Κυριακή τοῦ παραλύτου. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τή θεραπεία τοῦ Αἰνἐα καί τήν ἀνἀσταση τῆς Ταβιθᾶ ἀπό τόν ἀπόστολο Πέτρο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ[:Πράξ.9,32-42]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΑΙΝΕΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΤΑΒΙΘΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΠΕΤΡΟ

«Ἐγένετο δὲ Πέτρον διερχόμενον διὰ πάντων κατελθεῖν καὶ πρὸς τοὺς ἁγίους τοὺς κατοικοῦντας Λύδδαν(:Καθώς ο Πέτρος περιόδευε σε όλα αυτά τα μέρη, κάποια μέρα κατέβηκε και στους Χριστιανούς που κατοικούσαν στην Λύδδα)»[Πράξ.9,32]. Σαν κάποιος στρατηγός που περιερχόταν τις τάξεις του στρατεύματος επιθεωρώντας, ποιο μέρος ήταν συγκροτημένο, ποιο ήταν σε τάξη πορείας, ποιο χρειαζόταν την παρουσία του.

Πρόσεχε ότι αυτός παντού περιτρέχει, και παντού πρώτος βρίσκεται. Όταν επρόκειτο να εκλεγεί ο απόστολος, αυτός ήταν πρωτοστάτησε· όταν έπρεπε να μιλήσουν στους Ιουδαίους, ανάλαβε τον λόγο για να τους δείξει ότι δεν ήταν μεθυσμένοι όταν έπρεπε να θεραπεύσουν τον χωλό[Πράξ.3, 2-8], όταν έπρεπε να μιλήσουν[Πράξ.3, 12-26] αυτός πρωτοστατεί των άλλων· όταν έπρεπε να μιλήσουν προς τους άρχοντες[ Πράξ.4, 8-20.5, 29-32], αυτός μιλάει· όταν προς τον Ανανία [Πράξ.5, 1-11], όταν και από την σκιά του ακόμη γινόταν θεραπείες[Πράξ.5,14-15:«Μᾶλλον δὲ προσετίθεντο πιστεύοντες τῷ Κυρίῳ πλήθη ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν, ὥστε κατὰ τὰς πλατείας ἐκφέρειν τοὺς ἀσθενεῖς καὶ τιθέναι ἐπὶ κλινῶν καὶ κραβάττων, ἵνα ἐρχομένου Πέτρου κἂν ἡ σκιὰ ἐπισκιάσῃ τινὶ αὐτῶν (:Έτσι ολοένα και περισσότερο προσελκύονταν πλήθη ανδρών και γυναικών, οι οποίοι πίστευαν στον Κύριο και γίνονταν μέλη της Εκκλησίας, αυξάνοντας κατά πολύ τον αριθμό των πιστών. Τόσο πολύ μάλιστα τους σεβόταν ο λαός, ώστε έβγαζαν τους αρρώστους από τα σπίτια τους στις πλατείες και τους έβαζαν πάνω σε πολυτελή κρεβάτια οι πλουσιότεροι, και σε φτωχικά και πρόχειρα φορεία οι φτωχότεροι, έτσι ώστε, όταν θα περνούσε από το πλήθος εκείνο ο Πέτρος, να πέσει έστω και η σκιά του σε κάποιον από τους αρρώστους αυτούς για να τον θεραπεύσει)»], αυτός επίσης πάντοτε πρωτοστατούσε. Και όπου μεν υπήρχε κίνδυνος, αυτός ήταν παρών, καθώς και όπου έπρεπε να διευθετηθούν προβλήματα, ενώ όπου υπήρχε γαλήνη, βρίσκονται όλοι μαζί· τόσο πολύ δεν απαιτούσε τιμή μεγαλύτερη από τους άλλους. Πάλι όταν έπρεπε να γίνει θαύμα, αυτός τρέχει πρώτος· και σε αυτή πάλι την περίπτωση αυτός πάλι υποφέρει και οδοιπορεί.

Ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ στὸ Μητροπολίτη τῆς γενέτειράς μας Θεσσαλονίκης Φιλόθεο τὸν Φιλοθεάμονα.

Αλεξανδρούπολη, 26 Απριλίου 2026, Κυριακή των Μυροφόρων

Βασιλική Οικονόμου

Ανοικτή επιστολή

Προς το Μητροπολίτη της γενέτειράς μας Θεσσαλονίκης Φιλόθεο

«Ὢ τῆς Ἰούδα ἀθλιότητος! ἀφ’ ἧς ῥῦσαι ὁ Θεὸς τὰς ψυχὰς ἡμῶν.» Στιχηρό της Μ. Πέμπτης

«…η Μεγάλη Διδάσκαλος Τζούλι Σκοτ θα μας οδηγήσει σε μια βαθιά σύνδεση με την κλασική μουσική από την περίοδο του Μπαρόκ (περ. 1600-1750). Θα βιώσουμε πώς συγκεκριμένη μουσική επηρεάζει τον καρδιακό μας ρυθμό και τα εγκεφαλικά μας κύματα.» Από ανακοίνωση του Αρχαίου και Μυστικιστικού Τάγματος του Ρόδινου Σταυρού

Διαβάζουμε: «Το Φεβρουάριο του 1900 σέ μία δίκη στη Λάρισα ρώτησε ὁ Πρόεδρος ἕνα χωρικό, ὁ ὁποῖος ἦταν μάρτυς:

Διαβάζουμε: «Το Φεβρουάριο του 1900 σέ μία δίκη στη Λάρισα ρώτησε ὁ Πρόεδρος ἕνα χωρικό, ὁ ὁποῖος ἦταν μάρτυς:

-Βρέ, μήπως μᾶς λές ψέματα;

Πρέπει νὰ προσπαθοῦμε νὰ εἴμαστε πάντα χαρούμενοι

Πρέπει νὰ προσπαθοῦμε νὰ εἴμαστε πάντα χαρούμενοι, ἐπειδὴ τὰ κακὰ πνεύματα θέλουν νὰ εἴμαστε λυπημένοι ὅλη τὴν ὥρα.- 

Γέροντας Θαδδαιος της Βιτόβνιτσα  

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_420.html

2 Μαΐου. «Ἀπόδοσις τῆς ἑορτῆς τῶν μυροφόρων». Ἀνακομιδὴ τῶν ἱ. λειψάνων Ἀθανασίου τοῦ μεγάλου, πατριάρχου Ἀλεξανδρείας († 2 Μαΐου 373). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ ἱεράρχου, Ἰανουαρίου 18 (Ἑβρ. ιγ´ 7-16).

Εβρ. 13,7           Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν.

Εβρ. 13,7                   Να ενθυμήσθε πάντοτε τους πνευματικούς σας ηγέτας και προεστούς, οι οποίοι σας εδίδαξαν τον λόγον του Θεού. Να φέρνετε στον νουν σας και να μελετάτε με ευλάβειαν το κατά Θεόν τέλος του βίου και της εναρέτου συμπεριφοράς των και να μιμήσθε την πίστιν.

Νηστεία πρό τῆς Θ. Κοινωνίας- Ν. Σωτηρόπουλου-Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

