Γρηγόριε, ἀπὸ ποιμένας ἔγινες κατήγορος καὶ συκοφάντης

 

ΓΡΗΓΟΡΙΕ, ΑΠΟ ΠΟΙΜΕΝΑΣ ΕΓΙΝΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ

Γρηγόριε,

εσύ που θέλεις να εμφανίζεσαι ως επίσκοπος και ποιμένας, αντί να διδάσκεις το ποίμνιο την αλήθεια, την αγάπη, τη συγχώρεση και την αποφυγή της κατάκρισης, έγινες ο ίδιος κατήγορος και, κατά την καταγγελία μας, συκοφάντης.

Αντί να πολεμάς το ψέμα, πολεμάς ανθρώπους.

Αντί να καταδικάζεις την εμπάθεια, την καλλιεργείς.

Αντί να απομακρύνεις την κακία, τη μεταφέρεις μέσα στην αντιπαράθεση.

Αντί να διδάσκεις να αποφεύγουμε τον φθόνο, τη ζήλια, τη μνησικακία και την εκδικητικότητα, δίνεις —κατά την άποψή μας— το χειρότερο παράδειγμα σε ολόκληρο το ποίμνιο.

Και ο στόχος σου είναι ο Τυχικός και τώρα ακόμη και ο αδελφός του.

………………………………………………….

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Ή ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ;

Τι είδους ποιμένας είναι αυτός που αντί να θεραπεύει τις πληγές του ποιμνίου, τις ανοίγει περισσότερο;

Τι είδους επίσκοπος είναι αυτός που αντί να ενώνει, διχάζει;

Τι είδους πνευματικός πατέρας είναι αυτός που αντί να διδάσκει «μη κατακρίνετε», γίνεται ο ίδιος κατήγορος του αδελφού του;

Και όταν η δημόσια επίθεση συνοδεύεται, κατά την καταγγελία μας, από αναπόδεικτους και άδικους ισχυρισμούς, τότε ο χαρακτηρισμός «συκοφάντης» αποτελεί καταγγελία μιας συμπεριφοράς που θεωρούμε ανάξια επισκόπου.

…………………………………………………………….

ΠΟΙΟΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΜΕΙΩΣΕΙΣ;

Ποιοί καὶ γιατί πολέμησαν τὸν Τυχικό;

Ποιοι και γιατί πολέμησαν τον Τυχικό;

Τον Τυχικό τον έφαγε μόνο μια εκκλησιαστική απόφαση;

Ή μήπως πίσω από την υπόθεση υπάρχουν πολύ περισσότερα που κάποτε πρέπει να ερευνηθούν;

Ποιοι είχαν συμφέρον;

Ποιοι είχαν δύναμη;

Ποιοι είχαν χρήμα;

Ποιοι είχαν διασυνδέσεις;

Ποιοι σιωπούσαν;

Και ποιοι κινούσαν τα νήματα;

Στην Κύπρο το 2026 άνοιξε δημόσια μια βαριά συζήτηση για καταγγελίες σχετικά με Ροδόσταυρους, μασονικά δίκτυα και κυκλώματα επιρροής. Έχουν διατυπωθεί μάλιστα ισχυρισμοί για ένα ευρύτερο δίκτυο οικονομικής και πολιτικής ισχύος. Οι καταγγελίες αυτές ερευνώνται και αμφισβητούνται, άρα δεν μπορούν να θεωρηθούν αποδεδειγμένες. (Philenews(!))

Όμως το ερώτημα παραμένει:

Έχει ερευνηθεί ποτέ αν οποιοδήποτε τέτοιο δίκτυο είχε σχέση με την υπόθεση Τυχικού;

Τώρα φαίνεται πιὸ καθαρὰ ποιός ἦταν ὁ στόχος τους ἀπὸ τὴν ἀρχή. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου μὲ τὸν ἐπ. Γρηγόριο θὰ ἐπισκεφθοῦν τὸν Ὀκτώβριο τὸ Βατικανό

 

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου με τον επ. Γρηγόριο θα επισκεφθούν τον Οκτώβριο το Βατικανό

Τώρα φαίνεται πιο καθαρά ποιος ήταν ο στόχος τους από την αρχή.

Ο θεολόγος της Αρχιεπισκοπής ανακοίνωσε δημόσια ότι τον Οκτώβριο ο Αρχιεπίσκοπος μαζί με τον Γρηγόριο θα επισκεφθούν το Βατικανό, όπου θα συναντήσουν τον Πάπα και θα συζητήσουν, μεταξύ άλλων, την έλευση της κάρας του Αποστόλου Παύλου στην Κύπρο με συνοδεία καρδιναλίων και παπικών.Ο κανονικός Μητροπολίτης Πάφου, Τυχικός, δεν δέχτηκε ποτέ να γίνει κάτι τέτοιο.Γι’ αυτό πολλοί θεωρούν πως όλα αυτά δείχνουν ποιος ήταν ο πραγματικός στόχος από την αρχή.

youtube.com & orthodoxostypos

https://aktines.blogspot.com/2026/07/blog-post_507.html#more

Οἱ πιστοὶ ζητοῦν ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Κύπρου τὴν ἀποκατάσταση τῆς Παραδόσεως τοῦ Ἐσταυρωμένου.

