Μητροπολίτης Τυχικός, ἀρνίον ἐν μέσῳ λύκων

Τοῦ κ. Γεωργίου Τραμπούλη, θεολόγου

Ἕνα ὁδηγητικό ἀλλά καί δεσμευτικό κείμενο σχετικά μέ τήν ἐπισκοπική διακονία μέσα στήν Ἐκκλησία ἀποτελοῦν ὁ δεύτερος καί ὁ τρίτος στίχος τοῦ δευτέρου κεφαλαίου τῆς Ἀποκαλύψεως. Ὁ Κύριος ἀπευθυνόμενος στόν ἐπίσκοπο Ἐφέσου μέσῳ τοῦ Ἰωάννου τοῦ Εὐαγγελιστοῦ τοῦ τονίζει ὅτι «οἶδα τά ἔργα σου καί τόν κόπον σου καί τήν ὑπομονήν σου, καί ὅτι οὐ δύνῃ βαστάσαι κακούς, καί ἐπείρασας τούς λέγοντας ἑαυτούς ἀποστόλους εἶναι, καί οὐκ εἰσί, καί εὗρες αὐτούς ψευδεῖς· καί ὑπομονήν ἔχεις, καί ἐβάστασας διά τό ὄνομά μου, καί οὐ κεκοπίακας». Αὐτούς τούς λόγους ἀπηύθυνε ὁ Κύριός μας στόν ἐπίσκοπο τῆς Ἐφέσου, οἱ ὁποῖοι καί ἰσχύουν γιά ὅλους τούς ἐπισκόπους, ὅλης τῆς Ἐκκλησίας μέχρι τῆς συντελείας τοῦ κόσμου.

Συγκλονιστικά πραγματικά τά λόγια τοῦ Κυρίου, τά ὁποῖα ἀπευθύνει πρός τούς ἐπισκόπους του, καθώς τά λόγια αὐτά ἀποτελοῦν τό διάγραμμα τοῦ ἐπισκοπικοῦ χρέους, τό βάρος δηλαδή τῆς εὐθύνης τους μέσα στό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτήν τήν ὑπόμνηση εὐθύνης γιά τό ἐπισκοπικό ὑπούργημα, ἀλλά καί τούς μικρούς καί τούς μεγάλους ἀγῶνες, πού καταξιώνουν τό λειτούργημα αὐτό, ὀφείλει νά ἔχη στόν νοῦ καί στήν καρδιά του κάθε ἐπίσκοπος, πού ἔχει πνευματικό ἐνδιαφέρον γιά τήν Ἐκκλησία καί ὑγιές τό πνευματικό αἰσθητήριο τῆς ψυχῆς του.

Προσέξετε μὴν βγεῖτε ἐκτὸς Ἐκκλησίας!!! (Τί εἶναι ἄραγε ἡ Ἐκκλησία; Ὁ Χριστός, οἱ Ἀπόστολοι καὶ οἱ Ἅγιοι Πατέρες ἢ μία ἁπλῆ πλειοψηφικὴ ἀπόφαση μιᾶς τοπικῆς Συνόδου ποὺ καθοδηγεῖται ἀπὸ ἄνομα συμφέροντα;)

Πανόρθοδοξο Κίνημα Στήριξης Μητροπολίτου Πάφου κ.κ.Τυχικού

ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ ΜΗΝ ΒΓΕΙΤΕ ΕΚΤΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!!!

Με αφορμή τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό — Τι είναι άραγε η Εκκλησία; Ο Χριστός, οι Απόστολοι και οι Άγιοι Πατέρες ή μία απλή πλειοψηφική απόφαση μιας τοπικής Συνόδου που καθοδηγείται από άνομα συμφέροντα;

Προς τον ιερό Κλήρο, τους Οσίους Μοναχούς και τις Οσίες Μοναχές και προς τον πιστό Ορθόδοξο λαό της Πάφου.

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί και αδελφές,

Οι ημέρες που διερχόμεθα απαιτούν όχι θόρυβο, ούτε εμπάθεια, ούτε τυφλό φανατισμό. Απαιτούν διάκριση. Και η διάκριση αυτή αρχίζει από ένα θεμελιώδες ερώτημα:

Τι είναι η Εκκλησία;

Είναι άραγε η Εκκλησία μία πρόσκαιρη διοικητική πλειοψηφία; Είναι μία τοπική Σύνοδος, η οποία με μία απόφασή της μπορεί να απαιτεί από όλους άνευ ελέγχου και άνευ διακρίσεως υπακοή;

Ή είναι η Εκκλησία εκείνη η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, της οποίας Κεφαλή είναι ο ίδιος ο Χριστός;

Η απάντηση της Ορθοδοξίας δεν επιδέχεται σύγχυση.

Η Εκκλησία είναι του Χριστού.

Δεν είναι δημιούργημα ανθρώπων. Δεν είναι ιδιοκτησία μιας διοικήσεως. Δεν είναι προϊόν αριθμητικής πλειοψηφίας.

Η Εκκλησία ζει και αναγνωρίζεται μέσα στην αδιάσπαστη συνέχεια:

του Χριστού, των Αγίων Αποστόλων, των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων, παλαιοτέρων και συγχρόνων, των Αγίων Οικουμενικών Συνόδων και των Ιερών Κανόνων.

Αυτή είναι η Ιερά Παράδοση.

Και όποιος θέλει να ομιλεί για υπακοή στην Εκκλησία, οφείλει πρώτα να γνωρίζει σε ποιον υπακούει η ίδια η Εκκλησία:

Στον Χριστό και στην αλήθειά Του.

……………………………………………………………….

Η τοπική Σύνοδος δεν είναι ολόκληρη η Εκκλησία

Ας το κατανοήσουμε βαθιά, για να μη συγχέουμε τα πράγματα.

Μία τοπική Σύνοδος είναι θεσμός της Εκκλησίας. Είναι όργανο της συνοδικής ζωής. Έχει θέση, ευθύνη και αρμοδιότητα.

Γρηγόριε, ἡ Πάφος δὲν σὲ θέλει

ΓΡΗΓΟΡΙΕ, Η ΠΑΦΟΣ ΔΕΝ ΣΕ ΘΕΛΕΙ

Ούτε φόβος ούτε εκφοβισμός — μέχρι τέλους με τον Τυχικό

Γρηγόριε,

θα σου μιλήσουμε χωρίς περιστροφές.

Εμείς οι άνθρωποι της Πάφου που στηρίζουμε τον Τυχικό δεν αποδεχόμαστε την παρουσία σου στον θρόνο της Πάφου και θεωρούμε ότι η κατάληψή του είναι παράνομη και αντικανονική. Σε χαρακτηρίζουμε μοιχεπιβάτη και ανάξιο, όχι ως προσωπική ύβρη που επινοήσαμε εμείς, αλλά με όρους που έχουν χρησιμοποιήσει οι ίδιοι οι Άγιοι Πατέρες σε συγκρούσεις για αντικανονική κατάληψη εκκλησιαστικού θρόνου. Το ίδιο ισχύει και για τη σκληρή πατερική γλώσσα περί «τέρατος» και «τι Ἰδαλίτικο».

Αυτή τη γλώσσα δεν την εφεύραμε εμείς. Την παραλάβαμε από την εκκλησιαστική παράδοση και την επαναλαμβάνουμε για αυτό που εμείς θεωρούμε αντικανονική κατάσταση.

Ο κανονικός Μητροπολίτης μας είναι ο Τυχικός. Και αυτό δεν πρόκειται να το ξεχάσουμε.

Και τώρα απάντησέ μας για το «εμείς»

Εσύ ο ίδιος είπες:

Γρηγόριε, ἀπὸ ποιμένας ἔγινες κατήγορος καὶ συκοφάντης

 

ΓΡΗΓΟΡΙΕ, ΑΠΟ ΠΟΙΜΕΝΑΣ ΕΓΙΝΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ

Γρηγόριε,

εσύ που θέλεις να εμφανίζεσαι ως επίσκοπος και ποιμένας, αντί να διδάσκεις το ποίμνιο την αλήθεια, την αγάπη, τη συγχώρεση και την αποφυγή της κατάκρισης, έγινες ο ίδιος κατήγορος και, κατά την καταγγελία μας, συκοφάντης.

Αντί να πολεμάς το ψέμα, πολεμάς ανθρώπους.

Αντί να καταδικάζεις την εμπάθεια, την καλλιεργείς.

Αντί να απομακρύνεις την κακία, τη μεταφέρεις μέσα στην αντιπαράθεση.

Αντί να διδάσκεις να αποφεύγουμε τον φθόνο, τη ζήλια, τη μνησικακία και την εκδικητικότητα, δίνεις —κατά την άποψή μας— το χειρότερο παράδειγμα σε ολόκληρο το ποίμνιο.

Και ο στόχος σου είναι ο Τυχικός και τώρα ακόμη και ο αδελφός του.

………………………………………………….

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Ή ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ;

Τι είδους ποιμένας είναι αυτός που αντί να θεραπεύει τις πληγές του ποιμνίου, τις ανοίγει περισσότερο;

Τι είδους επίσκοπος είναι αυτός που αντί να ενώνει, διχάζει;

Τι είδους πνευματικός πατέρας είναι αυτός που αντί να διδάσκει «μη κατακρίνετε», γίνεται ο ίδιος κατήγορος του αδελφού του;

Και όταν η δημόσια επίθεση συνοδεύεται, κατά την καταγγελία μας, από αναπόδεικτους και άδικους ισχυρισμούς, τότε ο χαρακτηρισμός «συκοφάντης» αποτελεί καταγγελία μιας συμπεριφοράς που θεωρούμε ανάξια επισκόπου.

…………………………………………………………….

ΠΟΙΟΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΜΕΙΩΣΕΙΣ;

Ποιοί καὶ γιατί πολέμησαν τὸν Τυχικό;

Ποιοι και γιατί πολέμησαν τον Τυχικό;

Τον Τυχικό τον έφαγε μόνο μια εκκλησιαστική απόφαση;

Ή μήπως πίσω από την υπόθεση υπάρχουν πολύ περισσότερα που κάποτε πρέπει να ερευνηθούν;

Ποιοι είχαν συμφέρον;

Ποιοι είχαν δύναμη;

Ποιοι είχαν χρήμα;

Ποιοι είχαν διασυνδέσεις;

Ποιοι σιωπούσαν;

Και ποιοι κινούσαν τα νήματα;

Στην Κύπρο το 2026 άνοιξε δημόσια μια βαριά συζήτηση για καταγγελίες σχετικά με Ροδόσταυρους, μασονικά δίκτυα και κυκλώματα επιρροής. Έχουν διατυπωθεί μάλιστα ισχυρισμοί για ένα ευρύτερο δίκτυο οικονομικής και πολιτικής ισχύος. Οι καταγγελίες αυτές ερευνώνται και αμφισβητούνται, άρα δεν μπορούν να θεωρηθούν αποδεδειγμένες. (Philenews(!))

