Γιόγκα Γέλιου καὶ Ὀρθοδοξία. Ὀρθόδοξη θεώρηση

Του πρωτοπρεσβύτερου και εφημέριου του Ι.Ν Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας Ευβοίας Στεφάνου Στεφόπουλου

Τα τελευταία χρόνια εμφανίστηκε στο προσκήνιο μιά νέα “θεραπεία” , η Γιόγκα Γέλιου. Όσοι την εξασκούν και την μεταφέρουν στους πελάτες τους ισχυρίζονται πως στον κόσμο των ημερών μας που πνίγεται από το άγχος, την αγωνία επιβίωσης, τις ατελείωτες υποχρεώσεις, τους πολύ έντονους καθημερινούς ρυθμούς, το νεοφανές αυτό είδος γιόγκα αποτελεί μιά πολύ καλή μέθοδο “εκτόνωσης” και ενίσχυσης της ψυχοσωματικής ισορροπίας.

Είναι όμως έτσι; Είναι επιστημονική μέθοδος θεραπείας; Είναι συμβατή με την Ορθόδοξη πίστη έτσι όπως την προσφέρουν στους ανθρώπους αναμεμειγμένη με ινδουϊστικές θεωρίες και πρακτικές (διαλογισμός, pranayama, ασκήσεις γιόγκα);

Ας δούμε ποιές μπορεί να είναι οι απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα.

Η Γιόγκα Γέλιου (Laughter Yoga) ξεκίνησε τη δεκαετία του ’90 από τον Ινδό γιατρό Dr. Madan Kataria. Θεωρείται από τους υποστηρικτές της ως το αντίδοτο του σύγχρονου άγχους.

​Στην εποχή του multitasking, της ψηφιακής κόπωσης και του καθημερινού στρες, αναζητούμε συνεχώς τρόπους για να βρούμε την εσωτερική μας ισορροπία. Οι εναλλακτικοί “θεραπευτές” της γιόγκας γέλιου λένε πως το πιο ισχυρό «φάρμακο» το κουβαλάμε ήδη μέσα μας. Ονομάζεται Γιόγκα Γέλιου και δεν απαιτεί ευλυγισία, ειδικό εξοπλισμό ή… αίσθηση του χιούμορ! 

​Τι ακριβώς είναι;

Σύμφωνα πάντα με τους εκπαιδευμένους “θεραπευτές”… 

​Η Γιόγκα Γέλιου είναι μια πρωτοποριακή μέθοδος που συνδυάζει ασκήσεις παρατεταμένου, εκούσιου γέλιου με βαθιές αναπνοές της γιόγκα (Pranayama).

​Το μυστικό της επιτυχίας της βασίζεται σε ένα επιστημονικό δεδομένο:

​Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν μπορεί να ξεχωρίσει το προσποιητό από το πραγματικό γέλιο.

Κέντρα ἐξαπατήσεως.

Τοῦ Αἰδεσιμολογιωτάτου Πρωτοπρ.

π. Ἰωάννου Κ. Διώτη,

Θεολόγου-Δημοσιογράφου – Συγγραφέως – Ἐκδότου,

ὅπως ἐτίμησεν αὐτὸν ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν

Παρῆλθον 52 ἔτη ἀπὸ τὴν παράνομον καὶ αἱματηρὰν εἰσβολὴν τῆς Τουρκίας εἰς τὴν Κύπρον. Δυστυχῶς οἱ τότε ὑπεύθυνοι τῆς μὴ ἀμυντικῆς ἀντιστάσεως δὲν ἔχουν τιμωρηθῆ, διότι ὁ φάκελος τῆς Κύπρου παραμένει ἀκόμη κλειστὸς καὶ ἂς παρῆλθον τόσα ἔτη. Ὁ κανὼν εἶναι νὰ δημοσιοποιῇ τὰ ἀπόρρητα ἀρχεῖα του ἕκαστον κράτος μετὰ ἀπὸ 30 ἔτη.

Τὰ δύο κορυφαῖα πρόσωπα τῆς καταστροφῆς τῆς Κύπρου εἶναι οἱ ἀποθανόντες

Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς καὶ Ἀρχιεπίσκοπος Μακάριος. Αὐτοὶ ἠμπόδισαν τὴν Ἕνωσιν τῆς Κύπρου μὲ τὴν Ἑλλάδα, διὰ τὴν ὁποίαν ἠγωνίσθησαν καὶ ἐθυσιάσθησαν τὰ παλληκάρια τῆς ΕΟΚΑ. Ἐὰν ἐπραγματοποιεῖτο ἡ Ἕνωσις αὐτή, δὲν θὰ ὑπῆρχε οὐδὲν Κυπριακὸν πρόβλημα.

