Ἔξοδος, κεφ. ιδ΄.Ἡ θαυμαστή διάβαση τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης, , Ἱερομ. Σαββα Ἁγιορείτου

 Ἔξοδος, κεφ. ιδ΄.Ἡ θαυμαστή διάβαση τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης, 18-2-2026, Ἱερομ. Σαββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 13

362. Τι είναι ένα εικονίδιο;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Τι είναι μια εικόνα;

Η απάντηση του ιερέα : «Εικόνα» είναι μια ελληνική λέξη που σημαίνει «εξωτερική εμφάνιση» ή «εικόνα», αφού στη ρωσική μας γλώσσα όλες οι ιερές εικόνες ονομάζονται «εικόνες». Μια ιερή εικόνα είναι απλώς μια εικόνα, ένα αχνό ίχνος του προσώπου ή της μορφής με την οποία ο Θεός ευαρεστήθηκε να εμφανιστεί κάποτε στην ανθρωπότητα. Για παράδειγμα, οι προφήτες έβλεπαν τον Θεό Πατέρα ως έναν ηλικιωμένο, αρχαίο άνθρωπο - ως άναρχο και ατελείωτο: γι' αυτό το λόγο απεικονίζεται ως ο Παλαιός των Ημερών - ως σημάδι της αιωνιότητάς Του. Ευαρεστήθηκε ο Θεός Υιός να εμφανιστεί στον κόσμο ως τέλειος άνθρωπος: γι' αυτό το λόγο ο Υιός του Θεού απεικονίζεται πάντα ως άνθρωπος. Το Άγιο Πνεύμα κατέβηκε από τον ουρανό στον βαπτισμένο Ιησού Χριστό με τη μορφή περιστεριού: γι' αυτό το λόγο το Άγιο Πνεύμα απεικονίζεται στις εικόνες ως περιστέρι.

Επομένως, Χριστιανέ, κοιτάζοντας τις ιερές εικόνες, και πρέπει να έχεις μια αληθινή αίσθηση γι' αυτές, πρέπει να τις αποδέχεσαι όχι ως την ίδια τη Θεότητα, αλλά μόνο ως εικόνα, και ως εικόνα όχι της ίδιας της ουσίας της Θεότητας, αλλά μόνο εκείνων των εξωτερικών μορφών με τις οποίες ο παντογνώστης Θεός εμφανίστηκε στους ανθρώπους.

Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για τις εικόνες όλων των αγίων.

363. Τι θα πρέπει να παρακινεί τους γονείς να φροντίζουν τα παιδιά τους;

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἔλεγε συχνὰ ὅτι ὁ διάβολος δὲν ἔρχεται πάντα μὲ θόρυβο καὶ φόβο.

Ο Άγιος Παΐσιος έλεγε συχνά ότι ο διάβολος δεν έρχεται πάντα με θόρυβο και φόβο. Τις περισσότερες φορές, έρχεται σιωπηλά. Και, πολύ συχνά, κάνει παρέα με συγγενείς ή γνωστούς.

Όχι επειδή είναι κακοί, αλλά επειδή μέσω αυτών φτάνει στην καρδιά πιο εύκολα.

Μια μέρα, ένας ταραγμένος άνθρωπος ήρθε στο κελί. Δεν είχε μεγάλα προβλήματα, δεν ήταν άρρωστος, δεν του έλειπε το ψωμί. Κι όμως, η ηρεμία του είχε εξαφανιστεί. Ο πατέρας τον κοίταξε βαθιά και τον ρώτησε απλά:

— Ποιος σε έχει στεναχωρήσει;

Ο άνθρωπος αναστέναξε:

— Κανένας ξένος, πατέρα... δικός μου.

Τότε ο Άγιος Παΐσιος του είπε απαλά:

— Βλέπεις; Ο διάβολος δεν χτυπάει την πόρτα των ξένων. Μπαίνει μέσα από τους κοντινούς του ανθρώπους. Μέσα από μια λέξη που του ρίχνουν στα νεύρα, μέσα από μια υποψία, μέσα από «καλοπροαίρετες» συμβουλές, αλλά χωρίς προσευχή.

