313. Σε τι συνίσταται η αγνότητα;Η ερώτηση ενός ευγενή : Σε τι συνίσταται η αγνότητα;Η απάντηση του ιερέα: Όλες στην κατάστασή τους, δηλαδή οι παρθένες, οι χήρες πρέπει να διατηρούν την αγνότητά τους. Η αγνότητα όσων βρίσκονται στην παρθενία πρέπει να συνίσταται στην πλήρη απομάκρυνση και αποχή από κάθε αισθησιακή απόλαυση. Η αγνότητα των χηρών πρέπει να συνίσταται στην απομάκρυνση από τις συζυγικές απολαύσεις μετά τον θάνατο του συζύγου για το υπόλοιπο της ζωής τους. Η αγνότητα των ατόμων που είναι εν γάμο πρέπει να συνίσταται στη διατήρηση της συζυγικής πίστης και στην απόλαυση των δικαιωμάτων του γάμου, σύμφωνα με τους κανόνες της χριστιανικής αγιότητας, η οποία δεν επιτρέπει καμία σαρκική απόλαυση αντίθετη προς την συζυγική πίστη και τον νόμο του Θεού. Έτσι λέει ο λόγος του Θεού: Φεύγετε από την πορνεία ( Α' Κορινθίους 6:18 ). Κρατήστε τον εαυτό σας καθαρό ( Α' Τιμ. 6:22 ). Αυτό είναι το θέλημα του Θεού, η αγιότητά σας: να φυλάσσεστε από την πορνεία, και να έχει ο καθένας το δικό του σκεύος σε αγιασμό και τιμή, όχι σε σαρκικά πάθη, όπως τα έθνη που δεν γνωρίζουν τον Θεό ( Α' Θεσσαλονικείς 4:3-5 ). Η διατήρηση της αγνότητας είναι απαραίτητη για την αιώνια σωτηρία. Διότι ουδέν ακάθαρτο δύναται να εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών, ουδέ ουδέν μολυσματικόν δύναται να εισέλθη εις αυτήν ( Αποκ. 21:27 ).314. Ποιες είναι οι αμαρτίες κατά της αγνότητας και ποια βλάβη προέρχεται από την παραβίαση της αγνότητας;Η ερώτηση ενός ευγενή: Ποιες είναι οι αμαρτίες κατά
Μήνυμα Τριωδίουγιὰ τοὺς ἐν Χριστῷ ἀδελφοὺς ἐν τῷ κόσμῳ διαβιοῦντες.Γέροντος Γαβριὴλ μοναχοῦ Ἁγιορείτου,Ἱερὸν Κελλίον Ἁγίου Χριστοδούλου τοῦ ἐν Πάτμῳ, Ἅγιον Ὄρος.Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 21.1//3.2.2026Ἁγίου Μαξίμου Ὁμολογητοῦ.Νὰ παρακαλᾶμε τὸν Θεὸ νὰ μᾶς δώσει ἁγία γλῶσσα, ἅγιο στόμα, νὰ μὴν πληγώνουμε, νὰ μὴν στεναχωροῦμε ἀνθρώπους. Ὁ Ἅγιος Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος λέει: «Ἔχε τὸ στόμα σου γλυκό, τὴ γλῶσσα σου γλυκιά, γιὰ νὰ ἔχεις φίλους ὅλους τοὺς ἀνθρώπους».Πολλὰ διαζύγια μὲ τὴ γλῶσσα, πολλὲς φιλίες χαλοῦνε μὲ τὴ γλῶσσα. Νὰ παρακαλᾶμε τὸν Θεὸ νὰ μᾶς δώσει ἁγία γλῶσσα, ἅγιο στόμα. Πρὶν μιλήσουμε ὅλοι μας νὰ μὴν ξεχνοῦμε τρία πράγματα. Πρῶτον, πιὸ καλὰ κερδίζουμε κάτι μὲ τὴν καλοσύνη παρὰ μὲ τὴ βία, τὴ διπλωματία καὶ ἄλλα μέσα. Ἡ καλοσύνη εἶναι τὸ χρυσὸ κλειδὶ ποὺ ἀνοίγουν ὅλες οἱ σκουριασμένες κλειδαριές. Δεύτερον, πρὶν μιλήσουμε...να μὴν ξεχνοῦμε αὐτὸ ποὺ λέει ὁ Ἑλληνικὸς λόγος:«Πιὸ καλὰ κερδίζουμε κάτι μὲ τὸ χαμόγελο παρὰ μὲ τὸ σπαθί». Τὸ σπαθὶ κόπτει τὰ πάντα, δὲν εἶναι τίποτα. Τὸ χαμόγελο εἶναι μιὰ μικρὴ καμπύλη, διορθώνει ὅμως χίλια δυὸ στραβὰ πράγματα. Τρίτον, πρὶν μιλήσουμε, νὰ μὴν ξεχνοῦμε αὐτὸ ποὺ λέει μιὰ ἀραβικὴ παροιμία: «Ὁ γλυκομίλητος μπορεῖ νὰ θηλάσει καὶ λέαινα». Ἔχει μεγάλη δύναμη ὁ καλὸς ὁ λόγος.
