«Ἄν ὑπάρχουμε σήμερα σάν ἑλληνική φυλή, εἶναι γιατί κρατηθήκαμε ἀπό τό ἄμφιο τῆς θρησκείας μας ὅλα αὐτά τά χρόνια…»

«Ἄν ὑπάρχουμε σήμερα σάν ἑλληνική φυλή, εἶναι γιατί κρατηθήκαμε ἀπό τό ἄμφιο τῆς θρησκείας μας ὅλα αὐτά τά χρόνια… Ἡ Ἐθνική μας ὑπόσταση εἶναι ζυμωμένη μέ τήν Ὀρθοδοξία. Σάν ἔπεσε τό Βυζάντιο, ἡ Ἐκκλησία ἀντικατέστησε τόν τσακισμένο κρατικό μηχανισμό σάν ὑποκατάστατος μηχανισμός τῆς ἐθνικῆς ἑνότητας. Τά σύμβολα τῆς αὐτοκρατορίας τά κράτησε ἡ Ἐκκλησία καί τά διατήρησε μέσα στούς μαύρους αἰῶνες τῆς σκλαβιᾶς. Καί μέσα σ’ αὐτούς τούς φοβερούς αἰῶνες αὐτή στάθηκε τό πνευματικό καί ἐθνικό κέντρο τῆς μαρτυρικῆς φυλῆς… Καί σωστά τὄκανε, πώς σέ κρίσιμες ὧρες τό ράσο στάθηκε ἡ ἐθνική σημαία τῆς Ἑλλάδας στά χρόνια τῆς σκλαβιᾶς».

~Στρατής Μυριβήλης~

Στις 30 Ιουνίου του 1890, γεννήθηκε στη Σκαμνιά της Λέσβου ο Στρατής Μυριβήλης, φιλολογικό ψευδώνυμο του Ευστράτιου Σταματόπουλου, μια από τις πιο ισχυρές και χαρακτηριστικές φωνές της νεοελληνικής πεζογραφίας. Μια μορφή που δεν έγραψε από απόσταση, αλλά μέσα από τη φωτιά της ιστορίας.

Ο Στρατής Μυριβήλης έζησε τον ελληνικό 20ο αιώνα περνώντας κυριολεκτικά δια πυρός και σιδήρου. Στα χαρακώματα των Βαλκανικών Πολέμων, στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη Μικρασιατική Εκστρατεία, δεν στάθηκε απλός παρατηρητής. Στάθηκε παρών και από αυτή την παρουσία γεννήθηκε η γραφή του σκληρή, καθαρή, ανελέητη απέναντι στην ψευδαίσθηση της δόξας.

Πρὸς Ἀῶον ποταμόν

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

«Πρὸς Ἀῶον ποταμόν»

«Ὡσαύτως καὶ τὰς γυναῖκας ἐν καταστολῇ κοσμίῳ, μετὰ αἰδοῦς καὶ σωφροσύνης κοσμεῖν ἑαυτάς, μὴ ἐν πλέγμασιν ἢ χρυσῷ ἢ μαργαρίταις ἢ ἱματισμῷ πολυτελεῖ,» (Α΄ Τιμ. β΄, 9). (: Τὸ ἴδιο θέλω καὶ αἱ γυναῖκες νὰ προσεύχωνται μὲ ἐνδυμασίαν σεμνήν, νὰ στο­λί­ζουν τὸν ἑαυτόν τους μὲ συστολὴν καὶ σωφροσύνην, ὄχι μὲ φιλά­ρεσκα πλεξίματα τῶν μαλλιῶν τους ἢ μὲ χρυσᾶ ἢ μαργαριταρένια κοσμήματα ἢ μὲ ροῦχα πολυτελῆ,).

Πόσο σπουδαῖο ρόλο παίζει ἡ ἐνδυμασία τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῆς γυναικός. Ἀπαιτεῖται σεβασμὸς καὶ φόβος Θεοῦ.Ὁ Ἅγιος Παΐσιος (Λόγοι Α΄) γιὰ τὴν ἀνδρικὴ ἐνδυμασία στὶς γυναῖκες ποὺ ἰσχυρίζονται ὅτι εἶναι πιὸ σεμνὰ ἔλεγε: «Σήμερα θὰ φοροῦν ἢ κοντὰ ἢ παντελόνια! Ἄντε τώρα! Ἀφοῦ ξεκάθαρα τὸ λέει ἡ Παλαιά Διαθήκη, καὶ βλέπεις καὶ μὲ τί λεπτομέρειες! «Δὲν ἐπιτρέπεται ὁ ἄνδρας νὰ φοράη γυναικεία στολὴ καὶ ἡ γυναίκα ἀνδρική» (Δευτ. 22, 5). Εἶναι νόμος καὶ εἶναι καὶ ἄπρεπο. Ἄνδρες ποὺ φοροῦν φουστάνια εἶναι ἐλάχιστοι, πολὺ ἐλάχιστοι.

