Ὀ Ἅγιος Νικόλαος Ἀχρίδος ἀναφέρει...

_Τι κρίμα για πολλούς από εμάς, που προσπαθούμε να πλύνουμε μόνο τον εαυτό μας, και προσπαθούμε διπλά να βρωμίσουμε τους άλλους!_

Καλοστημένο σκηνικὸ λάσπης εἰς βάρος τοῦ Μητροπολίτη Πάφου Τυχικοῦ.

σ.σ. Ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός είναι ένας άκακος άνθρωπος και δεν θα πείραζε ούτε μία μύγα. Λίγο να τον ακούσει κανείς και λίγο να κοιτάξει το ταπεινό του πρόσωπο αρκούν για να βγει το συμπέρασμα ότι ο άνθρωπος αυτός για άλλη μία φορά κατασυκοφαντείται. Μας είναι δύσκολο να δεχθούμε ότι ιερείς που θα έπρεπε να του ασπάζονται το χέρι ως επισκόπου τους, στρέφονται εναντίον του. Το έχουμε διαβάσει σε βιβλία ότι έχει συμβεί ξανά στο παρελθόν σε άλλους διωκόμενους αλλά μας είναι αδιανόητο να το πιστέψουμε ότι γίνεται και στις μέρες μας. Ντρεπόμαστε και για λογαριασμό των διαφόρων ιστοσελίδων που παρουσιάζουν «την είδηση» σα να είναι αλήθεια. Όλοι συνέταιροι σε μία βδελυρή συνωμοσία. Πως καταντησε βρε έτσι η κοινωνία μας.

Το περιστατικό στον ναό των Αποστόλων Παύλου και Βαρνάβα αποκαλύπτει μια ακόμη κατασκευασμένη κατηγορία, με αντιφάσεις, θεατρικότητα και ψευδομαρτυρίες που στόχο έχουν τη σπίλωση του ονόματος και της διακονίας του.

Η συνεχής στοχοποίηση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού δεν μπορεί πλέον να θεωρείται σύμπτωση. Κάθε εβδομάδα εμφανίζεται και μία νέα κατηγορία, μία νέα «αποκάλυψη», μία νέα προσπάθεια δημιουργίας αρνητικών εντυπώσεων εις βάρος του, η οποία σχεδόν πάντοτε διοχετεύεται με τρόπο οργανωμένο και με εμφανή σκοπό τη σπίλωση του ονόματος και της διακονίας του.

Γιατί συκοφαντοῦνται δίκαιοι ἄνθρωποι...

Επειδή θα γεννηθή ίσως το ερώτημα σε μερικούς ανθρώπους, γιατί να επιτρέπη ο Θεός να ταλαιπωρούνται με δοκιμασίες, συκοφαντίες κ.τ.λ. δίκαιοι άνθρωποι, όπως και ο άνθρωπος του Θεού Χατζη-Γεώργης, ενώ ήταν εξαγνισμένη ψυχή κι από μικρό παιδάκι, θεώρησα καλό να γράψω αυτό που νιώθω.

Φυσικά τα κρίματα του Θεού είναι άβυσσος· αλλά μια από τις πολλές περιπτώσεις ίσως να είναι και αυτή, κατά τον λογισμό μου. Εάν δεν επέτρεπε ο Θεός να συκοφαντηθούν και ορισμένοι δίκαιοι, πώς θα μπορούσαν να καλυφθούν ορισμένοι ένοχοι, που δεν μπορούν να σηκώσουν το σφάλμα τους από εγωισμό; Η μεν γη δεν τους χωράει, και οι δαίμονες ευκαιρία ζητάνε να τους φέρουν σε απόγνωση, να κάνουν κακό στον εαυτό τους, να κολασθούν.

Η πολλή όμως αγάπη του Θεού, για να μην απωλεσθή καμμιά αδύνατη ψυχή, επιτρέπει να κατηγορούνται και να συκοφαντούνται και δίκαιοι, άδικα, αλλά στο τέλος φανερώνεται η αλήθεια.

Μ’ αυτόν δε τον τρόπο βοηθάει και εμάς να φέρουμε καλούς λογισμούς πάντα, για ό,τι κακό ακούμε να διαδίδεται για τον πλησίον μας και να αναρρωτιώμαστε· «μήπως είναι συκοφαντία;» Τότε φυσικά παρηγορούνται και οι ένοχοι και σιγά – σιγά αισθάνονται την ενοχή τους, ελέγχονται από την συνείδηση τους και διορθώνονται, εάν έχουν καλή διάθεση. Με λίγα λόγια, ορισμένες φορές ο Θεός ελαφρώνει το βάρος των ενόχων με το να συκοφαντηθούν δυνατοί δίκαιοι.

