Πρόσεχε τί βλέπεις - Η φυλακή τῆς ὁράσεως, Αγ. Νικοδήμου - Συμβουλευτικον Εγχειρίδιον, 20-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://hristospanagia3.blogspot.com
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ
ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ 5Γιά τήν ὠφέλεια τῆς παραδόσεώς μαςστό θέλημα τοῦ Θεοῦ (στόν ἀδελφό του Πέτρο Αλεξάντροβιτς)Οἱ ἅγιοι πατέρες συνήθιζαν, ὅταν ἤθελαν νά μιλήσουν γιά κάποιο θέμα, ν' ἀρχίζουν μέ τά ἑπόμενα λόγια:“Ας γίνει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ σέ ὅλους μας! Δόξα τῷ Θεῷ γιά ὅλα ὅσα μᾶς συμβαίνουν καί θά μᾶς συμβοῦν, ὅσο βαριά ἤ πικρά κι ἄν εἶναι αὐτά!”. Ὁ Θεός εἶναι καί στίς εὐεργεσίες του πολυέλεος καί στίς τιμωρίες του πολυέλεος. Κάθε χριστιανός πρέπει να κατανοεῖ καί νά παραδέχεται αὐτή τήν ἀλήθεια.Συχνά ὁ Θεός μᾶς ἀφαιρεῖ κάτι το υλικό καί πρόσκαιρο καί, σέ ἀντικατάστασή του, μᾶς δίνει κάτι τό πνευματικό καί αἰώνιο. Οἱ ἄνθρωποι, ὅμως, δεμένοι καθώς εἴμαστε μέ τά ὑλικά πράγματα καί μέ τήν πρόσκαιρη ζωή, ἀγνοοῦμε ὅτι ἔτσι ὁ Πλάστης μας μᾶς ὁδηγεῖ στά αἰώνια καί ἀνεκτίμητα ἀγαθά.
ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ. ΑΛΑΝΘΑΣΤΟΣ ΙΑΤΡΟΣ.Μαρτυρία ανώνυμης μοναχῆςἈλάνθαστος ἰατρόςΜοῦ ἦταν ξεκάθαρο πώς κάθε φορά πού πήγαινα ὁ Ἅγιος γνώριζε τούς λογισμούς μου, τίς ἀνησυχίες μου καί γενικότερα τήν κατάσταση τῆς ψυχῆς μου. Συνήθως πρίν νά τοῦ μιλήσω, ἄρχιζε καί μοῦ τά ἔλεγε καί ἀνέπαυε τόσο πολύ τήν ψυχή μου πού ἔφευγα εύτυχισμένη. Όμως γνώριζε καί τό μέλλον τῆς ὑγείας μου, διότι μία φορά μοῦ εἶπε:Βλέπω ὁτὴν κοιλιἀ σου ἔχεις ἕνα πρόβλημα καί ἀργότερα θα ἔχεις αἰμορραγίες,Τι λέτε, Γέροντα; Δέν ἔχω τίποτα... Γιατρός εἶμαι.Ἅα.,, Καλά, καλά.
«Νηστεία προ της Θείας Μεταλήψεως; Ναι!»(Ξενίας δεσποτικής και αθανάτου τραπέζης, εν υπερώω τόπω ταις υψηλαίς φρεσί, πιστοί, δεύτε απολαύσωμεν – Μ. Τετάρτη Εσπέρας)ΜΕΡΟΣ Γ΄Νίκος Σακαλάκης, ΜαθηματικόςΥπάρχει μια κλιμάκωση της προετοιμασίας προ της Θ. Μεταλήψεως στα όρια του χρόνου μέχρι το «μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε», από τους υπεύθυνους πνευματικούς.Αν, όμως, κανείς υιοθετήσει τη θεολογική γραμμή (γέφυρα) που ένωσε τους Ισραηλίτες με το όρος Σινά, με το Νόμο του Θεού και με την παρουσία Του, θα κατανοήσει την σκοπιμότητα-αναγκαιότητα της τριήμερης νηστείας προ της Θ. Κοινωνίας.Στην Π. Διαθήκη (Έξοδος, κεφ. 19, 9-15), διαβάζουμε:«Είπε δε Κύριος προς Μωϋσήν· ιδού εγώ παραγίνομαι προς σε εν στύλω νεφέλης, ίνα ακούση ο λαός λαλούντος μου προς σε και σοί πιστεύσωσιν εις τον αιώνα. Ανήγγειλε δε Μωϋσής τα ρήματα του λαού προς Κύριον. Είπε δε Κύριος προς Μωϋσήν· καταβάς διαμάρτυραι τω λαώ και άγνισον αυτούς σήμερον και αύριον, και πλυνάτωσαν τα ιμάτια· και έστωσαν έτοιμοι εις την ημέραν την τρίτην· τη γάρ ημέρα τη τρίτη καταβήσεται Κύριος επί το όρος το Σινά εναντίον παντός του λαού. και αφοριείς τον λαόν κύκλω λέγων· προσέχετε εαυτοίς του αναβήναι εις το όρος και θιγείν τι αυτού· πας ο αψάμενος του όρους θανάτω τελευτήσει. Ουχ άψεται αυτού χείρ∙ εν γάρ λίθοις λιθοβοληθήσεται ή βολίδι κατατοξευθήσεται· εάν τε κτήνος εάν τε άνθρωπος, ου ζήσεται. Όταν αι φωναί και αι σάλπιγγες και η νεφέλη απέλθη από του όρους, εκείνοι αναβήσονται επί το όρος. Κατέβη δε Μωϋσής εκ του όρους προς τον λαόν και ηγίασεν αυτούς και έπλυναν τα ιμάτια. Και είπε τω λαώ· γίνεσθε έτοιμοι, τρείς ημέρας μη προσέλθητε γυναικί».