– Αὐτὲς ὅμως ποὺ δουλεύουν στὰ χωράφια, λένε ὅτι δὲν μποροῦν νὰ κινηθοῦν ἄνετα στὴν δουλειά, ἂν δὲν φοροῦν παντελόνι.

– Αὐτὰ εἶναι δικαιολογίες.

– Γέροντα, καὶ γιὰ τὰ κοριτσάκια λένε οἱ μητέρες ὅτι τὰ φοροῦν παντελόνι, γιὰ νὰ μὴ κρυώνουν.

– Ἄλλη λύση δὲν ὑπάρχει; Δὲν ὑπάρχουν κάλτσες μέχρι πάνω; Ἔ, ἂς φορέσουν κάλτσες μέχρι πάνω, γιὰ νὰ μὴ κρυώνουν. Ἅμα θέλει κανείς, γιὰ ὅλα βρίσκει λύσεις.

Κυριακή ΣΤ Ματθαίου:«Τά ἀνυποψίαστα χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» π. ἈΘανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ρωμ.12,6-14]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΑ ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 3-8-1986]

(Β161)

Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Τόσο γιατί είναι το σώμα του Χριστού, όσο και γιατί τα μέλη Του είμαστε εμείς, εμείς που πιστεύομε στον Χριστό. Και ενωθήκαμε μαζί Του στο Βάπτισμα και εις το μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας. Και όπως η ζωή του σώματος ανήκει στον Θεό, έτσι και η οργάνωσις του σώματος ανήκει πάλι εις τον Θεό. Και η οργάνωσις του σώματος αποβλέπει στην καλή και σωστή λειτουργικότητά του. Έτσι, το κάθε μέλος του σώματος, δηλαδή ο κάθε πιστός, έχει και ένα έργο, έχει μια διακονία. Έτσι, σημειώνει ο Απόστολος Παύλος στην σημερινή αποστολική του περικοπή: «Καθάπερ ἐν ἑνὶ σώματι μέλη πολλὰ ἔχομεν, τὰ δὲ μέλη πάντα οὐ τὴν αὐτὴν ἔχει πρᾶξιν, ἀλλ’ ἑκάστῳ ὡς ὁ Θεὸς ἐμέρισε μέτρον πίστεως». Δηλαδή «όπως ένα σώμα έχει μέλη πολλά, τα δε μέλη του σώματος δεν ενεργούν, παρά διαφοροτρόπως, το καθένα έχει το καθήκον του, έχει την πράξη την δική του, έχει την διακονία την δική του, άλλη η διακονία των ματιών μου, άλλη του στόματός μου, άλλη των χεριών μου, άλλη των ποδιών μου. Και στον καθέναν ο Θεός μοίρασε κατά το μέτρον της πίστεως του καθενός». Για να μπορέσει, λοιπόν, ο πιστός να ανταποκριθεί στο έργο του αυτό μέσα στην Εκκλησία, πρέπει να του δοθεί μια ικανότης. Και αυτή είναι ένα χάρισμα. Είναι ένα δώρον του Αγίου Πνεύματος.

Ἡ εὐαγγελική περικοπή τῆς Κυριακῆς ΣΤ Ματθαίου. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΣΤ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Κατά Ματθαίον, κεφ. Θ΄, εδάφια 1-8

1 Καί ἐμβὰς εἰς πλοῖον διεπέρασε καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν. 2 Καὶ ἰδοὺ προσέφερον αὐτῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης βεβλημένον· καὶ ἰδὼν ὁ ᾿Ιησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπε τῷ παραλυτικῷ· θάρσει, τέκνον· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου. 3 καὶ ἰδού τινες τῶν γραμματέων εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτος βλασφημεῖ. 4 καὶ ἰδὼν ὁ ᾿Ιησοῦς τὰς ἐνθυμήσεις αὐτῶν εἶπεν· ἵνα τί ὑμεῖς ἐνθυμεῖσθε πονηρὰ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν; 5 τί γάρ ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν, ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ περιπάτει; 6 ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας – τότε λέγει τῷ παραλυτικῷ· ἐγερθεὶς ἆρόν σου τὴν κλίνην καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου. 7 καὶ ἐγερθεὶς ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. 8 ἰδόντες δὲ οἱ ὄχλοι ἐθαύμασαν καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεὸν τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν.Τρεμπέλα

1 Και αφού μπήκε σε ένα πλοίο, πέρασε στην απέναντι όχθη της λίμνης, και ήλθε στη δική του πόλη, την Καπερναούμ. 2 Τότε Του έφεραν έναν παράλυτο, που τον είχαν βάλει πάνω σε ένα κρεβάτι.

