Ὁ Ἀλβανίας συλλειτούργησε μὲ τὸν Κων/Πόλεως, ὁ ὁποῖος μνημόνευσε τὸν Ψευδο-Κιέβου.

σ.σ. Μία καλή γραμμή του κεκοιμημένου Αλβανίας Αναστασίου ήταν η γενναία στάση του στο Ουκρανικό, για την οποία όλοι τον επαινέσαμε. Δυστυχώς ο διάδοχός του Ιωάννης δεν έχει την εμπειρία να κρατήσει αυτήν την θέση. Στο συλλείτουργο προκαθημένων για την επέτειο των 65 ετών ιερωσύνης του πατριάρχη Βαρθολομαίου, ο «εορταζόμενος» Βαρθολομαίος «τίμησε» την ιερωσύνη του μνημονεύοντας τον σχισματικό ΨευδοΚιέβου Επιφάνιο Ντουμένκο των αχειροτόνητων και αυτοχειροτόνητων της Ουκρανίας, παρουσία ενός «συμπροσευχόμενου», κατά παράβαση των Ιερών Κανόνων, αιρετικού καρδιναλίου.

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: Τό Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ ἤ Μεγάλη Παρασκευή; (Ἡ παραποίηση τοῦ λειτουργικοῦ τύπου τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου).

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: Τό Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ ἤ Μεγάλη Παρασκευή;

(Ἡ παραποίηση τοῦ λειτουργικοῦ τύπου τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου).

Ἀλγεινὰ αἰσθήματα μᾶς προκάλεσε κι ἐφέτος ἡ παραποίηση τοῦ λειτουργικοῦ τύπου τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου.

Ἐπιτάφιοι νὰ περιφέρονται, σώματα τῆς Θεοτόκου ἀποκομμένα ἀπὸ τὴν εἰκόνα τῆς Κοιμήσεως νὰ ἐναποτίθενται ἐντὸς κι ἐκτὸς ἐπιταφίων, νὰ λιτανεύονται στοὺς ὤμους καί τίς ἀγκαλιές τοῦ ἱερατείου καὶ φυσικὰ τὰ ἀνάλογα ἐγκώμια πρὸς μίμησην τῶν ἐγκωμίων τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς εἰς τὴν ταφὴν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

ΠΑΤΗΡ ΣΑΒΒΑΣ 'ΟΜΙΛΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΩΔΟΡΟ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟ

 https://www.youtube.com/watch?v=lwApcUXrbc4

Ἀποκάλυψις 13, 13-18. Το έργο του ψευδοπροφήτου - Αγίων Πατέρων, Βασιλειάδη, Ἱερ. Σάββα Ἀγιορείτη

 Ἀποκάλυψις 13, 13-18. Το έργο του ψευδοπροφήτου - Αγίων Πατέρων, Βασιλειάδη, 24-8-26, Ἱερ. Σάββα Ἀγιορείτη

Ἀποκάλυψις 13, 11-18. Τό θηρίο πού ἀνεβαίνει ἀπό τήν γῆ. Ἁγ. Πατέρων - Ν. Βασιλειάδη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκάλυψις 13, 11-18. Τό θηρίο πού ἀνεβαίνει ἀπό τήν γῆ. Ἁγ. Πατέρων - Ν. Βασιλειάδη, 23-8-2026,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

«Ὁ Θεολόγος Λαρίσης – (1918-1996)» (Ἀρχέτυπον ἀρετῆς – Μνήμη πνευματικῆς ἀνατάσεως)

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Κάθε φορά, μέσα στις τρικυμίες της εκκλησιαστικής ζωής της Λάρισας, που προκαλεί ο τωρινός επίσκοπος Ιερώνυμος, πότε με τις παρουσίες του στην Εβραϊκή συναγωγή και παλαιότερα με τα εμβολιαστικά κέντρα στους Ι. Ναούς, η μνήμη μου στρέφεται (από το Βόλο) στο υψηλής πνευματικής ζωής και χάριτος πρόσωπο του μακαριστού Θεολόγου.

Η σφραγίδα του μακαριστού Θεολόγου στο έργο του, θυμίζει επισκόπους από την αρχαία ιστορία της Εκκλησίας, οι οποίοι υπήρξαν «Αρχέτυπα Αρετής».