Ἡ ἐχθρικὴ εἰσβολὴ τῆς Τουρκίας εἰς τὴν Κύπρον εἶναι ἡ μεγαλυτέρα τραγωδία τοῦ Ἑλληνισμοῦ μετὰ τὴν Μικρασιατικὴν καταστροφήν. Διὰ τὴν μὴ ἐπίλυσιν ἀκόμη τοῦ Κυπριακοῦ ζητήματος εὐθύνονται καὶ ὅλοι οἱ μετέπειτα Πρωθυπουργοὶ τῆς Ἑλλάδος. Οὐδεὶς Ἕλλην Πρωθυπουργὸς ἔπρεπε νὰ δεχθῇ συνάντησιν μὲ τὸν Πρόεδρον τῆς Τουρκίας ὑπαρχούσης τῆς βαρβάρου τουρκικῆς κατοχῆς τμήματος τῆς Κύπρου.

Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ:Πρός Θαλάσσιον, περί διαφόρων ἀποριῶν τῆς Ἁγίας Γραφῆς

ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

ΠΡΟΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΝ, ΠΕΡΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΠΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ Δ΄: Περὶ τοῦ μὴ κτήσασθαι δύο χιτῶνας

Πώς ο Κύριος έδωσε εντολή στους μαθητές να μην αποκτήσουν δύο χιτώνες, ενώ ο Ίδιος είχε πέντε, σύμφωνα με τον άγιο ευαγγελιστή Ιωάννη, όπως γίνεται φανερό από εκείνους τους στρατιώτες που τα μοίρασαν μεταξύ τους; Και τι ακριβώς είναι αυτά τα ενδύματα;[ βλ. Ματθ. 10,10: «Μὴ κτήσησθε χρυσὸν μηδὲ ἄργυρον μηδὲ χαλκὸν εἰς τὰς ζώνας ὑμῶν, μὴ πήραν εἰς ὁδὸν μηδὲ δύο χιτῶνας μηδὲ ὑποδήματα μηδὲ ῥάβδον· ἄξιος γάρ ἐστιν ὁ ἐργάτης τῆς τροφῆς αὐτοῦ»· Λουκά, 9,3: «Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· μηδὲν αἴρετε εἰς τὴν ὁδόν, μήτε ῥάβδους μήτε πήραν μήτε ἄρτον μήτε ἀργύριον μήτε ἀνὰ δύο χιτῶνας ἔχειν»].

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ:

Ο Σωτήρας δεν είχε πέντε χιτώνες, αλλά έναν, εκείνον που φορούσε επάνω στο σώμα, και το εξωτερικό ένδυμα· από αυτά, εκείνο που φοριέται εσωτερικά επάνω στο σώμα το ονομάζουν «χιτώνιο», ενώ το εξωτερικό ένδυμα το αποκαλούν «ιμάτιο». Όμως ο μέγας ευαγγελιστής Ιωάννης, μέσω του Αγίου Πνεύματος, αποκάλυψε μυστικά, μέσα από το ρητά εκφρασμένο νόημα της ιστορίας, το ανέκφραστο νόημα της θεωρίας, ώστε μέσω των ιστορούμενων γεγονότων να οδηγήσει τον νου μας στην αλήθεια των νοητών πραγματικοτήτων[Ιω.19,23-24: «Οἱ οὖν στρατιῶται ὅτε ἐσταύρωσαν τὸν Ἰησοῦν, ἔλαβον τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐποίησαν τέσσαρα μέρη, ἑκάστῳ στρατιώτῃ μέρος, καὶ τὸν χιτῶνα· ἦν δὲ ὁ χιτὼν ἄῤῥαφος, ἐκ τῶν ἄνωθεν ὑφαντὸς δι᾿ ὅλου. Εἶπον οὖν πρὸς ἀλλήλους· μὴ σχίσωμεν αὐτόν, ἀλλὰ λάχωμεν περὶ αὐτοῦ τίνος ἔσται· ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ ἡ λέγουσα· διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς, καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον»].

