Νικόλαος Πλαστήρας (Μαῦρος Καβαλάρης) ὁ τίμιος πολιτικὸς καὶ γενναῖος στρατιωτικός.

Νικόλαος Πλαστήρας (Μαύρος Καβαλάρης)

ο τίμιος πολιτικός και γενναίος στρατιωτικός.

Μυργιώτης Παναγιώτης, Μαθηματικός

Νικόλαος Πλαστήρας, τέκνο φτωχής οικογενείας από το Βουνέσι (Μορφοβούνι, σημερινή ονομασία) του ν. Καρδίτσας. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα του τόπου. Γεννήθηκε το 1883 και πέθανε το 1953. Ο πατέρας του ήταν ράπτης και η μάνα του υφάντρα. Φοιτά στο δημοτικό και στο ελληνικό σχολείο της Καρδίτσας. Εμπλέκεται σε καυγά με τούρκο αξιωματούχο και αναγκάζεται να καταφύγει στον Πειραιά για να σωθεί. Επιστρέφει όταν απελευθερώθηκε από τους τούρκους η Θεσσαλία και τελειώνει τις γυμνασιακές σπουδές του. Κατόπιν τον Δεκέμβριο του 1903 κατατάσσεται στο στρατό με τον βαθμό του δεκανέα. Το 1907 συγκροτεί ομάδα καρδιτσιωτών εθελοντών και λαμβάνει μέρος στον Μακεδονικό αγώνα. Συμμετέχει ενεργά στον «Σύνδεσμο Υπαξιωματικών» που ήταν παράλληλη με τον «Στρατιωτικό Σύνδεσμο» των αξιωματικών, που έκανε το Κίνημα στο Γουδί το 1909. Το 1910 εισήχθη στη Σχολή Υπαξιωματικών της Κέρκυρας από την οποία αποφοίτησε το 1912 ως Ανθυπολοχαγός.

Κατά τους βαλκανικούς πολέμους πολεμά ηρωικά και διακρίνεται στις μάχες της Ελασσόνας, των Γιαννιτσών και του Λαχανά – ιδιαίτερα στην τελευταία. Για τον λόγο αυτό ονομάζεται από τους συμπολεμιστές του ¨μαύρος καβαλάρης¨.

Κυριακή τοῦ Θωμᾶ. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ[:Πράξ.5,12-20]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Διὰ δὲ τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῷ λαῷ πολλά· καὶ ἦσαν ὁμοθυμαδὸν ἅπαντες ἐν τῇ στοᾷ Σολομῶντος· τῶν δὲ λοιπῶν οὐδεὶς ἐτόλμα κολλᾶσθαι αὐτοῖς, ἀλλ᾿ ἐμεγάλυνεν αὐτοὺς ὁ λαός(:Στο μεταξύ με τα χέρια των αποστόλων γίνονταν συνεχώς πολλά εκπληκτικά και εξαιρετικά θαύματα, που επιβεβαίωναν ότι η διδασκαλία τους ήταν αληθινή και προκαλούσαν κατάπληξη στον λαό. Και όλοι οι πιστοί μαζί με μια καρδιά μαζεύονταν στη στοά του Σολομώντος. Και από τους υπόλοιπους που δεν είχαν πιστέψει, κανείς δεν τολμούσε ν’ ανακατευτεί με αυτούς, να αστειευτεί μαζί τους και να τους συμπεριφερθεί σαν συνηθισμένους ανθρώπους του δρόμου˙ αλλά ο πολύς λαός τους τιμούσε και τους εγκωμίαζε)»[Πράξ.5,12-13].

«Καὶ ἦσαν ὁμοθυμαδὸν ἅπαντες ἐν τῇ στοᾷ Σολομῶντος». «Και συγκεντρώνονταν», λέγει, «όλοι μαζί με μια ψυχή στη στοά του Σολομώντος». Από αυτό είναι φανερό, ότι δεν ήταν σε οικία, αλλά αφού εισήλθαν στο ιερό, διέμεναν εκεί· ούτε πλέον φυλάσσονται να μην εγγίζουν ακάθαρτα, αλλά απλώς άγγιζαν τους νεκρούς. Και πρόσεχε πώς στους μεν δικούς τους είναι αυστηροί[βλ. αμέσως παραπάνω, το περιστατικό με τον Ανανία και την Σαπφείρα: Πράξ.5,1-11], στους ξένους όμως δεν χρησιμοποιούν τη δύναμη.