Τα χαρακτηριστικά τους τα υπογράμμισε ο αυτοκράτορας Ουαλεντινιανός και μας τα παρέδωσε ο ιστορικός Θεοδώρητος:

«Χρή τον επίσκοπον ου λόγω μόνω, αλλά και βίω τους αρχομένους ρυθμίζειν, και πάσης αρετής εαυτόν αρχέτυπον προτιθέναι, και μάρτυρα έχειν της διδασκαλίας την πολιτείαν. Τοιούτον δή ούν και νύν τοις αρχιερατικοίς εγκαθιδρύσατε θώκοις».

Τα λόγια του αυτοκράτορα ειπώθηκαν σε προεκλογική περίοδο αρχιερατικών εκλογών, οι οποίες (τότε) ανέδειξαν τον Αμβρόσιο Μεδιολάνων. Ο ιστορικός Θεοδώρητος σημειώνει στις σελίδες του και μια άλλη επισκοπική προσωπικότητα, τον άγιο Βάρσο, επίσκοπο Εδέσσης (Μεσοποταμίας), ο οποίος κοιμήθηκε εξόριστος, διότι κανένα συμβιβασμό (κοινωνία) δεν είχε με τους αιρετικούς αρειανούς.

Γιὰ τὰ πανηγύρια.

Γεώργιος Λουκάκης, Υποναύαρχος Λ.Σ(ε.α)

‘’Και το καλόν ου καλόν όταν μη καλώς γίνηται’’ (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος)

Από το πλήθος των περιπτώσεων επί των οποίων ισχύει το ανωτέρω απόφθεγμα , εξέχουσα θέση κατέχει, σε μία ‘’διάκριση’’ ντροπής, η διοργάνωση πανηγυρικών εκδηλώσεων – στην Επαρχία ιδίως – προς τιμήν (υποτίθεται) της Παναγίας μας την παραμονή (14/8) της εορτής της Κοιμήσεώς Της, στον περίβολο – κατά κανόνα – των αφιερομένων σε Εκείνη Ιερών Ναών. Και ασφαλώς ουδείς αντιλέγει ότι είναι ‘’καλόν’’ η διοργάνωση τέτοιων εκδηλώσεων δια των οποίων δεν αναπτύσσεται βεβαίως το θρησκευτικό συναίσθημα και η κατάνυξη, όπως αρκετοί ισχυρίζονται, όμως αναπτύσσονται και αναζωογονούνται οι δεσμοί των μετεχόντων μεταξύ τους και με την πατρογονική ή απλώς την φιλοξενούσα γη. Μεταβάλλεται όμως το ‘’καλόν’’ σε ‘’ου καλόν’’ επειδή ‘’μη καλώς γίνηται’’ εφόσον καταργείται η αυστηρή νηστεία της παραμονής κατά την οποία δεν καταλύεται ούτε λάδι εάν δεν συμπίπτει με Σάββατο ή Κυριακή.

Θλιβερό και εξοργιστικό συνάμα το φαινόμενο άνδρες και γυναίκες που κατά τις προηγηθείσες Παρακλήσεις προσέτρεχαν στην Εκκλησία δεόμενοι, ικετεύοντας, εκλιπαρώντας την σκέπη, την προστασία, την σωτήρια επέμβαση της Μάνας του Θεού και δικής μας, τώρα να απολαμβάνουν ηδονικά μπριζόλες και να αντικαθιστούν την προηγούμενη κατάνυξη με την …’’κρασοκατάνυξη’’. H κουτοπόνηρη δικαιολογία ότι δήθεν το πανηγύρι ανήμερα της εορτής αποκλείει την συμμετοχή σε όσους εργάζονται την επομένη 16/8, είναι επί πλέον βλάσφημη, καθόσον θεωρεί προτεραιότητα τις ψυχαγωγικές ‘’ανάγκες’’ έναντι του σεβασμού προς την Αειπάρθενο και την προς τιμήν της νηστεία.

