Ποῦ εἶναι ἕνας Φλωρίνης Αὐγουστῖνος Καντιώτης νὰ σκουπίσει τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος;

https://youtu.be/ – Ιερά Αποτείχιση https://tasthyras.wordpress.com/2026/07/05/πού-είναι-ένας-φλωρίνης-αυγουστίνος-κ/

Ἕνας πού ἔχει κατάθλιψη καί ἀκηδία, μπορεῖ νά γευθεῖ την χάρη τοῦ Θεοῦ; , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Οἱ ἱεροί κανόνες καί ἡ θεανθρώπινη πίστη. Ἐπιλεγμένα θησαυρίσματα ἀπό τή «Δογματική» τοῦ ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς

ΑΓΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΣΕΛΙΕ (ΠΟΠΟΒΙΤΣ)

ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ «ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ:

ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΙ Η ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΙΣΤΗ

Οι ιεροί Κανόνες είναι οι ιεροί φρουροί των αγίων δογμάτων, οι ιεροί φρουροί των θεανθρωπίνων αγιασμάτων της θεανθρώπινης ορθοδόξου πίστεως. Είναι απαραίτητο και υποχρεωτικό να υπάρχουν στη θεανθρώπινη οντότητα και στη ζωή της Εκκλησίας. Τούτο επιμαρτυρούν και διαβεβαιώνουν όλες οι Άγιες Οικουμενικές και Τοπικές Σύνοδοι, όλοι οι Άγιοι Πατέρες.

Ο 1ος Κανόνας της Αγίας Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου είναι ο εξής: «Τοὺς παρὰ τῶν ἁγίων Πατέρων καθ’ ἑκάστην Σύνοδον ἄχρι τοῦ νῦν ἐκτεθέντας Κανόνας κρατεῖν ἐδικαιώσαμεν(: Αποφασίσαμε να τηρούνται οι Κανόνες που θεσπίστηκαν σε κάθε Σύνοδο από τους Αγίους Πατέρες μέχρι σήμερα)»1. Μόνον έτσι μπορεί να διαφυλαχθεί αλώβητη η αληθινή, θεανθρώπινη και ορθόδοξη πίστη.

Οι Άγιοι Πατέρες της ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου στον 1ο Κανόνα εντέλλονται: «Ὁρίζομεν ἀκαινοτόμητόν τε καὶ ἀπαράτρωτον ὑπάρχειν τὴν παραδοθεῖσαν πίστιν ἡμῖν [...] Ἡμεῖς γὰρ οὔτε προστιθέναι τι, οὔτε μὴν ἀφαιρεῖν κατὰ τὰ προορισθέντα παντελῶς διεγνώκαμεν(:Ορίζουμε ότι η πίστη που μας παραδόθηκε πρέπει να παραμένει χωρίς καμία καινοτομία και χωρίς καμία αλλοίωση [...] Διότι εμείς έχουμε αποφασίσει οριστικά και κατηγορηματικά ούτε να προσθέσουμε κάτι, ούτε βέβαια να αφαιρέσουμε κάτι από όσα έχουν προκαθορισθεί)»2. Στον 2ο Κανόνα οι ίδιοι Πατέρες ορίζουν: «Ἐπισφραγίζομεν δὲ καὶ τοὺς λοιποὺς πάντας ἱεροὺς Κανόνας τοὺς ὑπὸ τῶν Ἁγίων καὶ μακαρίων Πατέρων ἡμῶν ἐκτεθέντας ... [καὶ ὁρίζομεν] μηδενὶ ἐξεῖναι τοὺς προδηλωθέντας παραχαράττειν Κανόνας ἢ ἀθετεῖν ἢ ἑτέρους παρὰ τοὺς προκειμένους παραδέχεσθαι Κανόνας ψευδεπιγράφως ὑπό τινων συντεθέντας τῶν τὴν ἀλήθειαν καπηλεύειν ἐπιχειρησάντων (:Επικυρώνουμε δε ως έγκυρους και όλους τους υπόλοιπους ιερούς Κανόνες που θεσπίσθηκαν από τους Αγίους και μακαρίους Πατέρες μας ... [και ορίζουμε] να μην επιτρέπεται σε κανέναν να παραχαράσσει τους προαναφερθέντες Κανόνες ή να τους καταργεί ή να αποδέχεται άλλους Κανόνες εκτός από αυτούς που έχουν τεθεί και οι οποίοι άλλοι Κανόνες έχουν συνταχθεί ψευδεπιγράφως από ορισμένους, οι οποίοι επιχείρησαν να νοθεύσουν [ή: να εμπορευθούν δολίως] την αλήθεια)»3.

