Λόγοι στήν Ἀνάσταση, Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου, 12-4-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ
Σημειώσεις ἀδελφῆς Συγκλητικῆς γιά πνευματικές εμπειρίες
8. Θεία παρηγορία
Απομάκρυνση τῆς θλίψης ἀπό τήν ψυχή Στην προσευχή τρέχω από στεναχώρια πολλή. «Συγχώρα με, Θεέ μου, βοήθησέ με, δέν ἀντέχω ἄλλο, κουράστηκα, πολλές οἱ θλίψεις, πολλά τά βάσανα, δέν ἔχω ἄλλο κουράγιο, Θεέ μου, σῶσέ με. Πατέρα μου, τα δάκρυα πολλά, πνίγομαι, ὁ πόνος πολύς, ξεκούραση πουθενά, μόνη μου πρέπει να περάσω τόν πόνο. Δέν θά σταματήσω, Κύριε, σε παρακαλῶ, Πατέρα μου οὐράνιε, βοήθησέ με». Καί στή συνέχεια προσευχή. Ξεκουράστηκα λίγο ψυχικά καί περιμένω. Υπομονή στην προσευχή μέχρι πού μέ παίρνει ὁ ὕπνος. Δέν γνωρίζω τί ὕπνος ἦταν αὐτός· ὕπνος καί ἐγρήγορση μαζί. Βλέπω τήν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, πού ὁ Κύριος ἦταν ὡς ποιμήν μέ τή ράβδο. Τόν βλέπω, τρέχω να πάρω εὐχή καί νά ἐξομολογηθῶ γιατί εἶπα στόν λογισμό μου ὅτι τόν γνωρίζω, τόν ξέρω καλά καί ἐγώ καί ὅλος ὁ κόσμος τόν ἔχουμε προστάτη καί ὅλοι τόν ξέρουμε.
Αόρατοι γυμνοί ασκητές της Ραϊθού την αγία Μεγάλη ΠέμπτηΠΗΓΗ:ΕΔΩ
Ο αββάς Στέφανος ο Καππαδόκης μας διηγήθηκε τα εξής: «Πριν από πέντε χρόνια ήμουν στη Ραϊθού και την αγία Μεγάλη Πέμπτη, ενώ στεκόμουν στην εκκλησία και τελούνταν η αγία αναφορά, βλέπω δυο αναχωρητές να μπαίνουν στην εκκλησία. Ήταν γυμνοί, αλλά κανένας άλλος από τους πατέρες δεν είδε ότι ήταν γυμνοί εκτός από μένα. Όταν λοιπόν μετάλαβαν το άχραντο Σώμα και Αίμα του Χριστού, του Θεού μας, βγήκαν από την εκκλησία και μαζί τους κι εγώ.
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΥΘΗΡΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝἘξευτελισμός τοῦ Χριστοῦ ἀπό γνωστή κινεζική πλατφόρμα πωλήσεων.Ἱεροδ. Ἱεροθέου Κρητικοῦ, Ἱεροκήρυκος Ἱ. Μ. Κυθήρων & ἈντικυθήρωνἩ δημόσια περιφρόνηση πρός τό πρόσωπο τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καί θρησκευτικῶν προσωπικοτήτων ἤ καί ἱερῶν ἀντικειμένων ἀποτελεῖ ἀποτέλεσμα τῆς πνευματικῆς κατάπτωσης τῆς ἐποχῆς καί τῆς συστηματικῆς προσπάθειας ἀποϊεροποίησης τῶν πάντων στό ὄνομα μιᾶς κακῶς ἐννοούμενης «τέχνης» ἤ «ἐλευθερίας». Ἔτσι πρό ὀλίγου καιροῦ εἴχαμε δεῖ νά ἐκτίθενται βλάσφημα ἔργα στήν Ἐθνική μας Πινακοθήκη καί τώρα ἐνημερωθήκαμε, μέσω τοῦ ἱστολογίου Τάς θύρας, τήν πώληση προϊόντων (ἐσωρρούχων, χαλιῶν, καλτσῶν, καθισμάτων), πού φέρουν ἐπάνω τους καί εἰκονίζουν τόν Χριστό, τήν Παναγία, τόν Τίμιο Σταυρό, ἀπό γνωστή κινεζική πλατφόρμα πωλήσεων στήν Ἑλλάδα.Δέν φαίνεται παράλογο καμμιά ἄλλη θρησκεία νά μήν ἀγγίζουν, ἀλλά νά προσβάλουν καί νά περιφρονοῦν διαρκῶς τόν Χριστιανισμό; Σκοπός νά πλήξουν τόν Χριστιανισμό, ἀφοῦ γιά καμμιά ἄλλη θρησκεία δέν κάνουν αὐτά. Καί, ἐνῶ «τόν Θεό κανένας δέν θά μπορέσει νά τόν παραβλάψει μέ τίς προσβολές του, οὔτε νά τόν καταστήσει λαμπρότερο μέ τίς ἐξυμνήσεις του [...] καρποῦνται τήν ὠφέλεια ἀπ’ τή δοξολογία οἱ ἴδιοι, ἐνῶ ὅσοι τόν βλασφημοῦν καί τόν ἐξευτελίζουν, καταστρέφουν τή σωτηρία τους», ὅπως λέει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος.