Ταράχθηκε ἡ Ἐφημερίδα τῶν Συντακτῶν ἀπὸ τὸ αὐτονόητο αἴτημα ἀπελευθέρωσης τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονα ἀπὸ τοὺς λαθρομετανάστες.

Ελένη Παπαδοπούλου

Δημοτική Σύμβουλος

Η Εφημερίδα των Συντακτών πολύ ταράχτηκε με την ανάρτηση μου για την κατοχή της περιοχής από τους αγαπημένους της λαθρομετανάστες και μου αφιέρωσε άρθρο. Ακραία η ανάρτηση μου. Ζητώ την απελευθέρωση του Αγίου Παντελεήμονα και ανατρίχιασαν οι σύντροφοι μην τους κοπούν τα μεροκάματα.

Αφού με διαβάζουν λοιπόν, να ενημερώσω το ρεπορτάζ του καναπέ ότι βασικά δεν ζητώ απελευθέρωση μόνο του Αγίου Παντελεήμονα. Αυτή είναι η ενορία μας, η οποία περιλαμβάνει ένα μεγάλο κομμάτι του 6ου ΔΔ. Ζητώ απελευθέρωση ενός μεγάλου τμήματος της Αθήνας και πέρα από τον Άγιο Παντελεήμονα, το οποίο έχει καταληφθεί από τις ορδές των λαθρομεταναστών, που η εφημερίδα των συντακτών και οι αναγνώστες της, οι Ζαίοι, οι ΓΑΠ και οι Καμίνηδες κουβάλησαν και εγκατέστησαν με το έτσι θέλω μέσα στα σπίτια μας.

Ἀρχιμανδρίτης τῆς Βουλγαρικῆς Ἐκκλησίας ποὺ συλλειτούργησε μὲ τὸν Ντουμένκο τέθηκε σὲ ἀναστολὴ γιὰ 15 ἡμέρες.

Η Μητρόπολη Σόφιας της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας ανακοίνωσε δεκαπενθήμερη αναστολή της ιερατικής διακονίας του Αρχιμανδρίτη Νικάνωρ, ηγούμενου της «Μονής Τσερνογκόρ των Αγίων Αναργύρων και Θαυματουργών Κοσμά και Δαμιανού». Όπως αναφέρεται στην επίσημη ιστοσελίδα του Βουλγαρικού Πατριαρχείου, ηαπόφαση τίθεται σε ισχύ την 29η Ιουλίου 2026, σύμφωνα με το υπ’ αριθμόν 134 Διάταγμα του Παναγιωτάτου Δανιήλ, Μητροπολίτη Σόφιας και Πατριάρχη Βουλγαρίας.

Ο λόγος της ποινής είναι, συμπεριφορά που κρίθηκε ασυμβίβαστη με το ιερατικό αξίωμα και τους μοναστικούς όρκους υπακοής, η οποία, κατά τη γνώμη των εκκλησιαστικών αρχών, υπονομεύει την εξουσία του ιδρύματος. Η μητρόπολη διευκρινίζει ότι η προσπάθεια επίδοσης της εντολής αυτοπροσώπως στο μοναστήρι ήταν ανεπιτυχής, καθότι ο αρχιμανδρίτης απουσίαζε από το μοναστήρι δίχως την ρητή ευλογία του επισκόπου της επαρχίας του. Κατά συνέπεια, ενημερώθηκε για την τιμωρία τελεφωνικώς.

Οἱ ἄλλοι πού πιστεύουν τά ὄνειρα καί διαβάζουν ὀνειροκρίτες και λένε:

❈ Οἱ ἄλλοι πού πιστεύουν τά ὄνειρα καί διαβάζουν ὀνειροκρίτες και λένε:

- Νά δοῦμε αὐτό τώρα τί σημαίνει;.. Τί θά γίνει τώρα;... Τί εἶναι αὐτό πού εἶδα.. καί ρωτάει ἡ μία τήν ἄλλη, καί τί εἶναι αὐτό πού εἶδες..

Καί τῆς βγαίνει τό ὄνειρο! Καί λέει:

13 Αὐγούστου. Ἀπόδοσις τῆς ἑορτῆς τῆς Μεταμορφώσεως· μετάθεσις λειψάνου τοῦ ἁγ. Μαξίμου τοῦ ὁμολογητοῦ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Πέμπτης ια´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Β´ Κορ. δ´ 1-12).

