ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκ.12,13-21]ΟΜΙΛΙΑ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥστο χωρίο «Καθελῶ μου τάς ἀποθήκας καί μείζονας οἰκοδομήσω» (:Λουκά 12, 18)[Παραβολή του άφρονος πλουσίου]1. Υπάρχουν δύο ειδών πειρασμοί. Πιο συγκεκριμένα ή οι θλίψεις βασανίζουν τις καρδιές όπως το χρυσάφι στο καμίνι[βλ. Σοφ. Σολ. 3.6: «Ὡς χρυσὸν ἐν χωνευτηρίῳ ἐδοκίμασεν αὐτοὺς καὶ ὡς ὁλοκάρπωμα θυσίας προσεδέξατο αὐτούς(:Τους δοκίμασε, όπως ο χρυσοχόος δοκιμάζει και καθαρίζει τον χρυσό δια του πυρός, και τους δέχτηκε ευάρεστα, όπως δέχεται τα προσφερόμενα ολοκαυτώματα των θυσιών)»] και δοκιμάζουν την υπομονή και την ανθεκτικότητά τους, ή, πολλές φορές, οι ευλογίες και τα πλούτη της ζωής αυτής γίνονται πεδίο δοκιμασίας και πειρασμός για τους περισσότερους. Πράγματι, είναι εξίσου δύσκολο να κατορθώσει η ψυχή να μη χάσει τη δύναμή της στις μεγάλες δυσκολίες της ζωής, όσο και το να μην υπερηφανευθεί και να εκτραπεί σε αδικία όταν βιώνει ευτυχείς καταστάσεις.Παράδειγμα για το πρώτο είδος των πειρασμών είναι ο μέγας Ιώβ. Αυτός ο ακαταμάχητος αθλητής, αντιμετώπισε με ακατάβλητο ψυχικό σθένος και ακλόνητη γενναιότητα καρδιάς όλη τη χειμαρρώδη διαβολική επιθετικότητα και βία εναντίον του και αναδείχθηκε τόσο ανώτερος από τους πειρασμούς, όσο ήταν μεγάλα και ανυπέρβλητα τα αγωνίσματα που του παρουσίασε ο εχθρός.Παραδείγματα τώρα για τους πειρασμούς, που προέρχονται από την ευημερία, υπάρχουν πολλά. Έναν απ' αυτούς αντιμετώπισε, όμως ανεπιτυχώς, και ο άφρονας πλούσιος της παραβολής του Ευαγγελίου που μόλις τώρα αναγνώσαμε.Ο πλούσιος αυτός, ενώ είχε πολλά πλούτη στη διάθεσή του, επιθυμούσε να αποκτήσει περισσότερα. Και ο φιλάνθρωπος Θεός δεν τον καταδίκασε από την αρχή για την αγνώμονα συμπεριφορά του, αλλά πάντοτε στον υπάρχοντα πλούτο του πρόσθετε και άλλον, μήπως τυχόν κάποτε επερχόταν κορεσμός στην ψυχή του και οδηγείτο στην ημερότητα και στην ανθρωπιά.
ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ LORD JESUS CHRIST 3
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟ
Σελίδες
- ΑΡΧΙΚΗ
- ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ-ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΣ
- ΑΓΙΟΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ
- ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ-ΠΑΤΕΡΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ-ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ
- ΘΑΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΟΥΝ
- ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ
- ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΩΝ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ- ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ
- ΘΛΙΨΕΙΣ-ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ
- ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ
- ΑΓΧΟΣ-ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ-ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ-ΘΕΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ
- ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΕΙΣ-ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ-ΑΕΡΟΨΕΚΑΣΜΟΙ- ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ- ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΑ
- ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ-ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ
- Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΑ-ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ
- ENGLISH- ROMANESC-FRANCAIS-DEUTSCH-EN ESPANOL
- ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΑΣ- ΕΤΙΚΕΤΤΕΣ-ΟΜΙΛΙΕΣ- ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΠΟΛΥΤΟΝΙΚΑ- ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
- ΑΓΩΓΗ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΓΟΝΕΩΝ - ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ
- ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ : ΠΑΛΑΙΑ ΚΑΙ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ (ΚΕΙΜΕΝΟ)
- ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
- ΩΡΑΙΟΤΑΤΕΣ ΔΙΔΑΧΕΣ ΓΕΡΟΝΤΩΝ
- ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
- ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ-ΓΙΟΓΚΑ-ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΣ-ΡΕΪΚΙ-ΠΙΛΑΤΕΣ
- ΟΜΙΛΙΕΣ 2015
- ΟΜΙΛΙΕΣ 2013 ΚΑΙ 2014
- ΘΕΜΑΤΑ-ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ
- ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ-ΘΛΙΨΕΙΣ
- ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ π.ΣΑΒΒΑ ΑΓ.
