Λόγος εἰς τήν Ἁγία Θεοτόκο (Ευαγγελισμός τῆς Θεοτόκου), Χρυσίππου Ἱεροσολύμων, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Λόγος εἰς τήν Ἁγία Θεοτόκο (Ευαγγελισμός τῆς Θεοτόκου), Χρυσίππου Ἱεροσολύμων, 25-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Λόγος εἰς τόν Εὐαγγελισμό τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, Ἁγ. Γρηγορίου Νεοκαισαρείας, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Λόγος εἰς τόν Εὐαγγελισμό τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, Ἁγ. Γρηγορίου Νεοκαισαρείας, 25-3-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com, 

Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 30

478. Ο Κύριος τιμωρεί τους φιλάργυρους

Μια ερώτηση από φτωχούς ενορίτες . Εδώ και δύο χρόνια, ο Κύριος δεν μας έχει δώσει ψωμί. Και ο τάδε Ν., ένας άντρας στο χωριό μας, εκτός του ότι έχει άφθονο ψωμί, πηγαίνει σε πανηγύρια, αγοράζει ψωμί εκεί και το πουλάει σε πολύ υψηλή τιμή, πέρα ​​από τις δυνατότητές μας, ενώ εμείς και τα παιδιά μας πεθαίνουμε από την πείνα. Σας παρακαλούμε, Πάτερ, να πείσετε αυτόν τον άνθρωπο να πουλήσει ψωμί σε χαμηλότερη τιμή, τουλάχιστον για εμάς τους φτωχούς. Και δεν τιμωρεί ο Κύριος έναν τέτοιο τσιγκούνη;

Η απάντηση του ιερέα: Πολύ καλά. Θα δω αυτόν τον άνθρωπο, θα τον παρακαλέσω και θα του ζητήσω να πουλήσει το ψωμί του σε τιμή προσιτή σε όλους. Αλλά δεν ξέρω αν θα με ακούσει, γιατί η φιλαργυρία είναι ένα άκαμπτο πάθος - ένα θανάσιμο αμάρτημα. Ρωτάτε αν ο Κύριος τιμωρεί τους φιλάργυρους; Απαντώ: Ναι. Ανάμεσα στα πολλά παραδείγματα αυτού, παρουσιάζω τα ακόλουθα.

Κατά τη διάρκεια της αρχιποιμαντικής διακονίας του Αγίου Σπυρίδωνα του Τριμυθούντος, ένας πλούσιος άνθρωπος, σε καιρό λιμού, έχοντας φέρει με πλοίο μια μεγάλη ποσότητα σιτηρών από άλλες χώρες, δεν ήθελε να την πουλήσει στην τιμή που βρήκε στην Τριμυθούντα, αλλά γέμισε τις σιταποθήκες του και περίμενε να ανέβει ακόμη περισσότερο η τιμή. Όσο κι αν οι φτωχοί παρακαλούσαν τον ακόρεστο πωλητή σιτηρών, αυτός παρέμενε κουφός σαν οχιά. Οι δυστυχισμένοι κατέφευγαν στον Άγιο Σπυρίδωνα και παραπονιόντουσαν για τη σκληρότητά του και την ατυχία τους. Ο άνθρωπος του Θεού, ενθαρρύνοντας τους απελπισμένους, τους είπε:

– Μην κλαίτε, αλλά πηγαίνετε και παρηγορήστε τις οικογένειές σας με ελπίδα στον Θεό: «Διότι έτσι λέει ο Κύριος: «Το πρωί τα σπίτια σας θα γεμίσουν με σιτηρά· και θα δείτε έναν πλούσιο άνθρωπο να σας ζητάει και να σας δίνει τροφή δωρεάν».

Μια ήσυχη αχτίδα ελπίδας φώτισε τις καρδιές των πεινασμένων, αλλά δεν στέγνωσε τα δάκρυά τους.