Φυσικά οι αδικημένοι, είναι τα πιο αγαπημένα παιδιά του Θεού. Οι ίδιοι όμως, κατά τον λογισμό μου, δεν έχουν τέτοιους λογισμούς. Αντιθέτως πιστεύουν ότι μπορούσε να ήταν και οι ίδιοι ένοχοι, εάν τους εγκατέλειπε η Χάρις του Θεού, και να ήταν ακόμη και σε φυλακή ως ένοχοι και να τους έτρωγε και το σαράκι, ο έλεγχος της συνειδήσεως. Ενώ σαν αδικημένοι, έχουν στην καρδιά τους τον αδικημένο Χριστό και αγάλλονται στην εξορία και στην φυλακή σαν στον Παράδεισο, διότι όπου Χριστός εκεί Παράδεισος.

Ὁ συκοφάντης ἐδαιμονίσθη

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Ὁ συκοφάντης ἐδαιμονίσθη

«Μακάριοί ἐστε ὅταν µισήσωσιν ὑµᾶς οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὅταν ἀφορίσωσιν ὑµᾶς καὶ ὀνειδίσωσι καὶ ἐκβάλωσι τὸ ὄνοµα ὑµῶν ὡς πονηρὸν ἕνεκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου». (Λουκ. στ΄, 22). (Δηλ.: Μακάριοι εἶσθε, ὅταν σᾶς µισήσουν οἱ ἄνθρωποι καὶ ὅταν σᾶς ἀφορίσουν καὶ διακόψουν κάθε θρησκευτικὴν καὶ κοινωνικὴν σχέσιν µαζί σας καὶ ὅταν σᾶς ὑβρίσουν καὶ ὅταν βγάλουν τὸ ὄνοµά σας ὡς κακὸν καὶ σᾶς διαποµπεύσουν, ὅλα δὲ αὐτὰ σᾶς τὰ κάµουν, ἐπειδὴ εἶσθε µαθηταὶ καὶ πιστοὶ ἀκόλουθοι τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου).

Βδελυρὸ τὸ πάθος τῆς συκοφαντίας.

Στὸν 70ὸ ψαλμὸ (12-14) ἀναφέρεται: «Ὁ Θεός μου, μὴ μακρύνῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ· ὁ Θεός μου, εἰς τὴν βοήθειάν μου πρόσχες, αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἐκλιπέτωσαν οἱ ἐνδιαβάλλοντες τὴν ψυχήν μου, περιβαλλέσθωσαν αἰσχύνην καὶ ἐντροπὴν οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι, ἐγὼ δὲ διαπαντὸς ἐλπιῶ ἐπὶ σὲ καὶ προσθήσω ἐπὶ πᾶσαν τὴν αἴνεσίν σου».Ὁ Ὅσιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος ἀναφέρει τὸ πόσο δύσ­κολα ὑποφέρεται ἡ συκοφαντία, γιατί αὐτή ἀποτελεῖ λάσπη, ὅμως λάσπη ἰαματική, πού γιά νά γίνουν ὁρατά τά ἀποτελέσματά της, χρειάζεται ἀπὸ μέρους μας ὑπομονὴ καὶ ἡ δοκιμασία μας ἐξαιτίας της θὰ λάβη τέλος, γιατί ὁ Θεὸς θὰ μᾶς τὴν ἀφαιρέση.

Τὰ τελευταῖα χρόνια τῆς ζωῆς του ἦταν γεμᾶτα ἀπὸ τὴν πίκρα τῆς συκοφαντίας καὶ τῶν διωγμῶν(Αγ.Ιωάννης Μαξίμοβιτς)

Πολλοί πιστοί, ευσυνείδητοι κληρικοί και σεβαστοί από όλο τον κόσμο ιεράρχες απέρριπταν ή και μισούσαν ακόμη τον Άγιο Ιωάννη (Μαξίμοβιτς) ενόσω ζούσε.

Τον έβριζαν ανοιχτά μόλις έμπαινε στην Εκκλησία, του φώναζαν πως ήταν αλαζόνας και πλανεμένος και τον παρομοίαζαν με τον άσχημο χαρακτήρα του πατρός Φέραποντ από τους Αδελφούς Καραμαζώφ του Ντοστογιέφσκι.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν γεμάτα από την πίκρα της συκοφαντίας και των διωγμών. Μερικές φορές ο Άγιος Ιωάννης προκαλούσε φθόνο, δυσμενείς κριτικές ή δυσφορία στους ανθρώπους, όταν τους φερόταν αυστηρά, εμμένοντας στους εκκλησιαστικούς κανόνες.

.... ἐστράφη μόνο εἰς μιά στιγμή καί κοίταξε ἐπάνω εἰς τόν Κύριο πού ἦταν κρεμασμένος....

Ὅταν ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ἐσυκοφαντεῖτο καί καθυβρίζετο ἀπό τήν εἰσαγγελική ἀρχή, ἀπό τήν στρατιωτική ἀρχή καί ἀπό τούς ἄλλους παράγοντες τοῦ τόπου ἐκεῖ καί τόν εἴχανε ἀπομονώσει μέσα στήν αἴθουσα, ἐκεῖνος μόνο ἄκουγε.