Κατατέθηκαν σήμερα 24 Ιουλίου 2026 στο σύνολο 3.356 υπογραφές πιστών με το αίτημα προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου για αποκατάσταση της τάξης επί της παραδόσεως του Εσταυρωμένου όπισθεν της Αγίας Τραπέζης. Η επιστολή έχει ως εξής:

Μακαριώτατε, Αγίοι Συνοδικοί Αρχιερείς

Την ευχή σας

Εμείς οι κάτωθοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί ανησυχώντας για την καταπάτηση της

καθιερωθείσας παραδόσεως που φέρει τον Εσταυρωμένον όπισθεν της Αγίας

Τραπέζης, η οποία παράβαση-καινοτομία ξεκίνησε από Μητροπόλεις της Ελλάδας και δυστυχώς άρχισε να εφαρμόζεται και στις εκκλησίες της Κύπρου.

Ζητούμε από την Ιερά Σύνοδο μας, όπως αποκαταστήσει την τάξη που επί’ αιώνας

εφαρμόζεται στις εκκλησίες μας, δηλαδή να βρίσκεται ο Εσταυρωμένος μας

όπισθεν της Αγίας Τραπέζης, παίρνοντας το θάρρος από την απόφαση της

Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος στις 11 Μαρτίου 2025, η

οποία απόφαση απαγορεύει την αφαίρεση του Εσταυρωμένου από το Ιερό Βήμα,

ζητούμε από την Ιερά Σύνοδο να πράξει το ίδιο.

Ὁ Ποιμενάρχης τῆς Καρδιᾶς μας: Ὅταν ἡ Ἀγάπη Νικᾶ τὸν Διχασμό.

Η ημέρα της εκλογής του Μητροπολίτη μας έχει χαραχτεί βαθιά στη μνήμη όλων μας. Το ποσοστό του 51% ήταν μια καθαρή, αυτοδύναμη νίκη.

Ήταν ένας αληθινός εκλογικός άθλος, αν αναλογιστεί κανείς ότι το υπόλοιπο 49,% των ψήφων μοιράστηκε σε άλλους δυνατούς συνυποψήφιους που έλαβαν 29,99%, 14,57% και 5,06% αντίστοιχα.

Για πολλούς, ένα τέτοιο σκηνικό έντονου ανταγωνισμού θα αποτελούσε αφορμή για καχύποπτες ματιές, και διαχωρισμό των πιστών σε στρατόπεδα. Για εκείνον, όμως, αυτό το σαρωτικό αποτέλεσμα έγινε η αφετηρία για ένα ζωντανό μάθημα ευαγγελικής αγάπης.

Από την πρώτη κιόλας στιγμή, ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός αρνήθηκε να κοιτάξει το παρελθόν. Δεν αναζήτησε ποτέ ποιος τον ψήφισε και ποιος τον προσπέρασε. Δεν χώρισε τους ανθρώπους σε «δικούς μας» και «ξένους». Για τον δικό μας Μητροπολίτη, κάθε πιστός, κάθε επίτροπος και κάθε ιερέας ήταν και παραμένει ένα μοναδικό, πολύτιμο πρόσωπο.

Μια Αγκαλιά Χωρίς Προϋποθέσεις και Όρια

Εκεί που άλλοι θα έστηναν τείχη, εκείνος έχτισε γέφυρες. Εκεί που άλλοι θα μετρούσαν κουκιά, εκείνος μέτρησε πληγωμένες καρδιές και έσπευσε να τις θεραπεύσει.

Τυχικός – Κάρα Ἀποστόλου Παύλου: Ποιός τελικὰ τιμᾶ καὶ σέβεται πραγματικὰ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο;

Η υπόθεση του Τυχικού, η έλευση της κάρας του Αποστόλου Παύλου και το ερώτημα αν η τιμή προς τον Απόστολο εκφράζεται με τελετές ή με υπακοή στη διδασκαλία του

Η πρόσφατη υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού και οι εξελίξεις γύρω από την προγραμματιζόμενη έλευση της κάρας του Αποστόλου Παύλου στην Κύπρο επαναφέρουν ένα κρίσιμο ερώτημα: ποιος τιμά πραγματικά τον Απόστολο Παύλο; Εκείνος που οργανώνει λαμπρές υποδοχές του ιερού λειψάνου του ή εκείνος που προσπαθεί να μείνει πιστός στη διδασκαλία που ο ίδιος παρέδωσε στην Εκκλησία;

Σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, ο Τυχικός είχε εκφράσει επιφυλάξεις για την έλευση της κάρας όχι επειδή δεν τιμούσε τον Απόστολο Παύλο, αλλά επειδή θεωρούσε ότι η παρουσία Ρωμαιοκαθολικών καρδιναλίων και οι ενδεχόμενες συμπροσευχές θα δημιουργούσαν σοβαρό εκκλησιολογικό πρόβλημα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος είχε ήδη φέρει δύο φορές στην Πάφο λείψανα του Αποστόλου Παύλου από ορθόδοξες μονές της Ελλάδας. Επομένως, το ζήτημα δεν ήταν ποτέ η τιμή προς το λείψανο, αλλά οι συνθήκες υπό τις οποίες αυτή θα πραγματοποιούνταν.