Και συνέχισε:

— Όταν ο πειρασμός προέρχεται από έναν ξένο, τον αναγνωρίζεις πιο εύκολα. Αλλά όταν προέρχεται από έναν συγγενή, από έναν φίλο, από κάποιον αγαπημένο σου, σε χτυπάει πιο δυνατά. Επειδή δεν το περιμένεις.

Ο Άγιος Παΐσιος δίδαξε στους ανθρώπους ότι ο διάβολος σπέρνει τη διχόνοια όχι μέσω ανοιχτού μίσους, αλλά μέσω μικρών, επαναλαμβανόμενων παρεξηγήσεων. Μια λέξη που λέγεται άσχημα. Μια κρίση. Μια σύγκριση. Μια δυσαρέσκεια που αφήνεται να μεγαλώσει.

Κατάργησις τοῦ χριστιανικοῦ ὀνόματος μέ τόν προσωπικόν ψηφιακόν ἀριθμόν!

Κατάργησις τοῦ χριστιανικοῦ ὀνόματος μέ τόν προσωπικόν ψηφιακόν ἀριθμόν!

Τοῦ κ. Χρήστου Σιναίου, οἰκονομολόγου

Αὐτός, ὁ ζῆλος καὶ ἡ μανία τῶν Νεοταξικῶν Κέντρων ἀποφάσεων -τὸ διευθυντήριο τῶν Βρυξελλῶν εἶναι ἕνα ἀπὸ αὐτὰ- νὰ ὑποχρεώσουν τὶς “ἐθνικὲς’’ Κυβερνήσεις – παραρτήματα νὰ προχωρήσουν στὴν ἀριθμοποίηση – ψηφιοποίηση τῶν πολιτῶν τους, μοῦ κίνησε τὴν περιέργεια καὶ θέλησα νὰ ψάξω βαθύτερα τὸ θέμα. Γιὰ νὰ ἀκριβολογήσω θέλησα νὰ ψάξω τὸ θέμα ἀπὸ πνευματικῆς σκοπιᾶς, ἀφοῦ εἶναι πιὰ ὁλοφάνερο, ὅτι ἡ ἐπίθεση ποὺ δεχόμαστε σήμερα σὰν ἀνθρωπότητα ἀπὸ τὴ Νέα Τάξη Πραγμάτων μὲ τὸ ἔναυσμα τῆς “Μεγάλης Ἐπανεκκίνησης’’ εἶναι ἐπίθεση πρῶτα πνευματικὴ καὶ μετὰ πολιτικὸ-οἰκονομικὸ-κοινωνική.

Γιὰ νὰ τὸ διατυπώσω σαφέστερα θὰ πῶ, ὅτι ὅλες αὐτὲς οἱ συμμαχικὲς σκοτεινὲς δυνάμεις τῆς Μεγάλης Ἐπανεκκίνησης – Ἀναδιάταξης χρησιμοποιοῦν τὰ πολιτικά, οἰκονομικὰ καὶ κοινωνικὰ μέσα μὲ ἀπώτερο σκοπὸ καὶ τελικὸ στόχο τὴν πνευματική μας ὑποδούλωση.

Ὑποδούλωση, σ’ ἕνα ἄθεο, ἀντιχριστιανικὸ καὶ ἀνήθικο δαιμονοκρατικὸ καθεστώς. Σὲ πρώτη γραμμή, ὅπλα τους εἶναι ἡ παραπλάνηση, ἡ ἐξαπάτηση, ὁ δόλος καὶ σὲ ἐφεδρεία ἔχουν, ἂν χρειαστεῖ, τὸν ἐκφοβισμὸ καὶ τὸν ἐξαναγκασμό. Ἀπὸ τὴν χρονιὰ τῆς “πανδημίας’’ τους καὶ τῆς κήρυξης τῆς Woke Ἀτζέντας τους, δὲν κρατοῦν πλέον οὔτε τὰ προσχήματα.

Οἱ συνέπειες τῆς ἁμαρτίας. +Ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος Καντιώτης.