[Ὁμιλία εἰς τήν Συνεδριακήν Αἴθουσαν τοῦ Ἱεροῦ ΠροσκυνήματοςἉγίου Ἰγνατίου τοῦ Θεοφόρου Ζόγκα Ἄργους Ἀργολίδοςτήν 5ην Ὀκτωβρίου 2026 ν.ἡ., ἡμέραν Δευτέραν τό ἑσπέρας].Γέροντος ΜΑΞΙΜΟΥ ἸβηρίτουΣοί, τῇ εὐγενεῖ Βασιλίδι τῶν οὐρανῶν καί Παρθένῳ ἀληθῶς, ὑπερυμνήτῳ Μητρί τοῦ Θεοῦ, κρατίστῃ δέ καί φιλοστόργῳ Προστάτιδι τοῦ Ἁγιωνύμου Ὄρους Ἄθω, Παναγίᾳ Πορταΐτίσσῃ καλουμένῃ, πανευλαβῶς ταῦτα ἀνατίθημι.Φίλτατοί μοι ἐν Χριστῷ ἀδελφοί, κατόπιν τιμίας προσκλήσεως τοῦ εὐλαβεστάτου Ἁγιορείτου Ἱερομονάχου Ἰγνατίου Γρηγοριάτου, Πνευματικοῦ πατρός τοῦ λαμπροῦ Προσκυνήματος τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Θεοφόρου Ζόγκα Ἄργους Ἀργολίδος, ὅπως προσέλθω ἐνταῦθα καί ὁμιλήσω εἰς τήν ἀγάπην σας διά τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, τήν Μητέρα τοῦ Κυρίου καί Μητέρα τῆς ζωῆς ἡμῶν, ἰδού πάρειμι, ἀποβαλών τόν ἔσωθεν φόβον τῆς ἀναξιότητος, ἕνεκα τῆς πολλῆς ἀγάπης πρός τό Πανάγιον πρόσωπον αὐτῆς· ἄλλως τε, κατά τόν Εὐαγγελιστήν Ἰωάννην, «φόβος οὐκ ἔστι ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ’ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τόν φόβον, ὅτι ὁ φόβος κόλασιν ἔχει, ὁ δέ φοβούμενος οὐ τελείωται ἐν τῇ ἀγάπῃ» (Α΄ Ἐπιστ. Ἰωάννου, δ΄, 18).Εἰς τόν χῶρον τοῦτον εἶχον τήν τιμήν νά ὁμιλήσω καί πάλιν τήν Κυριακήν τῶν Μυροφόρων 17/30 Ἀπριλίου 2023, διά τήν Συμβολήν τῆς Ἐκκλησίας εἰς τόν Ἱερόν Ἀγῶνα τοῦ 1821. Τό σημερινόν ὅμως θέμα μας ἔχει ἰδιαίτερον ἀπαύγασμα. Ὁ οὐράνιος νοῦς τῆς Θεολογίας, Ὅσιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, τό ὄνομα τοῦ ὁποίου ἔλαβον κατά τήν Μοναχικήν κουράν, καί ὅστις τόν 7ον αἰῶνα συνέγραψε τόν κατά πλάτος ἀρχαιότερον καί θεολογικώτερον Βίον τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, θεωρεῖ τά ὅσα ἔγραψε κατώτερα ἀπό τήν περιγραφομένην πραγματικότητα, ὡς ἀνεπαρκῆ καί ἀντάξια τῆς ὑπερευλογημένης Θεομήτορος, αὐτοχαρακτηριζόμενος δέ ὡς «ἀμαθής καί βραδύγλωσσος, ἀσθενής καί ἀνάξιος». Ἀλλ’ εὐελπιστεῖ, καθώς λέγει, ὅτι ἡ ὑπερευλογημένη Μήτηρ τοῦ Κυρίου, τοῦ ἐλεήμονος καί φιλανθρώπου, θά δεχθῇ τήν πραγματείαν του «ὡς μικρόν ἀντίδωρον».
