Δέν εἶναι ἱκανός ὁ καθένας νά διδάσκει παρά μόνο ὁ θεοπρόβλητος, Εὐεργετινός Δ΄, Ἱερ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ὑπόθεσις ΛΗ΄- Δέν εἶναι ἴδιον τοῦ οἱουδήποτε ἡ διδασκαλία, ἀλλά μόνον ἐκείνου ὁ ὁποῖος προεβλήθη ὑπό τῆς Θείας Προνοίας ὡς ἱκανός εἰς τοῦτο καί ἐφαρμόζει ἐκεῖνα, τά ὁποῖα διδάσκει καί ἐνίκησε τά πάθη του. Εὐεργετινός Δ΄,Ὑπόθεση Λη΄, 15-2-2026, Ιερ. Σάββα Ἁγιορείτου  Ὑπόθεσις ΛΗ΄- Δέν εἶναι ἴδιον τοῦ οἱουδήποτε ἡ διδασκαλία, ἀλλά μόνον ἐκείνου ὁ ὁποῖος προεβλήθη ὑπό τῆς Θείας Προνοίας ὡς ἱκανός εἰς τοῦτο καί ἐφαρμόζει ἐκεῖνα, τά ὁποῖα διδάσκει καί ἐνίκησε τά πάθη του. δέ πού δέν ἔχει τά πρός διδασκαλίαν προσόντα, πρέπει νά προσέχη τόν ἑαυτόν του, μή τυχόν, θέλων νά οἰκοδομήση τούς ἄλλους, παραμελήση καί ζημιώση τόν ἑαυτόν του. Ὑπάρχουν μερικοί, καίτοι σπάνιοι, οἱ ὁποῖοι ὡδηγήθησαν εὐθύς ἐξ ἀρχῆς ὑπό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ὄχι μόνον δέν ἔλαβον ἀνάγκην ἀπό ἀνθρωπίνην συμβουλήν καί ὁδηγίαν, ἀλλά καί ἠδυνήθησαν ὕστερον νά γίνουν πνευματικοί ὁδηγοί ἄλλων. Τό φαινόμενον αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων πρέπει νά τά θαυμάζωμεν, ἀλλά νά μή ἐπιδιώκωμεν νά τό μιμηθῶμεν, ἀποβλέποντες εἰς τήν ἀδυναμίαν μας.  Α΄. Γρηγορίου τοῦ Διαλόγου. Β΄. Ἐν τῷ βίῳ τῆς Ὁσίας Συγκλητικῆς. Γ΄. Ἐν τῷ Γεροντικῷ. Δ΄. τοῦ Ἀββᾶ Μάρκου. Ε΄. Τοῦ Ἀββᾶ Ἰσαάκ. ς΄. Τοῦ Ἁγίου Βαρσανουφίου. Ζ΄. Ἐν τῷ Γεροντικῷ. Η΄. Τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ. 

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com, 

 

Ἔξοδος, κεφ. ιγ΄. Ὁ Θεός προπορεύεται τοῦ λαοῦ Του, Ἱερομ. Σαββα Ἁγιορείτου

Ἔξοδος, κεφ. ιγ΄. Ὁ Θεός προπορεύεται τοῦ λαοῦ Του, 15-2-2026, Ἱερομ. Σαββα Ἁγιορείτου

 

Ἔξοδος, κεφ. ιβ΄. Ἡ 10η πληγή τοῦ Φαραώ καί ἡ ἀναχώρηση τῶν Ἰσραηλιτῶν, Ἱερομ. Σαββα Ἁγιορείτου

 

Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 11

339. Τι είναι αμίμητο για τον διάβολο;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Τι είναι αμίμητο για τον διάβολο;

Η απάντηση του ιερέα : Μια μέρα, ο Άγιος Μακάριος της Αιγύπτου , αφού είχε μαζέψει μερικά κλαδιά χουρμάδας για καλάθια στην έρημο, επέστρεφε στο κελί του. Στο δρόμο, τον συνάντησε ο διάβολος, με τη μορφή ανθρώπου, κρατώντας ένα δρεπάνι. Σήκωσε το δρεπάνι με σκοπό να χτυπήσει τον άγιο. Αλλά η δύναμη του Κυρίου τον επιτίμησε, και ο διάβολος φώναξε:

«Μακάριε, υποφέρω πολύ, προσπαθώντας να σε ξεπεράσω! Κάνω όλα όσα κάνεις εσύ: νηστεύεις, αλλά εγώ δεν τρώω τίποτα· μένεις ξύπνιος, αλλά εγώ δεν κοιμάμαι ποτέ. Μόνο σε ένα πράγμα με ξεπερνάς...»

«Με τι;» ρώτησε ο Μακάριος.

«Με ταπεινότητα», απάντησε ο διάβολος και εξαφανίστηκε.

340. Γιατί και πότε ξεκίνησε στην Ορθόδοξη Εκκλησία το έθιμο να δίνουμε ο ένας στον άλλον κόκκινα αυγά;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Γιατί και πότε ξεκίνησε στην Ορθόδοξη Εκκλησία το έθιμο να δίνουμε ο ένας στον άλλον κόκκινα αυγά κατά τη διάρκεια των ευχών του Πάσχα, και τι σημαίνει αυτό το έθιμο;

Η απάντηση του ιερέα : Χαίρομαι να μοιραστώ μαζί σας ό,τι γνωρίζω.

Το έθιμο να δίνουμε ο ένας στον άλλον κόκκινα αυγά κατά τη διάρκεια του Πάσχα, μαζί με τη χριστιανική πίστη, όπως και πολλά άλλα ευσεβή έθιμα, ήρθε σε εμάς από την Ελλάδα. Στην Ελλάδα, από αμνημονεύτων χρόνων, υπάρχει και διατηρείται μέχρι σήμερα ο ακόλουθος θρύλος .

Μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Βησσαριωνος του Ἄγαθωνιτου.Ήταν προπαραμονὲς Χριστουγέννων τοῦ ἔτους 1988.

Μνήμη του Οσίου Πατρός ημών Βησσαριωνος του Αγαθωνιτου.

 

Ήταν προπαραμονές Χριστουγέννων του έτους 1988.

Στο Αρχονταρίκι της Μονής Αγάθωνος με κρεμαστό τζάκι ο Γέροντας Βησσαρίων διάβαζε κάποιο Χριστιανικό έντυπο.

Ήταν απορροφημένος και φαινόταν συγκινημένος.

Σε μιά στιγμή ο σημερινός Ηγούμενος, πατήρ Δαμασκηνός, ο οποίος καθόταν κοντά του και έγραφε Χριστουγεννιάτικες κάρτες αντιλήφθηκε το Γέροντα να κλαίει και να προσπαθεί να σφογγίσει τα δάκρυά του.

Γιατί κλαις, παπούλλη, τον ρώτησε;

— Δεν έχω τίποτα, παιδί μου, απάντησε, μην ανησυχείς!

Μα κλαις, παπούλλη! Πες μου γιατί κλαις; Σου συμβαίνει τίποτα;

— Όχι, παιδί μου! Να, κάτι θυμήθηκα. Ποτέ να μην ξανάρθουν στον τόπο μας εκείνα τα μαύρα χρόνια της κατοχής, της εξαθλιώσεως, της πείνας.

Θυμάμαι κάτι που μου συνέβηκε κατά τη Θεία Λειτουργία των Χριστουγέννων του 1941, σε ένα ορεινό χωριό της Καρδίτσας, όπου τότε εφημέρευα.

Όταν βγήκα στην Ωραία Πύλη με το Άγιο Δισκοπότηρο στα χέρια και είπα το «Μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε», άρχισαν να έρχονται για τη Θεία Κοινωνία όλοι οι χωριανοί, με προπορευόμενα τα παδιά τους.

Ἀποκάλυψη τώρα: Ἀφαιροῦν τον Ἐσταυρωμένο καὶ ἀπὸ τὸν Ἅγιο Πέτρο στὴν Ρώμη

Αποκάλυψη τώρα: Αφαιρούν τον Εσταυρωμένο και από τον Άγιο Πέτρο στην Ρώμη

Γράφει ο Βασίλειος Ξεσφίγγης

Όλοι γνωρίζουμε το πρόβλημα που έχει προκύψει με την αφαίρεση του Εσταυρωμένου Χριστού από την θέση Του πίσω από την Αγία Τράπεζα.

Στην Ελλάδα ξεκίνησε από τον Μητροπολίτη Περιστερίου Γρηγόριο Παπαθωμά, και εξαπλώθηκε σε αρκετές μητροπόλεις και εκκλησίες.

Πέρασε στην Κύπρο και στην Μητρόπολη Λεμεσού, και πλέον έφτασε και στην εκκλησία της Κρήτης στην Ιεράπετρα.

Το ίδιο έγινε στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής.

Σε όλες τις περιπτώσεις οι πιστοί διαμαρτυρήθηκαν άμεσα, αλλά οι ιερωμένοι προς ώρας δεν ακούνε τίποτα.

Οι ρασοφόροι που πραγματοποιούν αυτή την ιεροσυλία, ομιλούν ότι δεν είναι εκεί η θέση του Εσταυρωμένου, ή ότι ο Εσταυρωμένος μας ήρθε ως τάση από την Δύση και τους Παπικούς.

Ψεύδονται και το ξέρουν.

«Ἡ ἐλεημοσύνη» π. ἈΘανάσιος Μυτιληναῖος

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

από τη σειρά «Ομιλίες εις προσκυνητάς»

με θέμα:

« Η ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 8-12-1990]

[Δ83]

Στην αγάπη σας, αγαπητοί μου, θα ήθελα να σας έλεγα μία μικρή περικοπή από την περίφημη πνευματική διαθήκη του Τωβίτ. Με την ευκαιρία, τώρα, των εορτών των Χριστουγέννων, νομίζω ότι θα ήταν επίκαιρη, όχι τι άλλο, γιατί αναφέρεται εις το θέμα της ελεημοσύνης.

Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι θυμόμαστε τους πτωχούς μόνον τις μεγάλες γιορτές, Χριστούγεννα και Πάσχα. Αυτό είναι ένα λάθος μας, καλύτερα μία παράλειψή μας. Τους πτωχούς πρέπει να τους ενθυμούμεθα πάντοτε, όλο τον χρόνο. Δεν διαθέτουν στομάχι οι πτωχοί μόνο Χριστούγεννα και Πάσχα. Αλλά όλες τις μέρες του έτους οι άνθρωποι τρώνε. Όπως τρώμε κι εμείς. Αλλά, εν τοιαύτη περιπτώσει, όπως θυμόμαστε και το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας Χριστούγεννα και Πάσχα, έτσι θυμόμαστε και το θέμα της ελεημοσύνης. Έστω και αυτό το ελάχιστο· που δεν θα έπρεπε ούτε το ένα, ούτε το άλλο να είναι έτσι.