Τυχικὸς καὶ ἡ Δ΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδος. Πῶς τιμῶνται οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Χαλκηδόνας ὅταν ὑποβαθμίζονται οἱ δογματικὲς διαφορὲς ποὺ ἐκεῖνοι ὑπερασπίστηκαν;

Τυχικός και η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος

Πώς τιμώνται οι Άγιοι Πατέρες της Χαλκηδόνας όταν υποβαθμίζονται οι δογματικές διαφορές που εκείνοι υπερασπίστηκαν;

Κάθε χρόνο, η Εκκλησία αφιερώνει την Κυριακή των Αγίων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου στη μνήμη των 630 θεοφόρων Πατέρων που συγκεντρώθηκαν στη Χαλκηδόνα το 451 μ.Χ. Δεν τιμά απλώς ένα ιστορικό γεγονός. Τιμά ανθρώπους που αγωνίστηκαν, διώχθηκαν και υπέστησαν τα πάντα για να διαφυλάξουν ανόθευτη την αποστολική πίστη.

Την επόμενη ημέρα, η Εκκλησία πανηγυρίζει τον ένδοξο Προφήτη Ηλία, τον προφήτη του θείου ζήλου, ο οποίος δεν συμβιβάστηκε με την πλάνη ούτε αναζήτησε μια τεχνητή συνύπαρξη μεταξύ της αληθείας και της ειδωλολατρίας. Η κραυγή του παραμένει διαχρονική:

«Ἕως πότε ὑμεῖς χωλανεῖτε ἐπ’ ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις; Εἰ Κύριος ὁ Θεός, πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ· εἰ δὲ ὁ Βάαλ, πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ.» (Γ΄ Βασ. 18:21)

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο ιστορικό αλλά βαθιά εκκλησιολογικό: τι σημαίνει πραγματικά να τιμά κανείς τους Αγίους Πατέρες της Χαλκηδόνας;

Είναι αρκετό να ψάλλονται ύμνοι προς τιμήν τους ή απαιτείται και πίστη στην ομολογία τους;

Εἴμαστε Ὀρθόδοξοι – Εἴμαστε στὸ πλευρὸ τοῦ κανονικοῦ Μητροπολίτου Πάφου κ.κ.Τυχικού.

Ο νέος αντικανονικος μητροπολίτης Πάφου μοιχεπιβατης Γρηγοριος ήταν στην ληστρική ψευτοσυνοδο το 2016 στο Κολυμπάρι Κρήτης Αυτοί που πήγαν στην αντικανονική ενθρόνιση του στη Κύπρο ασπάζονται προφανώς και το φρόνημα του;

Ο Γέροντας Ζαχαρίας, ηγούμενος της ιεράς Μονής Ζωοδόχου Πηγής Βύρωνα Αττικής, ταξίδεψε μέχρι την Κύπρο για να παρευρεθεί στην αντικανονική ενθρόνιση του Γρηγορίου.

Ἡ ἀτυχία του νὰ εἶσαι ὁ Γεώργιος Κύπρου, ΨευδοΠάφου Γρηγόριος, Ἡγούμενος τοῦ Ἁγίου Νεοφύτου καὶ ἡ κλίκα τους ἐκεῖ στὸ Μοναστήρι καὶ ὑπάλληλος τῆς Μητρόπολης Πάφου.

Νεοκλέους Χαράλαμπος

Πάφος

Για όσους Πάφιτες έχουν κάποια σχέση με την Εκκλησία αλλά και κάποια γνώση για τα κοινά της Πάφου, μπορεί να καταλάβει το νοήμα του τίτλου αυτής της μικρής ανακοίνωσης. Μπορεί όλοι όσοι αναφέρονται στον τίτλο της ανάρτησης να είναι μεθυσμένοι από το άρωμα της εξουσίας και του χρήματος προ το παρόν, λόγω της πρόσβασης που έχουν στα χρηματοφυλάκια, περιουσίες και άσκηση εξουσίας λόγω της οικονομικής αλλά πολιτικής δύναμης που έχει η Ορθοδοξη Εκκλησία στην Κύπρο αλλά όλοι στην Πάφο, φανερά η κρυφά λέμε του λόγου το αληθές..

Ἀπὸ τὸ Ἑνωτικὸ τοῦ Ζήνωνος στὴ σύγχρονη ἐκκλησιαστικὴ κρίση: Ὁ Ἅγιος Καλανδίων καὶ ἡ περίπτωση τοῦ Μητροπολίτου Πάφου Τυχικοῦ.