Όμως το ερώτημα παραμένει:

Έχει ερευνηθεί ποτέ αν οποιοδήποτε τέτοιο δίκτυο είχε σχέση με την υπόθεση Τυχικού;

Διατί ὁ Μητροπολίτης Τυχικὸς ἠρνήθη νὰ τελέση μικτοὺς γάμους;

Διατί ὁ Μητροπολίτης Τυχικὸς ἠρνήθη νὰ τελέση μικτοὺς γάμους;

Τοῦ κ. Νικολάου Ρωμανοῦ, θεολόγου

Μία ἀπὸ τὶς τρεῖς βασικὲς κατηγορίες ποὺ διατυπώθηκαν ἐναντίον τοῦ κανονικοῦ ἐπισκόπου Πάφου Τυχικοῦ ἦταν ἡ ἄρνησή του νὰ τελεῖ μικτοὺς γάμους, δηλαδὴ γάμους μεταξὺ Ὀρθοδόξων καὶ ἑτεροδόξων ἤ, ἀλλιῶς, αἱρετικῶν. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ γεννᾶ εὔλογα τὸ ἐρώτημα: γιατί ἡ συγκεκριμένη στάση τοῦ ἐπισκόπου Τυχικοῦ θεωρήθηκε τόσο σοβαρὸ ἐμπόδιο γιὰ τὴν ἐπικράτηση τῆς νέας ἐκκλησιολογικῆς ἀντίληψης;

Γιὰ νὰ δοθεῖ ἀπάντηση, εἶναι ἀπαραίτητο νὰ ἐξεταστεῖ συνοπτικὰ ἡ ἐκκλησιολογία ποὺ διαμορφώθηκε κατὰ τὴ Β΄ Σύνοδο τοῦ Βατικανοῦ. Πρὶν ἀπὸ τὴ σύνοδο αὐτή, ἡ ἐπίσημη ρωμαιοκαθολικὴ θεολογία ἀκολουθοῦσε σὲ μεγάλο βαθμὸ τὴν ἐκκλησιολογικὴ γραμμὴ τῆς Συνόδου τοῦ Τριδέντου. Σύμφωνα μὲ τὴν κλασσικὴ παπικὴ ἀντίληψη, ἡ ἀληθινὴ Ἐκκλησία ταυτιζόταν ἀποκλειστικὰ μὲ τὴ Ρώμη, ἐνῶ ὅσοι δὲν βρίσκονταν σὲ κοινωνία μὲ τὸν Πάπα θεωροῦνταν ἐκτὸς τῆς Ἐκκλησίας.

Ὡστόσο, τὸ πνεῦμα τῆς νεωτερικότητας δὲν ἀνεχόταν πλέον τὴν ἀποκλειστικότητα τῆς ἀλήθειας. Ἡ ἀξίωση ὅτι μόνο μία Ἐκκλησία κατέχει τὴν ἀλήθεια ἐρχόταν σὲ σύγκρουση μὲ τὸ κυρίαρχο ἰδεολογικὸ κλῖμα τοῦ σύγχρονου κόσμου. Ἔτσι δημιουργήθηκε ἕνα βαθὺ χάσμα ἀνάμεσα στὴν παραδοσιακὴ παπικὴ ἐκκλησιολογία καὶ στὴ νεότερη ἀντίληψη περὶ θρησκευτικοῦ πλουραλισμοῦ.

Ὁ Ποιμενάρχης τῆς Καρδιᾶς μας: Ὅταν ἡ Ἀγάπη Νικᾶ τὸν Διχασμό.

Η ημέρα της εκλογής του Μητροπολίτη μας έχει χαραχτεί βαθιά στη μνήμη όλων μας. Το ποσοστό του 51% ήταν μια καθαρή, αυτοδύναμη νίκη.

Ήταν ένας αληθινός εκλογικός άθλος, αν αναλογιστεί κανείς ότι το υπόλοιπο 49,% των ψήφων μοιράστηκε σε άλλους δυνατούς συνυποψήφιους που έλαβαν 29,99%, 14,57% και 5,06% αντίστοιχα.

Για πολλούς, ένα τέτοιο σκηνικό έντονου ανταγωνισμού θα αποτελούσε αφορμή για καχύποπτες ματιές, και διαχωρισμό των πιστών σε στρατόπεδα. Για εκείνον, όμως, αυτό το σαρωτικό αποτέλεσμα έγινε η αφετηρία για ένα ζωντανό μάθημα ευαγγελικής αγάπης.

Από την πρώτη κιόλας στιγμή, ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός αρνήθηκε να κοιτάξει το παρελθόν. Δεν αναζήτησε ποτέ ποιος τον ψήφισε και ποιος τον προσπέρασε. Δεν χώρισε τους ανθρώπους σε «δικούς μας» και «ξένους». Για τον δικό μας Μητροπολίτη, κάθε πιστός, κάθε επίτροπος και κάθε ιερέας ήταν και παραμένει ένα μοναδικό, πολύτιμο πρόσωπο.

Μια Αγκαλιά Χωρίς Προϋποθέσεις και Όρια

Εκεί που άλλοι θα έστηναν τείχη, εκείνος έχτισε γέφυρες. Εκεί που άλλοι θα μετρούσαν κουκιά, εκείνος μέτρησε πληγωμένες καρδιές και έσπευσε να τις θεραπεύσει.

Τυχικός – Κάρα Ἀποστόλου Παύλου: Ποιός τελικὰ τιμᾶ καὶ σέβεται πραγματικὰ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο;

Η υπόθεση του Τυχικού, η έλευση της κάρας του Αποστόλου Παύλου και το ερώτημα αν η τιμή προς τον Απόστολο εκφράζεται με τελετές ή με υπακοή στη διδασκαλία του

Η πρόσφατη υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού και οι εξελίξεις γύρω από την προγραμματιζόμενη έλευση της κάρας του Αποστόλου Παύλου στην Κύπρο επαναφέρουν ένα κρίσιμο ερώτημα: ποιος τιμά πραγματικά τον Απόστολο Παύλο; Εκείνος που οργανώνει λαμπρές υποδοχές του ιερού λειψάνου του ή εκείνος που προσπαθεί να μείνει πιστός στη διδασκαλία που ο ίδιος παρέδωσε στην Εκκλησία;

Σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, ο Τυχικός είχε εκφράσει επιφυλάξεις για την έλευση της κάρας όχι επειδή δεν τιμούσε τον Απόστολο Παύλο, αλλά επειδή θεωρούσε ότι η παρουσία Ρωμαιοκαθολικών καρδιναλίων και οι ενδεχόμενες συμπροσευχές θα δημιουργούσαν σοβαρό εκκλησιολογικό πρόβλημα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος είχε ήδη φέρει δύο φορές στην Πάφο λείψανα του Αποστόλου Παύλου από ορθόδοξες μονές της Ελλάδας. Επομένως, το ζήτημα δεν ήταν ποτέ η τιμή προς το λείψανο, αλλά οι συνθήκες υπό τις οποίες αυτή θα πραγματοποιούνταν.