- ΣΥΝ ΘΕῼ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Ι.Μ. ΑΓ. ΤΡΙΑΔΟΣ (ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΑΞΕΩΝ)
ΟΙ ΟΜΙΛΙΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΚΑΤΕΒΑΣΜΑ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΣΑΣ
Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026
Κυριακή Θ Λουκᾶ. Ὁμιλία Μεγάλου Βασιλείου στό χωρίο «Καθελῶ μου τάς ἀποθήκας καί μείζονας οἰκοδομήσω» (:Λουκά 12, 18)
Παπαδιαμάντης – Ἡ κορυφὴ τῶν κορυφῶν περὶ Ἑλληνικοῦ Γένους
Η ΚΟΡΥΦΗ ΤΩΝ ΚΟΡΥΦΩΝ ΠΕΡΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΓΕΝΟΥΣΓράφει ο Στυλιανός ΚαβάζηςΟ Παπαδιαμάντης πίστευε πως η επανάσταση του 1821 δεν δικαιώθηκε. Ο λαός που πολέμησε για να βρει την ελευθερία του «απλώς και μόνον μετήλλαξε τυράννους».Απόκλιση από την ορθόδοξη πολιτική παράδοση για τον Παπαδιαμάντη σήμαινε πολιτικό θάνατο του Γένους και γι᾿ αυτό ήταν σφόδρα πολέμιος εναντίον αυτών που αρνούνταν την βυζαντινή μας παράδοση, που περισσότερο ίσως κι από πνευματική, είναι παράδοση πολιτική, μέσα από τη θρησκευτική της έκφραση.Ιδού πως εικονογραφεί το πολιτικό μας πρόβλημα ο Παπαδιαμάντης στο διήγημα του «Λαμπριάτικος ψάλτης» που δημοσιεύθηκε στην Ακρόπολη το 1893:«Τὸ σημερινὸν ἔθνος δὲν ἐπῆγε, δυστυχῶς, τόσον ἐμπρός, ὅσον λέγουν αὐτοί. Τὸ ἔθνος τὸ Ἑλληνικόν, τὸ δοῦλον τουλάχιστον, εἶναι ἀκόμη πολὺ ὀπίσω, καὶ τὸ ἐλεύθερον δὲν δύναται νὰ τρέξῃ ἀρκετὰ ἐμπρός, χωρὶς τὸ ὅλον νὰ διασπαραχθῇ ὡς διασπαράσσεται, φεῦ! Ἤδη. Ὁ τρέχων πρέπει νὰ περιμένῃ καὶ τὸν ἑπόμενον, ἐὰν θέλῃ ἀσφαλῶς νὰ τρέχῃ· ὁ ἐλεύθερος πρέπει νὰ βοηθῇ τὸν δεσμώτην ἢ πρέπει νὰ τὸν ἀνακουφίζῃ. Ὅσον παρέρχεται ὁ χρόνος, τόσον τὸ ἐλεύθερον ἔθνος καθίσταται, οἴμοι ἀνικανώτερον, ὅπως δώσῃ χεῖρα βοηθείας εἰς τὸ δοῦλον ἔθνος». Ο Παπαδιαμάντης πίστευε πως η επανάσταση του 1821 δεν δικαιώθηκε. Ο λαός που πολέμησε για να βρει την ελευθερία του «απλώς και μόνον μετήλλαξε τυράννους».
Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ, Ποιμαντορικὴ Ἐγκύκλιος Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς Χριστουγέννων
Ἀριθ. Πρωτ.: 582ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣΑΓΙΑΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ(ὑπ’ ἀριθ. 260/2026)ΠρόςΤόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν Χριστώνυμον Λαόντῆς καθ΄ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων«Τῆς ἀληθείας ἰσχυρότερον οὐδέν» (Ε.Π.Ε. 34, 434)Ἀγαπητοί μου ἐν Κυρίῳ Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί,Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, Τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά.Εὐλογημένη, εἰρηνική κατά Θεόν καί καλλίκαρπη ἡ Ἁγία Τεσσαρακοστή τῶν Χριστουγέννων.Ἀρχίζουμε, σύν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν, τήν ευλογημένη καί ἱερή περίοδο τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς τῶν Χριστουγέννων «δι' εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν». Πρίν δύο ἡμέρες ἑoρτάσαμε τήν ἱερή μνήμη τοῦ Χρυσορρήμονος Πατρός τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας, τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος θά μᾶς διδάξῃ εἰς τήν συνέχειαν διά τήν ἀξίαν τοῦ ἰσχυροτέρου πνευματικοῦ ὅπλου καί ἐφοδίου τοῦ χριστιανοῦ, πού εἶναι ἡ ἀήττητος δύναμις τῆς χριστιανικῆς ἀληθείας, ἀπαραίτητο διά τόν ἀγῶνα τῆς τεσσαρακονθήμερης αὐτῆς νηστείας, τῆς σωματικῆς καί τῆς πνευματικῆς. Τῆς ἐγκρατείας, δηλαδή, ἀπό τίς ἀρτύσιμες τροφές καί τῆς ἀποχῆς ἀπό τά ἐφάμαρτα πάθη, μέσῳ τῆς ὑψοποιοῦ μετανοίας.