«Τῶν δὲ λοιπῶν οὐδεὶς ἐτόλμα κολλᾶσθαι αὐτοῖς, ἀλλ᾿ ἐμεγάλυνεν αὐτοὺς ὁ λαός(:Και από τους υπόλοιπους που δεν είχαν πιστέψει, κανείς δεν τολμούσε να ανακατευτεί με αυτούς, να αστειευτεί μαζί τους και να τους συμπεριφερθεί σαν συνηθισμένους ανθρώπους του δρόμου˙ αλλά ο πολύς λαός τους τιμούσε και τους εγκωμίαζε)»[Πράξ.5,13]. Αυτό το λέγει, για να δείξει ότι δεν ήταν πλέον ευκαταφρόνητοι όπως και προηγουμένως, και ότι σε σύντομο καιρό και σε μία στιγμή έγιναν τόσα πολλά από τους αλιείς και απλοϊκούς αυτούς ανθρώπους. Ουρανός, λοιπόν, ήταν πλέον η γη, εξαιτίας του τρόπου ζωής τους, της παρρησίας τους, των θαυμάτων και όλων αυτών· και σαν ακριβώς άγγελοι τόσο πολύ θαυμάζονταν χωρίς να υποχωρούν μπροστά σε τίποτε, ούτε στον γέλωτα, ούτε σε απειλές, ούτε στους κινδύνους. Όχι μόνο εξαιτίας αυτού, αλλά επειδή ήταν υπερβολικά φιλάνθρωποι και ενδιαφέρονταν γι’ αυτούς, άλλους μεν τους βοηθούσαν με χρήματα, άλλους δε με την θεραπεία των σωμάτων.

18 Ἀπριλίου. † Σάββατον τῆς διακαινησίμου. Ἰωάννου ὁσίου. Σάββα τοῦ στρατηλάτου καὶ μάρτυρος, Ἀθανασίας ὁσίας τῆς ἐξ Αἰγίνης. Ἦχος πλ. δ΄. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Σαββάτου διακαινησίμου (Πρξ. γ´ 11-16).

Πραξ. 3,11         Κρατοῦντος δὲ τοῦ ἰαθέντος χωλοῦ τὸν Πέτρον καὶ Ἰωάννην συνέδραμε πρὸς αὐτοὺς πᾶς ὁ λαὸς ἐπὶ τῇ στοᾷ τῇ καλουμένῃ Σολομῶντος ἔκθαμβοι.

Πραξ. 3,11                Ενώ δε ο θεραπευθείς χωλός ακολουθούσε κατά πόδας τον Πετρον και τον Ιωάννην και δεν εχωρίζετο καθόλου από αυτούς, έτρεξε προς αυτούς όλος ο λαός μαζή με πολύν θαυμασμόν και έκπληξιν στο υπόστεγον, που ωνομάζετο στοά του Σολομώντος.

«Ὡσαννά τῷ Υἱῷ Δαβίδ· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου…. Ἆρον ἆρον, σταύρωσον αὐτόν.»

Ο λαός:

• στρώνει βάγια και ρούχα στον δρόμο

• Τον αναγνωρίζει ως Μεσσία

• Τον επευφημεί ως βασιλιά

Όμως, μέσα σε λίγες μόνο ημέρες, το ίδιο πλήθος μεταστρέφεται. Την Μεγάλη Παρασκευή, ακούγεται μια διαφορετική κραυγή: «Ἆρον ἆρον, σταύρωσον αὐτόν»

Το ίδιο πλήθος που φώναζε «Ωσαννά» φωνάζει τώρα «Σταύρωσον».

Η Αγία Γραφή εξηγεί τον λόγο αυτής της μεταστροφής: «Διὰ φθόνον παρέδωκαν αὐτόν» (Ματθ. 27,18) Ο φθόνος, η πίεση των αρχόντων και οι ραδιουργίες οδήγησαν στη δραματική αυτή αλλαγή.