Αλλά στο πρώτο λυκόφως της νύχτας, με εντολή Θεού, έπεσε μια δυνατή βροχή, συνοδευόμενη από έναν τόσο δυνατό άνεμο που οι σιταποθήκες του αδίστακτου πλούσιου ανατράπηκαν και τα ορμητικά νερά σκόρπισαν όλα τα σιτηρά. Ο πωλητής ψωμιού και το νοικοκυριό του, που έτρεχαν εδώ κι εκεί, δεν ήξεραν τι να κάνουν και παρακάλεσαν το συγκεντρωμένο πλήθος για βοήθεια. Εν τω μεταξύ, οι φτωχοί, βλέποντας τα σιτηρά σκορπισμένα στο δρόμο, τα μάζεψαν και, κουβαλώντας τα σπίτια τους, επέστρεψαν ξανά στην ίδια δουλειά. Θυμούμενοι την προφητεία του Αγίου Σπυρίδωνα, αυτή τη φορά δεν το θεώρησαν αμαρτία να δώσουν αυτό που είχε δώσει ο ίδιος ο Θεός. Οι σύζυγοι, οι σύζυγοι και τα παιδιά προσπαθούσαν να γεμίσουν τα ρούχα τους και όλα όσα είχαν. Ο ίδιος ο εκβιαστής, νιώθοντας το χέρι του Ουράνιου Πατέρα να τον βαραίνει, ενθάρρυνε τους φτωχούς και τους ζήτησε να πάρουν όσο μπορούσαν και ήθελαν, και ο Άγιος Σπυρίδων, ακούγοντας για τον ζήλο του, ευχαρίστησε τον Θεό τόσο που έδωσε τροφή σε όσους είχαν ανάγκη όσο και που μαλάκωσε την σκληρή καρδιά του φιλάργυρου με μια ξαφνική ατυχία.»

Σημειώσεις ἀδελφῆς Συγκλητικῆς. Ἱερὸ ἡσυχαστήριο Παναγίας Γλυκοφιλούσης Ραψάνης.Εμπειρίες κατὰ τὴν πρώιμη μοναχικὴ ζωή.Κυκλοειδής προσευχή, ἔκσταση καὶ θεία θεωρία μετὰ ἀπὸ πολλὴ προσευχὴ ποῦ ἀκολούθησε ἕνα ἐπεισόδιο συκοφαντίας (1955).

Ἐπιστολές καί σημειώσεις πνευματικῶν ἐμπειριῶν

Εμπειρίες κατά την πρώιμη μοναχική ζωή

Κυκλοειδής προσευχή, ἔκσταση καί θεία θεωρία μετά ἀπό πολλή προσευχή πού ἀκολούθησε ἕνα ἐπεισόδιο συκοφαντίας (1955)

Μόνη μου ἔτυχε νά εἶμαι στο μοναστηράκι μας. Ἡ γειτόνισσα μοῦ εἶπε νά τῆς προσέξω τά ζῶα της. Ἐνῶ νύχτωσε τά βάνω στον στάβλο, δένω τό ἕνα ζῶο ἀπό τό πόδι νά μήν κτυπήσουν τα δικά μας ζῶα. Τό πρόβατο αὐτό εἶχε φάει συκόφυλλα καί ὅταν ἦλθε ἡ γειτόνισσα τό βλέπει ὅτι ψοφάει. Μέ φωνάζει ὅτι τῆς τό ἔπνιξα, ὅτι τό εἶχα δεμένο ἀπό τόν λαιμό. Πολλές, εἶπε ἡ καημένη, συκοφαντίες διά τό μοναχισμό, ὅτι ἔτσι κάνουν οἱ καλόγριες κτλ. Η στεναχώρια μου μεγάλη, πού τό πρωί θα φωνάξει στο χωριό αὐτά τά ὁποῖα εἶχα ἀκούσει. Γονατίζω στήν προσευχή καί κλαίω νά μήν ὑβριστεῖ τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ μέσῳ ἡμῶν. Μισή νύχτα γονατιστή νά φωτιστεῖ ἡ κυρία νά μήν πεῖ αὐτά πού ἔλεγε ἐναντίον τοῦ μοναχισμοῦ τοῦ Θεοῦ.

Πῆγα ἔπειτα να ξεκουραστῶ. Στο κρεβάτι ἦταν ἀδύνατο να κοιμηθῶ ἀπό τήν προσευχή. Η προσευχή έγινε ἕνα κυκλοειδές πρᾶγμα στον ἑαυτό μου.!!! Ἔλεγε ὁ νοῦς τήν εὐχή, τήν ἔπαιρνε το στόμα, μετά ή καρδιά ἡ αἴσθησις Θεοῦ μεγάλη.