Οἰκουμενισμὸς καὶ αἱ σύγχρονοι γεωπολιτικαί ἐξελίξεις

Οἰκουμενισμὸς καὶ αἱ σύγχρονοι γεωπολιτικαί ἐξελίξεις*1

Τῆς κας Δραγκάνας Τρίφκοβιτς*2

ΑΦΕΤΗΡΙΑ: ΟΤΑΝ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΡΓΑΛΕΙΟΝ

Στὶς προηγούμενες ἔρευνές μου εἶχα ἐπισημάνει τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ θρησκευτικὸς χῶρος δὲν μπορεῖ πλέον νὰ ἐξετάζεται ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸν πολιτικό. Σήμερα αὐτὸ δὲν ἀποτελεῖ πλέον μόνο μία θεωρητικὴ ὑπόθεση, ἀλλὰ μία ἐμπειρικὰ ἐπαληθεύσιμη πραγματικότητα. Οἱ σύγχρονες θρησκευτικὲς διαδικασίες ἐξελίσσονται σὲ ἄμεση ἀλληλεπίδραση μὲ γεωπολιτικὰ συμφέροντα, διπλωματικὲς στρατηγικὲς καὶ παγκόσμια ἰδεολογικὰ σχέδια.

Ὁ οἰκουμενισμὸς σήμερα ἔχει πάψει νὰ ἀποτελεῖ ἀποκλειστικὰ θεολογικὸ ζήτημα. Ἔχει μετατραπεῖ σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ σημεῖα τομῆς τῆς θρησκείας, τῆς πολιτικῆς καὶ τῆς γεωπολιτικῆς, γι’ αὐτὸ καὶ ἡ κατανόησή του δὲν μπορεῖ πλέον νὰ περιορίζεται μόνο στὸν διαχριστιανικὸ διάλογο.

Μποροῦν νὰ διακριθοῦν τουλάχιστον τρία ἐπίπεδα, στὰ ὁποῖα λειτουργεῖ αὐτὴ ἡ διαδικασία. Τὸ πρῶτο εἶναι τὸ θεσμικὸ ἐπίπεδο, στὸ ὁποῖο διεξάγεται ὁ ἐπίσημος οἰκουμενικὸς διάλογος. Τὸ δεύτερο εἶναι τὸ πολιτικὸ ἐπίπεδο, ὅπου κρατικοὶ καὶ ὑπερεθνικοὶ παράγοντες χρησιμοποιοῦν τοὺς θρησκευτικοὺς διαύλους γιὰ τὴν ἐπίτευξη τῶν δικῶν τους συμφερόντων. Τὸ τρίτο εἶναι τὸ ἰδεολογικὸ ἐπίπεδο, στὸ ὁποῖο διαμορφώνονται παγκόσμιες ἀξιακὲς μῆτρες, ποὺ ἐπιδιώκουν τὴν καθολικοποίηση τῶν δικῶν τους προτύπων.

ΒΑΤΙΚΑΝΟΝ: Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ

Τὸ Βατικανὸ δὲν ἀποτελεῖ μόνο ἕνα ἐκκλησιαστικὸ θεσμό. Εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς σημαντικοὺς παράγοντες τῆς σύγχρονης παγκόσμιας πολιτικῆς.

Ἁγίου Ἀνδρέου Κρήτης. Στόν Ἅγιο καί μακάριο καί πανένδοξο ἀπόστολο τοῦ Χριστοῦ Τίτο!

ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΚΡΗΤΗΣ

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙΟ ΚΑΙ ΠΑΝΕΝΔΟΞΟ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΤΙΤΟ1

Καθώς πρόκειται να επιχειρήσω να πλέξω αποστολικό εγκώμιο, είθε να μου παρασταθεί ως βοηθός το Άγιο Πνεύμα και να μου χαρίσει τον λόγο που επιθυμώ. Γιατί συνηθίζει πάντοτε να συμπαρίσταται σε εκείνους που έχουν επιλεγεί να μιλούν με την δική Του έμπνευση, όπως ακριβώς και παλαιότερα, όταν κατέβηκε από ψηλά με τη μορφή γλωσσών και κάθισε επάνω σε καθέναν από τους μαθητές του Χριστού. Και ας έρθει, όχι για να μετρήσει πόσο άξιος είμαι εγώ για ένα τόσο υψηλό εγχείρημα, αλλά, σύμφωνα με το μέγεθος της θείας και αγαθής ενέργειάς Του προς εμάς, για να μας χαρίσει πλουσιοπάροχα την απείρως μεγάλη χάρη Του.