Τυχικὸς καὶ ἡ Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος. Πῶς τιμῶνται οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Χαλκηδόνας ὅταν ὑποβαθμίζονται οἱ δογματικὲς διαφορὲς ποὺ ἐκεῖνοι ὑπερασπίστηκαν;

Τυχικός και η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος

Πώς τιμώνται οι Άγιοι Πατέρες της Χαλκηδόνας όταν υποβαθμίζονται οι δογματικές διαφορές που εκείνοι υπερασπίστηκαν;

Κάθε χρόνο, η Εκκλησία αφιερώνει την Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου στη μνήμη των 630 θεοφόρων Πατέρων που συγκεντρώθηκαν στη Χαλκηδόνα το 451 μ.Χ. Δεν τιμά απλώς ένα ιστορικό γεγονός. Τιμά ανθρώπους που αγωνίστηκαν, διώχθηκαν και υπέστησαν τα πάντα για να διαφυλάξουν ανόθευτη την αποστολική πίστη.

Την επόμενη ημέρα, η Εκκλησία πανηγυρίζει τον ένδοξο Προφήτη Ηλία, τον προφήτη του θείου ζήλου, ο οποίος δεν συμβιβάστηκε με την πλάνη ούτε αναζήτησε μια τεχνητή συνύπαρξη μεταξύ της αληθείας και της ειδωλολατρίας. Η κραυγή του παραμένει διαχρονική:

«Ἕως πότε ὑμεῖς χωλανεῖτε ἐπ’ ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις; Εἰ Κύριος ὁ Θεός, πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ· εἰ δὲ ὁ Βάαλ, πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ.» (Γ΄ Βασ. 18:21)

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο ιστορικό αλλά βαθιά εκκλησιολογικό: τι σημαίνει πραγματικά να τιμά κανείς τους Αγίους Πατέρες της Χαλκηδόνας;

Είναι αρκετό να ψάλλονται ύμνοι προς τιμήν τους ή απαιτείται και πίστη στην ομολογία τους;

Κλῆρος, λαός συμπαρίστανται εἰς Τυχικόν

Κλῆρος, λαός συμπαρίστανται εἰς Τυχικόν

Τοῦ κ. Ἀνδρέου Κεφαλληνιάδη, διδασκάλου

Τοὺς τελευταίους μῆνες ἔχει ξεσπάσει σάλος στὴν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου σχετικὰ μὲ τὴν καθαίρεση τοῦ Μητροπολίτη Πάφου Τυχικοῦ. Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς κυπριακῆς Ἐκκλησίας μὲ συνοπτικὲς διαδικασίες ἀποφάσισε κατὰ πλειοψηφία νὰ καθαιρέσει τὸν Μητροπολίτη Πάφου Τυχικὸ ἐξαιτίας διαφόρων παραπτωμάτων, στὰ ὁποῖα (ὑποτίθεται) ὅτι ὑπέπεσε. Ἐπιπλέον ἐξέλεξε νέο Μητροπολίτη, καὶ μάλιστα χωρὶς τὴν συμμετοχὴ τοῦ λαοῦ αὐτὴ τὴ φορά!

Δὲν εἶναι δυνατὸν στὸ πλαίσιο ἑνὸς συνοπτικοῦ ἄρθρου νὰ ἀναφερθοῦμε διεξοδικὰ στὶς κατηγορίες ποὺ διατυπώθηκαν ἐναντίον του καὶ νὰ τὶς ἀναιρέσουμε. Αὐτὸ ἄλλωστε εἶναι δουλειὰ τῶν δικηγόρων του, οἱ ὁποῖοι σὺν Θεῷ τὸ ἔχουν ἤδη κάνει καὶ μάλιστα πολὺ ἱκανοποιητικά. Αὐτὸ ποὺ θέλουμε ἐμεῖς νὰ ἐπισημάνουμε εἶναι ὅτι στὴν πραγματικότητα, ὁ Μητροπολίτης Τυχικὸς διώκεται γιὰ τὸ ὀρθόδοξο φρόνημά του καὶ τὶς ἀντιοικουμενιστικὲς θέσεις του. Δυσ­τυχῶς, τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο στὸ ὁποῖο προσέφυγε ἀτυχῶς ὁ Μητροπολίτης Τυχικὸς δικαίωσε τοὺς διῶκτες του καὶ ὄχι τὸν ἴδιο. Ὅλα αὐτὰ βέβαια ἔρχονται νὰ μᾶς θυμίσουν τὸ διωγμὸ ποὺ ὑπέστη ὁ ἀγωνιστὴς θεολόγος Νικόλαος Σωτηρόπουλος, τόσο ἀπὸ τὴν ἀρχιεπισκοπὴ Αὐστραλίας, ὅσο κι ἀπὸ τὸ Φανάρι. Ἀντὶ νὰ καλοῦνται σὲ ἀπολογία οἱ οἰκουμενιστὲς γιὰ τὶς ἀντορθόδοξες θέσεις τους, καθίστανται ὑπόλογοι οἱ Ὀρθόδοξοι, διότι τηροῦν τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας!

