Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος:«Δύο πελώρια θέματα: Περί Θεοῦ καί περί Μεσσίου» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Ιω.4,25-26 και 42β]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΔΥΟ ΠΕΛΩΡΙΑ ΘΕΜΑΤΑ: ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΜΕΣΣΙΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 5-5-1991]

(Β245) Έκδοσις β΄

Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, μας προβάλλει τον θαυμάσιον εκείνον διάλογον μεταξύ του Κυρίου και της Σαμαρείτιδος γυναικός. Βέβαια, ο ευαγγελιστής Ιωάννης, δια μακρών και σχετικά λεπτομερώς, μας αναφέρει όσους διαλόγους παραθέτει μέσα στο ιερό του Ευαγγέλιο. Όμως, ο διάλογος, αυτός, του Κυρίου με την Σαμαρείτιδα γυναίκα, είναι ο μακρύτερος και ο σπουδαιότερος. Διότι αναφέρεται σε δύο πελώρια θέματα: στο θέμα περί του Θεού και εις το θέμα περί του Μεσσίου. Με τον Νικόδημο, επί παραδείγματι, ο διάλογος είναι περί αναγεννήσεως του ανθρώπου. Αλλά όλα τα άλλα έρχονται από κάτω, αφού κορυφαίο θέμα είναι το θέμα του Θεού και το θέμα του Μεσσίου.

Ετέθησαν τα θέματα αυτά κατά έναν θαυμαστόν τρόπον. Βέβαια, την αφορμή την έδωσε η ιδία η Σαμαρείτις και κάνει εντύπωση μία γυναίκα, επιπλέον Σαμαρείτις, δηλαδή μη έχουσα σχέση με τον λαό του Θεού - διότι οι Σαμαρείται εθεωρούντο από τους Ιουδαίους περίπου ειδωλολάτραι- μία αγράμματος γυναίκα, δεν έτυχε καμίας θεολογικής παιδεύσεως, δεν κάθισε κοντά σε Ραβίνους να ακούσει διδασκαλίες, και πόρνη! Εκπληκτικόν!

Όμως ο Κύριος, ο καρδιογνώστης, που βλέπει τις προθέσεις, βλέπει τις διαθέσεις και την προαίρεση του ανθρώπου, έβλεπε εις αυτήν την γυναίκα θεολογικόν ενδιαφέρον. Και ανοίχτηκε κουβέντα, συζήτησις, εκεί στο φρέαρ του Ιακώβ. Οι μαθηταί είχαν πάει εν τω μεταξύ στην πόλιν δια να αγοράσουν τροφές. Αυτή δε η γυναίκα ήλθε εις το πηγάδι δια να αντλήσει νερό. Ανοίχτηκε θεολογική συζήτησις περί Θεού! Και πώς πρέπει να λατρεύεται ο Θεός. Και πού πρέπει να λατρεύεται ο Θεός. Και τότε ο Κύριος, βεβαίως, ετοποθέτησε ορθά το όλον θέμα, λέγοντας: «Πνεῦμα ὁ Θεός, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν».

Πνεύμα ο Θεός! Τι είναι ο Θεός; Τι είναι ο Θεός; Από την στιγμή που ο άνθρωπος έχασε από τον οπτικό του ορίζοντα τον Θεόν, Τον αναζητεί. Τον αναζητεί, διότι ο Θεός έβαλε μέσα μας την έφεσιν της αναζητήσεως. Γι΄αυτό, πολύ σωστά έλεγε ο Πλούταρχος: «Μπορείτε να γυρίσετε πόλεις και να δείτε στον κόσμο πόλεις ατειχίστους, πολιτισμένες ή απολιτίστους, μπορείτε να δείτε τούτα ή εκείνα, πόλη χωρίς βωμούς δεν θα συναντήσετε». Δηλαδή, με άλλα λόγια, το θρησκευτικόν αίσθημα είναι παγκόσμιον. Σε όλους τους ανθρώπους, σε όλες τις φυλές, σε οποιαδήποτε στάθμη πολιτισμού κι αν αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται. Γιατί; Γιατί ο Θεός φύτεψε μέσα μας την αναζήτηση του Θεού.

Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τήν ἀπστολή τοῦ Παύλου καί τοῦ Βαρνάβα στήν Ἀντιόχεια

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑΣ[:Πράξ.11,19-30]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΑΡΝΑΒΑ

ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑ

[Υπομνηματισμός των εδαφίων Πράξ. 11, 19-30]

«Οἱ μὲν οὖν διασπαρέντες ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας, μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λόγον εἰ μὴ μόνον Ἰουδαίοις(:Εκείνοι λοιπόν που είχαν φύγει από τα Ιεροσόλυμα και είχαν διασκορπιστεί λόγω του διωγμού που είχε γίνει εξαιτίας του Στεφάνου, έφθασαν μέχρι τη Φοινίκη και την Κύπρο και την Αντιόχεια. Και σε κανέναν άλλο δεν κήρυτταν τον λόγο του Θεού παρά μόνο στους Ιουδαίους)»[Πράξ. 11,19]. Δεν το έκαναν αυτό φοβούμενοι τους ανθρώπους, διότι τον φόβο δεν τον σκέφτονταν καθόλου, αλλά το έκαναν τηρώντας τον μωσαϊκό νόμο και δείχνοντας ακόμη ανοχή σε αυτούς.

Δεν συνέβαλε λίγο ο διωγμός στη διάδοση του θείου λόγου· διότι λέγει ο Παύλος: «Οἴδαμεν δὲ ὅτι τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν, τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν(: Γνωρίζουμε επίσης ότι σε εκείνους που αγαπούν τον Θεό, όλα συνεργούν για το καλό τους. Αυτοί κλήθηκαν σύμφωνα με την προαιώνια απόφαση του Θεού και δέχτηκαν τη σωτήρια κλήση. Πώς λοιπόν να μη συνεργούν όλα για το καλό τους;)»[Ρωμ. 8,28]. Δεν θα μπορούσαν τίποτα άλλο να κάνουν, εάν επιδίδονταν με θέρμη έχοντας ως προκαθορισμένο σκοπό τους το να στερεώσουν την εκκλησία, παρά αυτό ακριβώς· και εννοώ δηλαδή το να διασκορπίσουν σε όλα τα μέρη τους δασκάλους.

Και πρόσεχε μέχρι πού επεκτάθηκε το κήρυγμα: «Διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας(:Έφθασαν μέχρι τη Φοινίκη και την Κύπρο και την Αντιόχεια)»,λέγει, «μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λόγον εἰ μὴ μόνον Ἰουδαίοις(:και σε κανέναν άλλο δεν κήρυτταν τον λόγο του Θεού παρά μόνο στους Ιουδαίους)». Βλέπεις ότι κατά θεία οικονομία έγιναν όλα εκείνα τα σχετικά με τον Κορνήλιο; Αυτό επίσης αποτελεί και απολογία για τον Χριστό και κατηγορία για τους Ιουδαίους.

