Ὁ χριστιανός θά πρέπει νά εἶναι συνετός, νά ἔχει αὐτή τήν καλή πανουργία γιά τήν ὁποία μᾶς μίλησε ὁ Μέγας Βασίλειος

Θά πρέπει αὐτός πού θέλει νά κάνει σωστή ἐργασία στόν ἑαυτό του νά ἀναζητήσει σωστό πνευματικό ἄνθρωπο τοῦ Θεοῦ καί σωστή ἐνορία. Ὑπάρχουν ἐνορίες πού διαστρέφουν τούς ἐνορῖτες. Ὑπάρχουν ἐνορίες πού λένε ὅτι οἱ γυναῖκες δέν πρέπει νά φορᾶνε μαντήλι, ἄν ὑπάρξει κάποια πού κάνει αὐτό.

Τίς λένε ἐμεῖς δέν εἴμαστε Ρῶσοι καί δέν πρέπει νά φορᾶνε μαντήλι. Λές καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἦταν Ρῶσος, πού μᾶς λέει ὅτι πρέπει οἱ γυναῖκες νά φορᾶνε μαντήλι, μέσα στήν λατρεία, καταλάβατε. Καί τό λέει αὐτό κληρικός, ἔχω συγκεκριμένη καταγγελία ἀπό μία Μητρόπολη ἐδῶ τῆς Ἑλλάδας, πού εἶπε στή γυναῖκα ὅτι ἐσύ δέν θά ξαναφορέσεις ἐδῶ μαντήλι, γιατί ἐμεῖς δέν εἴμαστε Ρῶσοι.

Λές καί ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ δηλαδή εἶναι μόνο γιά τούς Ρώσους καί δέν εἶναι γιά τούς ὑπόλοιπους Ὀρθόδοξους. Καταλαβαίνετε δηλαδή πῶς ἡ διαστροφή γίνεται μέσα στίς ἐνορίες ἀπό διαστραμμένους κληρικούς. Ἀπό διαστραμμένους ἀνθρώπους πού φόρεσαν τό Ράσο καί οὐσιαστικά εἶναι πράκτορες.

Γιατί δέν μποροῦμε νά προσευχηθοῦμε;

❈ Γιατί δέν μποροῦμε νά προσευχηθοῦμε; Διότι ἀκριβῶς ὁ νοῦς μας εἶναι σκοτισμένος ἀπό λογισμούς καί ἄν προσπαθήσεις νά πᾶς τόν νοῦ σου στόν Θεό, δέν πηγαίνει. Ἐκτρέπεται, πάει ἀπό δῶ καί ἀπό ἐκεῖ. Αὐτός εἶναι σκοτισμένος νοῦς καί σημαίνει ὅτι χρειάζεται θεραπεία. Μετά τήν πτώση, ὁ νοῦς εἶναι σκοτισμένος. Γιατί; Διότι εἶναι γεμάτος ἀπό λογισμούς καί ἔχει σκοτισθεῖ ἀπό αὐτούς τούς λογισμούς.

Πότε συμβαίνει αὐτό, τό νά σκοτισθεῖ ὁ νοῦς ἀπό τούς λογισμούς; Συμβαίνει - αὐτό εἶναι πολύ σημαντικό - ὅταν οἱ λογισμοί τῆς διανοίας κατεβοῦν στήν καρδιά καί γίνουν λογισμοί τοῦ νοός. Οἱ λογισμοί τῆς διανοίας πού ὑπάρχουν στόν ἐγκέφαλο, οἱ ὁποῖοι δημιουργοῦνται ἀπό τόν ἐγκέφαλο, εἶναι ἡ σκέψη. Ὁ ἐγκέφαλος παίρνει ἐρεθίσματα ἀπό τό περιβάλλον, τά μάτια, τά αὐτιά, τίς αἰσθήσεις καί ἀπό μέσα, τίς ἐσωτερικές αἰσθήσεις πού ἔχουμε, τοῦ σώματος.