Ἡ ἀποστολική περικοπή τῆς Κυριακῆς ΣΤ Ματθαίου. Παναγιώτης Τρεμπέλας

Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΣΤ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Προς Ρωμαίους, κεφ. ΙΒ΄, εδάφια 6-14

6 Ἒχοντες δὲ χαρίσματα κατὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν διάφορα, εἴτε προφητείαν, κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως, 7 εἴτε διακονίαν, ἐν τῇ διακονίᾳ, εἴτε ὁ διδάσκων, ἐν τῇ διδασκαλίᾳ, 8 εἴτε ὁ παρακαλῶν, ἐν τῇ παρακλήσει, ὁ μεταδιδούς, ἐν ἁπλότητι, ὁ προϊστάμενος, ἐν σπουδῇ, ὁ ἐλεῶν, ἐν ἱλαρότητι.

9 ῾Η ἀγάπη ἀνυπόκριτος. ἀποστυγοῦντες τὸ πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ, 10 τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι, τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι, 11 τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί, τῷ πνεύματι ζέοντες, τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες, 12 τῇ ἐλπίδι χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες, 13 ταῖς χρείαις τῶν ἁγίων κοινωνοῦντες, τὴν φιλοξενίαν διώκοντες. 14 Εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας ὑμᾶς, εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε.

Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν.Τρεμπέλα

6 Και έχοντας διάφορα χαρίσματα και ικανότητες, ανάλογα με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος που μας δόθηκε, ας αρκούμαστε σε αυτές κι ας μη ζητούμε εγωιστικά εκείνα που δεν μας έδωσε το Άγιο Πνεύμα.

Εὐχὴ (3η) κατανυκτικὴ εἰς τὴν παναγίαν ΤΡΙΑΔΑ.

τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου.

Παναγία Τριάδα,

Διακόσμησέ μας μὲ ἀρετές, σύμφωνα μὲ τὸ μέτρο ποὺ Ἐσὺ γνωρίζεις. Ἐνδυνάμωσε τὴν ἀσθενὴ φύση μας μὲ ἀνδρεία καὶ ρώμη. Σβῆσε τὶς ὀρέξεις τῆς σαρκός καὶ ἀπάλλαξέ μας ἀπὸ κάθε ἀσωτία καὶ ἀκράτεια, δωρίζοντάς μας σωφροσύνη καὶ σεμνότητα.

Χάρισέ μας τὴ φώτιση, ὥστε νὰ γνωρίζουμε ποιὰ εἶναι ἡ στάθμη τῆς δικαιοσύνης, ὥστε στὸν καθένα, μὲ γνώμονα αὐτήν, ν’ ἀπονέμουμε τὸ δίκαιο. Στήριξε τὴν φρόνησή μας ὥστε μόνιμα νὰ κρίνουμε ὀρθά.

12 Ἰουλίου. † ΚΥΡΙΑΚΗ Ϛ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Πρόκλου καὶ Ἱλαρίου τῶν μαρτύρων (β΄ αἰ.). Παϊσίου ὁσίου τοῦ διορατικοῦ (†1994). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Κυριακῆς ς´ ἐπιστολῶν ("Ρωμ. ιβ΄ 6-14).

Ρωμ. 12,6          ἔχοντες δὲ χαρίσματα κατὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν διάφορα, εἴτε προφητείαν, κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως,

Ρωμ. 12,6                  Εφ' όσον δε έχομεν διάφορα χαρίσματα σύμφωνα με την χάριν, που μας έχει δοθή από το Αγιον Πνεύμα, ας επαναπαυώμεθα εις αυτά και ας εργαζώμεθα πνευματικώς δι' αυτών. Είτε δηλαδή έχομεν προφητικόν χάρισμα, ας διδάσκωμεν την αλήθειαν ανάλογα με το χάρισμα αυτό.