Η ιστορία της Εκκλησίας αποδεικνύει ότι σε περιόδους δογματικών κρίσεων οι συγκρούσεις δεν περιορίζονται σε θεολογικές διατυπώσεις, αλλά επεκτείνονται και στη διοίκηση της Εκκλησίας. Όταν η πίστη θεωρείται ότι κινδυνεύει από συμβιβασμούς, οι επίσκοποι που αρνούνται να συναινέσουν συχνά υφίστανται διώξεις, καθαιρέσεις, εξορίες ή απομακρύνσεις από τους θρόνους τους. Η περίπτωση του Αγίου Καλανδίωνος Αντιοχείας κατά τον 5ο αιώνα αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Κατά την παραδοσιακή αντιοικουμενιστική θεολογική προσέγγιση, ανάλογα χαρακτηριστικά διακρίνονται και στη σύγχρονη υπόθεση του Μητροπολίτου Πάφου Τυχικού.

Το 482 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Ζήνων εξέδωσε το περίφημο Ενωτικό (Henotikon), με σκοπό να αποκαταστήσει την ειρήνη μεταξύ των Χαλκηδονίων και των αντιχαλκηδονίων. Αντί όμως να επιλύσει τη δογματική διαφορά, το Ενωτικό επέλεξε τη μέθοδο της σιωπής. Απέφυγε να επαναλάβει με σαφήνεια τη δογματική διατύπωση της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου περί των δύο φύσεων του Χριστού και επιδίωξε να δημιουργήσει μία κοινή βάση αποδοχής μέσω ασαφών διατυπώσεων.

Η μέθοδος αυτή δεν ήταν ουδέτερη. Για τους υπερασπιστές της Χαλκηδόνας, η αποσιώπηση της δογματικής αλήθειας ισοδυναμούσε με έμμεση υπονόμευσή της. Η Εκκλησία δεν διαφυλάσσει την ενότητά της με διπλωματικές ισορροπίες αλλά με την ακριβή ομολογία της αλήθειας.

Ἡ Ἁγνὴ Κραυγὴ τῶν Παιδιῶν τῆς Πάφου καὶ ἡ Εὐαγγελικὴ Ἀπάντηση στοὺς Σύγχρονους «Φαρισαίους».

Τις τελευταίες ημέρες, γινόμαστε μάρτυρες μιας συγκλονιστικής και βαθιά πνευματικής εικόνας στην Πάφο. Καθημερινά, δίπλα στους ενήλικες πιστούς που αγωνιούν και ζητούν δικαιοσύνη, μικρά παιδιά ενώνονται σε μια κοινή προσευχή για την αποκατάσταση του Μητροπολίτη Τυχικού. Αυτά τα παιδιά έδωσαν δυναμικά το «παρών» τους και στην πρόσφατη ειρηνική διαμαρτυρία, κρατώντας ψηλά στα χέρια τους άγιες εικόνες και προσευχόμενα με την αθωότητα που μόνο η δική τους ηλικία διαθέτει.

Ωστόσο, δεν έλειψαν και εκείνοι που —τυφλωμένοι από σκοπιμότητες— έσπευσαν να επικρίνουν αυτή την παρουσία. Αναρωτήθηκαν με ειρωνεία: «Γιατί πήγαν τα παιδιά εκεί; Δεν έπρεπε να βρίσκονται εκεί».

Σε αυτούς τους σύγχρονους επικριτές, η απάντηση δεν έρχεται από εμάς, αλλά από τα ίδια τα χείλη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Η ιστορία επαναλαμβάνεται, και οι αντιδράσεις όσων ενοχλούνται από την αλήθεια παραμένουν ίδιες

«Εκ στόματος νηπίων…»

Κραυγὴ Ἀπόγνωσης καὶ Ὀργῆς ἀπὸ ἕναν Παφίτη: «Αὐτὸ ποὺ ζοῦμε δὲν εἶναι ἁπλῶς ντροπή, εἶναι πραξικόπημα κατὰ τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς»

Κραυγή Απόγνωσης και Οργής από έναν Παφίτη: «Αυτό που ζούμε δεν είναι απλώς ντροπή, είναι πραξικόπημα κατά της ανθρώπινης ψυχής»

«Ως γέννημα θρέμμα της Πάφου, ως ένας άνθρωπος που πονάει αυτόν τον τόπο, δεν μπορώ και δεν δικαιούμαι πλέον να σωπαίνω. Αυτό που συμβαίνει στην πόλη μας το τελευταίο διάστημα ξεπερνά κάθε όριο λογικής. Δεν θυμίζει απλώς, είναι ένα στυγνό, ανήθικο πραξικόπημα.

Πώς φτάσαμε εδώ; Πώς επιτρέψαμε να ζούμε καθημερινά μέσα σε ένα κλίμα τρομοκρατίας, διάχυτου φόβου και συνεχών απειλών; Άνθρωποι της διπλανής πόρτας, οικογενειάρχες, έντιμοι πολίτες, βλέπουν τις ζωές και τα σπίτια τους να διαλύονται μέσα σε μια νύχτα από μια ενορχηστρωμένη, δολοφονική επίθεση κατά του χαρακτήρα τους. Είναι μια ανείπωτη, βαθιά ντροπή.

