Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τῶν ἁγίων, Μαΐου 21 (Πρξ. κς´ 1, 12-20).
Πραξ. 26,1 Ἀγρίππας δὲ πρὸς τὸν Παῦλον ἔφη· ἐπιτρέπεταί σοι ὑπὲρ σεαυτοῦ λέγειν. τότε ὁ Παῦλος ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἀπελογεῖτο·
Πραξ. 26,1 Ο Αγρίππας ο βασιλεύς είπε προς τον Παύλον· “σου επιτρέπεται να ομιλήσης υπέρ του ευατού σου”. Τοτε ο Παύλος, αφού άπλωσε το χέρι, ήρχισε την απολογίαν του.
Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ[:Λουκ. 24,36-53]ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΥΡΙΛΛΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ«Ταῦτα δὲ αὐτῶν λαλούντων αὐτὸς ὁ ᾿Ιησοῦς ἔστη ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ λέγει αὐτοῖς· εἰρήνη ὑμῖν (:Και ενώ μιλούσαν γι’ αυτά, ξαφνικά ο ίδιος ο Ιησούς στάθηκε ανάμεσά τους και τους λέει: ‘’Να είναι μαζί σας ειρήνη’’)»[Λουκά 24,36].Συνεχίζοντας εδώ λέμε ότι επειδή ο λόγος για την Ανάσταση του Κυρίου έφθανε από πολλά μέρη στους αποστόλους και διεγειρόταν ο πόθος τους να δουν τον Αναστημένο Κύριο, επειδή Τον ποθούσαν, ερχόταν, και επειδή ζητούσαν να Τον δουν και Τον περίμεναν, εμφανιζόταν και αποκαλυπτόταν σε αυτούς. Αλλά όμως δεν εμφανιζόταν πλέον σε αυτούς έχοντας τα μάτια τους κρατημένα, ούτε και μιλούσε σαν για κάποιον άλλο, αλλά παρουσίαζε τον εαυτό Του φανερά, και τους παρακινούσε να έχουν θάρρος. Εκείνοι όμως και έτσι είχαν αμφιβολία και φοβούνταν. Γιατί νόμιζαν ότι δεν έβλεπαν αυτόν, αλλά κάποιο φάντασμα και σκιά. Έπειτα καθησυχάζει και την ανησυχία τους από τις σκέψεις αυτές, λέγοντας τη γνωστή και όχι ασυνήθιστη σε αυτούς φράση. Γιατί τους είπε: «Ειρήνη σε σας».«Πτοηθέντες δὲ καὶ ἔμφοβοι γενόμενοι ἐδόκουν πνεῦμα θεωρεῖν. καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τί τεταραγμένοι ἐστέ, καὶ διατί διαλογισμοὶ ἀναβαίνουσιν ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; (:Η αιφνιδιαστική όμως εμφάνιση του Κυρίου τούς κατατρόμαξε. Και επειδή κυριεύθηκαν από φόβο, νόμιζαν ότι έβλεπαν φάντασμα, δηλαδή ψυχή πεθαμένου που ήλθε από τον Άδη χωρίς να έχει σώμα. Ο Κύριος όμως τους είπε: ‘’Γιατί είστε ταραγμένοι; Και γιατί γεννιούνται στις σκέψεις σας λογισμοί αμφιβολίας για το αν πράγματι είμαι ο αναστημένος Διδάσκαλός σας;’’)»[Λουκά 24,37-38].Για να πιστέψουν σταθερά και χωρίς αμφιβολία ότι αυτός ο Ίδιος είναι εκείνος που είχε υποστεί τα Πάθη, δείχνει καθαρά αμέσως ότι επειδή είναι Θεός κατά φύση, γνωρίζει αυτό που είναι κρυμμένο μέσα τους και δεν αγνόησε τον θόρυβο που τους προκαλούν αυτού του είδους οι λογισμοί τους. Γιατί είπε: «Τί τεταραγμένοι ἐστέ;(:Γιατί είστε ταραγμένοι;)». Απόδειξη και αυτή, και πολύ σαφής μάλιστα, ότι Αυτός που βλεπόταν δεν ήταν κάποιος άλλος, αλλά Εκείνος ο Ίδιος, τον οποίο είχαν δει να υπομένει τον θάνατο επάνω στον Σταυρό και να τοποθετείται σε μνήμα, Αυτός που βλέπει και τους νεφρούς και την καρδιά, και δεν μπορεί να του διαφύγει τίποτε από αυτά που έχουμε μέσα μας. Άρα λοιπόν επιστρατεύει ως απόδειξη το πράγμα, ότι δηλαδή γνωρίζει τη σύγχυση των σκέψεών τους.