Ο Παραλληλισμός με την Υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

Παρόμοια εικόνα παρουσιάζεται — σύμφωνα με όσους υποστηρίζουν τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό — στην εκλογή του το 2023 και στα γεγονότα που ακολούθησαν.

Πριν την εκλογή του:

Φαινόμενο ποὺ ἔχει λάβει δυστυχῶς μεγάλη ἔκταση, ὡς νόσος λοιμική.

ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΛΑΒΕΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΤΑΣΗ, ΩΣ ΝΟΣΟΣ ΛΟΙΜΙΚΗ.

Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός-12.4.2026

Ἐρώτημα γιά νά προβληματισθοῦμε:

Καλοί μου ἀδελφοί, γιατί σέ πολλούς ἱερούς ναούς κατά τήν Πασχαλιάτικη Παννυχίδα γίνεται ἕνας ἀγῶνας δρόμου ταχυτήτων (ψαλίδισμα ἀκολουθίας, γρήγορες κινήσεις, ἀσθμαίνοντες ἱερεῖς καί ἱεροψάλτες);

Θά συμμετεῖχαν ἄραγε σέ μία τέτοια κουτσουρεμένη Πασχαλιάτικη Παννυχίδα ἕνας παπα-Πλανᾶς, ἕνας Ἰάκωβος Τσαλίκης, ἕνας παπα-Δημήτρης Γκαγκαστάθης, ἕνας Ἐπίσκοπος Σιατίστης Ἀντώνιος, ἕνας παπα-Γιάννης Καλαΐδης;

Ἡ Ἀδελφότητα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Λογγοβάρδας κατὰ τὴν ἑβδομάδα της Διακαινησίμου τοῦ ἔτους 1955.

 Ἡ Ἀδελφότητα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Λογγοβάρδας κατὰ τὴν ἑβδομάδα της Διακαινησίμου τοῦ ἔτους 1955. Ὅπως βλέπουμε ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν Πατέρων ἡ φημισμένη Μονὴ ἦταν ἀκόμα σὲ ἄνθιση. 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/1955.html

Elias, Heraklides, Theodore of pherme, The Wisdom of the Holy Fathers of the Desert, Fr.Savvas Agioreitis

Elias, Heraklides, Theodore of pherme,  The Wisdom of the Holy Fathers of the Desert, Fr.Savvas Agioreitis, 16-4-2026 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Λευϊτικόν, Κέφ. 8,9- Καθιέρωση Ἀαρῶν καί υἱῶν του/ Πρῶτες θυσίες, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Λευϊτικόν, Κέφ. 8,9- Καθιέρωση Ἀαρῶν καί υἱῶν του/ Πρῶτες θυσίες, 16-4-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Λευϊτικόν, Κέφ. 6,7- Ὁδηγίες πρός ἱερεῖς, Θυσίες ἐπανόρθωσης σφαλμάτων, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Λευϊτικόν, Κέφ. 6,7- Ὁδηγίες πρός ἱερεῖς, Θυσίες ἐπανόρθωσης σφαλμάτων, 16-4-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Πρίν ἀπό πολλά χρόνια εἶχε συμβεῖ στή Μονή Δοχειαρίου ἕνα συγκλονιστικό γεγονός.

«Πρίν ἀπό πολλά χρόνια εἶχε συμβεῖ στή Μονή Δοχειαρίου ἕνα συγκλονιστικό γεγονός. Σε μιά ἀπ᾿ τίς ἐπισκέψεις τοῦ Θ. Π. στήν Ἀθωνική Μοναχοπολιτεία, ἕνας Μοναχός τῆς Μονῆς τοῦ εἶχε πεῖ πώς πρίν ἀπό περίπου 40 χρόνια εμφανίστηκε ἕνα μικρό παιδί, 12 ἐτῶν, ἀπ' τήν Ουρανούπολι καί ζητοῦσε ἐπίμονα νά δῶ τόν ἡγούμενο τῆς Μονῆς.