Αυτή η κατάσταση αποτελεί μια μαύρη, ανεξίτηλη κηλίδα τόσο για την ιερή αποστολή της Εκκλησίας όσο και για την ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία.

Α Ν Α Ξ Ι Ὁ Σ Λόγῳ Ἀντικανονικῆς Ἐκλογῆς.

Επειδή υφίστανται σοβαρά κανονικά εμπόδια τα οποία αφορούν στην παραβίαση της διαδικασίας κένωσης του Μητροπολιτικού Θρόνου της Πάφου.

Επειδή εκκρεμεί σοβαρή αμφισβήτηση της νομιμότητας της κένωσης της Μητροπολιτικής έδρας της Πάφου ενώπιον δικαστηρίου.

Επειδή, ήδη το Ανώτατο Δικαστήριο έδωσε άδεια για την προσβολή της απόφασης του Οικουμενικού Πατριαρχείου που επικύρωσε την απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Κύπρου η οποία απομάκρυνε από τον θρόνο της Πάφου τον νόμιμο και κανονικό Μητροπολίτη της κ. Τυχικό.

Επειδή η βεβιασμένη ολοκλήρωση της διαδικασίας με χειροτονία και ενθρόνιση νέου επισκόπου μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα που δυσχεραίνουν την αποκατάσταση της κανονικής τάξης.

Ἡ ἐπισκοπὴ ὡς κλήση καὶ ὄχι ὡς διεκδίκηση.

ΜΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΥΧΙΚΟΥ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Γεώργιος Επιφανίου καθηγητής Θεολογίας

Η Ορθόδοξη Εκκλησία ουδέποτε αντιλήφθηκε την επισκοπή ως δικαίωμα ή προσωπική κατάκτηση. Η επισκοπή είναι κλήση του Θεού μέσα από την Εκκλησία, διακονία, σταυρός και ευθύνη ενώπιον του Χριστού.

Ο Απόστολος Παύλος γράφει: «Εἴ τις ἐπισκοπῆς ὀρέγεται, καλοῦ ἔργου ἐπιθυμεῖ» (Α΄ Τιμ. 3,1). Οι Πατέρες όμως διευκρινίζουν ότι ο λόγος αυτός δεν αποτελεί άδεια φιλαρχίας. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ερμηνεύει ότι ο Απόστολος μιλά για την επιθυμία της διακονίας και της θυσίας και όχι για την επιθυμία εξουσίας, πρωτείων ή δόξας.

Ο ίδιος ο Χρυσόστομος, στο έργο του «Περί Ιερωσύνης», παρουσιάζει την επισκοπή ως φοβερό λειτούργημα, μπροστά στο οποίο ο άνθρωπος οφείλει να τρέμει και όχι να φιλοδοξεί. Δεν επαινείται εκείνος που αναζητεί θρόνους αλλά εκείνος που αναλαμβάνει υπακοή στην κλήση της Εκκλησίας.

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, στον περίφημο λόγο του «Περί Φυγής», περιγράφει πώς απέφυγε τη χειροτονία επειδή θεωρούσε τον εαυτό του ανεπαρκή για τόσο μεγάλο έργο. Η στάση αυτή έγινε υπόδειγμα για την Ορθόδοξη παράδοση. Ο άγιος δεν παρουσιάζεται ως διεκδικητής επισκοπής αλλά ως άνθρωπος που φοβάται την ευθύνη της.

Οἱ δημοσιοσχετίσται θά ὑπερασπισθοῦν τόν Τυχικόν;

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος φαντασιώνεται παγκόσμιον γεωπολιτικὴν ἰσχύν, ἀντὶ νὰ γαληνεύση τὴν σπαρασσομένην Ἐκκλησίαν τῆς Κύπρου.

Διαπλεκόμενα συμφέροντα καὶ πιέσεις καθορίζουν τὰ κριτήρια εἰς τὰς ἀποφάσεις τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΣΧΕΤΙΣΤΑΙ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΟΥΝ ΤΟΝ ΤΥΧΙΚΟΝ;

Οἱ Μητροπολῖται οἱ ὁποῖοι ἀντετάχθησαν μὲ τὴν ψῆφον τους εἰς τὴν ἐκδίωξιν τοῦ Τυχικοῦ, θὰ ἀναλάβουν πρωτοβουλίας ἐπιλύσεως ἤ θὰ παραμείνουν ἁπλὰ εἰς μίαν διαφωνίαν;

Τοῦ κ. Γεωργίου Τραμπούλη, θεολόγου

Ὁ Προκαθήμενος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου ἀποκάλυψε στό Ραδιοφωνικό Ἵδρυμα Κύπρου ὅτι μέχρι τό τέλος Μαΐου τά μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου θά ἐκλέξουν νέο Μητροπολίτη Πάφου. Οἱ συνοδικοί, ἀναφέρεται στό δημοσίευμα, θά συνέλθουν στίς 18, 19 καί 20 Μαΐου προκειμένου νά συζητήσουν καί νά ἐγκρίνουν τίς ἀλλαγές τοῦ καταστατικοῦ χάρτη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, πού εἰσηγεῖται ἁρμόδια ἐπιτροπή. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος μιλώντας στό ΡΙΚ ἐξέφρασε ἀπογοήτευση γιά ὅσα διαδραματίζονται τό τελευταῖο διάστημα στήν μητροπολιτική περιφέρεια Πάφου, ἐνῶ δέν ἀπέκλεισε τό ἐνδεχόμενο ἀκόμη καί καθαίρεσης τοῦ τελοῦντα σέ ἀργία Μητροπολίτου Τυχικοῦ.