«Δαπανήσαντος δὲ αὐτοῦ πάντα ἐγένετο λιμὸς ἰσχυρὸς κατὰ τὴν χώραν ἐκείνην, καὶ αὐτὸς ἤρξατο ὑστερεῖσθαι» (Λουκ. 15,14

Ἀρχίζω, ἀγαπητοί μου, μὲ ἕνα ἐρώτημα· Τί εἶνε ἁμαρτία; Ἐὰν μπορούσαμε νὰ τὸ νιώσουμε, θὰ χτυπούσαμε τὰ ἁμαρτωλά μας στήθη κι ἀπὸ τὰ βάθη μας θὰ ἔβγαινε ἡ φωνὴ τῶν μετανοούντων· «Ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου» (Λουκ. 15,18,21) καὶ «Ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ» (ἔ.ἀ. 18,13). Ἐὰν μπορούσαμε νὰ νιώσουμε τὴ φρίκη τῆς ἁμαρτίας, δὲν θὰ ἔπαυαν τὰ μάτια μας νὰ κλαῖνε, τὰ χέρια μας νὰ ἐλεοῦν, τὰ γόνατά μας νὰ κάνουν μετάνοιες· θὰ φεύγαμε στὶς σπηλιὲς καὶ στὰ βουνά, νὰ ζητήσουμε τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ.

Τί εἶνε ἁμαρτία; Ποιός μπορεῖ νὰ τὸ ἐξηγήσῃ; Ἂν ἔβγαινε ἕνας ἁμαρτωλὸς ἀπὸ τὴν κόλασι, ἢ ἂν βρισκόταν ἕνας ἀπὸ ἐκείνους ποὺ μετανόησαν καὶ ἔκλαψαν, θὰ μποροῦσε νὰ μᾶς περιγράψῃ τὴ φοβερὴ αὐτὴ κατάστασι, τὸ μυστήριο καὶ τὴν τύφλωσι τῆς ἁμαρτίας.

Τί εἶνε ἁμαρτία; Ἀπαντᾷ ὁ σατανᾶς· Εἶνε διασκέδασι, εὐχαρίστησι, ἡδονή, ἀπόλαυσι, γλύκυσμα, ποικιλία τῆς ζωῆς!… Τί εἶνε ἁμαρτία; Ἀπαντᾷ τὸ εὐαγγέλιο σήμερα· Εἶνε «κεράτιον» (ἔ.ἀ. 15,16), ξυλοκέρατο, γλύκυσμα ποὺ ἐπάνω του ὅμως ἔρριξε ὁ διάβολος στρυχνίνη. Ἡ ἁμαρτία, μᾶς λέει ἡ πικρὴ πεῖρα, εἶνε φίδι φαρμακερὸ ποὺ δαγκώνει, βδέλλα ποὺ ῥουφᾷ τὸ αἷμα, Λερναία ὕδρα, σεισμὸς ποὺ σείει συθέμελα τὴν ἀνθρώπινη ὕπαρξι… Ὅ,τι νὰ ποῦμε εἶνε κατώτερο τῆς πραγματικότητος.

Δημογραφικό: Τὸ 2025 οἱ λιγότερες γεννήσεις στὴν ἱστορία – Χάνουμε κάθε χρόνο τὸν πληθυσμὸ μιᾶς μεγάλης πόλης.

σ.σ. ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΡΑ ΤΗΣ ΦΟΝΙΚΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΩΝ ΕΚΤΡΩΣΕΩΝ. Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ.

Το δημογραφικό δείχνει το πιο σκληρό του πρόσωπο. Κάτω από το ψυχολογικό όριο των 70.000 οι γεννήσεις το 2025, σημειώνοντας το χαμηλότερο επίπεδο στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας. Αρνητικό το φυσικό ισοζύγιο με τους θανάτους να είναι διπλάσιοι.

Το δημογραφικό αποτελεί μια τεράστια απειλή για την Ελλάδα με τους αριθμούς να είναι αμείλικτοι. Στη χώρα μας από τις αρχές της δεκαετίας του 2010 οι θάνατοι είναι σταθερά περισσότεροι από τις γεννήσεις και θα συνεχίσουν να είναι σύμφωνα με τους ειδικούς, ακόμη και αν η πτωτική πορεία των γεννήσεων ανακοπεί, τις αμέσως επόμενες δεκαετίες.