Νηστεία πρό τῆς Θ. Κοινωνίας- Ὁ τρώγων μοῦ τὴν σάρκα καὶ πίνων μοῦ τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἐγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.(Ιω. 6,54). Ἐκεῖνος πού τρώγει τήν σάρκα μου, διά τοῦ μυστηρίου τῆς θείας Εὐχαριστίας, καί πίνει τό αἷμά μου, ἔχει ζωήν αἰώνιον καί ἐγώ θά τόν ἀναστήσω ἔνδοξον κατά τήν μεγάλην ἡμέραν τῆς κρίσεως, Ν. Σωτηρόπουλου-Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, 1-5-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἄποκ. 2, 27-29 καί 3, 1-6), Ἐπιστολή τοῦ Κυρίου πρός τίς Ἐκκλησίες των Θυατείρων καί τῶν Σάρδεων, Ἑρμηνεία κατά τούς Ἁγ. Πατέρες καί νεοτέρους ὀρθοδόξους ἑρμηνευτές, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἄποκ. 2, 27-29 καί 3, 1-6), Ἐπιστολή τοῦ Κυρίου πρός τίς Ἐκκλησίες των Θυατείρων καί τῶν Σάρδεων, Ἑρμηνεία κατά τούς Ἁγ. Πατέρες καί νεοτέρους ὀρθοδόξους ἑρμηνευτές, 30-4- 2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Τί εἶναι ἡ μασονία; Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Εἶναι ἀναχρονιστική ἡ Ἁγία Γραφή; Τί εἶναι οἱ ἐντολές τοῦ Χριστοῦ, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Περί μακροθυμίας, συγχωρητικότητας & ἀγάπης πρός τον πλησίον, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Περί μακροθυμίας, συγχωρητικότητας καί ἀγάπης πρός τον πλησίον-Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ- Δ' Ἑκατοντάς Περί Ἀγάπης 30-4-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὁ ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ Ὁ ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ . Ἦταν ἕνας καταπληκτικὸς παρηγορητὴς τῶν μεγάλων ἁμαρτωλῶν.

Ήταν ένας καταπληκτικός παρηγορητής των μεγάλων αμαρτωλών. Αν κάποιος ομολογούσε ότι ήταν μεγάλος αμαρτωλός, απαντούσε αμέσως:

«Αποδεικνύεται ότι είσαι αδελφός μου! Τι κοινό θα μπορούσα να έχω με τους αγίους;!»

Και ήταν πάντα ειλικρινές και γνήσιο, με ταπεινότητα, χωρίς ίχνος κρυφής προσποίησης ή στερεοτυπικών κλισέ - όχι όπως όταν οι άνθρωποι λένε, «Είμαι μεγάλος αμαρτωλός!» και μετά περιμένουν κάποιον να τους δικαιολογήσει, να αντικρούσει τα λόγια τους και να τους χτυπήσει στο κεφάλι.

Ο γέροντας έλεγε συχνά για τον εαυτό του: «Είμαι χώμα, λάσπη, σκόνη, σκουπίδια...

Ὁ π. Εὐσέβιος Ματθόπουλος ἀναφέρει ἕνα «μύθο ἀπό τό μεσαίωνα γιά τή μέθη:

Ὁ π. Εὐσέβιος Ματθόπουλος ἀναφέρει ἕνα «μύθο ἀπό τό μεσαίωνα γιά τή μέθη: Εἶπε ὁ διάβολος σ᾿ ἕνα ἄνθρωπο, ὅτι θά τοῦ δώση μεγάλο ἀξίωμα, ἂν φονεύση τόν τάδε καί πάρη τή γυναῖκα του.

Ὁ ἄνθρωπος ἀποκρίθηκε ὅτι δέν μπορεῖ νά τό κάνη αὐτό τό πράγμα· εἶναι κακό. Τότε τοῦ εἶπε ὅτι ἂς μή τόν φονεύση, ἀφοῦ δέν θέλει, ἄς πάρη ὅμως τή γυναῖκα του διά τῆς βίας.