Διατὶ παραθεωρεῖται ἡ στάσις 4 Κυπρίων Ἐπισκόπων εἰς τὴν Σύνοδον τῆς Κρήτης;

Διατί παραθεωρείται η στάσις 4 Κυπρίων Επισκόπων εις την Σύνοδον της Κρήτης;

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Έχει τεθεί ως βασικότατη προϋπόθεση, για να αρθεί η αργία του τελούντος εν αργία Επισκόπου Τυχικού, η αποδοχή των αποφάσεων της Συνόδου της Κρήτης. Ως γνωστό τα 4 Πατριαρχεία (Αντιοχείας, Ρωσίας, Γεωργίας και Βουλγαρίας) δεν συμμετείχαν σε αυτή και επακόλουθα δεν έχουν αποδεχθεί τη Σύνοδο της Κρήτης.

Από την Εκκλησία της Κύπρου τέσσερεις Επίσκοποι δεν υπέγραψαν τις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης και ο μ. Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β΄, έχει υπογράψει ‘’αντ’ αυτών’’. Οι αναφορές περί δήθεν συναίνεσης των τεσσάρων αυτών Επισκόπων για τις ‘’αντ’ αυτού υπογραφές’’ δεν ευσταθεί, καθότι έχουν τοποθετηθεί περί τούτου μετά τη Σύνοδο της Κρήτης, τόσον ο Μητροπολίτης Μόρφου, όσο και ο Μητροπολίτης Λεμεσού περί τούτου, αλλά και ο μ. Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β΄.

Ἀπὸ τὸ Ἑνωτικὸ τοῦ Ζήνωνος στὴ σύγχρονη ἐκκλησιαστικὴ κρίση: Ὁ Ἅγιος Καλανδίων καὶ ἡ περίπτωση τοῦ Μητροπολίτου Πάφου Τυχικοῦ.

Η ιστορία της Εκκλησίας αποδεικνύει ότι σε περιόδους δογματικών κρίσεων οι συγκρούσεις δεν περιορίζονται σε θεολογικές διατυπώσεις, αλλά επεκτείνονται και στη διοίκηση της Εκκλησίας. Όταν η πίστη θεωρείται ότι κινδυνεύει από συμβιβασμούς, οι επίσκοποι που αρνούνται να συναινέσουν συχνά υφίστανται διώξεις, καθαιρέσεις, εξορίες ή απομακρύνσεις από τους θρόνους τους. Η περίπτωση του Αγίου Καλανδίωνος Αντιοχείας κατά τον 5ο αιώνα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Κατά την παραδοσιακή αντιοικουμενιστική θεολογική προσέγγιση, ανάλογα χαρακτηριστικά διακρίνονται και στη σύγχρονη υπόθεση του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού.

Το 482 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Ζήνων εξέδωσε το περίφημο Ενωτικό (Henotikon), με σκοπό να αποκαταστήσει την ειρήνη μεταξύ των Χαλκηδονίων και των αντιχαλκηδονίων. Αντί όμως να επιλύσει τη δογματική διαφορά, το Ενωτικό επέλεξε τη μέθοδο της σιωπής. Απέφυγε να επαναλάβει με σαφήνεια τη δογματική διατύπωση της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου περί των δύο φύσεων του Χριστού και επιδίωξε να δημιουργήσει μία κοινή βάση αποδοχής μέσω ασαφών διατυπώσεων.

Η μέθοδος αυτή δεν ήταν ουδέτερη. Για τους υπερασπιστές της Χαλκηδόνας, η αποσιώπηση της δογματικής αλήθειας ισοδυναμούσε με έμμεση υπονόμευσή της. Η Εκκλησία δεν διαφυλάσσει την ενότητά της με διπλωματικές ισορροπίες αλλά με την ακριβή ομολογία της αλήθειας.

Ἡ Ἁγνὴ Κραυγὴ τῶν Παιδιῶν τῆς Πάφου καὶ ἡ Εὐαγγελικὴ Ἀπάντηση στοὺς Σύγχρονους «Φαρισαίους».

Τις τελευταίες ημέρες, γινόμαστε μάρτυρες μιας συγκλονιστικής και βαθιά πνευματικής εικόνας στην Πάφο. Καθημερινά, δίπλα στους ενήλικες πιστούς που αγωνιούν και ζητούν δικαιοσύνη, μικρά παιδιά ενώνονται σε μια κοινή προσευχή για την αποκατάσταση του Μητροπολίτη Τυχικού. Αυτά τα παιδιά έδωσαν δυναμικά το «παρών» τους και στην πρόσφατη ειρηνική διαμαρτυρία, κρατώντας ψηλά στα χέρια τους άγιες εικόνες και προσευχόμενα με την αθωότητα που μόνο η δική τους ηλικία διαθέτει.

Ωστόσο, δεν έλειψαν και εκείνοι που —τυφλωμένοι από σκοπιμότητες— έσπευσαν να επικρίνουν αυτή την παρουσία. Αναρωτήθηκαν με ειρωνεία: «Γιατί πήγαν τα παιδιά εκεί; Δεν έπρεπε να βρίσκονται εκεί».

Σε αυτούς τους σύγχρονους επικριτές, η απάντηση δεν έρχεται από εμάς, αλλά από τα ίδια τα χείλη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Η ιστορία επαναλαμβάνεται, και οι αντιδράσεις όσων ενοχλούνται από την αλήθεια παραμένουν ίδιες

«Εκ στόματος νηπίων…»

Τί εἶναι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ;

Τι είναι η Εκκλησία του Χριστού;

Μια απολογητική απάντηση στις σύγχρονες διαστρεβλώσεις με αφορμή την υπόθεση του Μητροπολίτη Τυχικού

Α.Θ. Θεολόγος

Η μεγαλύτερη πλάνη όλων των εποχών είναι να ταυτίζεται η Εκκλησία του Χριστού με μια απλή διοικητική δομή, με μια ανθρώπινη εξουσία ή με την αριθμητική πλειοψηφία μιας συνόδου. Αν η Εκκλησία ήταν απλώς ένας οργανισμός που καθορίζεται από τη δύναμη της πλειοψηφίας, τότε η αλήθεια θα άλλαζε ανάλογα με τις ψήφους των ανθρώπων. Όμως η Ορθόδοξη Εκκλησία διδάσκει ότι η κεφαλή της Εκκλησίας είναι ο ίδιος ο Χριστός.