Δέν ξέρω τί ἄκουγε, τί λέξεις... ὅτι τά παιδιά ἀπό τίς παράνομες σχέσεις του, τά εἶχε πετάξει μέσα εἰς τό πηγάδι ἐκεῖ... καί αὐτός ἀτάραχος σιωποῦσε!

Μήπως δέν ἤξερε νά ἀπαντήσει

ἤ δέν ἦταν λόγιος

ἤ δέν ἤξερε νά τούς καθηλώσει

ἤ δέν ἤξερε νά τούς ἀφορίσει

ἤ δέν ἤξερε νά τούς κεραυνοβολήσει;

Ὅλα τά ἤξερε, ἀλλά δέν ἔκανε τίποτα ἀπ' αὐτά.

Δέν ἀπαντοῦσε καί ἁπλῶς ἐστράφη μόνο εἰς μιά στιγμή καί κοίταξε ἐπάνω εἰς τόν Κύριο πού ἦταν κρεμασμένος.

Καί ὅταν ἔφυγαν, τότε ἡ μικρή, ἡ Νεκταρία, ἡ ὁποία ἔβλεπε καί ἄκουγε ἀπό μία γωνία τό περιστατικό, πῆγε καί ἔπεσε στά γόνατα τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου καί τοῦ λέγει:

Ἡ κατάρα

Η ΚΑΤΑΡΑ

Ο Παρθένιος Μπιτσάκης εγκαθίσταται Μητροπολίτης Κισάμου το έτος 1887. Δυσκολα χρόνια, βρίσκει την πρωτεύουσα της μητροπόλεως του χωρίς επισκοπικό οίκημα, χωρίς γραφεία, χωρίς πρωτοσύγκελο, δίχως γραμματέα. Η πρώτη του έγνοια είναι να νοικιάσει ένα σπίτι για να εγκαταστήσει όλα αυτά που χρειάζονται ώστε να ξαναδουλέψει η μητρόπολη του. Νοικιάζει την παλιά επισκοπή που εκείνη εποχή την είχαν οι κληρονόμοι του παλιού επισκόπου Καλυμνίου και επανδρώνει την επισκοπή με δυο ιεροδιάκονους και ένα πρωτοσύγκελο. Στην επισκοπή ακόμα προσλήφθηκε και μια μαγείρισσα για τις ανάγκες του προσωπικού, από τα Κάτω Μεσόγεια. Εδώ αρχίζει και η δική μας ιστορία.

Μετά από κάμποσο καιρό η μαγείρισσα έμεινε έγκυος και ένα τεράστιο κουτσομπολιό σκέπασε την πόλη εις βάρος του δεσπότη που την είχε στην δούλεψη του, μιας και η κακομοίρα πολλά βράδια αναγκαζόταν λόγω καιρού να κοιμηθεί στην επισκοπή. Δεν άργησαν τα νέα να φτάσουν και στα αυτιά του δέσποτα. Έτσι μην αντέχοντας άλλο, ο δέσποτας, πήρε μια απόφαση που έμεινε στην ιστορία.

Κάλεσε όλους τους ιερείς της επισκοπικής περιφέρειας του, 86 στον αριθμό, τους προέδρους όλων των κοινοτήτων τον δήμαρχο του Καστελλιού μαζί με το δημοτικό συμβούλιο σε τακτή ημερομηνία να βρίσκονται στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα όπου μετά την λειτουργία θα τους ανακοίνωνε κάποιο βαρυσήμαντο γεγονός. Πράγματι την καθορισμένη ημερομηνία η εκκλησία ήταν ασφυκτικά γεμάτη. Στο τέλος της λειτουργίας ο δεσπότης αφού βγήκε από το ιερό είπε με δυνατή φωνή.

Πῶς νά ἀντιμετωπίσουμε τήν συκοφαντία -ἀντιμετώπιση ὅταν συκοφαντοῦνται ἄλλοι, Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Πῶς νὰ σηκώνουμε τὴν συκοφαντία

Πῶς νὰ σηκώνουμε τὴν συκοφαντία

Ἅγιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

Σᾶς συκοφάντησαν. Δὲν εἶστε ἔνοχος. Ὀφείλετε, ὡστόσο, νὰ ὑπομείνετε τὴ συκοφαντία μεγαλόψυχα. Καὶ ἡ ὑπομονή σας αὐτὴ θὰ εἶναι ὁ κανόνας, τὸ θεραπευτικὸ ἐπιτίμιο, γιὰ παράπτωμα ποὺ διαπράξατε καὶ γιὰ τὸ ὁποῖο εἶστε ἔνοχος. Μέσα στὴ συκοφαντία, ἑπομένως, εἶναι κρυμμένο τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ…

Μολονότι δὲν εἶναι εὔκολο, πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ συμφιλιωθεῖτε μὲ τοὺς συκοφάντες σας. Μὲ μίσος στὴν καρδιά, δὲν μπορεῖ νὰ σωθεῖ κανείς. Γι’ αὐτὸ ὀφείλουμε νὰ ἀντιδροῦμε μὲ αὐταπάρνηση στὰ ἐμπαθῆ αἰσθήματά μας. Ἔτσι ἐξαφανίζονται καὶ οἱ θλίψεις. Ἡ ἐμπάθεια, βλέπετε, εἶναι ποὺ γεννάει τὴ θλίψη.