Ἑλληνοσερβικὴ φιλία καὶ ἐφαρμογὴ Διεθνοῦς Δικαίου τὴν ἐποχή του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς (1989–2000).

Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.)

Η περίοδος της προεδρίας του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς (1989–2000) αποτέλεσε μία από τις πλέον ταραχώδεις και καθοριστικές φάσεις της σύγχρονης βαλκανικής ιστορίας.

Η διάλυση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, οι εμφύλιες συγκρούσεις που ακολούθησαν, η επιβολή διεθνών κυρώσεων και, τελικώς, η στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ το 1999 εναντίον της Σερβίας, διαμόρφωσαν ένα γεωπολιτικό και νομικό περιβάλλον όπου οι αρχές του διεθνούς δικαίου δοκιμάστηκαν σκληρά!!

Στο πλαίσιο αυτό, η ελληνοσερβική φιλία αναδείχθηκε ως ένα ιδιαίτερο φαινόμενο πολιτικής, πολιτισμικής και ιστορικής αλληλεγγύης, το οποίο υπερέβαινε τις τρέχουσες διπλωματικές ισορροπίες και αντλούσε τις ρίζες του από βαθύτερες ιστορικές και πνευματικές καταβολές, ήδη των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου και Αγίου Σάββα του Χιλανδαρινού.

Οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Σερβίας δεν συναποτελούν συγκυριακό πολιτικό προϊόν της ύστερης μεταψυχροπολεμικής περιόδου.

Αντιθέτως, έχουν βαθιές ιστορικές και πολιτισμικές ρίζες που συνδέονται με την κοινή βαλκανική εμπειρία, τον κοινό αγώνα και κατά του τουρκικού ζυγού, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και, κυρίως, την κοινή ορθόδοξη πνευματική παράδοση.

Από τον 19ο αιώνα μέχρι και τον 20ό αιώνα, οι δύο λαοί διαμόρφωσαν σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης και συνεργασίας, οι οποίες ενισχύθηκαν ιδιαίτερα κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους και τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ιδιαίτερη ιστορική μνήμη κατέχει η σερβική συμβολή στις εξελίξεις της περιόδου του Μεγάλου Πολέμου, την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, καθώς και το δράμα του σερβικού στρατού κατά την υποχώρησή του μέσω της Αλβανίας το 1915–1916.

Το μαρτυρικό αυτό γεγονός συνδέθηκε συμβολικά με το νησί Βίδο στην Κέρκυρα, όπου χιλιάδες Σέρβοι στρατιώτες βρήκαν εκεί την τελευταία τους κατοικία.

«Πιστεύω Κύριε Βοήθει μου τὴ ἀπιστία», (Δ’ Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν).

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 21η Μαρτίου 2026

Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η Δ΄ Κυριακή των νηστειών και την ημέρα αυτή η αγία μας Εκκλησία καθιέρωσε να τιμούμε την μνήμη μιάς μεγάλης οσιακής μορφής, του αγίου Ιωάννου του συγγραφέως της Κλίμακος, για να μας υπενθυμίσει ότι ο πνευματικός αγώνας, τον οποίο διεξάγουμε την περίοδο αυτή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι μια ανοδική πορεία προς τον αγιασμό και ότι σκαλί-σκαλί πρέπει να ανεβαίνουμε την κλίμακα των αρετών. Το ευαγγελικό ανάγνωσμα είναι μια περικοπή από το κατά Μάρκον Ευαγγέλιο, που αναφέρεται στη θεραπεία ενός δαιμονιζόμενου νέου, που έγινε ευθύς μετά την κάθοδο του Κυρίου από το όρος Θαβώρ, μετά τη Μεταμόρφωση, περί το τέλος δηλαδή της δημοσίας δράσεώς του.