Η Αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου: Από τη Ρώμη έως την Ορθόδοξη Ανατολή, το Ύπουλο Σχέδιο Μετάλλαξης της ΠίστηςΓράφει ο Βασίλειος ΞεσφίγγηςΗ συντονισμένη προσπάθεια υποβάθμισης του κορυφαίου συμβόλου της θυσίας του Κυρίου, του Εσταυρωμένου Χριστού, δεν είναι τωρινό φαινόμενο, αλλά έχει βαθιές ρίζες που ξεκινούν από τη δυτική χριστιανοσύνη. Η απαρχή αυτής της ολέθριας τάσης τοποθετείται χρονικά στη δεκαετία του 1960, και συγκεκριμένα αμέσως μετά τη Δεύτερη Βατικανή Σύνοδο (1962–1965). Στο όνομα μιας υποτιθέμενης «λειτουργικής ανανέωσης» και «προσαρμογής στους μοντέρνους καιρούς», εισήχθη η πρακτική της τέλεσης της λειτουργίας των Ρωμαιοκαθολικών με τον ιερέα στραμμένο προς τον λαό (versus populum).Το αιτιολογικό της απόφασης των νεοτερικών θεολόγων της Δύσης ήταν ότι ο παραδοσιακός μεγάλος Εσταυρωμένος πίσω ή πάνω στην Αγία Τράπεζα εμπόδιζε την οπτική επαφή του πιστού με τον ιερέα και «αποσπούσε» την προσοχή από το τραπέζι της Ευχαριστίας. Ήθελαν να παρουσιάσουν τη Μάζα περισσότερο ως ένα «κοινοτικό δείπνο» παρά ως αναίμακτη θυσία. Έτσι, ξεκίνησε η σταδιακή αφαίρεση του Εσταυρωμένου από το κέντρο του Ιερού Βήματος. Σε πολλές περιπτώσεις, ο Σταυρός του Μαρτυρίου αντικαταστάθηκε από αφηρημένα καλλιτεχνήματα, αναστάσιμα σύμβολα χωρίς το Σώμα του Χριστού (Corpus) ή μετακινήθηκε σε απόκεντρα σημεία των ναών.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης κα΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Κλσ. α΄ 18-23).
Κολ. 1,18 καὶ αὐτός ἐστιν ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος, τῆς ἐκκλησίας· ὅς ἐστιν ἀρχή, πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, ἵνα γένηται ἐν πᾶσιν αὐτὸς πρωτεύων,
Κολ. 1,18 Και αυτός είναι η κεφαλή και ο αρχηγός του σώματος, δηλαδή της Εκκλησίας· η αρχή και η ζωοποιός δύναμις της Εκκλησίας, ο πρώτος που ανεστήθη εκ των νεκρών, δια να γίνη αυτός και ως άνθρωπος πρώτος εις όλα.
Μονή Εικοσιφοινίσσης: Νέες «Πρέσπες» – Πουλήσαν την Ορθοδοξία για 48 «αργύρια»!Ελευθέριος ΑνδρώνηςΤο ένα μετά το άλλο, η κυβέρνηση Μητσοτάκη παραδίνει όλα τα πνευματικά προπύργια του Ελληνισμού σε αλλοεθνή αρπακτικά. Αφού αδιαφόρησαν για τη βεβήλωση της Αγιάς Σοφιάς και της Μονής της Χώρας, τα οποία ο Ερντογάν μετέτρεψε σε τζαμιά. Αφού παράτησαν τα προσκυνήματα των Αγίων Τόπων στη μοίρα τους, εν μέσω πολεμικών συγκρούσεων και καταστροφών. Αφού έβαλαν πλάτη στο ξεπούλημα της Αγίας Αικατερίνης του Σινά με προωθούμενη αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος. Τώρα ήρθε και η σειρά της ιστορικής Μονής Εικοσιφοινίσσης της Δράμας να συμβιβαστεί (εξαναγκαστικά) με την αρπαγή των κειμηλίων της το 1917, από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες.Η υπουργός εκποίησης Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, υπέγραψε «μνημόνιο κατανόησης» με τον Βούλγαρο ομόλογό της, Evtim Miloshev, για την επιστροφή της κάρας και των οστών του Τσάρου Σαμουήλ στη Βουλγαρία. Με αντάλλαγμα τον επαναπατρισμό μόλις 48 κλεμμένων εκκλησιαστικών κειμηλίων στην χώρα μας, από τα χιλιάδες που οι Βούλγαροι λήστεψαν από τη Βόρεια Ελλάδα, λεηλατώντας μοναστήρια και κατασφάζοντας χιλιάδες Έλληνες. Με λίγα λόγια, έχουμε μια ακατανόητη συμφωνία που αφορά αδιανόητα ιστορικά εγκλήματα, ξεπλυμένα σε ένα έγγραφο «κατανόησης».
«Όταν ακούς ότι κάποιος πονάει, προσευχήσου γι᾽αυτόν.Όχι ότι ο Θεός θα τελειώσει τον πόνο του, αλλά να του δώσει υπομονή.Γιατί, μέσα στον πόνο είναι ο Θεός»
Όσιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης
https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/10/blog-post_795.html