Γνωρίζω πόσο δύσκολα ὑποφέρεται ἡ συκοφαντία. Εἶναι λάσπη -μὰ λάσπη ἰαματική. Ὑπομονή! Ἀργὰ ἢ γρήγορα θὰ λήξει ἡ δοκιμασία. Ὁ Γιατρὸς τῶν ψυχῶν θὰ ἀφαιρέσει τὸ τσουχτερὸ κατάπλασμα…

Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος μᾶς γράφει...

" Στα σαράντα τέσσερά μου χρόνια

ο Θεός μου φανέρωσε αυτό,

που θα με κράταγε μέχρι τέλους τής ζωής μου σταθερό στη στενή και τεθλιμμένη οδό,

που είχα επιλέξει:

Το της «ατιμίας πόμα καθάρσιον»

που λέει και ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναϊτης.

Από τότε μέχρι την τελευταία μου αναπνοή

ούτε στιγμή δε μ΄ άφησε η συκοφαντία,

η προσβολή, η περιφρόνηση.

Δε θέλω να σου μιλήσω

ούτε για περιστατικά, ούτε για πρόσωπα.

Μπορεί να σε σκανδαλίσω με λογισμούς αγανάκτησης και κατάκρισης.

Συκοφαντία-τό μέγα ἁμάρτημα (δ' μέρος)- Ὁ 5ος βαθμός τῆς κακίας, Ἐπισκ. Σταυρουπόλεως Νικηφόρου Θεοτόκη.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 Κηρυγμα συκοφαντία-τό μέγα ἁμάρτημα (δ' μέρος)- Ὁ 5ος βαθμός τῆς κακίας, Ἐπισκ. Σταυρουπόλεως Νικηφόρου Θεοτόκη, (Στ΄ Κυριακή Λουκᾶ, Ἀπόστολος Κ'  Κυριακῆς Πρός Γαλατας), 24-10-2022, , Ἀρχ. Σάββα ἁγιορείτου

Συκοφαντία-τό μέγα ἁμάρτημα (γ' μέρος)- Ὁ 5ος βαθμός τῆς κακίας, Ἐπισκ. Σταυρουπόλεως Νικηφόρου Θεοτόκη, Ἀρχ. Σάββα ἁγιορείτου

 Κηρυγμα συκοφαντία-τό μέγα ἁμάρτημα (γ' μέρος)- Ὁ 5ος βαθμός τῆς κακίας, Ἐπισκ. Σταυρουπόλεως Νικηφόρου Θεοτόκη, (Στ΄ Κυριακή Λουκᾶ, Ἀπόστολος Κ' Κυριακῆς Πρός Γαλατας), 23-10-2022, , Ἀρχ. Σάββα ἁγιορείτου

Ὁ κ. Φλαμής στό ἑδώλιο τοῦ κατηγορουμένου

Πρωτοπρεσβύτερος

Ἀναστάσιος Κ. Γκοτσόπουλος

Ἐφημέριος Ἱ. Ν. Ἁγ. Νικολάου Πατρῶν

τηλ. 6945-377621, agotsopo@gmail.com

Πάτρα, 6.10.2022

Στό ἑδώλιο ὁ κ. Φλαμής!...

Κατά ἀγαθή συγκυρία τήν προσεχῆ Δευτέρα 10.10.22, συμπίπτει μαζί μέ τήν ἐκδίκαση τῆς ὑποθέσεώς μου ἐνώπιον τοῦ Μονομελοῦς Πλημμελειοδικείου Πατρῶν (δικάζομαι γιατί λειτούργησα την 25η Μαρτίου 2020, ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ! (βλ. ἀνακοίνωσή μου 5.10.22), νά ἐκδικάζεται στό Τριμελές Πλημμελειοδικεῖο Πατρῶν καί ἡ μηνυτήρια ἀναφορά μοῦ κατά τοῦ δημοσιογράφου Πατρῶν κ. Κων. Φλαμή.

Ὁ ἁρμόδιος Εἰσαγγελέας πού ἐξέτασε τήν ἀναφορά μου...παρέπεμψε τήν ὑπόθεση στό ἀκροατήριο καί ἔτσι ὁ κ. Φλαμής θά δικαστεῖ γιά τά ἐγκλήματα τῆς κατά συρροή δημόσιας ἐξύβρισης καί συκοφαντικῆς δυσφήμησης δια τοῦ τύπου καί τοῦ ραδιοφώνου.