Οἱ ἐμοὶ λόγοι εἴρηνται ὑπὸ Θεοῦ..., Παροιμίες Σολομῶντος, Κεφ. 31, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Οἱ ἐμοὶ λόγοι εἴρηνται ὑπὸ Θεοῦ...,  Παροιμίες Σολομῶντος, Κεφ. 31, 10-7-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

From the early Christian Parish to the Turkish rule/ The Ascetics of the Parish, F. Savvas Agioreitis,

From the early Christian Parish to the Turkish rule/ The Ascetics of the Parish, F. Savvas Agioreitis, 9-7-2026 Chapter 3.THE TURKISH OCCUPATION AND THE FREE GREEK STATE 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Κυριακή ΣΤ Ματθαίου. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τή θεραπεία τοῦ παραλυτικοῦ τῆς Καπερναούμ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ [:Ματθ.9,1-8]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ

«Καὶ ἐμβὰς εἰς πλοῖον διεπέρασε καὶ ἦλθεν εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν. Καὶ ἰδοὺ προσέφερον αὐτῷ παραλυτικὸν ἐπὶ κλίνης βεβλημένον· καὶ ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν εἶπε τῷ παραλυτικῷ· θάρσει, τέκνον· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου(:και αφού μπήκε σε ένα πλοίο, πέρασε στην απέναντι όχθη της λίμνης, και ήλθε στη δική Του πόλη, την Καπερναούμ. Τότε Του έφεραν έναν παράλυτο, που τον είχαν βάλει πάνω σε ένα κρεβάτι. Και καθώς ο Ιησούς είδε την πίστη που είχε και ο παράλυτος κι εκείνοι που τον μετέφεραν, είπε στον παράλυτο, ο οποίος ανησυχούσε και φοβόταν μήπως οι αμαρτίες του γίνουν εμπόδιο στη θεραπεία του: “Έχε θάρρος, παιδί μου˙ έχουν συγχωρηθεί οι αμαρτίες σου”)» [Ματθ. 9,1-2].

«Δική Του πόλη» ονομάζει εδώ την Καπερναούμ· διότι άλλη μεν Τον έφερε στον κόσμο, η Βηθλεέμ, άλλη Τον ανέθρεψε, η Ναζαρέτ και άλλη Τον είχε διαρκώς κάτοικό της, η Καπερναούμ [πρβλ. Ματθ. 4,12-16: «Ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν. καὶ καταλιπὼν τὴν Ναζαρὲτ ἐλθὼν κατῴκησεν εἰς Καπερναοὺμ τὴν παραθαλασσίαν ἐν ὁρίοις Ζαβουλὼν καὶ Νεφθαλείμ, ἵνα πληρωθῇ τὸ ῥηθὲν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος· γῆ Ζαβουλὼν καὶ γῆ Νεφθαλείμ, ὁδὸν θαλάσσης, πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς (:όταν άκουσε ο Ιησούς ότι ο Ιωάννης παραδόθηκε στη φυλακή απ’ τον βασιλιά Αντίπα, αναχώρησε και πήγε στη Γαλιλαία. Κaι αφού άφησε τη Ναζαρέτ, πήγε και κατοίκησε στην Καπερναούμ, η οποία ήταν κτισμένη κοντά στη λίμνη της Γαλιλαίας, στα σύνορα των φυλών Ζαβουλών και Νεφθαλείμ. Έτσι επαληθεύθηκε και πραγματοποιήθηκε εκείνο που είπε ο Θεός μέσω του προφήτου Ησαΐα: “Η χώρα της φυλής Ζαβουλών και η χώρα της φυλής Νεφθαλείμ, που εκτείνονται κοντά στη θάλασσα και πέρα από τον Ιορδάνη ποταμό, στα ανατολικά του, η Γαλιλαία, στην οποία κατοικούν πολλοί εθνικοί. Ο λαός που κάθεται καθηλωμένος κι ακίνητος στο πνευματικό σκοτάδι της ειδωλολατρικής πλάνης και της ασεβείας είδε μεγάλο πνευματικό φως, τον Χριστό˙ κι έλαμψε φως από τον ουρανό σε εκείνους που κάθονται στη χώρα που σκιάζεται από το πυκνότατο σκοτάδι της αμαρτίας και του θανάτου”)».

Ο παραλυτικός της παρούσης διηγήσεως είναι διαφορετικός από εκείνον που αναφέρει ο ευαγγελιστής Ιωάννης[Ιω.5,1-18]· διότι εκείνος ήταν κατάκοιτος κοντά στην κολυμβήθρα της Βηθεσδά, ενώ αυτός εδώ βρισκόταν στην Καπερναούμ. Και ο ένας είχε τριάντα οκτώ χρόνια παράλυτος, ενώ γι’ αυτόν που αναφέρει ο ευαγγελιστής Ματθαίος δεν ειπώθηκε τίποτε παρόμοιο. Ακόμη, ο παραλυτικός της Βηθεσδά δεν είχε δικούς του ανθρώπους που να τον βοηθούσαν, ενώ ο παραλυτικός της Καπερναούμ είχε ανθρώπους που τον φρόντιζαν, οι οποίοι και τον μετέφεραν επάνω στο κρεβάτι του ενώπιον του Ιησού. Επίσης σε αυτόν ο Κύριος λέγει: «θάρσει, τέκνον· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου (:έχε θάρρος, παιδί μου, σου έχουν συγχωρηθεί οι αμαρτίες σου)», ενώ εκείνον τον ρωτά: «Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;(:Θέλεις να γίνεις υγιής;)»[Ιω. 5,6]. Και τον παράλυτο της Βηθεσδά τον θεράπευσε ημέρα Σάββατο, ενώ αυτόν εδώ της Καπερναούμ, όχι Σάββατο· διότι, διαφορετικά, θα Τον κατηγορούσαν και γι' αυτό οι Ιουδαίοι. Αλλά όσον αφορά τη θεραπεία του παραλυτικού της Καπερναούμ σιώπησαν για το θέμα αυτό, ενώ στον άλλο που θεραπεύτηκε στη Βηθεσδά από τον Κύριο έκαναν επίθεση και τον κατεδίωκαν.