Η εξέλιξη των φυσικών ισοζυγίων στην Ελλάδα σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο αποδεικνύουν ότι η γήρανση του πληθυσμού θα αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα των επόμενων δεκαετιών

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Eurostat ο πληθυσμός της χώρας μας αναμένεται να μειωθεί κατά 14% μέχρι το 2050 και να φτάσουμε τα 7,3 εκατομμύρια έως το 2100. Υπό αυτές τις συνθήκες η δημογραφική γήρανση δεν αποτελεί πλέον μια μελλοντική πρόβλεψη αλλά μια πραγματικότητα που αποτυπώνεται με σαφήνεια στα επίσημα στοιχεία.

Βάσει των στοιχείων που ανακοινώθηκαν στα τέλη του 2025 για το προηγούμενο έτος (2024), ο μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδας την 1η Ιανουαρίου 2025 εκτιμήθηκε σε 10.372.335 άτομα, παρουσιάζοντας οριακή μείωση. Η μείωση αυτή θα ήταν πολύ μεγαλύτερη αν δεν υπήρχε η θετική καθαρή μετανάστευση (περισσότερες είσοδοι από εξόδους στη χώρα), η οποία εν μέρει «συγκράτησε» τη συνολική πτώση.

Αποκαρδιωτικά τα πρώτα στοιχεία για το 2025

Τα πρώτα στοιχεία για το 2025, όπως αυτά αποτυπώθηκαν στην εκπομπή του MEGA, «Εξελίξεις Τώρα», από τον καθηγητή εργατικού δικαίου, Αλέξη Μητρόπουλο, είναι αποκαρδιωτικά.

Ὑπάρχει ἕνα εἰδικὸ δαιμόνιο, ποῦ λέγεται "κουφὸ" καὶ "ἄλαλο", ποῦ πιάνει τὸ αὐτὶ καὶ τὴ γλῶσσα τοῦ ἀνθρώπου καὶ δὲν τὸν ἀφήνει νὰ ἀκούση καὶ νὰ μιλήση.

«Υπάρχει ἕνα εἰδικό δαιμόνιο, πού λέγεται “κουφό" καί “ἄλαλο", πού πιάνει τό αὐτί καί τή γλῶσσα τοῦ ἀνθρώπου καί δέν τόν ἀφήνει νά ἀκούση καί νά μιλήση.

Λέγεται "κουφό", διότι ἐνῶ σέ ἀφήνει νά ἀκούσης τά πάντα, αἰσχρά καί ἁμαρτωλά πράγματα, δέν σέ ἀφήνει, ὅμως, νά ἀκούσης τό σωστό καί τό σωτήριο, γιά νά τό πράξης.

Λέγεται καί “ἄλαλο", διότι ἐνῶ σοῦ ἐπιτρέπει νά πῆς ὅλες σου τίς βρωμιές καί ἁμαρτίες στούς ἄλλους -γιά νά ἀκούγεται ή τέχνη καί ἡ μέθοδος τῆς ἁμαρτίας καί νά τήν πράττη καί ὁ ἄλλος— σοῦ ἀπαγο-λρεύει, ὅμως, νά τίς πῆς στόν παπᾶ, διά τῆς ἐξομολογήσεως.

Ⲓⲉⲣⲟ Ⲕⲉⲗⲗⲓ Ⲟⲥⲓⲟⲩ Ⲭⲣⲓⲥⲧⲟⲇⲟⲩⲗⲟⲩ Ⲉⲛ Ⲡⲁⲧⲙⲱ (Ⲅⲉⲣⲟⲛⲧⲁⲥ Ⲅⲁⲃⲣⲓⲏⲗ)

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/01/blog-post_705.html

19 Φεβρουαρίου. Πέμπτη τῆς τυρινῆς. Ἀρχίππου, Φιλήμονος καὶ Ἀπφίας (α΄ αἰών). Φιλοθέης ὁσιομάρτυρος τῆς Ἀθηναίας (†1589). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Πέμπτης Τυροφάγου (Ἰούδα 11-25).

Ιου. 1,11           οὐαὶ αὐτοῖς, ὅτι τῇ ὁδῷ τοῦ Κάϊν ἐπορεύθησαν, καὶ τῇ πλάνῃ τοῦ Βαλαὰμ μισθοῦ ἐξεχύθησαν, καὶ τῇ ἀντιλογίᾳ τοῦ Κορὲ ἀπώλοντο.

Ιου. 1,11                     Αλλοίμονον εις αυτούς, διότι εβάδισαν τον δρόμον του Καϊν και εγκληματούν με το παράδειγμά των και τας ψευδολογίας των, εναντίον των αδελφών των. Αλλοίμονόν των διότι εχύθηκαν ασυγκράτητοι εις την πλάνην του Βαλαάμ, ένεκα υλικού κέρδους, και εχάθηκαν μέσα εις την επανάστασιν του Κορε κατά του Θεού.

Ὁ ἐλεῶν πτωχὸν αὐτὸς διατραφήσεται, τῶν γὰρ ἑαυτοῦ ἄρτων ἔδωκε. Παροιμίαι Κεφ.22, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτη

Ὁ ἐλεῶν πτωχὸν αὐτὸς διατραφήσεται, τῶν γὰρ ἑαυτοῦ ἄρτων ἔδωκε τῷ πτωχῷ.(Παρ. 22,9)Ἐκεῖνος πού ἐλεεῖ τόν πτωχόν, θά διατραφῆ πλουσίως ἀπό τόν Θεόν καί δέν θά πεινάση. Τοῦτο δέ, διότι ἔδωκεν στόν πτωχόν καί πεινῶντα ἀπό τό ἴδιο του τό ψωμί. Παροιμίαι Κεφ.22, 13-7-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com, 

 

Ἡ πλάνη περί τῆς χιλιετοῦς βασιλείας, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ πλάνη περί τῆς χιλιετοῦς βασιλείας, 15-2-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἱερομόναχος Εὐστράτιος (Γκολοβάνσκι). 1.200 ἐρωτήσεις ἀπὸ ἐνορῖτες τῆς ὑπαίθρου γιὰ διάφορα πνευματικὰ ὠφέλιμα θέματα, μὲ ἀπαντήσεις. 13

357. Τι είναι η προσευχή;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Τι είναι η προσευχή;

Η απάντηση του ιερέα . «Η προσευχή», λέει ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος , «είναι, εκ φύσεως, η συνύπαρξη και η ένωση του ανθρώπου με τον Θεό· με την ενέργειά της, η διατήρηση της ειρήνης, η συμφιλίωση με τον Θεό, η μητέρα και ταυτόχρονα η κόρη των δακρύων, ο καθαρισμός των αμαρτιών, η γέφυρα ανάμεσα στους πειρασμούς, η προστασία από τις θλίψεις, η παύση του εσωτερικού πολέμου, η αγγελική ενασχόληση, η τροφή για όλα τα ασώματα όντα, η μέλλουσα χαρά, η αδιάλειπτη δραστηριότητα, η πηγή αρετών, η αιτία των χαρισμάτων, η αόρατη πρόοδος, η τροφή της ψυχής, ο φωτισμός του νου, το όπλο κατά της απελπισίας, η επιβεβαίωση στην ελπίδα, η απαλλαγή από τη θλίψη, ο πλούτος των μοναχών, ο θησαυρός του ησυχαστή, το σημάδι της δόξας, η καταστροφή του θυμού, ο καθρέφτης της πνευματικής επιτυχίας, ο δάσκαλος της σωφροσύνης, η αποκάλυψη του μέλλοντος. Για αυτόν που προσεύχεται, η προσευχή είναι βήμα κρίσης και βάσανο, είναι η κρίση του Κυρίου, πριν από τη μέλλουσα κρίση » . 30

358. Πώς πρέπει να κάνει κανείς όρκους;

Ερώτηση ενός ενορίτη : Πώς πρέπει να δίνει κανείς όρκους;

Η απάντηση του ιερέα : Οι όρκοι πρέπει να γίνονται μετά από ήρεμη και ώριμη σκέψη, με σαφή κατανόηση του τι υπόσχεται κανείς, με δική του ελεύθερη βούληση και όχι υπό πίεση ή βία.

α) Ένα άτομο που δίνει όρκο ενώπιον του Θεού πρέπει να έχει το δικαίωμα να διαθέσει τον εαυτό του και την περιουσία του, διαφορετικά να μην δώσει όρκο, παρά μόνο με τη συγκατάθεση εκείνων από τους οποίους εξαρτάται. ( Αριθμοί 30:4-17 ).

Ἡ ὁσία Ὄλγα (Λοζκίνα), ἡ διὰ Χριστὸν σαλὴ Γερόντισσα τῆς Μόσχας (1973).