Οι Άγιοι Πατέρες στον 21ο Κανόνα της ἐν Γάγγρᾳ Συνόδου λέγουν: «Καὶ πάντα συνελόντως εἰπεῖν, τὰ παραδοθέντα ὑπὸ τῶν θείων Γραφῶν καὶ Ἀποστολικῶν Παραδόσεων, ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ γίνεσθαι φυλαττόμενα(:Και, για να τα συνοψίσουμε όλα, να διαφυλάσσονται και να τηρούνται μέσα στην Εκκλησία όλα όσα έχουν παραδοθεί από τις θείες Γραφές και τις Αποστολικές Παραδόσεις)»4.

Στην Α΄ Κανονική επιστολή του [oνομάζεται «Κανονική» επειδή περιέχει κανόνες και εκκλησιαστικές αποφάσεις που αργότερα αναγνωρίστηκαν από την Εκκλησία ως αυθεντικές κανονικές διατάξεις. Είναι μία από τις σημαντικότερες επιστολές του Μεγάλου Βασιλείου, η 188η, η οποία έχει ιδιαίτερο κανονικό κύρος στην Ορθόδοξη Εκκλησία] προς τον Άγιο Αμφιλόχιο Ικονίου, ο Άγιος Βασίλειος αναφέρει: «Οἱ δὲ τῆς Ἐκκλησίας ἀποστάντες, οὐκέτι ἔχον τὴν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφ’ ἑαυτοῖς· ἐπέλιπε γὰρ ἡ μετάδοσις τῷ διακοπῆναι τὴν ἀκολουθίαν(:Εκείνοι όμως που αποστάτησαν[:αποσχίσθηκαν, αποσκίρτησαν] από την Εκκλησία, δεν έχουν πλέον επάνω τους τη χάρη του Αγίου Πνεύματος· διότι η μετάδοση [της χάρης] σταμάτησε, επειδή διακόπηκε η διαδοχή)»5.

Οι άγιοι Πατέρες, στον 1ο Κανόνα της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου, εντέλλονται: «ἀναθεματισθῆναι πᾶσαν αἵρεσιν (:να καταδικαστεί εκκλησιαστικώς με ανάθεμα κάθε αίρεση)»6. Ο 33ος Κανόνας της ἐν Λαοδικείᾳ Συνόδου ορίζει: «ὅτι οὐ δεῖ αἱρετικοῖς ἢ σχισματικοῖς συνεύχεσθαι(:Ότι δεν πρέπει να συμπροσεύχεται κανείς με αιρετικούς ή σχισματικούς)»7.

Εἰς τιμήν καί μνήμην τοῦ Πολυνείκους - Γεωργίου Θεοδωροπούλου- Μά Γέροντα, ἐγώ δέν... Ἐκεῖνος τόν διέκοψε λυπημένος καί τοῦ ἀπάντησε:

Κάποια ἄλλη φορά, ὁ σύζυγός μου Πολυνείκης, μοῦ διηγήθηκε ἕνα πολύ διδακτικό περιστατικό, τό ὁποῖο ἀποδεικνύει γιά μία ἀκόμη φορά, τή διάκριση, τήν εὐγένεια, τήν ἀγάπη τοῦ π. Ἐπιφανίου πρός τούς ἀνθρώπους, ἀλλά καί τήν πνευματική ἀρχοντιά πού τόν χαρακτήριζαν.

Ὅταν διεγνώσθη ἡ ἀσθένεια τοῦ π. Επιφανίου, μεταξύ τῶν ἄλλων ἐξετάσεων πού ἔπρεπε νά κάνει, οἱ γιατροί τοῦ συνέστησαν να κάνει καί μιά ἀξονική τομογραφία. Οἱ ἴδιοι τόν συμβούλεψαν νά ἐπισκεφθεῖ τό πιό σύγχρονο Διαγνωστικό Κέντρο τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, τοῦ ὁποίου ιδιοκτήτης, «χάριτι Θεοῦ», ἦταν στενός συγγενής πνευματικῶν του παιδιῶν.