Όταν λοιπόν θανατώθηκε ο Στέφανος[βλ. Πράξ. 7, 58-60: « Καὶ ἐκβαλόντες ἔξω τῆς πόλεως ἐλιθοβόλουν. καὶ οἱ μάρτυρες ἀπέθεντο τὰ ἱμάτια αὐτῶν παρὰ τοὺς πόδας νεανίου καλουμένου Σαύλου,καὶ ἐλιθοβόλουν τὸν Στέφανον, ἐπικαλούμενον καὶ λέγοντα· Κύριε ᾿Ιησοῦ, δέξαι τὸ πνεῦμά μου. θεὶς δὲ τὰ γόνατα ἔκραξε φωνῇ μεγάλῃ· Κύριε, μὴ στήσῃς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην. καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐκοιμήθη. Σαῦλος δὲ ἦν συνευδοκῶν τῇ ἀναιρέσει αὐτοῦ(:Και αφού τον έβγαλαν έξω από την πόλη, άρχισαν να τον λιθοβολούν. Και οι μάρτυρες, που σύμφωνα με τον νόμο έπρεπε πρώτοι να ρίξουν πέτρες εναντίον του, άφησαν τα ρούχα τους κοντά στα πόδια κάποιου νέου που λεγόταν Σαύλος, για να τα φυλάει. Και ενώ εκείνοι λιθοβολούσαν τον Στέφανο, αυτός επικαλούνταν τον Κύριο κι έλεγε: ‘’Κύριε Ιησού, δέξου το πνεύμα μου’’. Ύστερα γονάτισε, κραύγασε με μια δυνατή φωνή, που ακούστηκε και απ΄ τους φονιάδες του, και είπε: ‘’Κύριε, μην τους λογαριάσεις την αμαρτία αυτή’’. Και με αυτά τα λόγια έκλεισε τα μάτια του, για να παραδοθεί στον ειρηνικό ύπνο του θανάτου. Ο Σαύλος στο μεταξύ επικροτούσε και επιδοκίμαζε μαζί με τους φονιάδες τη θανατική εκτέλεση του Στεφάνου)»], όταν ο Παύλος κινδύνεψε δύο φορές[Πράξ. 21,27-31 και 23,12-35], όταν οι απόστολοι μαστιγώθηκαν [βλ. Πράξ. 5,40: «Ἐπείσθησαν δὲ αὐτῷ, καὶ προσκαλεσάμενοι τοὺς ἀποστόλους δείραντες παρήγγειλαν μὴ λαλεῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἀπέλυσαν αὐτούς (:Τότε τα μέλη του συνεδρίου πείστηκαν από τα λόγια του. Και αφού προσκάλεσαν τους αποστόλους να μπουν πάλι στην αίθουσα του δικαστηρίου, τους έδειραν και τους έδωσαν την εντολή να μη διδάσκουν έχοντας ως κύριο θέμα του κηρύγματός τους το όνομα και το πρόσωπο του Ιησού. Και μετά τους άφησαν ελεύθερους)», όταν πολλές φορές διώχθηκαν, τότε τα έθνη δέχθηκαν το κήρυγμα, τότε και οι Σαμαρείτες.

Καταρρίπτοντας τοὺς μύθους περὶ ἀλλοίωσης τῆς Γραφῆς.

Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥ

Τὴν εἴδηση αὐτὴ τὴν διαβάσαμε ἀρχικὰ στὴν ἐφημερίδα Sportime καὶ πίσω ἀπὸ τὸν ἔντονο τίτλο ὑπάρχει μιὰ πραγματικὴ ἐπιστημονικὴ ἐξέλιξη, ἡ ὁποία δὲν μπορεῖ νὰ περάσει ἀπαρατήρητη, διότι δὲν πρόκειται γιὰ ἁπλὴ ἀνακάλυψη, ἀλλὰ γιὰ ἕνα ἀκόμη πλῆγμα σὲ μιὰ ἰδεολογία δεκαετιῶν ποὺ ἐπιμένει ὅτι ἡ Ἁγία Γραφὴ «παραποιήθηκε». Στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Γλασκώβης, σὲ συνεργασία μὲ τὸ Early Manuscripts Electronic Library, πραγματοποιήθηκε μιὰ ἔρευνα πάνω σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικὰ χειρόγραφα τῆς Καινῆς Διαθήκης, τὸν Codex Coislinianus. Ὁ κώδικας αὐτός, τοῦ 6ου αἰῶνα, περιέχει ἐπιστολὲς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου καὶ ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ βασικὰ μνημεῖα τῆς πατερικῆς παράδοσης, ἐνῷ τὸ ἰδιαίτερο στοιχεῖο εἶναι ὅτι μεγάλο μέρος του εἶχε χαθεῖ ἢ εἶχε καταστεῖ μὴ ἀναγνώσιμο ἐπειδὴ ἡ περγαμηνὴ ἐπαναχρησιμοποιήθηκε, κάτι ποὺ ἀποτελοῦσε μιὰ συνηθισμένη πρακτικὴ στὸν Μεσαίωνα.

Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ: ΠΩΣ «ΞΑΝΑΓΡΑΦΤΗΚΕ» ΤΟ ΣΒΗΣΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Ἡ ἔρευνα δὲν βασίστηκε σὲ εἰκασίες, ἀλλὰ χρησιμοποίησε τὴ μέθοδο τῆς πολυφασματικῆς ἀπεικόνισης (multispectral imaging), δηλαδὴ μιὰ τεχνολογία ποὺ φωτογραφίζει τὸ χειρόγραφο σὲ διαφορετικὰ μήκη κύματος, ἀπὸ τὸ ὑπεριῶδες μέχρι τὸ ὑπέρυθρο φῶς. Κάθε μῆκος κύματος ἀλληλεπιδρᾶ διαφορετικὰ μὲ τὸ μελάνι καὶ τὴν περγαμηνή, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀποκαλύπτονται ἴχνη γραφῆς ποὺ δὲν φαίνονται μὲ γυμνὸ μάτι, καὶ τὸ EMEL εἰδικεύεται ἀκριβῶς σὲ αὐτό, στὴν ἀνάκτηση δηλαδὴ «ἀόρατων» κειμένων ἀπὸ ἀρχαῖα χειρόγραφα μέσῳ ἐπιστημονικῆς ἀπεικόνισης. Μὲ αὐτὴ τὴ μέθοδο οἱ ἐρευνητὲς κατάφεραν νὰ ἀνακτήσουν δεκάδες σελίδες ἀπὸ τὸ ἀρχικὸ κείμενο, προσφέροντας πραγματικὰ δεδομένα καὶ ὄχι ὑποθέσεις. 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Ο ΚΩΔΙΚΑΣ ΑΥΤΟΣ

Ὁ Codex Coislinianus δὲν εἶναι ἕνα τυχαῖο εὕρημα, ἀλλὰ ἕνα ἑλληνικὸ χειρόγραφο τῶν ἐπιστολῶν τοῦ Παύλου ποὺ χρονολογεῖται στὸν 6ο αἰῶνα, εἶναι γραμμένο μὲ συγκεκριμένη στιχομετρικὴ μορφή, περιέχει σχόλια καὶ παρατηρήσεις παλαιῶν μελετητῶν καὶ χρησιμοποιεῖται ἤδη ἀπὸ τὴν ἐπιστήμη τῆς κριτικῆς κειμένου ὡς βασικὴ πηγή. Μὲ ἄλλα λόγια, δὲν ἀνακαλύφθηκε κάτι «καινούργιο», ἀλλὰ ἀνακτήθηκε κάτι ποὺ ἤδη ἀνῆκε στὴν ἐπιστημονικὴ παράδοση καὶ ἐπιβεβαιώθηκε ἐκ νέου. 

Ἀνελέητος διωγμὸς τῶν Ὀρθοδόξων σὲ εὐρωπαϊκὴ χώρα

«Μεταξὺ Ἰουνίου τοῦ 1999 καὶ Μαρτίου τοῦ 2004, κατεστράφησαν 155 χριστιανικὲς ἐκκλησίες καὶ μοναστήρια. Ἡ ἐπίμονη δίωξις τῶν Χριστιανῶν καὶ ἡ καταστροφὴ τῆς σερβικῆς χριστιανικῆς κληρονομιᾶς στὸ Κοσσυφοπέδιο ἀπὸ τὴν ἀλβανικὴ μουσουλμανικὴ πλειοψηφία ἀποτελοῦν [μερικές] ἐκ τῶν πιὸ κραυγαλέων καὶ συστηματικῶν παραβιάσεων τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς πολιτισμικῆς αὐτοτελείας σὲ εὐρωπαϊκὸ ἔδαφος. (…) Ἱστορικὰ ἀρχεῖα καὶ ντοκουμέντα περιγράφουν τὴν καταστροφὴ μὲ ἀνατριχιαστικὲς λεπτομέρειες, συμφώνως πρὸς τὰ στοιχεῖα τοῦ “International Center for Transitional Justice”, ἀλλὰ καὶ πρὸς στοιχεῖα τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. (…)

Τὰ στοιχεῖα δεικνύουν ὅτι ἔγιναν ἐπιθέσεις ἐκδικήσεως καὶ ἀντεκδικήσεως ἀμέσως μετὰ τὴ λήξη τοῦ πολέμου, ποὺ ἕως τὸ 2004 ὁδήγησαν σὲ δραματικὰ γεγονότα καὶ στὴν ἀπόλυτη καταστροφὴ ἐπὶ πλέον 35 χριστιανικῶν ἐκκλησιῶν καὶ ἐγκαταστάσεων.

Εἶπε γέρων ...

 Εἶπε γέρων «Ὁ διάβολος εὑρισκόμενος στὸν οὐρανό τίποτε δέν ὠφελήθηκε ἀπό αὐτόν· οὐδέ ὁ προπάτωρ Ἀδάμ ὠφελήθηκε ἀπό τόν Παράδεισο. Ἐξίσου καί οἱ δύο ἐξέπεσαν ἀπό αὐτούς γιά τήν κακία τους»

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_2446.html

9 Μαΐου. ᾿Ησαΐου προφήτου (η΄ αἰ. π.Χ.), Χριστοφόρου μάρτυρος († 250). Νικολάου τοῦ ἐν Βουνένοις. Ἱερωνύμου ὁσίου τοῦ Σιμωνοπετρίτου (†1957). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Σαββάτου δ´ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. ιβ´ 1-11).

Πραξ. 12,1         Κατ᾿ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν ἐπέβαλεν Ἡρῴδης ὁ βασιλεὺς τὰς χεῖρας κακῶσαί τινας τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας.

Πραξ. 12,1                Κατά τον καιρόν εκείνον, ο βασιλεύς Ηρώδης Αγρίππας, άπλωσε τα χέρια και επιασε μερικούς από τους πιστούς της Εκκλησίας, δια να τους κακοποιήση.

Πραξ. 12,2         ἀνεῖλε δὲ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν Ἰωάννου μαχαίρᾳ.

Πραξ. 12,2               Εξετέλεσε δε δια μαχαίρας τον απόστολον Ιάκωβον, αδελφόν του ευαγγελιστού Ιωάννου.

Ἐγώ εἶμαι τό φῶς τοῦ κόσμου, Ν. Σωτηρόπουλου- Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἐγώ εἶμαι τό φῶς τοῦ κόσμου, Ν. Σωτηρόπουλου- Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο,  7-5-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

John the Cenobite- Isidore the Priest, The Wisdom of the Holy Fathers of the Desert, Fr.Savvas Agioreitis,

John the Cenobite- Isidore the Priest, The Wisdom of the Holy Fathers of the Desert, Fr.Savvas Agioreitis, 6-5-2026 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὁ Ἅγιος Σεραφείμ της Βίριτσα εἶπε: συχνὰ ἀρρωσταίνουμε ἐπειδὴ δὲν προσευχόμαστε πρὶν φᾶμε.

Αυτό το φαγητό μας σκοτώνει κάθε μέρα.

Ο Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα είπε: το φαγητό χωρίς προσευχή οδηγεί τον άνθρωπο στην ασθένεια και την απελπισία. Και η βρισιά στην κουζίνα είναι πνευματικό δηλητήριο που το τρως με κουτάλι.

Έχουμε συνηθίσει να σκεφτόμαστε το φαγητό απλώς ως πρωτεΐνες, λίπη και υδατάνθρακες. Αλλά οι άγιοι προειδοποίησαν: το φαγητό απορροφά τα λόγια που λέγονται πάνω του σαν σφουγγάρι. Σήμερα, το φαγητό συχνά παρασκευάζεται όχι με προσευχή, αλλά με εκνευρισμό, σκάνδαλο, θυμό και βρισιές. Και όλα αυτά καταλήγουν στο τραπέζι μας.

Ο Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα είπε: συχνά αρρωσταίνουμε επειδή δεν προσευχόμαστε πριν φάμε. Το φαγητό συχνά παρασκευάζεται με κατάρες και βρισιές. Και δεν είναι μόνο ο μάγειρας, αλλά και η ίδια η ατμόσφαιρα.

Ἕνα νεαρὸ κορίτσι ποὺ βρισκόταν στὸ μοναστήρι γιὰ μιὰ ἑβδομάδα ρώτησε τὸν πατέρα Γαβριήλ:

Ένα νεαρό κορίτσι που βρισκόταν στο μοναστήρι για μια εβδομάδα ρώτησε τον πατέρα Γαβριήλ:

«Θέλω να μείνω στο μοναστήρι. Δεν ξέρω τι να κάνω; Παρακαλώ συμβουλέψτε με. Δεν μπορούσα να καταλάβω το θέλημα του Θεού».

Ο πατέρας Γαβριήλ απάντησε με ελαφρώς θυμωμένο τόνο:

«Πρώτα απ 'όλα, γιατί σας επετράπη να μείνετε στο μοναστήρι για περισσότερες από τρεις ημέρες; Αυτός είναι αρκετός χρόνος για να δείτε πώς είναι όλα τακτοποιημένα εδώ. Πώς μπορώ να σας συμβουλεύσω; Αν υπήρχε κρασί και νερό μπροστά σας, τι θα πίνατε;»

Εἶναι ὁ προσωπικὸς ἀριθμὸς «τεχνικὸ» θέμα τῆς κρατικῆς γραφειοκρατίας;

Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών

Δεν εκπλησσόμαστε από την απεγνωσμένη προσπάθεια ορισμένων δημοσιογραφούντων που μηρυκάζουν αδιάκοπα τα τετριμμένα επιχειρήματα της κυβερνητικής προπαγάνδας, υποστηρίζοντας ότι η έκδοση του προσωπικού αριθμού αποτελεί ένα καθαρά «τεχνικό» θέμα της κρατικής γραφειοκρατίας 1, για το οποίο οι πολίτες κακώς διατυπώνουν τις επιφυλάξεις και τις αντιρρήσεις τους.

Θεωρούν εσφαλμένως ότι η καθιέρωση ενός νέου ηλεκτρονικού συστήματος υποχρεωτικής επαλήθευσης της ταυτότητας των φυσικών προσώπων θα συμβάλει στην εκκαθάριση των μητρώων της δημόσιας διοίκησης από τις ανακρίβειες και τα λάθη, και επομένως οι πολίτες οφείλουν να μην αντιδρούν, αλλά καλούνται να αποδεχθούν αδιαμαρτύρητα τον προσωπικό αριθμό σαν υπάκουα και «καλοκουρδισμένα» στρατιωτάκια, τα οποία έλαβαν την «βασική τους εκπαίδευση» κατά την περίοδο της πανδημίας, πειθαρχώντας σε πρωτοφανή, αντιδημοκρατικά και αντισυνταγματικά μέτρα υγειονομικής επιτήρησης.

ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ

Πρόκειται για τους ίδιους «σεσημασμένους» θιασώτες κάθε ψηφιακού νεοταξίτικου αφηγήματος, οι οποίοι, πριν από τρία χρόνια, προπαγάνδιζαν τα οφέλη του ψηφιακού τρόπου ζωής, παροτρύνοντας τους πολίτες να εκδώσουν την νέα ψηφιακή ταυτότητα βιομετρικών δεδομένων, αποσιωπώντας την διεθνώς καταγεγραμμένη πραγματικότητα των μαζικών κυβερνοεπιθέσεων στις ψηφιακές υποδομές κυβερνητικών οργανισμών και εταιρειών, γεγονός που υπογραμμίζει την τρωτότητα της νέας ταυτότητας έναντι του διαρκώς αυξανόμενου κινδύνου χακαρίσματός της από άλλους παράνομους και κακόβουλους χρήστες.

Επί τη ευκαιρία, αξίζει να σημειωθεί ότι καταγράφεται μια ανησυχητική αύξηση των κυβερνοεπιθέσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, ενώ οι πιο ευάλωτοι τομείς σε επιθέσεις στον κυβερνοχώρο είναι η εκπαίδευση, η κυβέρνηση και οι τηλεπικοινωνίες, και ως εκ τούτου τα δεδομένα και οι υπηρεσίες των συναφών οργανισμών και επιχειρήσεων αποτελούν ανεκτίμητο θησαυρό που προσελκύει το εγκληματικό ενδιαφέρον των επίδοξων χάκερ.