Ὅλα αὐτά τά μηνύματα ὁλοκληρώνονται μέσα στόν ἐγκέφαλο καί ἔτσι ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἀντίληψη τοῦ ποιός εἶναι, ἄν ἔχει ὑγεία ἤ ἄν πονᾶ κάπου.

Περί δειλίας

Ἡ δειλία, ἤ ἀλλιῶς ὀλιγοψυχία, φανερώνεται ὡς ἔλλειψη γενναιότητας, θάρρους καί ἀνδρείας. Μᾶλλον ἐκκλίνει πρός τήν ἀτολμία, τήν συστολή.

Μᾶς λέει ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Παῦλος στήν Β΄ πρός Τιμόθεον ἐπιστολή του; "Οὐ γάρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεός πνεῦμα δειλίας, ἀλλά δυνάμεως καί ἀγάπης καί σωφρονισμοῦ" (Β΄ Τιμ. 1,7). Δέν εἶναι δηλαδή φυσική κατάσταση, φυσιολογική κατάσταση γιά τόν ἄνθρωπο νά δειλιάζει. Ὁ Θεός δέν μᾶς ἔδωσε πνεῦμα δειλίας, ἀλλά πνεῦμα δυνάμεως καί ἀγάπης καί σωφρονισμοῦ.

Ἡ δειλία - ὀλιγοψυχία ἐμφανίζεται στόν ἄνθρωπο ὡς συνέπεια τῆς ἁμαρτίας καί εἶναι ξένη πρός τήν ἀληθινή φύση του. Ὁ Θεός μᾶς ἔδωσε πνεῦμα δυνάμεως καί ὄχι πνεῦμα ἀδυναμίας καί ὀλιγοψυχίας καί δειλίας.

Ἑπομένως, ἡ δύναμις εἶναι μία ἀπό τίς κύριες δωρεές τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καί ὅταν ὁ ἄνθρωπος χάνει τήν δύναμη, αὐτή τήν κύρια δωρεά, αὐτός εἶναι σέ κατάσταση μή φυσιολογική. Ἡ δειλία ὀφείλεται στήν ἁμαρτία καί εἶναι ξένη πρός τήν ἀληθινή μας φύση.

Τότε μόνο μπορεῖ κανείς νά προσεγγίσει τόν Θεό, ὅταν ἀρνηθεῖ τελείως τόν ἑαυτόν του

❈ Ὅταν ὑπάρχει αὐταπάρνηση, τότε δίνει ὁ Θεός τή Χάρη του. Ἄν ὁ ἄνθρωπος ἔχει μέσα του τό πνεῦμα τῆς θυσίας, τότε δέχεται τή Θεία βοήθεια, τόν οἰκονομάει ὁ Θεός. Ἀνάλογη μέ τή θυσία καί τήν προσευχή, πού κάνει κανείς γιά τόν συνάνθρωπό του, εἶναι καί ἡ βοήθεια πού λαμβάνει ἀπό τόν Θεό.

Διηγεῖται ὁ Ἅγιος Παΐσιος: "Μιά φορά πού πήγαινα ἀργά τό ἀπόγευμα ἀπό τή μονή Σταυρονικήτα στό καλύβι τοῦ παπα - Τύχωνα (τό ἐτοίμαζα τότε, τό 1968, γιά νά μείνω ἐκεῖ), μέ σταμάτησε κάποιος πού εἶχε πολλά προβλήματα. Στάθηκα ὄρθιος φορτωμένος μέ τόν ντορβά γεμάτο πράγματα καί τόν ἄκουγα. Ψιχάλιζε κιόλας. Νύχτωσε καί ἐκεῖνος ἔλεγε καί ἔλεγε συνέχεια. Ψιχάλα - ψιχάλα εἴχαμε γίνει μούσκεμα.

Κάποια στιγμή μοῦ ἦρθε ὁ λογισμός:

- Πῶς θά βρῶ τό καλύβι; Νύχτα, λάσπη, τό μονοπάτι δύσκολο, δέν ἔχω καί φακό". Ἀλλά πῶς νά τόν διακόψω;"

Βλέπετε; Τόν άφηνε νά μιλάει καί εἶχε ξεχάσει τόν ἑαυτόν του ὁ Ἅγιος Παΐσιος.