Εἶναι γεγονός ὅτι στήν σύγχρονη ἐκκλησιαστική πραγματικότητα, ἐπειδή σχεδόν κατά κανόνα οἱ ἐκκλησιαστικοί θεσμοί ἔχουν πάψει νά λειτουργοῦν ὡς χαρισματικές ἐκδηλώσεις, οἱ ὁποῖες ἀπεργάζονται τήν Χριστοποίηση τῶν μελῶν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος, αὐτό ἔχει ὡς ἐπακόλουθο νά λειτουργοῦν οἱ θεσμοί ὡς δομές ἐξουσίας καί ὑποταγῆς, κάτι τό ὁποῖο ἀποκαλύφθηκε στό μεγαλεῖο του τό τελευταῖο διάστημα στήν Ἐκκλησία τῆς Κύπρου μέ τήν ἐκδίωξη τοῦ κανονικοῦ Μητροπολίτη Πάφου Τυχικοῦ.

Συνείδηση τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τά πρῶτα χρόνια τῆς ἱδρύσεώς της ἦταν νά προάγωνται στό ἀνώτατο ἱερατικό ἀξίωμα οἱ πλέον ἄξιοι καί κατάλληλοι. Ἔτσι ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, γιά νά τονίση τίς προϋποθέσεις πού ἰσχύουν, γιά νά ἀναλάβη κάποιος τό μεγάλο ἀξίωμα τοῦ ἐπισκόπου σημειώνει ὅτι «καθαρθῆναι δεῖ πρῶτον, εἶτα καθᾶραι».

Εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας ἀποδέχθηκε σάν Πατέρες καί Διδασκάλους της τούς ἁγίους, ἐκείνους δηλαδή πού ἔζησαν μέ πιστότητα καί ἀφοσίωση μέσα στήν Ἐκκλησία, ἐκείνους πού ἀναδείχθηκαν «κανόνες πίστεως, εἰκόνες πραότητος καί ἐγκρατείας διδάσκαλοι», αὐτούς πού δέν ὑπηρέτησαν τήν συμβατικότητα καί τήν διπλωματία. Μάλιστα, οἱ Πατέρες ἀναφερόμενοι στήν ἀρετή τῆς δικαιοσύνης, τονίζουν ὅτι μέ τήν δικαιοσύνη ἐννοοῦμε τήν χριστιανική πίστη καί τήν ζωή πού εἶναι σύμφωνη μέ τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ. Γιά αὐτό ἄλλωστε ὁ Χριστός μακάρισε ἐκείνους πού καταδιώκονται γιά τήν εὐσέβειά τους, γιά τά καλά τους ἔργα, γιά τήν συνέπειά τους καί τήν σταθερότητα στήν πίστη.

Τρίτη Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ πρὸς τὰ Μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου.

Πανιερώτατοι και Θεοφιλέστατοι,

Άπαντες οι Κύπριοι, αλλά και πλήθος χριστιανών και μη ανά την οικουμένη, οι οποίοι παρακολουθούν την κατάφωρα άδικη, παράνομη, αντικαταστατική, αντικανονική και αντισυνταγματική μεταχείριση του Μητροπολίτου Πάφου κ. Τυχικού, συγκλονίζονται βαθύτατα από τις ενέργειες του Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Γεωργίου, καθώς και από τις συνεχιζόμενες αυθαίρετες μεθοδεύσεις που επιχειρούνται εις βάρος του.

Αντί να διαφυλαχθεί η εκκλησιαστική τάξη, η δικαιοσύνη και η αλήθεια, παρακολουθούμε μια συστηματική προσπάθεια δημόσιας διασύρσεως του Μητροπολίτου μέσω των ΜΜΕ, με αλλεπάλληλες προσπάθειες ανεύρεσης νέων κατηγοριών, επειδή οι αρχικές κατηγορίες όχι μόνο κατέρρευσαν, αλλά αποδείχθηκαν αστήρικτες, αβάσιμες και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και γελοίες.

Το πλέον σοβαρό όμως είναι άλλο:

Ο Αρχιεπίσκοπος, ο οποίος οφείλει και πρέπει να είναι ο πρώτος θεματοφύλακας των Ιερών Κανόνων, του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου, αλλά και του σεβασμού προς το Σύνταγμα και τους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας, φαίνεται να έχει καταπατήσει σωρεία Ιερών Κανόνων, άρθρων του Καταστατικού, αλλά και θεμελιωδών αρχών δικαίου, ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η αυθαιρεσία αυτή δεν είναι απλώς εκκλησιαστικό παράπτωμα· είναι βαρύτατο πλήγμα κατά της ίδιας της Εκκλησίας, του θεσμού της Συνοδικότητας και της εμπιστοσύνης του λαού προς την Ιεραρχία.

