Eulogius, Euprepius, The Wisdom of the Holy Fathers of the Desert, Fr. Savvas Agioreitis

Eulogius, Euprepius, The Wisdom of the Holy Fathers of the Desert, Fr. Savvas Agioreitis, 31-3-2026 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Μποροῦμε νά ἐπισημαίνουμε σέ ἀδελφούς μας σφάλματα πού συμβαίνουν ἐντός τοῦ ναοῦ; , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτη

 

Ὁ ρόλος τῶν Ἑλλήνων μετά τόν πόλεμο -νά γίνουμε ἄξιοι τῶν εὐεργεσιῶν τοῦ Θεοῦ , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτη

 

Καλούμαστε νά περάσουμε ἀπό ὅλες τίς παγίδες τοῦ πονηροῦ διά τῆς ταπεινοφροσύνης , Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτη

 

Ἐγκλώβιζε θύματα μὲ ψεύτικες «ὑπερφυσικὲς δυνάμεις».

ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ: ΣΥΛΛΗΨΗ ΓΥΝΑΙΚΑΣ «ΓΚΟΥΡΟΥ»

εἰσαγωγικὸ ἀπὸ entaksis: Ἡ εἴδηση ποὺ καταφθάνει ἀπὸ τὴ Γαλλία ἀποκαλύπτει τὸ σκοτεινὸ πρόσωπο μίας σύγχρονης «πνευματικῆς» ἀπάτης. Μία γυναίκα, ἡ ὁποία ἐμφανιζόταν μὲ τὸ προσωπεῖο τῆς θεραπεύτριας, τῆς δασκάλας βουδιστικοῦ διαλογισμοῦ καὶ τῆς δῆθεν κατόχου «ὑπερφυσικῶν δυνάμεων», κατάφερε νὰ ἐγκλωβίσει δεκάδες ἀνθρώπους σὲ ἕνα δίχτυ ψυχολογικῆς χειραγώγησης. Δὲν ἐπρόκειτο γιὰ μία ἁπλὴ παραπλάνηση, ἀλλὰ γιὰ μία μεθοδευμένη εἰσβολὴ στὴν ἰδιωτικὴ ζωὴ τῶν θυμάτων, μὲ ἀπώτερο σκοπὸ τὴν οἰκονομικὴ ἐξάντληση καὶ τὴν πλήρη ἀπομόνωσή τους ἀπὸ τὸ οἰκογενειακό τους περιβάλλον.

Ἡ ἀποφασιστικότητα τοῦ γαλλικοῦ κράτους στὴν ἀντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων εἶναι ἀξιοπαρατήρητη. Ἡ Γαλλία διαθέτει ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον εὔρωστα νομικὰ ὁπλοστάσια παγκοσμίως, ποινικοποιώντας τὴ «δόλια ἐκμετάλλευση ψυχολογικῆς ἐξάρτησης» καὶ διατηρώντας εἰδικὴ κρατικὴ ὑπηρεσία, τὴ MIVILUDES, γιὰ τὴν παρακολούθηση καὶ ἐποπτεία τῶν σεκτῶν. Ἡ ὑπηρεσία αὐτή, ἱδρυθεῖσα τὸ 2002, ἐποπτεύεται ἀπευθείας ἀπὸ τὸν Πρωθυπουργό, συντονίζει ὅλα τὰ συναρμόδια Ὑπουργεῖα καὶ ἐνημερώνει συστηματικὰ τοὺς πολίτες γιὰ τοὺς κινδύνους τῶν σεκτῶν.

Στὴν Ἑλλάδα, ἀντιθέτως, παρατηρεῖται δραματικὴ ἀπουσία ἀντίστοιχης νομοθετικῆς μέριμνας καὶ κρατικοῦ μηχανισμοῦ ἐποπτείας.

Σημειώσεις ἀδελφῆς Συγκλητικῆς.(Ὀπτασία παραδείσου καὶ κολάσεως). Ἱερὸ ἡσυχαστήριο Παναγίας Γλυκοφιλούσης Ραψάνης.