"Τόν ρώτησα ποῦ θά μείνει, μοῦ εἶπε σέ ἕνα κοντινό Κελλί. Σταθήκαμε λοιπόν ἐκεῖ μέχρι τά μεσάνυχτα. Μόλις χωρίσαμε καί πῆρα τό μονοπάτι, γλίστρησα καί ἔπεσα μέσα στά βάτα. Τά παπούτσια ἔφυγαν κάτω, ὁ τουρβᾶς πιάστηκε στά κλαδιά, τό ζωστικό μαζεύτηκε στό λαιμό. Δέν ἔβλεπα τίποτε. Ὁπότε εἶπα:

Τί σημαίνει «κόσμος» γιά τήν Ἁγία Γραφή

❈ Γιά τήν Ἁγία Γραφή "κόσμος" σημαίνει ἡ δουλεία στά τρία πάθη, στά τρία "Φ": στήν φιλαργυρία, στήν φιλοδοξία, στήν φιληδονία.

Αὐτά εἶναι τά τρία κυρίαρχα χαρακτηριστικά τοῦ κόσμου. Ὁ κοσμικός ἄνθρωπος εἶναι αὐτός πού εἶναι ὑποταγμένος στά τρία αὐτά "Φ", ὅπως λένε οἱ Πατέρες. Ἀγαπάει τά χρήματα, γενικά τά ὑλικά πράγματα, ἀγαπάει τή μάταιη δόξα, τό τί θά πεῖ ὁ κόσμος, εἶναι δέσμιος σ' αὐτό καί ἀγαπάει καί τίς ἡδονές τῆς σάρκας, τήν ἀνάπαυση.

Ἕνας ἄνθρωπος πού εἶναι δοῦλος σ' αὐτά, εἶναι ἐλεύθερος; Κάθε ἄλλο. Καθόλου ἐλεύθερος. Ἕνας ἄνθρωπος γιά παράδειγμα πού ἔχει ἀναιμική πίστη, περνάει ἀπό μιά Ἐκκλησία καί ντρέπεται νά κάνει τόν Σταυρό του, ἐνῶ ξέρει ὅτι πρέπει νά τόν κάνει

5 Ἰουνίου. Δωροθέου ἐπισκόπου Τύρου ἱερομάρτυρος (†362). Νικάνδρου, Γοργίου καὶ Ἀπόλλωνος μαρτύρων (δ΄ αἰ.)· Μάρκου νεομάρτυρος ἐν Χίῳ. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρασκευῆς α΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ῥωμ. β΄ 14-28).

Ρωμ. 2,14          ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῇ, οὗτοι νόμον μὴ ἔχοντες ἑαυτοῖς εἰσι νόμος,

Ρωμ. 2,14                  Οταν λοιπόν εθνικοί και ειδωλολάτραι, που δεν έχουν λάβει τον γραπτόν Νομον του Θεού, πράττουν δε από έμφυτον ηθικήν παρόρμησιν όσα λέγει ο Νομος, αυτοί καίτοι δεν έχουν νόμον είναι οι ίδιοι δια τον ευατόν των νόμος (επειδή έχουν οδηγόν την συνείδησίν των).

«Πάτερ Γαβριήλ, ἕνας γέρος μὲ λευκὴ γενειάδα ἐμφανίζεται σὲ ἕνα ὄνειρο καὶ προβλέπει τὸ μέλλον τῆς Γεωργίας. Νὰ τὸν πιστέψω; Εἶναι ἀπὸ τὸν Θεό;»

«Πάτερ Γαβριήλ, ένας γέρος με λευκή γενειάδα εμφανίζεται σε ένα όνειρο και προβλέπει το μέλλον της Γεωργίας. Να τον πιστέψω; Είναι από τον Θεό;»

«Όταν βλέπεις τον εαυτό σου ανάμεσα στους αγίους αγγέλους, μην το πιστεύεις·

Ἀλλοίμονο στόν ἄνθρωπο πού δέν ἔχει πρόγευση τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ ἀπό αὐτή τήν ζωή

❈ Κάποιοι νομίζουν, ὅτι ἡ Ἐκκλησία μᾶς ἑτοιμάζει γιά τήν ἄλλη ζωή, γιά νά περάσουμε καλά στήν ἄλλη ζωή.

