3 Ὀκτωβρίου. Διονυσίου ἀρεοπαγίτου ἱερομάρτυρος, ἐπισκόπου καὶ πολιούχου Ἀθηνῶν (†96). Ῥουστικοῦ, ᾿Ελευθερίου καὶ Δαμάριδος (α΄ αἰ.) μαρτύρων τῶν Ἀθηναίων. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἱερομάρτυρος, Ὀκτωβρίου 3 (Πρξ. ιζ´ 16-34).

Πραξ. 17,16       Ἐν δὲ ταῖς Ἀθήναις ἐκδεχομένου αὐτοὺς τοῦ Παύλου, παρωξύνετο τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ θεωροῦντι κατείδωλον οὖσαν τὴν πόλιν.

Πραξ. 17,16              Ενώ δε ο Παύλος επερίμενε αυτούς εις τας Αθήνας, εξερεθίζετο το πνεύμα του, διότι έβλεπε την πόλιν να είναι γεμάτη είδωλα.

Πραξ. 17,17       διελέγετο μὲν οὖν ἐν τῇ συναγωγῇ τοῖς Ἰουδαίοις καὶ τοῖς σεβομένοις καὶ ἐν τῇ ἀγορᾷ κατὰ πᾶσαν ἡμέραν πρὸς τοὺς παρατυγχάνοντας.

Πραξ. 17,17              Συζητούσε λοιπόν επί του θέματος αυτού εις την συναγωγήν με τους Ιουδαίους και με τους προσηλύτους Ελληνας, που εσέβοντο τον Θεόν, και με όσους συναντούσε κάθε ημέραν εις την αγοράν.

Ἡ πνευματική πατρότητα σήμερα, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ κενοδοξία & ἡ παρεμπόδιση τοῦ κηρύγματος τῆς ἀληθείας ἀπό φθόνο, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ κενοδοξία καί ἡ παρεμπόδιση τοῦ κηρύγματος τῆς ἀληθείας ἀπό φθόνο, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 2-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Περί γέλιου-ἡ πατερική θέση γιά τά γέλια, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ Ρώμη θὰ χάσει τὴν πίστη της καὶ θὰ γίνει ἡ ἕδρα τοῦ Ἀντιχρίστου: Ἡ συγκλονιστικὴ προφητεία της Λὰ Σαλὲτ καὶ τὸ σήμερα τῆς Ὀρθοδοξίας

Η Ρώμη θα χάσει την πίστη της και θα γίνει η έδρα του Αντιχρίστου: Η συγκλονιστική προφητεία της Λα Σαλέτ και το σήμερα της Ορθοδοξίας

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Πριν από δύο χρόνια, είχα την ευλογία να συναντήσω τον Άγιο Γέροντα Δοσίθεο. Κατά τη διάρκεια της κουβέντας μας, του εξέφρασα την ανησυχία μου, λέγοντάς του ότι οι λόγοι του ενοχλούν βαθιά το κατεστημένο της εποχής μας. Εκείνος με κοίταξε με σιγουριά και μου απάντησε: «Παιδί μου, ακόμα κι αν βρουν τρόπο να κλείσουν το στόμα σε όσους από εμάς μιλάμε, ο Θεός θα βρει τον τρόπο να εκφραστεί. Μην φοβάσαι. Αν χρειαστεί, θα μιλήσουν ακόμα και οι πέτρες...»

Και πράγματι, αν κοιτάξει κανείς πίσω, θα δει πως σε όλες τις εποχές της ιστορίας ο Θεός έβρισκε πάντα τρόπους να μιλάει. Όταν το σκοτάδι πλήθαινε και οι άνθρωποι προσπαθούσαν να σβήσουν το φως της Αλήθειας, η Θεία Χάρη ξεπερνούσε κάθε ανθρώπινο εμπόδιο. Είτε μέσα από τη φωνή των Προφητών, είτε μέσα από τη θυσία των Μαρτύρων, είτε ακόμα και μέσα από θαυμαστά σημεία της φύσης, ο Κύριος δεν άφησε ποτέ τον κόσμο ορφανό. Το Ευαγγέλιο πάντα έβρισκε τον δρόμο του, αποδεικνύοντας ότι η φωνή του Θεού δεν φυλακίζεται και δεν φιμώνεται από καμία ανθρώπινη εξουσία.

Το «Σκισμένο Ράσο» και η Δίψα του Λαού

Αυτό που συμβαίνει στις μέρες μας μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία είναι πραγματικά εκπληκτικό και δεν έχει προηγούμενο στην εκκλησιαστική ιστορία. Ο κόσμος σήμερα πηγαίνει στους ιερείς για να λειτουργηθεί, πηγαίνει στους Αρχιερείς για να πάρει την ευλογία τους, αλλά όταν ψάχνει για αληθινή πνευματική καθοδήγηση, αναζητά γεροντάδες με σκισμένο ράσο.

Αυτό το φαινόμενο το βλέπουμε να συμβαίνει μαζικά και στο Άγιο Όρος. Οι πιστοί φτάνουν εκεί, πηγαίνουν στα μεγάλα μοναστήρια για να προσκυνήσουν τις Άγιες εικόνες και τα ιερά κειμήλια, αλλά αμέσως μετά τρέχουν στα φτωχικά κελιά, στους κελιώτες γέροντες, για να ωφεληθούν πνευματικά και να ακούσουν τον ανόθευτο Λόγο του Θεού.

Τί βάσανα!!! Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΤΙ ΒΑΣΑΝΑ!!!ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Τί βάσανα!

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα

Κάποτε ἡ κ. Ζωή, συγγενής τοῦ κατηχητῆ µας κυρίου Μιχάλη Μανωλᾶ, πῆγε στὀν Ἅγιο καί, πάρα πολύ χαρούμενη, τοῦ εἶπε:

«Γέροντα, ὁ γιατρός μοῦ εἶπε πώς περιμένω παιδί!!!

«Ἄχ Ζωή, να ήξερες τί ἔχεις νά περάσεις ἀπ᾿ αυτό το παιδί.. Τί βάσανα σέ περιμένουν.

Κα στεναχωρηµένος σηκώθηκε, ἑτοίμασε τό λιβανιστήρι καί ἄρχισε νά τή θυµιατίζει στήν κοιλιά, ἀλλά ἀρκετές φορές τοῦ ἔφευγε τό λιβανιστήρι ἀπό τό χέρι, σάν νά τό τραβοῦσε κάποιος ἀόρατος γιά νά τοῦ τό πάρει.

Ὅταν τό παιδί αὐτό, ὁ Δημήτρης, ἔγινε 15 χρονῶν, πέθανε ὁ σύζυγος τῆς κ. Ζωῆς καί ἀμέσως ἔμπλεξε στά ναρκωτικά. Ἀπό ἐκείνη τή στιγµή ξεκίνησε ὁ μεγάλος Γολγοθάς γιά αὐτὴ τή γυναίκα. Ὁ Δημήτρης ἔκλεβε ὅ,τι ἔβρισκε (χρήματα, πολύτιµα ἀντικείμενα... κ.ἄ.) καί τά πουλοῦσε γιά νά παίρνει τίς δόσεις του.

Πρὸς μίαν «Νέαν Ἐκκλησίαν»: ἡ περίπτωσις τοῦ π. Ἀλεξάνδρου Καριώτογλου

Πρὸς μίαν «Νέαν Ἐκκλησίαν»: ἡ περίπτωσις τοῦ π. Ἀλεξάνδρου Καριώτογλου

Τοῦ κ. Νικολάου Ρωμανοῦ, θεολόγου- συγγραφέως

Ὁ π. Ἀλέξανδρος Καριώτογλου εἶναι ἕνας ἱερέας ποὺ δὲν κρύβει ὅτι θέλει νὰ καινοτομήσει. Ἔγινε κυρίως γνωστὸς ἀπὸ τὴν ἀπόφασή του νὰ βαπτίσει τέκνα ὁμοφυλοφίλου ζεύγους στὸν Ἅγιο Νικόλαο Ραγκαβᾶ. Παρακολουθήσαμε προσφάτως μία συνέντευξή του στὸ News247 στὸ YouTube καὶ, ὁμολογουμένως, σὲ αὐτὴ τὴ συνέντευξη ἀκούστηκαν ἀπόψεις ποὺ δὲν μποροῦν νὰ περάσουν ἀπαρατήρητες ἀπὸ κανένα ποὺ ἐνδιαφέρεται στοιχειωδῶς γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη θεολογία. Θὰ σταθοῦμε σὲ ἕνα συγκεκριμένο σημεῖο: στὴ λεγόμενη «συμπερίληψη», διότι πίσω ἀπὸ αὐτὴ τὴ λέξη κρύβεται μία ὁλόκληρη ἀντίληψη γιὰ τὸ τί εἶναι ἡ Ἐκκλησία, ποία εἶναι ἡ ἀποστολή της καὶ, τελικά, ποία σχέση πρέπει νὰ ἔχει μὲ τὸν σύγχρονο κόσμο.

Ὁ π. Ἀλέξανδρος λέει ὅτι στὴν ἐνορία του ὅλοι εἶναι σὰν οἰκογένεια. Ὡραῖα. Μόνο ποὺ ἐδῶ ἀρχίζει τὸ θεολογικὸ πρόβλημα. Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι ἁπλῶς μία μεγάλη ἀνθρώπινη οἰκογένεια. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Καὶ αὐτὴ δὲν εἶναι μία ἀσήμαντη λεκτικὴ διαφορά, ἀλλὰ ἀφορᾷ ὁλόκληρη τὴν ἐκκλησιολογία τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἡ οἰκογένεια εἶναι μία φυσική, ἀνθρώπινη πραγματικότητα. Ἡ Ἐκκλησία, ὅμως, εἶναι θεανθρώπινη πρα-γματικότητα. Ἡ ἑνότητα τῶν πιστῶν δὲν στηρίζεται ἁπλῶς σὲ συμπάθειες, συναισθηματικοὺς δεσμοὺς ἢ στὴν ἰδέα ὅτι «ὅλοι ἀγαπιόμαστε». Ἡ ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας πραγματοποιεῖται ἐν Χριστῷ καὶ διὰ τῆς Χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἑπομένως, ἄλλο εἶναι νὰ λέμε «εἴμαστε ὅλοι σὰν οἰκογένεια» καὶ ἄλλο νὰ μιλοῦ­με γιὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία ὡς Σῶμα Χριστοῦ. Καὶ ἐδῶ ἀκριβῶς φαίνεται ἡ μετατόπιση: ἀπὸ τὸ ἐκκλησιολογικὸ στὸ κοινωνιολογικό, ἀπὸ τὸ θεολογικὸ στὸ συναισθηματικό, ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ὡς τόπο μεταμορφώσεως τοῦ ἀνθρώπου στὴν Ἐκκλησία ὡς χῶρο, ὅπου ὅλοι πρέπει ἁπλῶς νὰ αἰσθάνονται ἀποδεκτοί.

Ἀγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου. Στόν ἅγιο ἱερομάρτυρα Κυπριανό

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΚΥΠΡΙΑΝΟ

[[ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ: Ο εγκωμιαστικός λόγος του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου προς τον άγιο ιερομάρτυρα Κυπριανό εκφωνήθηκε πιθανότατα στην Κωνσταντινούπολη στις 3 Οκτωβρίου του 379 μ.Χ., μία ημέρα μετά την ετήσια εορτή της μνήμης του Αγίου. Στις 2 Οκτωβρίου ο άγιος Γρηγόριος απουσίαζε στην εξοχή, όπου είχε αποσυρθεί για σύντομο διάστημα άσκησης, ησυχίας και σωματικής ανάπαυσης. Επιστρέφοντας την επομένη, εκφράζει την λύπη του που παραλίγο να παρέλθει η εορτή χωρίς να τιμήσει τον μάρτυρα και θεωρεί την ομιλία του ως εκπλήρωση, έστω και καθυστερημένα, του χρέους τιμής προς αυτόν.]]

Παραλίγο να μας διαφύγει η εορτή του αγίου Κυπριανού χωρίς να προλάβουμε να τον τιμήσουμε όπως του αρμόζει· και τι μεγάλη απώλεια θα ήταν αυτή! Κι όμως, το υπομείνατε εσείς, που περισσότερο από όλους θαυμάζετε τον άγιο και κάθε χρόνο τιμάτε την μνήμη του με εορτές και πανηγύρεις. Και μιλώ για τον Κυπριανό, που ακόμη και οι άνθρωποι, οι οποίοι συνηθίζουν να λησμονούν τα άλλα, οφείλουν να τον συγκαταλέγουν ανάμεσα σε εκείνους που είναι αναγκαίο να θυμούνται· γιατί πρέπει ιδιαίτερα να διατηρούμε στη μνήμη μας τους αρίστους, αφού η ανάμνησή τους είναι συγχρόνως πράξη ιερή και ωφέλιμη.

Ας αποδώσουμε, όμως, τώρα στον Κυπριανό ως χρέος την τιμή που του οφείλουμε, και μάλιστα μαζί με τον τόκο για την καθυστέρησή μας, αν βέβαια αποδειχθεί ότι διαθέτουμε τέτοιον πλούτο λόγου και δεν είμαστε εντελώς φτωχοί και ανεπαρκείς. Κι αν ακόμη αποδειχθεί ότι είμαστε πολύ φτωχοί σε λόγο, είμαι βέβαιος ότι ο άγιος Κυπριανός θα μας συγχωρήσει τόσο για το ότι αργήσαμε να του αποδώσουμε την οφειλόμενη τιμή, όσο και για την ανεπάρκεια του εγκωμίου μας, αφού ο άγιος είναι σε όλα μεγαλόψυχος και άνθρωπος αληθινής πνευματικής σοφίας. Αρκεί να ευχαριστήσουμε τον Θεό που τελικά δεν αφήσαμε την μνήμη του αγίου Κυπριανού να περάσει χωρίς να τον τιμήσουμε. Ας Τον ευχαριστήσουμε λοιπόν· γιατί αυτό είναι πράγματι πρέπον.

Ας αρχίσουμε, λοιπόν, επισημαίνοντας ότι η επιστροφή μας κοντά σας έγινε σε ευνοϊκή στιγμή και σύμφωνα με την αγαθή τάξη που ορίζει ο Θεός, ο Οποίος καθορίζει και κατευθύνει τα πάντα με μέτρο και ακρίβεια[Σοφ. Σολ. 11,20: «Πάντα μέτρῳ καὶ ἀριθμῷ καὶ σταθμῷ διέταξας (:Όλα τα τακτοποίησες με μέτρο, σωστό υπολογισμό και ακριβές ζύγισμα)»]: μας οδήγησε από την ησυχία στην εκφώνηση του λόγου, από έναν τόπο αφιερωμένο στην αγάπη προς τους μάρτυρες στην τιμή των ίδιων των μαρτύρων και από τη σωματική ανάπαυση σε ένα πνευματικό συμπόσιο.

Πρόσκλησις δόλια, πανήγυρις μετά δόλου.

Γράφει ο Μέτοικος

«Ότι ήταν χθες ο Αρειανισμός, είναι σήμερα ο Παπισμός».

Απόφαση Συνόδου Κωνσταντινουπόλεως του 1848

Πάλιν Ηρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράττεται ο γέρων του Φαναρίου.

Πρόσκλησις δόλια, πανήγυρις μετά δόλου, η Θρονική Εορτή της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, στις 30 Νοεμβρίου.

Ο π.Βαρθολομαίος, επειδή «η μετριότης του [διαπίστωσε ότι] συνεχίζεται η απουσία πλήρους κοινωνίας (!) με την Πρεσβυτέρα Ρώμη», προσκάλεσε τους Ορθοδόξους Πατριάρχες Ιεροσολύμων και Αντιοχείας στο Φανάρι για να «διακρίνουν συνοδικά τις μεγάλες και πιεστικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο χριστώνυμος λαός του Θεού στον ταχέως μεταβαλλόμενο κόσμο μας»!

Και οι «προκλήσεις», που ο Λαός του Θεού αντιμετωπίζει και πρέπει να διακρίνουν οι Πατριάρχες Ιεροσολύμων Θεοφίλος Γ΄ και Αντιοχείας Ιωάννης Ι΄ μαζί με τον π.Βαρθολομαίο και τον τιτανοτεράστιο των πατριαρχών Αλεξανδρείας Θεόδωρο τον Βου, προϋποθέτουν την εγκατάλειψη της Ορθοδόξου Εκκλησιολογίας και του Κανονικού Δικαίου με την παραδοχή πως, «οι κανονικές διατάξεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας είναι ουσιαστικά εργαλεία για την προώθηση της οικουμενικής κίνησης»!

2 Ὀκτωβρίου. Κυπριανοῦ ἱερομάρτυρος καὶ Ἰουστίνης μάρτυρος (†304). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Τοῦ ἁγίου, Ὀκτωβρίου 2 (Α΄ Τιμ. α΄ 12-17).

Α Τιμ. 1,12         Καὶ χάριν ἔχω τῷ ἐνδυναμώσαντί με Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ὅτι πιστόν με ἡγήσατο, θέμενος εἰς διακονίαν,

Α Τιμ. 1,12                Και ευχαριστώ τον Ιησούν Χριστόν, τον Κυριον μας, που με ενίσχυσε και εδυνάμωσεν στο έργον του Ευαγγελίου, διότι με ενέκρινεν άξιον της εμπιστοσύνης του και με έθεσεν εις την ιεράν αυτήν υπηρεσίαν του κηρύγματος

Α Τιμ. 1,13         τὸν πρότερον ὄντα βλάσφημον καὶ διώκτην καί ὑβριστήν· ἀλλ᾿ ἠλεήθην, ὅτι ἀγνοῶν ἐποίησα ἐν ἀπιστίᾳ,

Α Τιμ. 1,13                 εμέ, που ήμουν προηγουμένως βλάσφημος του αγίου ονόματός του, διώκτης και υβριστής του έργου του και της Εκκλησίας του. Αλλ' ελεήθην από τον Θεόν, διότι όσα τότε έκαμνα, τα έκαμνα εξ αγνοίας, ευρισκόμενος εις την κατάστασιν της απιστίας.

Τὸ ἀνηλεὲς μαρτύριο τοῦ Ἁγίου Ἐφραὶμ τῆς Νέας Μάκρης καὶ ὁ μῦθος τῆς "εἰρηνικῆς συνύπαρξης" μὲ τοὺς Ὀθωμανούς

~Το ανηλεές μαρτύριο του Αγίου Εφραίμ της Νέας Μάκρης και ο μύθος της "ειρηνικής συνύπαρξης" με τους Οθωμανούς~

«Μαρτυρική ζωή, μαρτυρικό τέλος, αλλά και αιώνια ζωή…»

Γράφει ο Στυλιανός Καβάζης

Σαν σήμερα 14 Σεπτεμβρίου, ανήμερα των γενεθλίων του και της μεγάλης δεσποτικής εορτής της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού, συνελήφθη από τους αιμοσταγείς Οθωμανούς ο Άγιος Εφραίμ της Νέας Μάκρης, κατά κόσμον Κωνσταντίνος Μόρφης από τα Τρίκαλα. Η σύλληψή του σηματοδότησε την αρχή ενός ανηλεούς μαρτυρίου , ενός από τα χιλιάδες που υπέστησαν Έλληνες για την πίστη τους και την αγάπη τους για το έθνος τους κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας.

Μόλις στα 14 του, για να γλιτώσει από το παιδομάζωμα το φρικτό μέτρο των Τούρκων για τη δημιουργία των Γενίτσαρων εγκατέλειψε το πατρικό του σπίτι. Η μητέρα του τον οδήγησε σε περιοχές που δεν είχαν ακόμη υποδουλωθεί, προτρέποντάς τον να εισαχθεί σε μοναστήρι και να ακολουθήσει τη μοναχική ζωή που επιθυμούσε.

Η σύλληψή του το 1425 σήμανε την έναρξη του μαρτυρίου του. Οκτώμιση μήνες υπέστη φρικτά βασανιστήρια ξυλοκοπήθηκε ανελέητα, τα χέρια και τα πόδια του δέθηκαν με βαριά δεσμά, και τελικά κρεμάστηκε ανάποδα πάνω σε μια μουριά , καρφωμένος στον κορμό, μέχρι που παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο στις 5 Μαΐου 1426, σε ηλικία μόλις 42 ετών.

«Ἕνας ἄνθρωπος ταπεινὸς καὶ πρᾶος περπατοῦσε μὲ τὴ σύζυγο καὶ τὰ τρία παιδιά του.

«Ένας άνθρωπος ταπεινός και πράος περπατούσε με τη σύζυγο και τα τρία παιδιά του. Συνάντησε έναν ιεράρχη που ταξίδευε με άμαξα και, καθώς ο χωρικός υποκλίθηκε με ευλάβεια, είδε τον ιεράρχη —που τον ευλογούσε— να είναι περιβεβλημένος με τη φωτιά της χάρης.

Προσωπικός ἀριθμός: Νά ἀποφύγουμε τήν χρήση ἀσχέτως τῆς αὐτόματης ἀπόδοσης του , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Προσωπικός ἀριθμός: Νά ἀποφύγουμε τήν χρήση ἀσχέτως τῆς αὐτόματης ἀπόδοσης του , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ ὑποκρισία στήν ἀρετή καί ἡ ἕνωση μέ τόν Θεό, Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ὑποκρισία στήν ἀρετή καί ἡ ἕνωση μέ τόν Θεό, Φιλοκαλία, Ἁγ. Μαξίμου Ὁμολογητοῦ-Α' Ἑκατοντάς Πρός Θαλάσσιον - Περί Θεολογίας καί τῆς Ἔνσαρκου Οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, Φιλοκαλία, 1-10-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com