Πιό συγκεκριμένα, ὅπως ἀναφέρει ὁ Εἰσαγγελέας στό κατηγορητήριο μέ τό ὁποῖο παραπέμπει τόν κ. Φλαμή νά δικαστεῖ, ὁ κ. Φλαμής

«Α. μέ περισσότερες πράξεις πού συνιστοῦν ἐξακολούθηση τοῦ ἰδίου ἐγκλήματος, προσέβαλλε δημόσια καί μέσῳ διαδικτύου τήν τιμή καί ὑπόληψη τοῦ ἐκκαλοῦντος π. Ἀναστασίου Γκοτσοπούλου... ἀνέφερε γιά τόν ἐκκαλοῦντα τίς ἐξης ἐξυβριστικές φράσεις... Ὁ κατηγορούμενος ἀνέφερε ὅλα τά παραπάνω σε ἔνδειξη περιφρόνησης πρός τό πρόσωπο τοῦ ἐκκαλοῦντος, προσβάλλοντας μέ αὐτόν τόν τρόπο τήν τιμή καί τήν ὑπόληψή του.

Θαυμαστό γεγονός μέ τόν Ἅγιο Γαβριήλ τόν διά Χριστόν Σαλό

Η κ. Λάλη θυμάται:

«Αυτή η ιστορία συνέβη στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1985.

Εργάστηκα σε ένα υπουργείο (θα αποφύγω το όνομα) ως επικεφαλής τμήματος. Συκοφαντώθηκα για επίσημες δουλειές από έναν άνθρωπο από τον οποίο δεν το περίμενα καθόλου. Νομίζω ότι τους οδηγούσε η ζήλια. Εκείνη τη στιγμή, σκέφτηκα ότι το να βρίσκω δικαιολογίες ήταν εντελώς άσκοπο και άχρηστο, και, έκπληκτη, άφησα τη δουλειά και πήγα στην παλιά εκκλησία της Τριάδας. Δεν ήθελα καν να σκεφτώ να επιστρέψω στη δουλειά, αυτό μάλλον οφειλόταν και στο νεαρό της ηλικίας μου, ήμουν είκοσι εννέα χρονών και ήμουν συναισθηματική.

Μπαίνοντας στον καθεδρικό ναό, προσευχήθηκα πρώτα μπροστά στις εικόνες της Αγίας Τριάδας, μετά στην εικόνα της Θεοτόκου και τέλος, ανέβηκα στην εικόνα του Αγίου Νικολάου. Ήμουν τόσο σοκαρισμένη από αυτό που συνέβη που δεν έριξα ούτε ένα δάκρυ.

Περίπου μισή ώρα αργότερα άκουσα μια δυνατή φωνή πίσω μου. Ένιωσα ότι κάτι συνέβαινε. Υπήρχε ένα συναισθηματικό βουητό κόσμου. Ήμουν τόσο καταθλιπτικη που δεν ήθελα καν να κοιτάξω πίσω. Εκείνη την ώρα, άκουσα ξανά εκείνη τη δυνατή φωνή που έλεγε δυνατά:

«Ποιος το βρίσκει δύσκολο, ποιος το βρίσκει δύσκολο!» Προσευχήθηκα για τον πατέρα Δαυίδ και η Αγία Τριάδα με έστειλε εδώ. Ποιος περνάει δύσκολα!

Κάποιες ἀπό τίς κατηγορίες κατά τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου στόν Πατριάρχη Σωφρόνιο

Κάποιες ἀπὸ τὶς κατηγορίες κατὰ τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου στὸν Πατριάρχη Σωφρόνιο ἀπὸ τοὺς "αὐλικοὺς" τοῦ ἡλικιωμένου Πατριάρχη....

"....φέρει παρωπίδες. Δὲν βλέπει τίποτα πέρα ἀπὸ τὸν ἀσκητικὸ βίο. Νομίζει ὅτι ζεῖ στὴν ἐποχὴ τῶν Πατέρων. Εἶναι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ κάποτε ὀνομάσατε (ὁ Πατριάρχης Σωφρόνιος) "ψυχοσῶστες"...

Ἄν λάβει τὸ ἀξίωμα τοῦ Πατριαρχικοῦ θρόνου, τὸ πᾶν θὰ ἐξανεμηθεῖ, θὰ μοιραστεῖ σὲ ξυπόλητους καὶ φελάχους καὶ τὰ ταμεῖα θὰ βρεθοῦν ἄδεια...

...κάτι μισοκουβέντες μὲ τὶς μορφονιὲς ποὺ κουβαλιοῦνται νύχτα καὶ χαράματα, δῆθεν γιὰ ἐξομολόγηση, κάτι ὑπονοούμενα στὶς θαυμάστριες τῶν κηρυγμάτων...

Ἡ κακία τοῦ κόσμου, πῆγε νά ἐξαφανίσει τόν Ἅγιο Νεκτάριο ἀπό τήν ἱστορία καί ὁ Θεός τόν ἔγραψε στήν αἰωνιότητα

Και μόνο ένα στοιχείο ήταν ικανό να φανερώσει την αγιότητα του αγίου Νεκταρίου...Ποιο; Ότι ο κόσμος αυτός τον συκοφάντησε, τον αδίκησε, τον δίωξε, τον περιθωριοποίησε. Και όταν ο κόσμος δεν σε αγαπά ή δεν σε τιμά, αναλαμβάνει ο Θεός.