«Τῆς ἀληθείας ἰσχυρότερον οὐδέν», μᾶς διαβεβαιώνει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος. Καί συνεχίζει: «Ὅποιος θέλει νά εἰπῇ ψέματα καί νά συρράψῃ δολιότητες, σκέψου τί ἐπιχειρεῖ, τί μηχανορραφίες χρειάζεται, τί λόγια προσποιεῖται, πόση δεινότητα. Ὅποιος, ὅμως, λέγει τήν ἀλήθεια, δέν χρειάζεται κόπο, οὔτε δυσκολία, μήτε ὑποκρισία, οὔτε τεχνάσματα, μήτε ἄλλο παρόμοιο, γιατί ἡ ἀλήθεια ἀκτινοβολεῖ μόνη της. Διότι, ὅπως ἀκριβῶς τά ἄσχημα σώματα ἔχουν ἀνάγκη ἀπό ἐξωτερικούς τεχνητούς στολισμούς, διά νά καλύπτουν τήν φυσική ἀσχήμια, ἐνῷ τά ὄμορφα ἐκ φύσεως λάμπουν μόνα τους, τό ἴδιο συμβαίνει καί ἀνάμεσα εἰς τό ψέμα καί τήν ἀλήθεια, ἀνάμεσα εἰς τήν κακία καί τήν ἀρετή» (Ε.Π.Ε. 2, 16-18).«Γιατί τρέχεις πίσω ἀπό τή σκιά καί δέν ἀγκαλιάζεις τήν ἀλήθεια;» (Ε.Π.Ε. 8α, 278). «Τίποτε δέν λάμπει πιό πολύ ἀπό τήν ἀλήθεια, οὔτε εἶναι ἰσχυρότερό της. Ἡ ἀλήθεια παρουσιάζεται γυμνή σέ ὅλους ἐκείνους, πού θέλουν νά ἰδοῦν τήν ὡραιότητά της. Δέν θέλει νά κρυφθῇ, οὔτε φοβᾶται τόν κίνδυνο, οὔτε τρέμει τίς συκοφαντίες, οὔτε ἐπιθυμεῖ τήν δόξα τῶν πολλῶν, οὔτε ὑπακούει εἰς τά ἀνθρώπινα. Εἶναι ὑπεράνω ὅλων. Δέχεται μύριες πολεμικές καί ὅμως παραμένει ἀκαταγώνιστη» (Ε.Π.Ε. 13, 186).
Κυριακή Θ Λουκᾶ. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο
ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ΛΟΥΚΑ [:Εφεσ. 4,1-7]ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ«Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς ἐγὼ ὁ δέσμιος ἐν κυρίῳ ἀξίως περιπατῆσαι τῆς κλήσεως ἧς ἐκλήθητε, μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης καὶ πραΰτητος, μετὰ μακροθυμίας, ἀνεχόμενοι ἀλλήλων ἐν ἀγάπῃ, σπουδάζοντες τηρεῖν τὴν ἑνότητα τοῦ πνεύματος ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης(:Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτά που σας έγραψα προηγουμένως, σας παρακαλώ εγώ που είμαι φυλακισμένος για το όνομα του Κυρίου, να πορευτείτε και να ζήσετε με τρόπο άξιο της υψηλής κλήσεως που σας έκανε ο Θεός. Σας παρακαλώ λοιπόν να ζείτε με κάθε ταπεινοφροσύνη και πραότητα, με μακροθυμία και υπομονή. Να ανέχεστε με αγάπη ο ένας τα ελαττώματα του άλλου. Και να καταβάλλετε κάθε προσπάθεια προκειμένου να διατηρείτε τη μεταξύ σας ενότητα με την οποία σας ένωσε το Άγιο Πνεύμα, χρησιμοποιώντας ως σύνδεσμο την ειρήνη, η οποία θα σας δένει όλους μαζί σε ένα)».Αποδείχτηκε μεγάλη η δύναμη της αλυσίδας του Παύλου και λαμπρότερη από τα θαύματα. Όχι μάταια λοιπόν, όπως φαίνεται, ούτε τυχαία προβάλλει αυτήν, αλλά για να παρακινήσει. «Να φέρεστε αντάξια», λέγει, «προς την κλήση, την οποία λάβατε». Πώς; «Με κάθε ταπεινοφροσύνη και πραότητα, με υπομονή στο να ανέχεστε ο ένας τον άλλο με αγάπη». Καλό δεν είναι απλώς το να είναι κανείς φυλακισμένος, αλλά το να είναι για τον Χριστό φυλακισμένος. Τίποτε δεν είναι ίσο προς αυτό. Αλλά πάλι μας παρασύρει και μας αποσπά από το θέμα η αλυσίδα, και δεν μπορούμε να αντισταθούμε, αλλά ελκόμαστε θέλοντας και επιθυμώντας και ευχόμενοι για αυτό. Και είθε να ήταν δυνατό να ομιλούσαμε πάντοτε για την αλυσίδα του Παύλου.
Σατανιστικὸ τὸ ὑπόβαθρο τῆς γιορτῆς Χάλοουϊν
Δυστυχῶς ἕνα ἀκόμη ἀπὸ τὰ ὑποπροϊόντα τῆς ἀμερικανικῆς κουλτούρας ἔχει τὰ τελευταῖα χρόνια εἰσαχθεῖ καὶ στὴν Ὀρθόδοξη πατρίδα μας, ὅπως ἐξάλλου καὶ στὶς ὑπόλοιπες δυτικὲς χῶρες. Πρόκειται γιὰ τὴ γιορτὴ Χάλοουϊν («Halloween»), ἡ ὁποία ἀπευθύνεται κυρίως στὰ μικρὰ παιδιά, χωρὶς νὰ ἀποκλείονται ἀπὸ αὐτὴν καὶ οἱ μεγάλοι.Κάθε χρόνο τὰ τελευταῖα χρόνια οἱ βιτρίνες τῶν καταστημάτων πρὸς τὸ τέλος τοῦ Ὀκτωβρίου γεμίζουν μὲ μακάβρια σύμβολα, ποὺ θυμίζουν ταινίες τρόμου, ὅπως σκελετοὺς ἀνθρώπων, κολοκύθες σὲ σχῆμα δαιμόνων, νεκροκεφαλές, φαντάσματα, ξωτικά, ἐνδυμασίες μαγισσῶν καὶ μαγικὰ σύμβολα. Ἡ γιορτὴ τελεῖται στὶς 31 Ὀκτωβρίου καὶ ἔχει δυστυχῶς περάσει ἀκόμη καὶ στὴν πρωτοβάθμια ἐκπαίδευση.Ἐφέτος ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Πολιτῶν γιὰ τὰ παιδιά (ΠΕΠΠ), μὲ παρέμβασή της πρὸς τὶς Διευθύνσεις Ἐκπαίδευσης, τὶς Σχολικὲς Μονάδες καὶ τὸν Τύπο, ζητεῖ νὰ ἀνατραπεῖ ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ θεσμοῦ αὐτοῦ στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα. Μεταφέρουμε κάποιες ἐπισημάνσεις της:
Ἡ εὐαγγελική περικοπή τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου. Παναγιώτης Τρεμπέλας
Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥΚατά Λουκάν, κεφάλαιο Ι΄, εδάφια 38-42 και κεφάλαιο ΙΑ΄, εδάφια 27-28Κεφ.Ι΄ 38 ᾿Εγένετο δὲ ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτοὺς καὶ αὐτὸς εἰσῆλθεν εἰς κώμην τινά. Γυνὴ δέ τις ὀνόματι Μάρθα ὑπεδέξατο αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς. 39 Καὶ τῇδε ἦν ἀδελφὴ καλουμένη Μαρία, ἣ καὶ παρακαθίσασα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ ᾿Ιησοῦ ἤκουε τὸν λόγον αὐτοῦ. 40 Ἡ δὲ Μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν· ἐπιστᾶσα δὲ εἶπε· Κύριε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνην με κατέλιπε διακονεῖν; Εἰπὲ οὖν αὐτῇ ἵνα μοι συναντιλάβηται. 41 Ἀποκριθεὶς δὲ εἶπεν αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· Μάρθα Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά· 42 ἑνὸς δέ ἐστι χρεία· Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ᾿ αὐτῆς.Κεφ.ΙΑ΄ 27᾿Εγένετο δὲ ἐν τῷ λέγειν αὐτὸν ταῦτα ἐπάρασά τις γυνὴ φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν αὐτῷ· μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας. 28 Αὐτὸς δὲ εἶπε· μενοῦνγε μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσοντες αὐτόν.Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. ΤρεμπέλαΚεφ. Ι΄ 38 Και ενώ ο Ιησούς μαζί με τους μαθητές Του και όσους Τον ακολουθούσαν προχωρούσαν με κατεύθυνση την Ιερουσαλήμ, μπήκε Αυτός σε ένα χωριό. Και κάποια γυναίκα που ονομαζόταν Μάρθα Τον υποδέχθηκε στο σπίτι της.
Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς ἑορτῆς τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου. Παναγιώτης Τρεμπέλας
Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥΠρος Εβραίους, κεφάλαιο Θ΄, εδάφια 1-71 Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας τό τε ῞Αγιον κοσμικόν· 2 σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται ῞Αγια. 3 Μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη ῞Αγια ῾Αγίων, 4 χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ, ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα καὶ ἡ ράβδος ᾿Ααρὼν ἡ βλαστήσασα καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης, 5 ὑπεράνω δὲ αὐτῆς Χερουβὶμ δόξης κατασκιάζοντα τὸ ἱλαστήριον· περὶ ὧν οὐκ ἔστι νῦν λέγειν κατὰ μέρος. 6 Τούτων δὲ οὕτω κατεσκευασμένων εἰς μὲν τὴν πρώτην σκηνὴν διὰ παντὸς εἰσίασιν οἱ ἱερεῖς τὰς λατρείας ἐπιτελοῦντες, 7 εἰς δὲ τὴν δευτέραν ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ μόνος ὁ ἀρχιερεύς, οὐ χωρὶς αἵματος, ὃ προσφέρει ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων.Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα1Ας βγάλουμε τώρα κάποιο συμπέρασμα για όσα είπαμε σχετικά με την ιεροσύνη της Παλαιάς Διαθήκης, και ας τα διασαφηνίσουμε περισσότερο.
21 Νοεμβρίου. † ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΜΑΡΙΑΣ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τῆς ἑορτῆς, 21 Νοεμβρίου (¨Εβρ. θ´ 1-7).
Εβρ. 9,1 Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας τό τε Ἅγιον κοσμικόν·
Εβρ. 9,1 Λοιπόν η πρώτη διαθήκη, που εσυμβολίζετο από την σκηνήν του μαρτυρίου, είχε λατρευτικάς διατάξεις, όπως επίσης και το επίγειον θυσιαστήριον.
Εβρ. 9,2 σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται Ἅγια.
Εβρ. 9,2 Διότι είχε κατασκευασθή το πρώτον τμήμα της σκηνής, όπου υπήρχε η επτάφωτος χρυσή λυχνία και η τράπεζα και οι άρτοι, τους οποίους απέθεταν επάνω εις αυτήν ως προσφοράν προς τον Θεόν. Και αυτό το πρώτον τμήμα της σκηνής, που εκλείετο προς την αυλήν με το πρώτον παραπέτασμα, ελέγετο Αγια.
Εβρ. 9,3 μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη Ἅγια Ἁγίων,
Εβρ. 9,3 Εν συνεχεία δε προς τα Αγια υπήρχε δεύτερον εσωτερικόν καταπέτασμα, έπειτα από το οποίον ήτο το τμήμα της σκηνής, που ελέγετο Αγια Αγίων.
Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026
Ἀγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ. Ὁμιλία γιά τήν εἴσοδο στά Ἅγια τῶν Ἁγίων τῆς πανυπέραγνης Δέσποινάς μας Θεοτόκου
Αγίου Γρηγορίου του ΠαλαμάΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΣΤΑ ΑΓΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝΤΗΣ ΠΑΝΥΠΕΡΑΓΝΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΜΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥΕάν το δέντρο αναγνωρίζεται από τον καρπό και το καλό δέντρο παράγει επίσης καλό καρπό[βλ. Ματθ.7,16: «Ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς. μήτι συλλέγουσιν ἀπὸ ἀκανθῶν σταφυλὴν ἢ ἀπὸ τριβόλων σῦκα;(: Από τη διαγωγή τους και τα έργα τους, που σαν καρπό παράγουν, θα τους μάθετε καλά. Μήπως μαζεύουν από τα αγκάθια σταφύλια ή από τους αγκαθωτούς θάμνους σύκα;)» και Λουκ.6,44: «Ἓκαστον γὰρ δένδρον ἐκ τοῦ ἰδίου καρποῦ γινώσκεται. οὐ γὰρ ἐξ ἀκανθῶν συλλέγουσι σῦκα, οὐδὲ ἐκ βάτου τρυγῶσι σταφυλήν(:Κάθε δέντρο διακρίνεται και αναγνωρίζεται εάν είναι καλό ή κακό από τον καρπό που βγάζει· διότι από αγκάθια δεν μαζεύουν ως καρπό σύκα, ούτε από βάτο τρυγούν ποτέ σταφύλι)»], η μητέρα της αυτοαγαθότητος, η γεννήτρια της αΐδιας καλλονής, πώς δεν θα υπερείχε ασυγκρίτως κατά την καλοκαγαθία από κάθε αγαθό εγκόσμιο και υπερκόσμιο; Διότι η δύναμη που καλλιέργησε τα πάντα, η συναϊδία και απαράλλακτη εικόνα της αγαθότητας, ο προαιώνιος και υπερούσιος και υπεράγαθος Λόγος, από ανέκφραστη φιλανθρωπία και ευσπλαχνία, για χάρη μας θέλησε να περιβληθεί τη δική μας εικόνα, για να ανακαλέσει τη φύση που είχε συρθεί κάτω στους μυχούς του άδη και να την ανακαινίσει, διότι είχε παλαιωθεί, και να την αναβιβάσει προς το υπερουράνιο ύψος της βασιλείας και θεότητός Του.Για να ενωθεί, λοιπόν, με αυτήν καθ’ υπόσταση, επειδή χρειαζόταν σαρκικό πρόσλημμα και σάρκα νέα συγχρόνως και δική μας, ώστε να μας ανανεώσει από εμάς τους ίδιους, και επιπλέον χρειαζόταν και κυοφορία και γέννα σαν τη δική μας, τροφή μετά τη γέννα και κατάλληλη αγωγή, γινόμενος προς χάριν μας καθ΄όλα σαν εμάς, βρίσκει για όλα πρέπουσα υπηρέτρια και χορηγό αμόλυντης φύσεως από τον εαυτό της αυτήν την αειπάρθενη, η οποία υμνείται από εμάς και της οποίας σήμερα εορτάζουμε την παράδοξη είσοδο στα άγια των αγίων· διότι αυτήν προορίζει πριν από αιώνες ο Θεός για τη σωτηρία και αποκατάσταση του γένους και την εκλέγει ανάμεσα από όλους, όχι απλώς τους πολλούς, αλλά τους από τους αιώνες εκλεγμένους και θαυμαστούς και περιβόητους για την ευσέβεια και σύνεση, καθώς και για τα κοινωφελή και θεοφιλή συγχρόνως ήθη και λόγια και έργα.
