St. Joseph of Panephysis (6-11) - St. James - St. John of the Cells, The Wisdom of the Holy Fathers of the Desert, Fr Savvas Agioritis, May 8, 2026 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com
ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ
ΟΙ ΟΜΙΛΙΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΚΑΤΕΒΑΣΜΑ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΣΑΣ
ΟΔΗΓΙΕΣ: ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ:
Δίπλα από το όνομα Κύριος Ιησούς Χριστός που υπάρχει ένα μικρό βελάκι , πατάμε εκεί και μας βγάζει διάφορες επιλογές από τις οποίες πατάμε το Download .
Και γίνεται η εκκίνηση να κατέβουν όλες οι ομιλίες.
Σάββατο 9 Μαΐου 2026
Ἡ τιμωρία τοῦ βλασφήμου- Ὑποσχέσεις καί ἀπειλές, Λευϊτικόν κέφ. κδ΄ καί στ΄. 10-16 καί κστ΄ 3- 46, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἡ τιμωρία τοῦ βλασφήμου- Ὑποσχέσεις καί ἀπειλές, Λευϊτικόν κέφ. κδ΄ καί στ΄. 10-16 καί κστ΄ 3- 46, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου, 8-5-2026
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
Γύναι ἰδού ὁ υἱός σου...Ιδού ἡ μήτηρ σου, Ν. Σωτηρόπουλου- Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Γύναι ἰδού ὁ υἱός σου...Ιδού ἡ μήτηρ σου, Ν. Σωτηρόπουλου- Τό κατά Ἰωάννην Εὐαγγέλιο, 8-5-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://hristospanagia3.blogspot.com,
Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἄποκ. 3, 20-22 καί 4,1-2), O νικητής θά... καθίσει στό θρόνο μου, Ἱερ. Σάββα Ἁγιορείτη
Ἀποκάλυψις Ἰωάννου (Ἄποκ. 3, 20-22 καί 4,1-2), Στόν νικητή θά τοῦ δώσω νά καθίσει στό θρόνο μοῦ/Ἡ ἀνεωγμένη θύρα στόν οὐρανό- Ἑρμηνεία κατά τούς Ἁγ. Πατέρες καί νεοτέρους ὀρθοδόξους ἑρμηνευτές, 7-5- 2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://hristospanagia3.blogspot.com
Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τή συνάντηση καί τόν διάλογο τοῦ Κυρίου μέ τή Σαμαρείτιδα
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[: Ιω. 4, 5-42]Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΕ ΤΗ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑ«Ὡς οὖν ἔγνω ὁ Κύριος ὅτι ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι ὅτι Ἰησοῦς πλείονας μαθητὰς ποιεῖ καὶ βαπτίζει ἢ Ἰωάννης- καίτοιγε Ἰησοῦς αὐτὸς οὐκ ἐβάπτιζεν, ἀλλ᾿ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ-ἀφῆκε τὴν Ἰουδαίαν καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν(:Όταν λοιπόν έμαθε ο Κύριος ότι οι Φαρισαίοι άκουσαν ότι ο Ιησούς προσελκύει και βαπτίζει περισσότερους μαθητές παρά ο Ιωάννης – αν και ο ίδιος ο Ιησούς δεν βάπτιζε, αλλά βάπτιζαν οι μαθητές Tου – για να μην ερεθίζει τον φθόνο των εχθρών Tου άφησε την Ιουδαία και αναχώρησε πάλι για τη Γαλιλαία, όπου δεν υπήρχαν πολλοί αντίζηλοί Tου)»[Ιω.4,1-3].