Σας είπα ότι θα πάρω από την πνευματική διαθήκη του Τωβίτ προς τον γιο του, τον Τωβία. Ο Τωβίτ έζησε λίγο μετά τον προφήτη Ιωνά. Και προ της καταστροφής της Νινευί, η οποία οπωσδήποτε έγινε. Γιατί το είχε πει ο προφήτης Ιωνάς. Όχι βεβαίως τότε που το είπε. Διότι ο Θεός έδωσε αναβολή, έδωσε χάρη. Ο Τωβίτ ήταν κάτοικος του Βορείου Βασιλείου, ήτο ευσεβέστατος και πολύ ελεήμων. Σύρθηκε αιχμάλωτος εις την Νινευί, στην πρώτη αιχμαλωσία του Βορείου Βασιλείου, γιατί έχομε και την δευτέρα αιχμαλωσία του Νοτίου Βασιλείου από τους Βαβυλωνίους πια και εκεί με τη γυναίκα του και τον γιο του, τον Τωβία μένουν, χωρίς, όμως, ο Τωβίτ να ξεχάσει το ήθος του και την πνευματικότητά του. Είναι ελεήμων, όπου κι αν βρίσκεται. Και κάτω, ακόμη, από τις δυσμενέστερες συνθήκες. Γι'αυτό ακριβώς ό,τι κάνει και ό,τι λέγει στο παιδί του, είναι ένα από ένα περίσσευμα της καρδιάς του, από μια εμπειρία του.

Βέβαια έτυχε ένα περιστατικό, που δεν είναι της ώρας να σας το πω, γιατί θα καταναλώναμε χρόνον πολύν, πάντως εφοβήθη μήπως πεθάνει, φεύγοντας το παιδί του μακριά και γυρίζοντας, κάτι χρήματα που είχε δανείσει κάπου, σε έναν συμπατριώτη του, λέγει: «Εγώ ευχήθηκα να πεθάνω -γιατί είχε μια μεγάλη δυστυχία-· δεν λέγω μερικά πράγματα στο παιδί μου;». Δηλαδή να του αφήσει μία πνευματική διαθήκη. Αυτή η διαθήκη του είναι πραγματικά ένα μνημείον του πνεύματος. Και τα μνημεία του πνεύματος πάντοτε πρέπει να είναι στο βάθρο τους και να υπενθυμίζουν πολλά.

Ἐκκλησία ὑπὸ κατάληψη: τὸ ἐκκλησιαστικὸ πραξικόπημα εἰς βάρος τοῦ Μητροπολίτη Τυχικοῦ

Αυτό που εκτυλίσσεται στη Μητρόπολη Πάφου δεν είναι απλώς μια εσωτερική εκκλησιαστική διαμάχη. Είναι μια ωμή επίδειξη εξουσίας, ένα θεσμικό εκκλησιαστικό πραξικόπημα που προσβάλλει τη νοημοσύνη των πιστών και τραυματίζει ανεπανόρθωτα το κύρος της Εκκλησίας της Κύπρου. Ο τρόπος με τον οποίο ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος επιχειρεί να εξοβελίσει τον Μητροπολίτη Τυχικό από την Πάφο συνιστά πράξη βίας – όχι σωματικής, αλλά θεσμικής, ηθικής και πνευματικής.

Με συνεχείς δημόσιες δηλώσεις, ο Αρχιεπίσκοπος δεν αρκείται στην καθαίρεση ή την απομάκρυνση από τον θρόνο· προχωρεί ένα βήμα παραπέρα: απαγορεύει στον Τυχικό να διαμένει, να επισκέπτεται και να πατά το πόδι του στην ίδια του τη Μητρόπολη. Ποιος του έδωσε αυτό το δικαίωμα; Σε ποιον ιερό κανόνα προβλέπεται η εξορία ενός Μητροπολίτη από την πόλη που υπηρέτησε; Ή μήπως οι κανόνες ισχύουν μόνο όταν βολεύουν;

Η εικόνα της Αστυνομίας να παρεμβαίνει σε εκκλησιαστικό χώρο, να απομακρύνει Μητροπολίτη και να αλλάζονται κλειδαριές στη Μητρόπολη Πάφου, δεν είναι απλώς θλιβερή.

16 Φεβρουαρίου. Δευτέρα τῆς τυρινῆς. Παμφίλου μάρτυρος (†307) καὶ τῶν σὺν αὐτῷ. Φλαβιανοῦ πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως. Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Δευτέρας Τυροφάγου (Γ΄ Ἰωάν. 1-15).