Β Κορ. 4,1          Διὰ τοῦτο, ἔχοντες τὴν διακονίαν ταύτην καθὼς ἠλεήθημεν, οὐκ ἐκκακοῦμεν,

Β Κορ. 4,1                 Δι' αυτό και ημείς έχοντες την υψηλήν και μεγάλην αυτήν διακονίαν του κηρύγματος, χάρις στο έλεος του Κυρίου, δεν αποκάμνομεν, ούτε δυσφορούμεν ενώπιον των δυσκολιών και κινδύνων.

Ἀποκάλυψις 11, 5-13. Προφήτης Ἠλίας καί Ἐνώχ - ἡ θανάτωση, ἡ ἀνάσταση καί ἡ ἀνάληψλη τους, π. Ἀθ. Μυτιληναίου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀποκάλυψις 11, 5-13. Προφήτης Ἠλίας καί Ἐνώχ - ἡ θανάτωση, ἡ ἀνάσταση καί ἡ ἀνάληψλη τους, π. Ἀθ. Μυτιληναίου, 9-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Περί ὑπακοῆς καί ἀναγκαιότητας τοῦ Χριστοῦ στή ζωή μας, Ἱερομ. Σάββα (Συζήτηση μέ νέους)

 Περί ὑπακοῆς καί ἀναγκαιότητας τοῦ Χριστοῦ στή ζωή μας, 11-8-2026, Ἱερομ. Σάββα (Συζήτηση μέ νέους)

Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ:Πρός Θαλάσσιον, περί διαφόρων ἀποριῶν τῆς Ἁγίας Γραφῆς

 ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

ΠΡΟΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΝ,ΠΕΡΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΠΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ ΙΒ΄: Περὶ τοῦ τίς ὁ ἀπὸ τῆς σαρκὸς ἐσπιλωμένος χιτών

Τι είναι «ο χιτώνας ο μολυσμένος από τη σάρκα»;

[Ιούδ. 1, 22-23: «Καὶ οὓς μὲν ἐλεεῖτε διακρινόμενοι, οὓς δὲ ἐν φόβῳ σῴζετε, ἐκ τοῦ πυρὸς ἁρπάζοντες, μισοῦντες καὶ τὸν ἀπὸ τῆς σαρκὸς ἐσπιλωμένον χιτῶνα (:Και σε άλλους να δείχνετε ευσπλαχνία και συμπάθεια, συζητώντας μαζί τους και πείθοντάς τους για τις κακοδοξίες τους και άλλους πάλι να προσπαθείτε να τους σώσετε με μεγάλη προσοχή και φόβο μήπως βλαφτείτε από τη συναναστροφή τους. Να τους αρπάζετε μέσα από τη φωτιά του εσχάτου κινδύνου, μισώντας σαν βρωμερό ένδυμα και τη μολυσμένη από τα πάθη της σαρκός ζωή τους)»]

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ:

Μολυσμένος χιτώνας είναι ο βίος που έχει κηλιδωθεί από τα πολλά παραπτώματα που γεννούν τα σαρκικά πάθη· γιατί ο τρόπος ζωής και συμπεριφοράς του κάθε ανθρώπου είναι σαν ένα ένδυμα, μέσα από το οποίο γίνεται φανερό αν αυτός είναι δίκαιος ή άδικος· ο δίκαιος έχει ως καθαρό χιτώνα τον ενάρετο βίο, ενώ ο άδικος έχει μια ζωή κηλιδωμένη από πονηρά έργα.

Ἡ διδασκαλία τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου περὶ ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων ὑπό το φῶς τῆς πατερικῆς ἐσχατολογίας

«Η διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου περί ηλεκτρονικών ταυτοτήτων υπό το φως της πατερικής εσχατολογίας»

Γεώργιος Αποστολάκης, αντιπρόεδρος ΑΠ ε.τ.

Περίληψη

Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου σχετικά με τις ηλεκτρονικές ταυτότητες και το ενδεχόμενο του «χαράγματος», υπό το φως της πατερικής εσχατολογικής παραδόσεως. Στόχος της εργασίας δεν είναι η αξιολόγηση σύγχρονων τεχνολογικών εξελίξεων με πολιτικά ή τεχνοκρατικά κριτήρια, αλλά η θεολογική αποτίμηση του πνευματικού νοήματος που αποδίδει ο Άγιος στο ζήτημα της ελευθερίας, της συνείδησης και της σταδιακής αλλοίωσης του ανθρώπου.

