Ιερά Μητρόπολη Κυθήρων και ΑντικυθήρωνΟ μακαριστός π. Γεώργιος Μεταλληνός, ο οποίος υπήρξε ένα θεολογικό δώρο του Θεού στις ημέρες μας, αναφερόμενος στους Τρεις Ιεράρχες και προκειμένου να λάβει αφορμή να μιλήσει σχετικώς, έθετε συχνά το καίριο ερώτημα αναφορικά με το ποιας ακριβώς παιδείας είναι προστάτες οι Τρεις Ιεράρχες. Στον τίτλο της σημερινής ομιλίας υπάρχουν δύο συγκεκριμένες έννοιες, οι οποίες ορίζουν τη βάση της απάντησης του εν λόγω ερωτήματος: Δόγμα και ήθος, έννοιες οι οποίες οριοθετούν, ταυτόχρονα όμως και διακρίνουν την όντως παιδεία από την γενικού τύπου εκπαίδευση.
378. Ἀπαγορεύεται ἡ μαγεία;
Ἐρώτηση ἑνὸς ἐνορίτη : Ἀπαγορεύεται ἡ μαγεία;Ἡ ἀπάντηση τοῦ ἱερέα: Ἀπὸ τὴν κατανόηση τῆς ὀλέθριας σχέσης τῶν κακῶν πνευμάτων μὲ ἐμᾶς, προκύπτει φυσικὰ πόσο ἁμαρτωλοὶ εἶναι ὅσοι ἀναζητοῦν κοινωνία μαζί τους μέσῳ τῆς λεγόμενης μαύρης μαγείας ἢ μαγείας. Ἡ μαγεία ἀπαγορευόταν αὐστηρὰ μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, τιμωρούμενη μὲ θάνατο (Δεύτ. 18:10-12). Οἱ κανονικοὶ κανόνες τῆς ἐκκλησίας τῆς Καινῆς Διαθήκης ἀφορίζουν ἐπίσης τοὺς μάγους ὡς αἱρετικούς .379. Σήμερα εἶναι ἡ μνήμη τοῦ Ὁσίου Συμεῶν του Στυλίτη, τοῦ ἀγγέλου μου· σᾶς παρακαλῶ, Πάτερ, νὰ μοῦ πεῖτε πῶς ἔζησε;Ἐρώτηση ἐνορίτη : Σήμερα εἶναι ἡ ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Συμεῶν του Στυλίτη, τοῦ ἀγγέλου μου. Σᾶς παρακαλῶ, Πάτερ, νὰ μοῦ πεῖτε γιὰ τὴ ζωή του.Ἡ ἀπάντηση τοῦ ἱερέα : Μὲ ἀγάπη, πρὸς δόξα Θεοῦ, πρὸς τιμὴν τοῦ Ἁγίου Συμεῶν του Στυλίτη, καὶ πρὸς ὄφελος τῶν ψυχῶν μας, εἶμαι ἕτοιμος νὰ σᾶς διηγηθῶ τὴ ζωή του. Ἀκοῦστε!«Ὁ Ὅσιος Συμεῶν, ποὺ ὀνομαζόταν Στυλίτης, σὲ ἡλικία δεκαοκτὼ ἐτῶν, ἀποσύρθηκε στὴν ἔρημο. Ἔχοντας βάλει στὴν καρδιά του νὰ ἀσκηθεῖ σὲ μιὰ μοναδικὴ στοχαστικὴ σκέψη γιὰ τὸν Θεό, βρῆκε μιὰ συγκεκριμένη σπηλιὰ καί, πέφτοντας σταυροειδῶς στὸ ἔδαφος, προσευχήθηκε κλαίγοντας στὸν Θεὸ νὰ τοῦ δείξει τὸν δρόμο πρὸς τὴ σωτηρία. Κουρασμένος ἀπὸ τὴν ἐπίγεια λατρεία, ὁ νεαρὸς Συμεῶν ἀποκοιμήθηκε καὶ εἶδε τὸ ἀκόλουθο ὅραμα: τοῦ φάνηκε ὅτι ἔσκαβε τὴ γῆ γιὰ νὰ βάλει τὰ θεμέλια γιὰ κάποιο στέρεο κτίριο καὶ ἄκουσε μιὰ φωνή: « Σκάψε βαθύτερα». Ἀφοῦ κόπιασε γιὰ λίγο καὶ σκέφτηκε ὅτι αὐτὸ τὸ βάθος ἦταν ἀρκετὸ γιὰ ἕνα στέρεο θεμέλιο, ὁ Συμεῶν σταμάτησε. Ἀλλὰ ἄκουσε ξανά: « Σκάψε βαθύτερα». Ὁ ἐργάτης ἄρχισε νὰ σκάβει ξανὰ τὴ γῆ, ἀλλὰ κουρασμένος, μόλις ποὺ εἶχε ἀφήσει τὸ φτυάρι, ὅταν ἄκουσε τὴν ἴδια φωνή: « Σκάψε βαθύτερα», γιὰ τρίτη φορά. Τότε ὁ Συμεῶν συγκέντρωσε ὅλες του τὶς δυνάμεις καὶ κόπιασε μέχρι ποὺ μιὰ ἀόρατη φωνή του εἶπε: « Σταμάτα, τὰ θεμέλια θὰ εἶναι στέρεα. «Χτίζεις μὲ ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό». Ἀφοῦ ξύπνησε ἀπὸ τὸν ὕπνο, ὁ Συμεῶν εὐχαρίστησε τὸν Θεὸ γιὰ ἕνα τόσο σωτήριο μάθημα καὶ θυμόταν πάντα ὅτι τὸ θεμέλιο μιᾶς ἐνάρετης ζωῆς εἶναι ἡ ἐργασία.Ὁ Ἅγιος Συμεῶν ἐπιθυμοῦσε νὰ ἐργαστεῖ μὲ τὸν δικό του τρόπο. Σκαρφαλώνοντας σὲ ἕναν ψηλὸ λόφο, ἁλυσόδεσε τὸν ἑαυτό του σὲ ἕναν βράχο, σκοπεύοντας νὰ παραμείνει ἀνίκανος νὰ ἐγκαταλείψει τὸν τόπο τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνα, ἀκόμα κι ἂν ἡ ἐπιθυμία νὰ τὸ κάνει ἀναζωπυρωνόταν στὴν καρδιά του. Σὲ αὐτὴ τὴν ἐκπληκτικὴ αὐτοσυγκράτηση τὸν συνέλαβε ὁ Μίλητος, Ἀρχιεπίσκοπος Ἀντιόχειας, ὁ ὁποῖος εἶχε ἔρθει νὰ τὸν ἐπισκεφτεῖ ὡς ὁ μεγαλύτερος ἀσκητὴς τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλὰ ἐνῷ ἐπαινοῦσε τοὺς κόπους τοῦ Συμεῶν, ὁ σοφὸς ἀρχιεπίσκοπος δὲν ἐπαίνεσε τὰ ὑλικά του δεσμά. «Ἕνας ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ συγκρατηθεῖ ἀκόμη καὶ χωρὶς δεσμά » , εἶπε πατρικά, « καὶ ἐσύ, παιδί μου, μπορεῖς νὰ δέσεις τὸν ἑαυτό σου σὲ ἕνα μέρος ὄχι μὲ σίδερο, ἀλλὰ μὲ θέληση καὶ λογική». Ἀφοῦ ἄκουσε τὴ μεγάλη ἀλήθεια, ὁ Συμεῶν ἔβγαλε ἀμέσως τὰ δεσμά του καί, ἀπὸ ἐκείνη τὴ στιγμὴ καὶ μετά, χαλιναγώγησε τὶς σκέψεις του μὲ τὴ θέλησή του καὶ αἰχμαλώτισε τὸ μυαλό του στὴν ὑπακοὴ στὸν Χριστό , ὥστε νὰ εἶναι αἰχμάλωτος τοῦ σταυροῦ του.