Όταν μικραίνει η αγκαλιά των ανθρώπων πλαταίνει του Θεού. Κι όταν η γλώσσα των κατηγόρων σπιλώνει και αμαυρώνει το όνομα σου, ο Θεός σε δοξάζει. Αργά η γρήγορα ο Θεός απαντάει στο κακό.

Ὅταν τὸ χέρι τοῦ Εἰσαγγελέα, ποὺ κουνοῦσε τὸν Ἅγιο Νεκτάριο, ξεράθηκε...

Πολλὰ ὅμως διεσπείροντο ἀπὸ τοὺς κακοὺς ἀνθρώπους στὴν Ἀθήνα περὶ τοῦ Πενταπόλεως καὶ τῆς ἀνέγερσης τῆς Μονῆς (δηλαδὴ τῆς γυναικείας Μονῆς τῆς Ἁγίας Τριάδος στὴν Αἴγινα, τῆς ὁποίας κατόπιν διετέλεσε ἐφημέριος καὶ πνευματικός). Πολὺ ἐδοκιμάσθη ἀπὸ τοὺς διεστραμμένους, τοὺς μοχθηροὺς καὶ τοὺς συκοφάντες.Διέδιδαν συκοφαντίες ἀνηθικότητος ἀνηκούστους. Ἠσχολήθη μὲ αὐτὲς καὶ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος. Ὁ δὲ τότε Πρόεδρος αὐτῆς, ὁ Ἀθηνῶν Θεοκλητὸς μετέβη αὐτοπροσώπως ἐπιτοπίως τὸ 1908, διὰ νὰ ἐξετάση. Φεύγοντας ὅμως ἀπὸ ἐκεῖ ἀναγκάσθηκε νὰ ὁμολογήση ὄτι «ἦτο ὄντως Θεῖον ἔργον». Πολὺ τὸν κατέτρεξε καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν Μελέτιος Μεταξάκης. Αυτός διετέλεσε καὶ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας. Αὐτὸς ὁ δυστυχὴς ἤτανε μασῶνος μοντέρνος, νεωτεριστὴς καὶ ἔκαμε πολὺ κακὸ στὴν Ἐκκλησία. Αυτός ἦταν καὶ κατὰ τοῦ μοναχισμοῦ. Ὅταν ὁ Ἅγιος ἀγωνιζόταν μὲ τόσες δυσκολίες νὰ κτίση τὸ Μοναστήρι, ἐπῆγε καὶ τὸν ἀπέτρεπε...

- Τί κάνεις ἐδῶ; Μοναστήρι κτίζεις τώρα; Δεν βλέπεις ὅτι τόσα ἐξωκκλήσια γύρω ἐδῶ ἐρήμωσαν; Δὲν εἶναι γιὰ Μοναστήρια στὴ σημερινὴ ἐποχή.

Ὁ Πενταπόλεως ὅμως ἐξηκολούθησε, καὶ ἔγινε τὸ Μοναστήρι καὶ ἄλλα πολλὰ κατόπιν, ὥστε ἡ Αἴγινα σήμερον νὰ ἔχη τὰ περισσότερα Μοναστήρια.

Τὸ προεῖπεν ὁ Ἅγιος: «Θὰ γίνη, εἶπεν, ἡ Αἴγινα τὸ Ἅγιον Ὅρος τῶν Μοναζουσῶν». Καὶ ἤδη ἔχει ἐννέα Μοναστήρια γυναικών... Ἀλλὰ καὶ ποία διαφορὰ στὸ τέλος τῶν δύο Ἱεραρχῶν.

Ὁ Μεταξάκης, ποὺ ἔκαμε τόσα εἰς βάρος τῆς Ὀρθοδοξίας, εἶχεν οἰκτρὸν τέλος. Τὸν βρῆκαν ἕνα πρωὶ κάτω ἀπὸ....τὸ κρεββάτι του νεκρὸν καὶ μὲ τὴν γλώσσαν του ἔξω.

Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν γλώσσαν, ποὺ ἔλεγε αὐτὰ στὸν Ἅγιο καὶ τόσα εἰς βάρος τῆς Ἱερᾶς Παραδόσεως καὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας..

Περί κατακρίσεως, λοιδορίας, καταλαλιᾶς, συκοφαντίας (Ἅγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως)

Περὶ κατακρίσεως.

Κατάκριση σημαίνει νὰ κρίνεις καὶ νὰ καταδικάζεις κάποιον γιὰ ἕνα ἁμάρτημα.