Επιστολές καί σημειώσεις πνευματικῶν ἐμπειριών 

Ἐν καιρῷ ξηρασίας

(Οπτασία παραδείσου καί κολάσεως) 

Πόσα καί πόσα βάνει ὁ λογισμός να ισορροπήσει την ψυχή, πού πάντα πάει και ξεγλιστρᾶ ἀπό τό καθήκον της. Πολλά φέρω στόν λογισμό, τό πιό πλησίον (εἶναι ὁ θάνατος. Καί τί δέν μοῦ μιλᾶ (γι' αὐτόν

Ὁ θάνατος! Ε, τότε τί γυρίζεις, ψυχή μου; Ποῦ ἔχεις νά ὑπάγεις πλήν τοῦ Θεοῦ σου; Γύρισε εἰς ἑαυτόν καί ἰδέ τά μέσα σου καί τά γύρω σου καί ἐάν μένει τίποτε γιά νά ξεθαρρεύεις καί κάπου. Ὅλα αὐτά καί πολλά ἄλλα μέ δάκρυα ἔλουαν τήν ψυχή μου στην προσευχή. Πέρασε ἀρκετά ή νύκτα, νά ξεκουράσω τά ἀρρωστημένα μάτια μου, εἶπα. Καί ξαπλώνω, ἀλλά μέ πῆρε πολύ ἡ αἴσθησις τοῦ θανάτου καί μοῦ ἦταν ἀδύνατον νά κοιμηθῶ. Δέν ξέρω πῶς, μέ παίρνει κάποιος ὁδηγός μου, ἔτσι τό ἔνιωθα, πᾶμε ὥρα, πᾶμε σέ διάφορα άγνωστα ἀλλά ὡραῖα μέρη, τόσον ὄμορφα πού ἔλεγα μέσα μου: «Μά ἐγώ ἔτσι ἤθελα νὰ ζῶ, ἄς μέ ἀφήσει ὁ ὁδηγός μου τώρα ἐδῶ!» Χωρίς νά μιλᾶμε, ξέραμε ὁ ἕνας τά τοῦ ἄλλου. Βλέπω, βλέπω πολλά ὡραῖα παραδεισένια παλάτια, πάντερπνα, ἄπλετον φῶς, τροφή εὐφρόσυνος καί ἀγνώριστος ὡς πρός τά γήινα. Ἔπειτα, μέ κατεβάζει κάτω. Βλέπω μιά μεγάλη οπή ὅπου λεγόταν Ἅδης.

Τὸ Ἀνατολικὸ Ζήτημα, Ναὸς Σολομῶντα, Ἑλλάδα, Ραβινικὴ Θεολογία, Ἀποστασία καὶ Γεωπολιτική.

Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.)

Η σύγχρονη Μέση Ανατολή δεν μπορεί να ιδωθεί απλώς ως γεωπολιτικό πεδίο στρατηγικών αντιπαραθέσεων ή ενεργειακών συμφερόντων. Υπάρχει ένας βαθύτερος, συμβολικός και κοσμοϊστορικός άξονας που συνδέεται με την ανοικοδόμηση του Ναού του Σολομώντα, όπως τον αντιλαμβάνεται και η ραβινική θεολογία.

Ο Ναός αυτός δεν είναι απλώς ένα αρχαιολογικό μνημείο· είναι το κέντρο του «πλήρωματος του χρόνου», σημείο όπου η ιστορία, η πίστη και η γεωπολιτική συναντώνται.

Στη ραβινική παράδοση, η ανοικοδόμηση του Ναού συνδέεται με την ολοκλήρωση κύκλων ιστορίας και την εγκαθίδρυση νέας παγκόσμιας κοσμοϊστορικής ισορροπίας.

Η αποκαλούμενη «Αποστασία» από Ορθόδοξης πλευράς, δηλαδή η πνευματική και ηθική παρακμή ενός λαού ή μιας ολόκληρης εποχής, θεωρείται παράγων απαραίτητος για την ολοκλήρωση αυτού του κύκλου. Κάθε διεθνής κίνηση, κάθε στρατηγική συμφωνία ή σύγκρουση στην περιοχή της Ιερουσαλήμ και των πέριξ γύρω εδαφών, μπορεί να διαβαστεί μέσα από αυτόν τον συμβολικό φακό: ως εργαλείο διαμόρφωσης των συνθηκών για το πλήρωμα του χρόνου.

Ὁ Μέγας Κανῶν: Θεολογική, ποιητικὴ καὶ στοχαστικὴ προσέγγιση τοῦ μυστηρίου τῆς μετανοίας

π. ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ

Ο Μέγας Κανών:

Θεολογική, ποιητική και στοχαστική προσέγγιση του μυστηρίου της μετανοίας

Ο Μέγας Κανών του Αγίου Ανδρέα Κρήτης αποτελεί ένα από τα βαθύτερα και συγκλονιστικότερα πνευματικά κείμενα της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Δεν πρόκειται απλώς για ένα υμνογραφικό έργο εξαιρετικής ποιητικής αξίας, αλλά για μία ολοκληρωμένη θεολογική σύνθεση, η οποία αγγίζει τα θεμέλια της ανθρώπινης υπάρξεως και αποκαλύπτει το μυστήριο της μετανοίας ως οδό ζωής και σωτηρίας.

Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να προσεγγίσει τον Μέγα Κανόνα όχι μόνο ως λειτουργικό κείμενο, αλλά ως υπαρξιακή εμπειρία. Μέσα από τη θεολογική του πληρότητα, την ποιητική του δύναμη και την στοχαστική του ένταση, ο Κανών αναδεικνύεται ως ένας ζωντανός λόγος, που δεν απευθύνεται απλώς στον νου, αλλά κυρίως στην καρδιά του ανθρώπου.

Η μετάνοια, ως κεντρικός άξονας του Κανόνα, δεν παρουσιάζεται ως μία ηθική υποχρέωση ή ως μία παροδική συναισθηματική κατάσταση, αλλά ως βαθιά υπαρξιακή μεταστροφή. Ο άνθρωπος καλείται να αναγνωρίσει την πτώση του, να αποδεχθεί την αλήθεια της υπάρξεώς του και να στραφεί προς τον Θεό, όχι με φόβο, αλλά με εμπιστοσύνη και ελπίδα.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η ενότητα των διαστάσεων που συνυφαίνονται στον Μέγα Κανόνα. Η ιστορία της Αγίας Γραφής, η προσωπική εμπειρία, η θεολογική διδασκαλία και η ποιητική έκφραση συνδέονται αδιάρρηκτα, δημιουργώντας ένα κείμενο που λειτουργεί ταυτόχρονα ως καθρέπτης της ψυχής και ως οδηγός πνευματικής πορείας.

Ο άνθρωπος, διαβάζοντας ή ακούγοντας τον Κανόνα, δεν παραμένει αμέτοχος. Καλείται να εισέλθει μέσα στο κείμενο, να ταυτιστεί με τις μορφές, να βιώσει την πτώση και να πορευθεί προς την αναγέννηση. Η εμπειρία αυτή δεν είναι θεωρητική, αλλά βιωματική και μεταμορφωτική.

Σκοπός του παρόντος έργου δεν είναι η εξαντλητική ανάλυση του Μεγάλου Κανόνα, αλλά η ανάδειξη της ουσίας του ως πνευματικής οδού. Μιας οδού που οδηγεί από την αυτογνωσία στη θεογνωσία, από την συντριβή στην ελπίδα και από την πτώση στη θέωση και να βιώσει το μυστήριο της μετανοίας ως αληθινή αναγέννηση της υπάρξεως.

 

Ο Μέγας Κανών:

Μυστήριο μετανοίας και πνευματικής αναγεννήσεως

 

Ο Μέγας Κανών του Αγίου Ανδρέα Κρήτης δεν αποτελεί απλώς ένα υμνογραφικό κείμενο της Εκκλησίας, αλλά μία ζωντανή πνευματική πορεία, ένα εσωτερικό οδοιπορικό του ανθρώπου προς τη μετάνοια και την αποκατάσταση της σχέσεώς του με τον Θεό. Είναι ένα έργο που υπερβαίνει τον χρόνο, διότι δεν απευθύνεται μόνο στους πιστούς μιας εποχής, αλλά σε κάθε ανθρώπινη καρδιά που αναζητά την αλήθεια και τη σωτηρία.

Η ουσία του Μεγάλου Κανόνα έγκειται στο γεγονός ότι δεν λειτουργεί ως απλή αφήγηση ή διδαχή, αλλά ως υπαρξιακή πρόκληση. Ο άνθρωπος καλείται να εισέλθει εντός του κειμένου, να αναγνωρίσει τον εαυτό του, να συντριβεί και να αναγεννηθεί. Η μετάνοια, όπως αναδεικνύεται μέσα από τον Κανόνα, δεν είναι μία ηθική διόρθωση, αλλά μία οντολογική μεταστροφή, μία ριζική αλλαγή του τρόπου υπάρξεως.

Ἄν δέν δεχθοῦν οἱ Ρωμαιοκαθολικοί ὅτι ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ εἶναι ἄκτιστος, δέν μποροῦμε νά ἑνωθοῦμε μαζί τους, ἔστω κι ἀν δεχθοῦν ὅλα τά ἄλλα.

π. Γεώργιος Καψάνης

Ἑνωνόμαστε μέ τόν Θεό διά τῶν ἀκτίστων θείων ἐνεργειῶν του κι ὄχι διά τῆς οὐσίας Του. Αὐτό εἶναι τό μυστήριο τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως καί ζωῆς μας.