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΙΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ.Σχολιασμός εσφαλμένων ερμηνειών των Ιερών Κανόνων που αφορούν τις συμπροσευχές με αιρετικούς.Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου – συγγραφέως - Ι. Μ. Κυθήρων και ΑντικυθήρωνΕν Κυθήροις τη 5η Φεβρουαρίου 2026Οι συμπροσευχές Ορθοδόξων με αιρετικούς δυστυχώς έχουν καταστεί πλέον θεσμός, ένα σύνηθες φαινόμενο μέσα στο χώρο και της Ορθοδοξίας παρά την σαφή απαγόρευση πλήθους Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας.Ο Ιανουάριος μήνας, με αποκορύφωμα την προτελευταία εβδομάδα, (από 18 έως 25 Ιανουαρίου), έχει καθιερωθεί, ως γνωστόν, εδώ και πολλές δεκαετίες παγκοσμίως ως ο μήνας των συμπροσευχών. Όλες οι αιρετικές χριστιανικές παρασυναγωγές, (δυστυχώς μεταξύ αυτών και εμείς οι Ορθοδόξοι), με πολύ ζήλο και θερμή προαίρεση συνεργάζονται μεταξύ τους και συνδιοργανώνουν από κοινού τέτοιες εκδηλώσεις σχεδόν παντού, σε όλον τον πλανήτη. Μια ματιά στο διαδίκτυο αρκεί για να μας πείσει γι’ αυτή την τραγική πραγματικότητα. Και παλαιότερα είχαμε σχολιάσει με ανακοινώσεις μας το θλιβερό αυτό φαινόμενο. Στην παρούσα ανακοίνωσή μας θα περιοριστούμε να σχολιάσουμε κάποιες εσφαλμένες και αυθαίρετες ερμηνείες των Ιερών Κανόνων που αφορούν τις συμπροσευχές, τις οποίες διαπιστώσαμε σε οικουμενιστικούς κύκλους και όχι μόνον.Πιό συγκεκριμένα κάποιοι, (μεταξύ αυτών δυστυχώς και επίσκοποι), προσπάθησαν να δώσουν μια δική τους αυθαίρετη ερμηνεία στον 45ο Ιερό Κανόνα των Αγίων Αποστόλων. Ο εν λόγω Ιερός Κανών λέγει επί λέξει: «Επίσκοπος, ή πρεσβύτερος, ή διάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος μόνον αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψεν αυτοίς ως κληρικοίς ενεργήσαι τι, καθαιρείσθω». Ισχυρίζονται ότι για να υπάρξει όντως συμπροσευχή πρέπει απαραιτήτως ο αιρετικός να φοράει άμφια. Ωστόσο ο εν λόγω Ιερός Κανόνας είναι έτσι διατυπωμένος, ώστε δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας και δεν μας επιτρέπει να βγάλουμε ένα τέτοιο συμπέρασμα.