Σύμφωνα με τη διήγηση του ευαγγελιστού ένας δυστυχισμένος πατέρας έφερε το παιδί του στο Χριστό για να το θεραπεύσει, διότι έπασχε από δαιμόνιο. Πέφτει στα πόδια και τον παρακαλεί: «Διδάσκαλε, ήνεγκα τον υιόν μου προς σε έχοντα πνεύμα άλαλον. Και όπου αν αυτόν καταλάβη, ρήσσει αυτόν και αφρίζει και τρίζει τους οδόντας αυτού, και ξηραίνεται». Δηλαδή έφερα τον υιόν μου σε σένα, διότι το παιδί μου πάσχει από δαιμόνιο, το οποίο όταν τον καταλάβει, τον ρίχνει κάτω καὶ αφρίζει καὶ τρίζει τα δόντια του και γίνεται αναίσθητος. Και παρακάτω προσθέτει: «αλλ’ εί τι δύνασαι, βοήθησον ημίν». Δηλαδή αν μπορείς σε παρακαλώ, θεράπαυσέ το. Πρόκειται για μια φρικτή περιγραφή δαιμονιζόμενου ανθρώπου και μάλιστα νέου, στην οποία προβάλλεται ταυτόχρονα το δράμα ενός γονιού που πάσχει όχι μόνον εξ’ αιτίας του παιδιού του, αλλά, όπως θα δούμε παρακάτω, και από μια άλλη αρρώστια, την αρρώστια της ολιγοπιστίας.

Ἀνοιχτὴ Ἐπιστολή: Μεγάλη πτώση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου! Ἀθῶος καὶ Ἄξιος ὁ Πάφου Τυχικός!

Προς: Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου!

Ι.Μ. Τριμυθούντος, Ι.Μ. Κιτίου

Ι.Μ. Μόρφου και Δεσπότη κ.Νεόφυτο

Ι.Μ. Λεμεσού και Μητροπολίτη κ.Αθανάσιο

Κοινοποίηση: Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων [ΕΟΔ] & Πανορθόδοξο Κίνημα Στήριξης Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού.

Νομίζω πως όντας Πόντιος στην Καταγωγή Πρόσφυγας εξ Γεωργίας, έχοντας μαθητεύσει την Πρώτη Δημοτικού Αγίας Μαρίνας Λευκωσίας 1995, όπως επίσης Νυμφευθεί στον Ιερό Ναό Αγίου Μάμαντος Τρούλων Λάρνακας 2025, μά πάνω απ’ όλα ώς βαπτισμένος στην Παναγία Σουμελά Βέροιας 1993 ώς Ορθόδοξος Χριστιανός και μέλος του Σώματος του Χριστού μας και της Μίας Αγίας Καθολικής Εκκλησίας Του, έχω κάθε δικαίωμα να εκφέρω γνώμη ως απλός λαϊκός ώστε να εκφράσω την κοινή συνείδηση του λαού, βασισμένη μάλιστα στους Αγίους Πατέρες και την Ιερά μας Παράδοση περί της Αθωότητας και Αξιότητας του Μητροπολίτη μας Πάφου Τυχικού! Ένα Ζήτημα που ξεπερνάει τα στενά όρια της Μητροπόλεως σας και αγγίζει την συνείδηση της Εκκλησίας και απανταχού Ρωμιοσύνης!

26 Μαρτίου. Τοῦ Μεγάλου Κανόνος. Σύναξις τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ. Τῶν ἐν Γοτθίᾳ 26 μαρτύρων. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας ΜΒ´ 5-16).

Ησ. 42,5            οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ πήξας αὐτόν, ὁ στερεώσας τὴν γῆν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ καὶ διδοὺς πνοὴν τῷ λαῷ τῷ ἐπ᾿ αὐτῆς καὶ πνεῦμα τοῖς πατοῦσιν αὐτήν·

Ησ. 42,5                    Αυτά λέγει Κυριος ο Θεός, ο οποίος εδημιούργησε και εθεμελίωσε τον ουρανόν, εστερέωσε την γην και όλα όσα υπάρχουν εις αυτήν. Αυτός ο οποίος δίδει ζωήν στον λαόν, που κατοικεί εις την γην, και πνοήν ζωής εις όλα, όσα περιπατούν επάνω εις αυτήν.

«Λατρευτικὴ ἑβδομάδα» ἢ Σατανικὴ ἑβδομάδα; Ἐπιστολὴ Διαμαρτυρίας πρὸς τὸν Μητροπολίτη κ.κ.Φιλόθεο τῆς Ι. Μ. Θεσσαλονίκης.

23/3/2026 Του Αγίου Ιερομάρτυρος Νίκωνος και των συν αυτών 119 μαθητών

αυτού.