Σας καλούμε, λοιπόν, με πλήρη συναίσθηση της ιστορικής σας ευθύνης:

Σταματήστε το κακό με απόδοση δικαιοσύνης.

Μην κτυπάτε το κακό με άλλο κακό.

Μην προκαλείτε άλλο το περί δικαίου αίσθημα του πιστού λαού.

Η αδικία δεν θεραπεύεται με μεγαλύτερη αδικία. Η αυθαιρεσία δεν διορθώνεται με νέα αυθαιρεσία. Η ειρήνη δεν έρχεται με καταπάτηση της αλήθειας.

Αν συνεχίσετε αυτή την πορεία, οι συνέπειες θα είναι τραγικές, ανεπανόρθωτες και χωρίς επιστροφή.

Μην συγκατατεθείτε άλλο στις πιέσεις, στις απειλές και στους εκβιασμούς.

Μην νομιμοποιήσετε την αδικία.

Μην υπογράψετε την εκκλησιαστική εκτροπή.

Αν προχωρήσετε σε καθαίρεση ή άλλη άδικη τιμωρία του Μητροπολίτου Τυχικού και επιχειρηθεί η τοποθέτηση άλλου προσώπου στον Θρόνο της Πάφου, αυτός θα θεωρείται από τον πιστό λαό παράνομος και μοιχεπιβάτης.

Προσέξτε καλά:

Δεν θα εξευτελιστεί μόνο η Σύνοδος, ούτε μόνο το κύρος της Εκκλησίας της Κύπρου ενώπιον του παγκόσμιου Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. Θα προκληθεί βαθύ εκκλησιαστικό σχίσμα, αναστάτωση, κοινωνική αναταραχή και πολιτική ανωμαλία στο πολύπαθο νησί μας, πληγές που δύσκολα θα θεραπευθούν.

Και την ευθύνη αυτής της καταστροφής θα την φέρετε ακέραια ενώπιον Θεού, Ιστορίας και λαού.

Η μόνη οδός ειρήνης, δικαιοσύνης και αποκατάστασης είναι μία:

Η άμεση και πλήρης αποκατάσταση του Μητροπολίτου Πάφου κ. Τυχικού στον θρόνο του.

Μόνον έτσι θα επανέλθει η ηρεμία στην Εκκλησία, η ειρήνη στον τόπο μας και η εμπιστοσύνη του λαού προς την Ιεραρχία.

Δεν πρόκειται για απειλή.

Δεν πρόκειται για εκβιασμό.

Δεν πρόκειται καν για προειδοποίηση.

Πρόκειται για κραυγή αγωνίας ανθρώπων που προσεύχονται, που ζουν εν Χριστώ, που πονάνε για την Εκκλησία και για την Κύπρο των Αγίων μας.

Ακούστε τη φωνή του λαού πριν να είναι αργά.Με βαθύτατο πόνο, αγωνία και ευθύνη ενώπιον Θεού

https://tasthyras.wordpress.com/2026/05/08/τρίτη-ανοικτή-επιστολή-προς-τα-μέλη-τη/#more-133324

Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος καὶ Οἰκουμενισμός: Ἡ Ἐκκλησία τῆς Κύπρου μπροστὰ στὸν Κίνδυνο τῆς Παναίρεσης.

Δρ Σέργιος Ντόριτς (Δογματικός Θεόλογος)

Η δημόσια ομολογία οικουμενισμού, η δίωξη των αντιοικουμενιστών και η πορεία προς εκκλησιολογική εκτροπή, πνευματική πλάνη και τον κίνδυνο ενός νέου ουνιτισμού

Η Εκκλησία της Κύπρου βρίσκεται σήμερα ενώπιον μιας βαθιάς πνευματικής κρίσεως, ίσως της σοβαρότερης των τελευταίων δεκαετιών. Δεν πρόκειται για διοικητικές διαφορές ούτε για προσωπικές αντιπαραθέσεις, αλλά για ζήτημα πίστεως, σωτηρίας και εκκλησιολογίας. Ο κίνδυνος είναι πλέον ορατός: η σταδιακή διολίσθηση στον οικουμενισμό, δηλαδή στην παναίρεση που διαβρώνει τα θεμέλια της Ορθοδοξίας και ανοίγει τον δρόμο προς την ένωση με αιρέσεις και ετερόδοξους χωρίς μετάνοια και επιστροφή στην αλήθεια.

Όταν ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος προβάλλει δημόσια οικουμενιστική γραμμή και εμφανίζεται να θεωρεί την πορεία αυτή ως «πρόοδο», τότε το πρόβλημα δεν είναι θεωρητικό αλλά υπαρξιακό για το σώμα της Εκκλησίας. Όταν παράλληλα διώκονται, πολεμούνται και περιθωριοποιούνται αντιοικουμενιστές αρχιερείς, ιερείς, μοναχοί και λαϊκοί, τότε δεν έχουμε απλώς διαφορετικές απόψεις αλλά σύγκρουση δύο εκκλησιολογιών: της Πατερικής Ορθοδοξίας και της νέας θεολογίας του συγκρητισμού.