Κυριακή ΣΤ Ματθαίου:«Τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ[:Ρωμ.12,6-14]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 23-7-1995]

(Β320)

Ο Απόστολος Παύλος, αγαπητοί μου, στη σημερινή αποστολική του περικοπή προς τους Ρωμαίους, κάνει αναφορά των ποικίλων χαρισμάτων, με τα οποία πρέπει να κοσμούνται οι βαπτισμένοι Χριστιανοί.

Το Πνεύμα το Άγιον, ευθύς μετά την βάπτισή μας, έρχεται, υπό το μυστήριον του Χρίσματος, να μας μοιράσει χαρίσματα. Είναι η προίκα που παίρνομε μετά την υιοθεσία μας στο βάπτισμα. Αν κάποιος ισχυριστεί ότι δεν έχει κανένα χάρισμα, θα του εδίδετο η απάντησις ότι ή δεν το ανεγνώρισε ή δεν το ενεργοποίησε. Διότι στα χαρίσματα, πρέπει να λάβει μέρος και ο άνθρωπος, στην αποδοχή. Όταν απλώνει κάποιος το χέρι του να δώσει κάτι, πρέπει και ο άλλος να απλώσει το χέρι του να το πάρει. Δεν είναι αρκετό να δώσεις το χέρι σου να προσφέρεις. Γιατί αλλιώτικα, πώς θα το πάρει ο άλλος, εάν δεν απλώσει το χέρι του να το πάρει; Θέλω να πω ότι στα θεία χαρίσματα, πρέπει να υπάρχει και η αποδοχή του ανθρώπου. Και η ενεργοποίησις, ακόμη, αυτών των διδομένων χαρισμάτων.

Και με την ευκαιρία αναφοράς των χαρισμάτων αυτών, επιλέγει ο Απόστολος Παύλος, όπως ακούσαμε στη σημερινήν αποστολική του περικοπή, κάποιες θαυμάσιες προτροπές. Σημειώνει: «Ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος, ἀποστυγοῦντες -δηλαδή αποστρεφόμενοι- τὸ πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ -δηλαδή προσκολλώμενοι στο αγαθόν- τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους φιλόστοργοι, τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι, τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί - δηλαδή στην προθυμία και στον ζήλο να μην τεμπελιάζουμε-, τῷ πνεύματι ζέοντες, τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες, τῇ ἐλπίδι χαίροντες, τῇ θλίψει ὑπομένοντες, τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες, ταῖς χρείαις (:στις ανάγκες) τῶν ἁγίων κοινωνοῦντες, τὴν φιλοξενίαν διώκοντες».

Αγαπητοί μου, ένα ωραίο μπουκέτο από λουλούδια αρετών, προτροπών. Υπέροχα πράγματα, υπέροχα. Προϊόντα του Αγίου Πνεύματος, πάντοτε.

Ανάμεσα, όμως, απ’ αυτές τις προτροπές, μία απ’ αυτές θα σταθεί και ένα σημείο που θα προσπαθούσαμε, με τη βοήθεια του Θεού, στην αγάπη σας να αναλύσομε. Είναι το: «Τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι». Είναι μία προτροπή που είναι ένα γέννημα της αγάπης και της ευγενείας. Δηλαδή «να προηγείσθε στην απόδοση της τιμής, χωρίς να περιμένετε να ξεκινήσει ο άλλος». Αυτή είναι η προτροπή.