Τήν ἡμέρα ἐκείνη πού θά ἔκανε τήν ἐξέταση αὐτή, τόν συνόδεψε ἕνα ἄλλο πνευματικό του παιδί, γιατρός καί ἐκεῖνος.

Ἀφοῦ τελείωσε ἡ ἀξονική τομογραφία, ὁ π. Επιφάνιος κάθησε στο σαλόνι καί περίμενε τόν συνοδό του, να πάει στο ταμεῖο, τὸ ὁποῖο βρισκόταν στον ίδιο χώρο, να πληρώσει γιὰ τὴν ἐξέταση.

Ὁ συριγμὸς τῆς σύριγγας

Γράφει η Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Φιλόλογος-Θεολόγος

«Στή σύλληψη 19χρονου προχώρησαν οἱ ἀστυνομικές ἀρχές τῶν Γρεβε­νῶν μέ τήν κατηγορία τῆς κατοχῆς ναρ­κωτικῶν οὐσιῶν» (βλ. «ΑΕΤΟΣ Gre­ve­na», 18/4/2026).

«16χρονος Σουδανός διακινοῦσε ναρ­κωτικά σέ σχολεῖα» (βλ. ΕΡΤnews, 19/4/2026).

«Στή σύλληψη 19χρονου ἡμεδαποῦ προχώρησαν στίς 20 Ἀπριλίου ἀστυνο­μικοί στίς Σέρρες» (βλ. ΕΡΤnews, 21/4/ 26).

«19χρονη στήν Κεφαλονιά μετά ἀπό χρήση ναρκωτικῶν καί ἀλκοόλ ὑπέ­κυ­ψε» ( βλ. «ΤΟ ΒΗΜΑ», 30/4/2026)

Καί τό μαρτυρικό ρεπορτάζ καθημερινά συγκλονίζει, ἀποτυπώνοντας τήν τρα­γικότητα πού βιώνουν οἱ νέοι μας. Εἴ­τε ἀπό ἐγωισμό καί αὐτοπροβολή εἴτε ἀπό περιέργεια, ἀπό μιμητισμό ἤ ἀπό ψυχολογικά προβλήματα, τό γεγονός παραμένει θλιβερό καί ἀπογοητευτικό. Πά­μ­πολλα, ἐπίσης, εἶναι τά παιδιά πού ὁ­μολόγησαν ὅτι κατέφυγαν στή χρήση οὐ­σιῶν, ἐπειδή στερήθηκαν τήν οἰκο­γε­­νειακή θαλπωρή. Ἔτσι οἱ νέοι, σέ ἀνη­συ­χη­τικό ποσοστό, δηλητηριάζουν τή ζωή τους καί ἁλυσοδένονται μέ τά σκλαβόσκοινα μιᾶς ἐξουθενωτικῆς καί εὐτε­λι­στικῆς κατάστασης.

Ποιός δέν ἀναγνωρίζει τοῦ ἐθισμοῦ τήν παθογένεση; Ποιός δέν θλίβεται βλέποντας τόν θάνα­το νά παραμονεύει, γιά νά χτυπήσει τά θύματά του τόσο ἀνε­λέ­η­τα; Νεκροί πρίν πεθάνουν, ἀπο­τε­λοῦν τούς μελλοθανάτους τῆς σύριγγας. Κάθε βηματισμός πρός τίς οὐσίες αὐτές εἶναι καί ἕνα βῆμα ὀλέθρου καί συνήθως πορεία χωρίς ἐπιστροφή.

Ἡ θεραπεία τῆς ψυχῆς ἀναγκαιότερη ἀπὸ τὴν θεραπεία τοῦ σώματος. (Κυριακὴ ΣΤ’ Ματθαίου)

Εν Θεσσαλονίκη τη 12η Ιουλίου 2026

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως.

Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι η έκτη Κυριακή του Ματθαίου και το μεν Αποστολικό ανάγνωσμα που ακούσαμε προηγουμένως, είναι μια περικοπή από την προς Ρωμαίους επιστολή του αποστόλου Παύλου, το δε ευαγγελικό μια περικοπή από το 9ο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου. Στην περικοπή αυτή ο ευαγγελιστής Ματθαίος μας περιγράφει το γνωστό σε όλους μας θαύμα της θεραπείας του παραλυτικού της Καπερναούμ, τον οποίο κατέβασαν από τη στέγη μπροστά στον Κύριο τέσσερις άνθρωποι, που τον μετέφεραν, διότι ήταν αδύνατον να πλησιάσουν τον Κύριο μέσα στο σπίτι, όπου δίδασκε, λόγω της κοσμοσυρροής.

Σύμφωνα με τη διήγηση του ευαγγελιστού: «Και ιδού προσέφερον αυτώ παραλυτικόν επί κλίνης βεβλημένον· και ιδών ο Ιησούς την πίστιν αυτών είπε τω παραλυτικώ· θάρσει, τέκνον· αφέωνταί σοι αι αμαρτίαι σου». Ενώ ο Χριστός δίδασκε σε κάποιο σπίτι στην Καπερναούμ, έφεραν μπροστά του ένα παραλυτικό που ήταν ξαπλωμένος πάνω σε ένα κρεβάτι. Και όταν ο Ιησούς είδε την πίστη του παραλυτικού και εκείνων που τον μετέφεραν, είπε στον παραλυτικό: Έχε θάρρος παιδί μου, σου έχουν συγχωρεθεί οι αμαρτίες σου.

Διατὶ παραθεωρεῖται ἡ στάσις 4 Κυπρίων Ἐπισκόπων εἰς τὴν Σύνοδον τῆς Κρήτης;

Διατί παραθεωρείται η στάσις 4 Κυπρίων Επισκόπων εις την Σύνοδον της Κρήτης;

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Έχει τεθεί ως βασικότατη προϋπόθεση, για να αρθεί η αργία του τελούντος εν αργία Επισκόπου Τυχικού, η αποδοχή των αποφάσεων της Συνόδου της Κρήτης. Ως γνωστό τα 4 Πατριαρχεία (Αντιοχείας, Ρωσίας, Γεωργίας και Βουλγαρίας) δεν συμμετείχαν σε αυτή και επακόλουθα δεν έχουν αποδεχθεί τη Σύνοδο της Κρήτης.

Από την Εκκλησία της Κύπρου τέσσερεις Επίσκοποι δεν υπέγραψαν τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης και ο μ. Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β΄, έχει υπογράψει ‘’αντ’ αυτών’’. Οι αναφορές περί δήθεν συναίνεσης των τεσσάρων αυτών Επισκόπων για τις ‘’αντ’ αυτού υπογραφές’’ δεν ευσταθεί, καθότι έχουν τοποθετηθεί περί τούτου μετά τη Σύνοδο της Κρήτης, τόσον ο Μητροπολίτης Μόρφου, όσο και ο Μητροπολίτης Λεμεσού περί τούτου, αλλά και ο μ. Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β΄.

Βραζιλία: Γονεῖς φυλακίστηκαν γιὰ κατ' οἶκον ἐκπαίδευση χωρὶς ἔμφυλη ἀγωγή

Οι Audato και Ieda Denardi με τα παιδιά τους. Φωτογραφία: ADF International

Βραζιλία: Γονείς φυλακίστηκαν για κατ' οίκον εκπαίδευση χωρίς έμφυλη αγωγή

Το δικαστήριο του Σάο Πάολο έκρινε ένοχους «πνευματικής αμέλειας» ζευγάρι που εκπαίδευε τις κόρες του σύμφωνα με τις χριστιανικές οικογενειακές του αξίες.

Στις 23 Ιουνίου 2026, στη Βραζιλία, οι σύζυγοι Αουντάτο και Ιεντού Ντενάρντι καταδικάστηκαν σε 50 ημέρες φυλάκισης για κατ' οίκον εκπαίδευση των κοριτσιών τους, χωρίς να συμπεριλαμβάνεται στο πρόγραμμα η έμφυλη ιδεολογία, σύμφωνα με το The European Conservative.