Ὅταν ἐμφανίστηκε ὁ Ἡγούμενος, τό παιδί τοῦ εἶπε πώς εἶδε σέ ὅραμα τήν Παναγία ἡ ὁποία τοῦ ὑπέδειξε ένα σημεῖο τῆς Ἀθωνικῆς Χερσονήσου ὅπου ἦταν κρυμμένος ἕνας θησαυρός. Στη συνέχεια τοῦ εἶπε πώς ὁ θησαυρός αὐτός προορίζεται γιά τή Μονή Δοχειαρίου, ἡ ὁποία ἀντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα καί τοῦ ἔδωσε ἐντολή νά πληροφορήση γι' αὐτό τόν Ἡγούμενο τῆς Μονῆς.

Ὁ Ἡγούμενος, συγκλονισμένος ἀπ' τό ὅραμα του παιδιοῦ, ἔδωσε ως συνοδεία στο δωδεκάχρονο δύο Μοναχούς, οἱ ὁποῖοι θά ἔσκαβαν καί μόλις ἔβρισκαν τό θησαυρό, θά τόν παρέδιδαν στη Μονή.

Πράγματι, ἔτσι ἔγινε.

Τό παιδί ὑπέδειξε τό σημεῖο, οἱ Μοναχοί ἔσκαψαν καί ὁ θησαυρός βρέθηκε. Μόλις, ὅμως, οἱ Μοναχοί ἀντίκρισαν τό θησαυρό, ἀκάθαρτα καί πονηρά πνεύματα κατάλαβαν τήν ψυχή τους καί ἄρχισαν νά κάνουν ἄσχημους λογισμούς. Τούς κατέλαβε ἡ ἀπληστία, συμφώνησαν να φυλάξουν τό θησαυρό γιά τόν ἑαυτό τους καί μόλις τόν πάρουν, να φύγουν ἀπ᾽ τό Ἅγιον Ὄρος.

Σημειώσεις ἀδελφῆς Συγκλητικῆς. Ἱερὸ ἡσυχαστήριο Παναγίας Γλυκοφιλούσης Ραψάνης.Κατάνυξη στὴν προσευχή, δάκρυα καὶ θεοδίδακτη θεολογία.(1967)

Επιστολές καί σημειώσεις πνευματικῶν ἐμπειριών

Κατάνυξη στην προσευχή, δάκρυα καί θεοδίδακτη θεολογία.

Στη συνηθισμένη μου προσευχούλα το βράδυ. Τρέχω διψασμένα να

συναντηθῶ μέ τόν Νυμφίο μου, να ελαφρύνω τήν ψυχή μου ἀπό τά βάρη τῶν ἁμαρτιῶν μου. Αρχίζω τόν κανόνα μου καί πολύ γρήγορα ἔρχεται. Δέν ξέρω πῶς, κλαίω, κλαίω, ζητᾶ, φωνάζει ἡ ψυχή μου. Μέσα μου βλέπω φῶς, σταματᾶ ὁ κανόνας. Ἀλλοῦ ὁδηγοῦμαι, ἡ εὐχή δέν προφέρεται ὁλόκληρη. Ρουφήχτηκα και μόλις εἶπα Ἰησουουοῦ μου, δέν μποροῦσα ἀπό τήν αἴσθηση τῶν κυμάτων τῆς χάριτος νά ζευτῶ, νά σκουπιστῶ, τρέχουν τά μάτια βροχή. Γονατῶ κάτω, φωνάζει ἡ ψυχή μέσα ἀχόρταγα, μιλᾶ μέ τόν Νυμφίο. Τί λόγια θείας Γραφῆς, ρητά!

17 Ἀπριλίου. † Παρασκευὴ τῆς διακαινησίμου. «Τὰ ἐγκαίνια τοῦ ναοῦ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς». Συμεὼν ἱερομάρτυρος τοῦ ἐν Περσίδι (†344). Ἀδριανοῦ μάρτυρος (†251), Μακαρίου ἐπισκόπου Κορίνθου († 1805). Ἦχος πλ. β΄. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρασκευῆς διακαινησίμου (Πρξ. γ´ 1-8).

