Ξεπούλημα τῆς ἐλευθερίας μας ὁ ἔλεγχος τοῦ διαδικτύου μέσῳ τοῦ Π.Α., Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Οἱ οἰκουμενιστές θέλουν μοναχούς καί λαϊκούς νά σιωποῦν, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Περί τῶν δύο κυρίων κακιῶν τῆς ὁδοῦ τῆς ἡσυχίας, Ἁββᾶ Ἰσαάκ - Ἀσκητικά, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περὶ τῶν δύο κυρίων κακιῶν τῆς ὁδοῦ τῆς ἡσυχίας, καὶ τῶν κακῶν τὰ ὁποῖα γεννῶνται ἀπὸ αὐτές - Περὶ τῆς φυσικῆς κινήσεως τῶν μελῶν τοῦ σώματος, καὶ περὶ τῆς σπουδῆς τοῦ διαβόλου στὸ νὰ ὑπερισχύσουν τὰ πάθη κατὰ τῆς φύσεως (Ε 3-6). Ἁββᾶ Ἰσαάκ του Σύρου - Ασκητικά, Ἀναδιατεταγμένο κείμενο καί μετάφραση ὑπο Μον. Δαμασκηνοῦ Ἁγιορείτου, 26-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἀποκρίσεις πρός ἡσυχαστές πατέρες(ερωταποκρίσεις 96 κ. ε.), Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκρίσεις πρός ἡσυχαστές πατέρες(ερωταποκρίσεις 96 κ. ε.), Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις), τόμος Α', 25-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τήν κλήση τοῦ Φιλίππου καί τοῦ Ναθαναήλ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ[:Ιω. 1,44-52]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΝΑΘΑΝΑΗΛ

«Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν· καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. ἦν δὲ ὁ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως Ἀνδρέου καὶ Πέτρου(:την άλλη μέρα αποφάσισε ο Ιησούς να αναχωρήσει για τη Γαλιλαία. Βρίσκει τότε τον Φίλιππο και του λέει: “Ακολούθησέ με στο ταξίδι που πρόκειται να κάνω”. Ο Φίλιππος μάλιστα καταγόταν από τη Βηθσαϊδά, την πατρίδα του Ανδρέα και του Πέτρου)»[Ιω.1,44-45].

«Εκείνος που φροντίζει επιμελώς για κάτι, το λαμβάνει με περίσσεια», λέγει κάποια παροιμία. Ο Χριστός υπαινίχθηκε ωστόσο και κάτι επιπλέον, όταν είπε: «Ὁ ζητῶν εὑρίσκει(:όποιος αναζητεί, βρίσκει)»[Ματθ.7,8]. Από αυτό λοιπόν γεννιέται η απορία μου από ποια αιτία παρακινούμενος ο Φίλιππος ακολούθησε τον Χριστό· διότι ο μεν Ανδρέας ακολούθησε τον Χριστό, αφού πληροφορήθηκε γι’ Αυτόν από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή και ο Πέτρος αφού παρακινήθηκε από τα λόγια του Ανδρέα, ενώ ο Φίλιππος πείστηκε αμέσως και Τον ακολούθησε· και όχι μόνο δεν έφυγε, αλλά και κήρυξε γι’ Αυτόν και σε άλλους, χωρίς να ακούσει και να μάθει τίποτε από κανένα, παρά μόνο τον λόγο «Ακολούθησέ με», που του είπε ο Χριστός· διότι έτρεξε αμέσως στον Ναθαναήλ και του είπε: «ὃν ἔγραψε Μωϋσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται, εὑρήκαμεν(:εκείνον για τον Οποίο έγραψε ο Μωυσής στο νόμο και προανήγγειλαν οι προφήτες, Τον βρήκαμε. Είναι ο Ιησούς, ο γιος του Ιωσήφ, και κατάγεται από τη Ναζαρέτ)»[Ιω.1,46]. Βλέπεις πόσο καλά πληροφορημένος και κατατοπισμένος ήταν και συνεχώς μελετούσε όσα έγραψε ο Μωυσής και προσδοκούσε την έλευσή Του; Διότι το «εὑρήκαμεν» φανερώνει ότι πάντοτε Τον αναζητούσαν.

«Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν(:την άλλη μέρα αποφάσισε ο Ιησούς να αναχωρήσει από την Ιουδαία για τη Γαλιλαία)»[Ιω.1,44]· διότι δεν προσκαλεί κανέναν κοντά Του, προτού ο ίδιος αποφασίσει αυτοπροαίρετα να Τον ακολουθήσει. Και ενεργεί κατ’ αυτόν τον τρόπο πράγματι όχι απλά και τυχαία, αλλά σύμφωνα με τη δική Του υπέρτατη σοφία και σύνεση· διότι, εάν ο Ίδιος τους είχε προσελκύσει κοντά Του, χωρίς αυτοί μόνοι τους εξ ιδίας προαιρέσεως και τελείως αυθόρμητα να Τον είχαν ακολουθήσει, υπήρχε η πιθανότητα να απομακρυνθούν· τώρα όμως, επειδή οι ίδιοι προτίμησαν με δική τους απόφαση να Τον ακολουθήσουν, παρέμεναν κοντά Του στο εξής σταθεροί και πιστοί μαθητές.

Τον Φίλιππο όμως, ο οποίος ήταν περισσότερο γνώριμος σε Αυτόν, Τον προσκάλεσε· διότι τον γνώριζε καλύτερα, επειδή γεννήθηκε και ανατράφηκε στη Γαλιλαία. Αφού λοιπόν παρέλαβε μαζί Του τους μαθητές Του, πήγε έπειτα για αναζήτηση των υπολοίπων και να προσελκύσει κοντά Του τον Φίλιππο και τον Ναθαναήλ.

Ἕξι νεκροὶ καὶ ἡ «Σέκτα» του «Λάμα» Ἰβάϊλο Καλοῦσεφ

Φωτο

ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ

Έξι νεκροί και η «Σέκτα» του «Λάμα» Ἰβάιλο Καλούσεφ

Στὶς ἀρχὲς Φεβρουαρίου 2026 ἡ Βουλγαρία συγκλονίστηκε ἀπὸ μιὰ ὑπόθεση ποὺ θυμίζει σενάριο θρῖλερ: ἕξι πτώματα σὲ δύο διαφορετικὲς τοποθεσίες στὰ βουνὰ τῆς βορειοδυτικῆς χώρας, ὅλα μὲ πυροβολισμοὺς στὸ κεφάλι ἀπὸ κοντινὴ ἀπόσταση. Οἱ ἀρχὲς ἐρευνοῦν τὴν ὑπόθεση ὡς ὁμαδικὴ αὐτοκτονία-φόνο (παρόμοιες περιπτώσεις ὑπῆρχαν στὶς ὑποθέσεις τῶν Davidians, τοῦ Heaven’s Gate, τοῦ Jonestown) καὶ συνδέουν τὰ θύματα μὲ μιὰ κλειστὴ ὁμάδα ποὺ λειτουργοῦσε σὰν σέκτα γύρω ἀπὸ τὸν 51χρονο Ἰβάιλο Καλούσεφ, σπηλαιολόγο, ἱδρυτὴ ΜΚΟ καὶ αὐτοαποκαλούμενο βουδιστὴ δάσκαλο.

Στὶς 2 Φεβρουαρίου βρέθηκαν τρία πτώματα μέσα στὸ καταφύγιο Πετρόχαν (62 χλμ. ἀπὸ τὰ σύνορα μὲ τὴ Σερβία): ὁ Ἰβάιλο Ἰβάνοφ (49), ὁ Ντέτσο Βασίλεφ (45) καὶ ὁ Πλάμεν Στάτεφ (51). Οἱ τρεῖς ἄνδρες συνδέονταν μὲ τὴν ΜΚΟ «Ἐθνικὴ Ὑπηρεσία Ἐλέγχου Προστατευόμενων Περιοχῶν» (NAKZT), ποὺ ἀπὸ τὸ 2022 ἐκπαίδευε δασοφύλακες καὶ περιπολοῦσε μὲ drones ἐναντίον λαθροξυλείας καὶ λαθροθηρίας. Τὸ καταφύγιο εἶχε καεῖ μετὰ τοὺς πυροβολισμούς. Στὶς 8-10 Φεβρουαρίου, σὲ κάμπινγκ κοντὰ στὴν κορυφὴ Ὀκόλτσιτσα, βρέθηκαν νεκροὶ ὁ ἴδιος ὁ Καλούσεφ, ὁ 15χρονος Ἀλεξάντερ Μακουλέφ καὶ ὁ 22χρονος Νικολάι Ζλάτκοφ. Ὅλοι πυροβολήθηκαν στὸ κεφάλι.

Κάμερες ἀσφαλείας κατέγραψαν τοὺς τέσσερις ἄνδρες νὰ ἀποχαιρετιοῦνται φιλικὰ τὴν 1η Φεβρουαρίου. Ὁ Καλούσεφ εἶχε στείλει μήνυμα ἀποχαιρετισμοῦ λίγο πρίν, ἀναφέροντας ἐξάντληση, συγχώρεση καὶ «ἄρρωστο παιδί». Στὸ τηλέφωνό του βρέθηκαν κρυπτογραφημένες εἰκόνες, βίντεο καὶ σημειώσεις γιὰ «πνευματικὴ κάθαρση καὶ ἀνύψωση μέσω σεξουαλικῶν πρακτικῶν».