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ ΣΥΝΑΪΤΗΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑΣΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΜΕ ΤΟ· «ΕΓΩ ΘΑ ΣΚΛΗΡΥΝΩ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΑΩ»ΕΡΩΤΗΣΗ 29η: Πῶς πρέπει νὰ ἑρμηνεύουμε τό· «Ἐγὼ θὰ σκληρύνω τὴν καρδιὰ τοῦ Φαραώ»;ΑΠΑΝΤΗΣΗ Ἦταν εὔκολο στὸν Θεό, μετὰ τὴν ἀπειθαρχία, νὰ ἐπιφέρει πανολεθρία, ἀλλὰ κάνοντας χρήση τῆς ἀπεριγράπτης μακροθυμίας του, ἐπέφερε μέτρια τιμωρία σ’ αὐτόν. Αὐτὰ ὅμως ἔφεραν τὸ ἀντίθετο ἀποτέλεσμα στὴν καρδιὰ ἐκείνου. Γιατί, ὅπως ὁ ἥλιος μὲ τὴν ἐνέργεια τῆς θερμότητάς του μαλακώνει βέβαια τὸ κερί, σκληραίνει ὅμως τὸν πηλό, ἔτσι καὶ μὲ τὴ μακροθυμία τοῦ Θεοῦ, ἄλλοι ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους γίνονται σκληροί, καὶ ἄλλοι μαλακοί, ἐπειδὴ δὲν πιστεύουν ὅλοι στὴ μέλλουσα ζωή. Καὶ ὁ Θεὸς δηλαδὴ τιμωρεῖ ἐδῶ μερικοὺς κακούς, καὶ ἀνακηρύττει εὐσεβεῖς. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Ἀπόστολος μερικοὺς τοὺς ὀνόμασε σκεύη ὀργῆς, καὶ μερικοὺς σκεύη εὐσπλαχνίας, ἐπειδὴ μὲ τοὺς πρώτους ὁ Θεὸς ἐμφανίζεται νὰ τιμωρεῖ δίκαια, καὶ μὲ τοὺς δεύτερους, ὅτι καθιστᾶ ἀξίους τοὺς ἀθλητὲς τῆς ἀρετῆς φροντίδας καὶ ἐκτίμησης. Ὅπως δηλαδὴ καὶ οἱ γιατροὶ ἐκείνους ποὺ πάσχουν ἀθεράπευτα, μπροστά σὲ πολλοὺς τοὺς ἀκρωτηριάζουν, διδάσκοντας τοὺς μαθητές τους τὸν τρόπο τῆς θεραπείας, ἔτσι καὶ ὁ Θεὸς τὸν Φαραὼ ἐξαιτίας τῆς ἀπειθαρχίας καὶ τῆς σκληροκαρδίας του τὸν τιμώρησε μὲ πολλῶν εἰδῶν τιμωρίες, γιὰ νὰ σωφρονιστοῦν οἱ ὑπόλοιποι. Γιατὶ ὁ συγγραφέας τῶν Παροιμιῶν λέγει·
Ἀκατάλυτα τά Θεῖα Δόγματα, ἀπό δημοσίας σχέσεις: «Ἀλλοτρίας βοτάνης ἀπέχεσθαι, ἥτις ἐστίν αἵρεσις» (Ἰ. Δαμασκηνός)Διωγμοὶ ἔξωθεν· Αἱρέσεις ἔσωθεν.Ἄρνησις ἱεραποστολῆς εἰς 15 ἑκατ. Αἰγυπτίους ΚόπταςΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΕΧΕΙ ΕΝΩΘΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΑΣ;Φονεύουν ἔνιοι: Πολιτικοὶ τὴν Δημοκρατίαν· Δημοσιογράφοι τὴν Ἀλήθειαν· Δικασταὶ τὴν Δικαιοσύνην· Ἰατροὶ τὴν Ὑγείαν· Προκαθήμενοι τὴν Ὀρθοδοξίαν.Τοῦ κ. Περικλέους Ἠλία Νταλιάνη, ΘεολόγουΤηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία μεταξύ Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας Θεοδώρου καὶ Αἱρετικοῦ Πατριάρχου τῶν Κοπτῶν –ΜονοφυσιτῶνΣύμφωνα μὲ τὴν Ρομφαία ὁ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας δήλωσε τὰ ἑξῆς, σχετικὰ μὲ τὸν Πατριάρχη τῶν Μονοφυσιτῶν Κοπτῶν κ. Ταβαντρός:“Σήμερα, Δευτέρα 19 Ἰανουαρίου ἐ.ἔ., ὁ Μακαριώτατος Πάπας καὶ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καὶ πάσης Ἀφρικῆς κ.κ. Θεόδωρος Β΄, μὲ αἴσθημα βαθιᾶς ἀδελφικῆς μέριμνας καὶ εἰλικρινοῦς ἀγάπης, ἐπικοινώνησε τηλεφωνικὰ μὲ τὸν Ἁγιώτατο Πατριάρχη τῶν Κοπτῶν κ.κ. Tawadros II, ὁ ὁποῖος, σύμφωνα μὲ τὴν ἐπίσημη ἀνακοίνωση τῆς Κοπτικῆς Ἐκκλησίας, ὑπεβλήθη ἐπιτυχῶς σὲ χειρουργικὴ ἐπέμβαση στὴν Αὐστρία καὶ παραμένει ὑπὸ ἰατρικὴ παρακολούθηση.Κατὰ τὴ θερμὴ αὐτὴ τηλεφωνικὴ ἐπικοινωνία, ὁ Μακαριώτατος ἐξέφρασε τὶς ἐγκάρδιες εὐχές του γιὰ ταχεῖα καὶ πλήρη ἀνάρρωση τοῦ Ἁγιωτάτου Πατριάρχου Tawadros II, διαβεβαιώνοντάς τον γιὰ τὶς προσευχὲς Τοῦ ἰδίου, ἀλλὰ καὶ τοῦ πληρώματος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλεξανδρείας.Ἐκ μέρους τοῦ Πατριάρχου Tawadros II, ἐκφράστηκαν θερμὲς εὐχαριστίες πρὸς τὸν Μακαριώτατο Πατριάρχη Ἀλεξανδρείας γιὰ τὴν ἀδελφική του ἀγάπη καὶ τὴν τηλεφωνικὴ αὐτὴ ἐπικοινωνία, ἡ ὁποία γιὰ ἀκόμη μία φορὰ ἐπιβεβαιώνει τοὺς δεσμοὺς ἀμοιβαίας ἐκτίμησης, σεβασμοῦ καὶ εἰλικρινοῦς φιλίας ποὺ συνδέουν τοὺς δύο πνευματικοὺς ἡγέτες.