Ἑορτή τῶν εἰσοδίων τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο
ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ [:Εβρ.9,1-7]ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ[:Υπομνηματισμός των εδαφίων Εβρ.9,1-14]«Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας τό τε Ἅγιον κοσμικόν· σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται Ἅγια. μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη Ἅγια Ἁγίων, χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ, ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης, ὑπεράνω δὲ αὐτῆς Χερουβὶμ δόξης κατασκιάζοντα τὸ ἱλαστήριον· περὶ ὧν οὐκ ἔστι νῦν λέγειν κατὰ μέρος(:Είχε βέβαια και η πρώτη Διαθήκη νόμους και λατρευτικές διατάξεις, καθώς κι ένα επίγειο θυσιαστήριο. Κατασκευάστηκε δηλαδή το πρώτο διαμέρισμα της σκηνής, μέσα στο οποίο υπήρχε η λυχνία και η τράπεζα της προθέσεως και οι άρτοι που τοποθετούνταν πάνω σ’ αυτήν ως προσφορά στον Θεό. Και το πρώτο αυτό διαμέρισμα της σκηνής λεγόταν «Άγια». Έπειτα, πίσω από το δεύτερο καταπέτασμα ήταν το μέρος της σκηνής που λεγόταν «Άγια Αγίων». Στα «Άγια των Αγίων» υπήρχε ένα χρυσό θυμιατήριο και η Κιβωτός της Διαθήκης, που ήταν γύρω –γύρω καλυμμένη με χρυσάφι απ’ όλες τις πλευρές της. Μέσα στην κιβωτό αυτή υπήρχε μια χρυσή στάμνα που περιείχε από το περίφημο μάννα, καθώς επίσης και η ράβδος του Ααρών που είχε βλαστήσει θαυματουργικά, και οι θεοχάρακτες πλάκες της Διαθήκης. Πάνω από την κιβωτό υπήρχαν δύο χρυσά Χερουβίμ ένδοξα, που ανάμεσά τους εμφανιζόταν και μιλούσε ο Θεός. Αυτά σκέπαζαν με τα φτερά τους και σκίαζαν το χρυσό κάλυμμα της κιβωτού που ονομαζόταν «Ιλαστήριο». Αλλά για όλα αυτά δεν είναι τώρα καιρός να μιλήσουμε με λεπτομέρειες)»[Εβρ.9,1-5]·[ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτου Τρεμπέλα].Έδειξε ο Παύλος από τον ιερέα, από την ιεροσύνη και από τη διαθήκη ότι εκείνη επρόκειτο να έχει τέλος· το δείχνει πλέον και από τη μορφή της ίδιας της σκηνής. Πώς; Μιλώντας για «Ἅγια» και για «Ἅγια Ἁγίων». Τα «Ἅγια» δηλαδή είναι σύμβολο του προηγούμενου καιρού -γιατί τότε γίνονταν όλα με θυσίες-, ενώ τα «Ἅγια Ἁγίων» είναι σύμβολα τούτου του παρόντος καιρού. Ονομάζει «Ἅγια Ἁγίων» τον ουρανό, και το ίδιο και καταπέτασμα του ουρανού, και τη σάρκα που εισέρχεται στο εσώτερο του καταπετάσματος, δηλαδή μέσω του καταπετάσματος της σάρκας Αυτού. Αλλά καλό είναι να μιλήσουμε εξετάζοντας από την αρχή το χωρίο αυτό.