Τι σημαίνει απόδοση της τιμής; Απόδοση σεβασμού και τιμής στο πρόσωπο του άλλου ανθρώπου. Οποιουδήποτε ανθρώπου. Αλλά γιατί; Διότι ο άλλος άνθρωπος, είτε είναι πλούσιος, είτε είναι πτωχός, είτε είναι μορφωμένος ή απαίδευτος, ή πολιτισμένος ή απολίτιστος, είτε είναι μικρός στην ηλικία, είτε είναι πρεσβύτης εις την ηλικίαν, κάθε άνθρωπος είναι ζώσα εικόνα του Θεού. Κάθε άνθρωπος, λοιπόν, σαν εικόνα του Θεού, χρήζει τιμής. Έστω και αν αυτός ο άνθρωπος, σαν εικόνα του Θεού, βρίσκεται, τολμηρόν ειπείν, και εις την κόλασιν. Διότι άνθρωποι δεν θα πάνε στην κόλαση; Ως εικόνες Θεού δεν θα πάνε στην κόλαση; Και αφού είναι εικόνα του Θεού ο κάθε άνθρωπος, η εικόνα του Θεού είναι σεβαστή και συνεπώς ο κάθε άνθρωπος είναι σεβαστός, προς τον οποίον οφείλομε να αποδώσομε τιμή.

Ἀπὸ τὸ Ἑνωτικὸ τοῦ Ζήνωνος στὴ σύγχρονη ἐκκλησιαστικὴ κρίση: Ὁ Ἅγιος Καλανδίων καὶ ἡ περίπτωση τοῦ Μητροπολίτου Πάφου Τυχικοῦ.

Η ιστορία της Εκκλησίας αποδεικνύει ότι σε περιόδους δογματικών κρίσεων οι συγκρούσεις δεν περιορίζονται σε θεολογικές διατυπώσεις, αλλά επεκτείνονται και στη διοίκηση της Εκκλησίας. Όταν η πίστη θεωρείται ότι κινδυνεύει από συμβιβασμούς, οι επίσκοποι που αρνούνται να συναινέσουν συχνά υφίστανται διώξεις, καθαιρέσεις, εξορίες ή απομακρύνσεις από τους θρόνους τους. Η περίπτωση του Αγίου Καλανδίωνος Αντιοχείας κατά τον 5ο αιώνα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Κατά την παραδοσιακή αντιοικουμενιστική θεολογική προσέγγιση, ανάλογα χαρακτηριστικά διακρίνονται και στη σύγχρονη υπόθεση του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού.

Το 482 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Ζήνων εξέδωσε το περίφημο Ενωτικό (Henotikon), με σκοπό να αποκαταστήσει την ειρήνη μεταξύ των Χαλκηδονίων και των αντιχαλκηδονίων. Αντί όμως να επιλύσει τη δογματική διαφορά, το Ενωτικό επέλεξε τη μέθοδο της σιωπής. Απέφυγε να επαναλάβει με σαφήνεια τη δογματική διατύπωση της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου περί των δύο φύσεων του Χριστού και επιδίωξε να δημιουργήσει μία κοινή βάση αποδοχής μέσω ασαφών διατυπώσεων.

Η μέθοδος αυτή δεν ήταν ουδέτερη. Για τους υπερασπιστές της Χαλκηδόνας, η αποσιώπηση της δογματικής αλήθειας ισοδυναμούσε με έμμεση υπονόμευσή της. Η Εκκλησία δεν διαφυλάσσει την ενότητά της με διπλωματικές ισορροπίες αλλά με την ακριβή ομολογία της αλήθειας.

Κυριακή ΣΤ Ματθείου.Ἐρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ [: Ρωμ. 12,6-14]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Καθάπερ γὰρ ἐν ἑνὶ σώματι μέλη πολλὰ ἔχομεν, τὰ δὲ μέλη πάντα οὐ τὴν αὐτὴν ἔχει πρᾶξιν, οὕτως οἱ πολλοὶ ἓν σῶμά ἐσμεν ἐν Χριστῷ, ὁ δὲ καθ᾿ εἷς ἀλλήλων μέλη(: διότι όπως σε ένα σώμα έχουμε πολλά μέλη και όλα τα μέλη δεν έχουν το ίδιο έργο, έτσι οι πολλοί πιστοί στην Εκκλησία είμαστε ένα σώμα εξαιτίας της ενώσεώς μας με τον Χριστό, και ο καθένας μας είμαστε μέλη ο ένας του άλλου. Συνεπώς οφείλουμε να συνεργαζόμαστε με ταπείνωση και ο καθενός να υπηρετεί όλο το σώμα της Εκκλησίας)»[ Ρωμ.12,4-5]

Πάλι χρησιμοποιεί το ίδιο παράδειγμα, που χρησιμοποίησε και στην επιστολή προς τους Κορινθίους, για να καταπολεμήσει το ίδιο ακριβώς πάθος· καθόσον είναι μεγάλη η δύναμη του φαρμάκου και η επίδραση του παραδείγματος αυτού προς διόρθωση της αρρώστιας της αλαζονείας. «Για ποιον λόγο, λοιπόν», λέγει, «υπερηφανεύεσαι εσύ; Ή γιατί πάλι άλλος εξευτελίζει τον εαυτό του; Δεν είμαστε ένα σώμα όλοι, και μεγάλοι και μικροί; Όταν λοιπόν κατά το σπουδαιότερο είμαστε ένα και μέλη ο ένας του άλλου, γιατί με την αλαζονεία ξεχωρίζεις τον εαυτό σου; Γιατί περιφρονείς τον αδελφό σου; Εφόσον, όπως ακριβώς εκείνος είναι μέλος σου, έτσι και εσύ είσαι μέλος εκείνου· και είναι μεγάλη και ως προς αυτό η ισοτιμία σας».