«Στραφεὶς δὲ πρὸς αὐτὰς ὁ Ἰησοῦς εἶπε· Θυγατέρες Ἰερουσαλήμ, μὴ κλαίετε ἐπ ̓ ἐμέ, πλὴν ἐφ ̓ ἑαυτὰς κλαίετε καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ὑμῶν» (Λουκ. 23,28)Ἑορτάζουμε, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, γιὰ μία ἀκόμη φορὰ τὰ σεπτὰ πάθη τοῦ Κυρίου μας. Ποιός μπορεῖ ν ̓ ἀναπαραστήσῃ τὸ θεῖο δρᾶμα; «Λόγος ἅπας ἡττᾶται» (Ἀκάθ. Ὕμν. Λ). Τολμοῦμε ὅμως σὰν μικρὰ παιδιὰ νὰ ψελλίσουμε λίγα λόγια πρὸς δόξαν τοῦ Ἐσταυρωμένου.Βρισκόμαστε στὸ τέλος τοῦ θείου δράματος, ποὺ κλείνει μὲ μία ὑπογραφή – τί εὐθύνη ἔχουν αὐτοὶ ποὺ διοικοῦν! Ὁ Πιλᾶτος, ὕστερα ἀπὸ ἐσωτερικὴ πάλη, ὑποκύπτει στὶς φωνὲς τοῦ ὄχλου «Σταύρωσον σταύρωσον αὐτόν» (Λουκ. 23,21) καὶ ὑπογράφει τὴν καταδίκη. «Ἤδη βάπτεται κάλαμος ἀποφάσεως» (ἀπόστ. αἴν. ὄρθρ. Μ. Παρ.). Καὶ ἡ ἀπόφασι ἔπρεπε νὰ ἐκτελεσθῇ ἀμέσως. Ἄλλες ἐκτελέσεις συχνὰ καθυστεροῦν, μὲ τὴν ἐλπίδα μήπως δοθῇ χάρις· ἐδῶ καμμία ἀναβολή. Ἡ ἐκτέλεσις ἔπρεπε νὰ γίνῃ τὴν ἴδια μέρα, γιὰ δύο λόγους. Ὁ ἕνας· τὴν ἄλλη μέρα ξημέρωνε Σάββατο, οἱ Ἰουδαῖοι θὰ ἑώρταζαν τὸ πάσχα, καὶ δὲν ἔπρεπε ἡ ἑορτὴ νὰ μολυνθῇ μὲ αἷμα – ὤ ὑποκρισία! Ὁ δεύτερος λόγος· φοβοῦνταν μήπως τελευταία στιγμὴ ὁ λαὸς ἀνανήψῃ, ἐξεγερθῇ καὶ σαρώσῃ ἄρχοντες καὶ θανατικὲς ἀποφάσεις.Γι ̓ αὐτὸ σπεύδουν. Καὶ νά, ἔξω ἀπὸ τὸ πραιτώριο σχηματίζεται ἡ πομπή. Σκληροὶ στρατιῶτες τῶν λεγεώνων τῆς Ῥώμης, μὲ ἐπὶ κεφαλῆς ἑκατόνταρχο, βγάζουν ἀπὸ τὸ Χριστὸ τὴν κόκκινη χλαμύδα μὲ τὴν ὁποία τὸν περιέπαιξαν, τὸν ντύνουν μὲ τὰ φτωχικά του ῥοῦχα καὶ τὸ χιτῶνα ποὺ εἶχε ὑφάνει ἡ Παναγία, καὶ γράφουν σὲ μιὰ πινακίδα μὲ γράμματα ἑλληνικὰ ῥωμαϊκὰ καὶ ἑβραϊκὰ τὴν αἰτία τῆς ποινῆς· «Αὐτὸς ἀνακήρυξε τὸν ἑαυτό του βασιλέα». Μαζί του εἶνε καὶ δύο λῃσταί. Ἀκμαῖοι αὐτοί· ὁ Χριστὸς κατάκοπος ἀπὸ τὶς ταλαιπωρίες.