Ἡ Λειτουργία τῆς ἑνότητας τῆς Ἐκκλησίας καὶ οἱ ἐσφαλμένες θεολογικὲς προϋποθέσεις τοῦ παπικοῦ Πρωτείου
Εισήγηση του κ. Δημητρίου Τσελεγγίδη, Καθηγητή Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στην Ημερίδα της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς με Θέμα «‘'Πρωτείο'', Συνοδικότης & Ενότης της Εκκλησίας» Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, 28 Απριλίου 2010Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΣΦΑΛΜΕΝΕΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΠΙΚΟΥ ΠΡΩΤΕΙΟΥΘεολογική-αγιοπνευματική προσέγγισηΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑΗ ενότητα της Εκκλησίας σε όλες τις εκδοχές της – θεσμικές η χαρισματικές- έχει σαφώς αγιοπνευματική βάση. Παρέχεται μυστηριακώς, συντηρείται όμως, καλιεργείται και εκφαίνεται κατεξοχήν ευχαριστιακώς.Καταρχήν, η ενότητα της Εκκλησίας, ως θεμελιώδης ιδιότητά της, προκύπτει από την ίδια την οντολογία της και εκφράζει ιδιαιτέρως την αυτοσυνειδησία της, η οποία διατυπώθηκε ιστορικά κατά τον πλέον επίσημο και αδιαμφισβήτητο τρόπο στον Όρο της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου (381), ο οποίος απετέλεσε και το Σύμβολο Πίστεως της Εκκλησίας.Στο εξής, ομολογούμε δια του Συμβόλου της Πίστεως με κάθε επισημότητα, ότι πιστεύουμε «εις μίαν, αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν Εκκλησίαν». Αν όμως η Εκκλησία είναι ΜΙΑ κατά το Σύμβολο της Πίστεως, τότε με την συνεπή εκκλησιολογική έννοια και κατά κυριολεξία δεν μπορούν να υπάρχουν ετερόδοξες εκκλησίες, αλλά ούτε μητέρες, αδελφές, θυγατέρες και εγγονές εκκλησίες. Η ΜΙΑ και μόνη Εκκλησία, που ομολογούμε, είναι η πνευματική μητέρα όλων των μελών της. Η ΜΙΑ Εκκλησία δηλαδή γεννά μυστηριακώς «δι’ ύδατος και Πνεύματος» τα μέλη της, δε γεννά άλλες εκκλησίες. Οι κατά τόπους Εκκλησίες αποτελούν φανέρωση της ΜΙΑΣ και μόνης Εκκλησίας. Αυτό βεβαιώνεται βιβλικώς από τον Απόστολο Παύλο, ο οποίος απευθυνόμενος π.χ. στους Κορινθίους γράφει: «τη Εκκλησία του Θεού τη ούση εν Κορίνθω»[1].Από τη διατύπωση του Συμβόλου προκύπτει, ότι η ενότητα, ως θεμελιώδης ιδιότητα του ενός, στην προκειμένη περίπτωση ως η ιδιότητα της ΜΙΑΣ Εκκλησίας, είναι το ασφαλές δεδομένο της πίστεώς μας. Και πραγματικά, στη συνείδηση του σώματος της Εκκλησίας η ενότητά της είναι δεδομένο οντολογικό, απολύτως και αμετακλήτως διασφαλισμένο από την κεφαλή της Εκκλησίας, το Χριστό, δια της συνεχούς παρουσίας του Παρακλήτου Πνεύματός Του σ’ αυτήν, ήδη από την Πεντηκοστή.Παρά ταύτα, η ενότητα παραμένει για τα συγκεκριμένα και επώνυμα μέλη της Εκκλησίας κάθε εποχής και ζητούμενο βιωματικό. Ως βιωματικό ζητούμενο η ενότητα των μελών της αποτελεί το προσωπικό άθλημα της συνεργίας τους για τη δόκιμη παραμονή και την ασφαλή καρποφορία στο ζωντανό και ζωοποιό, θεανθρώπινο σώμα του Χριστού, την Εκκλησία. Αυτή ακριβώς η εν πάση αισθήσει ενότητα με το Χριστό και δι’ αυτού με τον όλο Τριαδικό Θεό, αλλά και μεταξύ μας, ως μελών της Εκκλησίας, είναι ο σκοπός του ενανθρωπήσαντος Θεού για μας, ώστε να γίνουμε όχι μόνον ένα σώμα με το Χριστό, αλλά και ένα Πνεύμα με τον Τριαδικό Θεό[2]. Αυτό εκφράστηκε απερίφραστα στην Αρχιερατική προσευχή του Χριστού, που θα εξηγήσουμε στη συνέχεια της Εισηγήσεώς μας.Συγκεκριμένα, η ενότητα της Εκκλησίας υφίσταται και εκφαίνεται θεσμικώς στην «δι’ αγάπης ενεργουμένη» πίστη, στην δια της ενεργού μετοχής στα θεία μυστήρια λατρεία και στη διοίκηση της Εκκλησίας. Σε κάθε περίπτωση η παραπάνω τριπλή ενότητα θεμελιώνεται και αντλείται από το τρισσό αξίωμα του Χριστού: το προφητικό, το αρχιερατικό και το βασιλικό. Κατά συνέπεια, οι τρεις εκφάνσεις της ενότητας της Εκκλησίας θα πρέπει να θεωρούνται ως αλληλοεξαρτώμενες και αδιάσπαστες συντεταγμένες της μίας και πλήρους ενότητας της Εκκλησίας.