Περί Δεισιδαιμονίας

❈ Τί σημαίνει δεισιδαιμονία; Φόβος καί τρόμος μπροστά στόν Θεό. Φοβᾶμαι καί τρέμω ὅτι ὁ Θεός ἔχει ὀργιστεῖ, ἔχει θυμώσει μαζί μου καί θά πρέπει κάτι νά κάνω γιά νά τόν ἐξιλεώσω, νά τόν ἠρεμήσω, κάποιες θυσίες, κάποιες προσφορές, τά φροῦτα μου, τά χρήματά μου, τά κεριά μου στό βωμό γιά νά μοῦ πάει καλά τά πράγματα ὁ Θεός καί νά ἔχω φέτος μιά καλή ἐπιτυχία στήν ἐπιχείρησή μου, στή σοδειά μου, στήν οἰκογένειά μου κ.λπ. νά πάψει ἡ γλωσσοφαγιά.... ἔχουμε πολλά τέτοια, γιατί και ἐμεῖς, δυστυχῶς, ἔχουμε κάνει τήν Ὀρθοδοξία θρησκεία, δηλαδή δεισιδαιμονία.

Λέει ὁ κόσμος: νά κάνουμε ἑπτά Εὐχέλαια νά φύγει τό κακό ἀπό τό σπίτι μου, χωρίς νά ἔχει διάθεση μετανοίας.

Αὐτό τί εἶναι; Δεισιδαιμονία εἶναι! Ἥ αὐτή ἡ προσευχή τοῦ Ἀποστόλου Ἰούδα τοῦ Θαδδαίου, πού ἐπειδή ἔχει τό ἴδιο ὄνομα μέ τόν Ἰούδα τόν Ἰσκαριώτη νομίζουν ὅτι πιάνει περισσότερο καί λένε ὅτι πρέπει νά κάνεις ἐννιά προσευχές, ἐννιά ἡμέρες, ἐννιά φορές τήν μέρα καί ὅ,τι ζητήσεις θά σοῦ τό κάνει. Αὐτό τί εἶναι; Δεισιδαιμονία εἶναι! Μαγεία εἶναι.

Γι' αὐτό βλέπουμε πολλούς "Ὀρθοδόξους" οἱ ὁποῖοι πολύ εὔκολα πηγαίνουν στούς μάγους. Πολύ εὔκολα! Σοῦ λέει πῆγα στήν Ἐκκλησία δέν ἔγινε τίποτα καί πῆγα στόν μάγο. Δέν εἶναι κακό κι αὐτός εἶχε εἰκόνες

Περί Δια Χριστοῦ Σαλότης

❈ Ἡ "διά Χριστόν σαλότης" εἶναι μιά ἰδιαίτερη μορφή Χριστιανικῆς ζωῆς, ἕνα εἰδικό χάρισμα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Οἱ διά Χριστόν σαλοί εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι γιά νά κατακτήσουν τήν κορυφή τῆς ἁγιότητος αὐτοταπεινώνονται σέ ὕψιστο βαθμό κάνοντας τόν σαλό δηλ. τόν τρελλό. Δέν θέλουν νά ἔχουν καμμία ὑπόληψη, καμμία τιμή, κανένα ἔπαινο μέσα στόν κόσμο αὐτόν.

Θέλουν καί ποθοῦν μάλιστα τήν ἀνυποληψία, τήν περιφρόνηση, τήν κατηγορία, τήν συκοφαντία, πράγματα πού τόσο ἀντιπαθοῦμε ἐμεῖς οἱ ἄλλοι, οἱ τάχα λογικοί καί ἀξιοπρεπεῖς. Ἀρνοῦνται τίς τιμές, τίς ἐπίσημες θέσεις, τίς καλές συστάσεις γιά τόν ἑαυτόν τους, τίς δόξες καί τούς ἐπαίνους ἐνῶ ἀπό τήν ἄλλη ἐπιθυμοῦν διακαῶς καί ζητοῦν ἐπιμόνως τήν καταφρόνηση τοῦ κόσμου, τήν κάθοδο στόν ἅδη τῆς ταπεινώσεως βιώνοντας τό ψαλμικό:

"ἐγώ εἰμί σκώληξ καί οὐκ ἄνθρωπος, ὄνειδος ἀνθρώπων καί ἐξουδένημα λαοῦ" (Ψαλμ. 21,7).