Στην έκθεση της εταιρείας κυβερνοασφάλειας Check Point Software περιέχονται ορισμένες πολύ σημαντικές επισημάνσεις που ηχούν ως προειδοποιητικό καμπανάκι αφύπνισης της κοιμισμένης συνείδησης των πολιτών εν όψει του κινδύνου της αλόγιστης και υποχρεωτικής ψηφιοποίησης κάθε πεδίου της ανθρώπινης δραστηριότητας, καθώς αναφέρονται με έμφαση τα ακόλουθα:

Μνήμη ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου:«Τά προσωνύμια τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου», π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

MΝΗΜΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΑ ΠΡΟΣΩΝΥΜΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-5-2000] β΄έκδοσις

Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, τιμά την μνήμην του αγίου ενδόξου αποστόλου και ευαγγελιστού Ιωάννου. Και εφόσον, η Ιερά μας Μονή έχει το προνόμιον να θεωρεί σαν προστάτη της τον ηγαπημένον μαθητήν, μετά από την Υπεραγίαν Θεοτόκον και τον Μεγαλομάρτυρα Δημήτριον, οφείλομε να εγκωμιάσομε τον μεγάλον απόστολον του Χριστού. Αλλά πώς να εγκωμιάσει κανείς έναν άγιον; Πρέπει να είναι στο παραπλήσιον ύψος του, για να τιμήσει δεόντως έναν άγιον. Ύστερα, όπως λέγει η Γραφή, «οὐχ ὡραῖος αἶνος ἐν στόματι ἁμαρτωλοῦ». «Δεν είναι ωραίος ο αίνος, η δοξολογία εις το στόμα ενός αμαρτωλού ανθρώπου». Αλλά για την αγάπη του λαού του Θεού και για την αγάπη προς τον μεγάλον απόστολον, θα επιχειρηθούν λίγα απλά λόγια, σαν αγριολούλουδα του βουνού μας, που τα συλλέξαμε για να του τα προσφέρουμε.

Ο Άγιος Ιωάννης ζούσε εις την Βησθαϊδά της Γαλιλαίας. Ήταν παιδί του Ζεβεδαίου και της Σαλώμης και μικρότερος αδερφός του Ιακώβου, ο οποίος κι αυτός έγινε απόστολος και διακρίνεται από τον Ιάκωβο, τον επίσκοπο Ιεροσολύμων, τον λεγόμενον «ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου» και ο πρώτος, ο απόστολος, λέγεται «Ιάκωβος ο μεγάλος», ο δεύτερος, ο πρώτος επίσκοπος Ιεροσολύμων, λέγεται «Ιάκωβος ο μικρός» - για διάκρισιν.

Μαθήτευσε ο μέγας απόστολος Ιωάννης στον κύκλο των μαθητών πρώτα πρώτα του Τιμίου Προδρόμου μαζί με τον αδερφό του Πέτρου, τον Ανδρέα. Και κάποτε όταν ο Κύριος ενεφανίσθη στον ορίζοντα και είπε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής : «Να, ο Αμνός του Θεού» άφησαν τον Ιωάννην τον Πρόδρομον ο Ανδρέας και ο Ιωάννης ο Θεολόγος και ακολούθησαν τον Κύριον. Και μάλιστα, λέγει εκεί, ότι γύρισε ο Ιησούς να δει ποιος Τον ακολουθεί. Δεν τολμούσαν τίποτε άλλο να κάνουν, παρά όταν ο Κύριος είπε «Ποιον ζητάτε;» απήντησαν οι δύο, σε αμηχανία ευρισκόμενοι: «Κύριε, πού μένεις;». – «Ελάτε και θα δείτε», τους είπε ο Κύριος, βγάζοντάς τους από αυτήν την αμηχανία. Και έμειναν, λέγει, εκείνη την ημέρα ακούγοντας τα λόγια Του. Μάλιστα ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, ο οποίος αγαπάει, ό,τι, όπου είναι αυτόπτης μάρτυς, αυτό να το καταθέτει. Και να λέει λεπτομέρειες οι οποίες προδίδουν ακριβώς ότι ήταν αυτόπτης. «Ήταν», λέει, «κάπου τέσσερις το απόγευμα»- σας το λέγω με τη συνήθη γλώσσα που έχομε στην ώρα. Γιατί η ώρα και εις τους αρχαίους Έλληνες και εις τους Εβραίους, άρχιζε από τις 6 το πρωί. Έξι και τέσσερις μετά το μεσημέρι είναι δέκα. Σημειώνει έτσι, λοιπόν, ο ευαγγελιστής Ιωάννης: Ήταν «ὡσεὶ ὥρα δεκάτη». Θυμάται και την ώρα. Είναι εμπειρίες οι οποίες δεν εξαλείφονται ποτέ από την μνήμη…

Διάλογος μὲ τὸν διάβολο – Ὁ Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος καὶ ἡ Ἐλὶζ Ζαλαντό !