Γ Ιω. 1,1            Ὁ πρεσβύτερος Γαΐῳ τῷ ἀγαπητῷ, ὃν ἐγὼ ἀγαπῶ ἐν ἀληθείᾳ.

Γ Ιω. 1,1                     Εγώ, ο μεγαλύτερος κατά την ηλικίαν και κατά το αξίωμα, το οποίον μου έχει δώσει ο Θεός, προς τον αγαπητόν Γαϊον, τον οποίον εγώ αγαπώ με την αγνήν και άδολον αγάπην του Χριστού.

Γ Ιω. 1,2            Ἀγαπητέ, περὶ πάντων εὔχομαί σε εὐοδοῦσθαι καὶ ὑγιαίνειν, καθὼς εὐοδοῦταί σου ἡ ψυχή.

Γ Ιω. 1,2                    Αγαπητέ, εύχομαι να κατευοδώνεσαι και να προοδεύης εις όλα και να υγιαίνης, όπως προοδεύει και κατευοδώνεται η ψυχή σου.

Βουλευτικὸ κακούργημα κατὰ τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς.

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Κ. Διώτη, Θεολόγου- Δημοσιογράφου-Συγγραφέως – Ἐκδότου, ὅπως ἐτίμησεν αὐτὸν ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν.

 

Κατὰ τὴν πολύλογον δημοσίαν συζήτησιν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας περὶ τοῦ κακουργηματικοῦ ἐγκλήματος τῶν ἐκτρώσεων, διεπιστώθη ὅτι τὰ περισσότερα μέσα ἐνημερώσεως τῆς κοινῆς γνώμης καὶ ἄλλοι παράγοντες ἐτάχθησαν ὑπὲρ τῆς γενοκτονίας τῶν ἐκτρώσεων.

Ἰδιαιτέραν δὲ δυσμενῆ ἐντύπωσιν καὶ ἀγανάκτησιν προεκάλεσεν ἡ ἀπάνθρωπος δήλωσις τῆς Κυβερνήσεως (διὰ τοῦ ἐκπροσώπου αὐτῆς) ὅτι τὸ θέμα αὐτὸ ἔχει ρυθμισθῆ παγίως. «Ἡ ἑκάστη γυνὴ ὁρίζει ἡ ἰδία τὸ σῶμα της. Τελεία καὶ Παύλα».

Ὁ σχετικὸς ἀνθρωποκτόνος νόμος, τὸν ὁποῖον ἐψήφισαν οἱ περισσότεροι βουλευταὶ εἶναι ὁ ἑξῆς: 1609/ 3-7-1986 (ΦΕΚ 86Α΄).

Ὡς γνωστόν, εἰς τὴν Ἑλλάδα αἱ ἐκτρώσεις ὑπερβαίνουν τὰς 300.000 ἐτησίως καὶ μάλιστα ὅταν τὸ μεγαλύτερον πρόβλημα τῆς Πατρίδος μας εἶναι τὸ δημογραφικόν.

Οὐδεὶς δύναται νὰ ἀμφισβητήση μὲ σοβαρότητα ὅτι ἐξ ἄκρας συλλήψεως δημιουργεῖται ὁ πραγματικὸς ἄνθρωπος μὲ τελείαν ψυχὴν καὶ μὲ σῶμα εἰς ζῶσαν ἐξελικτικὴν κατάστασιν. Συνεπῶς, πᾶσα ἄμβλωσις εἶναι καὶ μία βιαία δολοφονία ἀνθρώπου.