«Γιατί λοιπόν αναχωρεί από την Ιουδαία;», θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος. Όχι από δειλία φυσικά, αλλά για να σταματήσει τη ζηλοτυπία των Ιουδαίων και να ανακόψει τον φθόνο τους. Είχε βέβαια τη δυνατότητα να τους αντιμετωπίσει εάν Του έκαναν επίθεση, αλλά δεν θέλει να το πράττει αυτό συχνά, για να μην κινούνται αμφιβολίες για την πραγματικότητα της κατά σάρκα γεννήσεως του Υιού του Θεού· διότι, εάν κάθε φορά που Τον συλλάμβαναν, διέφευγε, ασφαλώς πολλοί θα σχημάτιζαν σχετικές υποψίες.Για τον λόγο αυτό, τις περισσότερες πράξεις Του τις έκανε σαν να ήταν ένας απλός άνθρωπος. Διότι όπως ήθελε να πιστέψουν στη θεϊκή Του υπόσταση, έτσι ήθελε να πιστέψουν επίσης ότι, αν και Θεός, έφερε σάρκα ανθρώπινη. Γι' αυτό και ύστερα από την Ανάσταση έλεγε προς τους μαθητές: «Ψηλαφήσατέ με καὶ ἴδετε, ὅτι πνεῦμα σάρκα καὶ ὀστέα οὐκ ἔχει καθὼς ἐμὲ θεωρεῖτε ἔχοντα(:Δείτε τα χέρια μου και τα πόδια μου ότι έχουν τα σημάδια των καρφιών, και βεβαιωθείτε ότι είμαι εγώ ο ίδιος ο Διδάσκαλός σας που σταυρώθηκε. Ψηλαφήστε με με τα χέρια σας και βεβαιωθείτε ότι δεν είμαι άσαρκο πνεύμα· διότι η ψυχή και το φάντασμα ενός νεκρού δεν έχει σώμα και οστά, όπως βλέπετε και πείθεσθε ότι έχω εγώ)»[Λουκ.24,39]. Επίσης για τον ίδιο λόγο επιτίμησε τον Πέτρο όταν Του είπε «Ἳλεώς σοι, Κύριε· οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο(: Ο Θεός να σε φυλάξει, Κύριε, από όσα φοβερά μας είπες ότι θα σου συμβούν. Δεν πρέπει να σου συμβούν αυτά και να θανατώσουν Εσένα τον Μεσσία)»[Ματθ.16,22]. Τόση σπουδαιότητα απέδιδε ο Κύριος στο θέμα αυτό, στο να πιστευτεί δηλαδή ότι έφερε και την ανθρώπινη σάρκα.Άλλωστε και μεταξύ των δογμάτων της Εκκλησίας δεν είναι μικρό το θέμα αυτό, ούτε για τη σωτηρία μας αποτελεί κάτι το ασήμαντο το κεφάλαιο αυτό, δια του οποίου έχουν γίνει και έχουν επιτευχθεί τα πάντα· διότι έτσι, και ο θάνατος καταλύθηκε και η αμαρτία συγχωρήθηκε και η κατάρα εξαφανίστηκε και άπειρα αγαθά εισήλθαν στη ζωή μας. Για τον λόγο αυτό ήθελε παρά πολύ να πιστέψουν οι άνθρωποι στην αλήθεια ότι η κατά σάρκα Γέννησή Του υπήρξε η ρίζα και η πηγή των αναρίθμητων αγαθών. Και ενώ φρόντιζε για την απόδειξη της ανθρώπινης Του φύσης, δεν άφηνε παράλληλα ούτε τη θεία να συσκιάζεται.
Ἡ σιωπὴ εἶναι χρυσός.