Κύπρος – Δεύτερη Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ πρὸς τὰ Μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου.

Σεβασμιώτατοι,

Μετά τη σκανδαλώδη, άδικη, αντικανονική και βαθιά προσβλητική απόφαση εις βάρος του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, ο λαός πλέον δεν σιωπά. Όλοι γνωρίζουν πως δεν επρόκειτο για μια αντικειμενική συνοδική κρίση, αλλά για μία προειλημμένη απόφαση, καθοδηγούμενη και εκτελούμενη από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Γεώργιο και τους στενούς του συνεργάτες.

Τώρα, αντί να απολογηθούν για την κατάφωρη αδικία, επιχειρούν να μεταθέσουν τις ευθύνες στο ίδιο το Καταστατικό, λες και αυτό φταίει για την αντικανονική τους στάση. Προσπαθούν να αλλάξουν τους κανόνες αφού πρώτα τους καταπάτησαν. Θέλουν να νομιμοποιήσουν εκ των υστέρων αυτό που ήδη έγινε παράνομα και αντικανονικά.

Τα επιχειρήματά τους έχουν πλέον καταρρεύσει. Το μόνο που απέμεινε είναι οι ψευδείς κατηγορίες, οι συκοφαντίες και η οργανωμένη προσπάθεια σπίλωσης του Μητροπολίτη Τυχικού. Επαναλαμβάνουν ως παπαγαλάκια ότι δήθεν η Σύνοδος «προχωρά», ότι θα αλλάξει το Καταστατικό και ότι θα εκλεγεί νέος Μητροπολίτης Πάφου.

Ας το καταλάβουν καλά:

Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Κύπρου κ.κ. Γεώργιο καὶ τὰ Μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου.

Μακαριώτατε, Πανιερώτατοι και Θεοφιλέστατοι Άγιοι Αρχιερείς,

Σας απευθύνουμε αυτή την επιστολή ως πνευματικά σας τέκνα από κάθε γωνιά της Κύπρου, με πόνο ψυχής, με αγωνία, με προσευχή, αλλά και με φόβο Θεού για όσα βλέπουμε να συμβαίνουν και για όσα ίσως επακολουθήσουν.

Η ιστορία του τόπου μας μάς διδάσκει. Πριν από το 1974 προηγήθηκε εκκλησιαστική κρίση, διχασμός και ανωμαλία. Ακολούθησε πολιτική αναταραχή και τελικά ήρθε η τραγωδία της τουρκικής εισβολής, με ανυπολόγιστες συνέπειες: νεκρούς, τραυματίες, αγνοουμένους, βιασμούς, πρόσφυγες, εγκλωβισμένους και τη μισή μας πατρίδα ακόμη υπό κατοχή.

Τότε, αντί να επικρατήσει ο διάλογος, η σύνεση, η αγάπη και η εφαρμογή των Ιερών Κανόνων με πνεύμα δικαιοσύνης και ειρήνης, επιβλήθηκαν σκληρά μέτρα και ακραίες αποφάσεις, που αντί να θεραπεύσουν τις πληγές, βάθυναν τον διχασμό. Η ιστορία δεν πρέπει να επαναληφθεί.

Σήμερα, με την υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, πολλοί πιστοί αισθάνονται ότι βιώνουμε ξανά ένα κλίμα εκκλησιαστικής αναστάτωσης. Μεγάλη μερίδα του λαού θεωρεί ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε εις βάρος του ήταν άδικη, αντικανονική και προσβλητική προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια ενός κανονικά εκλεγμένου και αγαπητού Ιεράρχη.

Ὁ σταυρωτῆς μιλᾶ γιὰ ἀνάσταση!

Γράφει ο Μέτοικος

Ο σταυρωτής του «Αγνού χωρίς προσποίηση κι αληθινού χωρίς υποκρισία» Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού, μιλά για ανάσταση! Στο Πασχάλιο μήνυμα του.

Κούφια λόγια, κρύα πολυλογία, διχαλωτή η γλώσσα υποκρισίας του Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου Γεωργίου.

Όταν σταυρώνεις τον αδελφό σου Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό, γιατί αταλάντευτα περπατά στα ίχνη των Πατέρων της Εκκλησίας, πως τολμάς και μιλάς για την Ανάσταση του Κυρίου Γεώργιε;

Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ή ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός θα χαρακτήριζαν διαφορετικά τον Πάπα Ρώμης που ο επίσκοπος Πάφου Τυχικός ονόμασε «εκπρόσωπο του Διαβόλου»;

Ο Κύριος της Ζωής Ιησούς Χριστός πράγματι επίσκοπε Γεώργιε «απέδειξε ότι το μίσος των Αρχιερέων και των Φαρισαίων ήταν εφήμερο». Ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός αποδεικνύει με την καρτερικότητα και μεγαλοψυχία του πως, η «κακία των σταυρωτών του είναι παροδική.