Ὁ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος λέει ὅτι «τίποτα δὲν εἶναι τόσο εὐχάριστο γιὰ τοὺς ἀνθρώπους, ὅσο τὸ νὰ κατακρίνουν τὶς πράξεις τῶν ἄλλων». Καὶ ὁ Χρυσόστομος λέει ὅτι «μὲ τὴν κατάκριση ἀνατράπηκαν καὶ βυθίστηκαν ψυχές». Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος διδάσκει σὲ ὅλους ὅτι αὐτὸς ποὺ κατακρίνει δὲν μπορεῖ νὰ ἀπολογηθεῖ. Διότι γιὰ τὸ κρίμα ποὺ κατακρίνει τὸν ἄλλον, κατακρίνει τὸν ἑαυτό του. Γιατί τὰ ἴδια κάνει καὶ αὐτὸς ποὺ κρίνει. Καὶ σὺ ἄνθρωπε ποὺ κρίνεις αὐτοὺς ποὺ κάνουν τέτοιες πράξεις καὶ κάνεις αὐτά, νομίζεις ὅτι θὰ γλυτώσεις τὴν κρίση τοῦ Θεοῦ; Ὁ καθένας κουβαλάει τὸ δικό του φορτίο. Γιὰ αὐτὸ καὶ ὁ Χρυσόστομος παραινεῖ λέγοντας: «ἂς μὴ γινόμαστε λοιπὸν πικροὶ δικαστὲς τῶν ἄλλων, γιὰ νὰ μὴ ζητηθοῦν καὶ ἀπὸ μᾶς εὐθύνες. Γιατί ἔχουμε ἁμαρτήματα μεγαλύτερα ἀπὸ κάθε συγγνώμη. Ἑπομένως, καλύτερα νὰ ἐλεοῦμε ἐκείνους ποὺ ἔκαναν ἀσυγχώρητα ἁμαρτήματα, γιὰ νὰ ἐξασφαλίσουμε κι ἐμεῖς οἱ ἴδιοι ἀπὸ πρὶν γιὰ τὸν ἑαυτὸ μας τέτοιο ἔλεος. Κι ὅμως, ὅσο κι ἂν φιλοτιμηθοῦμε, ποτὲ δὲν θὰ μπορέσουμε νὰ προσφέρουμε τέτοια φιλανθρωπία, τὴν ὁποία χρειαζόμαστε ἐμεῖς ἀπὸ τὸν φιλάνθρωπο Θεό…γιατί ὅποιος μιλάει μὲ φροντίδα καὶ ἀκρίβεια γιὰ τὸν συνάνθρωπό του, πολὺ περισσότερο θὰ ἔχει τὸν Θεὸ νὰ κάνει τὸ ἴδιο γιὰ αὐτόν. Ἂς μὴ μιλᾶμε λοιπὸν ὁ ἕνας ἐναντίον τοῦ ἄλλου».

Καὶ ὁ Κύριός μᾶς δίνει ἐντολὲς λέγοντας: «Μὴν κρίνετε γιὰ νὰ μὴν κριθεῖτε. Γιὰ τὸ κρίμα ποὺ κρίνετε θὰ κριθεῖτε καὶ μὲ τὸ μέτρο ποὺ μετρᾶτε θὰ μετρηθεῖτε. Τί βλέπεις τὸ ξυλαράκι στὸ μάτι τοῦ ἀδελφοῦ σου, ἐνῶ τὸ δοκάρι στὸ δικό σου μάτι δὲν τὸ καταλαβαίνεις;»

*

Περὶ λοιδορίας.

Λοιδορία εἶναι ἡ κακολογία, ἡ ὕβρη, ἡ καταλαλιά.

Ὁ λοίδορος εἶναι μοχθηρός, ἐπιρρεπὴς στὸ νὰ κατηγορεῖ καὶ στὶς ὕβρεις. Ἔχει ἀκάθαρτη καρδιά. Τὸ πνεῦμα τοῦ εἶναι διεστραμμένο καὶ ἡ ψυχὴ του μοχθηρή. Τὸ στόμα του εἶναι διεστραμμένο, ἡ γλώσσα του πονηρή, τὰ χείλη του βέβηλα, οἱ λόγοι του ἄδικοι. Γίνεται πικρὸς δικαστὴς τοῦ ἀδελφοῦ του, τὸν κατακρίνει χωρὶς ἀπολογία, ἀνηλεὴς καὶ ἀδυσώπητος, τοῦ ἐπιτίθεται καὶ τοῦ ἀπαγγέλει τὴν καταδίκη του. Ὁ λοίδορος καθόλου δὲν διαφέρει ἀπὸ τὸν δολοφόνο, διότι ὁ μὲν ἀφαιρεῖ τὴν ζωή, ἐνῶ ὁ δὲ τὴν τιμή, δηλαδὴ τὸ βάθρο πάνω στὸ ὁποῖο στηρίζεται ἡ ζωή.

*

Περὶ καταλαλιᾶς καὶ καταλάλου.

Καταλαλιὰ εἶναι ἡ κατηγόρια, ἡ κακολογία. Κατάλαλος εἶναι αὐτὸς ποὺ κακολογεῖ καὶ κατηγορεῖ τὸν πλησίον του. Ὁ Μέγας Βασίλειος λέει «καταλαλιὰ εἶναι νὰ μιλάς ἐναντίον ἑνὸς ἀδελφοῦ ποὺ δὲν εἶναι παρών, μὲ σκοπὸ νὰ τὸν συκοφαντήσεις, ἀκόμα καὶ ἂν εἶναι ἀλήθεια αὐτὸ ποὺ λές».