Γιατί διαβάζουμε την Σαρακοστή Μάρκο, προς Εβραίους, Γένεση και Παροιμίες;Στην περίοδο της Αγίας Τεσσαρακοστής η Εκκλησία μας έχει μια συγκεκριμένη σειρά βιβλικών αναγνωσμάτων. Διαβάζονται κυρίως το Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο, η Προς Εβραίους Επιστολή, η Γένεσις και οι Παροιμίες Σολομώντος γιατί το περιεχόμενό τους συνδέεται με το νόημα της Σαρακοστής: μετάνοια, πνευματικό αγώνα και προετοιμασία για το Πάσχα.Το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο διαβάζεται επειδή είναι το πιο σύντομο και δυναμικό Ευαγγέλιο και παρουσιάζει έντονα τα θαύματα του Χριστού, την κλήση σε μετάνοια, το αληθινό νόημα του πνεύματος της νηστείας και την πορεία προς τα Πάθη και την Ανάσταση. Μας δείχνει την δυναμη και εξουσία του Χριστού , ως προλογος στον Σταυρό και την Ανάσταση, για να μη ξεχάσουμε τον σκοπό και το τέλος της σαρακοστινής μας πορείας .Η Προς Εβραίους Επιστολή τονίζει ότι ο Χριστός είναι ο τέλειος Αρχιερέας και η θυσία Του είναι η σωτηρία των ανθρώπων. Αυτό συνδέεται άμεσα με τα γεγονότα, που θα κορυφωθούν στη Μεγάλη Εβδομάδα.Η Γένεσις διαβάζεται για να θυμηθούμε τη δημιουργία του κόσμου, την πτώση του ανθρώπου( κεντρικό θέμα της Σαρακοστής), τα αποτελέσματα της πτώσης( φόνοι, κατακλυσμός) την αρχή της ιστορίας της σωτηρίας. Κορυφώνεται με τις επαγγελίες προς τους πατριάρχες , που εκπληρώθηκαν και προφαίνουν την Ανάσταση.
Η εκκλησιαστική παράδοση λέει:η επίγεια ιστορία συνεχίζεται όσο τελείται η Θεία Λειτουργία στη γη.Όσο προσφέρεται η Ευχαριστία, όσο εισακούεται η προσευχή, όσο οι άνθρωποι μετανοούν—η ανθρωπότητα έχει νόημα και σκοπό.Η Λειτουργία δεν είναι απλώς μια λειτουργία.Είναι η πνοή του κόσμου, η πνευματική του καρδιά.
❝ Τό χειρόγραφον ἡμῶν,ἐν τῷ Σταυρῷ διέρρηξας, Κύριε, καὶ λογισθεὶς ἐν τοῖς νεκροῖς,τὸν ἐκεῖσε τύραννον ἔδησας, ῥυσάμενος ἅπαντας ἐκ δεσμῶν θανάτου τῇ ἀναστάσει σου [..] ❞.( ❧ Μακαρισμοί, Μ. Πέμπτη εσπέρας)[μετάφρ.]‟ Το χειρόγραφο της καταδίκης μαςπάνω στον Σταυρό έσχισες, Κύριε·και όταν συμπεριλήφθηκες στους νεκρούς έδεσες τον τύραννο που τους εξουσίαζε, λυτρώνοντας όλους μας από τα δεσμά του θανάτου με την Ανάστασή σου [..]”
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Δευτέρας διακαινησίμου (Πρξ. α´ 12-17, 21-26).
Πραξ. 1,12 Τότε ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ ὄρους τοῦ καλουμένου ἐλαιῶνος, ὅ ἔστιν ἐγγὺς Ἱερουσαλήμ, σαββάτου ἔχον ὁδόν.
Πραξ. 1,12 Τοτε οι μαθηταί επέστρεψαν εις την Ιερουσαλήμ από το όρος, που ελέγετο Ελαιών και το οποίον είναι πλησίον της Ιερουσαλήμ, εις απόστασιν ενός και κάτι χιλιομέτρου, όσον δηλαδή επετρέπετο στους Ισραηλίτας να βαδίσουν κατά την ημέραν του Σαββάτου.