«Λατρευτική εβδομάδα» ή Σατανική εβδομάδα;

«Καὶ εἰσῆλθεν ο Ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερόν, καὶ ἐξέβαλεν πάντας τοὺς πωλοῦντας και ἀγοράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ καὶ τὰς τραπέζας τῶν κολλυβιστῶν κατέστρεψεν καὶ τὰς καθέδρας τῶν πωλούντων τὰς περιστεράς, καὶ λέγει αὐτοῖς· Γέγραπται· Ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται, ὑμεῖς δὲ αὐτὸν [r]ποιεῖτε σπήλαιον λῃστῶν.»(Ματθ.21, 12-13).

Ευλογείτε Παναγιώτατε.

Ενημερωθήκαμε οι πιστοί της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης ότι και φέτος για τρίτη συνεχόμενη χρονιά θα πραγματοποιηθεί με τις ευλογίες σας η λεγόμενη «λατρευτική εβδομάδα» 2026 κάτι το οποίο μας λύπησε σφόδρα.

Όπως προσπαθούν ορισμένοι να καθιερώσουν το gay pride και τα καρναβάλια κάθε χρόνο στην Αγιοτόκο Θεσσαλονίκη μολύνοντάς την, έτσι γίνεται προσπάθεια να καθιερωθεί η «λατρευτική εβδομάδα» σαν μια κοσμική εκδήλωση εντός των Ι.Ναών. Αυτή η διαβολική, ασεβής και βέβηλη κίνηση, που αποϊεροποιεί τους Ιερούς Ναούς μετατρέποντάς τους σε κοσμικά καταγώγια, διοργανώνεται από την Ι.Μ.Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με κοσμικούς άρχοντες, που δεν μπορούν να διακρίνουν το ιερό από το ανίερο. Με την άδειά σας δυστυχώς τάχα για το καλό και τον πολιτισμό. Ποιόν πολιτισμό από την στιγμή που δεν σέβονται την Ιερότητα των Ναών της Εκκλησίας μας;

Πίθηκοι ἀπέναντι σὲ λέοντα (οἱ παπικοὶ μπροστὰ στὸν ἅγιο Γρηγόριο τὸν Παλαμᾶ)!

Άγιος Νικόδημος για άγιο Γρηγόριο Παλαμά!

Αφήνω ὅλα τὰ ἄλλα ἐκφαντορικὰ καὶ θεολογικὰ θεάματα τῆς πνευματοκινήτου διανοίας καὶ γλώσσης τοῦ Γρηγορίου, τὰ ὁποῖα εἶναι τόσον ὑψηλῶς καὶ μεγαληγόρως καὶ ἀπὸ βαθεῖαν ἁγιοπνευματικὴν πεῖρα διατυπωμένα, ὥστε νὰ μὴ φαίνωνται ὡς γεννήματα ἀνθρωπίνης φύσεως, ἀλλὰ κάποιας ἄλλης, ὑπερφυσικῆς καὶ οὐρανίας. Ἐνώπιόν τους δὲν ἠμπόρεσαν νὰ σταθοῦν γιὰ νὰ ἰδοῦν καὶ νὰ ἀκούσουν οἱ πορευόμενοι στὴν ἀπώλειαν αἱρετικοί, ποὺ ἐτόλμησαν νὰ ἐμβαθύνουν στὰ θεῖα. ᾿

Τοὺς δίδαξε ὁ Διάβολος.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

«Ο Διάβολος τους διδάσκει· ο Διάβολος τους δίδαξε πώς να σταθούν εναντίον του Υιού του Θεού, Ιησού Χριστού. […] Όλες οι σύγχρονες ιδέες, συμπεριλαμβανομένης της δημοκρατίας, των απεργιών, του σοσιαλισμού, του αθεϊσμού, της θρησκευτικής ανοχής, του πασιφισμού, της παγκόσμιας επανάστασης, του καπιταλισμού και του κομμουνισμού, είναι εφευρέσεις των Εβpαίων, ή μάλλον του πατέρα τους, του Διαβόλου.»

Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 29

473. Ποια είναι τα καθήκοντα των φίλων;

Η ερώτηση ενός ευγενή : Ποια είναι τα καθήκοντα των φίλων;

Η απάντηση του ιερέα : Η αληθινή φιλία αναμφίβολα συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην ανθρώπινη τελειότητα: σε αυτήν, τόσο το πνεύμα όσο και η αρετή του ανθρώπου αποκτούν διπλό όφελος. Διότι ο αδελφός βοηθά τον αδελφό, σαν μια ισχυρή και ψηλή πόλη· και ενισχύεται σαν μια θεμελιωμένη βασιλεία ( Παροιμίες 18:19 ). Αλλά αλίμονο σε αυτόν μόνο όταν πέσει, και δεν υπάρχει δεύτερος για να τον σηκώσει ( Εκκλησιαστής 4:10 ). Οι φίλοι αποκαλύπτουν πιο εύκολα τις αμοιβαίες τους αδυναμίες και ατέλειες, επισημαίνοντάς τες ο ένας στον άλλον, και είναι πιο ζηλωτές στην εκτέλεση των καλών τους επιδιώξεων και προθέσεων· και όταν η μοίρα του ενός θεωρείται από τον άλλον ως δική του, τότε οι χαρές φαίνονται πιο ευχάριστες, και οι δυσκολίες και οι λύπες πολύ πιο εύκολες. Αλλά όσο πιο εξυψωμένη είναι η φιλία, τόσο πιο αυστηρά πρέπει να τιμώνται και να διατηρούνται τα δικαιώματα και τα καθήκοντα της φιλίας.

474. Τι αξιοπρέπεια έχει η συζυγική κατάσταση;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Τι αξιοπρέπεια έχει η συζυγική κατάσταση;

Η απάντηση του ιερέα . Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η συζυγική κατάσταση είναι μεγάλης αξιοπρέπειας, διότι θεσπίστηκε από τον ίδιο τον Θεό για την αναπαραγωγή του ανθρώπινου γένους ( Γέν. 1:28-31 ), και από τον Ιησού Χριστό τοποθετήθηκε ανάμεσα στα Μυστήρια και απεικονίζει την ένωσή Του με την Εκκλησία.

Ὁ Φιλοθεΐτης π. Σάββας μιλάει γιὰ τὸν Δημήτριο Παναγόπουλο†

Ὁ Φιλοθεΐτης π. Σάββας μιλάει γιὰ τὸν Δημήτριο Παναγόπουλο†

Εἶχα τὴ μεγάλη εὐλογία νὰ βρεθῶ κάποτε μὲ τὸν κ. Παναγόπουλο στὸ Ἅγιο Ὄρος καὶ 3 ὧρες ἤμασταν μαζί σὲ ἕνα κελί μόνοι μας καὶ τὸν παρακάλεσα νὰ μοῦ διηγηθεῖ ἐμπιστευτικῶς, τὴ ζωή του ἐν περιλήψει. Μοῦ εἶπε καταπληκτικὰ πράγμα (μὲ παρακάλεσε, ὅσο ἦταν ἐν ζωῇ, νὰ μὴν τὰ ἀποκάλυπτα σὲ κανέναν), γιὰ νὰ δεῖτε σὲ τί πνευματικὰ μέτρα ἤτανε ὁ Παναγόπουλος.

Αὐτὸ φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸ ἔργο του, διότι ἔχω συναντήσει πάνω ἀπὸ 100 ἀνθρώπους, ποὺ δὲν γνώριζαν τὸν Παναγόπουλο ἀλλὰ ἀπὸ μία ὁμιλία του, ποὺ ἄκουσαν σὲ μία κασέτα, ἄφησαν τὴν ἁμαρτία καὶ πῆραν τὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Παναγόπουλος μοῦ εἶπε:

Ἤμουν στὴ κοσμικὴ ζωή καὶ στὴν ἁμαρτία. Τὴν πρώτη πληροφορία ὅτι θὰ μὲ ἐλεήσει ὁ Κύριος, τὴν πῆρα ὅταν ἤμουν στρατιώτης. Εἶδα στὸν ὕπνο μου, ὅτι πήγαινα στὸ χωριό μου. Βαδίζοντας πρὸς τὰ ἐκεῖ, μοῦ φώτιζε καὶ μὲ ὁδηγοῦσε στὸ δρόμο ἕνα δυνατό φῶς ἀπὸ τὸν οὐρανό. Ὅταν ξύπνησα, μοῦ δόθηκε σὰν ἐξήγηση, ὅτι τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ θὰ μὲ φώτιζε καὶ θὰ μὲ ὁδηγοῦσε στὸ δρόμο Του. Ἔτσι λίγο - λίγο μὲ ὁδηγοῦσε ὁ Θεὸς στὸ δρόμου του...