Αὐτό δέν μποροῦν νά τό δεχθοῦν οἱ Δυτικοί αἱρετικοί. Ἐπειδή εἶναι ὀρθολογισταί, δέν κάνουν διάκριση μεταξύ οὐσἰας καί ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ, καί λέγουν ὅτι ὁ Θεός εἶναι μόνο οὐσία. Γι’ αὐτό καί δέν μποροῦν νά ὁμιλοῦν περί θεώσεως τοῦ ἀνθρώπου. Γιά νά μή πέσουν στόν πανθεϊσμό δέν ὁμιλοῦν καθόλου γιά θέωση.

Καί ποιός τότε ἀπομένει κατ’ αὐτούς ὡς σκοπός τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου; Ἁπλῶς μία ἠθική καλλιτέρευσις. Ἀλλά ἡ ἠθική τελειοποίησις εἶναι πολύ λίγο γιά τόν ἄνθρωπο. Ἐμεῖς ὡς τελικό στόχο μας ἔχουμε νά ἑνωθοῦμε μέ τόν ἅγιο Θεό. Αὐτός εἶναι ὁ σκοπός τῆς δημιουργίας τοῦ σύμπαντος. Αὐτό θέλουμε.

Νὰ ξέρετε ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς πιὸ ἰσχυρὸς ἀπὸ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, οὔτε στὸν οὐρανὸ οὔτε στὴ γῆ.

- Να ξέρετε ότι δεν υπάρχει κανείς πιο ισχυρός από τον Κύριο Ιησού Χριστό, ούτε στον ουρανό ούτε στη γη.

- Θα πετύχει τη νίκη μαζί σας και κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στην Παντοδύναμη Δύναμή Του! Απλώς προσπαθήστε να προφέρετε πάντα το Πανάγιο Όνομά Του, τρομακτικό για κάθε πλάσμα, είτε ορατό είτε αόρατο.

- Μην εγκαταλείπετε την Προσευχή του Ιησού και αν την αφήσετε για μια μέρα, ή δύο ή περισσότερες μέρες, όταν συνέλθετε, ξεκινήστε την από την αρχή. Αν κάποιος κατακλύζεται από ανησυχίες και υποθέσεις, αλλά λυπάται που ξεχνάει την προσευχή και αγωνίζεται γι' αυτήν, κανείς δεν μπορεί να τον βλάψει.

Περί Δόξας

❈ Θέλεις νά ἔχεις δόξα ἀπό τούς ἀνθρώπους; Εὔκολο εἶναι, νά τούς κάνεις τά χατίρια! Μέ ὅλους νά συμφωνεῖς. Σέ κανέναν δέν θά λές "ὄχι". Καί σ' αὐτόν πού σοῦ λέει τό σωστό θά λές "ναί", καί σ' αὐτόν πού σοῦ λέει τό λάθος θά λές "ναί", καί εἶσαι πλέον σπουδαῖος γιά ὅλους καί ἀρεστός σέ ὅλους... Ἀλλά πλέον δέν εἶσαι πρόσωπο. Ἔχεις χάσει τόν ἑαυτό σου.

1 Ἀπριλίου. Τετάρτη πρὸ τῶν Βαΐων. Μαρίας ὁσίας τῆς Αἰγυπτίας (†522)· Γεροντίου καὶ Βασιλείδου μαρτύρων. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας ΝΗ´ 1-11).

Ησ. 58,1            Ἀναβόησον ἐν ἰσχύϊ καὶ μὴ φείσῃ, ὡς σάλπιγγα ὕψωσον τὴν φωνήν σου, καὶ ἀνάγγειλον τῷ λαῷ μου τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν καὶ τῷ οἴκῳ Ἰακὼβ τὰς ἀνομίας αὐτῶν.

Ησ. 58,1                    Φωναξε με όλην σου την δύναμιν, μη λυπηθής την φωνήν σου· ύψωσε και δυνάμωσε την φωνήν σου σαν μεγαλόφωνον σάλπιγγα και, ειπέ καθαρά στον λαόν μου τα αμαρτήματά των και στους απογόνους του Ιακώβ τας παρανομίας των.

Μέ ποιό τρόπο ἐμφύτευσε ὁ Θεός τόν νόμο του στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων; , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Εἰσαγωγὴ στὴν Ἀποκάλυψη, Ἑρμηνεία καὶ σκοπὸς τοῦ βιβλίου, π. Σεραφεὶμ Ρόουζ καὶ π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Εισαγωγή στήν Αποκάλυψη, Ερμηνεία καί σκοπός του βιβλίου, π. Σεραφείμ Ρόουζ καί π. Αθανασίου Μυτιληναίου, 30-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com