Πραξ. 3,1           Ἐπὶ τὸ αὐτὸ δὲ Πέτρος καὶ Ἰωάννης ἀνέβαινον εἰς τὸ ἱερὸν ἐπὶ τὴν ὥραν τῆς προσευχῆς τὴν ἐνάτην.

Πραξ. 3,1                  Ο Πετρος δε και ο Ιωάννης ανέβαιναν μαζή στον ναόν μίαν από τας ημέρας εκείνας, κατά την τρίτην απογευματινήν, που ήτο ώρα προσευχής.

Ἄραγε ὁ Θεσσαλονίκης Φιλόθεος μετάνιωσε γιὰ τὴ Λατρευτικὴ Ἑβδομάδα 2026;

Άραγε ο Θεσσαλονίκης Φιλόθεος μετάνιωσε για τη Λατρευτική Εβδομάδα 2026;

Η αντορθόδοξη «εγκοσμίκευση» που επαγγέλλεται και η ανεπίτρεπτη μετατροπή των Ιερών Ναών σε συναυλιακούς χώρους προξένησαν την αυθόρμητη αντίδραση του πιστού λαού

Άρθρο του Ελευθέριου Ν. Κοσμίδη

Η Θεσσαλονίκη μετατράπηκε σε πεδίο αντιδράσεων και διχασμού παραμονές της Μεγάλης Εβδομάδος, με αποκλειστική ευθύνη του οικείου Μητροπολίτη Φιλοθέου (Θεοχάρη).

Ο σκανδαλισμός που προξένησε ο οικείος Μητροπολίτης έχει να κάνει αποκλειστικά με την επιλογή του να ευλογήσει την διεξαγωγή ενός πολιτιστικού – καλλιτεχνικού δρώμενου εντός των Ιερών Ναών.

Μουσικές καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, που λαμβάνουν χώρα σε συναυλιακούς χώρους και άλλους χώρους καλλιτεχνικών παραστάσεων, πραγματοποιήθηκαν εντός των Ιερών Ναών.

Ο πιστός λαός, όμως, γνωρίζει καλά την παράδοση της Εκκλησίας και πως οι Ιεροί Ναοί στην Ορθοδοξία έχουν μια και μοναδική χρήση: είναι οίκος λατρείας και προσευχής. 

Από τα «αδέσποτα κορμιά» στα «αδέσποτα βιολιά»

Είναι ακόμα νωπή η απαράδεκτη στάση του Θεσσαλονίκης Φιλοθέου (με τη βοήθεια του εκλιπόντος πλέον φίλου του, καθηγητή Α.Π.Θ. Χρυσοστόμου Σταμούλη) καθώς, όταν το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης φιλοξένησε τη βλάσφημη μορφή «τέχνης» «Αδέσποτα Κορμιά», έκανε μια «ατυχή» παρέμβαση (όχι όμως για το περιεχόμενο, αλλά για την αφίσα της εν λόγω φεστιβαλικής ταινίας).

«Οὐαὶ ὑμῖν γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί».

Τα λόγια του Χριστού ως κατηγορητήριο για τη στάση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Γεωργίου στην υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού

Τα πιο αυστηρά λόγια που ακούστηκαν ποτέ από το στόμα του Χριστού δεν στράφηκαν κατά αμαρτωλών ανθρώπων, αλλά κατά των θρησκευτικών ηγετών της εποχής Του.

Στο 23ο κεφάλαιο του Κατά Ματθαίον Ευαγγελίου, ο Χριστός απευθύνει τα γνωστά «ουαί» στους γραμματείς και Φαρισαίους:

«Οὐαὶ ὑμῖν γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι λέγετε καὶ οὐ ποιεῖτε…»

«Οὐαὶ ὑμῖν… ὅτι καθαρίζετε τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου, ἔσωθεν δὲ γέμετε ἀδικίας…»

«Οὐαὶ ὑμῖν… ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων…»

Τα λόγια αυτά αποτελούν το αυστηρότερο κατηγορητήριο κατά της υποκρισίας, της κατάχρησης εξουσίας και της ψευδοευσέβειας.

Και σήμερα, τα λόγια αυτά ηχούν δραματικά επίκαιρα.