Η οσία Όλγα (Λοζκίνα), η διά Χριστόν σαλή Γερόντισσα της Μόσχας (1973)

Η Μάτουσκα Όλγα (Λοζκίνα) η Γερόντισσα της Μόσχας, ήταν μεγάλη ενώπιον του Κυρίου: έβλεπε το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, της αποκαλύπτονταν η ψυχή του κάθε ανθρώπου, η πνευματική του διάθεση, τι τον περίμενε στη ζωή. Σε όποιον ήταν χρήσιμο, του έλεγε απευθείας, αλλά συχνά μιλούσε αλληγορικά, και μερικές φορές συμπεριφερόταν σαν σαλή….

Γεννήθηκε στην επαρχία της Μόσχας σε μια μεγάλη οικογένεια. Οι ευσεβείς γονείς της Ιβάν και Αγριππίνα ενστάλαξαν στα παιδιά τους την αγάπη για τον Θεό από μικρή ηλικία. Ήδη στη νεότητά της, διακρινόταν από θάρρος και αφοβία, φοβόταν μόνο να παραβεί τις εντολές του Θεού.

Στην εφηβεία, με τη συμβουλή του πατέρα της, μπήκε στο μοναστήρι του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Νικήτα Κασίρσκι στην επαρχία Τούλα.

Οι μοναχές της μονής ήταν υπό την πνευματική καθοδήγηση των Γερόντων της Όπτινα. Στις 23 Μαΐου 1895, η Μαρία Λοζκίνα έγινε μοναχή με το όνομα του Μωυσή.

Το 1919 το μοναστήρι μετατράπηκε σε εργατικό κολχόζ και έκλεισε στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Όταν έκλεινε το μοναστήρι άρχισαν να καταστρέφουν τα προσκυνητάρια της μονής, κι εκείνη έσπευσε να τα προστατεύσει…, η μητέρα ξυλοκοπήθηκε άγρια, της έσπασαν το κεφάλι με ένα βαρύ αντικείμενο κι η Μάτουσκα υπέφερε πολύ. Για αρκετούς μήνες βρισκόταν μεταξύ ζωής και θανάτου. Έμεινε ζωντανή μόνο με τη χάρη του Θεού. Μια από τις μοναχές, κόρη ενός πλούσιου εμπόρου, πήγε στο σπίτι του πατέρα της αφού έκλεισε το μοναστήρι και πήρε μαζί της τη μητέρα Μοϊσέγια.

Μετά έζησε για κάποιο διάστημα στο χωριό της, και στη συνέχεια πήγε στη Μόσχα. Εδώ, ένας από τους πιστούς κανόνισε να μείνει σε ένα γωνιακό δωμάτιο πέντε τετραγωνικων μέτρων με παράθυρο, στο υπόγειο ενός διώροφου σπιτιού από τούβλα (όχι μακριά από την πλατεία Ταγκάνσκαγια).

Στην αρχή, ζούσε σε αυτό το δωμάτιο με δύο μοναχές, οι οποίες κοιμόντουσαν εναλλάξ σε ένα μονό κρεβάτι. Οι μοναχές έπιασαν δουλειά ως «εργάτριες» σε ένα κολχόζ παραγωγής, στο σπίτι έραβαν κουβέρτες με καπιτονέ και τις έδιναν στο κολχόζ.

Η μητέρα, ακόμη και στα χρόνια της αθεΐας, δεν έβγαζε τα μοναχικά της ρούχα, προσευχόταν στο σπίτι μέρα και νύχτα και επισκεπτόταν τις εκκλησίες της Μόσχας. Συχνά την προσκαλούσαν να διαβάσει το Ψαλτήρι για τους νεκρούς (για το οποίο τις έδιναν φαγητό).

Η Μάτουσκα συνελήφθη πολλές φορές· μετά από μια σύντομη παραμονή στη φυλακή, επέστρεφε στο «κελί της Ταγκάνκα». Πήγε και σε GULAG αλλά σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για αυτήν την περίοδο της ζωής της.