Η μελέτη αποδεικνύει ότι ο λόγος του Οσίου Παϊσίου δεν συνιστά ιδιωτική ή καινοφανή εσχατολογική προσέγγιση, αλλά κινείται σε σαφή συνέχεια με την πατερική ερμηνεία της Αποκαλύψεως, εκφρασθείσα από Πατέρες όπως ο Ιππόλυτος Ρώμης, ο Ανδρέας και ο Αρέθας Καισαρείας, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Κύριλλος Ιεροσολύμων και ο Θεοδώρητος Κύρου. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στην απουσία χρονολογικών προσδιορισμών, στοιχείο που χαρακτηρίζει τη γνήσια εκκλησιαστική προφητικότητα. Συμπεραίνεται ότι η διδασκαλία του Οσίου Παϊσίου αποτελεί σύγχρονη ποιμαντική έκφραση πατερικών αρχών και όχι τεχνοφοβική ή συνωμοσιολογική τοποθέτηση.

Εισαγωγή.

Στη σύγχρονη εποχή, πολλές τεχνολογικές αλλαγές προκαλούν στους πιστούς ερωτήματα σχετικά με την πνευματική τους ζωή, την ελευθερία τους και την σχέση τους με την πίστη του Χριστού. Ένα από αυτά τα ζητήματα είναι οι ηλεκτρονικές ταυτότητες και οι επιπτώσεις τους στη ζωή και την ελευθερία του ανθρώπου, συχνά συνδεόμενο με την έννοια του «σφραγίσματος» του Αντιχρίστου, όπως περιγράφεται στην Αποκάλυψη του Ευαγγελιστή Ιωάννη.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν προσεγγίζει την ιστορία ως ουδέτερο πεδίο εξελίξεων, αλλά ως χώρο φανέρωσης της Θείας Οικονομίας και ταυτόχρονα ως πεδίο πνευματικού αγώνα. Οι τεχνολογικές και κοινωνικές μεταβολές, ιδίως όταν αγγίζουν την ελευθερία του ανθρώπινου προσώπου και τη δυνατότητα συμμετοχής του στην κοινωνική και οικονομική ζωή, δεν μπορούν να αξιολογηθούν αποκλειστικά με λειτουργικά ή ωφελιμιστικά κριτήρια, αλλά απαιτούν θεολογική και πνευματική διάκριση.

Αἴτημα στὴν Ἱερὰ Σύνοδο Κρήτης Περὶ τῆς ἐπιστροφῆς Τοῦ Ἐσταυρωμένου.

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΡΗΤΗΣ

Θέμα: Αίτημα για την αποκατασταση της απομακρύνσεως Του Εσταυρωμένου από την περιοχή της κεντρικής Αγίας Τραπέζης του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Ιεράπετρας και λοιπών Ιερών Ναών-Ιερών Μονών της Εκκλησίας Κρήτης όπου έχει πραγματοποιηθεί αφαίρεση Του Εσταυρωμένου από την κεντρική Αγία Τράπεζα.

Σεβασμιώτατοι Άγιοι Αρχιερείς,

Με αίσθημα βαθύτατου σεβασμού προς την Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας Κρήτης, αλλά και με ειλικρινή αγωνία για τη διαφύλαξη της λειτουργικής παραδόσεως και της εκκλησιαστικής ειρήνης, καταθέτουμε την παρούσα αναφορά σχετικά με την απομάκρυνση Του Εσταυρωμένου από την περιοχή της κεντρικής Αγίας Τραπέζης του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Ιεράπετρας, καθώς και λοιπων Ιερών Ναών-Ιερών Μονών της Κρήτης.

Η Εκκλησία μας είναι η Εκκλησία Του Σταυρού και της Αναστάσεως.

Ο Απόστολος Παύλος ομολογεί: «Ἡμεῖς δὲ κηρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον» (Α΄ Κορ. 1,23), ενώ αλλού διακηρύσσει: «Ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ Σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Γαλ. 6,14).

Ο Σταυρός δεν αποτελεί απλώς ένα σύμβολο· αποτελεί την ίδια την έκφραση της λυτρωτικής θυσίας Του Κυρίου και βρίσκεται στο κέντρο της λατρευτικής και πνευματικής ζωής της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Οι Άγιοι Πατέρες διδάσκουν με μία φωνή ότι ο Τίμιος και Ζωοποιος Σταυρός είναι το τρόπαιο της νίκης Του Χριστού κατά του θανάτου.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος υμνεί Τον Σταυρό ως σημείο της νίκης και της δόξας του Κυρίου.