Τὶ πίστευε ὁ Καλούσεφ:

Κυριακή Α Νηστειῶν:«Ὁ ὀνειδισμός τοῦ Χριστοῦ καί ὁ ὀνειδισμός τοῦ πιστοῦ», π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΝΗΣΤΕΙΩΝ [:Εβρ. 11,24-26 και 32-40]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«Ο ΟΝΕΙΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΟΝΕΙΔΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΙΣΤΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-3-1998]

[ Β371 ]

Μια θαυμασία, αγαπητοί μου, περικοπή παραθέτει σήμερα η Εκκλησία μας από την προς Εβραίους επιστολήν του Αποστόλου Παύλου. Αναφέρεται εις τον Μωυσήν· ο οποίος, όπως γράφει ο Απόστολος, «ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ(:αρνήθηκε την υιοθεσία που του έκανε η κόρη του Φαραώ), μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ (:και επροτίμησε, μᾶλλον προτιμήσας, αν θέλετε, πιο καλύτερα έτσι, να συγκακουχείται με τον λαό του Θεού) ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν (:παρά να έχει απόλαυσιν αμαρτίας πρόσκαιρη), μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν (:θεωρώντας μεγαλύτερο πλούτο από τους θησαυρούς της Αιγύπτου) τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ (:εθεώρησε, προτίμησε τον ονειδισμόν του Χριστού περισσότερο από τους θησαυρούς της Αιγύπτου)· ἀπέβλεπε γὰρ εἰς τὴν μισθαποδοσίαν (:διότι απέβλεπε εις τον ερχομόν του Χριστού και εις την Βασιλεία Του. Αυτή είναι η μισθαποδοσία)».

Μένομε κατάπληκτοι μπροστά σε αυτήν την μικρή περικοπή. Ένας αδάμας μυστικής ζωής είναι αυτό το κομματάκι από την προς Εβραίους επιστολήν. Ο Παύλος ομιλεί περί πίστεως, όταν βεβαίως αναφέρεται εις τον Μωυσή. Λέγει και άλλα ονόματα, όπως ακούσατε σήμερα εις αυτόν τον θαυμάσιον ύμνον της πίστεως.

Κεντρικό σημείο, όμως, όλων των αναφερθέντων δια την πίστιν, είναι ο Μωυσής· που σας είπα και επαναλαμβάνω και θα το πω κι άλλη κι άλλη φορά πιο κάτω, ότι επροτίμησε τον ονειδισμόν του Χριστού από όλους τους θησαυρούς του παλατιού της Αιγύπτου.

Αλλά, ποιου Χριστού; Αφού ο Μωυσής προηγείται χρονικά 15 αιώνες. Πρόκειται, αγαπητοί μου, για τα παθήματα, τα παθήματα τα δικά του, τα παθήματα του Μωυσέως· τα οποία ο Μωυσής προτιμά να ταυτίσει, τα παθήματά του, με τα παθήματα του Χριστού. Δεκαπέντε αιώνες μετά!

Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ [:Εβρ.11,24-26 και 32-40]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

Έπειτα πάλι αναφέρει άλλο γνωστό στους Εβραίους παράδειγμα και μάλλον ανώτερο από το προηγούμενο. Ποιο, λοιπόν, είναι αυτό; «Πίστει Μωϋσῆς μέγας γενόμενος ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ(:Εξαιτίας της πίστεώς του ο Μωυσής, όταν μεγάλωσε και έγινε άνδρας, αρνήθηκε να ονομάζεται βασιλόπουλο, γιος της κόρης του Φαραώ·),μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν(:θεώρησε καλύτερο και προτίμησε να κακοπαθεί μαζί με τον λαό του Θεού, παρά να έχει τις πρόσκαιρες απολαύσεις της αμαρτίας, να ζει δηλαδή άνετα και με τιμές ως Αιγύπτιος άρχοντας με τους ειδωλολάτρες που καταπίεζαν τους Ισραηλίτες), μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ· ἀπέβλεπε γὰρ εἰς τὴν μισθαποδοσίαν(:θεώρησε μεγαλύτερο πλούτο από τους θησαυρούς και τα αγαθά της Αιγύπτου τις περιφρονήσεις που έμοιαζαν με τον ονειδισμό και την περιφρόνηση που αργότερα θα υπέμενε ο Χριστός. Και αυτά όλα διότι είχε καρφωμένα τα μάτια του στις ουράνιες ανταμοιβές)»[Εβρ.11,24-26].Σαν να τους έλεγε: «Κανείς από σας δεν άφησε ανάκτορα και μάλιστα ανάκτορα λαμπρά, ούτε τέτοιους θησαυρούς, ούτε περιφρόνησε τον τίτλο του υιού του βασιλιά, όπως έκανε ο Μωυσής». Και ότι δεν τα άφησε τυχαία, το φανέρωσε λέγοντας: «Ἠρνήσατο(:Αρνήθηκε)»· δηλαδή, τα μίσησε, τα αποστράφηκε· εφόσον ο ουρανός ήταν μπροστά του, ήταν περιττό να θαυμάζει τα ανάκτορα της Αιγύπτου.