Κατὰ τὴν διατύπωσιν τοῦ παρόντος κειμένου συνέλαβεν ἡ σκέψις μου μίαν σχετικὴν παραστατικότητα, ἡ ὁποία, ὡς ἐκτιμῶ, εἶναι πρωτότυπος. Ὑποτίθεται ὅτι εἰς ἓν ἀγρόκτημα ὑπάρχουν ἓν καρποφόρον δένδρον ὕψους περίπου 8 μέτρων καὶ ἓν φύτρον (βλάστημα) ἀκριβῶς τοῦ ἰδίου δένδρου ὕψους περίπου 30 ἑκατοστῶν τοῦ μέτρου (πόντοι). Συναντῶνται ἐκεῖ καὶ δύο δράσται. Ὁ εἷς κόπτει τὸ δένδρον μὲ πριόνι καὶ ὁ ἕτερος ξερριζώνει τὸ φύτρον. Αὐτοὶ διαπράττουν τὸ ἴδιον ἀδίκημα εἰς βάρος τοῦ ἰδιοκτήτου μὲ τὴν καταστροφὴν δύο δένδρων καὶ κατὰ τὸν νόμον τιμωροῦνται ὁμοίως. Τὸ δένδρον συμβολίζει τὸν τέλειον ἄνθρωπον καὶ τὸ φύτρον τὸν κυοφορούμενον ἄνθρωπον.

Ἡ ἔκτρωσις, ὡς πραγματικὸς φόνος, εἶναι ποινικὸν ἀδίκημα κακουργηματικοῦ χαρακτῆρος. Εἶναι ὅμως καὶ Συνταγματικὸν ἀδίκημα. Ἰδού: Κατὰ τὸ ἄρθρον 2 τοῦ Συντάγματος (παρ. 1), «Ὁ σεβασμὸς καὶ ἡ προστασία τῆς ἀξίας τοῦ ἀνθρώπου ἀποτελοῦν τὴν πρωταρχικὴν ὑποχρέωσιν τῆς Πολιτείας». Ἡ πρώτη ἀξία τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἡ ζωή του.

https://tasthyras.wordpress.com/2026/02/05/βουλευτικό-κακούργημα-κατά-της-ανθρώ/#more-128762

Ἅγιος Ἐφραίμ Κατουνακιώτης. Σπάνια φωτογραφία

ΆΓΙΟΣ ΕΦΡΑΊΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΏΤΗΣ. ΣΠΆΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΑ.

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/01/blog-post_421.html

Τό σημεῖο τῆς Β' Παρουσίας -ὁ τρόπος τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν προβάτων ἀπό τά ἐρίφια, Ἁγ. Κυρίλλου Ἱεροσολύμων - Ὁμιλία στήν Κυριακή τῆς Κρίσεως, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Τό σημεῖο τῆς Β' Παρουσίας -ὁ τρόπος τοῦ διαχωρισμοῦ τῶν προβάτων ἀπό τά ἐρίφια, Ἁγ. Κυρίλλου Ἱεροσολύμων - Ὁμιλία στήν Κυριακή τῆς Κρίσεως, 14-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, 

 

Ἵππος ἑτοιμάζεται εἰς ἡμέραν πολέμου, παρὰ δὲ Κυρίου ἡ βοήθεια.(Παρ. 21,31) Δι' ἡμέραν πολέμου ἑτοιμάζεται τό ἱππικόν... Παροιμίαι Κεφ.21, , Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἵππος ἑτοιμάζεται εἰς ἡμέραν πολέμου, παρὰ δὲ Κυρίου ἡ βοήθεια.(Παρ. 21,31)  Δι' ἡμέραν πολέμου ἑτοιμάζεται τό ἱππικόν. Ἀπό τόν Κύριον ὅμως θά σταλῇ ἡ βοήθεια διά την κατόρθωσιν τῆς νίκης. Παροιμίαι  Κεφ.21, 13-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com,

 

Ἀποκρίσεις πρός ἡσυχαστές πατέρες, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκρίσεις πρός ἡσυχαστές πατέρες, Ἁγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου- Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, Κείμενα διακριτικά καί ἡσυχαστικά (ἐρωταποκρίσεις), τόμος Ἄ, 14-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com