Η σιωπή είναι χρυσός.«Ο Θεός είναι κουρασμένος, αδελφή. Έχει χίλια πράγματα να κάνει. Άφησέ Τον ήσυχο, απόκτησε περισσότερη ανεξαρτησία και μην τον ενοχλείς με ασήμαντα ζητήματα. Ακόμα κι αν είναι Θεός, εξακολουθεί να κουράζεται!Θυμάμαι κάποτε που με προειδοποίησε αυστηρά:«Μην αναφέρεις το όνομα του Θεού μάταια! Πρέπει να μάθουμε να σιωπούμε! Η σιωπή είναι χρυσός, να θυμάσαι! Μην μου μιλάς! Αν θέλεις, διάβασε ένα βιβλίο! Μην με ενοχλείς άλλο!» Ο ίδιος καθόταν εκείνη την ώρα και μετά άρχισε να διαβάζει.Ελπίζοντας ότι σύντομα θα άρχιζε να μου μιλάει, αποφάσισα να μην διαβάσω. Πέρασα σχεδόν δύο ώρες σιωπηλός. Μόλις επρόκειτο να τον ρωτήσω, με κοίταξε αμέσως αυστηρά, οπότε δεν τόλμησα να υψώσω τη φωνή μου.
Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος:«Δύο πελώρια θέματα: Περί Θεοῦ καί περί Μεσσίου» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ[:Ιω.4,25-26 και 42β]Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίουμε θέμα:«ΔΥΟ ΠΕΛΩΡΙΑ ΘΕΜΑΤΑ: ΠΕΡΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΜΕΣΣΙΟΥ»[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 5-5-1991](Β245) Έκδοσις β΄Σήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, μας προβάλλει τον θαυμάσιον εκείνον διάλογον μεταξύ του Κυρίου και της Σαμαρείτιδος γυναικός. Βέβαια, ο ευαγγελιστής Ιωάννης, δια μακρών και σχετικά λεπτομερώς, μας αναφέρει όσους διαλόγους παραθέτει μέσα στο ιερό του Ευαγγέλιο. Όμως, ο διάλογος, αυτός, του Κυρίου με την Σαμαρείτιδα γυναίκα, είναι ο μακρύτερος και ο σπουδαιότερος. Διότι αναφέρεται σε δύο πελώρια θέματα: στο θέμα περί του Θεού και εις το θέμα περί του Μεσσίου. Με τον Νικόδημο, επί παραδείγματι, ο διάλογος είναι περί αναγεννήσεως του ανθρώπου. Αλλά όλα τα άλλα έρχονται από κάτω, αφού κορυφαίο θέμα είναι το θέμα του Θεού και το θέμα του Μεσσίου.Ετέθησαν τα θέματα αυτά κατά έναν θαυμαστόν τρόπον. Βέβαια, την αφορμή την έδωσε η ιδία η Σαμαρείτις και κάνει εντύπωση μία γυναίκα, επιπλέον Σαμαρείτις, δηλαδή μη έχουσα σχέση με τον λαό του Θεού - διότι οι Σαμαρείται εθεωρούντο από τους Ιουδαίους περίπου ειδωλολάτραι- μία αγράμματος γυναίκα, δεν έτυχε καμίας θεολογικής παιδεύσεως, δεν κάθισε κοντά σε Ραβίνους να ακούσει διδασκαλίες, και πόρνη! Εκπληκτικόν!Όμως ο Κύριος, ο καρδιογνώστης, που βλέπει τις προθέσεις, βλέπει τις διαθέσεις και την προαίρεση του ανθρώπου, έβλεπε εις αυτήν την γυναίκα θεολογικόν ενδιαφέρον. Και ανοίχτηκε κουβέντα, συζήτησις, εκεί στο φρέαρ του Ιακώβ. Οι μαθηταί είχαν πάει εν τω μεταξύ στην πόλιν δια να αγοράσουν τροφές. Αυτή δε η γυναίκα ήλθε εις το πηγάδι δια να αντλήσει νερό. Ανοίχτηκε θεολογική συζήτησις περί Θεού! Και πώς πρέπει να λατρεύεται ο Θεός. Και πού πρέπει να λατρεύεται ο Θεός. Και τότε ο Κύριος, βεβαίως, ετοποθέτησε ορθά το όλον θέμα, λέγοντας: «Πνεῦμα ὁ Θεός, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν».Πνεύμα ο Θεός! Τι είναι ο Θεός; Τι είναι ο Θεός; Από την στιγμή που ο άνθρωπος έχασε από τον οπτικό του ορίζοντα τον Θεόν, Τον αναζητεί. Τον αναζητεί, διότι ο Θεός έβαλε μέσα μας την έφεσιν της αναζητήσεως. Γι΄αυτό, πολύ σωστά έλεγε ο Πλούταρχος: «Μπορείτε να γυρίσετε πόλεις και να δείτε στον κόσμο πόλεις ατειχίστους, πολιτισμένες ή απολιτίστους, μπορείτε να δείτε τούτα ή εκείνα, πόλη χωρίς βωμούς δεν θα συναντήσετε». Δηλαδή, με άλλα λόγια, το θρησκευτικόν αίσθημα είναι παγκόσμιον. Σε όλους τους ανθρώπους, σε όλες τις φυλές, σε οποιαδήποτε στάθμη πολιτισμού κι αν αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται. Γιατί; Γιατί ο Θεός φύτεψε μέσα μας την αναζήτηση του Θεού.
Κυριακή τῆς Σαμαρείτιδος. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τήν ἀπστολή τοῦ Παύλου καί τοῦ Βαρνάβα στήν Ἀντιόχεια
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑΣ[:Πράξ.11,19-30]Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΑΡΝΑΒΑΣΤΗΝ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑ[Υπομνηματισμός των εδαφίων Πράξ. 11, 19-30]«Οἱ μὲν οὖν διασπαρέντες ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας, μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λόγον εἰ μὴ μόνον Ἰουδαίοις(:Εκείνοι λοιπόν που είχαν φύγει από τα Ιεροσόλυμα και είχαν διασκορπιστεί λόγω του διωγμού που είχε γίνει εξαιτίας του Στεφάνου, έφθασαν μέχρι τη Φοινίκη και την Κύπρο και την Αντιόχεια. Και σε κανέναν άλλο δεν κήρυτταν τον λόγο του Θεού παρά μόνο στους Ιουδαίους)»[Πράξ. 11,19]. Δεν το έκαναν αυτό φοβούμενοι τους ανθρώπους, διότι τον φόβο δεν τον σκέφτονταν καθόλου, αλλά το έκαναν τηρώντας τον μωσαϊκό νόμο και δείχνοντας ακόμη ανοχή σε αυτούς.Δεν συνέβαλε λίγο ο διωγμός στη διάδοση του θείου λόγου· διότι λέγει ο Παύλος: «Οἴδαμεν δὲ ὅτι τοῖς ἀγαπῶσι τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν, τοῖς κατὰ πρόθεσιν κλητοῖς οὖσιν(: Γνωρίζουμε επίσης ότι σε εκείνους που αγαπούν τον Θεό, όλα συνεργούν για το καλό τους. Αυτοί κλήθηκαν σύμφωνα με την προαιώνια απόφαση του Θεού και δέχτηκαν τη σωτήρια κλήση. Πώς λοιπόν να μη συνεργούν όλα για το καλό τους;)»[Ρωμ. 8,28]. Δεν θα μπορούσαν τίποτα άλλο να κάνουν, εάν επιδίδονταν με θέρμη έχοντας ως προκαθορισμένο σκοπό τους το να στερεώσουν την εκκλησία, παρά αυτό ακριβώς· και εννοώ δηλαδή το να διασκορπίσουν σε όλα τα μέρη τους δασκάλους.Και πρόσεχε μέχρι πού επεκτάθηκε το κήρυγμα: «Διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας(:Έφθασαν μέχρι τη Φοινίκη και την Κύπρο και την Αντιόχεια)»,λέγει, «μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λόγον εἰ μὴ μόνον Ἰουδαίοις(:και σε κανέναν άλλο δεν κήρυτταν τον λόγο του Θεού παρά μόνο στους Ιουδαίους)». Βλέπεις ότι κατά θεία οικονομία έγιναν όλα εκείνα τα σχετικά με τον Κορνήλιο; Αυτό επίσης αποτελεί και απολογία για τον Χριστό και κατηγορία για τους Ιουδαίους.Όταν λοιπόν θανατώθηκε ο Στέφανος[βλ. Πράξ. 7, 58-60: « Καὶ ἐκβαλόντες ἔξω τῆς πόλεως ἐλιθοβόλουν. καὶ οἱ μάρτυρες ἀπέθεντο τὰ ἱμάτια αὐτῶν παρὰ τοὺς πόδας νεανίου καλουμένου Σαύλου,καὶ ἐλιθοβόλουν τὸν Στέφανον, ἐπικαλούμενον καὶ λέγοντα· Κύριε ᾿Ιησοῦ, δέξαι τὸ πνεῦμά μου. θεὶς δὲ τὰ γόνατα ἔκραξε φωνῇ μεγάλῃ· Κύριε, μὴ στήσῃς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην. καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐκοιμήθη. Σαῦλος δὲ ἦν συνευδοκῶν τῇ ἀναιρέσει αὐτοῦ(:Και αφού τον έβγαλαν έξω από την πόλη, άρχισαν να τον λιθοβολούν. Και οι μάρτυρες, που σύμφωνα με τον νόμο έπρεπε πρώτοι να ρίξουν πέτρες εναντίον του, άφησαν τα ρούχα τους κοντά στα πόδια κάποιου νέου που λεγόταν Σαύλος, για να τα φυλάει. Και ενώ εκείνοι λιθοβολούσαν τον Στέφανο, αυτός επικαλούνταν τον Κύριο κι έλεγε: ‘’Κύριε Ιησού, δέξου το πνεύμα μου’’. Ύστερα γονάτισε, κραύγασε με μια δυνατή φωνή, που ακούστηκε και απ΄ τους φονιάδες του, και είπε: ‘’Κύριε, μην τους λογαριάσεις την αμαρτία αυτή’’. Και με αυτά τα λόγια έκλεισε τα μάτια του, για να παραδοθεί στον ειρηνικό ύπνο του θανάτου. Ο Σαύλος στο μεταξύ επικροτούσε και επιδοκίμαζε μαζί με τους φονιάδες τη θανατική εκτέλεση του Στεφάνου)»], όταν ο Παύλος κινδύνεψε δύο φορές[Πράξ. 21,27-31 και 23,12-35], όταν οι απόστολοι μαστιγώθηκαν [βλ. Πράξ. 5,40: «Ἐπείσθησαν δὲ αὐτῷ, καὶ προσκαλεσάμενοι τοὺς ἀποστόλους δείραντες παρήγγειλαν μὴ λαλεῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἀπέλυσαν αὐτούς (:Τότε τα μέλη του συνεδρίου πείστηκαν από τα λόγια του. Και αφού προσκάλεσαν τους αποστόλους να μπουν πάλι στην αίθουσα του δικαστηρίου, τους έδειραν και τους έδωσαν την εντολή να μη διδάσκουν έχοντας ως κύριο θέμα του κηρύγματός τους το όνομα και το πρόσωπο του Ιησού. Και μετά τους άφησαν ελεύθερους)», όταν πολλές φορές διώχθηκαν, τότε τα έθνη δέχθηκαν το κήρυγμα, τότε και οι Σαμαρείτες.
Καταρρίπτοντας τοὺς μύθους περὶ ἀλλοίωσης τῆς Γραφῆς.
Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥΤὴν εἴδηση αὐτὴ τὴν διαβάσαμε ἀρχικὰ στὴν ἐφημερίδα Sportime καὶ πίσω ἀπὸ τὸν ἔντονο τίτλο ὑπάρχει μιὰ πραγματικὴ ἐπιστημονικὴ ἐξέλιξη, ἡ ὁποία δὲν μπορεῖ νὰ περάσει ἀπαρατήρητη, διότι δὲν πρόκειται γιὰ ἁπλὴ ἀνακάλυψη, ἀλλὰ γιὰ ἕνα ἀκόμη πλῆγμα σὲ μιὰ ἰδεολογία δεκαετιῶν ποὺ ἐπιμένει ὅτι ἡ Ἁγία Γραφὴ «παραποιήθηκε». Στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Γλασκώβης, σὲ συνεργασία μὲ τὸ Early Manuscripts Electronic Library, πραγματοποιήθηκε μιὰ ἔρευνα πάνω σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικὰ χειρόγραφα τῆς Καινῆς Διαθήκης, τὸν Codex Coislinianus. Ὁ κώδικας αὐτός, τοῦ 6ου αἰῶνα, περιέχει ἐπιστολὲς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου καὶ ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ βασικὰ μνημεῖα τῆς πατερικῆς παράδοσης, ἐνῷ τὸ ἰδιαίτερο στοιχεῖο εἶναι ὅτι μεγάλο μέρος του εἶχε χαθεῖ ἢ εἶχε καταστεῖ μὴ ἀναγνώσιμο ἐπειδὴ ἡ περγαμηνὴ ἐπαναχρησιμοποιήθηκε, κάτι ποὺ ἀποτελοῦσε μιὰ συνηθισμένη πρακτικὴ στὸν Μεσαίωνα.Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ: ΠΩΣ «ΞΑΝΑΓΡΑΦΤΗΚΕ» ΤΟ ΣΒΗΣΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟἩ ἔρευνα δὲν βασίστηκε σὲ εἰκασίες, ἀλλὰ χρησιμοποίησε τὴ μέθοδο τῆς πολυφασματικῆς ἀπεικόνισης (multispectral imaging), δηλαδὴ μιὰ τεχνολογία ποὺ φωτογραφίζει τὸ χειρόγραφο σὲ διαφορετικὰ μήκη κύματος, ἀπὸ τὸ ὑπεριῶδες μέχρι τὸ ὑπέρυθρο φῶς. Κάθε μῆκος κύματος ἀλληλεπιδρᾶ διαφορετικὰ μὲ τὸ μελάνι καὶ τὴν περγαμηνή, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀποκαλύπτονται ἴχνη γραφῆς ποὺ δὲν φαίνονται μὲ γυμνὸ μάτι, καὶ τὸ EMEL εἰδικεύεται ἀκριβῶς σὲ αὐτό, στὴν ἀνάκτηση δηλαδὴ «ἀόρατων» κειμένων ἀπὸ ἀρχαῖα χειρόγραφα μέσῳ ἐπιστημονικῆς ἀπεικόνισης. Μὲ αὐτὴ τὴ μέθοδο οἱ ἐρευνητὲς κατάφεραν νὰ ἀνακτήσουν δεκάδες σελίδες ἀπὸ τὸ ἀρχικὸ κείμενο, προσφέροντας πραγματικὰ δεδομένα καὶ ὄχι ὑποθέσεις.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Ο ΚΩΔΙΚΑΣ ΑΥΤΟΣὉ Codex Coislinianus δὲν εἶναι ἕνα τυχαῖο εὕρημα, ἀλλὰ ἕνα ἑλληνικὸ χειρόγραφο τῶν ἐπιστολῶν τοῦ Παύλου ποὺ χρονολογεῖται στὸν 6ο αἰῶνα, εἶναι γραμμένο μὲ συγκεκριμένη στιχομετρικὴ μορφή, περιέχει σχόλια καὶ παρατηρήσεις παλαιῶν μελετητῶν καὶ χρησιμοποιεῖται ἤδη ἀπὸ τὴν ἐπιστήμη τῆς κριτικῆς κειμένου ὡς βασικὴ πηγή. Μὲ ἄλλα λόγια, δὲν ἀνακαλύφθηκε κάτι «καινούργιο», ἀλλὰ ἀνακτήθηκε κάτι ποὺ ἤδη ἀνῆκε στὴν ἐπιστημονικὴ παράδοση καὶ ἐπιβεβαιώθηκε ἐκ νέου.
Ἀνελέητος διωγμὸς τῶν Ὀρθοδόξων σὲ εὐρωπαϊκὴ χώρα
«Μεταξὺ Ἰουνίου τοῦ 1999 καὶ Μαρτίου τοῦ 2004, κατεστράφησαν 155 χριστιανικὲς ἐκκλησίες καὶ μοναστήρια. Ἡ ἐπίμονη δίωξις τῶν Χριστιανῶν καὶ ἡ καταστροφὴ τῆς σερβικῆς χριστιανικῆς κληρονομιᾶς στὸ Κοσσυφοπέδιο ἀπὸ τὴν ἀλβανικὴ μουσουλμανικὴ πλειοψηφία ἀποτελοῦν [μερικές] ἐκ τῶν πιὸ κραυγαλέων καὶ συστηματικῶν παραβιάσεων τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς πολιτισμικῆς αὐτοτελείας σὲ εὐρωπαϊκὸ ἔδαφος. (…) Ἱστορικὰ ἀρχεῖα καὶ ντοκουμέντα περιγράφουν τὴν καταστροφὴ μὲ ἀνατριχιαστικὲς λεπτομέρειες, συμφώνως πρὸς τὰ στοιχεῖα τοῦ “International Center for Transitional Justice”, ἀλλὰ καὶ πρὸς στοιχεῖα τῆς Σερβικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. (…)Τὰ στοιχεῖα δεικνύουν ὅτι ἔγιναν ἐπιθέσεις ἐκδικήσεως καὶ ἀντεκδικήσεως ἀμέσως μετὰ τὴ λήξη τοῦ πολέμου, ποὺ ἕως τὸ 2004 ὁδήγησαν σὲ δραματικὰ γεγονότα καὶ στὴν ἀπόλυτη καταστροφὴ ἐπὶ πλέον 35 χριστιανικῶν ἐκκλησιῶν καὶ ἐγκαταστάσεων.
Εἶπε γέρων ...
Εἶπε γέρων «Ὁ διάβολος εὑρισκόμενος στὸν οὐρανό τίποτε δέν ὠφελήθηκε ἀπό αὐτόν· οὐδέ ὁ προπάτωρ Ἀδάμ ὠφελήθηκε ἀπό τόν Παράδεισο. Ἐξίσου καί οἱ δύο ἐξέπεσαν ἀπό αὐτούς γιά τήν κακία τους»https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_2446.html
9 Μαΐου. ᾿Ησαΐου προφήτου (η΄ αἰ. π.Χ.), Χριστοφόρου μάρτυρος († 250). Νικολάου τοῦ ἐν Βουνένοις. Ἱερωνύμου ὁσίου τοῦ Σιμωνοπετρίτου (†1957). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Σαββάτου δ´ ἑβδ. Πράξεων (Πρξ. ιβ´ 1-11).
Πραξ. 12,1 Κατ᾿ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν ἐπέβαλεν Ἡρῴδης ὁ βασιλεὺς τὰς χεῖρας κακῶσαί τινας τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας.
Πραξ. 12,1 Κατά τον καιρόν εκείνον, ο βασιλεύς Ηρώδης Αγρίππας, άπλωσε τα χέρια και επιασε μερικούς από τους πιστούς της Εκκλησίας, δια να τους κακοποιήση.
Πραξ. 12,2 ἀνεῖλε δὲ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν Ἰωάννου μαχαίρᾳ.
Πραξ. 12,2 Εξετέλεσε δε δια μαχαίρας τον απόστολον Ιάκωβον, αδελφόν του ευαγγελιστού Ιωάννου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