Η ενότητα της Εκκλησίας καθεαυτήν, τόσο σε θεσμικό όσο και σε βιωματικό-χαρισματικό επίπεδο, χωρίς την οντολογικού χαρακτήρα διάκριση ανάμεσα στην άκτιστη ουσία και τις άκτιστες ενέργειες του Τριαδικού Θεού, παραμένει στην πράξη ουσιαστικά ακατανόητη, αλλά και θεολογικά ατεκμηρίωτη. Η παραπάνω διάκριση, αποτέλεσμα του χαρισματικού και εμπειρικού χαρακτήρα της Ορθόδοξης Θεολογίας, αποτελεί το πνευματικό «κλειδί» κατανοήσεως του χαρακτήρα της ενότητας της Εκκλησίας. Γι’ αυτό και η διάκριση αυτή θα προϋποτίθεται οπωσδήποτε σ’ όλη την πραγμάτευση του θέματός μας, θα το διαπερνά αξονικά και θα διέπει νοηματικά τα επιμέρους λεγόμενά μας.Α΄ Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΗΗ ενότητα της Εκκλησίας, όπως ήδη υπαινιχθήκαμε, δεν αποτελεί μια αυτονομημένη και αφηρημένη δογματική αλήθεια ανεξάρτητη από τη ζωή της, αλλά εκφράζει την αυτοσυνειδησία και την αγιοπνευματική εμπειρία της. Το μυστηριακό σώμα του Χριστού, η Εκκλησία, γίνεται ο χαρισματικός χώρος, όπου συγκροτείται, βιώνεται και φανερώνεται η ενότητα των πιστών ως εικόνα της ενότητας του Τριαδικού Θεού. Η ενότητα των πιστών αποτελεί καρπό της μεθέξεώς τους στην άκτιστη Χάρη του Τριαδικού Θεού και συνιστά έκφραση ζωής της ΜΙΑΣ και πάντοτε ενιαίας Εκκλησίας, ως αδιάσπαστης ενότητας και τελείας κοινωνίας προσώπων. Κατά συνέπεια, οι θεολογικές-οντολογικές προϋποθέσεις για την αναφορά των πιστών στην Τριαδική ενότητα βρίσκονται στην ίδρυση και σύσταση της Εκκλησίας ως σώματος Χριστού, στο οποίο αρμόζονται οι πιστοί ως οργανικά μέλη του.
Ἡ τήρηση τῶν ἐντολῶν καὶ ἡ ἔμπρακτη ἀγάπη, ἡ μόνη ὁδὸς γιὰ τὴν αἰώνια ζωὴ (Κυριακὴ Η΄ Λουκᾶ)
Η ΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ ΚΑΙ Η ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΑΓΑΠΗ Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ, (ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ ΛΟΥΚΑ).Εν Θεσσαλονίκη τη 15η Νοεμβρίου 2026Αρχ. Παύλου ΔημητρακοπούλουΘεολόγου – συγγραφέως.Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η ογδόη Κυριακή του Λουκά και το μεν αποστολικό ανάγνωσμα είναι μια περικοπή από την προς Εφεσίους επιστολή του αποστόλου Παύλου, το δε ευαγγελικό μια περικοπή από το 10ο κεφάλαιο του κατά Λουκάν Ευαγγελίου. Στην περικοπή αυτή ο ευαγγελιστής Λουκάς μας περιγράφει μια από τις ωραιότερες παραβολές του Κυρίου, την παραβολή του καλού Σαμαρείτη, με την οποία έχουμε ασχοληθεί και σε προηγούμενα χρόνια.Αφορμή για να πεί ο Κύριος αυτή την παραβολή έδωσε ένας νομοδιδάσκαλος, δηλαδή ένας θεολόγος της εποχής εκείνης, ο οποίος κατ’ αρχήν του έθεσε το εξής ερώτημα: «Διδάσκαλε, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω;», δηλαδή διδάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή; Τον απασχολούσε πολύ το παραπάνω ερώτημα, το πως δηλαδή θα κερδίσει την αιώνια ζωή. Γι’ αυτό και ζητούσε μια αυθεντική απάντηση από τον Κύριο. Πρόκειται για ένα καίριο και καυτό ερώτημα, που πρέπει να απασχολεί όλους μας. Το θέμα της σωτηρίας μας, όπως και το πως θα την επιτύχουμε, θα πρέπει να είναι το πρώτο θέμα και σπουδαιότερη φροντίδα στην ζωή μας. Και τούτο διότι η σωτηρία της ψυχής μας είναι το παν. Αν χάσουμε τη σωτηρία μας, χάσαμε τα πάντα, σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου: «Τι γαρ ωφελήσει άνθρωπον εάν τον κόσμον όλον κερδίσει, ζημιωθεί δε την ψυχήν αυτού;», (Μαρκ.8,36). Δυστυχώς η τραγική πραγματικότητα είναι ότι οι περισσότεροι χριστιανοί σήμερα για άλλα πράγματα ενδιαφέρονται, άλλες προτεραιότητες έχουν στη ζωή τους. Πνίγονται κυριολεκτικά μέσα σε ποικίλες μέριμνες φροντίδες και το τελευταίο πράγμα που τους απασχολεί είναι το θέμα της σωτηρίας τους.Και τι απήντησε ο Κύριος στο παραπάνω ερώτημα του νομικού;
ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ
2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.
3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς
4.Ἐπικοινωνία: Kyria.theotokos@gmail.com .
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό Kyria.theotokos@gmail.com .