Και πρόσεχε πόσο θαυμαστά το έθεσε ο Παύλος. Δεν είπε: «επειδή θεώρησε ως μεγαλύτερο πλούτο από τους θησαυρούς της Αιγύπτου τον ουρανό και αυτά που υπάρχουν στους ουρανούς»· αλλά τι; «Μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν Αἰγύπτου θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ(:Θεώρησε μεγαλύτερο πλούτο από τους θησαυρούς και τα αγαθά της Αιγύπτου τις περιφρονήσεις που έμοιαζαν με τον ονειδισμό και την περιφρόνηση που αργότερα θα υπέμενε ο Χριστός)». Θεώρησε λοιπόν μεγαλύτερο πλούτο το να έχει «την περιφρόνηση του Χριστού»· διότι θεώρησε προτιμότερο το να περιφρονείται για τον Χριστό παρά να Τον εγκαταλείψει· έτσι και αυτό καθεαυτό ήταν μισθός. «Μᾶλλον», λέγει, «ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ(:Προτίμησε περισσότερο να κακοπαθεί μαζί με τον λαό του Θεού)». «Εσείς δηλαδή υποφέρετε χάριν του εαυτού σας, ενώ εκείνος προτίμησε να υποφέρει χάριν των άλλων. Και με τη θέλησή του ριψοκινδύνευσε τόσο πολύ, ενώ μπορούσε να ζει με ευσέβεια και να απολαμβάνει τα αγαθά)». «Ἢ πρόσκαιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν(:παρά να έχει προσωρινή απόλαυση αμαρτίας)», λέγει. «Αμαρτία» είπε το ότι δεν θέλησε ως τότε να συμπάσχει με τους άλλους· «αυτό, λέγει, «ο Μωυσής το θεώρησε αμαρτία». Εάν λοιπόν εκείνος θεώρησε αμαρτία το να μην κακοπαθεί πρόθυμα μαζί με τους άλλους, άρα είναι μεγάλο αγαθό η κακοπάθεια, στην οποία υπέβαλε τον εαυτό του, αφού απομακρύνθηκε από τα ανάκτορα. Και αυτά τα έκανε, επειδή προέβλεπε κάποια μεγάλα αγαθά· γι’ αυτό και έτσι μίλησε.

Τὸ ἀνθελληνικὸ καθεστὼς ἀπελαύνει γιὰ δεύτερη φορὰ τὸν ἀποδεδειγμένα Ἕλληνα Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί, ἐνῷ νομιμοποιεῖ σωρηδὸν ἰσλαμιστὲς λαθροεποίκους.

Για δεύτερη απόφαση απέλασης από την Ελλάδα του Γιάννη-Βασίλη Γιαϊλαλί, γεννημένου ως Ιμπραήμ Γιαϊλαλί σε τουρκική μουσουλμανική οικογένεια -αλλά ανακάλυψε ότι έχει ποντιακές, χριστιανικές ελληνικές ρίζες- κάνει λόγο σε ανάρτησή του στο facebook ο αρθρογράφος του pontosNews.gr Παντελής Σαββίδης.

Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι η αίτηση του Γιαϊλαλί για άσυλο απορρίφθηκε λόγω κατηγοριών ότι έχει διαπράξει εγκλήματα πολέμου, παρά το γεγονός ότι δεν αντιμετωπίζει δίωξη στην Τουρκία, τη στιγμή που υπάρχουν 13 ενεργές υποθέσεις εις βάρος του, στις οποίες έχουν εκδοθεί εντάλματα σύλληψης.

Ειδικότερα, οι υποθέσεις αυτές σχετίζονται με:την αναγνώριση της Γενοκτονίας,

την «προσβολή» του Ατατούρκ,

και κατηγορίες ότι είναι μέλος του αποσχιστικού Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK).

Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος του Σωματείου Δράσης «Νίκος Καπετανίδης» Γιώργος Γεωργιάδης, σε ανάρτησή του σχετικά με την καταγωγή του γεννημένου στην Τουρκία ακτιβιστή, υπογραμμίζει ότι υπάρχει έγγραφο από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ το οποίο πιστοποιεί ότι μετά από λήψη δειγμάτων DNA Ελλήνων Ποντίων από τη Δράμα και την Κατερίνη, υπήρξε ταύτιση με το DNA του Γιαϊλαλί. Επιπλέον, έχει βαπτιστεί Ορθόδοξος Χριστιανός πριν από λίγα χρόνια στην Καλαμαριά με το όνομα Ελευθέριος και στη συνέχεια επέλεξε το επώνυμο Παρχαρίδης.

Ἔχεις γράψει καί κανενός ἐχθροῦ σου τό ὄνομα;

Κάποιος «ἐξομολογήθηκε στον πατέρα Γερβάσιο καί φεύγοντας του πρότεινε τό χαρτάκι με τὰ ὀνόματα γιά νά τά «μνημονεύη».

—Ἔχεις γράψει καί κανενός ἐχθροῦ σου τό ὄνομα;, τόν ρώτησε χαμογελαστός ὁ Γέροντας.

Ἐκεῖνος τὰ ἔχασε.

Αὐτὴ εἶναι ἡ τέλεια ταπείνωση ποὺ ἔχουν οἱ Ἅγιοι.

Η πρώτη ταπείνωση είναι το να θεωρει κανείς τον αδελφό του πιο συνετό και σε όλα καλύτερο και τον εαυτό του χειρότερο απ'ολους.

28 Φεβρουαρίου. Σάββατον α΄ τῶν νηστειῶν. «Θεοδώρου μεγαλομάρτυρος τοῦ Τήρωνος (μνήμη διὰ κολλύβων θαύματος)». Βασιλείου ὁσίου τοῦ ὁμολογητοῦ (†750). Προτερίου Ἀλεξανδρείας ἱερομάρτυρος (†457), Κυράννης νεομάρτυρος τῆς ἐν Θεσσαλονίκῃ (†1751). Κασσιανοῦ ὁσίου τοῦ Ῥωμαίου. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ ἁγίου, 26 Ὀκτωβρίου (Β´ Τιμ. β´ 1-10).

Β Τιμ. 2,1           Σὺ οὖν, τέκνον μου, ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ,

Β Τιμ. 2,1                  Συ λοιπόν, τέκνον μου, να ενδυναμώνεσαι με την χάριν, που δίδει ο Ιησούς Χριστός (δια να μένης πιστός εις αυτόν και εις εμέ, χωρίς να επηρεάζεσαι από το παράδειγμα εκείνων, που με εγκατέλειψαν).

Β Τιμ. 2,2           καὶ ἃ ἤκουσας παρ᾿ ἐμοῦ διὰ πολλῶν μαρτύρων, ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις, οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους διδάξαι.

Β Τιμ. 2,2                 Και αυτά που έχεις ακούσει και διδαχθή από εμέ, παρουσία πολλών μαρτύρων, αυτά να τα εμπιστευθής ως ανεκτίμητον θησαυρόν εις πιστούς και αξιοπίστους ανθρώπους, οι οποίοι θα είναι ικανοί και άλλους να διδάξουν τας αληθείας του Ευαγγελίου.

27 Φεβρουαρίου. Προκοπίου τοῦ Δεκαπολίτου (η΄ αἰ.). Στεφάνου τοῦ γηροκόμου. Ἐφραὶμ ὁσίου τοῦ Κατουνακιώτου (†1998). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα. Τριθέκτης (Ἡσαΐας Γ´ 1-14).

Ησ. 3,1              Ἰδοὺ δὴ ὁ δεσπότης Κύριος σαβαὼθ ἀφελεῖ ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας καὶ ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ ἰσχύοντα καὶ ἰσχύουσαν, ἰσχὺν ἄρτου καὶ ἰσχὺν ὕδατος,

Ησ. 3,1                       Ιδού, λοιπόν, ο δεσπότης, ο Κυριος των δυνάμεων θα επιτρέψη να λείψει από την χώραν της Ιουδαίας και από την πόλιν της Ιερουσαλήμ κάθε δύναμις ανδρός και γυναικός, δύναμις και στήριγμα άρτου και ύδατος και όλων των απαραιτήτων βιοτικών αγαθών.

Ὁδηγίες τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ Κατουνακιώτου περί νοερᾶς προσευχῆς, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορειτου