Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Σαββάτου κγ΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Β´ Κορ. η´ 1-5).
Β Κορ. 8,1 Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δεδομένην ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Μακεδονίας,
Β Κορ. 8,1 Φερω δε εις γνώσιν σας, αδελφοί, την δωρεάν, που έχει δώσει ο Θεός εις τας Εκκλησίας της Μακεδονίας (που τας ηξίωσε δηλαδή να προσφέρουν το βοήθημα της αγάπης των στους στερουμένους των αδελφούς).
–https://youtu.be/8oduUYxWp0o – Ιερά Αποτείχιση
σ.σ. Πατήρ Ευάγγελε, στην Μητρόπολη Περιστερίου, πώς νομίζετε βγήκαν όλοι οι Εσταυρωμένοι από τους Ι. Ναούς; Υποχρεωτικά ή ελεύθερα; Ένας μόνο Ναός σε ολόκληρη την Μητρόπολη έχει τον Εσταυρωμένο, άν Τον έχει ακόμη, επειδή αντιστέκονται οι πιστοί. Μήπως αυτά που λέτε περί «υποχρεωτικότητας» να τα απευθύνετε κάπου αλλoύ; Εφόσον κατατάσσετε τον εαυτό σας στους «σκεπτόμενους» κι εμάς στους «φανατικούς», σκεφθείτε λίγο τί ήταν αυτό που μεταμόρφωσε εν μία νυκτί ολόκληρη τη Μητρόπολη;
https://tasthyras.wordpress.com/2026/10/31/απαντήσεις-στον-π-ευάγγελο-παπανικολ
Χαιρετισμός του μέλους της συντονιστικής επιτροπής των Ελληνορθοδόξων οικογενειών Τσακιρίδη Μιχαήλ στην εκδήλωση για τις ηλεκτρονικές ταυτότητες και τον προσωπικό αριθμό που διοργάνωσαν η Έξοδος και η Π.Ο.Ε.Υ. (οι υγειονομικοί) στις 18/10/26 στο άγαλμα του μεγάλου Αλεξάνδρου στην Θεσσαλονίκη. Στην εκδήλωση υπήρχαν 4 κεντρικοί ομιλητές, αρκετοί χαιρετισμοί από διάφορους συλλόγους και φορείς,ιερείς, μοναχοί, μοναχές και ο βουλευτής Νίκος Παπαδόπουλος πρόεδρος του Ελληνικού Παλμού. https://tasthyras.wordpress.com/2026/10/29/μιχαήλ-τσακιρίδης-μακρυά-από-τις-ψηφ/
Ημέρες Μνήμης7 Φεβρουαρίου (κινητή) - Σύνοδος Νεομαρτύρων και Ομολογητών της Ρωσικής Εκκλησίας27 Ιουνίου - Καθεδρικός Ναός των Αγίων Ντιβέγιεβο12 Σεπτεμβρίου (κινητό) - Σύνοδος των Αγίων του Νίζνι Νόβγκοροντ
7 ΝοεμβρίουΗ εξομολογήτρια Ματρώνα (Βλάσοβα), μοναχή που γεννήθηκε το 1889 στην επαρχία Νίζνι Νόβγκοροντ, μεγάλωσε από την παιδική της ηλικία στη Μονή Σεραφείμ-Ντιβέγιεβο. Μετά το κλείσιμό της το 1927, έζησε μια ήσυχη ζωή με τις αδελφές, αλλά συνελήφθη τρεις φορές (1933, 1937 και 1949) με την κατηγορία της αντισοβιετικής δράσης, περνώντας χρόνια σε στρατόπεδα και εξορίες. Παρά τους διωγμούς, διατήρησε την πίστη της μέχρι το τέλος της ζωής της και υπηρέτησε στην εκκλησία. Πέθανε το 1963 και αγιοποιήθηκε το 2001.Σύντομος βίος της Ομολογήτριας Ματρώνας (Βλάσοβα)Η Ματρόνα Βλάσοβα γεννήθηκε το 1889 στο χωριό Πούζο στην επαρχία Νίζνι Νόβγκοροντ, σε οικογένεια αγροτών. Σε ηλικία έξι ετών, έμεινε ορφανή και στάλθηκε να μεγαλώσει στο μοναστήρι Σεραφείμ-Ντιβέγιεβο. Το νεαρό κορίτσι έδειξε ταλέντο στο σχέδιο και η ζωγραφική έγινε υπακοή της. Έτσι, με υπακοή και προσευχή, η μοναχή Ματρόνα έζησε στο μοναστήρι μέχρι το κλείσιμό του το 1927.Μετά το κλείσιμο του μοναστηριού, η μοναχή Ματρώνα και τρεις άλλες αδελφές Ντιβέγιεβο εγκαταστάθηκαν στο χωριό Κουζιάτοβο στην περιοχή Αρντάτοφσκι. Οι αδελφές υπηρετούσαν στην εκκλησία, κέρδιζαν τα προς το ζην μέσω χειροτεχνίας και ζούσαν μια ήσυχη και γαλήνια ζωή, αλλά αυτό εξόργισε και τις τοπικές αρχές. Συνελήφθησαν τον Απρίλιο του 1933 με την κατηγορία της αντισοβιετικής προπαγάνδας. Στις 21 Μαΐου 1933, η μοναχή Ματρώνα καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκισης στο στρατόπεδο Ντμιτρόφ στην περιοχή της Μόσχας.Αφού εξέτισε την ποινή της φυλάκισης, βρήκε δουλειά σε μια εκκλησία στο χωριό Βεριγκίνο στην περιοχή Γκόρκι, υπηρετώντας ως τραγουδίστρια χορωδίας, φύλακας και καθαρίστρια. Στις 10 Νοεμβρίου 1937, η Ματρόνα συνελήφθη για δεύτερη φορά, κατηγορούμενη ότι ανήκε σε «αντεπαναστατική εκκλησιαστική-φασιστική οργάνωση» και καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια φυλάκιση στο Κάρλαγκ, όπου εργάστηκε ως καθαρίστρια σε νοσοκομείο. Οι ανώτεροί της επαίνεσαν την ευσυνείδητη εργασία της και τη μέτρια συμπεριφορά της. Μετά την αποφυλάκισή της, η μοναχή Ματρόνα εγκαταστάθηκε στο χωριό Βιεζντνόγιε κοντά στο Αρζάμας. Η κύρια απασχόλησή της παρέμεινε η εκκλησιαστική λειτουργία.
Ένα θαύμα στο παρεκκλήσι της Αγίας Παρασκευής στο Καλεμεγκντάν, στο Βελιγράδι, το 1943.Το 1943, ένας άνδρας, προσπαθώντας να ξεφύγει από αξιωματικούς της Γκεστάπο, βρήκε καταφύγιο στο μικρό παρεκκλήσι της Αγίας Παρασκευής, στο Καλεμεγκντάν.Οι Γερμανοί όρμησαν μέσα στο εκκλησάκι, ενώ ο άνδρας στεκόταν ακουμπισμένος στον τοίχο, εντελώς εκτεθειμένος.
Επιμελείται και σχολιάζει ο Κωνσταντίνος Ι. ΒαθιώτηςΙ. ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΘΕΟ 1940…Το 1980 είχε κυκλοφορήσει ένα βιβλιαράκι του μακαριστού Αρχιμανδρίτου Χαραλάμπους Βασιλόπουλου, προηγουμένου της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη, με τίτλο «Το θαύμα των Ελλήνων του Σαράντα».Στον επίλογο του βιβλίου καταγράφονται χαρακτηριστικά δείγματα της Πίστης του Λαού, του Στρατού αλλά και των ηγετικών φυσιογνωμιών της εποχής εκείνης:«Ο Θεός και η Υπέρμαχος Θεοτόκος δώσανε την νίκη στην Ελλάδα [κατά του Μουσολίνι]. Και την δώσανε, διότι η πίστις των Ελλήνων στον Θεό ήταν γνήσια και ιερή. Διότι ο αγώνας ήταν δίκαιος. Διότι πολεμήσανε για ιερά και όσια. Και ακόμη, διότι όλος ο Ελληνισμός ζήτησε την προστασία του Θεού και της Παναγίας».Ειδικά σε ό,τι αφορά το θρησκευτικό συναίσθημα των ηγητόρων, ο συγγραφέας αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στα λόγια του Βασιλέως Γεωργίου Β΄, του πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά, του Αρχιεπισκόπου Χρύσανθου, του Αρχιστράτηγου Αλέξανδρου Παπάγου:Α. ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β΄Ο Βασιλεύς εις το διάγγελμά του έλεγεν:«Η Θεία Πρόνοια ως εκλεκτόν της λαόν μας εκάλεσε να αποδείξωμεν αν είμεθα άξιοι της μεγάλης προγονικής κληρονομίας και ικανοί διά τα μεγάλα έργα του μέλλοντος. […] Με την βοήθειαν του Θεού, με την ευχήν της Παναγίας, με την δύναμιν και την θέλησιν του Έθνους, η Ελλάς, η αιωνία Ελλάς θα ζήση και θα θριαμβεύση, ανταξία των μεγάλων μας προγόνων, ανταξία των ηρώων και των μαρτύρων μας.Β. ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣΟ Πρωθυπουργός Μεταξάς εις το διάγγελμά του και αυτός έλεγε:«Να ευχαριστήσωμεν τον Ύψιστον με όλη μας την ψυχή, γιατί μας εδιάλεξεν υπερασπιστάς των πολυτιμοτέρων αγαθών, που έχει η ανθρωπότης και μας ύψωσεν από την ταπεινότητά μας εις σκεύος εκλογής.Πιστεύω […] βαθύτατα εις τον Θεόν. Προσεύχομαι εις τας δυσκόλους στιγμάς με κατάνυξιν. Και ήμουν και εκείνην την νύκτα της 28ης Οκτωβρίου βέβαιος ότι ο Θεός και η Παναγία δεν ημπορούσαν παρά να βοηθήσουν έναν αγώνα τόσον τίμιον, τόσον δίκαιον όσον ο ιδικός μας».Ο Ιωάννης Μεταξάς έλεγε προς ξένον ανταποκριτήν:«Ο θάνατος δι’ ημάς τους Ορθοδόξους Έλληνας είναι απλούν επεισόδιον».Γ. ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΟΣΟ Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος:
Πόσα μπορεῖ νὰ ἐπιτύχη καὶ ἕνας ἀπλός ἱερέας, ὅταν ἔχει τὴν φωτιὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ εἶναι ἔτοιμος νὰ ὑποστῆ τὰ πάντα, γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ.α) Στὸ βίντεο ὁ ἡγούμενος τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς Μηλοχωρίου Πτολεμαΐδος π. Μάξιμος Καραβᾶς ἀναφέρει γιὰ μιὰ ἐπίσκεψη ποὺ ἐκανε ὁ π. Αὐγουστῖνος στὸν βασιλιᾶ Παῦλο, κατόπιν αἰτήσεως του.Ἀκοῦστε τὸν π. Μαξιμο τί ἔκανε ὁ π. Αὐγουστῖνος ὅταν εἶδε στὴν ἀκρόαση νὰ παρίσταται και ἡ βιασίλισσα Φρειδερίκη… β) Στὴν συνέχεια ἄλλος ἀρχαῖος μαθητής του ἀπὸ τὴν Κοζάνη διηγεῖται δύο περιστατικά, ποὺ ἦταν αὐτόπτης μάρτυς. Στὸ πρῶτο διηγεῖται πως ἐξεράγη, ὁ Μητροπολίτης τότε Φλωρίνης Αὐγουστῖνος, ὅταν ἀκουσε ἀπό τὸ στόμα τοῦ νομάρχη, παρουσία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ιερωνύμου τοῦ Α´, νὰ λέει: «Δὲν θὰ πᾶμε γιὰ τραπέζι στὸ χωριό τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τῶν Γρεβενῶν, γιατί ἔχει ἀκατάλληλο νερό…Ἀναφέρει ἐπίσης πῶς γνώρισε τὸν π. Αὐγουστῖνο καὶ τί ἔγινε τὸ 1949, ὅταν στὸν Ἅγιο Ἀθανάσιο Κοζάνης, τὸν στρατιωτικό τότε ναό, παρουσία στρατηγῶν καὶ πολλῶν ἀξιωματικῶν διαμαρτυρόμενος ἔκοψε τὸ πολυχρόνιο τοῦ βασιλέα καὶ τὸν ἡλεγξε γιὰ τὸ Βασιλικό Διάταγμα ὑπέρ τῆς μασονίας.
ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΙΝΑ, ΦΑΡΑΝ ΚΑΙ ΡΑΪΘΩ κ. ΣΥΜΕΩΝΑθήνα, 24 Οκτωβρίου 2026Αρ. Πρωτ.: 23 (Μτχ. Αθ.)Η Ελληνορθόδοξη Ιερά Μονή του Θεοβαδίστου Όρους Σινά (Αγίας Αικατερίνης), προ έτους, µετά την εκλογή της ελαχιστότητός µου ως νέου Αρχιεπισκόπου Σινά και ενώ η από 28ης Μαΐου 2025 (ήτοι προ της εκλογής µου) απόφαση του Εφετείου της Ισµαηλίας δηµιούργησε συγκεκριµένα τετελεσµένα στην αιγυπτιακή έννοµη τάξη, έλαβε από την σεβαστή Αιγυπτιακή Κυβέρνηση σχέδιο συµφωνίας µεταξύ του κράτους της Αραβικής Δηµοκρατίας της Αιγύπτου και της Ιεράς Μονής. Με την ως άνω προταθείσα συµφωνία επιδιώχθηκε να διευκρινισθούν περαιτέρω πτυχές της δικαστικής αποφάσεως και του τρόπου υλοποιήσεώς της, κατά τρόπο σύµφωνο µε τα από αιώνων ισχύοντα, ώστε να εξασφαλισθεί απρόσκοπτα ο µοναστικός βίος της Μονής και να διευκρινισθεί η θέση και λειτουργία της στο πλαίσιο της σύγχρονης έννοµης τάξεως της Αιγύπτου.Η Μονή Σινά εισήλθε στον διάλογο δεσµευόµενη από την αιγυπτιακή νοµοθεσία και τις αποφάσεις των αιγυπτιακών δικαστηρίων και µε αίσθηµα ευθύνης απέναντι στην µακραίωνη πνευµατική της παρακαταθήκη, αλλά και υπευθυνότητος έναντι των Αρχών της Αιγύπτου, της χώρας του Νείλου εντός της οποίας ακµάζει εδώ και δεκαπέντε αιώνες. Παράλληλα ζήτησε να της δοθεί άνεση χρόνου, προκειµένου να µελετήσει διεξοδικώς την πρόταση, να καταθέσει αντιπροτάσεις βελτιώσεως σηµείων της συµφωνίας επί της πρακτικής εφαρµογής της (προς τούτο συµπληρώθηκε και µε άλλα επεξηγητικά συνοδευτικά έγγραφα), αλλά και να συγκροτήσει µε επιστηµονικό τρόπο τον φάκελο που αφορά το status quo της και την τεκµηρίωση των υπό συζήτηση ακινήτων, φάκελος ο οποίος καταρτίστηκε ως επιστηµονική πλέον µελέτη.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρασκυῆς κγ΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Α΄ Θεσ. β΄ 14-20).
Α Θεσ. 2,14 ὑμεῖς γὰρ μιμηταὶ ἐγενήθητε, ἀδελφοί, τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ τῶν οὐσῶν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὅτι τὰ αὐτὰ ἐπάθετε καὶ ὑμεῖς ὑπὸ τῶν ἰδίων συμφυλετῶν καθὼς καὶ αὐτοὶ ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων,
Α Θεσ. 2,14 Διότι σεις, αδελφοί, εγίνατε μιμηταί των Εκκλησιών του Θεού, που ευρίσκονται εις την Ιουδαίαν και είναι θεμελιωμέναι εν τω ονόματι του Χριστού· επειδή και σεις επάθατε από τους ομοεθνείς σας τα ίδια, τα οποία έπαθαν και αυτοί από τους απίστους Ιουδαίους.
Τὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ, καὶ μέχρι τὸν 8ο-9ο αἰώνα, ἔγραφαν μόνο μὲ κεφαλαῖα γράμματα (μεγαλογράμματη γραφή), δὲν χρησιμοποιοῦσαν κενὰ ἀνάμεσα στὶς λέξεις (συνήθως), δὲν εἶχαν σημεῖα στίξης, δὲν ἔβαζαν τόνους καὶ πνεύματα καί,γιὰ νὰ ἐξοικονομήσουν χρόνο καὶ χῶρο, πολλὲς βασικὲς καὶ συνηθισμένες λέξειςτὶς συντομογραφοῦσαν.
Ὁ Ὅσιος Σεραφείμ της Βίριτσα (κατὰ κόσμο Βασίλειος Νικολάεβιτς Μουραβιὸβ) ἦταν μιὰ μεγάλη σύγχρονη μορφὴ τῆς Ὀρθόδοξης Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, γνωστὸς γιὰ τὴ διορατικότητα, τὴν ἁγιότητα καὶ τὶς προφητεῖες τουhttps://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/10/blog-post_8399.html
ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦΓιά τήν ἁμαρτωλότητά του καί γιά τήν ἀπάτη τῆς ἐπίγειας εὐτυχίας(στόν ἀδελφό του Πέτρο Αλεξάντροβιτς)Σέ εὐχαριστῶ γιά ὅλα καί ἰδιαίτερα γιά τή μαρτυρία σου ὅτι ἔχω ἐξαντληθεῖ ἀπό τήν παρατεταμένη ἀσθένεια. Εἶναι ἡ καθαρή ἀλήθεια.Μέ ρωτᾶς γιά τή ζωή μου. Τήν ἁμαρτωλή ζωή μου τήν ξέχασα ὅλη. Γράψε μου τί γνωρίζεις καί τί θέλεις νά μάθεις. Ἐγώ γνωρίζω καί θυμᾶμαι μόνο τοῦτο, ὅτι ἡ ζωή μου ἦταν καί εἶναι μία ἁλυσίδα ἁμαρτιῶν.Δίκαια οἱ ἅγιοι πατέρες λένε πώς ἡ ἐπίγεια ζωή εἶναι ἀπατηλή καί πώς ἡ εὐτυχία, πού δέν μπορεῖ νά τήν κρατήσει ὁ ἄνθρωπος γιά πάντα, εἶναι μία αὐταπάτη.