Ὅταν ὅμως ἀπολύθηκα, ἐπὶ 4 συνεχόμενα χρόνια, δὲν μποροῦσα νὰ βρῶ ἐργασία, ὅλο ἐμπόδια καὶ ἀποτυχίες. Εἶχα φτάσει σχεδὸν σὲ ἀπελπισία καὶ σκεφτόμουνα νὰ ἀφήσω τὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἐπιστρέψω στὸν κόσμο καὶ στὴν ἁμαρτία. Τότε θυμάμαι, συνάντησα μία μέρα στὸ δρόμο, ἕναν γνωστό μου εὐλαβέστατο συνταγματάρχη, στὸ ὁποῖο ἄνοιξα τὴν καρδιά μου καὶ εἶπα τὸν πόνο μου. Καὶ ἐκεῖνος μοῦ εἶπε:

Ἰράν – Ἰσραήλ – Εὐρώπη. Μετάβαση σὲ «Ὠκεανία» ἢ σὲ «Ἀρμαγεδώνα»;

Γράφει ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Παναγόπουλος Αλέξιος (DDDr., Dr.Habil.)

Η διεθνής πραγματικότητα του 2026 δεν χαρακτηρίζεται απλώς από περιφερειακές εντάσεις ή τεχνολογικές καινοτομίες. Βρισκόμαστε σε καμπή διεθνούς πολιτειακής μετάβασης. Από τη μία πλευρά, η κλιμάκωση υψηλής έντασης μεταξύ Ιράν και Ισραήλ αναδιαμορφώνει τη γεωστρατηγική αρχιτεκτονική της Μέσης Ανατολής. Από την άλλη, η Ευρωπαϊκή Ένωση επιταχύνει την οικοδόμηση ενός πυκνού πλέγματος ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και κανονιστικής επιτήρησης, που σε συμβολικό επίπεδο παραπέμπει στην «Ωκεανία» του 1984 του George Orwell, στην Ελλάδα με τον Δαίδαλο στο Σούνιο.

Η αντιδιαστολή αυτή —Αρμαγεδδών στη Μέση Ανατολή και κανονιστική-ψηφιακή υπερπύκνωση στην Ευρώπη— δεν αποτελεί ρητορική υπερβολή. Αποτελεί γεωπολιτικό αναλυτικό εργαλείο κατανόησης μιας διεθνούς έννομης τάξης που μετασχηματίζεται ταχύτερα από την ικανότητα των θεσμών να την ρυθμίσουν!!

I. Ιράν – Ισραήλ: Αποτροπή, Προληπτικότητα και Γεωστρατηγική Μετάβαση.

Η αντιπαράθεση Τεχεράνης–Ιερουσαλήμ δεν περιορίζεται σε ιδεολογική εχθρότητα. Πρόκειται για δομική σύγκρουση αποτροπής σε περιβάλλον μετάβασης αδίστακτης ισχύος.

Το διεθνές δικαιϊκό πλαίσιο δοκιμάζεται: Άρθρο 2§4 του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ: απαγόρευση χρήσης βίας. Άρθρο 51: δικαίωμα νόμιμης άμυνας.

Το δόγμα της «anticipatory self-defence» (προληπτικής αυτοάμυνας), που παραμένει νομικά αμφιλεγόμενο.

Το Ισραήλ επικαλείται την αποτροπή υπαρξιακής απειλής. Το Ιράν αρνείται την στρατιωτική πυρηνική πρόθεση, ενώ ταυτόχρονα επεκτείνει την επιρροή του μέσω δικτύου περιφερειακών δρώντων. Κτυπά στην Κύπρο, αλλά δεν κτυπά τις βάσεις των ΗΠΑ στην Τουρκία.

Η δυναμική αυτή φαίνεται να εντάσσεται στο ρεαλιστικό υπόδειγμα ισορροπίας δυνάμεων.

Ωστόσο, η ενδεχόμενη γενίκευση της σύρραξης θα υπερέβαινε τα περιφερειακά όρια, ενεργοποιώντας δυνάμεις όπως η Κίνα, η Ινδία, η Ρωσία και το ΝΑΤΟ, με απρόβλεπτες συνέπειες για τη διεθνή σταθερότητα.

Ο κίνδυνος εδώ δεν είναι ρητορικός. Είναι συστημικός.