Ο Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων προτρέπει τους πιστούς να μη ντρέπονται ποτέ για Τον Σταυρό, αλλά να Τον ομολογούν ενώπιον όλων.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός διδάσκει ότι η τιμή προς Τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό αναφέρεται στον ίδιο Τον Εσταυρωμένο Χριστό.

Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ:Πρός Θαλάσσιον, περί διαφόρων ἀποριῶν τῆς Ἁγίας Γραφῆς

ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

ΠΡΟΣ ΘΑΛΑΣΣΙΟΝ, ΠΕΡΙ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΠΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ

ΕΡΩΤΗΣΗ Α΄: Περὶ λύπης καὶ ἡδονῆς καὶ ἐπιθυμίας τε καὶ φόβου

Είναι τα πάθη κακά από τη φύση τους ή γίνονται κακά εξαιτίας της χρήσης τους; Εννοώ δηλαδή την ηδονή και τη λύπη, την επιθυμία και τον φόβο, καθώς και όλα όσα ακολουθούν αυτά.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ:

Αυτά τα πάθη, όπως και τα υπόλοιπα, δεν δημιουργήθηκαν εξαρχής μαζί με την ανθρώπινη φύση· γιατί, αν είχαν δημιουργηθεί μαζί της, θα αποτελούσαν στοιχείο του ίδιου του ορισμού της φύσεως.

Λέω, λοιπόν, έχοντας διδαχθεί αυτό από τον μέγα Γρηγόριο Νύσσης, ότι τα πάθη εισήχθησαν εξαιτίας της πτώσεως από την τελειότητα [Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, Περί παρθενίας, κεφ. 12,2: «Ὁ ἄνθρωπος, οὐ κατὰ φύσιν οὐδὲ συνουσιωμένον ἔσχεν ἐν ἑαυτῷ παρὰ τὴν πρώτην γένεσιν τὸ παθητικόν τε καὶ ἐπίκηρον [...] ἀλλ' ὕστερον ἐπεισήχθη τὸ πάθος αὐτῷ μετὰ τὴν πρώτην κατασκευήν (:Ο άνθρωπος κατά την αρχική δημιουργία του δεν ήταν από τη φύση του υποκείμενος στα πάθη και στη φθορά, ούτε τα είχε ως αναπόσπαστο στοιχείο της ύπαρξής του· αυτή η κατάσταση εισήλθε σ’ αυτόν αργότερα, μετά την αρχική του δημιουργία)»], προσκολλήθηκαν δηλαδή στο πιο άλογο μέρος της ανθρώπινης φύσεως· μέσω αυτών, αντί της θείας και μακαρίας εικόνας, αμέσως μετά την παράβαση έγινε φανερή και ολοκάθαρη στον άνθρωπο η ομοίωσή του με τα άλογα ζώα.

Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων: Περίοδος νηστείας τοῦ Δεκαπενταυγούστου

Περίοδος νηστείας του Δεκαπενταυγούστου

Η νηστεία είναι μία άσκηση για την κατάκτηση περισσοτέρων αρετών.

Μερικοί συνάνθρωποι μας, που θέλουν να παρουσιάζονται ως «προοδευτικοί», ισχυρίζονται ότι η νηστεία είναι «επινόηση» των παπάδων. Φυσικά, αυτοί έχουν παντελή άγνοια της βιβλικής και θεολογικής βάσεως της νηστείας.

Η νηστεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας έχει την πρωταρχική βάση της σ’ αυτήν την Αγία Γραφή. Είναι η πρώτη εντολή του Αγίου Θεού που έδωσε στους Πρωτοπλάστους, Αδάμ και Εύα, από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας τους μέσα στον επίγειο Παράδεισο, τον κήπο της Εδέμ :

«Απ’ όλα τα δένδρα που βρίσκονται μέσα στον Παράδεισο να φάτε. Αλλά, από το δένδρο που βρίσκεται στο κέντρο του Παραδείσου, απ’ αυτού να μη φάτε.»

Με αυτά τα λόγια ο Δημιουργός Θεός έδωσε την εντολή της νηστείας.