Ο διάβολος σήμερα πῆγε διακοπές γιατί τό ἔργο του τό συνεχίζουν οἱ Ἐπίσκοποι. [π. Ιωάννης Ρωμανίδης[

Με αφορμή την δίκαιη αποτίμηση του κακού έργου του φιλάθεου φιλοθεάμονα Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Φιλοθέου, ας θυμηθούμε πώς έναν χρόνο πριν είχε «ξεσπαθώσει» μπροστά στην γενική διευθύντρια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Ελίζ Ζαλαντό για τις βρωμοταινίες που φιλοξένησε στο 26ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και που προέβαλαν την ανωμαλία. «Ξεσπάθωσε» με τον ίδιο τρόπο που «ξεσπαθώνουν» οι περισσότεροι μητροπολίτες. Και υπάρχει φωτογραφία ντουκουμέντο, η οποία αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το «ξεσπάθωμα» αυτό των σημερινών μητροπολιτάδων ενάντια στο κακό.

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ !!!!!!!!!!

Δασκάλα ἀπέρριψε ζωγραφιὰ μαθητρίας, λόγῳ «χριστιανοφοβίας»!

σ.σ. Τα σχολεία έχουνε γίνει πόλος έλξης κομπλεξικών χριστιανοφοβικών ‘δασκάλων’ και ‘καθηγητών’. Αν όχι τον Χριστό, την πηγή της χαράς και της ζωής, τί προτείνουν τούτοι οι κακομοιριασμένοι σκοταδιστές στα παιδάκια που παλεύουνε με τον καρκίνο;

ΔΕΙΤΕ σὲ τί «μπουμπούκια» ἐμπιστευόμαστε τὴν εκπαίδευση τῶν παιδιῶν μας: «Πρὶν ἀπὸ λίγες μέρες, μία μικρὴ μαθήτρια Ε΄ Δημοτικοῦ σὲ σχολεῖο τοῦ Ν. Πέλλας, ἐπέστρεψε σπίτι χαρούμενη καὶ ἐνθουσιασμένη! Ἡ δασκάλα της εἶχε ζητήσει ἀπὸ τὰ παιδιὰ νὰ ζωγραφίσουν γιὰ τὸ “Ἀστεράκι τῆς Εὐχῆς”, τὴ δράση στήριξης παιδιῶν μὲ καρκίνο.

Ἡ μικρή, ποὺ παρακολουθεῖ καὶ μαθήματα ζωγραφικῆς, ἔβαλε ὅλη της τὴν ψυχὴ καὶ ζωγράφισε ἕνα κοριτσάκι χωρὶς μαλλιὰ (δυστυχῶς ἄρρωστο, ὅπως εἶχε στὸ μυαλό της) νὰ κουνιέται χαρούμενα σὲ μία κούνια. Ἀπὸ πάνω της, τὸν Χριστὸ μὲ φωτοστέφανο, νὰ εὐλογεῖ, ἐνῶ πικραλίδες νὰ φεύγουν στὸν ἄνεμο, μὲ εὐχὲς γραμμένες μέσα: “Ὑγεία”, “Ἐλπίδα”, “Εὐτυχία”.

Τὴν ἑπόμενη μέρα, ὅμως, γύρισε κλαμένη! Ἡ δασκάλα ἀπέρριψε τὴ ζωγραφιά της, μὲ τὴ δικαιολογία ὅτι “δὲν ἔχουν ὅλα τὰ παιδιὰ τὴν ἴδια θρησκεία” καὶ ἄρα δὲν μπορεῖ νὰ συμμετάσχει στὸν διαγωνισμό. Ὁ πατέρας τῆς μαθήτριας, ἐξοργισμένος, μᾶς περιέγραψε: “Ἡ μικρὴ εἶχε φτιάξει κάτι τόσο ὄμορφο καὶ γεμάτο ἀγάπη. Καὶ τὴν ἔκοψαν λόγῳ Χριστοῦ;”. […]