Μακάρι κι εσείς, που επιθυμείτε να γευθείτε την άφθονη φωτοχυσία που αναβλύζει από εκεί, να ενώσετε την προσευχή σας με τη δική μου και να πείτε: «Κύριε, γνώρισόν μοι, καὶ γνώσομαι (:Κύριε, φανέρωσέ μου, κάνε γνωστή σε εμένα την αλήθεια κι εγώ θα την γνωρίσω)» [Ἱερ. 11,18], ώστε να ξέρω πότε πρέπει να μιλήσω· και ακόμη: «Μὴ περιέλῃς ἐκ τοῦ στόματός μου λόγον ἀληθείας ἕως σφόδρα(: Ποτέ να μην αφαιρέσεις από το στόμα μου, Κύριε, τον λόγο της αληθείας Σου και το θάρρος να ομολογώ αυτήν)»[Ψαλμ.118,43]. Έχοντας, λοιπόν, μπροστά μας το μεγαλειώδες θέμα με το οποίο πρόκειται να πραγματευθούμε, είναι απολύτως αναγκαίο να απευθυνόμαστε με προσευχή στο Άγιο Πνεύμα και να ζητούμε από αυτό δύναμη μεγαλύτερη από τη δική μας αξία, ώστε να μπορέσουμε να πούμε όσα αρμόζουν και να μην αδικήσουμε με τον λόγο μας εκείνον που εγκωμιάζουμε.

Ασφαλώς, όμως, ποθείτε να μάθετε ποιος είναι αυτός που πρόκειται τώρα να εγκωμιαστεί. Και αυτός, ολοφάνερα, είναι ο θεσπέσιος Τίτος, το πρώτο θεμέλιο της Εκκλησίας των Κρητών, ο στύλος της αλήθειας, το στήριγμα της πίστεως, ο προμαχώνας των αληθινών δογμάτων. Ο Τίτος, η ακατάπαυστη σάλπιγγα του ευαγγελικού κηρύγματος, η υψηλή αντήχηση της φωνής του Παύλου, ο κανόνας της αλάνθαστης γνώσεως. Αυτός, λοιπόν, ο μεγάλος οικοδεσπότης μάς κάλεσε σήμερα στην πνευματική πανδαισία των λόγων· μας παρέθεσε ως εδέσματα τα μυστικά της άγραφης σοφίας —είτε θαύματα πρέπει να τα ονομάσουμε, είτε δόγματα- και ως υπερχειλισμένο κρατήρα, όπου αναμειγνύεται θεϊκό ποτό, τον συνεκτικό λόγο της θείας διδασκαλίας, σαν ποτό που χύνεται άφθονο και προσφέρεται σε όλους για να το γευθούν.

Ἀλαζονεία καὶ ἐκβαρβάρωση

Αλαζονεία και εκβαρβάρωση

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η ιστορία της Γαλλίας θα γράψει πως το 2026 μια εξαντλημένη κρατική εξουσία, μια τυχαία σύνθεση πλειονοψηφίας στην Εθνοσυνέλευση, ένας Πρόεδρος της Δημοκρατίας που είναι ο λιγότερο δημοφιλής από όλους τους προηγούμενούς του και ο πρωθυπουργός του, που είναι ο πιο αδύναμος στην 5η Δημοκρατία, συνέθεσαν ένα σύνολο, που με κυνισμό, ποταπότητα και ιδεολογικό φανατισμό στις 15 του απερχόμενου μηνός Ιουλίου ψήφισαν στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση Νόμο, με τον οποίο το Κράτος θα διαχειρίζεται πλέον το πότε θα επέρχεται ο θάνατος των πολιτών. Αυτά αναφέρει στο κύριο άρθρο της η γαλλική εφημερίδα «Λε Φιγκαρό», στις 16 του ιδίου μηνός, και προσθέτει ότι με τον εν λόγω Νόμο επιτρέπεται ο υποβοηθούμενος θάνατος (σημείωνε φόνος) σε ανθρώπους που κρίνεται ότι πλέον αποτελούν βάρος για το Κράτος και τους οικείους τους…Κατ’ ευφημισμό η πράξη ονομάζεται «ευθανασία»…