Το δικαστήριο του Σάο Πάολο έκρινε τους γονείς ένοχους «πνευματικής αμέλειας», καθώς η κατ' οίκον εκπαίδευση των κοριτσιών δεν περιελάμβανε θέματα «έμφυλης και σεξουαλικής αγωγής», καθώς και «ανοχής και πολυμορφίας».

Οι κόρες του ζευγαριού, ηλικίας 15 και 11 ετών, φοιτούν κατ' οίκον από το 2020. Σύμφωνα με την υπεράσπιση, τα κορίτσια γνωρίζουν πολλές γλώσσες, παίζουν πιάνο και τηρούν αυστηρό καθημερινό πρόγραμμα μαθημάτων.

Ἡ ἀγάπη στόν Θεό παρακινεῖ ν' ἀγαπήσεις καί ὅλους τούς ἀνθρώπους

Δέν μπορεῖς νά ἰσχυρίζεσαι ὅτι ἀγαπᾶς τόν Θεό, ἄν δέν ἀγαπᾶς ταυτόχρονα καί ὅλους τούς ἀνθρώπους. Ἔστω καί ἕναν ἄνθρωπο ἄν δέν ἀγαπᾶς, τότε ψέμματα λές ὅτι ἀγαπᾶς τόν Θεό. Ἡ ἀγάπη στόν Θεό, πού εἶναι δῶρο τῆς Χάρης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, σέ παρακινεῖ ν' ἀγαπήσεις καί ὅλους τούς ἀνθρώπους. 

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

17 Ἰουλίου. † Μαρίνης μεγαλομάρτυρος (δ΄ αἰ.). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τῆς ἁγίας, Πέμπτης ιε´ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Γαλ. γ´ 23 - δ´ 5).

Γαλ. 3,23           Πρὸ δὲ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι.

Γαλ. 3,23                   Πριν δε να έλθη η δια της πίστεως λύτρωσις και σωτηρία, όλοι εφρουρούμεθα από τον Νομον, κλεισμένοι και περιμανδρωμένοι, προοριζόμενοι δια την πίστιν, που έμελλε εν καιρώ να αποκαλυφθή.

Γαλ. 3,24           ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν·

Γαλ. 3,24                  Ωστε ο Νομος έγινε παιδαγωγός μας, ο οποίος μας εξεπαίδευε και μας προπαρασκευάζε να ποθήσωμεν και γνωρίσωμεν τον Χριστόν, ώστε να πάρωμεν την δικαίωσιν από την πίστιν.

Βαριέμαι..., Ἁγ. Παϊσιου-Οἰκογενειακή ζωή (Ἡ ἀξιοποίηση τῆς ἀτεκνίας), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Βαριέμαι..., Ἁγ. Παϊσιου-Οἰκογενειακή ζωή (Ἡ ἀξιοποίηση τῆς ἀτεκνίας), 15-7-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Νουθεσίες γιά τά παιδιά μας.

Νουθεσίες γιά τά παιδιά

Ὁ π. Ἐπιφάνιος μᾶς συμβούλευε γιά τά παιδιά, λέγοντας:

«Πιό πολλά λόγια στον Θεό γιά τά παιδιά, παρά στα παιδιά γιά τόν Θεό». Τόνιζε δηλαδή να προσευχόμεθα πολύ γιά τά παιδιά μας. Ακόμα, μᾶς ἔλεγε: «Τό παράδειγμα διδάσκει,

παιδιά μου. Ἐσεῖς οἱ γονεῖς πρέπει νά δίνετε το καλό παράδειγμα. Δέν μπορεῖ νά κτυπάει τό τηλέφωνο καί ἐσεῖς να λέτε στο παιδί: “Σήκωσέ το καί πές ὅτι δέν εἶμαι ἐδῶ”.

Μετά, πῶς τό παιδί θά μάθει νά μή λέει ψέματα; Πρέπει να εἴμαστε πολύ προσεκτικοί μέ τά παιδιά. Το σκοινί πότε νά τό τεντώνουμε, πότε νά τό χαλαρώνουμε. Ἄν τό τεντώνουμε συνέχεια, κάποια στιγμή θα σπάσει».