Ο Απόστολος Παύλος γράφει:

«καὶ αὐτός ἐστιν ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος, τῆς ἐκκλησίας» (Κολ. 1:18)

Η Εκκλησία δεν ανήκει ούτε σε Πατριάρχες, ούτε σε Αρχιεπισκόπους, ούτε σε Συνόδους. Ανήκει στον Χριστό. Και η εξουσία κάθε επισκόπου και κάθε συνόδου είναι έγκυρη μόνο όταν βρίσκεται μέσα στην αλήθεια του Χριστού.

Ο ίδιος ο Κύριος είπε:

Α Ν Α Ξ Ι Ὁ Σ Λόγῳ Ἀντικανονικῆς Ἐκλογῆς.

Επειδή υφίστανται σοβαρά κανονικά εμπόδια τα οποία αφορούν στην παραβίαση της διαδικασίας κένωσης του Μητροπολιτικού Θρόνου της Πάφου.

Επειδή εκκρεμεί σοβαρή αμφισβήτηση της νομιμότητας της κένωσης της Μητροπολιτικής έδρας της Πάφου ενώπιον δικαστηρίου.

Επειδή, ήδη το Ανώτατο Δικαστήριο έδωσε άδεια για την προσβολή της απόφασης του Οικουμενικού Πατριαρχείου που επικύρωσε την απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Κύπρου η οποία απομάκρυνε από τον θρόνο της Πάφου τον νόμιμο και κανονικό Μητροπολίτη της κ. Τυχικό.

Επειδή η βεβιασμένη ολοκλήρωση της διαδικασίας με χειροτονία και ενθρόνιση νέου επισκόπου μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα που δυσχεραίνουν την αποκατάσταση της κανονικής τάξης.

Ὁ κανονικός Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός καί ἡ δική μας στάση, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ὁ κανονικός Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός καί ἡ δική μας στάση, 14-6-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἐπισκοπὴ ὡς κλήση καὶ ὄχι ὡς διεκδίκηση.

ΜΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΥΧΙΚΟΥ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Γεώργιος Επιφανίου καθηγητής Θεολογίας

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ουδέποτε αντιλήφθηκε την επισκοπή ως δικαίωμα ή προσωπική κατάκτηση. Η επισκοπή είναι κλήση του Θεού μέσα από την Εκκλησία, διακονία, σταυρός και ευθύνη ενώπιον του Χριστού.

Ο Απόστολος Παύλος γράφει: «Εἴ τις ἐπισκοπῆς ὀρέγεται, καλοῦ ἔργου ἐπιθυμεῖ» (Α΄ Τιμ. 3,1). Οι Πατέρες όμως διευκρινίζουν ότι ο λόγος αυτός δεν αποτελεί άδεια φιλαρχίας. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ερμηνεύει ότι ο Απόστολος μιλά για την επιθυμία της διακονίας και της θυσίας και όχι για την επιθυμία εξουσίας, πρωτείων ή δόξας.

Ο ίδιος ο Χρυσόστομος, στο έργο του «Περί Ιερωσύνης», παρουσιάζει την επισκοπή ως φοβερό λειτούργημα, μπροστά στο οποίο ο άνθρωπος οφείλει να τρέμει και όχι να φιλοδοξεί. Δεν επαινείται εκείνος που αναζητεί θρόνους αλλά εκείνος που αναλαμβάνει υπακοή στην κλήση της Εκκλησίας.

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, στον περίφημο λόγο του «Περί Φυγής», περιγράφει πώς απέφυγε τη χειροτονία επειδή θεωρούσε τον εαυτό του ανεπαρκή για τόσο μεγάλο έργο. Η στάση αυτή έγινε υπόδειγμα για την Ορθόδοξη παράδοση. Ο άγιος δεν παρουσιάζεται ως διεκδικητής επισκοπής αλλά ως άνθρωπος που φοβάται την ευθύνη της.

Ὁ Πάφου Τυχικός καί ἡ ἀβάστακτη ἀγάπη τῆς κυπριακῆς ἱεραρχίας!

Πορφυρίτης

«…ἡ ζωή μου ἀπό σήμερα θά ἔχει ἄλλη διάσταση, ἄλλη προοπτική», λέγει ὁ Πάφου π. Τυχικός, στό λόγο τῆς ἐνθρόνισής του, «Θά πρέπει νά εἶναι – καί θά ἀγωνισθῶ νά εἶναι – δοσμένη ἐν Χριστῷ στόν κλῆρο καί τόν λαό τῆς Πάφου μας, ἐσᾶς, τούς συμπολῖτες μου. Καί προσπάθειά μου θά εἶναι νά μοιρασθοῦμε βιωματικά καί Χριστοκεντρικά τίς παραδόσεις μας, τά ρωμαίικα ἤθη καί τά ἔθιμά μας, τίς ἀγωνίες καί τά προβλήματά μας, τά ὄνειρα τῶν νέων μας… Ὅμως, ἐπαναλαμβάνω, πάντα μέ ὁδηγό καί κριτήριο τό Εὐαγγέλιο καί τόν Χριστό, ἀφοῦ ‘‘Αὐτός ἐστιν ἡ κεφαλή τοῦ Σώματος, τῆς Ἐκκλησίας’’ (Κολ. Α΄ 16). Μέτρον πάντων πρέπει νά εἶναι ὁ Θεάνθρωπος καί ὄχι ὁ πεπτωκώς ἄνθρωπος τῆς πεπτωκυίας φύσης. Καί τοῦτο, μέ συνοδοιπόρους, συνεργούς συμπαραστάτες καί ὁδοδεῖκτες τούς Ἁγίους μας, αὐτούς πού καθημερινά ἐπικαλοῦμαι καί τούς νοιώθω οἰκείους, αὐτούς πού ἁγίασαν τόν εὐλογημένο μας τόπο.»[1].