Ὄχι! Μᾶς δίνει τήν Ζωή ἀπό αὐτή τήν ζωή. Ὄχι βέβαια στήν πλήρη μετοχή της καί στήν πλήρη φανέρωσή της, ἀλλά ὁπωσδήποτε ἔχουμε μιά πρόγευση.

Νά ἐντοπίζουμε τούς λυκοποιμένες καί νά φεύγουμε μακριά τους, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἀνάγκη γιά ἀποβολή τοῦ δυτικοῦ τρόπου ζωῆς στούς ἐνηλίκους καί τά παιδιά, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου 6, 12-16. Ανοιγμα 6ης σφραγίδος, π. Ἀθ. Μυτιληναίου/Ν. Βασιλειάδη, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου 6, 12-16. Ανοιγμα 6ης σφραγίδος, π. Ἀθ. Μυτιληναίου/Ν. Βασιλειάδη, 2/6/2026, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Ι Μ ΑΓ ΠΑΥΛΟΥ ΑΓ ΟΡΟΣ. ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ.

 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_506.html

ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Ι Μ ΑΓ ΠΑΥΛΟΥ ΑΓ ΟΡΟΣ. ΓΙΑ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΜΟΥ ΤΕΚΝΑ.

 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_501.html

Ἱερομόναχος Πανάρετος Φιλοθειτης (Μακρυγιάννης; 1923-1993), πρωτοψάλτης.

Ο Ιερομόναχος Πανάρετος Φιλοθειτης (Μακρυγιάννης; 1923-1993), πρωτοψάλτης.

"Ένας ιερέας ήρθε μέσα από την πόλη μας... »

Μερικές φορές, μέσα από διαφορετικές συνθήκες, ο καλός Θεός βάζει μερικούς πολύ ξεχωριστούς ανθρώπους στην κοινωνία μας και στη ζωή μας. Αλλά τις περισσότερες φορές περνούν απαρατήρητοι, αν και σίγουρα αφήνουν ένα συγκεκριμένο σημάδι βοήθειας σε εμάς – είτε μέσω των λέξεων τους είτε μέσω των πράξεων τους. Σπόροι που ξεφυτρώνουν χρόνια μετά, και μετά τα καταλαβαίνουμε και ανάλογα με τις δυσκολίες της ζωής μας, ή τα δεχόμαστε ή τα απορρίπτουμε.

Ένας από αυτούς τους ξεχωριστούς ανθρώπους εδώ στην πόλη μας την Πάτρα ήταν και δάσκαλος μουσικής και βυζαντινής τέχνης, ενώ ακολούθησε το μοναστήρι Φιλοθέου του Αγίου Όρους - Πανάρετος Μακρυγιάννης.

Γι' αυτό, προς τιμήν και αναγνώριση της προσφοράς του ταπεινού αυτού δούλου του Ευαγγελίου, η Ιερά Μητρόπολη Πατρών και η τοπική Ένωση Ιεροψαλτών, με την ευκαιρία περίπου 20 ετών από την κοίμησή του, διοργάνωσαν εκδήλωση μνήμης για τον Ιερομόναχο Πανάρετο το βράδυ του Νοεμβρίου 17 στην Εθνική Σχολή Διακιδέων, παρουσία του Μητροπολίτη κ. Χρυσοστόμου και με κύριο ομιλητή τον Πατέρα. Εφραίμ, από την  σκήτη του Αγίου Ανδρέα στο Άγιο Όρος.

Η παρουσία εκατοντάδων συμπολιτών, που δεν μπόρεσαν να χωρέσουν στην αίθουσα Διακιδέων και έφτασαν μέχρι τις πόρτες και τα εξωτερικά πεζοδρόμια, ήταν άκρως συγκινητική.

Αλλά ποιος ήταν αυτός ο αξιοσέβαστος;