Αναφέρει λοιπόν δύο πράγματα που είναι ικανά να εξαλείψουν την αλαζονεία τους· και ότι είμαστε μέλη ο ένας του άλλου, όχι ο μικρός του μεγάλου μόνο, αλλά και ο μεγάλος του μικρότερου, και ότι όλοι αποτελούμε ένα σώμα· ή καλύτερα και τρία· καθόσον έδειξε πως είναι χάρισμα αυτό που μας δόθηκε. Μην υπερηφανεύεσαι λοιπόν· γιατί το χάρισμα σου δόθηκε από τον Θεό, δεν το έλαβες εσύ, ούτε το βρήκες. Γι’ αυτό και μιλώντας για τα χαρίσματα, δεν είπε ότι «ο ένας έλαβε μεγαλύτερο και ο άλλος μικρότερο», αλλά τι; Είπε ότι ο καθένας έλαβε «διαφορετικό» χάρισμα. «Έχοντας λοιπόν», λέγει, «χαρίσματα», όχι μεγαλύτερα και μικρότερα, αλλά «διαφορετικά».

Παρέμβαση τῆς Παμμακεδονικῆς πρὸς κυβέρνηση καὶ ἀντιπολίτευση στὴ Βικτώρια γιὰ τὴ χρήση τοῦ ὅρου «Republic of Macedonia».

σ.σ. Ο μόνος δρόμος που θα μας βγάλει έξω από την παγίδα που έστησαν οι εν Ελλάδι πολιτικοί νάνοι και μειοδότες των «γεωγραφικών προσδιορισμών» και παρόμοιων προδοτικών σοφιστειών, είναι η πλήρης άρνηση της ούτως η άλλως μη εφαρμόσιμης προδοτικής συμφωνίας Κοτζιά-Δημητρώφ και η μη αναγνώριση οποιασδήποτε μορφής της λέξεως «Μακεδονία» μέσα στην ονομασία του κρατιδίου των Σκοπίων.

Έντονη πολιτική και κοινοτική διάσταση λαμβάνει στη Μελβούρνη η παρέμβαση της Παμμακεδονικής Ένωσης Μελβούρνης και Βικτώριας, η οποία απέστειλε σχεδόν πανομοιότυπες επιστολές τόσο προς την Πρέμιερ της Βικτώριας Jacinta Allan όσο και προς την αρχηγό της αντιπολίτευσης Jess Wilson, εκφράζοντας «σοβαρή ανησυχία και αγανάκτηση» για τη χρήση του όρου «Republic of Macedonia» σε εκδήλωση της οργάνωσης MOYA στη Μελβούρνη, στην οποία συμμετείχαν βουλευτές των δύο μεγαλύτερων κομμάτων της Πολιτείας μας.

Η Παμμακεδονική, η οποία αυτοχαρακτηρίζεται ως «το ανώτατο ελληνικό όργανο που εκπροσωπεί τη μακεδονική κοινότητα της πολιτείας από το 1952», υποστηρίζει ότι η χρήση της ονομασίας αυτής συνιστά ευθεία παραβίαση της Συμφωνίας των Πρεσπών και έρχεται σε αντίθεση με το διεθνές νομικό πλαίσιο που αναγνωρίζει αποκλειστικά το όνομα «North Macedonia».

Οι επιστολές αφορούν εκδήλωση της οργάνωσης “Macedonian Orthodox Youth of Australia” (MOYA), η οποία πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαΐου στο Sheldon Reception στο Sunshine West της Μελβούρνης για τα 20 χρόνια από την ίδρυσή της. Στην εκδήλωση παρέστησαν εκπρόσωποι τόσο του Εργατικού Κόμματος όσο και του Φιλελεύθερου Κόμματος, καθώς και διπλωματικοί εκπρόσωποι της «Βόρειας Μακεδονίας».

Στην επιστολή προς την Jacinta Allan, η Παμμακεδονική αναφέρεται στην παρουσία της Υπουργού Natalie Suleyman και του υποψηφίου των Εργατικών Uroš Rasić, ενώ στην αντίστοιχη επιστολή προς την Jess Wilson γίνεται αναφορά στην παρουσία των Matthew Guy και Moira Deeming.