Κανείς δέν ἤξερε τόν Ἀρχιερέα τοῦ Θεοῦ, τόν Ἐπίσκοπο Πάφου Τυχικό πέραν ἀπό τήν Κύπρο, ἕως ὅτου ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος καί οἱ σύν αὐτῷ τόν ἔκαναν γνωστό σέ ὅλον τόν κόσμο. Εὐσεβεῖς ἱερεῖς, παραλληλίζουν τόν βίο τοῦ Πάφου πατρός Τυχικοῦ μέ τόν βίο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου. Ἕνας νέος ἐπίσκοπος πού συκοφαντήθηκε καί ἐκθρονίσθηκε ἀδίκως καί σέ σύντομο χρονικό διάστημα, ἀπό τό ἱερατεῖο. Ποῦ πῆγε τό φιλάδελφον, πατέρες; Ἔπαψε νά εἶναι ἀδελφός σας ὁ Τυχικός ἐπειδή πορεύεται ὀρθοδόξως; Μήπως παύσατε ἐσεῖς νά εἶστε ἀδελφοί του; Ἴσως πίστευε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος, ὅτι μέ συνοπτικές διαδικασίες, κατά τό κοινόν: «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε», θά ἐξαφάνιζε τόν ταπεινό καί ἄκακο Τυχικό· ὅτι ἦταν εὔκολη ὑπόθεση. Ἄλλωστε ἔχει, ὅπως νομίζει, ἐξουσία· ἔχει «πλάτες», εἶναι «κυρίαρχος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου»[2]!

Οἱ δημοσιοσχετίσται θά ὑπερασπισθοῦν τόν Τυχικόν;

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος φαντασιώνεται παγκόσμιον γεωπολιτικὴν ἰσχύν, ἀντὶ νὰ γαληνεύση τὴν σπαρασσομένην Ἐκκλησίαν τῆς Κύπρου.

Διαπλεκόμενα συμφέροντα καὶ πιέσεις καθορίζουν τὰ κριτήρια εἰς τὰς ἀποφάσεις τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣΧΕΤΙΣΤΑΙ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΟΥΝ ΤΟΝ ΤΥΧΙΚΟΝ;

Οἱ Μητροπολῖται οἱ ὁποῖοι ἀντετάχθησαν μὲ τὴν ψῆφον τους εἰς τὴν ἐκδίωξιν τοῦ Τυχικοῦ, θὰ ἀναλάβουν πρωτοβουλίας ἐπιλύσεως ἤ θὰ παραμείνουν ἁπλὰ εἰς μίαν διαφωνίαν;

Τοῦ κ. Γεωργίου Τραμπούλη, θεολόγου

Ὁ Προκαθήμενος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου ἀποκάλυψε στό Ραδιοφωνικό Ἵδρυμα Κύπρου ὅτι μέχρι τό τέλος Μαΐου τά μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου θά ἐκλέξουν νέο Μητροπολίτη Πάφου. Οἱ συνοδικοί, ἀναφέρεται στό δημοσίευμα, θά συνέλθουν στίς 18, 19 καί 20 Μαΐου προκειμένου νά συζητήσουν καί νά ἐγκρίνουν τίς ἀλλαγές τοῦ καταστατικοῦ χάρτη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, πού εἰσηγεῖται ἁρμόδια ἐπιτροπή. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος μιλώντας στό ΡΙΚ ἐξέφρασε ἀπογοήτευση γιά ὅσα διαδραματίζονται τό τελευταῖο διάστημα στήν μητροπολιτική περιφέρεια Πάφου, ἐνῶ δέν ἀπέκλεισε τό ἐνδεχόμενο ἀκόμη καί καθαίρεσης τοῦ τελοῦντα σέ ἀργία Μητροπολίτου Τυχικοῦ.

Εἶναι γεγονός ὅτι στήν σύγχρονη ἐκκλησιαστική πραγματικότητα, ἐπειδή σχεδόν κατά κανόνα οἱ ἐκκλησιαστικοί θεσμοί ἔχουν πάψει νά λειτουργοῦν ὡς χαρισματικές ἐκδηλώσεις, οἱ ὁποῖες ἀπεργάζονται τήν Χριστοποίηση τῶν μελῶν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος, αὐτό ἔχει ὡς ἐπακόλουθο νά λειτουργοῦν οἱ θεσμοί ὡς δομές ἐξουσίας καί ὑποταγῆς, κάτι τό ὁποῖο ἀποκαλύφθηκε στό μεγαλεῖο του τό τελευταῖο διάστημα στήν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου μέ τήν ἐκδίωξη τοῦ κανονικοῦ Μητροπολίτη Πάφου Τυχικοῦ.

Συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τά πρῶτα χρόνια τῆς ἱδρύσεώς της ἦταν νά προάγωνται στό ἀνώτατο ἱερατικό ἀξίωμα οἱ πλέον ἄξιοι καί κατάλληλοι. Ἔτσι ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, γιά νά τονίση τίς προϋποθέσεις πού ἰσχύουν, γιά νά ἀναλάβη κάποιος τό μεγάλο ἀξίωμα τοῦ ἐπισκόπου σημειώνει ὅτι «καθαρθῆναι δεῖ πρῶτον, εἶτα καθᾶραι».

Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας ἀποδέχθηκε σάν Πατέρες καί Διδασκάλους της τούς ἁγίους, ἐκείνους δηλαδή πού ἔζησαν μέ πιστότητα καί ἀφοσίωση μέσα στήν Ἐκκλησία, ἐκείνους πού ἀναδείχθηκαν «κανόνες πίστεως, εἰκόνες πραότητος καί ἐγκρατείας διδάσκαλοι», αὐτούς πού δέν ὑπηρέτησαν τήν συμβατικότητα καί τήν διπλωματία. Μάλιστα, οἱ Πατέρες ἀναφερόμενοι στήν ἀρετή τῆς δικαιοσύνης, τονίζουν ὅτι μέ τήν δικαιοσύνη ἐννοοῦμε τήν χριστιανική πίστη καί τήν ζωή πού εἶναι σύμφωνη μέ τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ. Γιά αὐτό ἄλλωστε ὁ Χριστός μακάρισε ἐκείνους πού καταδιώκονται γιά τήν εὐσέβειά τους, γιά τά καλά τους ἔργα, γιά τήν συνέπειά τους καί τήν σταθερότητα στήν πίστη.

Τρίτη Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ πρὸς τὰ Μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου.

Πανιερώτατοι και Θεοφιλέστατοι,

Άπαντες οι Κύπριοι, αλλά και πλήθος χριστιανών και μη ανά την οικουμένη, οι οποίοι παρακολουθούν την κατάφωρα άδικη, παράνομη, αντικαταστατική, αντικανονική και αντισυνταγματική μεταχείριση του Μητροπολίτου Πάφου κ. Τυχικού, συγκλονίζονται βαθύτατα από τις ενέργειες του Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Γεωργίου, καθώς και από τις συνεχιζόμενες αυθαίρετες μεθοδεύσεις που επιχειρούνται εις βάρος του.

Αντί να διαφυλαχθεί η εκκλησιαστική τάξη, η δικαιοσύνη και η αλήθεια, παρακολουθούμε μια συστηματική προσπάθεια δημόσιας διασύρσεως του Μητροπολίτου μέσω των ΜΜΕ, με αλλεπάλληλες προσπάθειες ανεύρεσης νέων κατηγοριών, επειδή οι αρχικές κατηγορίες όχι μόνο κατέρρευσαν, αλλά αποδείχθηκαν αστήρικτες, αβάσιμες και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και γελοίες.

Το πλέον σοβαρό όμως είναι άλλο:

Ο Αρχιεπίσκοπος, ο οποίος οφείλει και πρέπει να είναι ο πρώτος θεματοφύλακας των Ιερών Κανόνων, του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου, αλλά και του σεβασμού προς το Σύνταγμα και τους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας, φαίνεται να έχει καταπατήσει σωρεία Ιερών Κανόνων, άρθρων του Καταστατικού, αλλά και θεμελιωδών αρχών δικαίου, ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η αυθαιρεσία αυτή δεν είναι απλώς εκκλησιαστικό παράπτωμα· είναι βαρύτατο πλήγμα κατά της ίδιας της Εκκλησίας, του θεσμού της Συνοδικότητας και της εμπιστοσύνης του λαού προς την Ιεραρχία.

Σας καλούμε, λοιπόν, με πλήρη συναίσθηση της ιστορικής σας ευθύνης:

Σταματήστε το κακό με απόδοση δικαιοσύνης.

Μην κτυπάτε το κακό με άλλο κακό.

Μην προκαλείτε άλλο το περί δικαίου αίσθημα του πιστού λαού.

Η αδικία δεν θεραπεύεται με μεγαλύτερη αδικία. Η αυθαιρεσία δεν διορθώνεται με νέα αυθαιρεσία. Η ειρήνη δεν έρχεται με καταπάτηση της αλήθειας.

Αν συνεχίσετε αυτή την πορεία, οι συνέπειες θα είναι τραγικές, ανεπανόρθωτες και χωρίς επιστροφή.

Μην συγκατατεθείτε άλλο στις πιέσεις, στις απειλές και στους εκβιασμούς.

Μην νομιμοποιήσετε την αδικία.

Μην υπογράψετε την εκκλησιαστική εκτροπή.

Αν προχωρήσετε σε καθαίρεση ή άλλη άδικη τιμωρία του Μητροπολίτου Τυχικού και επιχειρηθεί η τοποθέτηση άλλου προσώπου στον Θρόνο της Πάφου, αυτός θα θεωρείται από τον πιστό λαό παράνομος και μοιχεπιβάτης.

Προσέξτε καλά:

Δεν θα εξευτελιστεί μόνο η Σύνοδος, ούτε μόνο το κύρος της Εκκλησίας της Κύπρου ενώπιον του παγκόσμιου Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. Θα προκληθεί βαθύ εκκλησιαστικό σχίσμα, αναστάτωση, κοινωνική αναταραχή και πολιτική ανωμαλία στο πολύπαθο νησί μας, πληγές που δύσκολα θα θεραπευθούν.

Και την ευθύνη αυτής της καταστροφής θα την φέρετε ακέραια ενώπιον Θεού, Ιστορίας και λαού.

Η μόνη οδός ειρήνης, δικαιοσύνης και αποκατάστασης είναι μία:

Η άμεση και πλήρης αποκατάσταση του Μητροπολίτου Πάφου κ. Τυχικού στον θρόνο του.

Μόνον έτσι θα επανέλθει η ηρεμία στην Εκκλησία, η ειρήνη στον τόπο μας και η εμπιστοσύνη του λαού προς την Ιεραρχία.

Δεν πρόκειται για απειλή.

Δεν πρόκειται για εκβιασμό.

Δεν πρόκειται καν για προειδοποίηση.

Πρόκειται για κραυγή αγωνίας ανθρώπων που προσεύχονται, που ζουν εν Χριστώ, που πονάνε για την Εκκλησία και για την Κύπρο των Αγίων μας.

Ακούστε τη φωνή του λαού πριν να είναι αργά.Με βαθύτατο πόνο, αγωνία και ευθύνη ενώπιον Θεού

https://tasthyras.wordpress.com/2026/05/08/τρίτη-ανοικτή-επιστολή-προς-τα-μέλη-τη/#more-133324