Ὁ Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος συμβουλεύει λέγοντας: «Ἀδελφοί, μὴν καταλαλεῖτε ὁ ἕνας ἐναντίον τοῦ ἄλλου. Αὐτὸς ποὺ καταλαλεῖ ἐναντίον τοῦ ἀδελφοῦ του, ἢ κρίνει τὸν ἀδελφό του, καταλαλεῖ ἐνάντια στὸν νόμο, κρίνει τὸν νόμο. Ἂν ὅμως κρίνεις τὸν νόμο, δὲν τηρεῖς τὸν νόμο, ἀλλὰ εἶσαι κριτής του. Ἕνα εἶναι ὁ νομοθέτης ποὺ μπορεῖ νὰ σώσει καὶ νὰ καταστρέψει. Ἐσὺ ποιὸς εἶσαι, ποῦ κρίνεις τὸν ἄλλον»; Ὁ κατάλαλος μὲ τὴν καταλαλιὰ τρώει τὶς σάρκες τῶν ἀδελφῶν του (Πατερικόν). Ὁ Μέγας Βασίλειος θεωρεῖ ἄξιους ἀφορισμοῦ τὸν κατάλαλο καὶ αὐτὸν ποὺ τὸν ἀκούει, λέγοντας «ἂν κάποιος βρεθεῖ νὰ καταλαλεῖ ἐναντίον κάποιου ἢ νὰ ἀκούει κάποιον νὰ καταλαλεῖ καὶ νὰ μὴν τὸν ἐπιτιμά, νὰ ἀφορίζεται μαζί του».

Ὁ κατάλαλος ἀφαιρεῖ τὴν τιμὴ τοῦ ἀνθρώπου, ὅπως ὁ φονιὰς τὴν ζωή. Καὶ οἱ δύο εἶναι ἐξίσου ἀνθρωποκτόνοι.

*

Περὶ συκοφαντίας καὶ συκοφάντη.

Συκοφαντία εἶναι ἡ ψεύτικη κατηγορία. Συκοφάντης εἶναι ὁ ψεύτης. Καὶ κάποιος σοφὸς λέει «κανέναν ἄλλον νὰ μὴ θεωρεῖς ψεύτη, παρὰ τὸν συκοφάντη. Γιατί μεταξὺ ψεύδους καὶ συκοφαντίας δὲν ὑπάρχει καμία διαφορά». Συκοφάντη οἱ παλιότεροι καὶ οἱ τωρινοὶ ὀνομάζουν τὸν διαβολέα καὶ τὸν προσαγωγέα.

Εἶναι βέβαιο ὅτι ὁ διάβολος ἔχει ἐφεύρει τὴν συκοφαντία. Δηλητήριο σκορπιοῦ ἡ γλώσσα τοῦ συκοφάντη. Δὲν παρατάει τὸ ἔργο του ὁ συκοφάντης, ὅταν ἐπιπλέον ἀντιληφθεῖ ὅτι καὶ οἱ ἄρχοντες ἐπιθυμοῦν τὴ συκοφαντία. Μηχανεύεται ψέματα καὶ διαβάλλει μὲ κάθε τρόπο. Ὁ Κύριος θὰ ἐξολοθρεύσει ὅλα τὰ πονηρὰ χείλη. Ἡ γλώσσα του συκοφάντη μισεῖ τὴν ἀλήθεια. Ἡ συκοφαντία γκρέμισε νέους καὶ γέροντες, ἄρχοντες καὶ δυνάστες. Ὁ συκοφάντης χαίρεται πολὺ περισσότερο, ὅσο μὲ τὶς πράξεις του γίνεται δημοφιλής.

(Από το βιβλίο: «Το γνώθι σαυτόν ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ» ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ, Εκδόσεις ΑΘΩΣ)

(Πηγή ψηφ. κειμένου: agiazoni.gr)

https://alopsis.gr/περί-κατακρίσεως-λοιδορίας-καταλαλι/

.Ἡ συκοφαντία καί ὁ μισθός τῆς ὑπομονῆς ἔναντι τῶν συκοφαντῶν Β΄,Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

162.Ἡ συκοφαντία καί ὁ μισθός τῆς ὑπομονῆς ἔναντι τῶν συκοφαντῶν Β΄,6-6-20,Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου
https://www.youtube.com/watch?v=Bh4EQTROQ0I

161. Ἡ συκοφαντία καί ὁ μισθός τῆς ὑπομονῆς ἔναντι τῶν συκοφαντῶν,Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

161. Ἡ συκοφαντία καί ὁ μισθός τῆς ὑπομονῆς ἔναντι τῶν συκοφαντῶν, Εὐεργετινός, (Β΄ τόμος, Ὑπόθεσις ΜΣΤ΄), 30-5-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com