Χριστός Ανέστη!
Όσο ακόμα είμαστε κοντά στην 8η Μαΐου,την ανοιξιάτικη αυτή ημέρα του 1980, κατά την οποία κοιμήθηκε οσιακά ο Άγιος Γέροντας, αισθάνομαι ακόμα μέσα μου την ανάγκη να του κάνω αυτές τις ταπεινές αφιερώσεις.Σήμερα, μοιράζομαι μαζί σας κάτι προφητικό που μου έλεγε και μου είχε μείνει από τότε : « Μάϊο μήνα γεννήθηκα,Μάϊο μήνα πήγα στον στρατό,Μάϊο μήνα έγινα καλόγερος,Μάϊο και θα πεθάνω ».Χάρηκα πολύ που βρήκα την φωτογραφία αυτή με φόντο τα λουλούδια που του άρεσαν πάρα πολύ.Ήθελε το περιβάλλον της Μονής Θαψανών να είναι ευχάριστο και ελκυστικό.Και στην περίφημη Μονή της Λογγοβάρδας όμως,πάντα είχαν ωραία λουλούδια και θυμάμαι ότι τα φρόντιζε ιδιαίτερα ο παπά Ιερόθεος Νικολάκης μετά τον εσπερινό.
Ο ΟΗΕ δια την αδικίαν εις βάρος της Αυτόνομης Εκκλησίας της Ουκρανίας(Κάποιες Ορθόδοξες Εκκλησίες σκοπίμως σωπαίνουν;)Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγουΤα εγκλήματα σε βάρος της μόνης αναγνωρισμένης Τοπικής Εκκλησίας της Ουκρανίας από την πλειοψηφία των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, συνεχίζονται και μας θλίβουν βαθύτατα.Η συνεχιζόμενη αντιεκκλησιαστική βία σε βάρος της Αυτόνομης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, της μονής αναγνωρισμένης Εκκλησίας της Ουκρανίας από την πλειοψηφία των κατά Τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, δεν κάμπτει τη σκόπιμη σιωπή, όσων επιλέγουν κάτι τέτοιο; Έως πότε όμως; Θα έλθουν καλύτερες μέρες για την Εκκλησία, γιατί ‘’Ο Χριστός κυβερνά την Εκκλησία’’, όπως τόνιζε ο Άγιος Παΐσιος.Σε άρθρο του κ. Γιώργου Λειμωνίδη, το οποίο δημοσιεύτηκε στη Romfea.gr στις 22/4/2026, το οποίο τιτλοφορείτο ‘’ΟΗΕ και Διεθνής Αμνηστία για απαγόρευση της Εκκλησίας στην Ουκρανία’’, ανεφέροντο μεταξύ άλλων τα εξής : ‘’ Στο επίκεντρο της διεθνούς κριτικής βρίσκεται η διαχείριση της ουκρανικής κυβέρνησης απέναντι στην Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, υπό του Μητροπολίτη Ονουφρίου με τη Διεθνή Αμνηστία και εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ να εκφράζουν σοβαρές ανησυχίες για τις μεθοδεύσεις απαγόρευσής της’’.Είναι όμως μόνο αυτή η μορφή αντιεκκλησιαστικού πολέμου, σε βάρος της μόνης αναγνωρισμένης Τοπικής Εκκλησίας της Ουκρανίας από την πλειοψηφία των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών; Η όποια σκόπιμη σιωπή, δεν διαγράφει τα αντιεκκλησιαστικά εγκλήματα.
Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ [:Πράξ. 1, 1-12]ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ«Τὸν μὲν πρῶτον λόγον ἐποιησάμην περὶ πάντων,ὦ Θεόφιλε, ὧν ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς ποιεῖν τε καὶ διδάσκειν ἄχρι ἧς ἡμέρας ἐντειλάμενος τοῖς ἀποστόλοις διὰ Πνεύματος Ἁγίου οὓς ἐξελέξατο ἀνελήφθη(:Το πρώτο βιβλίο, που ονομάζεται Ευαγγέλιο, το έγραψα, Θεόφιλε, για να εξιστορήσω σε αυτό περιληπτικά όλα όσα έκανε και δίδαξε ο Ιησούς από την αρχή της δημόσιας δράσεώς Του μέχρι την ημέρα που αναλήφθηκε στους ουρανούς, αφού προηγουμένως με συνεργό και το Άγιο Πνεύμα έδωσε εντολές στους αποστόλους που είχε διαλέξει ο Ίδιος)»[Πράξ. 1,1-2]Σε πολλούς αυτό εδώ το βιβλίο δεν είναι αρκετά γνωστό, ούτε αυτό το ίδιο ούτε ο συγγραφέας του. Γι’ αυτό και προτίμησα προπάντων να ασχοληθώ με το έργο αυτό, ώστε και αυτούς που το αγνοούν να διδάξω και έναν τόσο μεγάλο θησαυρό να μην αφήσω να αγνοείται και να μένει αποκρυμμένος· διότι θα μπορέσει να μας ωφελήσει όχι λιγότερο από τα ίδια τα ευαγγέλια· είναι γεμάτο από τόση πολλή φιλοσοφία και ορθότητα διδασκαλίας πίστεως και επίδειξη θαυμάτων που έχουν γίνει μάλιστα από το άγιο Πνεύμα.Ας μην το εξετάζουμε λοιπόν επιπόλαια, αλλά προσεκτικά. Διότι και τις προφητείες που προλέγει ο Χριστός στα ευαγγέλια είναι δυνατόν να τις δεις να πραγματοποιούνται εδώ, και από τα ίδια τα γεγονότα να διαλάμπει η αλήθεια, και μεγάλη μεταβολή των μαθητών προς το καλύτερο να έχει γίνει σε αυτούς από την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Διότι και εκείνα που άκουσαν να λέει ο Χριστός, ότι δηλαδή: «Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ κἀκεῖνος ποιήσει, καὶ μείζονα τούτων ποιήσει(:Αληθινά, αληθινά σας λέω ότι εκείνος που πιστεύει σε μένα, τα υπερφυσικά έργα που εγώ ενεργώ θα τα κάνει και εκείνος, αλλά και μεγαλύτερα απ’ αυτά θα κάνει˙ διότι θα θεραπεύει και θα ανασταίνει ψυχές και θα συντελεί θαυμαστές αλλοιώσεις στην εσωτερική ζωή των ανθρώπων. Και θα τα πραγματοποιεί όλα αυτά με τη δική Μου επενέργεια)» [Ιω. 14,12], και να προλέγει στους μαθητές ότι θα οδηγηθούν σε ηγεμόνες και βασιλείς και ότι θα τους μαστιγώσουν στις συναγωγές τους[βλ. Ματθ. 10,17-18: «Προσέχετε δὲ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων· παραδώσουσι γὰρ ὑμᾶς εἰς συνέδρια καὶ ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν μαστιγώσουσιν ὑμᾶς·καὶ ἐπὶ ἡγεμόνας δὲ καὶ βασιλεῖς ἀχθήσεσθε ἕνεκεν ἐμοῦ εἰς μαρτύριον αὐτοῖς καὶ τοῖς ἔθνεσιν (:Έχοντας ως μόνο όπλο τη φρόνηση και την ακακία αυτή να προφυλάγεστε απ’ τους ανθρώπους· διότι θα σας παραδώσουν σε συνέδρια για να καταδικαστείτε απ’ αυτά και στις συναγωγές τους, και θα σας μαστιγώσουν μπροστά στον λαό. Ακόμη θα σας σύρουν μπροστά σε ηγεμόνες και σε βασιλείς ως κατηγορούμενους για μένα, για να δώσετε μαρτυρία για το πρόσωπό μου που να την ακούσουν και αυτοί και οι εθνικοί, ώστε να μην προφασίζονται ύστερα ότι δεν άκουσαν το κήρυγμά σας)» και ότι θα υποστούν σκληρά δεινά και ότι θα υπερισχύσουν σε όλα, και ότι το ευαγγέλιο θα κηρυχτεί σε όλο τον κόσμο, όλα αυτά είναι δυνατόν να τα δεις στο βιβλίο αυτό να εκπληρώνονται με κάθε ακρίβεια και άλλα περισσότερα από αυτά, που έχει πει ο Κύριος όταν ζούσε μαζί τους.
Νεκτάριος ΔαπέργολαςἩ παρουσία τοῦ φερόμενου ὡς Ὀρθόδοξου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη προχτές μέσα στήν ἐλλαδίτικη (προφανῶς ἀρνούμαστε νά τήν ἀποκαλέσουμε ἑλληνική) Βουλή, ὅπως ἀναμενόταν, δέν μᾶς ἔκανε σέ τίποτε σοφότερους. Καί δυστυχῶς οὔτε κἄν ἐλπίζουμε νά θορύβησε κάποιους (ὄχι φυσικά ἐκ τῶν γνωστῶν βολεμένων ἤ ἀγαπουλίστικα δηλητηριασμένων χριστιανούληδων, ἀλλά κάποιους ἀπειροελάχιστους ἔστω ἐναπομείναντες ἀφελεῖς), ἄν καί ἀποτέλεσε ἄλλη μία συγκλονιστικά ἀπροκάλυπτη καί φανερή ἀπόδειξη γιά τό πόσο σφιχταγκαλιασμένο εἶναι τό ζοφερό Φανάρι (ὅπως ἀσφαλῶς καί ἡ ἡμετέρα ἐκκλησιαστική διοίκηση) μέ ὅλα ὅσα ὑποστασιάζουν – καί ὅλους ὅσους ὑπηρετοῦν ὡς πολιτικοοικονομικό κατεστημένο – τήν νεοταξική ἀτζέντα.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης ς´ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. ιη´ 22-28).
Πραξ. 18,22 καὶ κατελθὼν εἰς Καισάρειαν, ἀναβὰς καὶ ἀσπασάμενος τὴν ἐκκλησίαν κατέβη εἰς Ἀντιόχειαν,
Πραξ. 18,22 Απεβιβάσθη εις την Καισάρειαν και αφού ανέβηκε εις τα Ιεροσόλυμα και εχαιρέτησε την εκεί Εκκλησίαν των πιστών, κατέβηκε εις την Αντιόχειαν.
Πραξ. 18,23 καὶ ποιήσας χρόνον τινὰ ἐξῆλθε διερχόμενος καθεξῆς τὴν Γαλατικὴν χώραν καὶ Φρυγίαν, ἐπιστηρίζων πάντας τοὺς μαθητάς.
Πραξ. 18,23 Αφού δε έμεινεν ολίγον χρόνον εκεί, έφυγε και περιώδευε εν συνεχεία την χώραν της Γαλατίας και την Θρυγίαν, στηρίζων εις την κατά Χριστόν πίστιν και ζωήν όλους τους μαθητάς.
Στις 6 Μαΐου, η Εκκλησία τιμά με ευλάβεια την Αγία Σοφία της Κλεισούρας, που ονομάζεται και «Χελιδόνα του Πόντου», μια εκλεκτή ψυχή που έζησε με βαθιά ταπεινότητα και ασκητισμό για τον Θεό.Η Αγία Σοφία δεν είχε εύκολη ζωή. Από τη νεότητά της δοκιμάστηκε από τον πόνο: έμεινε ορφανή, γνώρισε τα βάσανα της χηρείας και της περιπλάνησης ως πρόσφυγας. Έχασε αγαπημένα πρόσωπα και βίωσε στερήσεις, αλλά δεν επαναστάτησε, αλλά εναπόθεσε όλες τις ελπίδες της στον Θεό. Από τα βάσανα, δεν έκανε αφορμή για απελπισία, αλλά μια σκάλα προς τον ουρανό.Επέλεξε το σκληρό μονοπάτι του ασκητισμού, ζώντας κοντά στη Μονή της Κλεισούρας, σε πολύ δύσκολες συνθήκες, στο κρύο και τις στερήσεις, φορώντας απλά ρούχα και τρώγοντας λίγο. Συχνά κοιμόταν ακριβώς δίπλα στη φωτιά, στις στάχτες, κρύβοντας την αγία της ζωή με το πρόσχημα της τέλειας ταπεινότητας. Στον κόσμο φαινόταν μια ασήμαντη γυναίκα, αλλά ενώπιον του Θεού ήταν ένα ζωντανό φως.
«Οἱ δύο πτέρυγες τοῦ μοναχοῦ εἶναι ὁ προσωπικός του κανόνας καὶ ἡ ἀκολουθία στὴν Ἐκκλησία. Καὶ οἱ δύο πρέπει νὰ εἶναι χωρὶς ἐλλείψεις».
Γέρων Διονύσιος τῆς Κολιτσοῦhttps://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/05/blog-post_528.html