Εν κυθήροις τη 22α Φεβρουαρίου 2026Αρχιμ. Παύλου ΔημητρακοπούλουΘεολόγου – συγγραφέως,Ι. Μ. Κυθήρων & ΑντικυθήρωνΗ σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η Κυριακή της Τυρινής, ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία μας μνημονεύει, σύμφωνα με το συναξάρι, «την από του παραδείσου της τρυφής εξορία του πρωτοπλάστου Αδάμ». Ανάλογο είναι και το περιεχόμενο της όλης ακολουθίας του εσπερινού και του όρθρου από το βιβλίο του Τριωδίου. Το αποστολικό ανάγνωσμα είναι μια περικοπή από την προς Ρωμαίους επιστολή του αποστόλου Παύλου, ενώ το ευαγγελικό μια περικοπή από το 6ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου. Την προηγούμενη Κυριακή η Εκκλησία έφερε στη μνήμη μας τη μεγάλη και φοβερά ημέρα της κρίσεως, που θα γίνει στο τέλος της ιστορίας αυτού του κόσμου. Την σημερινή ημέρα μας επαναφέρει στην αρχή, στο ξεκίνημα της ιστορίας του ανθρωπίνου γένους, όχι τυχαία βέβαια.Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η Εκκλησία καθιέρωσε να μνημονέυουμε την πτώση και εν συνεχεία την έξωση του Αδάμ από τον παράδεισο, καθώς βρισκόμαστε στο κατώφλι της εισόδου μας στην αγωνιστική περίοδο της αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Γιατί εξορίστηκε ο Αδάμ από τον παράδεισο; Διότι δεν υπήκουσε στη συγκεκριμένη εντολή, που του έδωσε ο Θεός. Κάποια στιγμή βέβαια συναισθάνηκε την πτώση του, καθώς απογυμνώθηκε από την Χάρη του Θεού που είχε μέχρι τότε μέσα του, ωστόσο δεν μετανόησε με ειλικρινή μετάνοια. Όταν ο Θεός τον ρώτησε: «Αδάμ που είσαι; Τι συμβαίνει;», αυτός αντί να ομολογήσει την αμαρτία του, προσπαθούσε να δικαιολογηθεί και να ρίξει το σφάλμα στην Εύα. Και αυτή στη συνέχεια στον όφι. Και όταν ο Αδάμ εξορίστηκε από τον παράδεισο, τότε, καθώς αναφέρουν τα τροπάρια και οι ύμνοι της ακολουθίας, άρχισε να θρηνεί για το κατάντημά του και και να καλεί όλη την κτίση να κλαύσει και να θρηνήσει και αυτή για την οδυνηρή πτώση του, εξ’ αιτίας της οποίας από άφθαρτος και αθάνατος που ήταν κατάντησε δούλος της φθοράς και του θανάτου. Και χρειάσθηκε να περάσουν αιώνες και αιώνες μέχρις ότου οι ψυχές του Αδάμ και της Εύας, που βρίσκονταν φυλακισμένες στα σκοτεινά βασίλεια του Άδου, αξιώθηκαν της σωτηρίας, όταν ο Χριστός κατέβηκε στον άδη και τους ελευθέρωσε μαζί με όλους εκείνους οι οποίοι πίστευσαν σ’ αυτόν. Εάν, λοιπόν, η παρακοή του Αδάμ τον εξόρισε από τον παράδεισο η δε μετάνοιά του τον επανέφερε σ’ αυτόν, το ίδιο χρειάζεται να γίνει και σε μας. Μιμηθήκαμε τον Αδάμ στην παρακοή και χάσαμε τον παράδεισο. Ας τον μιμηθούμε τώρα και στην μετάνοια, αν θέλουμε να τον ξαναβρούμε.Αξίζει να προσέξουμε ιδιαίτερα και την ευαγγελική περικοπή, που έχει άμεση σχέση με την αγωνιστική και κατανυκτική περίοδο της αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, στην οποία ο Κύριος μεταξύ άλλων επισημαίνει τα εξής:
Ἕνα περιστατικόΓράφει ὁ ἉγιοσιωνίτηςΜεταφερόμαστε στὸ μακρινὸ 1995. Ἔτυχα αὐτήκοος μάρτυρας τοῦ περιστατικοῦ ποὺ θὰ ἀφηγηθῶ. Τὸ Γυμνάσιο Λαιμοῦ Πρεσπών πάει σὲ ἐκκλησιασμό στὸν Ἅγιο Γερμανὸ γιὰ τὴν γιορτὴ μᾶλλον τοῦ Ἁγίου Γερμανοῦ. Προεστὼς τῆς ἐκκλησίας ἦταν ὁ Ἀρχιμανδρίτης Ἰουστῖνος Μπαρδάκας, κληρικὸς τότε τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φλωρίνης.Ὅταν πῆγαν τὰ παιδιὰ, ὅπως ἦταν μὲ φόρμες καὶ παντελόνια οἱ μαθήτριες, καὶ μπῆκαν στὸν ναὸ, ὁ προεστὼς τῆς ἐκκλησίας ἔψεξε κατευθείαν τὶς μαθήτριες γιὰ τὶς φόρμες καὶ τὰ παντελόνια. Ἴσως δὲν εἶχε ἀπό τὴν προηγούμενη μέρα ἐνημερωθεῖ οἱ μαθήτριες νὰ ἔλθουν μὲ φουστάνια. Καὶ πάλι ὅμως θὰ δημιουργοῦνταν πρόβλημα στὸ μάθημα τῆς γυμναστικῆς. Εἶχε δίκαιο ὁ Ἀρχιμανδρίτης τότε, καὶ πλέον ἐπίσκοπος Νέας Κρήνης καὶ Καλαμαριᾶς. Οἱ γυναῖκες κι ἂν ἀκόμα εἶναι κορίτσια σχολικῆς ἡλικίας πρέπει νὰ φοροῦν φουστάνια.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω πρώτα τον Θεό και μετά την Ελληνική Δικαιοσύνη που με απάλλαξε από όλες της ψευδείς κατηγορίες που ανέφερε εν ζωή, ο ήδη κεκοιμημένος καθηγητής Χρυσόστομος Σταμούλης και οι όμοιοι του, στην αγωγή που κατέθεσε εναντίον μου, περί εξύβρισης, απειλής, και σωματικής βλάβης, καθώς τίποτα από τα παραπάνω δεν αποδείχθηκε αληθές.
Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Α´ 19-31, Β´ 1-3).
Ησ. 1,19 καὶ ἐὰν θέλητε καὶ εἰσακούσητέ μου, τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς φάγεσθε·
Ησ. 1,19 Εάν δε θελήσετε και με ακούσετε και συμμορφωθήτε προς τας εντολάς μου, θα φάγετε πλούσια τα αγαθά της γης.
Ησ. 1,20 ἐὰν δὲ μὴ θέλητε, μηδὲ εἰσακούσητέ μου, μάχαιρα ὑμᾶς κατέδεται· τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα.
Ησ. 1,20 Εάν όμως δεν θελήσετε και δεν με υπακούσετε και απομακρυνθήτε από εμέ, η μάχαιρα των εχθρών σας θα σας καταφάγη”. Το στόμα του Κυρίου είναι εκείνο, το οποίον διεκήρυξεν αυτά και θα γίνουν όπως τα είπε.
Ὑπέρ βωμῶν καί ἑστιῶν 04.02.2025: «Μεταπατερική θεολογία: Οἱ Ἅγιοι στὸ περιθώριο»ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Παῦλος Κλιματσάκης Διδάκτωρ ΦιλοσοφίαςΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: Χαράλαμπος Ἂνδραλης - Νομικός, Συγγραφέας