Η οργάνωση ξεκαθαρίζει ότι το πρόβλημα «δεν είναι η παρουσία εκλεγμένων αντιπροσώπων σε κοινοτικές εκδηλώσεις», αλλά «ο τρόπος με τον οποίο η εκδήλωση διαφημίστηκε και παρουσιάστηκε δημόσια». Όπως σημειώνει, στις αναρτήσεις της MOYA στα κοινωνικά δίκτυα οι διπλωματικοί εκπρόσωποι αναφέρονταν ως εκπρόσωποι της «Republic of Macedonia» και όχι της «North Macedonia».

«Η γλώσσα αυτή δεν αποτελεί απλή ανακρίβεια — είναι η σκόπιμη χρήση μιας ονομασίας χωρίς νομική ισχύ, με ξεκάθαρο πολιτικό σκοπό», αναφέρει χαρακτηριστικά η επιστολή.

Η Παμμακεδονική επικαλείται μάλιστα τη Συμφωνία των Πρεσπών, υποστηρίζοντας ότι η ίδια η συμφωνία «δεν μεταβίβασε την ιδιοκτησία του μακεδονικού ονόματος ούτε κατήργησε τη σημασία του για τον ελληνικό λαό». Υποστηρίζει επίσης ότι η χρήση εκφράσεων όπως «Macedonian community» και «Macedonian identity» από τη MOYA δημιουργεί «μονοπωλιακή διεκδίκηση» της μακεδονικής ταυτότητας.

Σε ιδιαίτερα αυστηρό τόνο, οι επιστολές αναφέρουν ότι η παρουσία βουλευτών και από τα δύο μεγάλα κόμματα δημιούργησε στην ελληνική κοινότητα την εντύπωση ότι «το πολιτικό σύστημα της Βικτώριας ανέχεται ή δεν αμφισβητεί τη χρήση ορολογίας αντίθετης προς το διεθνές δίκαιο».

«Η αντίληψη που έχει διαμορφωθεί είναι ότι η χρήση ονοματολογίας αντίθετης προς τις διεθνείς υποχρεώσεις της Αυστραλίας γίνεται ανεκτή — ή τουλάχιστον δεν αμφισβητείται — από εκπροσώπους και των δύο πλευρών του κοινοβουλίου», τονίζεται.

Ο Πρόεδρος της Παμμακεδονικής κ. Παναγιώτης Στεφανίδης και ο Γραμματέας του φορέα κ. Χάρης Τσαϊρης, συντάκτες των επιστολών, αφιερώνουν μεγάλο μέρος του κειμένου στην ιστορική σχέση της Αυστραλίας με τη Μακεδονία, αναφερόμενοι στη συμμετοχή Αυστραλών στρατιωτών στο Μακεδονικό Μέτωπο κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στη μάχη του Vevi το 1941, αλλά και στη δράση του Major George Devine Treloar στη Θράκη και τη Μακεδονία μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται επίσης στη σχέση αδελφοποίησης μεταξύ Μελβούρνης και Θεσσαλονίκης, την οποία η Παμμακεδονική χαρακτηρίζει «δεσμό που διαρκεί πάνω από σαράντα χρόνια».

Η οργάνωση ζητά από την κυβέρνηση Allan αλλά και από την αντιπολίτευση να ξεκαθαρίσουν δημόσια τη θέση τους αναφορικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών και την επίσημη ονομασία της χώρας αυτής, καθώς και να εξετάσουν κατά πόσο υπάρχουν κατευθυντήριες οδηγίες προς βουλευτές για τη συμμετοχή τους σε εκδηλώσεις όπου χρησιμοποιείται «νομικά ξεπερασμένη ή διεθνώς αμφισβητούμενη ορολογία».

Κλείνοντας, η Παμμακεδονική τονίζει ότι το ζήτημα «δεν είναι κομματικό αλλά θέμα αρχής», υπογραμμίζοντας ότι η ελληνική κοινότητα της Βικτώριας «παραμένει βαθιά προσηλωμένη στις αξίες της δικαιοσύνης, του κράτους δικαίου και της ίσης μεταχείρισης».

Παμμακεδονική Ένωση Μελβούρνης και Βικτώριας – Επιστολή προς την Πρέμιερ (pdf)

Παμμακεδονική Ένωση Μελβούρνης και Βικτώριας – Επιστολή προς την Ηγέτη της Αντιπολίτευσης (pdf)

__________

Πηγή: https://tanea.com.au/el/

https://tasthyras.wordpress.com/2026/06/25/παρέμβαση-της-παμμακεδονικής-προς-κυ/#more-136888