«Γι αὐτό νά μή λέτε συνέχεια “ὄχι”. Ἄν παραδείγματος χάρη, τα παιδιά σας ζητοῦν νά πᾶνε κάπου πού ἐσεῖς κρίνετε ὅτι δέν εἶναι κατάλληλο μέρος γιά ἐκεῖνα ἤ δέν θά ἔχουν τήν κατάλληλη παρέα, χωρίς νά πεῖτε «ὄχι», κάνετέ τους μια ἄλλη πρόταση. Πηγαίνετέ τα κάπου ἀλλοῦ, ὅπου θά περάσουν καλά, ὅπου θά ἔχουν μια καλή παρέα. Μήν τά κλείσετε στο σπίτι για ευνόητους λόγους. Τα παιδιά χρειάζονται τούς γονεῖς τους, θέλουν νά ἀσχολοῦνται μαζί τους. Φροντίστε λοιπόν να διαθέτετε χρόνο γι' αὐτό».

Μέγα Σημεῖο: Ἡ Παναγία Ἐμφανίστηκε σὲ Μοναχὴ καὶ τῆς Ἔδωσε Ὁδηγίες γιὰ τὴν Ἀφαίρεση τοῦ Ἐσταυρωμένου.

ΕΠΕΙΓΟΝ – ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΜΟΝΑΧΗΣ ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΦΑΝΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ

Προειδοποίηση της Παναγίας σε Μοναχή για την αφαίρεση Του Εσταυρωμένου από την Αγία Τράπεζα.

Μία συγκλονιστική μαρτυρία, η οποία προκαλεί έντονο προβληματισμό και βαθιά συγκίνηση έρχεται να φωτίσει με δραματικό τρόπο το ζήτημα της αφαίρεσης του Εσταυρωμένου από την κεντρική Αγία Τράπεζα ναών.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία Μοναχής από την Αττική, (τα στοιχεία της οποίας γνωρίζουμε) πνευματικού τέκνου του Αγίου Πορφυρίου, η ίδια βίωσε μία ιδιαίτερη πνευματική εμπειρία, κατά την οποία είδε την Υπεραγία Θεοτόκο ενύπνιο ντυμένη στα μαύρα, με μορφή Μοναχής. Όπως περιγράφει, η Παναγία εμφανίστηκε με πρόσωπο γεμάτο θλίψη, δάκρυα και βαθιά οδύνη. Ταυτόχρονα, η στάση της ήταν αυστηρή και γεμάτη αγανάκτηση και θυμό για όσα συμβαίνουν σχετικά με την απομάκρυνση του Εσταυρωμένου.

Κατά τη μαρτυρία της Μοναχής, το μήνυμα που έλαβε ήταν ξεκάθαρο, επείγον και κατηγορηματικό:

«ΑΥΤΌ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ. ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΩΡΑ!»

Ὁ Ὅσιος Δανιὴλ Κατουνακιώτης καὶ ἡ «σύνοδος» στὴν Κρήτη. ΜΕΡΟΣ Δ’ (Τελευταῖο)

(Η ζωντανή συνείδηση του Ορθοδόξου λόγου και η διαχρονική Δεσποτεία του αντι-αιρετικού-ομολογιακού λόγου του)

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Στους αναθεωρητικούς μετασχηματισμούς του Οικουμενικού Πατριαρχείου (1920) υπήρχαν και σκέψεις κλιμακωτής αναθεωρήσεως του Μοναχικού Πολιτεύματος. Αυτή τη δυνάμει νεωτερική σχηματοποίηση του Μοναχισμού, ο Όσιος Δανιήλ την αντιλήφθηκε (κατανόησε) ως διψαλέα ανάγκη του οικουμενισμού, ως χαμηλόφωνη στην αρχή εισήγηση του δολομήτου (πανούργου) Σατανά, γι’ αυτό και έγραψε ο Όσιος:

«Και ήδη βλέπομεν να γίνεται λόγος και περί της τούτου αναθεωρήσεως. Το Μοναχικόν όμως πολίτευμα έχει υψίστην αποστολήν και είναι έν εκ των κυρίως συστατικών, το οποίον εστερέωσε την του Χριστού Εκκλησίαν και διεφύλαξε το Χριστεπώνυμον πλήρωμα αλώβητον από πάσης αιρέσεως και ηθικής καταστροφής, και είναι ανεπίδεκτον και της ελαχίστης αναθεωρήσεως» (σελ. 31-32).