Στο ίδιο κύριο άρθρο της η Φιγκαρό γράφει επίσης: «Το Γαλλικό κράτος επιμένει ματαίως να θεωρεί ηθική πρόοδο το οξύμωρο “δολοφονία σημαίνει θεραπεία”! Από της ψηφίσεως του Νόμου γέροντες, ασθενείς, απελπισμένοι μοναχικοί άνθρωποι “θα επιλέγονται στη λίστα αυτών που έχουν δικαίωμα στον θάνατο”, στην ουσία που θα ξεπαστρεύονται … Το προσωπείο του «σύγχρονου» και «προοδευτικού» Γαλλικού κράτους έπεσε στις 15 Ιουλίου 2026. Όπως έγραψε ο συγγραφέας Michel Houellebecq η ιατρική υποβοήθηση στον θάνατο (φόνος) επιστρέφει τον άνθρωπο στην προ των πολιτισμών περίοδο, χιλιάδες χρόνια πριν. Η κοινωνία μοιάζει με αγέλες ζώων, που τα ασθενικά ή γέρικα αποσπώνται και απομακρύνονται από αυτές για να ψοφήσουν μόνα, γνωρίζοντας καλά πως ουδεμία συμπάθεια και συμπαράσταση μπορούν να περιμένουν...

Ὑπάρχουν τρεῖς τρόποι γιά νά σωθεῖ κανείς...

❈ Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος λέει ὅτι ὑπάρχουν τρεῖς τρόποι γιά νά σωθεῖ κανείς.

Ὁ ἕνας τρόπος εἶναι νά μήν ἁμαρτάνεις. Ποιός δέν ἁμαρτάνει; Ὅλοι ἁμαρτάνουν.

Ὁ δεύτερος τρόπος εἶναι νά μετανοεῖς. Νά εἶσαι δηλαδή στήν τάξη τῶν καθαιρομένων καί νά πολεμᾶς τά πάθη σου.

Περί Ἄγχους

❈ Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι σήμερα εἶναι γεμάτοι ἄγχος, γιατί ἀκριβῶς ἔχουν υἱοθετήσει τίς τρεῖς αὐτές ἄρρωστες ἀγάπες:

α) Πῶς νά κάνω χρήματα (φιλαργυρία)

β) πῶς νά ἔχω τήν ἀνάπαυση τοῦ σώματος, νά φάω, νά πιῶ, νά κοιμηθῶ (φιληδονία) καί

25 Αὐγούστου. Τίτου ἀποστόλου, ἐπισκόπου Γορτύνης Κρήτης· ἡ ἐπάνοδος τοῦ λειψάνου τοῦ ἀποστόλου Βαρθολομαίου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἀποστόλου Τίτου, 25 Αὐγούστου (Τίτ. α΄ 1-5, β΄ 15 - γ΄ 2, 12-15).

Τιτ. 1,1              Παῦλος, δοῦλος Θεοῦ, ἀπόστολος δὲ Ἰησοῦ Χριστοῦ κατὰ πίστιν ἐκλεκτῶν Θεοῦ καὶ ἐπίγνωσιν ἀληθείας τῆς κατ᾿ εὐσέβειαν

Τιτ. 1,1                       Εγώ ο Παύλος, δούλος του Θεού, απόστολος δε του Ιησού Χριστού σύμφωνα με την ορθήν πίστιν, την οποίαν ο Θεός απεκάλυψεν στους εκλεκτούς του, και την πλήρη γνώσιν της αληθείας, που οδηγεί εις την ευσέβειαν,

Δευτερονόμιο κεφ. 18. Α) Ἀπαγόρευση τῆς μαντείας καί μαγείας. Β) Ἡ ἀποστολή τοῦ Μεγάλου Προφήτη , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Δευτερονόμιο κεφ. 18. Α) Ἀπαγόρευση τῆς μαντείας καί μαγείας. Β) Ἡ ἀποστολή τοῦ Μεγάλου Προφήτη (τοῦ Κ.Η.Ι.Χ.), 23-8-2026, (ὁμιλία σέ νέους καί παιδιά), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com