Μνήμη τῶν ἁγίων Τριῶν Ἱεραρχῶν«Ἄνδρες ἐπιθυμιῶν»«Ἄνδρες ἐπιθυμιῶν…, μὴ παρασιωπᾶτε τοῦ βοᾶν ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς Κύριον» (δοξ. στιχηρ. Μικρ. Ἐσπ.)Συντάκτης (†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Ν. ΚαντιώτηςἩ ἁγία μας Ἐκκλησία, ἀγαπητοί μου, διδάσκει. Εἶνε τὸ λαμπρότερο ἀπ᾽ ὅλα τὰ διδακτήρια, ἀπ᾽ ὅλα τὰ σχολεῖα. Διδάσκει ὄχι δικά της διδάγματα, ἀλλὰ ὅ,τι δίδαξε ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός.Ὁ Χριστιανισμὸς ὅμως δὲν εἶνε μόνο μία ὡραία θεωρία, εἶνε καὶ μία λαμπρὴ πρᾶξις· δὲν εἶνε μόνο φωτεινὸς λόγος, εἶνε καὶ ἔργο σπουδαῖο καὶ μεγάλο. Καὶ ὅπως ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ὅ,τι δίδαξε τὸ ἔπραττε ἐπίσης, δηλαδὴ τὸ ἐφήρμοζε, ἔτσι καὶ ἡ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία συνεχίζει τὸ ἔργο τοῦ Κυρίου, ὅ,τι διδάσκει τὸ ἐφαρμόζει ἐπίσης.Ποιός τὸ ἐφαρμόζει; Τὰ ἐκλεκτά της παιδιά. Καὶ ποιά εἶνε τὰ ἐκλεκτά της παιδιά; Οἱ ἅγιοι. Οἱ ἅγιοι εἶνε ἥρωες τοῦ πνεύματος. Κι ὅταν μιλᾶμε γιὰ ἁγίους, μὴν πάῃ τὸ μυαλὸ μόνο σ᾽ αὐτοὺς ποὺ πῆγαν ἐπάνω στὰ Κατουνάκια τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ προσεύχονται τὴ νύχτα μὲ τὸ κομποσχοίνι, κ᾽ ἔκαναν τὰ βουνὰ ῥαντὰρ καὶ ἀσυρμάτους καὶ ἑνώνονται μὲ τὸν Αἰώνιον. Ἀναμφισβητήτως καὶ αὐτοὶ εἶνε ἅγιοι, δὲν τὸ ἀρνούμεθα. Ἀλλὰ κατὰ τὸ Εὐαγγέλιο, κατὰ τὸ πνεῦμα τοῦ Εὐαγγελίου, ἅγιοι εἶνε ὅσοι μένοντας ἐδῶ στὸν κόσμο, μέσα στὸ στίβο καὶ σκληρὸν ἀγῶνα τῆς ζωῆς, πιστεύουν στὸν Κύριο, ἀγωνίζονται, παλεύουν, ἐργάζονται τὸ ἀγαθὸν καὶ ἀνεβαίνουν στὴν ἁγιότητα μὲ τὴ χάρι τοῦ Θεοῦ. Αὐτοὶ εἶνε οἱ ἅγιοι.Οἱ ἅγιοι δὲν εἶνε μόνο ἀπὸ μία τάξι ἢ ἀπὸ ἕνα ἐπάγγελμα. Ἡ ἁγιότης εἶνε φυτὸ ποὺ εὐδοκιμεῖ σὲ κάθε τάξι ἀνθρώπων. Ἅγιοι, ὅπως δείχνει τὸ ἁγιολόγιο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀνεδείχθησαν ἀπὸ ὅλες τὶς τάξεις καὶ ἀπ᾽ ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα. Θέλετε νὰ ποῦμε συγκεκριμένα παραδείγματα; Προστάτης π.χ. τῶν ταχυδρομικῶν εἶνε ὁ ἅγιος Ζήνων, τῶν γεωργῶν ὁ ἅγιος Τρύφων, τῶν βοσκῶν ὁ ἅγιος Σπυρίδων, τῶν ξυλουργῶν ὁ ἅγιος Ἰωσὴφ ὁ μνήστωρ, τῶν στρατιωτῶν οἱ Τεσσαράκοντα Μάρτυρες, τῶν ἀξιωματικῶν οἱ ἅγιοι Δημήτριος, Γεώργιος καὶ ἄλλοι. Καὶ γιὰ τοὺς βασιλεῖς ἀκόμα ἔχουμε τοὺς ἁγίους Κωνσταντῖνο καὶ τὴ μητέρα του Ἑλένη.
ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣΩΣ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣΑρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πατρών - Δρος Θεολογίας«Τους τρεις μεγίστους φωστήρες της τρισηλίου Θεότητος» εορτάζει η Εκκλησία και η Παιδεία αυτές τις ημέρες.Σοφία και αγιότητα διέθεταν και οι Τρεις, γι᾽ αυτό και έγιναν αιώνιες προσωπικότητες. Σε αυτές ενσαρκώθηκε το «κατ᾽εικόνα» και «καθ᾽ ομοίωσιν» του πλασμένου και εν Χριστώ αναγεννημένου ανθρώπου.Όπως τα ουράνια σώματα λαμβάνουν το φως τους από τον ήλιο, κατά παρόμοιο τρόπο και οι Τρεις αυτοί άγιοι Πατέρες, Βασίλειος ο Μέγας, Γρηγόριος ο Θεολόγος και Ιωάννης ο Χρυσόστομος, έλαβαν το άκτιστο Θείο Φως από την πηγή της Τρισηλίου Θεότητος και φώτισαν με αυτό την οικουμένη.Αναφερόμενη ο ορθόδοξος θεολογία στον Τριαδικό Θεό λέγει ότι ο Πατήρ είναι ο νούς, ο Υιός είναι ο λόγος και το Άγιο Πνεύμα είναι η καρδία, η οποία ενώνει τα Τρία Πρόσωπα σε μία κοινωνία αγάπης. Οικονομικώς θα μπορούσαμε κατ᾽ αντιστοιχίαν να πούμε το ίδιο και για τους Τρεις προαναφερθέντες Πατέρες, οι οποίοι παρουσιάσθηκαν στον επίσκοπο Ευχαίτων Ιωάννη ως ομού δοξαζόμενοι στην Βασιλεία του Θεού, αποτελώντας μία τριαδική κοινωνία αγάπης, στην οποία ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος είναι ο νούς, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος είναι ο λόγος και ο Μ. Βασίλειος είναι η καρδία.Ο Άγιος Γρηγόριος, ο «νούς», έλαβε την προσωνυμία Θεολόγος, διότι η ζωή του ήταν μυστική και κρυμμένη εν Χριστώ και κατ᾽ αυτόν τον τρόπο συνέλαβε στο βάθος του κεκαθαρμένου νού του την οντολογική έννοια του Τριαδικού δόγματος, την οποία και δίδαξε, αφού πρώτα την βίωσε ο ίδιος.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης λε΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Α΄ Ἰω. γ΄ 21 - δ΄ 11).
Α Ιω. 3,21 ἀγαπητοί, ἐὰν ἡ καρδία ἡμῶν μὴ καταγινώσκῃ ἡμῶν παῤῥησίαν ἔχομεν πρὸς τὸν Θεόν,
Α Ιω. 3,21 Αγαπητοί, εάν η συνείδησίς μας δεν μας κατηγορή, τότε έχομεν θάρρος προς τον Θεόν,
Α Ιω. 3,22 καὶ ὃ ἐὰν αἰτῶμεν λαμβάνομεν παρ᾿ αὐτοῦ ὅτι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηροῦμεν καὶ τὰ ἀρεστὰ ἐνώπιον αὐτοῦ ποιοῦμεν.
Α Ιω. 3,22 και ο,τιδήποτε και αν του ζητούμεν, το λαμβάνομεν από αυτόν, διότι τηρούμεν τας εντολάς του και πράττομεν αυτά, που του είναι ευάρεστα. Και γινόμεθα έτσι τέκνα των ευλογιών του.
Ο όσιος Φιλόθεος Ζερβάκος σε μια από τις τελευταίες φωτογραφίες του που διασώθηκαν.Εμφανές το βάρος των γηρατειών του όμως ολοφάνερη και η θέλησή του να προσφέρει στην Εκκλησία μας μέχρι το τέλος της ζωής του.Είχε εξομολογήσει ένα πνευματικό του παιδί που ήλθε από μακριά,το τελευταίο βράδυ της ζωής του.Παράδειγμα δυνατό για όλους μας που ενδίδουμε συνήθως όταν διαπιστώνουμε ότι οι σωματικές μας αντοχές έχουν εμφανώς υποχωρήσει και στεκόμαστε στην άκρη αναμένοντας μοιρολατρικά το τέλος.Οι Άγιοι αγωνίζονταν μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής τους προκειμένου να μην εκμεταλλευτεί ο πονηρός την αδύναμη θέλησή τους και τους πιάσει στον ύπνο που λέμε.
ΣΠΆΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ. Ο ΓΈΡΩΝ ΕΦΡΑΊΜ ΑΡΙΖΟΝΙΤΗΣ ΚΑΙ ΠΊΣΩ ΤΟΥ Ο ΓΈΡΩΝ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΆΣ ΜΟΝΉΣ ΑΓΊΟΥ ΠΑΎΛΟΥ ΆΓΙΟΝ ΌΡΟΣ.https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/01/blog-post_199.html
