίαν εκράτυνεν». Αλλά και η λιτάνευση των αγίων εικόνων, που γίνεται την ημέρα αυτή γύρω από τους ιερούς ναούς και τα μοναστήρια, όπως επίσης και τα αναθέματα, τα οποία αναγινώσκονται, όχι μόνον εναντίον των εικονομάχων αιρετικών, αλλά και κάθε αιρετικού, αισθητοποιεί ακριβώς ακόμη περισσότερο αυτή την νίκη της Ορθοδοξίας.

Γεώργιος Ἀποστολάκης, Ἑλλάδα, Χώρα γερόντων ὑπὸ ἀντικατάσταση!

Το πρωτοσέλιδο δεν κραυγάζει απλώς. Προειδοποιεί. 47,2 έτη ο μέσος Έλληνας. Η χώρα γερνά, συρρικνώνεται, αδειάζει.

Το δημογραφικό δεν είναι «κοινωνικό ζήτημα». Δεν είναι «στατιστικό πρόβλημα».

Είναι ο πρώτος και πλέον επείγων όρος για την ύπαρξη και τη συνέχεια της Ελλάδας ως ιστορικού, πολιτικού και πολιτισμικού υποκειμένου.

Χωρίς νέες γενιές, δεν υπάρχει οικονομία. Δεν υπάρχει άμυνα. Δεν υπάρχει ασφαλιστικό σύστημα. Δεν υπάρχει έθνος.

Η σιωπηλή κατάρρευση

Τα στοιχεία της Eurostat είναι αμείλικτα: η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις πιο γερασμένες κοινωνίες της Ευρώπης. Ο δείκτης γονιμότητας παραμένει σταθερά κάτω από το 1,4 παιδιά ανά γυναίκα, όταν για απλή αναπλήρωση πληθυσμού απαιτείται 2,1.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε γενιά είναι αριθμητικά μικρότερη από την προηγούμενη.

Σημαίνει ότι το 2050 η χώρα ενδέχεται να έχει χάσει έως και 1,5 εκατομμύριο κατοίκους.

Σημαίνει ότι λιγότεροι νέοι εργαζόμενοι θα καλούνται να στηρίξουν περισσότερους συνταξιούχους.