Ἱερεῖς ὑπέρ τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν;

Ἱερεῖς ὑπέρ τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν;

Τοῦ Πρεσβυτέρου π. Γερασίμου Βουρνᾶ

Τά μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης τῆς Πατρίδας μας ἔχουν ἐπιλέξει νά προωθοῦν ὅ,τι ἀνήθικο, ἄσχημο καί φαῦλο ὑπάρχει. Ἀντιθέτως, ὁ,τιδήποτε ἀνορθώνει τόν ἄνθρωπο, τοῦ χαρίζει αἰσιοδοξία, γνώση, ἦθος, ἐνεργοποιεῖ τό νοῦ καί τήν καρδιά του, οἱ ἄρχοντες καί προπαγανδιστές τοῦ κόσμου τούτου ἐπιχειροῦν νά τό ἀφανίσουν.

Ἔτσι, καί στήν περίπτωση τῆς καύσης τῶν νεκρῶν, ἐντελῶς… “ἀμερόληπτα”, ἀνασύρονται ἀπό τά μέσα παραπληροφόρησης ἀπόψεις ἀπαράδεκτες ἀκόμη καί ἀπό παιδιά τοῦ νηπιαγωγείου! Μιά τέτοια περίπτωση δημοσιεύτηκε στό διαδίκτυο τελευταῖα καί ἀφορᾶ σέ κάποιον Κληρικό, ὁ ὁποῖος ὑπερασπίζεται τήν καύση τῶν νεκρῶν. Ἄς δοῦμε μερικά ἀπό τά γραφόμενα του:

Κατ’ ἀρχάς ἀναφέρει ὅτι, ὅταν παλαιότερα βρέθηκε στό ἐξωτερικό, ὁ τοπικός Ἐπίσκοπος τοῦ ἔδωσε ὁδηγία νά τελέσει κηδεία ἀνθρώπου, τοῦ ὁποίου τό σῶμα ἐπρόκειτο νά καεῖ. Ὑποστηρίζει μάλιστα ὅτι τοῦ εἶπε μεταξύ ἄλλων: «τό πῶς θά τό διαχειριστεῖ (ἐνν. τό νεκρό σῶμα) ἡ οἰκογένεια καί ποιά ἦταν ἡ ἐπιθυμία τοῦ ἀνθρώπου ἐν ζωῇ, δέν εἶναι δική μας ὑπόθεση».

Θά ἔπρεπε ὡστόσο νά εἶναι πιό προσεκτικός στό πῶς μεταφέρει τά λόγια τοῦ Ἐπισκόπου, διότι μᾶλλον κάτι δέν κατενόησε σωστά καί τελικά προβάλλει τίς δικές του ἀπόψεις. Δέν μποροῦμε νά δεχθοῦμε ὅτι ποιμένας τῆς Ἐκκλησίας μας μιλᾶ μέ αὐτόν τόν τρόπο. Πῶς τό «πῶς θά διαχειριστεῖ ἡ οἰκογένεια» τό νεκρό σῶμα, «δέν εἶναι δική μας ὑπόθεση»; Τά πάντα εἶναι ὑπόθεση τῆς Ἐκκλησίας! Ἰδιαιτέρως δέ ὅποιος προσέρχεται στούς κόλπους Της καί αἰτεῖται κάποιο ἀπό τά Ἅγια Μυστήρια Της. Ὡς ποιμένες, ἔχουμε χρέος νά πληροφορήσουμε τούς πιστούς γιά τό πῶς θέλει ὁ Θεός νά γίνουν τά πάντα. Διαφορετικά δέν θά λέγαμε «γενηθήτω τό θέλημά Σου ὡς ἐν Οὐρανῷ καί ἐπί τῆς γῆς», ἀλλά γενηθήτω τό θέλημα τῶν δῆθεν προοδευτικῶν ἀνθρώπων πού τόσο πολύ σέβονται τό ἀνθρώπινο σῶμα, «τό κατ’ εἰκόνα Χριστοῦ σῶμα μας», πού ἐπιθυμοῦν νά καεῖ «ὅπως καῖμε τά σκουπίδια»! Ἐξάλλου, «οἱ πιστοί γνωρίζουμε ὅτι οἱ Εἰκόνες δέν καίγονται. Οἱ ναοί τοῦ Θεοῦ δέν καίγονται καί ὅποιος αὐτά τά ἱερά καί τά ὅσια καίει εἶναι ἱερόσυλος καί βέβηλος».[1]